Η εκκοσμίκευση του Κράτους αναγκαία για τη συνολική εξέλιξη της κοινωνίας

[Η εκκοσμίκευση του Κράτους, ο χωρισμός δηλαδή του θρησκευτικού από το πολιτικό στοιχείο, δεν είναι μια απλή ρήξη σε θεσμικό επίπεδο, αλλά μια ευρύτερη, μακρόχρονη και ουσιαστική κοινωνική και ιδεολογική διαδικασία που αφορά τη συνολική εξέλιξη της κοινωνίας]

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015. Σχεδόν ένα χρόνο πριν, το «φλερτ σκοπιμοτήτων» της νέας -τότε- κυβέρνησης με τον Αρχιεπίσκοπο άρχισε να εξελίσσεται. Σήμερα, μετά την αποπομπή του Νίκου Φίλη από το υπουργείο Παιδείας είναι ξεκάθαρο ότι τ πολιτικό κόστος βαραίνει τις αποφάσεις του Κράτους Nick Paleologos / SOOC

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015. Σχεδόν ένα χρόνο πριν, το «φλερτ σκοπιμοτήτων» της νέας -τότε- κυβέρνησης με τον Αρχιεπίσκοπο άρχισε να εξελίσσεται. Σήμερα, μετά την αποπομπή του Νίκου Φίλη από το υπουργείο Παιδείας είναι ξεκάθαρο ότι τ πολιτικό κόστος βαραίνει τις αποφάσεις του Κράτους
©Nick Paleologos / SOOC -©Protagon.gr

Κράτος, Εθνος, Εκκλησία: Δέκα σκέψεις για μια ιστορική εκκρεμότητα

Ένα σημαντικό κείμενο του ©Πάνου Σκοτινιώτη στο Protagon που θεωρούμε αναγκαίο να διαβαστεί και να προβληματίσει.

1. Ο θεσμικός χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας προφανώς και δεν είναι το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας και η ελληνική κοινωνία. Ωστόσο, δεν είναι ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα και σίγουρα αποτελεί μία από τις ιστορικές εκκρεμότητες στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, αφού αφορά την εναρμόνιση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου με τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα.

Το θέμα μέχρι τώρα έρχεται στο προσκήνιο ευκαιριακά και αποσπασματικά, όπως συνέβη και πρόσφατα. Αυτό όμως που χρειάζεται, ιδιαίτερα ενόψει και της συνταγματικής αναθεώρησης, είναι ένας ειλικρινής, απροκατάληπτος και νηφάλιος πολιτικός και επιστημονικός διάλογος, με γνώση των ιστορικών, οικονομικών, συνταγματικών και εκκλησιολογικών δεδομένων. Το θέμα δεν προσφέρεται για απλουστεύσεις, υπερβολές, μισαλλόδοξες συμπεριφορές και διχαστικά λάβαρα.

2. Η σχέση Κράτους και Εκκλησίας ενώ έχει ιστορία μόλις 190 περίπου χρόνων, παρουσιάζεται σαν αιώνια και ακατάλυτη. Η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας δεν προϋπήρξε του νέου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, αλλά αποτελεί δικό του διοικητικό δημιούργημα. Το νέο εθνικό κράτος είναι αυτό που της έδωσε νομική υπόσταση, με τη μορφή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, και την οργάνωσε διοικητικά. Με τον τρόπο αυτό το Κράτος πέτυχε να διατηρεί σημαντικό έλεγχο επί της Εκκλησίας και να εκμεταλλεύεται το ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού για την κοινωνική νομιμοποίηση της πολιτικής του εξουσίας.

Ως αντάλλαγμα παραχώρησε στην Εκκλησία την αναγνώριση της προνομιακής της θέσης στην ελληνική κοινωνία και το θεσμικό σύστημα. Έτσι, η Εκκλησία οργανώθηκε από την αρχή ως δημόσια αρχή, ουσιαστικά ως προέκταση της κρατικής εξουσίας, και μάλιστα εν πολλοίς αυτονομημένη από το θεσμικό σύστημα του δημοκρατικού κράτους δικαίου, που εκφράζει κατά το Σύνταγμα τον κυρίαρχο λαό.

3. Μετά το 1850, όταν η Μεγάλη Ιδέα και ο στόχος της εθνικής ολοκλήρωσης αποτέλεσαν τον άξονα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, η ηγεσία της Εκκλησία έκανε ένα βήμα παραπέρα. Όχι μόνο ενστερνίστηκε την εθνική ιδεολογία, αλλά υιοθέτησε και την έννοια του έθνους-γένους, με έντονη αναφορά στο Βυζάντιο και την αδιάλειπτη ανά τους αιώνες συνέχεια του Ελληνισμού. Η πραγματικότητα είναι πως μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, το ελληνικό έθνος προσδιορίστηκε, σε μεγάλο βαθμό, και από την ορθόδοξη χριστιανική ταυτότητα. Η πολιτική και πολιτισμική έννοια του ελληνικού έθνους, ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία, όπως ισχυρίζεται ο κυρίαρχος ιδεολογικός -και ουδόλως θεολογικός- λόγος της Εκκλησίας.

4. Κορωνίδα των πρόσφατων, διαδοχικών παρεμβάσεων του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου είναι η συνεχής, επίμονη αναφορά του σε αυτό που αποκαλεί «μητρική σχέση μεταξύ Εκκλησίας και λαού». «Την Πολιτεία τη δημιουργούν οι πολίτες. Τους πολίτες όμως τους γεννάει η Εκκλησία και η σχέση μας είναι μητρική και όχι διοικητική. Πώς θα χωριστεί η μάνα από το παιδί; Ποια μάνα θα το έκανε αυτό;», αναρωτιέται. Και σε άλλο σημείο: «Πώς να τους χωρίσω; Για την Πολιτεία είναι οι πολίτες και για μένα οι πιστοί. Δεν χωρίζονται αυτοί οι άνθρωποι». Με την επίκληση της «μητρικής σχέσης», ο αρχιεπίσκοπος επιχειρεί να κόψει με το μαχαίρι κάθε συζήτηση περί χωρισμού Εκκλησίας και Κράτους. Περαιτέρω, με αναφορές όπως ότι ο τόπος «προχωράει από στιγμή σε στιγμή στον αφελληνισμό και τον αποχριστιανισμό», προσπαθεί να επαναφέρει την Εκκλησία στον ρόλο του εθνικού θεματοφύλακα που διαχρονικά διεκδικεί, αφού εμφανίζεται να «αγκαλιάζει» τους πολίτες όχι μόνο στο όνομα της Πίστης αλλά και του Έθνους.

5. Το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας και γενικότερα των οικονομικών σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας είναι περίπλοκο και διαχρονική εστία εντάσεων. Πολύ περισσότερο που συνδέεται και με τη μισθοδοσία του κλήρου από το Δημόσιο. Η διοικούσα Εκκλησία ισχυρίζεται πως η μισθοδοσία των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό αποτελεί ανταποδοτική υποχρέωση του Κράτους εις το διηνεκές, έναντι της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης μεγάλων τμημάτων της περιουσίας της χωρίς να καταβληθεί από το Κράτος η αντίστοιχη αποζημίωση. Πρόκειται για τη μισή αλήθεια. Η πραγματικότητα είναι ότι όντως το νέο Ελληνικό Κράτος, με διάφορα νομοθετήματα, αρχής γενομένης από την περίοδο του Όθωνα, απαλλοτρίωσε σημαντικό μέρος της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας (όχι φυσικά το 96%, όπως καθ’ υπερβολή ισχυρίζεται η Εκκλησία).

Προηγουμένως είχε βεβαίως φροντίσει να αναγνωρίσει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των μοναστηριών επί της περιουσίας που είχαν αποκτήσει -με όποιο τρόπο την είχαν αποκτήσει- την περίοδο του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το Δημόσιο ανέλαβε τη μισθοδοσία του Εφημεριακού Κλήρου από το 1945, με τον Α.Ν.536/1945, και όχι από το 1952, όπως συνήθως ισχυρίζεται η Εκκλησία. Από το 1980 το Δημόσιο ανέλαβε τη μισθοδοσία και των Αρχιερέων. Το πόση είναι μέχρι τώρα η επιβάρυνση του Κρατικού Προϋπολογισμού από τη μισθοδοσία του κλήρου τα 70 αυτά χρόνια (από το 1945), αλλά και από τις διάφορες κατά καιρούς ευεργετικές διατάξεις υπέρ της Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι δύσκολο να υπολογιστεί. Ακόμη πιο δύσκολο είναι να υπολογιστεί η αξία της απαλλοτριωθείσας και μη αποζημιωθείσας εκκλησιαστικής περιουσίας.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι τα ποσά που έχει καταβάλει μέχρι τώρα το Κράτος για τη μισθοδοσία του κλήρου υπερβαίνουν την αξία της περιουσίας που το Κράτος στέρησε από την Εκκλησία. Φυσικά, ένας επαναπροσδιορισμός των οικονομικών σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας δεν μπορεί να μην συνυπολογίσει και την απώλεια των προσόδων που θα απέφερε στην Εκκλησία η απαλλοτριωθείσα περιουσία και, κυρίως, το μεγάλο κοινωνικό έργο που επιτελεί η Εκκλησία, ιδιαίτερα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Όπως επίσης δεν μπορεί να αφήσει χωρίς διασφάλιση τις 10 χιλιάδες και πλέον οικογένειες κληρικών. Αυτό που προέχει είναι να ολοκληρωθεί, επιτέλους, το Κτηματολόγιο και να λήξει το θέμα των διακατεχόμενων γαιών, ώστε οι οικονομικές σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας να επαναπροσδιοριστούν με βάση αδιαμφισβήτητα στοιχεία.

6. Πολλές φορές γίνεται το λάθος να συγχέουμε το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους με τις σχέσεις Εκκλησίας-Κοινωνίας. Το αν οι ποδοσφαιρικές ομάδες κάνουν αγιασμό στην έναρξη της αγωνιστικής περιόδου (ακόμη και σε περιπτώσεις που οι ορθόδοξοι χριστιανοί ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν ξεπερνούν τα δάχτυλα του ενός χεριού), ή αν ο κάθε σύλλογος ζητάει την ευλογία κληρικού στην ετήσια χοροεσπερίδα του, ή αν καλείται κληρικός στα εγκαίνια ενός νέου επαγγελματικού χώρου, αυτό δεν αφορά τις σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους.

α πάμε όμως και σε σοβαρότερα θέματα. Η αποπομπή Φίλη από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων δεν οφείλεται στο ότι δεν έχει προχωρήσει ο θεσμικός χωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος. Οφείλεται στην οπισθοχώρηση της κυβέρνησης και κυρίως στον φόβο του πολιτικού κόστους λόγω της μεγάλης επιρροής της Εκκλησίας στην ελληνική κοινωνία, που δεν εξαρτάται από τον θεσμικό χωρισμό.

