(στον αγώνα ενωμένοι) Να μην πλήξει κανείς

[Εμπρός της γης οι κολασμένοι]

na-min-lipsi-kaneis2

Από αυτά που εδώ κι εκεί διαβάζουμε καταλαβαίνουμε ότι τα βδελλοειδή συνυπάρχουν αρμονικά, αρμονικότατα θα έλεγα, με την κοινή λογική δίχως ίχνος διαμαρτυρίας, διότι η Αιδώ έχει ταξιδέψει προ πολλού σε λιμάνια απάνεμα, παρατηρεί, διαχωρίζοντας τη θέση της απ’ όλο αυτό που μας συνθλίβει/θλίβει κι ενίοτε μας διασκεδάζει. Να μην πλήξει λοιπόν κανείς.

Διαβάζουμε τίτλο: «Έκρηξη βόμβας στα Εξάρχεια. Τι προβληματίζει την Ε.Λ.Α.Σ.» -Αλήθεια μετά από πάνω από μιας δεκαετίας αλαλούμ στο Εξαρχειστάν, η ΕΛΑΣ τα βλέπει και ναι, διαχρονικά γενικώς προβληματίζεται

Πώς να πλήξεις κανείς όταν εκλεγμένος από τον σοφό λαό κ. Δημήτρης Καμμένος των ΑΝΕΛ βγάζει ανακοίνωση καταγγέλλοντας τα Lidl για αλλοίωση της ελληνικής σημαίας με αφαίρεση του σταυρού στα προϊόντα: «Ο περήφανος Ελληνικός Σταυρός που επέλεξαν να αφαιρέσουν συμβολίζει την αφοσίωση των Ελλήνων στην Ορθοδοξία καθώς και τη συμβολή της Εκκλησίας στο σχηματισμό του Ελληνικού Κράτους.» -ούτε καν του πέρασε από το νου, ότι πρόκειται για μια ακόμη χοντροκομμένη φάρσα, τόσο χοντροκομμένη που ακόμα και η Ελεύθερη Ώρα -ίσως λόγω Παΐσιου, ποιος ξέρει- αγνοεί…

Δακτυλιοσκώληκες παντός τύπου λένε το μακρύ και το κοντό τους ανερυθρίαστα. Σε κάποιο διάλλειμα του επαναλαμβανόμενου μοτίβου «δεν μειώνεται καμία σύνταξη» ο σ. Κατρούγκαλος δηλώνει με καμάρι κομμουνιστής από τα 15 του και κρατάμε ομαδικώς την κοιλιά μας για να μην υποστούμε τίποτα σοβαρότερο, ιδιαίτερα εμείς μιας κάποιας ηλικίας, από το γέλιο. Ο στόχος –δεν μπορεί– παραμένει αταλάντευτος: Να μην πλήξει κανείς.

Προσωπικώς έπεσα κάτω από τα γέλια φέροντας στο νου το ύφος σε συνδυασμό με το γνωστό «κουπ» της αξιότιμης δικαστίνας κας Βασιλικής Θάνου να συζητά με τον Αλέξιο για παράταση της θητείας της και μετά τον Ιούνιο, όπου φυσιολογικά, συνταξιοδοτείται. Λυπάμαι αν το θέμα είναι όντως σοβαρό, αλλά εγώ γελούσα επί μία ώρα. Θέ μου τι γέλιο! –είναι δυνατόν να βγάζουν ανακοινώσεις διαμαρτυρίας οι δικαστικοί περί παραβίαση του Συντάγματος, αντί να αναθέσουν στον σύγχρονό μας –κατά Γεωργουσόπουλο- Αριστοφάνη, τον Μάρκο Σεφερλή να το σχολιάσει δεόντως;

Εμπρός της γης οι κολασμένοι.
(στον αγώνα ενωμένοι) Να μην πλήξει κανείς.

