Τρεις ημέρες σκληρών «διαπραγματεύσεων» για… ένα χαρτί απ’ το ληξιαρχείο

Ελληνογερμανίδα «πάλεψε» για τρεις μέρες με την ελληνική γραφειοκρατία και νίκησε.[«Αν ζούσατε στη Γαλλία ή στην Ιταλία, θα δεχόμασταν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου χωρίς τη σφραγίδα της Χάγης, αλλά επειδή οι Γερμανοί συνάδελφοι το απαιτούν, το απαιτούμε και εμείς από εκείνους!». Αυτή ήταν η αρχική – πεισμωμένη– απάντηση του ανθρώπου πίσω από το γκισέ.]

dimosio3.7.14

Σκληρή «μάχη» στο ληξιαρχείο

Της ©Ιωάννας Φωτιάδη στη «Καθημερινή«
«Αυτό που κάνω δεν είναι νομικά σωστό, αλλά είναι ηθικά σωστό». Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια ξέπνοης υπαλλήλου στο ληξιαρχείο, καθώς έδινε στην Ελληνογερμανίδα Χριστίνα Μ., με την οποία είχε περάσει το 8ωρο της Τετάρτης, το πολυπόθητο πιστοποιητικό. «Αν είχα λειτουργήσει ως Γερμανίδα, θα επέστρεφα αύριο άπραγη στο Μόναχο, γιατί θα είχα αποχωρήσει στην πρώτη άρνηση» ομολογεί στην «Κ» η 50χρονη Χριστίνα, που έχασε προ εξαμήνου την Ελληνίδα μητέρα της και έκτοτε έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα να τακτοποιήσει τα κληρονομικά μεταξύ δύο χωρών και δύο διαφορετικών νομοθεσιών. Της τελικής υποχώρησης της υπαλλήλου, που ενέδωσε στην πίεση της Χριστίνας, είχαν προηγηθεί τρεις ημέρες σκληρών «διαπραγματεύσεων» με την ίδια, που πήρε άδεια από την εργασία της στη Γερμανία και μετέβη μαζί με τον αδελφό της στην Αθήνα. «Ολοι μάς προειδοποιούσαν ότι στην Ελλάδα τα πράγματα θα ήταν δύσκολα, η συμβολαιογράφος μάς συμβούλευσε να έχουμε δέκα σφραγισμένα αντίγραφα, γιατί κάθε υπηρεσία θα ήθελε και από ένα».
Στη Γερμανία, ταχυδρομικώς, εντός λίγων εβδομάδων είχαν λάβει το κληρονομητήριο.

