Λειτουργία Κυριακής. Τσίπρας στη ΔΕΘ: Πέντε βήματα για την Ελλάδα του αύριο

[«Γυρίζουμε σελίδα, αφού διαβάσαμε καλά την προηγούμενη και αντλήσαμε το δίδαγμα της»]

arkas

Αλλαγή σελίδας στη χώρα με πέντε βήματα περιέγραψε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εγκαινιάζοντας την 81η ΔΕΘ, σημειώνοντας παράλληλα πως μπαίνει τέλος σε κάθε συζήτηση για τυχόν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα. Επανέλαβε πως τα έσοδα από τον διαγωνισμό για τις άδειες θα επιστρέψουν στον λαό.

Για τον ΕΝΦΙΑ εξήγγειλε σε πρώτη φάση επέκταση απαλλαγών μέσα στο 2017, ενώ μίλησε για αντικατάστασή του από έναν δικαιότερο φόρο μέσα στην επόμενη διετία.

Η ομιλία ξεκίνησε με αρκετή καθυστέρηση και χωρίς να μεταδίδεται από τα ιδιωτικά κανάλια λόγω της 24ωρης απεργίας που έχει κηρυχθεί για τις επαπειλούμενες χιλιάδες απολύσεις στους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Το πρώτο βήμα, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, είναι το θετικό κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Ειδικά για τη διαπραγμάτευση επί των εργασιακών, σημείωσε πως «έχουμε έναν ακατάβλητο σύμμαχο, το ευρωπαϊκό κεκτημένο».

Δεύτερο βήμα, είπε ο κ. Τσίπρας, είναι το θέμα του χρέους, σε συνέχεια των σχετικών αποφάσεων του Eurogroup.

Τρίτο βήμα είναι η ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων της ΕΚΤ, με στόχο τη μείωση του κόστους δανεισμού, την αποκατάσταση της ρευστότητας, την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και την έξοδο στις αγορές.

Τέταρτο βήμα είναι η επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης για το 2017 και πέμπτο, η βιώσιμη και διαρκής δίκαιη ανάπτυξη, που δεν θα καταγράφεται μόνο στους δείκτες, αλλά και στην καθημερινότητα των πολιτών.

«Γυρίζουμε σελίδα, αφού διαβάσαμε καλά την προηγούμενη και αντλήσαμε το δίδαγμα της» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Συνέχεια της ανάγνωσής —>in.gr εμείς δ ε ν το αντέξαμε

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Λειτουργία Κυριακής, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

11 απαντήσεις στο Λειτουργία Κυριακής. Τσίπρας στη ΔΕΘ: Πέντε βήματα για την Ελλάδα του αύριο

  1. Ο/Η Abraham Pink λέει:

    SYNEPEIA

    http://mao.gr/karypidis-2/

    Τελειωμένος από τον ΣΥΡΙΖΑ ο αντισημίτης Καρυπίδης
    5 Φεβρουαρίου 2014

    4 months later….

    http://www.kozan.gr/post/169300#sthash.nZzzxYE6.dpuf
    Συναντήθηκε με τον Αλέξη Τσίπρα ο Θοδωρής Καρυπίδης –

    25 June 2014

    • Ο/Η Antifa2 λέει:

      Aπό αξιοπιστία ο Τσίπρας σκίζει

      Τέλος από τον ΣΥΡΙΖΑ στην υποψηφιότητα Καρυπίδη

      Την άρση της υποστήριξης στην υποψηφιότητα του Θ. Καρυπίδη στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, αποφάσισε η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, λαμβάνοντας υπόψη «τα νέα δεδομένα» που ανέκυψαν, επικαλούμενη σχόλια, δηλώσεις και θέσεις του κ. Καρυπίδη στο παρελθόν.
      ΕΘΝΟΣ On Line
      7/2/2014

  2. Παράθεμα: Λειτουργία Κυριακής. Τσίπρας στη ΔΕΘ: Πέντε βήματα για την Ελλάδα του αύριο | tolmima