Αντιθέτως, οι εικόνες σε δημόσια κτίρια, ο θρησκευτικός όρκος πολιτειακών οργάνων, ο θρησκευτικός όρκος στα δικαστήρια, οι επίσημες δοξολογίες, ή η επίκληση της Αγίας Τριάδος στο προοίμιο του Συντάγματος, ακόμη και αν δεχθούμε τον ισχυρισμό της Εκκλησίας ότι έχουν συμβολικό και μόνο χαρακτήρα, αντικειμενικά εισάγουν κάμψη του ουδετερόθρησκου, κοσμικού κράτους. Η εκκοσμίκευση, τελικά, του κράτους, ο χωρισμός δηλαδή του θρησκευτικού από το πολιτικό στοιχείο, δεν είναι μια απλή ρήξη σε θεσμικό επίπεδο, αλλά μια ευρύτερη, μακρόχρονη και ουσιαστική κοινωνική και ιδεολογική διαδικασία που αφορά τη συνολική εξέλιξη της κοινωνίας.

7. Επειδή στην Ελλάδα υπάρχει μια τάση να ανάγονται τα πάντα σε συνταγματικά ζητήματα, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί πως υπάρχουν θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Συντάγματος, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα για τα οποία αυτό που απαιτείται δεν είναι η αναθεώρηση αλλά η εφαρμογή του Συντάγματος. Για την απάλειψη του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, επί παραδείγματι, δεν χρειάστηκε συνταγματική αναθεώρηση αλλά ισχυρή πολιτική βούληση. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται θέματα, όπως η ύλη και ο τρόπος διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών, η πολιτική κηδεία, η αποτέφρωση των νεκρών, η ίδρυση ναών από αλλοθρήσκους ή ετεροδόξους, και πολλά άλλα.

8. Κομβικό σημείο της συνταγματικής αναθεώρησης αποτελεί η κατοχύρωση της θρησκευτικής ισότητας και της θρησκευτικής ουδετερότητας του Κράτους και η πλήρης και απόλυτη προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας. Ο όρος «επικρατούσα θρησκεία» στο Ελληνικό Σύνταγμα θα πρέπει να απαλειφθεί, ακόμη και αν είχε βάση –που δεν έχει- ο ισχυρισμός ότι η αναφορά αυτή είναι καθαρά διαπιστωτικού χαρακτήρα. Το Σύνταγμα αποτελεί τον θεμελιώδη νόμο της πολιτείας και ο ρόλος του δεν είναι να προβαίνει σε απλές «διαπιστώσεις». Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα πρέπει να αποφευχθεί η μηχανιστική μεταφορά προτύπων που αντιστοιχούν σε διαφορετικές εθνικές παραδόσεις.

Αντιθέτως, επιβάλλεται να αναζητηθεί το πλέον πρόσφορο για τη χώρα μας πλαίσιο για τον θεσμικό χωρισμό, που δεν θα αγνοεί τις δικές μας παραδόσεις και ευαισθησίες, όπως για παράδειγμα το λεπτό ζήτημα των σχέσεων του Κράτους με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ή το γεγονός ότι η Ορθοδοξία αποτελεί μία σημαντική συνιστώσα της εθνικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας.

9. Ο θεσμικός χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας θα έχει εκατέρωθεν επιπτώσεις. Δεν θα «απελευθερωθεί», δηλαδή, μόνο το Κράτος από τις παρεμβάσεις της Εκκλησίας, αλλά και η Εκκλησία από τον εποπτικό και παρεμβατικό ρόλο του Κράτους στα εσωτερικά της ζητήματα. Θα προκληθούν επίσης και «παράπλευρες» συνέπειες, που θα πρέπει σωστά να σταθμιστούν και να αντιμετωπιστούν. Όπως σε σχέση με τον τρόπο επιλογής και διορισμού των Μουφτήδων της Δυτικής Θράκης, που έως τώρα επιλέγονται από την Ελληνική Πολιτεία, αλλά και σε σχέση με τη διοίκηση του μουσουλμανικού Τεμένους που πρόκειται να δημιουργηθεί στον Ελαιώνα, το οποίο με τον νόμο του 2006 προβλέπεται πως θα είναι υπό κρατική διοίκηση.

10. Η συνταγματική αναθεώρηση θα έπρεπε να αποτελέσει ευκαιρία για το πολιτικό σύστημα να κλείσει την εκκρεμότητα του θεσμικού χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας, με ιστορική αυτογνωσία, χωρίς άγονες αντιπαλότητες και χωρίς να θιγούν τα δικαιώματα της πίστης. Για τη διοικούσα Εκκλησία, από την άλλη, θα ήταν ευκαιρία, αντί να φαντασιώνεται απειλές και εχθρούς που μηχανεύονται πώς θα εξαφανίσουν την Ελλάδα, τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, να ξαναβρεί το νήμα με την οικουμενική διάσταση της Ορθοδοξίας και να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην πνευματική και κοινωνική της αποστολή.

Δυστυχώς, το ισχυρό ρεύμα του ανορθολογισμού και του εθνολαϊκισμού και η υποχώρηση της προοδευτικής ατζέντας και των ιδεών του προοδευτικού εκσυγχρονισμού στην κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, δεν επιτρέπουν ιδιαίτερη αισιοδοξία. Αυτό όμως είναι και το στοίχημα.

* Ο Πάνος Σκοτινιώτης είναι νομικός, πρώην δήμαρχος Βόλου και πρώην βουλευτής και νομάρχης Μαγνησίας

This entry was posted in «Ιερή» Εξουσία, σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

4 απαντήσεις στο Η εκκοσμίκευση του Κράτους αναγκαία για τη συνολική εξέλιξη της κοινωνίας