Φτάνοντας στο κλεινόν άστυ, έχοντας τη γερμανική ληξιαρχική πράξη θανάτου μεταφρασμένη και πιστοποιημένη, όπως και τα δικά τους πιστοποιητικά γέννησης, ήρθαν αντιμέτωποι με μια απόκοσμη αλήθεια: για το ελληνικό Δημόσιο τα δύο αδέλφια ήταν «ανύπαρκτα». «Στο δημαρχείο, η μητέρα μου είχε δηλώσει κάποτε τον γάμο της, όχι όμως τις γεννήσεις μας, ούτε βέβαια τον θάνατό της…». Εις μάτην τους έδειχναν τα γερμανικά πιστοποιητικά γεννήσεώς τους. «Δεν είναι καινούργια» διατείνονταν οι Ελληνες. «Ενιωσα λες και ήμουν αυτοκίνητο, πώς είναι δυνατόν να έχω καινούργιο, αφού γεννήθηκα τη δεκαετία του ’60;». Οι δύο πλευρές είχαν «χαθεί» στη μετάφραση: στη Γερμανία εκδίδεται άπαξ με ισόβια ισχύ το πιστοποιητικό γεννήσεως, στην Ελλάδα, όμως, έχει καθορισμένη χρονική ισχύ. «Την πρώτη μέρα η προϊσταμένη ήταν κάθετη: δεν μας έδινε πιστοποιητικό “εγγυτέρων συγγενών”». Την επομένη, όμως, η προϊσταμένη βρίσκει τη Χριστίνα στην είσοδο του δημαρχείου, όπου είχε φτάσει προτού αυτό ανοίξει. «Λίγο το χαμόγελο, λίγο τα σπαστά μου ελληνικά, με λυπήθηκε». Στο μεταξύ, ο αδελφός της είχε «εξοστρακιστεί» εκτός υπηρεσίας. «Είχα διαπιστώσει ότι η παρουσία του ως άντρα λειτουργούσε ανασταλτικά και του είχα δώσει οδηγία να περιμένει έξω μέχρι να βγει λευκός καπνός από το κτίριο». Η συμβιβαστική λύση δόθηκε με την υπογραφή μιας υπεύθυνης δήλωσης των δύο παιδιών ότι ήταν πράγματι παιδιά της εκλιπούσας. «Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της δήλωσης;» ρώτησε η υπάλληλος, που παρατηρούσε τη Χριστίνα να καταφεύγει συνεχώς στις σημειώσεις της σε… greeklish. «Οχι» είπε δειλά εκείνη, φοβούμενη ότι η όλη συμφωνία θα κατέρρεε. «Δεν πειράζει, πολλοί υπογράφουν χωρίς να γνωρίζουν τι!» απάντησε καθησυχαστικά η υπεύθυνη. Την επομένη μέρα, γύρω στις 12, περιχαρής η Χριστίνα αποχαιρετούσε ονομαστικά πλέον το προσωπικό και τον… θαμώνα του δημαρχείου, μια γάτα. «Εξεπλάγην που η γάτα έχαιρε προνομιακής μεταχείρισης, αυτό δεν το έχω δει ποτέ στη Γερμανία».

Στο ληξιαρχείο έπεσε θύμα μιας… διακρατικής «βεντέτας». «Αν ζούσατε στη Γαλλία ή στην Ιταλία, θα δεχόμασταν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου χωρίς τη σφραγίδα της Χάγης, αλλά επειδή οι Γερμανοί συνάδελφοι το απαιτούν, το απαιτούμε και εμείς από εκείνους!». Αυτή ήταν η αρχική – πεισμωμένη– απάντηση του ανθρώπου πίσω από το γκισέ. «Εγκαταστάθηκα εκεί για τρεις μέρες, μέχρι που απηύδησαν και μου έδωσαν ό,τι ζητούσα» επισημαίνει η Χριστίνα, που ξυπνούσε κάθε μέρα στις έξι και διακτινιζόταν μεταξύ των υπηρεσιών αξιοποιώντας τη σβελτάδα των Ελλήνων ταξιτζήδων. Μεταξύ άλλων, πέρασε από την εφορία για έκδοση ΑΦΜ και από το Ειρηνοδικείο, «όπου εκεί δέχθηκαν το… παλιό μου πιστοποιητικό γεννήσεως». Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Χριστίνα βρίσκεται στο Κτηματολόγιο. Της ευχόμαστε ολόψυχα καλή τύχη.

ΥΓ: (και λίγο πικρό χιούμορ) Η γραφειοκρατία και το χαρτί υγείας

This entry was posted in Διακρίσεις (κάθε είδους), ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

9 απαντήσεις στο Τρεις ημέρες σκληρών «διαπραγματεύσεων» για… ένα χαρτί απ’ το ληξιαρχείο

  1. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    http://www.kathimerini.gr/838641/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/apoyh-h-grafeiokratia-twn-dikasthriwn-plhttei-thn-epixeirhmatikothta

    Η γραφειοκρατία των δικαστηρίων πλήττει την επιχειρηματικότητα

    http://www.iefimerida.gr/news/179021/i-grafeiokratia-krataei-piso-tin-elliniki-epiheirimatikotita#ixzz4R5z25Avx
    ΣΤΗΝ 47η ΘΕΣΗ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ Η ΕΛΛΑΔΑ
    Η γραφειοκρατία κρατάει πίσω την ελληνική επιχειρηματικότητα

    Η γενική βαθμολογία της Ελλάδας στο δείκτη GEI σχετικά με τη διασύνδεση της επιχειρηματικότητας, της οικονομικής ανάπτυξης και της ευημερίας είναι 42 στα 100. Η χώρα κατέχει την 47η θέση ανάμεσα σε 130 κράτη που συμπεριλήφθηκαν στο συγκεκριμένο δείκτη. Σε περιφερειακό επίπεδο, η Ελλάδα κατέχει την 29η θέση ανάμεσα σε 39 χώρες.

