[βιβλίο] Mark Ridley, Δαρβίνος [2]

[Αν ο Δαρβίνος γνώριζε όσα γνωρίζουμε τώρα για το DNA, θα συμφωνούσε μάλλον ότι η εξέλιξη προκαλείται κυρίως από τυχαίες διαδικασίες και όχι από τη φυσική επιλογή]

darwin22nov15

Διαβάστε το [1] μέρος

Mark Ridley, Δαρβίνος -μτφρ: Δημήτρης Καγιαλάρης, εκδόσεις Πατάκη

Σύνθεση αποσπασμάτων σελ. 22-24
Οι σύγχρονοι βιολόγοι δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην τυχαία εξελικτική μεταβολή απ’ ό,τι ο ίδιος ο Δαρβίνος. Δύο κύριες διαδικασίες θεωρείται σήμερα ότι εξηγούν την εξελικτική μεταβολή: η φυσική επιλογή και η τυχαία γενετική μεταβολή. Δηλαδή, η εξέλιξη δεν προωθείται μόνο από τη φυσική επιλογή, όπως υποστήριζε ο Δαρβίνος, αλλά μπορεί να επέλθει και τυχαία, αν υπάρχουν δυο εξίσου καλές εκδοχές ενός γονιδίου (ή ενός τμήματος DNA) και το ένα είναι πιο τυχερό από το άλλο κατά την αναπαραγωγή των γενεών. Η νέα εμφάνιση στην τυχαία εξελικτική μεταβολή αποτελεί συνέπεια της ανακάλυψης του DNA. Ο Δαρβίνος γνώριζε μόνο την εξωτερική μορφή των οργανισμών, και ασχολήθηκε με την εξέλιξη αυτών των χαρακτηριστικών.[…[ Ως τέτοιες, σχεδόν σίγουρα εξελίχθηκαν μέσω φυσικής επιλογής. Η τυχαία γενετική μεταβολή δεν μπορεί να προκαλέσει την εξέλιξη μέσω προσαρμογής –εφόσον η προσαρμογή εξ ορισμού δεν είναι τυχαία. Προκύπτει ωστόσο ότι η εξέλιξη μέσω προσαρμογής εξηγεί μόνο ένα μέρος της εξελικτικής μεταβολής στο DNA. Στην πραγματικότητα, το ανθρώπινο σώμα ίσως να μην ξεπερνά το 5%. Το υπόλοιπο 95% μπορεί να είναι κυρίως (αν και αυτό δεν είναι σίγουρο) «άχρηστο DNA», DNA δηλαδή που μεταφέρεται από τον γεννήτορα στον απόγονο χωρίς να προξενεί κακό, αλλά που είναι λίγο πολύ άχρηστο. Η εξέλιξη σε αυτό το άχρηστο DNA είναι τυχαία και δεν βασίζεται στην προσαρμογή. Δεν θα μπορούσε να βασίζεται σε αυτήν, εφόσον το άχρηστο DNA δεν κωδικοποιεί τίποτε στο σώμα.

Η μεγαλύτερη σημασία που αποδίδουν οι σύγχρονοι βιολόγοι στην τυχαία εξέλιξη, σε σχέση με τον Δαρβίνο, οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα αντιλαμβανόμαστε την εξέλιξη περισσότερο ως μεταβολή του DNA. Αν ο Δαρβίνος γνώριζε όσα γνωρίζουμε τώρα για το DNA, θα συμφωνούσε μάλλον ότι η εξέλιξη προκαλείται κυρίως από τυχαίες διαδικασίες και όχι από τη φυσική επιλογή. Για παράδειγμα, οι αλληλουχίες των μορίων DNA του ανθρώπου και του ποντικού έχουν πλέον καταγραφεί σχεδόν πλήρως. Από τα περίπου τρία δισεκατομμύρια «γράμματα» του ανθρώπινου DNA, μόλις το ένα έκτο, γύρω στα 500 εκατομμύρια, έχει μεταβληθεί κατά τα τελευταία 100 εκατομμύρια χρόνια, από τότε δηλδή που ο κοινός πρόγονος των ανθρώπων και των ποντικών σέρνονταν κάτω από τη σκιά των δεινόσαυρων. Σε στρογγυλούς αριθμούς, από όλες αυτές τις αλλαγές, μόνο τα 25 εκατομμύρια, ή ίσως και λιγότερο, χρειάστηκαν για να μετατρέψουν αυτό το θηλαστικό σε άνθρωπο. Οι περισσότερες από αυτές προήλθαν μέσω φυσικής επιλογής. Από την άλλη, περίπου 475 εκατομμύρια αλλαγές οφείλονται σε τυχαία εξέλιξη. Αν και η φυσική επιλογή εξακολουθεί να εξηγεί πως τα σώματά μας εξελίχθηκαν έτσι ώστε να είναι άρτια σχεδιασμένα, ωστόσο οι τυχαίες εξελικτικές διαδικασίες έχουν κι αυτές πλέον μερίδιο στην προσοχή μας, λόγω του αριθμού τους. Τα δεδομένα αυτά ήταν διαφορετικά την εποχή που έγραφε ο Δαρβίνος.