  1. Ο/Η Βοιωτός λέει:
    Όταν όλοι κάνουν τα στραβά μάτια http://symparataxi.blogspot.gr/2008/10/blog-post_1848.html Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2008 Σκάνδαλο …Βοιωτοπεδίου Ελευθεροτυπία 4-10-2008- Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Φωτ.:ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ Ιερός επενδυτής και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος! Ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, όχι μόνο θεώρησε δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας σε εκτάσεις τουλάχιστον 80.000 στρεμμάτων στον Παρνασσό και άλλα βοιωτικά βουνά και κάμπους, αλλά παραχώρησε κάποιες για εκμετάλλευση σε επιχείρηση της οικογένειάς του. «Δεν φταίω που το μοναστήρι έχει ιδιοκτησία… Πρέπει να είστε ευγνώμονες, γιατί έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»Πρόκειται για επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν ο αδελφός του Αλέξανδρος Λιάπης, ο ανιψιός του Αναστάσιος μαζί με τη σύζυγό του και οι σύζυγοι άλλων δύο ανιψιών του. Ο Ιερώνυμος πάσχισε επί χρόνια να κατοχυρώσει εκτάσεις που θεωρεί μοναστηριακές σε ολόκληρη την ανατολική πλευρά του Παρνασσού έως την Αράχοβα, στο όρος των Μουσών Ελικώνα και άλλες περιοχές προς τη Δαύλεια, τη Χαιρώνεια, τη Λιβαδειά και το Δίστομο έως τη θάλασσα στην Αντίκυρα. Το πλήρες αφιέρωμα εδώ Σχετικά προηγούμενες αναρτήσεις μας : Ούτε ιερό, ούτε δημόσιο! «Ιερές» αυθαιρεσίες συνέχεια.. Εφραίμ και πάσης Ελλάδος 1,2,3 πολλά Βατοπέδια Να σταματήσουν οι καταπατήσεις και οι διεκδικήσεις δημόσιας γης Φώτιση Παρέμβαση απο πολίτες και Δήμο Χαιρώνειας, στη δίκη των εκκλησιαστικών διεκδικήσεων Τεράστιες εκτάσεις διεκδικεί η εκκλησία! Αρνούνται να πάρουν θέση η Νομαρχία και ο Δήμος Λιβαδειάς για τις εκκλησιαστικές διεκδικήσεις Χιλιάδες στρέμματα διεκδικεί η Εκκλησία στη Βοιωτία! Το θέμα έχει ανακύψει πολύ πριν το Βατοπέδιο και όπως τόνισε και ο νυν Μητροπολίτης » οι Βοιωτοί γνωρίζουν», ασχέτως αν μερικοί προτιμούν να το προσπερνούν. Αναρτήθηκε από Συμπαράταξη Bοιωτών για το Περιβάλλον στις 7:05 μ.μ. http://www.antinews.gr/action.read/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CE%A0%CF%8E%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B2%CE%B3%CE%AE%CE%BA%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%92%CE%BF%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF-alter/2.32398 07/10/2008 23:56 Πώς δεν βγήκε το θέμα του Βοιωτοπεδίου στο Alter «Φαγώθηκαν» προχθές ορισμένοι μπλόγκερς να λένε και να ξαναλένε ότι ο πολύς κ. Χατζηνικολάου θα έλεγε στην χθεσινοβραδινή εκπομπή του για το εφάμιλλο του Βατοπεδίου σκάνδαλο του ….Βοιωτοπεδίου. Άνθρακες ο θησαυρός όμως. Άφησε, μας λένε, τον Γρηγόρη Παγάνη να περιμένει στην Λιβαδειά με το μικρόφωνο στο χέρι. Και τους δημοτικούς σύμβουλους να θαυμάζουνε την δορυφορική αντένα. Διαψεύδονται όμως ως εντελώς αναληθείς κάποιες πληροφορίες που λένε ότι έπεσαν κάποια τηλέφωνα πριν από την εκπομπή. Προς Θεού. Ο κ. Χατζηνικολάου δεν θυσιάζει με τίποτα την ακροαματικότητα του. Εμείς όμως επιμένουμε και θα επανέλθουμε: Σκάνδαλο ….Βοιωτοπεδίου «Ποντίκι» 16.10.2008, “Ψύχρα μεταξύ Ιερώνυμου – Τσίπρα…Στη βάση του παγώματος των σχέσεων κρύβεται το πρώτο μεγάλο δημοσίευμα εφημερίδας με προσωπικές καταγγελίες για τον ίδιο τον αρχιεπίσκοπο. Μιλάμε για το δισέλιδο της «Ελευθεροτυπίας» του Σαββάτου 4 του μηνός με τίτλο «Σκάνδαλο… Βοιωτοπεδίου»….. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράματα στη Βοιωτία λένε πως τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας (και σούρνονταν μήνες τώρα στα διάφορα δημοσιογραφικά στέκια) προέρχονται από ανθρώπους του Συνασπισμού. Μάλιστα οι ίδιες πηγές λένε πως είχε κλειστεί ραντεβού Τσίπρα – αρχιεπισκόπου, το οποίο ματαιώθηκε με πρωτοβουλία του Συνασπισμού την παραμονή της δημοσίευσης του επίμαχου ρεπορτάζ στην «Ελευθεροτυπία» και αφού τοπικά στελέχη του κόμματος αλλά και περιβαλλοντικών οργανώσεων έκαναν παρέμβαση στα κεντρικά του ΣΥΝ…”. https://symparataxi.wordpress.com/2008/10/02/ieresaftheresies/ «Ιερές αυθαιρεσίες» – Ευαγγελίστρια Posted by symparataxi στο Οκτωβρίου 2, 2008 Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΙΣΜΟΥ Ένα τεράστιο μοναστηριακό συγκρότημα κτίζει αυθαίρετα o κ. Ιερώνυμος στο δάσος του Ελικώνα Η Μητρόπολη Θηβών ‐ Λεβαδείας κατέλαβε σταδιακά μία μεγάλη έκταση του όρους Ελικώνα πλησίον σημαντικών αρχαιολογικών χώρων [Άσκρης, Κοιλάδας Μουσών(*) κ.ά.]. Ο πρώην μητροπολίτης Θηβών Ιερώνυμος παρερμηνεύοντας τη νομοθεσία για την εκκλησιαστική περιουσία (νόμος Τρίτση) κατέλαβε τεράστιες εκτάσεις πευκοδάσους γύρω από το νεοσυσταθέν μοναστήρι του Ζαγαρά ή Ευαγγελίστριας, χώρος, που σύντομα εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο μοναστηριακό συγκρότημα. Δίπλα του ανεγέρθηκε ένα σύγχρονο συνεδριακό κέντρο, ενώ τώρα ετοιμάζεται και δεύτερο. Όλα αυτά γίνονται χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας ή πολεοδομικές άδειες μέσα σε δασικό χώρο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ο οποίος σταδιακά υποβαθμίζεται με την ανοχή όλων των αρμοδίων φορέων του Κράτους (Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Δασαρχείου, Πολεοδομίας, Αρχαιολογικής Υπηρεσίας κ.ά.), που λειτουργούν υπό την ασφυκτική πίεση της Εκκλησίας. Ο “Μυστράς” του Ελικώνα Πλησίον του χωριού Ευαγγελίστρια (Ζαγαράς) υπήρχε μόνο ένας μικρός βυζαντινός ναός χαρακτηρισμένος από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ως ιστορικό μνημείο. Αυτομάτως ο περιβάλλον χώρος σε ακτίνα χιλίων μέτρων θεωρείται ως ζώνη προστασίας του εκάστοτε μνημείου. Στην «Ιστορία των Θηβών» του Γεωργίου Τσεβά, γραμμένη το 1928, ο συγγραφέας αναφέρεται με λεπτομέρειες στα μοναστήρια της Βοιωτίας. Παρ’ όλο που αναφέρει πλείστα όσα μοναστήρια, δεν κάνει καν νύξη για ύπαρξη μοναστηριού στην θέση Ευαγγελίστρια. Προφανώς η μονή Ευαγγελίστριας δεν υπήρχε το 1928 ούτε καν σαν ιστορική μνήμη, γιατί στο βιβλίο αναφέρονται άλλα μοναστήρια που προϋπήρξαν, αλλά δεν ήταν σε λειτουργία τις ημέρες του. Η ύπαρξη βυζαντινού ναού στο συγκεκριμένο χώρο δεν συνεπάγεται την ύπαρξη μοναστηριού, λόγος, ο οποίος θα δικαιολογούσε ενδεχομένως την επανίδρυση κάποιας μονής εκεί. (*) Για την καταπάτηση και καταστροφή της Κοιλάδας των Μουσών από τον κ. Ιερώνυμο, βλ. «Δ», τ. 248‐249, 251, 257, 260‐261, 279 και 310. Σπασμένο τεμάχιο αρχαίου μαρμάρου με σκαλισμένο ένα βραχύ ξίφος. Φωτογραφήθηκε πλησίον του βυζαντινού ναού, όπου προφανώς προϋπήρχε αρχαίο Ελληνικό ιερό ‐πιθανώς Νυμφαίο‐ λόγω των άφθονων νερών της περιοχής . Εντός του χώρου προστασίας του βυζαντινού μνημείου σταδιακά κατασκευάστηκε ένα ολόκληρο κτιριακό συγκρότημα, η Ιερά Μονή Ευαγγελίστριας. Ο κ. Ιερώνυμος, μητροπολίτης Θηβών ‐ Λεβαδείας από το 1981ενέτεινε τις προσπάθειές του και η μονή αυτή, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, μετεξελίχθηκε σε ένα μοναδικό μοναστηριακό συγκρότημα έξω από το Άγιο Όρος με εκκλησίες, δρόμους, αίθουσες, καταλύματα, βοηθητικούς χώρους, εγκαταστάσεις ρεύματος, τηλεφώνου κ.λπ., σε ένα σύγχρονο μικρό “Μυστρά”. Σε ερωτήσεις που της τέθηκαν η Α΄ Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων δεν ήταν σε θέση να δώση εξηγήσεις για την ύπαρξη του τεραστίου αυτού συγκροτήματος. Τον μόνο προβληματισμό που εξέφρασε ήταν πως με την ενσωμάτωση του βυζαντινού μνημείου στο μοναστήρι αυτό έπαψε να είναι επισκέψιμο στο ευρύ κοινό παρά μόνον με την συναίνεση των μοναχών. Από οικολογικής πλευράς ο χώρος είναι δασικός με δάση πεύκων και ελάτων. Το οροπέδιο από την Ευαγγελίστρια μέχρι την Κορώνεια είναι ιδιαίτερου φυσικού κάλλους με σπάνια βότανα. Μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις έχουν άμεσες αρνητικές συνέπειες στο οικοσύστημα. Η Δασική Υπηρεσία όμως, δεν επεμβαίνει. Ούτε η Πολεοδομία επεμβαίνει παρ’ όλο, που οι κατασκευές, όπως θα εξετάσουμε στη συνέχεια, δεν έγιναν μόνον χωρίς οικοδομική άδεια, αλλά και σε χώρο, στον οποίο η Εκκλησία δεν διαθέτει νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας. Στη θέση των δένδρων “φύτρωσαν” δύο συνεδριακά κέντρα Μερικές δεκάδες μέτρα από το μοναστηριακό συγκρότημα κι αφού κόπηκαν πλήθος αιωνόβιων δένδρων του δάσους του Ελικώνα, ο κ. Ιερώνυμος ανέγειρε ένα διώροφο σύγχρονο συνεδριακό κέντρο. Διαθέτει τεράστια αίθουσα διαλέξεων και μεγάλη κουζίνα, η οποία μπορεί να παρασκευάση γεύματα για 200‐300 παρευρισκομένους. Δεξιά στη φωτογραφία διακρίνεται ένα μικρό μέρος του χωμένου στο δάσος μοναστηριακού συγκροτήματος. Επάνω αριστερά φαίνονται τα δύο συνεδριακά κέντρα. Στη μέση, στο άνοιγμα του δάσους