    • Ο/Η Γιάννης λέει:

      Aγαπητέ Left and Liberal,
      Σύμφωνοι, αλλά είμαστε πρώτοι στην διαφθορά σε ευρωπαικό επίπεδο! Λίγο είναι; Να λέμε και τα.. ευχάριστα!
      Το κράτος, έχει συνείδηση ότι είναι διεφθαρμένο, εχθρικό και ληστρικό προς τους πολίτες του και διακατέχεται από τον φόβο ότι οι πολίτες θα το αντιμετωπίσουν ανάλογα. Η γραφειοκρατία είναι ένας τρόπος, να τους ελέγχει ώστε να μην το εξαπατήσουν, να ξεχωρίζει τους «ημέτερους» από τους άλλους και να θυμίζει στους πάντες, ποιος είναι το αφεντικό. Από την προσπάθεια των πολιτών να ξεπεράσουν την γραφειοκρατία, προέκυψαν τα φακελάκια, οι μίζες, ο εχθρικός δημόσιος υπάλληλος, το «μέσον» και η αδιαφορία για επιχειρηματικότητα. Ενός κακού μύρια έπονται.
      Η περιπέτεια της κυρίας Χριστίνας, είναι ένα σαφές μήνυμα: Η Γερμανία, φταίει..

  2. Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

    Το δυσάρεστο είναι ότι η γραφειοκρατία (αντί να μειωθεί) έχει αυξηθεί.
    ps αυτή η, προ ετών, θεσπισθείσα Apostille δεν μπορώ να καταλάβω τι εξυπηρετεί

  3. Ο/Η Nikolaos λέει:

    Όταν όμως για λίγα χιλιάρικα θέλουν να σου πάρουν το σπίτι είναι πανευκολο. Αρκεί μία βόλτα στο ειρηνοδικείο όπου βγαίνει διαταγή πληρωμής σε χρόνο ντετε χωρίς περιττές σφραγίδες και χαρτουρες. Είναι απίστευτο.

  4. Ο/Η Nasos-T λέει:

    Αυτό που προκύπτει από το άρθρο, πέρα από τις πιασάρικες ατάκες περί γραφειοκρατίας, είναι ότι ενώ τα δικαιολογητικά της δεν ήταν ΟΚ (για να μην ειπωθεί τίποτε χειρότερο), τελικά εξυπηρετήθηκε χωρίς τυπολατρίες, από υπαλλήλους που επέδειξαν κατανόηση… Κάτι που δε θα συνέβαινε ποτέ στη Γερμανία…

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    Όλα τα’χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε

    http://www.lifo.gr/now/politics/122992

    O Τσίπρας εγκαινίασε το νέο του γραφείο στη Θεσσαλονίκη και φωτογραφήθηκε ενώ απολάμβανε τη θέα Ο πρωθυπουργός δήλωσε πως κάθε 15 μέρες θα πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη 26.11.2016

    Στα σημερινά εγκαίνια ήταν και η υπεύθυνη του γραφείου του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη Κατερίνα Νοτοπούλου.


    http://www.athensvoice.gr/politiki/katerina-notopoyloy-i-28hroni-poy-analamvanei

    Κατερίνα Νοτοπούλου: Η 28χρονη που αναλαμβάνει το γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη

  6. Ο/Η Psycho λέει:

    Παραγραφή;

    http://www.efsyn.gr/arthro/46-mko-ston-eisaggelea
    26.11.2016

    Συντάκτης: Νικόλας Ζηργάνος, Κώστας Ζαφειρόπουλος
    Τρέχουν για να προλάβουν παραγραφές

    Στο κτίριο που στεγάζει την Εισαγγελία Διαφθοράς, τα φώτα μένουν συχνά ανοιχτά μέχρι πολύ αργά το βράδυ. Η εισαγγελέας Διαφθοράς, Ελένη Ράικου, και οι τέσσερις εισαγγελείς συνεργάτες της ξενυχτούν για να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις που φτάνουν με καταιγιστικό ρυθμό στο γραφείο τους.