Κατεβάστε τις: Βασικές Αρχές Εξελικτικής Βιολογίας / Εµµανουήλ Λαδουκάκης, μετά τη σελ. 69 – εξηγείται επαρκώς η Τυχαία Γενετική Παρέκκλιση:
https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/1646/2/00_master_document%20.pdf

***

Ορισμένες (από τις πολλές) αναρτήσεις του «Ροΐδη Εμμονές» για την Εξέλιξη των Ειδών:
Η διδασκαλία της Εξέλιξης (1). Πότε ουσιαστικά στα σχολεία;
Η διδασκαλία της Εξέλιξης (2): Δαρβίνος και η Eκκλησία που πιστεύει στο DNA
Η διδασκαλία της Εξέλιξης (3): «Η δίκη του πιθήκου»
Η διδασκαλία της Εξέλιξης (4): Η Ελλαδική Εκκλησία και η Εκπαίδευση
Η διδασκαλία της Εξέλιξης (5): η επιστολή που δεν στάλθηκε ποτέ
Βιβλίο: Ernst Mayr, «Τι είναι η Εξέλιξη»
Περί Εξέλιξης: «…σαν να μη διδάσκονται τα παιδιά ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο»
Δαρβίνος 2009: Η εξοικείωση και ενημέρωση του κοινού
[βιβλίο] Λευτέρης Ζούρος, Ας συμφιλιωθούμε με τον Δαρβίνο [1]
[βιβλίο] Λευτέρης Ζούρος, Ας συμφιλιωθούμε με τον Δαρβίνο [2]
[βιβλίο] Mark Ridley, Δαρβίνος [1]

This entry was posted in βιβλία/ανάγνωση, επιστήμη. Bookmark the permalink.

3 απαντήσεις στο [βιβλίο] Mark Ridley, Δαρβίνος [2]