μόλις διακρίνεται μέρος της οδού, που συνδέει τη μονή με τα συνεδριακά κέντρα. Κάτω από το άνοιγμα δεν υπάρχουν δένδρα, γιατί εδώ ρίχνουν τα σκουπίδια τους οι μοναχές· πρόσφατα τα σκουπίδια πήραν φωτιά και κάηκε μέρος του δάσους. Το συνεδριακό αυτό κέντρο φαίνεται πώς δεν επαρκούσε για τις συνεδριακές ανάγκες της μητρόπολης, διότι πρόσφατα ξεκίνησε η ανέγερση δεύτερου κτιρίου ‐τριώροφου αυτή τη φορά‐ ακριβώς δίπλα στο προηγούμενο. Το ‐ημιτελές ακόμα‐ δεύτερο συνεδριακό κέντρο φαίνεται ακόμα πιο επιβλητικό από το πρώτο, η δε αρχιτεκτονική του μοιάζει με πολυτελούς ξενοδοχείου. Τα συνεδριακά κέντρα δεσπόζουν στην περιοχή. Είναι ορατά και από το Φράγκικο κάστρο της Κοιλάδας των Μουσών, όπου, όπως ο «Δ» έχει επανειλημμένα καταγγείλει, ο κ. Ιερώνυμος έχει ξεκινήσει την αυθαίρετη κατασκευή ενός ακόμα μοναστηριού, της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. (βλ.: «Έγγραφο Ζαχόπουλου βάζει την «ταφόπλακα» στην Κοιλάδα των Μουσών», «Δ», τ. 310.) Μυστήριο πρέπει να θεωρηθή σε τι αποσκοπούν αυτά τα «συνεδριακά κέντρα». Δεν είναι μόνιμα στελεχωμένα, και δεν προσφέρονται λόγω των αποστάσεων και της δύσκολης προσβασιμότητας. Σε σπάνιες περιπτώσεις πολυήμερων συνεδρίων, που λαμβάνουν χώρα στο συνεδριακό κέντρο της Λιβαδειάς μία ημέρα παρουσιάσεων ανατίθεται στις εγκαταστάσεις της μονής Ευαγγελίστριας. Είναι αξιοσημείωτο, ότι σε περίπτωση ενός οικολογικού συνεδρίου με έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος αποφασίστηκε οι παρουσιάσεις να λάβουν χώρα στις εγκαταστάσεις της Ευαγγελίστριας. Το ειρωνικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν πως εκδήλωση που αποσκοπούσε στην προώθηση της προστασίας του περιβάλλοντος συνήλθε σε οικολογικά βεβιασμένο χώρο νομιμοποιώντας τρόπον τινά την παραβίαση. Ο χώρος, όπου κτίσθηκαν τα κτίρια είναι δασικός. Παρά το ότι, το Δασαρχείο Λιβαδειάς με το Α.Π. 1301/17‐8‐93 έγγραφό του ισχυρίζεται, ότι ο χώρος στερείται δασικής βλάστησης, με το συνημμένο του ίδιου αυτού εγγράφου αυτοδιαψεύδεται. Στο τοπογραφικό διάγραμμα της περιοχής, που έκαναν το λάθος κι επισύναψαν, φαίνονται σημειωμένα το δάσος, που καλύπτει την περιοχή (βλ. εικόνα.) Στο έγγραφο αυτό το συνεδριακό κέντρο αναφέρεται ως πνευματικό κι αυτό ίσως γιατί βάσει του δασικού νόμου, δεν επιτρέπεται να ανεγείρουν επάνω στο βουνό συνεδριακό, αλλά μόνο πνευματικό κέντρο. Η μετονομασία έγινε αργότερα. Το έγγραφο Α.Π. 1301/17‐8‐1993 του Δασαρχείου Λιβαδειάς, σύμφωνα με το οποίο ο χώρος όπου θα ανεγερθή το πνευματικό (συνεδριακό) κέντρο της Μητρόπολης Θηβών‐ Λεβαδείας «στερείται δασικής βλαστήσεως». Στο συνημμένο του εγγράφου τοπογραφικό διάγραμμα του χώρου φαίνονται σημειωμένα γύρω από το συνεδριακό κέντρο πλήθος δένδρων. Χωρίς οικοδομική άδεια Ο μηχανικός κ. Ιωάννης Κετσέας απευθύνθηκε στη Νομαρχιακή Πολεοδομία Βοιωτίας και ζήτησε τον αριθμό αδείας του υπό ανέγερση τριώροφου συνεδριακού κέντρου (αίτηση 6/6/05). Προκειμένου να πάρη την απάντηση χρειάστηκε να ζητήση την βοήθεια του εισαγγελέα τρείς φορές. Τελικά η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας του απάντησε, ότι δεν υπάρχει οικοδομική άδεια, αντί δε να επέμβη στο χώρο, να σταματήση τις εργασίες, να κατάσχη τα μηχανήματα και να συλλάβη τον εργολάβο, προσπάθησε να δικαιολογηθή λέγοντας πως “έχει υποβληθή μελέτη οικοδομικής άδειας προσθήκης κατ’ έκταση” (Α.Π. 2201, 8‐7‐05). Ισχυρίζονται δηλαδή, ότι δεν χρειάζεται άδεια για το τριώροφο κτίριο, αφού υπάρχει, (αν υπάρχει), η προ πολλών ετών εκδοθείσα άδεια για το παραπλεύρως κτίριο. Ο νόμος Τρίτση 1700/1987 Στο θέμα όμως, υπάρχει και άλλη μία πολύ σημαντική παράμετρος. Ο χώρος, όπου έχουν ανεγερθή οι τεράστιες αυτές εγκαταστάσεις δεν ανήκει κάν στην Εκκλησία, αλλά στο Δημόσιο. Στην παρ. α΄ του παραπάνω εγγράφου του Δασαρχείου διαβάζουμε: “Μετά την αυτοψία αρμοδίου υπαλλήλου μας διαπιστώθηκε, ότι η έκταση, στην οποία θα κατασκευασθεί το “Πνευματικό Κέντρο Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδέων” αποτελεί τμήμα έκτασης του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, όπου ήταν εγκατεστημένες οι θερινές κατασκηνώσεις. Το εν λόγω τμήμα παρέμεινε στην ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής σύμφωνα με το από 13.4.1989 Πρακτικό Α΄ της επιτροπής, που συγκροτήθηκε δια της υπ’ αριθμ. 3044/22.3.1989 απόφασης του Νομάρχη Βοιωτίας, που προβλέπεται υπό του άρθρου 2 παρ. 2 του Νόμου 1811”. 1. Τα δύο συνεδριακά κέντρα μέσα στο δάσος του Ελικώνα. 2. Εικόνα από την καταστροφή τεράστιων αιωνόβιων δένδρων. 3. Το πρώτο συνεδριακό κέντρο (μερικά πεύκα διασώθηκαν στον προαύλιο χώρο του.) 4. Το υπό ανέγερση δεύτερο συνεδριακό κέντρο (ωρισμένα δένδρα του δάσους σχεδόν εφάπτονται στην οικοδομή.) 3 4 Ο χώρος που βρίσκονται τα συνεδριακά κέντρα ανήκε στο ΥΠ.Ε.Π.Θ.. Την δεκαετία του ’70, όπως και στον Παρνασσό, είχαν ιδρυθεί εκεί από την εκκλησία κατασκηνώσεις οι οποίες όμως μετά από μια δεκαετία έπαυσαν να λειτουργούν. Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα η Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας καταπάτησε με νομιμοφανή τρόπο το χώρο των κατασκηνώσεων κι άρχισε την ανοικοδόμηση ‘Πνευματικού Κέντρου’. Ο λόγος για την χρήση του όρου ‘Πνευματικό Κέντρο’ προφανώς αποσκοπούσε στη εκμετάλλευση ενός ‘παράθυρου΄ στον Δασικό Νόμο, που επιτρέπει την κατασκευή ‘Πνευματικών Ιδρυμάτων’ εντός δασικών εκτάσεων στους ιδιοκτήτες τους. Ας δούμε πώς. Ο τότε υπουργός, Αντώνης Τρίτσης, τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τη δεκαετία του ’80, εισήγαγε νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία η εκκλησιαστική περιουσία θα περιερχόταν στο Δημόσιο με σκοπό να αποδοθή σε κτηνοτρόφους και αγρότες, ώστε να γίνη παραγωγική (νόμος Τρίτση). Η Εκκλησία φυσικά αντέδρασε εντόνως στην πρωτοβουλία αυτή. Μετά από πολλές διαβουλεύσεις βρέθηκε η εξής συμβιβαστική λύση: Αποδιδόταν στα μοναστήρια μία ζώνη 200 μέτρων γύρω τους. Αυτό σήμαινε, ότι και 0 τ.μ. εμβαδόν να είχε κάποιο μοναστήρι, θα αποκτούσε τώρα με 4 πλευρές (200+200=400 μέτρων), εμβαδόν 160 στρέμματα. Επομένως αν ένα μοναστήρι είχε έστω 30‐40 στρέμματα, θα κατέληγε με το νέο νόμο να έχη στην κατοχή του 200 περίπου στρέμματα. Όσα μοναστήρια δεν είχαν περιουσία γύρω από τον χώρο τους, όπως η μονή Ευαγγελιστρίας, αποδέχθηκαν το νέο νόμο (Ν.1811, Φ.Ε.Κ. 231, 13.10.88, παρ. 53), γιατί αποκτούσαν αυτόματα τουλάχιστον 160 στρέμματα. Όσα μοναστήρια όμως, ήταν κάτοχοι μεγάλων εκτάσεων αρνήθηκαν να αποδεχθούν τον νόμο Τρίτση. Σύμφωνα με τον νόμο Τρίτση συστήθηκαν επιτροπές και παραχώρησαν τις ‘ζώνες προστασίας’ σε όσα μοναστήρια αποδέχθηκαν την τη νομοθεσία. Η Εκκλησία της Ελλάδος όμως, …προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, και κατέθεσε μήνυση εναντίον του Ελληνικού Κράτους για καταπάτηση της περιουσίας της. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποδέχθηκε την προσφυγή της Εκκλησίας, κρίνοντας ότι δεν έχει δικαίωμα ένα Κράτος να θεσπίζη νομοθεσία, με την οποία να καταλαμβάνη εκκλησιαστική περιουσία. (Υπάρχουν ανοικτές υποθέσεις στην Ευρώπη, και η Καθολική Εκκλησία ποτέ δεν θα επέτρεπε να συμβή κάτι τέτοιο, για δικά της αποκλειστικά συμφέροντα). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκτίμησε τότε την εκκλησιαστική περιουσία σε 2,5 τρις δραχμές. Ο μόνος τρόπος, που θα μπορούσε το Ελληνικό Κράτος να αποκτήση την εκκλησιαστική περιουσία ήταν να πλήρωνε στην Εκκλησία αυτό το ποσόν. Επειδή αυτό εκ των πραγμάτων δεν ήταν εφικτό για τον κρατικό προϋπολογισμό, ο νόμος Τρίτση απέβη άκαρπος και ανενεργός, και σύμφωνα με το άρθρο 55 του νόμου 2413 (Φ.Ε.Κ. 124 / 17.06.96), παρ. 2, ανακλήθηκαν, από τότε που εκδόθηκαν και θεωρήθηκαν “ως μηδέποτε εκδοθείσες, όλες οι διοικητικές πράξεις οποιουδήποτε είδους” για τις μονές. Κατά συνέπεια λοιπόν, οι εκτάσεις, που είχαν παραχωρηθή σε μοναστήρια όπως η μονή Ευαγγελίστριας σύμφωνα με τις ευνοϊκές διατάξεις του νόμου Τρίτση, έπαυσαν να ανοίκουν πλέον στα μοναστήρια στα οποία απεδώθησαν, και επανείλθαν στην ιδιοκτησία του κράτους (ΥΠ.Ε.Π.