This entry was posted in σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

4 απαντήσεις στο (στον αγώνα ενωμένοι) Να μην πλήξει κανείς

  1. Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

    Κύριε Ροΐδη,

    Στη χώρα της Αβάσταχτης Ελαφρότητας, όπου ο αθάνατος, ένδοξος, ελληνορθόδοξος Ρωμιός (τον φθονεί απύθμενα όλη η Υφήλιος για τα επιτεύγματά του) παραμένει πάντα προσηλωμένος στο όνειρό του να ευημερεί παρασιτώντας κάπου, είμαστε τουλάχιστον τυχεροί που μπορούμε ακόμα να γελάμε, έστω και πικρά…

    Διακόσια χρόνια νεοελληνικής ιστορίας αποδεικνύουν αδιάσειστα ότι δεν έχει αλλάξει τίποτε στο μυαλό των ευσεβών κατοίκων αυτού του τόπου από τότε που νύκτωρ επέδραμε ο ένας στο μαντρί του άλλου να κλέψει γίδια. Ακόμη κατσαπλιάδες είμεθα.

    Κι ούτε πρόκειται να αλλάξει κάτι σύντομα τουλάχιστον, κατά την ταπεινή μου άποψη…

  2. Ο/Η ΞΗ λέει:

    SOURGELA!

  3. Ο/Η ΞΗ λέει:

    Έχετε 255 εκατομμύρια λόγους να ντρέπεστε
    Από την πρώτη φορά Αριστερά στον «υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό»

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ
    13.10.2016 – 10:15

    ΤΕΥΧΟΣ 586
    Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα υπάρχει πολιτικό κόμμα το οποίο ομνύει στη ριζοσπαστική Αριστερά, αλλά και επιστήμονες που το στηρίζουν οι οποίοι θα επικαλούνταν οικονομικούς και μόνο λόγους για να νομιμοποιήσουν μια πολιτική που είναι σε πλήρη ρήξη με τις όποιες αρχές, υποτίθεται ή δεν υποτίθεται, πρεσβεύει η Αριστερά. Ο καθηγητής κ. Γ. Δρόσος αναφερόμενος στις πολιτικές που άσκησε η κυβέρνηση σχετικά με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών δήλωσε: «Δεν αισθάνομαι καθόλου μόνος, έχω 255 εκατομμύρια λόγους (σ.σ. όσο και το συνολικό τίμημα των αδειών) να είμαι χαρούμενος και είμαι!».

    Έτσι λοιπόν τώρα ξέρουμε. Το «πέπλο άγνοιας» που κάλυπτε το ψέμα που έγινε αυταπάτη και την αυταπάτη που έγινε εμμονή με την εξουσία δεν ήταν τίποτα άλλο από το οικονομικό τίμημα που καλούνται να πληρώσουν τα παλιά και τα νέα «βοθροκάναλα» για να πάρουν την άδειά τους. Να λοιπόν που εκτός από τις τράπεζες ανακεφαλοποιούνται και τα κόμματα και μάλιστα τα αριστερά κόμματα. Φρίντμαν – Μαρξ: 255.000.000 – 0.

    Κύριοι και κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ, θέτοντας ως υπέρτατο κριτήριο για την εφαρμογή μιας πολιτικής τα χρήματα, το τερματίσατε. Ακόμη και ο Μίλτον Φρίντμαν θα σας έλεγε: «Ρε σύντροφοι, δεν είπαμε και έτσι, δεν είναι μόνο το οικονομικό κριτήριο που χαρακτηρίζει μια πολιτική επιτυχημένη».

    Επιτυχημένη πολιτική βεβαίως ως σχήμα λόγου, γιατί αν η κυβέρνηση έδινε 10 άδειες, για παράδειγμα, θα μπορούσε να έχει μερικά εκατομμύρια περισσότερους λόγους να είναι χαρούμενη.

    Θα είχε όμως ένα λόγο, μα τι λόγο, να είναι δυστυχισμένη. Δέκα κανάλια σημαίνει μεγαλύτερος πλουραλισμός και αυτό δεν το θέλει αυτή η κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που πρεσβεύει ότι η κυβερνητική εξουσία πρέπει να κατισχύει των πάγιων νόμων και κανόνων. Μια κυβέρνηση που θέλει να είναι όχι μόνο κυβέρνηση, αλλά όλη η εξουσία, και γι’ αυτό καταργεί την αρχή της αλληλεξάρτησης ή της διάκρισης των εξουσιών. Στο ολιστικό-δεσποτικό μοντέλο (Μοντεσκιέ) αυτό και όχι απλά ο εθνολαϊκισμός χαρακτηρίζει τον αριστερό (χωρίς εισαγωγικά βεβαίως-βεβαίως) ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος για να διατηρήσει ο ηγεμών την εξουσία του ιδιοποιείται όλες τις εξουσίες.