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Δεν θα σχολιάσω αυτό το άρθρο, με όρους βιολογίας. Πρώτον, επειδή δεν είμαι βιολόγος (ίσως ακόμη και αν ήμουν να μην το έκανα) και δεύτερον, επειδή έννοιες τυχαίο, ανάγκη, σκοπός δεν εμπίπτουν μόνο στο χώρο της βιολογίας. Το δεύτερο λοιπόν, μου παρέχει την δυνατότητα να συμμετάσχω, στον προβληματισμό.
    Το άρθρο μας λέει, ότι η εξελεκτική μεταβολή προέρχεται από την φυσική επιλογή-που υπακούει σε μια αδήριτη ανάγκη- και στην τυχαία γενετική μεταβολή, όταν προκύψουν δύο εξ ίσου καλές εκδοχές ενός γονιδίου.
    Δηλαδή, υπάρχουν συνθήκες κατά τις οποίες, η φυσική εξέλιξη (ανάγκη), δεν ισχύει προς χάριν του τυχαίου. Ότι υπήρξε πριν και ότι θα υπάρξει μετά (το όλον) υποχωρεί προς χάριν δύο εξίσου «καλών γονιδίων», όπου το πιο τυχερό θα επικρατήσει.
    Αν αυτό συμβαίνει στο DNA, τότε είναι σίγουρο ότι συμβαίνει παντού και πάντα. Σ’ όλο το σύμπαν. Και αν συμβαίνει στο σύμπαν, τότε λαμβάνει χώρα και στην ζωή μας, στην ιστορία μας, στα ιδανικά μας, στις ιδέες μας. Οι ιδέες μας, προιόν της τύχης. Όπως και η αλήθεια. Αλλά τι αξία έχει η αλήθεια, όταν προέχεται από τυχαία συμβάντα; Η ίδια η μοίρα μας, προιόν τύχης.
    Κάπως έτσι αρχίζει η μοιρολατρία. Ισως και η πίστη, στην ελεύθερη βούληση. Πέραν τούτου, υποψιάζομαι ότι το τυχαίο μπορεί να ανατρέψει την σχέση αιτία-αποτέλεσμα, καθώς μου είναι αδύνατον να προβλέψω το ποσοστό συμμετοχής του, το οποίο μάλιστα, σε βάθος χρόνου είναι δυνατόν να καταστήσει την ζωή μου, φτερό στον άνεμο. Στις Βασικές Αρχές Εξελεκτικής Βιολογίας του Εμ. Λαδουκάκη, μας λέει:»΄Οι πιο μεγάλοι πληθυσμοί έχουν περισσότερους πολυμορφισμούς από τους μικρούς» διότι «έχουν περισσότερες μεταλλάξεις» (τυχαίες αλλαγές, αν κατάλαβα καλά). Παρατηρούμε λοιπόν, πως ακόμη και αν ισχύει το τυχαίο-απουσία της φύσης- πάλι κάθε φορά, έχουμε τα ίδια αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει όπως το καταλαβαίνω, ότι το τυχαίο στο τέλος υποτάσσεται στην φυσική επιλογή και την «υπηρετεί».
    Ο άνθρωπος, είναι το μόνο πλάσμα που γνωρίζει ότι κάποια στιγμή, η ζωή του θα λάβει τέλος οριστικά και αμετάκλητα. Αυτό είναι τρομερό. Γίνεται περισσότερο τρομερό, από το γεγονός ότι ο καθένας ζει τον θάνατο του, απόλυτα μόνος του.
    Σ’ ένα κόσμο που μοιάζει να επηρεάζεται κατά πολύ από τα τυχαία γεγονότα, κυριαρχεί ο φόβος. Η φύση απογυμνωμένη από την αλήθεια της, τους ιερούς νόμους της, είναι τοξικό περιβάλλον για τους περισσότερους. Ο άνθρωπος, έχει ανάγκη νοήματος στην ύπαρξη του και όχι να είναι δυνάμει θύμα της τύχης και του παράλογου.
    Προσωπικά δεν πιστεύω σ’ ένα υπερκόσμιο Ον, που ζούσε καλά στην μοναξιά του, έως μια μέρα που ένιωσε βαριεστημάρα (έργο διαβολικό;) και δημιούργησε για παρέα, τον κόσμο και τον άνθρωπο. Δεν έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό. Δεν είμαι ο ομφαλός της γης, για να δίνουν λόγο σε μένα. Αλλά, πάντα θα υπάρχει ένας αδίστακτος καιροσκόπος, ένας απόστολος Παύλος, ένας Πάπας, ένας Αρχιεπίσκοπος, ένας ιερέας, που θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν την πίστη τους και τους φόβους τους, στήνοντας το μαγαζί της εξουσίας, στις πλάτες τους.
    Μηδενιστικές ιδέες, σπρώχνουν τους ανθρώπους προς αυτό το Ον. Το τυχαίο, συντρέχει στο μηδενισμό, καθώς αφαιρεί το συνεκτικό νόμο της φύσης.
    ΥΓ
    Η βιολογία είναι επιστήμη και ως τέτοια εξελίσσεται και εμπλουτίζεται. Ισως στο μέλλον αυτό το «λίγο πολύ άχρηστο DNA» αποδειχθεί ότι είχε κάποιο ρόλο. Ότι εξ αιτίας της απενεργοποίησης αυτού του ρόλου, προέκυψε ο άνθρωπος.

    • Ο/Η Po λέει:

      Φίλε Γιάννη, όταν μιλά η επιστήμη εσύ κι εγώ ως μη αρμόδιοι, δεν έχουμε να πούμε πολλά, μόνο αυτό: Η επιστήμη βαδίζει αργά μη-γνωρίζοντας βεβαιότητες και είναι το μόνο αντίδοτο που διαθέτουμε έως τώρα, στους δογματισμούς…
      Σε ευχαριστούμε για όλα.

      ΥΓ: Η πορεία μας στη ζωή ανάμεσα στις αβεβαιότητες είναι θαυμάσια έχει ενδιαφέρον. Κυρίως γιατί μένουμε αξιοπρεπείς και ζωντανοί.

      • Ο/Η Γιάννης λέει:

        Και εγώ ευχαριστώ εσάς και τον κ. Λασκαράτο, για το ενδιαφέρον μπλογκ, ως χώρος προβληματισμού. Σχολιάζω σαν ευκαιρία να επαναξιολογήσω τις γνώμες μου, για τις οποίες εννοείται ότι έχω αμφιβολίες. Το κάνω επίσης, διότι το βρίσκω απολαυστικό. Αν κάποιες φορές, γίνομαι «υπερβολικός» ή αποκλίνω από την ουσία-πράγμα που αντιλαμβάνομαι εκ των υστέρων- λυπάμαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s