Θ.). Η νομική βάση δηλαδή επάνω στην οποία τα μοναστήρια βασίζουν την ιδιοκτησία του χώρου έχει εκπέσει και δεν έχουν πλέον νόμιμα Δικαιώματα στον χώρο, δηλαδή δεν είναι ιδιοκτήτες αλλά καταπατητές του χώρου ο οποίος έχει επανέλθει στην ιδιοκτησία του Δημοσίου. Δεν πίνουν καθαρό νερό, έχουν όμως μοναστήρια Η Θήβα και οι γύρω περιοχές πίνουν δηλητηριασμένο νερό. Δεν είναι μόνον ο Ασωπός δηλητηριασμένος· όλο το υπέδαφος της Θήβας έχει δηλητηριαστή και σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις το νερό της είναι επικίνδυνο προς πόση. Τη στιγμή, που η Νομαρχία δεν διαθέτει τις πιστώσεις να συνδεθή με τον ταμιευτήρα του Μόρνου, ώστε να πίνουν υγιεινό νερό οι Θηβαίοι, πληροφορίες από τη Θήβα αναφέρουν, ότι ίσως η ίδια η Νομαρχία να είναι εκείνη, η οποία χρηματοδότησε το δεύτερο συνεδριακό κέντρο του κ. Ιερώνυμου. Θα θέλαμε να μας πληροφορήση η Νομαρχία Βοιωτίας αν έχη συμμετάσχει στην χρηματοδότηση αυτών των «συνεδριακών κέντρων», με ποιο σκεπτικό και βάσει ποιών κοινοτικών προγραμμάτων. Γιατί θα ήταν όλως απαράδεκτο να αγνοήται η δημόσια υγεία και να δίνεται έμφαση σε φαραωνικού τύπου κατασκευές «προς σωτηρίαν των ψυχών ημών». Θα θέλαμε επίσης να πληροφορηθούμε γιατί έκλεισαν οι παιδικές κατασκηνώσεις, και δεν επαναλειτούργησαν επί διακονίας του νυν αρχιεπισκόπου, όταν στον επιβατήριο λόγο του έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα τις ανάγκες της νεολαίας. Μήπως επειδή η λειτουργία κατασκηνώσεων κοστίζει; Οι δέσμιοι της ευσεβούς ψήφου παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης όχι μόνο στη Θήβα, αλλά σε ολόκληρη την Ελλάδα, πλήρως εξαρτώμενοι από τις “ευλογίες” των κατά τόπους μητροπολιτών, είτε “κάνουν τα στραβά μάτια”, είτε ωθούνται σε παρανομίες προβαίνοντας σε ενέργειες καταφανώς εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Με την εκλογή του ο κ. Ιερώνυμος παρουσιάστηκε ως εμπνευσμένος άνθρωπος, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και πεφωτισμένος πατριάρχης. Όμως η Μητρόπολη Θηβών επί των ημερών του καταπάτησε όχι μόνο την Κοιλάδατων Μουσών και μέρος του Ελικώνα, αλλά κι άλλες περιοχές της Βοιωτίας, τις οποίες θα παρουσιάσουμε σε επόμενο τεύχος. Γιάννης Λάζαρης Σχετικά Αυθαιρεσίες στην κοιλάδα των Μουσών Οι προτάσεις των πολιτών για τη σωτηρία του Ελικώνα Πορεία στο Κυριάκι, 1/7/2007 This entry was posted on Οκτωβρίου 2, 2008 στις 9:44 μμ and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed. 5 Σχόλια to “«Ιερές αυθαιρεσίες» – Ευαγγελίστρια” Jk said Οκτωβρίου 4, 2008 στις 7:38 μμ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 04/10/2008 Σκάνδαλο …Βοιωτοπεδίου Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Φωτ.: ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ Ιερός επενδυτής και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος! Ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, όχι μόνο θεώρησε δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας σε εκτάσεις τουλάχιστον 80.000 στρεμμάτων στον Παρνασσό και άλλα βοιωτικά βουνά και κάμπους, αλλά παραχώρησε κάποιες για εκμετάλλευση σε επιχείρηση της οικογένειάς του. Πρόκειται για επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν ο αδελφός του Αλέξανδρος Λιάπης, ο ανιψιός του Αναστάσιος μαζί με τη σύζυγό του και οι σύζυγοι άλλων δύο ανιψιών του. Ο Ιερώνυμος πάσχισε επί χρόνια να κατοχυρώσει εκτάσεις που θεωρεί μοναστηριακές σε ολόκληρη την ανατολική πλευρά του Παρνασσού έως την Αράχοβα, στο όρος των Μουσών Ελικώνα και άλλες περιοχές προς τη Δαύλεια, τη Χαιρώνεια, τη Λιβαδειά και το Δίστομο έως τη θάλασσα στην Αντίκυρα. Μία από τις πιο ενδεικτικές κινήσεις είναι, ίσως, η ανακοίνωση που εξέδωσε στις 14 Μαΐου 2007 μέσω του «Κέντρου Οικολογικών-Βιολογικών Καλλιεργειών» της Ιεράς Μητρόπολης Θηβών & Λεβαδείας. Σημειωτέον ότι το κέντρο αυτό ιδρύθηκε από τον Ιερώνυμο το 2001 με στόχο «την εμπέδωσιν των βιολογικών και οικολογικών καλλιεργειών για το γενικότερον όφελος». Ομως ο μετέπειτα αρχιεπίσκοπος προχώρησε τον Δεκέμβριο του 2005 σε τροποποίηση του καταστατικού του κέντρου θέτοντας πρώτο σκοπό την «καταγραφή και κατοχύρωση της ιδιοκτησίας και οροθέτηση της μοναστηριακής περιουσίας». Λέει, λοιπόν, στην ανακοίνωση εκείνη: «Τα κτήματα που διεκδικούνται προς το παρόν είναι: 1) Ακρινό Νερό 2) Νεοχώρι-Καμάρα 3) Λούγαρη-Διχάλα 4) Ποιμνιοστάσιο Παρορίου 5) Βόσκημα Ελικώνος 6) Βόσκημα Λυκούρεσι 7) Τσέρεσι 8) Ζαλτσα 9) Σκροπονέρια» Η ανακοίνωση παραθέτει τις εκτάσεις που «προς το παρόν» διεκδικούνται χωρίς αναφορά στην έκτασή τους, εκτός από το Νεοχώρι-Καμάρα. Χρειάστηκε μακρά έρευνα αρχείου και συζήτηση με τον πρόεδρο της «Εταιρείας Μελέτης Δημοτικών Προβλημάτων Δαύλειας» Γιάννη Πραγιάννη για να αντιληφθούμε έως ένα βαθμό την έκταση της διεκδίκησης. Νεοχώρι-Καμάρα Γιατί λοιπόν αναφέρει ότι η συγκεκριμένη έκταση είναι 5.000 στρέμματα; Ίσως διότι αναγγέλει αμέσως μετά τη συνεργασία στην αξιοποίηση της έκτασης με την Αδαμαντία Ματθαίου, σύζυγο του ανιψιού Αναστάσιου Λιάπη. Παρακάτω όμως, δηλώνει ότι δεν θέλει να απομακρύνει κανέναν «εκ των επιθυμούντων να βόσκουν εντός τα αιγοπρόβατά των». Καλεί μάλιστα άλλον ενδιαφερόμενο κτηνοτρόφο σε συνεργασία «με τον όρο ασφαλώς ότι θα δεχθεί την κυριότητα της μονής επί του αγροκτήματος»… «Πρόκειται για τον κτηνοτρόφο Ζαχαρία Καρούζο», μας λέει ο κ. Πραγιάννης, μέλος οικογένειας που εδώ και χρόνια βόσκει τα πρόβατα στη συγκεκριμένη περιοχή. Ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος ποτέ δεν αναγνώρισε την κυριότητα της μονής και είχε το θάρρος να κινηθεί δικαστικά εναντίον της οικογένειας Λιάπη σε αγωγή που εκδικάστηκε την Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008. Ζητούμε να γνωρίσουμε τον κ. Καρούζο και ξεκινούμε μαζί με τον κ. Πραγιάννη από τη Δαύλεια. Τον συναντούμε μαζί με τα γίδια του στο δρόμο για Παρόρι. Μας δείχνει ψηλά πίσω από το βουνό για να καταλάβουμε πού είναι η Καμάρα, «εκεί που έβοσκα τα ζωντανά από τότε που γεννήθηκα». «Από το 2005 ταλαιπωρούμαι, αλλά δεν το βάζω κάτω. Τα κρατώ εδώ, κουβαλώ νερό με το βυτίο για να τα ποτίζω. Ο Λιάπης ήθελε να περιφράξει ακόμη και την ποτίστρα που είχε φτιάξει η κοινότητα. Ήρθε, είπε ότι θα με διώξει, θα με λιώσει. Μαλώσαμε. Ηρθε μετά ο δεσπότης, είπε ότι θα τα κανονίσουμε. Έπειτα από 10 μέρες, ήρθαν και με τρέχανε στον εισαγγελέα»… Τον ρωτούμε αν είναι ο μόνος κτηνοτρόφος που θίγεται. «Υπάρχουν και άλλοι. Αλλά δεν μιλάνε. Περιμένουν από τον δεσπότη να τους διορίσει τα παιδιά. Φοβούνται». Εκείνος δεν φοβάται; Μισό χαμόγελο. «Φοβάμαι μόνο που έχουν πλακώσει λύκοι και μου έφαγαν μόνο φέτος 70 ζωντανά». Μας μιλά για τα δύο παιδιά του, μαθητές. Μάλλον δεν πρέπει να ελπίζουν σε διορισμό… «Εγώ ήξερα ότι η Εκκλησία είναι κοντά στους φτωχούς ανθρώπους», μας λέει η Μαργαρίτα Αργυράκου-Miernik, αντιπρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Βοιωτίας, η οποία κατάγεται από την Πολωνία αλλά ζει εδώ και χρόνια στην περιοχή: «Εδώ όμως κοιτάζει να μας στερήσει ακόμη και τα βασικά και ο δήμος δεν κάνει τίποτε γι’ αυτό». Στον δρόμο για την Καμάρα όπου έχει το ποιμνιοστάσιο η οικογένεια Λιάπη, ο κ. Πραγιάννης μάς δείχνει χοντρούς ξύλινους πασσάλους και σίδερα: «Εδώ η οικογένεια επιχείρησε να περιφράξει δημόσια δασική έκταση. Θέλουν σιγά σιγά να βάλουν πόδι σε όλο τον Παρνασσό». «Εδώ και χρόνια οι υπεύθυνοι της Εκκλησίας ζητούσαν από τους βοσκούς να υπογράφουν χαρτιά ότι πλήρωναν για να βάζουν τα ζώα τους ακόμη και αν δεν έδιναν δραχμή», συμπληρώνει ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Δαύλειας Θανάσης Μπαϊρακτάρης. Δημόσιες-δασικές Πάντως, η έκταση «Νεοχώρι-Καμάρα» περιγράφεται ως «δημόσια» και «δασική» σε έγγραφα του Δασαρχείου Λιβαδειάς με χρονολογίες 22/6/1987, 22/8/1996, 12/9/2001, 6/11/2003, 10/4/2006 και 7/12/2007. Στα ίδια έγγραφα, ο δημόσιος χαρακτήρας αποδίδεται και στις εκτάσεις Λαπαθιάς, Ανω Τσέρεσι, Ακρινό Νερό, Λούγαρη που διεκδικεί η μητρόπολη. * Απάντηση Jk said Οκτωβρίου 4, 2008 στις 7:46 μμ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 04/10/2008 Ιερώνυμος: Ζείτε από τα χωράφια μας… «Αν έχει το μοναστήρι ιδιοκτησία τόσο, δεν φταίμε εμείς. Το βρήκαμε. Το έχουμε. Τουναντίον πρέπει να είστε ευγνώμονες γιατί όλοι έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»… Μπορεί σήμερα ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος να εμφανίζεται σκεπτικός και να προτρέπει τον ηγούμενο Εφραίμ σε επίδειξη σύνεσης, λίγα χρόνια πριν όμως, ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας είχε ήδη εκδώσει μόνος του δικαστικές αποφάσεις, θεωρούσε εκκλησιαστικά δεκάδες χιλιάδες στρέμματα στον Παρνασσό και ζητούσε λαλίστατος συνεργασία με τοπικούς φορείς. «Εμείς δεν έχουμε ανάγκη από κτήματα, να τα κάνουμε τι τα κτήματα ως Εκκλησία; Τα κτήματα παίρνουν αξία όταν μεταμορφώνονται στα χέρια των ανθρώπων. Οχι ποιος θα μαζέψει από 20 ρίζες ελιές να κάνει 5 κιλά λάδι. Αυτό είναι αστείο. Αλλά πώς μπορούμε να το κάνουμε μια μονάδα, η οποία θα έχει ενδιαφέρον (…). Ξέρετε τι μαγεία είναι αυτό, να μπορεί να έρθει ο εκδρομέας να δει το μοναστήρι, να πάει κάπου να φάει, να πιει τον καφέ του…». Τα παραπάνω λόγια του Ιερώνυμου μαζί με άλλα ακόμη περιλαμβάνονται στα επίσημα πρακτικά συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου της Δαύλειας στις 13 Οκτωβρίου 2003. Χωρίς την περίσκεψη που τον χαρακτηρίζει σήμερα, ο νυν αρχιεπίσκοπος αρνείται κάθε συζήτηση για το αν είναι δημόσια τα κτήματα σε τεράστιες εκτάσεις του ανατολικού Παρνασσού αλλά και έως τη Χαιρώνεια, το Δίστομο και τη Λιβαδειά: «Να μην το κουβεντιάσουμε». «Δεν φταίω εγώ που είναι δικά μας». «Οι αιώνες το λένε». Με αυτές τις φράσεις αντικρούει κάθε αμφισβήτηση αλλά και τα έγγραφα του Δασαρχείου που χαρακτήριζαν τις εκτάσεις δημόσιες. Ο Ιερώνυμος μιλά σε «μια ιστορική βραδιά», όπως λέει, με αμεσότητα για τα σχέδια αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, άλλοτε αυστηρά και άλλοτε «παιδευτικά»: «Εγώ, αν δεν κουβεντιάσουμε, μόνος μου δεν κάνω τίποτα. Εγώ βλέπω ότι αυτό το πράγμα είναι ένας ωραίος χώρος που πάει χαμένος» (σ.