    Αντιμετωπίζω με θυμηδία τις απόψεις όσων επιχειρηματολογούν με τη λογική «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Αριστερά». Στον ίδιο βαθμό για πλάκα είναι και αυτές οι απόψεις «επιφανών» στοχαστών της δεκάρας που όταν μιλούν για Αριστερά εννοούν Στάλιν και «μαύρο κομμουνισμό» και τίποτα άλλο.

    Οι πρώτοι φαντάζονται πως η Αριστερά είναι ένας αναμάρτητος επίγειος άγγελος. Αν αμαρτάνει, τότε δεν είναι άγγελος ή δεν είναι Αριστερά. Ανοησίες. Και στην Αριστερά, όπως και στη Δεξιά, υπάρχει διαφθορά και διεφθαρμένοι, αυταρχισμός και αντιδημοκράτες. Το «δεν είναι αυτό Αριστερά» είναι ηθικολογία, αλλά μόνο η ηθικολογία δεν είναι Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι Αριστερά με ισχυρές δόσεις αυταρχισμού και διαφθοράς, αλλά εκ των πραγμάτων είναι και μια Αριστερά που εφαρμόζει για πρώτη φορά στη χώρα νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

    Οι δεύτεροι στην εποχή της Χρυσής Αυγής και της Λεπέν ενδιαφέρονται μόνο για τον Στάλιν και τον «μαύρο κομμουνισμό». Ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνει αντιαριστερά σύνδρομα και αυτό είναι επικίνδυνο ακόμη και για τη Δεξιά. Μόνο η Ακροδεξιά τρίβει τα χέρια της. Οι θιασώτες της απλοϊκής θεωρίας της ταύτισης των άκρων και του «μαύρου κομμουνισμού» διαμορφώνουν συνειδήσεις φανατικών οι οποίοι φυσικά και δεν είναι φιλελεύθεροι. Γιατί εκτός από τον «κόκκινο φασισμό» υπάρχει και ο «μαύρος κομμουνισμός» της Ακροδεξιάς. Πώς να το κάνουμε, δεν είναι όλα Facebook και like.

    Με τα τελευταία όμως κυβερνητικά μέτρα έχουμε στη χώρα για πρώτη φορά Αριστερά που εφαρμόζει γνήσιες, ανεφάρμοστες μέχρι σήμερα, νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Μην πάτε μακριά για να το δείτε αυτό. Κοιτάξτε τη Γενική Γραμματεία Εσόδων που ως μοναδικό κριτήριο για τη βιωσιμότητα μιας επιχείρησης θα έχει τα χρέη της και όχι το χαρακτήρα, τον αριθμό των απασχολούμενων και τη μελλοντική απόδοσή της, κοιτάξτε τη διαχείριση των κόκκινων δανείων και τον έλεγχο των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών από το υπερ-ταμείο. Τότε θα καταλάβετε γιατί έχουμε για πρώτη φορά νεοφιλελευθερισμό. Κάποιοι, αντί να βρίζουν τον κ. Τσίπρα, θα έπρεπε ήδη να τον είχαν κάνει θεό.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα μπήκε στο υαλοπωλείο της Ευρώπης σαν αμόρφωτος και απαίδευτος στο διάλογο ταύρος και αντί να αναζητήσει μια ανακαίνισή του βάλθηκε να κάνει ό,τι μπορεί να κάνει η φύση του. Να καταστρέφει. Οι επιθετικές πολιτικές κατά των εταίρων που ακολούθησε, ήταν λογικό να οδηγήσουν στον «υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό» και όχι στο δημοκρατικό σοσιαλισμό του κ. Μπαλτά. Απ’ όσο μάλιστα θυμάμαι, όταν ο Νίκος Πουλαντζάς έγραφε ότι ο σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρχει, ο κ. Μπαλτάς στην αρθρογραφία του δεν ήταν και από τους πιο θερμούς υποστηρικτές του.

    Ας είναι. Τόσοι είναι, τόσα κάνουν. Τι φταίνε όμως η κοινωνία και οι πολίτες; Αυτό είναι το σημερινό αμλετικό ερώτημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s