    (….)
    Οι αμαρτίες της αρχιεπισκοπικής «Αλ ληλεγγύης»

    Την πρωτομάθαμε το 2006 από το φιάσκο των σάπιων πουλερικών που δεν έφτασαν ποτέ σε πληγείσες περιοχές από τσουνάμι. Τη γνωρίσαμε καλύτερα από την κατασπατάληση εκατομμυρίων για άσχετες προς το καταστατικό της οργάνωσης πράξεις, όπως δωρεές ηλεκτρονικών υπολογιστών σε μητροπόλεις αλλά και για ναύλωση αεροσκάφους για ταξίδι του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Κόσοβο.

    Ηδη από το 2008 καταλογίστηκε στη ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» ποσό ύψους 6.690.460,03 ευρώ για σειρά προγραμμάτων που δεν υλοποιήθηκαν. Συνολικά χρηματοδοτήθηκε από την ΥΔΑΣ τη δεκαετία του 2000 με ποσό 23.126.871,01 ευρώ.

    Η υπόθεση είχε φτάσει στην Ποινική Δικαιοσύνη από το 2010, όμως χρειάστηκαν να περάσουν 6 χρόνια μόνο και μόνο για να παραπεμφθούν σε δίκη (για τα κακουργήματα της υπεξαίρεσης με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, της απιστίας και ψευδούς βεβαίωσης) οι 4 πρώην υπεύθυνοι της ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» για χρηματοδοτήσεις από το υπουργείο Εξωτερικών το 2005-2006, που παρέμειναν ημιτελείς ή δεν πραγματοποιήθηκαν καθόλου.

    Σύμφωνα με το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, σε δίκη παραπέμπονται ο στενός συνεργάτης του μακαριστού Χριστόδουλου, νυν διευθύνων σύμβουλος του Alpha και διαχειριστή της ΜΚΟ, Δημήτρης Φουρλεμάδης, η πρώην επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, Γεωργία Λυμπέρη και οι πρώην Εκκλησιαστικοί Οικονομικοί Επιθεωρητές της Εκκλησίας της Ελλάδος, Γιάννης Πέτσος και Θεολόγος Μακρής.

    Η υπόθεση για την οποία κατηγορούνται αφορά ποσό 5,6 εκατομμυρίων ευρώ που έλαβε η ΜΚΟ την επίδικη περίοδο από το υπουργείο Εξωτερικών, για συγκεκριμένες δράσεις, με κυρίαρχη την αποστολή επισιτιστικής βοήθειας στο Ιράκ. Ωστόσο, οι δράσεις αυτές, σύμφωνα με τη δικογραφία, είτε δεν πραγματοποιήθηκαν καθόλου είτε παρέμειναν ανολοκλήρωτες.

    Στη δικογραφία περιέχονται και άλλα μικρότερα ποσά χρηματοδοτήσεων, για έργα που δεν υλοποιήθηκαν στο σύνολό τους, όπως ήταν η κατασκευή μουσείου εντός του Πατριαρχικού Οίκου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, η κατασκευή σχολής επαγγελματικής κατάρτισης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Β. Σουμάτρα της Ινδονησίας και η υποστήριξη κακοποιημένων γυναικών στη Ρουμανία.

    Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία της δημοσιογραφικής έρευνας, η ΜΚΟ έχει κηρυχθεί σε πτώχευση σύμφωνα με απόφαση 239/2016 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά της οποίας ασκήθηκε πτωχευτική ανακοπή του Ελληνικού Δημοσίου.

    Πριν από λίγες εβδομάδες έφτασαν στην Εισαγγελία Διαφθοράς τέσσερις ακόμα συμβάσεις της ΜΚΟ Αλληλεγγύη (που αργότερα μετονομάστηκε σε ΜΚΟ Αγάπη), όπου ως συμπράττουσα εμφανίζεται η ΜΚΟ Αναπτυξιακή Συνεργασία και Αλληλεγγύη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s