σ. μιλά για κατασκηνώσεις της Εκκλησίας στον Παρνασσό δίπλα στη Μονή Ιερουσαλήμ με αυθαίρετα -κατά την Πολεοδομία- κτίσματα). Αμέσως μετά όμως: «Εάν το δημοτικό συμβούλιο μου πει άστε μας ήσυχους, εγώ έχω τα σχέδιά μου. Ηδη έβαλα θέρμανση στο πάρκο, θα τον θερμάνω όλο τον χώρο και θα έρθω σε επαφή με τις ομάδες της επαρχίας μας. Ελάτε εδώ πέρα, έχει διανυκτέρευση, έχει εστιατόριο. Και ποια οργανωμένη ομάδα δεν θα θέλει τα παιδιά της να τα γυμνάσει εκεί πέρα;». Επίδειξη δύναμης Ο Ιερώνυμος αποδεικνύεται εξαιρετικά πολιτικός και ευέλικτος. Αλλοτε μιλά για τα αγαθά της συνεργασίας ανάμεσα στους τοπικούς παράγοντες: «Στην Ιστορία, είτε επίσκοποι είμαστε είτε δήμαρχοι είμαστε, είτε καλόγεροι στα μοναστήρια, όταν ο σκοπός που βάζουμε δεν έχει όραμα το γενικό συμφέρον αλλά έχει προσωπικές επιδιώξεις, πάντοτε αυτό θα αποτύχει, θα βυθιστεί και αντί να βοηθήσει αυτούς που εργάζονται θα γίνει μπούμερανγκ». Αλλοτε όμως κάνει ξεκάθαρα επίδειξη δύναμης: «Μπορώ αυτά τα χρήματα να πω στον κύριο Χριστοδουλάκη (τότε «τσάρο» της Οικονομίας), θα τα κόψεις από την περιφέρεια και θα μου τα δώσεις εμένα κατευθείαν. Το καταφέρνω»!!! (Η επιτυχία αφορά 20 εκατ.δραχμές για κατασκευή δεξαμενών.) Αμέσως παρακάτω, ο νυν αρχιεπίσκοπος πέφτει κάπως ιεραρχικά αν και τα ποσά ανεβαίνουν: «Είμαστε στη Λαμία, βλέπω τον κύριο περιφερειάρχη και του λέω «σας παρακαλώ πολύ θέλω να μου δώσετε 30 εκατομμύρια (δραχμές) για να φτιάξω τα γήπεδα της κατασκηνώσεως». Και μου λέει «ευχαρίστως τα έχετε» (…). Ξαναπάω στον περιφερειάρχη και του λέω, «σας παρακαλώ πολύ εκεί που θα βάλετε εμένα 30 εκατ. θα βάλετε -και είπε ναι- και 70 εκατ. για το γήπεδο της Δαύλειας»». «Αποσυνάγωγος», ο κτηνοτρόφος Ζ. Καρούζος κινήθηκε δικαστικά κατά των συγγενών του αρχιεπισκόπου. «Οι άλλοι δεν μιλούν, περιμένουν διορισμούς για τα παιδιά τους», μας λέει Για να επανέλθει δριμύτερος μόλις τον ρωτούν γιατί δεν έφτασαν τα χρήματα στην πόλη: «Γράφω στον περιφερειάρχη και του λέω «σας ευχαριστώ πολύ για τον κόπο που κάνατε (!), τα λεφτά δεν τα χρειάζομαι, κρατήστε τα και δώστε τα στη Λαμία»». Ο τότε μητροπολίτης παίζει και σε άλλα σημεία δεξιοτεχνικά με τους τοπικούς ανταγωνισμούς. Λέει και λέει για τις προόδους που έχει πετύχει η Αράχοβα σε αντίθεση με τη Δαύλεια, παρά το γεγονός ότι κάποτε ήταν και τα δύο μικρά χωριά σε δύο διαφορετικά σημεία του Παρνασσού: «Η Αράχοβα μπροστά στη Δαύλεια δεν ήταν τίποτε. Η Δαύλεια ήταν ένα κόσμημα (…). Σήμερα δείχνει μια λεηλατημένη πόλη». Εμπορική περισυλλογή Την ευελιξία του δείχνει ο νυν αρχιεπίσκοπος και δίνοντας ορισμούς για το τι είναι ένα μοναστήρι: «Είναι μια οικονομική μονάδα. Οπως λέμε σήμερα η «Πεσινέ» ή η «Λάρκο», για την εποχή εκείνη (σ.σ. Τουρκοκρατία και περασμένος αιώνας) ήταν το αντίστοιχο γιατί είχε εκτάσεις πολλές, πολλούς εργάτες, μοναχούς, υπηρέτες (…) ήταν μια βιομηχανική μονάδα (…) ένα εμπορικό κέντρο». Τα λέει όλα αυτά καταλήγοντας ότι σήμερα είναι «ο τουρισμός που μπορεί να δώσει μια ελπίδα γι’ αυτόν τον τόπο». Οταν όμως παρακάτω ο τότε δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Πραγιάννης αναφέρεται ειδικά στις περιφράξεις με τις οποίες έχει κλείσει παρανόμως δημόσιος δασικός χώρος γύρω από τη Μονή Ιερουσαλήμ, ο Ιερώνυμος αλλάζει ρότα: «Το μοναστήρι είναι τόπος αυτοσυγκεντρώσεως, τόπος προσευχής, τόπος περισυλλογής και έτσι πρέπει να το βλέπουμε»… «Να είστε ευγνώμονες» Ο τότε μητροπολίτης δεν σπεύδει απλώς να θεωρήσει δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας στα αμφισβητούμενα κτήματα. Μιλά απαξιωτικά για την κυβέρνηση: «Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν η κυβέρνηση είναι πράσινη ή μπλε ή κόκκινη, κοιτάω να κάνω τη δουλειά μου». Επιτίθεται σε όσους σχολιάζουν τις παράνομες περιφράξεις στο δάσος: «Εσείς τα σπίτια σας τα φράζετε (…). Γιατί δεν το απελευθερώνετε και εσείς να μπορούμε να κάνουμε κάτι εκεί πέρα να περπατάμε; (…). Μας ρώτησες εμάς πώς έφτιαξες τη μάντρα σου; Αν έχει το μοναστήρι ιδιοκτησία τόσο, δεν φταίμε εμείς. Το βρήκαμε. Το έχουμε. Τουναντίον πρέπει να είστε ευγνώμονες γιατί όλοι έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»… Επαναστατικό δίκαιο Με αφορμή όσους αμφισβητούν την ιδιοκτησία της Εκκλησίας στα κτήματα, ο Ιερώνυμος δεν χάνει την ευκαιρία να «καρφώσει» τον τότε αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο για τη διαμάχη που είχε ξεσπάσει με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Υπενθυμίζεται ότι κεντρικό σημείο τριβής ήταν η εκλογή μητροπολιτών στις Νέες Χώρες (Θεσσαλονίκη κ.λπ.). Και ο νυν αρχιεπίσκοπος λέει ότι η Μονή Ιερουσαλήμ (μέσω της οποίας διεκδικούνται εκτάσεις) επιθυμεί κάποια συνεννόηση, «αλλά όμως όχι επαναστατικό δίκαιο όπως κάνουμε εμείς τώρα στο Πατριαρχείο (…). Γιατί είναι δικό του και αφού είναι δικό του πώς θα σ’ το δώσει;». Απάντηση Jk said Οκτωβρίου 4, 2008 στις 7:57 μμ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 04/10/2008 Εκταση, τρεις ώρες περπάτημα! (Εικόνα) “Τις διεκδικήσεις της Εκκλησίας σε όλα τα σημεία του ορίζοντα μας δείχνουν η Μ. Αργυράκου – Miernik, ο Γ. Πραγιάννης και ο Θ. Μπαϊρακτάρης”. Αν και ο Ιερώνυμος δεν… πέτυχε όσα ο ηγούμενος Εφραίμ στο Βατοπέδιο, εκμεταλλεύθηκε ωστόσο στο έπακρο ένα κράτος που λειτουργεί με συνθήκες 19ου αιώνα και δεν έχει καταφέρει να οργανώσει σύγχρονο κτηματολόγιο. Πώς αλλιώς δηλαδή να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι το 2002, το τοπικό Υποθηκοφυλακείο παρέχει επίσημο έγγραφο και περιγράφει το μεν «βόσκημα Ακρινό Νερό» ως «έκτασης 3 ωρών περιφερειακώς», το δε «βόσκημα Διχάλια-Λούγαρη έκτασης 4 ωρών περιφερειακώς»; Ισως ότι θα πληρώσει φόρο 20 λεπτών και τριάντα δευτερολέπτων… Το άλλο δεδομένο είναι ότι ο νυν αρχιεπίσκοπος εμφανίστηκε και με περιβολή επενδυτή στην τοπική κοινωνία: Στο δημοτικό συμβούλιο Δαύλειας στις 3/12/2003, η τότε δήμαρχος Κατερίνα Παπαβασιλείου θα πει μεταξύ άλλων: «Η πρότασή μας είναι να γίνει αυτή η συνεργασία (σχετικά σε διπλανό άρθρο) και επιτέλους να ξεκινήσουμε σε μια σωστή βάση με έναν επενδυτή, γιατί, αν προσέξατε, τον αναφέρω και ως επενδυτή τον μητροπολίτη εδώ, γιατί είναι από τους μοναδικούς επενδυτές που έχουμε στον δήμο»… Στις τότε εμφανίσεις του ο νυν αρχιεπίσκοπος θεωρούσε δεδομένο ότι η έκταση «Ακρινό Νερό», δηλαδή όλος ο ανατολικός Παρνασσός έως τη Δαύλεια όπως εξηγεί ο Γ. Πραγιάννης, είναι μοναστηριακή. Επικαλούνταν μάλιστα δικαστική απόφαση του 1992 που όμως «τον δικαίωνε μόνο για 1 στρέμμα και 250 τ.μ. από τα 38.000 στρέμματα που θεωρεί ότι είναι». Η δίκη του ’92 έγινε για εκκρεμότητα που υπήρχε από το 1952, αλλά ακόμη και γι’ αυτό το 1,25 στρ. δίπλα στη Μονή Ιερουσαλήμ, υπάρχει σε εκκρεμότητα δίκη σε δεύτερο βαθμό προσδιορισμένη για τις 3/5/2010. Λυκούρεση Μια άλλη δίκη είναι προγραμματισμένη για τον ερχόμενο Νοέμβριο και αφορά 17.000 στρέμματα (ίσως εγείρει διεκδικήσεις και για 14.000 ακόμη) γύρω από τη Μονή Λυκούρεση. Η συγκεκριμένη μονή είναι ανάμεσα σε εκείνες που είχαν υπογράψει με βάση τον νόμο Τρίτση (παραχώρηση εκτάσεων μονών) του 1987, αλλά τώρα ζητεί πίσω εκτάσεις που σε ένα βαθμό έχουν παραχωρηθεί ήδη από προηγούμενες δεκαετίες σε ακτήμονες με τίτλους. Στη Μονή Λυκούρεση, όπου και η κατοικία του εκάστοτε μητροπολίτη, ολοκληρώνουμε την επίσκεψη στην περιοχή. Πίσω από ψηλούς τοίχους η μονή, περικυκλωμένη από λοφάκια με χαμηλά δέντρα, γεννήματα αναδάσωσης ύστερα από πυρκαγιά. Περικυκλωμένη και από γίδια που βόσκουν ανενόχλητα χωρίς να νοιάζονται για δικαστική δικαίωση…
  2. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.protagon.gr/epikairotita/ellada/ti-mas-thymizei-i-antwnia-ilia-41436000000

    Τι μας θυμίζει η Αντωνία Ηλία
    Η δικαστικός κατάφερε να μην τελεσφορήσει η έκδοσή της από τις βρετανικές αρχές. Τι δεν θέλει να θυμηθούμε;

    11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015

    Το 2005 η Αντωνία Ηλία έγινε γνωστή στο πανελλήνιο καθώς βρέθηκε στο επίκεντρο των μέσων ενημέρωσης γιατί ήταν – μεταξύ άλλων παραγόντων – η αφορμή για να ξεσπάσει ένα από τα λεγόμενα σκάνδαλα της εποχής που μάθαμε ως «παραδικαστικό». Κάτι παραπάνω από δέκα χρόνια μετά, η Αντωνία Ηλία επρόκειτο να φτάσει το βράδυ της Τρίτης στην Αθήνα μετά την έκδοσή της από τις Βρετανικές αρχές. Όμως, η έκδοσή της δεν τελεσφόρησε, αφού η πρώην δικαστικός, έκανε ότι μπορούσε για να μην ολοκληρωθεί η διαδικασία. Σύμφωνα με μία από τις επικρατέστερες εκδοχές η μη έκδοση της Αντωνίας Ηλία είναι πιθανόν να σχετίζεται με προσφυγή της ίδιας μετά την απόρριψη αιτήματός της για άσυλο που είχε καταθέσει σε βρετανικό δικαστήριο.

    Η Ηλία στις δηλώσεις που έκανε ισχυρίζεται ότι είναι αθώα και θα παλέψει μέχρι τέλους για να αποδείξει την αθωότητάς της, τονίζοντας δε ότι όλοι οι συγκατηγορούμενοί της έχουν κριθεί αθώοι.

    Η αλήθεια είναι ότι η Αντωνία Ηλία προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε κάποια πράγματα απ’ όσα έγιναν εκείνη την εποχή και ενέπλεξαν μαζί με δικαστές και δικηγόρους και τη διοικούσα Εκκλησία καθώς κεντρικό ρόλο στο «παραδικαστικό» φερόταν ότι είχε και (τουλάχιστον) ένας κληρικός, ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Γιοσάκης.

    Μια κρύα νύχτα του Γενάρη του 2005, η πρωτοδίκης εμφανίστηκε σε μαγνητοφωνημένες συνομιλίες, τις οποίες δημοσιοποίησαν στη συνέχεια σε σειρά εκπομπών τηλεοπτικοί σταθμοί (EXTPA 3 και ΑΛΤΕΡ), να διαπραγματεύεται την αποφυλάκιση κατηγορουμένου για εμπορία ναρκωτικών.

    Και φερόταν να μιλά με κάποιον μεσολαβητή συζητώντας για ποινές, εκατομμύρια ευρώ και ποσότητες ναρκωτικών. Η ίδια καιρό αργότερα, και αφού διέφυγε στο εξωτερικό, ισχυρίστηκε ότι αναγνώρισε τη φωνή της σε κάποιες από τις συνομιλίες, σε άλλες όχι, και εντέλει ισχυρίστηκε: «Ουδέποτε έχω χρηματιστεί, ουδέποτε είχα καμία χρηματική συναλλαγή με κανέναν».

    Η Ηλία, όμως, ήταν εκείνη που εμμέσως πλην σαφώς προκάλεσε και το εκκλησιαστικό «τσουνάμι», εμπλέκοντας σε κάποιους από αυτούς τους πιθανόν υποκλεμμένους διαλόγους τον αρχιμανδρίτη Ιάκωβο Γιοσάκη. Το 2003, η Αντωνία Ηλία δίκασε μία υπόθεση που αφορούσε μια αποζημίωση από ασφαλιστική εταιρεία για τροχαίο ατύχημα του μοναχού Ιγκόρ Χλοπόνιν. Του επιδίκασε ποσό αποζημίωσης 480.000 ευρώ. «Δεν κάνω εγώ τους προσδιορισμούς και δεν ήταν διάδικος ο Γιοσάκης», είχε πει η ίδια αναφερόμενη στην υπόθεση.

    Ωστόσο, περίγραψε τη γνωριμία της με τον Γιοσάκη ως εξής: «Δεν υπήρξε κολλητός μου φίλος, τον έχω συναντήσει περίπου 10-12 φορές στο σπίτι του στο Κερατσίνι, στην εκκλησία, στο δικό μου σπίτι, αλλά και σε μαγαζιά του Κολωνακίου με νομικούς και επιχειρηματίες. Ήταν ένας άνθρωπος που κυκλοφορούσε και με πάρα πολλούς δικαστές και με πολύ καλό κόσμο».

    Ο Ιάκωβος Γιοσάκης, τον Φεβρουάριο του 2009, περιγράφοντας από τη δική του πλευρά τη γνωριμία του με τη δικαστή, είπε σε μια συνέντευξή του: «Της συμπαραστάθηκα όσον ουδείς στο πρόβλημα του ετοιμοθάνατου τότε πατέρα της. Γνώρισα την Αντωνία Ηλία σαν μία χαρισματούχο δικαστική λειτουργό».

    Είχε πει και άλλα ενδιαφέροντα σε εκείνη τη συνέντευξή του ο Ιάκωβος Γιοσάκης, στην εφημερίδα «Σφήνα».

    – Τελικά είχατε ή όχι σχέσεις με δικαστές;

    – «Ποτέ δεν το αρνήθηκα. Αυτό όμως δεν σημαίνει σε καμία απολύτως περίπτωση ότι είχα επιλήψιμες σχέσεις μαζί τους».

    Τον Ιάκωβο Γιοσάκη κατήγγειλε αρχικά, το 2005, ο Καλαβρύτων και στη συνέχεια ο τότε μητροπολίτης Θηβών Ιερώνυμος, ο από το 2008 Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Σε μία από τις τηλεοπτικές εκπομπές, το 2005 στο AΛΤΕΡ, ο Ιερώνυμος ανέφερε ότι πριν από την αρχιεπισκοπική εκλογή του, το 1998, ο Ιάκωβος Γιοσάκης τον επισκέφτηκε συνοδευόμενος από δικαστικό και του ζήτησε να αποσύρει την υποψηφιότητά του.

    Και ο Ιάκωβος, στη συνέντευξή του, αναφερόμενος σε όσα του είχε προσάψει ο Ιερώνυμος, απάντησε: «Εγώ δεν γνωρίζω τι δήλωσε στα ΜΜΕ το 2005, για ένα γεγονός μάλιστα που υποτίθεται ότι συνέβη 8 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή το 1998, και που δήθεν τον έβλαψε. Κάθε εχέφρων άνθρωπος, όμως, αναρωτιέται, γιατί τόσα χρόνια το γεγονός αυτό δεν καταγγέλθηκε.

    »Γνωρίζω, όμως, τι δήλωσε ο Μακαριότατος σε εμένα προσωπικά ενώπιον μαρτύρων, τι δήλωσε ενώπιον των δικαστικών αρχών, καθώς και ενώπιον του τότε προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.

    »Οι τυχόν αντιφάσεις που μπορεί με ευχέρεια να εντοπιστούν θα διαλευκανθούν μόνο από τον ίδιο τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο που έχει την ευθύνη των λόγων του, τον οποίο παρά τις όποιες δηλώσεις ή ενέργειές του εξακολουθώ να τιμώ».

    Η ουσία είναι ότι η υπόθεση του «παραδικαστικού», φαίνεται ότι ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2012, όταν μετά από τέσσερις μήνες ακροαματικής διαδικασίας το Εφετείο αποφάσισε την απαλλαγή του ποινικολόγου Σάκη Κεχαγιόγλου και τη δραματική μείωση της ποινής του Ιάκωβου Γιοσάκη. Είχε προηγηθεί ανάκληση των καταθέσεων βασικών μαρτύρων, οι οποίοι είχαν υποστηρίξει, ότι έδωσαν χρήματα στον Σάκη Κεχαγιόγλου, προκειμένου να δωροδοκήσει την Αντωνία Ηλία σε υπόθεση ναρκωτικών, ενώ αθώος κρίθηκε επίσης ο δικηγόρος Νίκος Εμμανουηλίδης, ο οποίος κατηγορούνταν για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος της πρώην ανακρίτριας.

    Σ’ ό,τι αφορά τον αρχιμανδρίτη Ιάκωβο Γιοσάκη, χάρη στον «νόμο Παπαϊωάννου», που άλλαξε τα χρηματικά όρια για τον χαρακτηρισμό μιας πράξης ως κακουργηματικής, το δικαστήριο μετέτρεψε, σε πλημμέλημα την κακουργηματική απάτη και το ξέπλυμα χρήματος για τα οποία είχε καταδικαστεί ο αρχιμανδρίτης πρωτόδικα, με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί η παραγραφή τους. Έτσι, από την πρωτόδικη ποινή των 9 ετών και 11 μηνών, «απέμεινε» φυλάκιση 14 μηνών για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος.

    Το Εφετείο μείωσε και την ποινή της πρώην πρωτοδίκη Παναγιώτας Τσέβη, από 58 μήνες σε 12 μήνες με αναστολή.

    Η Αντωνία Ηλία, αν και όταν με το καλό έρθει στην Ελλάδα μπορεί να έχει κάτι να προσθέσει ή να υπενθυμίσει σε μια υπόθεση που απασχόλησε για μήνες τα μέσα ενημέρωσης και κατ’ επέκταση την κοινή γνώμη. Μάντης, δεν είμαι ούτε θέλω να γίνω, αλλά θεωρώ πιθανόν η Αντωνία Ηλία λίγο καιρό μετά την άφιξή στην Αθήνα, αν και όταν έρθει θα κάνει τις βόλτες της ελεύθερη στο κέντρο της πόλης.

    *Ο Θωμάς Τσάτσης, είναι δημοσιογράφος.

  3. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.ierakatixisis.com/2016/11/blog-post_14.html
    ΔΕΥΤΈΡΑ, 14 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2016

    Μυρίζει άσχημα η υπόθεση με Ιερομόναχο στα Χανιά.
    Η μπόχα δεν έφτασε ακόμα στους ντόπιους Εισαγγελείς;

    Ποιος καλύπτει ποιον;
    Γιατί το Σ.Δ.Ο.Ε δεν ολοκλήρωσε τις προηγούμενες έρευνές του;

    Ι.Μ. Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων Ακρωτηρίου Χανίων. Μοναχός μηνύει και καταγγέλλει τους «άρχοντες» της Μονής, αφού πρώτα του απαγορεύθηκε η είσοδος του σε αυτή, χωρίς να υφίσταται και να του έχει κοινοποιηθεί καμία απόφαση αρμοδίου οργάνου.
    Η υπόθεση κρατείται καλά «σφραγισμένη» από τους τοπικούς εκκλησιαστικούς Αυτοκράτορες αλλά και το Φανάρι, το οποίο όπως φαίνεται γι’ ακόμα μια φορά γίνεται συνένοχος και συνεργός στις λαμογιές κάποιων.
    Αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι η στάση των διωκτικών και δικαστικών Αρχών, και συγκεκριμένα των ντόπιων Εισαγγελέων, οι οποίοι όπως φαίνεται κοιτούν συστηματικά προς άλλη κατεύθυνση.
    Οι συνήγοροι του 29χρονου Ιερομόναχου έδωσαν στη δημοσιότητα την παρακάτω επιστολή – ανακοίνωση, για όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες, και φαίνεται πως είναι αρκετά σοβαρά. Το αν η Μονή ( για τη λειτουργία της οποίας έχουν ακουστεί πάρα πολλά όλα τα προηγούμενα χρόνια και το Σ.Δ.Ο.Ε. ξεκίνησε έρευνα η οποία δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί ) είναι «καθαρή» ή όχι είναι ένα τεράστιο θέμα, που αφορά όχι μόνο την τοπική κοινωνία των Χανίων αλλά όλη την Εκκλησία στο σύνολό της. Προσωπικά ( και μόνο λόγω καταγωγής ) θα ήθελα να κρατήσω τις σχετικές αποστάσεις στη συγκεκριμένη περίπτωση. Παρ’ όλα αυτά δε μπορώ ν’ αγνοήσω το γεγονός πως κοιτάζοντας και εξερευνώντας την επίσημη ιστοσελίδα της Ιερά Μονής μου θυμίζει περισσότερο Super Market παρά Μοναστήρι. Η συνεχής παρουσία εκεί του ντόπιου Μητροπολίτη, του Πρωτοσυγκέλου ( αδερφού της Μονής ) αλλά και άλλων πρωτοκλασάτων εκκλησιαστικών αρχόντων, προκαλεί όχι μόνον σχόλια αλλά και υποψίες, πως ακόμα κι αν υπάρχει έντονη σαπίλα και πρόβλημα στη Μονή θα γίνουν τα πάντα, προκειμένου να χαθούν τα στοιχεία και αυτοί που εγκλημάτησαν να μείνουν και πάλι ατιμώρητοι.

    Η επιστολή – ανακοίνωση των συνηγόρων του Ιερομονάχου.

    «Η Ι.Μ. Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων Ακρωτηρίου Χανίων μετατράπηκε σε «τόπο μαρτυρίου» για έναν 29χρονο Ιερομόναχο. Πρωτίστως, όλως παρανόμως απαγορεύθηκε η είσοδος την Παρασκευή 12/11 στη Μονή, χωρίς να υφίσταται και να του έχει κοινοποιηθεί καμία απόφαση αρμοδίου οργάνου, περιστατικό για το οποίο υπέβαλε μήνυση δίχως καμία καθυστέρηση, το ίδιο βράδυ, ενώπιον του αξιωματικού υπηρεσίας του Α.Τ. Χανιών και εν συνεχεία διερρήχθησαν εν τη απουσία του οι πόρτες του κελιού που διέμενε ώστε να αναζητηθούν από αγνώστους οικονομικά έγγραφα που «ενοχλούσαν», πέραν δε αυτών εξαφανίσθηκε από το κελί του χρηματικό ποσό που είχε δηλώσει εγγράφως στο Α.Τ. Χανίων ήδη από την προηγούμενη, ότι φύλασσε σε αυτό.
    Ο ιερομόναχος έχει υποβάλει μήνυση και για την κλοπή και έχει ζητήσει εγγράφως την επέμβαση του ΣΔΟΕ προκειμένου να διεξαχθεί οικονομικός έλεγχος που θα λάβει υπ’ όψη συγκεκριμένα στοιχεία. Η αστυνομία που επενέβη παρουσία Δικαστικού, βρήκε τις θύρες του κελιού του ανοικτές, τους χώρους αναστατωμένους και τα συρτάρια ανοιχτά, ενώ κλήθηκε και η σήμανση μετά από αίτηση μας.
    Στο κελί του βρέθηκαν αντικείμενα οπλοκατοχής που δεν ανήκουν στον ίδιο καθότι ο ίδιος δεν είχε δυνατότητα πρόσβασης στη Μονή από προχθές το απόγευμα, αντίθετα με αυτούς που διέρρηξαν τον χώρο όπου διέμενε και αναστάτωσαν το κελί του. Για τα πρωτοφανή και θλιβερά γεγονότα αυτά έχει ειδοποιηθεί η Εισαγγελία Χανίων, έχει ενημερωθεί εγγράφως η Ασφάλεια Χανίων και η Εκκλησία της Κρήτης καθώς και με αίτηση του ιερομόναχου, το ΣΔΟΕ.
    Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη ως νομικοί για όσα πρωτοφανή συνέβησαν, θεωρούμε δε ότι πλέον θα τεθούν πολύ σοβαρά ζητήματα ελέγχου σε σχέση με την οικονομική λειτουργία της Μονής η οποία είχε αντιμετωπίσει παρόμοια ζητήματα ελέγχου και στο παρελθόν.

    Οι συνήγοροι του, Κωνσταντίνος Μαραγκουδάκης, Κωνσταντίνος Σφυριδάκης, Ιωάννης Ντερμανάκης».

    http://www.zarpanews.gr/%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%B9-%CE%BA%CF%81%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AE-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4/

    Χανιά | Τι κρύβουν στην Μονή Αγίας Τριάδας; Γιατί διώκεται ο νεαρός μοναχός;
    14 Νοεμβρίου 2016

    Σοβαρές προεκτάσεις φαίνεται πως αποκτά η υπόθεση με πρωταγωνιστή τον 29χρονο Ιερομόναχο της Ι.Μ. Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων Ακρωτηρίου (δείτε εδώ).

    Ο Ιερομόναχος, που σήμερα οδηγήθηκε στο αυτόφωρο εξαιτίας μήνυσης σε βάρος του για εκκλησιαστικά αντικείμενα που βρέθηκαν στο κελί του όπου διέμενε αλλά και για μια σακούλα με αντικείμενα οπλοκατοχής, αφέθηκε ελεύθερος καθώς ζήτησε και πήρε αναβολή για να δικαστεί, για όσα του καταλογίζονται, τις επόμενες ημέρες.monaxos_chania1Με δήλωση του στο zarpanews.gr, ο Ιερομόναχος σημειώνει πως διώκεται καθώς έχει στην διάθεση του οικονομικά στοιχεία της Μονής, που ενδιαφέρουν τις αρμόδιες ελεγκτικές οικονομικές υπηρεσίες.

    Συγκεκριμένα τόνισε:

    «Έχω εμπιστοσύνη στο Θεό και στην δικαιοσύνη, ότι θα αποδειχθεί πόσο ψεύτικες είναι οι κατηγορίες σε βάρος μου. Όλη αυτή την δίωξη την τραβάω διότι υπάρχουν στοιχεία που θα τα καταθέσουμε στις αρμόδιες υπηρεσίες όπως είναι το ΣΔΟΕ, το οποίο είχε ξαναέρθει στο Μοναστήρι, αλλά δεν είχε ολοκληρώσει την έρευνα του. Εμείς θα βοηθήσουμε τις αρμόδιες υπηρεσίες για να ολοκληρώσουν την έρευνα τους ενώ θα πούμε και στον κύριο Εισαγγελέα αυτά που πρέπει.»

    Από την πλευρά του ο εκ των συνηγόρων του κ. Γιάννης Ντερμανάκης είπε στο zarpanews.gr ότι «από εδώ και στο εξής ξεκινάνε άλλες ιστορίες με φορολογικά ζητήματα της Μονής που θεωρώ θα ενοχλήσουν αρκετό κόσμο ενδεχομένως ένα σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά έχει και αυτό, καθώς χρόνος που συνέβησαν τα συγκεκριμένα γεγονότα δεν μπορεί να είναι τυχαίος.».

    Η δήλωση του κ. Ντερμανάκη:

    «Την Παρασκευή ο πάτερ προσήλθε στην Αστυνομία και κατέθεσε μήνυση γιατί δεν του επέτρεπαν να μπει στο κελί του και στην Μονή χωρίς καμία νόμιμη σχετική απόφαση. Εμείς επειδή είχαμε υποψιαστεί τι θα συμβεί γιατί ο πάτερ γνωρίζει θέματα οικονομικά και φορολογικά της Μονής και όπως επαληθευτήκαμε την επόμενη ενώ είχαμε πάει για να κάνουμε κάποια διευθέτηση του ζητήματος αποδείχθηκε πως είχε γίνει μηνυτήρια αναφορά.

    Μπήκε η αστυνομία με δικαστικό μέσα στο κελί του μοναχού και αντίκρισε ένα κελί με σπασμένες πόρτες τα προσωπικά αντικείμενα του πάτερ ανακατεμένα και φακέλους με οικονομικά έγγραφα, καθώς ο ιερομόναχος είχε διατελέσει ταμίας και κλεμμένα επίσης, ενώ απουσίαζε από το χώρο και σημαντικό χρηματικό ποσό.

    Εμείς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος τα είχε σχεδιάσει όλα αυτά.

    Ο πάτερ σήμερα αφέθηκε ελεύθερος και η δικαιοσύνη θα αποφανθεί.

    Το σοβαρότερο είναι πως από εδώ και στο εξής ξεκινάνε άλλες ιστορίες με φορολογικά ζητήματα της Μονής που θεωρώ θα ενοχλήσουν αρκετό κόσμο ενδεχομένως ένα σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά έχει και αυτό, καθώς χρόνος που συνέβησαν τα συγκεκριμένα γεγονότα δεν μπορεί να είναι τυχαίος.»

    zarpanews.gr

  4. Ο/Η SF λέει:

    [Le Ζουγαγίς, Παρθενών Αγιά Σοφιά, Mon Dieu·

    Ο σ. Ζουράρις: «Πρέπει να διδάσκονται τη μεταφυσική που δημιούργησε τον Παρθενώνα και την Αγιά Σοφιά»🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s