  3. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Πρόκειται για ανυπόστατους ισχυρισμούς, οι οποίοι είναι επικίνδυνοι γιατί ίσως, καλλιεργούν στους πολίτες την ψευδαίσθηση ότι τα πράγματα θα πάνε καλά. Σ’ έναν λαό, που έτσι ή αλλιώς του αρέσει να έχει ελπίδες, που δεν αποτελούν προιόν μιας ακαταμάχητης θέλησης για ένα λαμπρό μέλλον, αλλά να τρέφει τυφλές ελπίδας, που στηρίζεται σε μεταφυσικές εικασίες του τύπου: Ο Θεός δεν θα μας αφήσει έτσι, τα πράγματα θα πάνε προς το καλλίτερο κλπ. Κάποτε πρέπει, να ερευνήσουμε το ιστορικό παρελθόν μας, να κατανοήσουμε ότι εκεί θα βρούμε τις αιτίες που μας έφεραν σε αυτό το χάλι. Να ασχολείται δηλαδή όλη η Ευρώπη, με την κατάντια μας. Να κατανοήσουμε, ότι η κρίση, η οικονομική μας άθλια κατάσταση, το χρέος κλπ, είναι αποτέλεσμα και όχι οι αιτίες. Είμαστε ένα έθνος, που για αιώνες υπήρξε υπόδουλο των Ρωμαίων. Κατόπιν, υπόδουλοι της βυζαντινής αυτοκρατορίας, όπου η ελληνικότητα κηρύχθηκε άνομη και περιήλθαμε σε μια κατάσταση, ιστορικής ανυπαρξίας, χωρίς να παράγουμε πνευματικά οτιδήποτε αξιόλογο. Ακολούθησε η Οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την διάρκεια της οποίας ήμασταν σε κατάσταση φυτού και απλώς εξασφαλίζαμε, κακήν κακώς, την βιολογική επιβίωση μας, όπου και καλλιεργήσαμε τον ραγιαδισμό, την απώλεια του ενστίκτου επιβίωσης ως λαός, την κουτοπονηριά, το ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο ….. μας. Τρόπους συμπεριφοράς βέβαια, που στην πραγματικότητα, ανατραφήκαμε από την εποχή του Βυζαντίου. Τέλος, με την επανάσταση του ‘ 21, μας επιβλήθηκε ένα κράτος που αποτελεί μίξη του Βυζαντίου και του Οθωμανισμού: Ραγιαδισμός, αυτοθέλητη αμάθεια, άκρατος κομματισμός, πολιτικά κριτήρια με βάση το στενό, εγωιστικό προσωπικό συμφέρον, επιλογή πολιτικών ηγετών τύπου Κωλέττη, Μαυροκορδάτου, αλλά και τους σημερινούς πολιτικούς «ταγούς μας». Με μια εκκλησιαστική εξουσία που φρόντισε να μας έχει μέσα στην δεισιδαιμονία, κοκκαλοπροσκυνήματα, στον φόβο του Κυρίου, άμεση επιρροή στην πολιτική ζωή μας και το έκτρωμα του..Ελληνοχριστιανικού (α)πολιτισμού. Με ένα υπουργείο βλακείας (πολιτισμού), παρασιτισμός, κυνήγι εύκολου κέρδους, ανύπαρκτης βαριάς βιομηχανίας και τόσα άλλα, που σχεδόν δεν έχουν τέλος. Ολα αυτά και άλλα πολλά, πρέπει να τα κατανοήσουμε, να παραδεχθούμε ότι μας αποτελούν και μας χαρακτηρίζουν διαχρονικά ως λαό. Όχι, για να αρχίσουμε τον θρήνο, αλλά για να αποκτήσουμε ιστορικά αυτοσυνειδησία, ώστε να υπάρξουν πιθανότητες μακρόχρονης ίασης. Είμαστε διακόσια χρόνια «ελεύθεροι» και αυτό είναι μεγάλο χρονικό διάστημα, για να επικαλούμαστε ότι το δεν προλάβαμε να αποτινάξουμε όλα τα κακώς κείμενα, του Βυζαντίου και του οθωμανισμού. Οσο καιρό θα εκλαμβάνουμε τα αποτελέσματα ως αιτία, θα επιτρέπουμε τον κ. Τσίπρα και κάθε κ. Τσίπρα να ψεύδεται σε βάρος μας και να μας παρέχει ανυπόστατες υποσχέσεις και ελπίδες. Και μ’ αυτήν την τοποθέτηση του ο πρωθυπουργός, μας έδειξε ότι το μόνο που ξέρει να κάνει καλά (όπως και οι άλλοι πρωθυπουργοί): Από την μία, να χαιδεύει και να καθησυχάζει τους πολίτες, και από την άλλη είτε σκόπιμα είτε από άγνοια, δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η κατάσταση στην χώρα, είναι εξαιρετικά κρίσιμη.

  4. Ο/Η Πόθεν αίσχος λέει:

    Όπα
    http://www.tovima.gr/media/article/?aid=826999
    Παππάς: Πόθεν έσχες μόνο για την α’ δόση των τηλεοπτικών αδειών

    Στο απώτερο μέλλον η συζήτηση για τις θεματικές – H ανακοίνωση της Alter Ego
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 08/09/2016 11:19

    Ο έλεγχος του πόθεν έσχες των προσωρινών υπερθεματιστών γίνεται μόνο για το ποσό που αφορά στην πρώτη δόση η οποία πρέπει να καταβληθεί σε 15 ημέρες και όχι για το συνολικό τίμημα της άδειας, είπε ο υπουργός Επικρατείας κ. Νίκος Παππάς στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM, την Πέμπτη το πρωί. «Αυτή τη στιγμή π΄ρεπει να βεβαιώσουν ότι μπορούν να καταβάλλουν την πρώτη δόση. Από εκεί και ύστερα θα το δούμε και θα πράξουμε τα ανάλογα», σημείωσε ο υπουργός.

    Οσον αφορά στο αίτημα των υπερθεματιστών να καταβληθεί η πρώτη δόση μετά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, ο κ Παππάς τόνισε ότι «ποτέ το κράτος δεν περίμενε τις τελικές αποφάσεις του ΣτΕ προκειμένου να προχωρήσει έναν διαγωνισμό».

    http://tvxs.gr/news/internet-mme/oi-dialogoi-toy-kalogritsa-me-ton-blasto
    Οι διάλογοι του Καλογρίτσα με τον Βλαστό

    ,,,,,,,,,,,,,

    Παράλληλα, στο διαβιβαστικό έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ. υπάρχουν και άλλες ενδεικτικές αναφορές στο όνομα του Χρήστου Καλογρίτσα. Σχετικό κείμενο αφορά τηλεφωνική επικοινωνία στις 23 Ιουνίου 2009 του Παναγιώτη Βλαστού με μια δικηγόρο. Εκεί όπως μνημονεύεται «συζητάνε για τον κ. Καλογρίτσα και η δικηγόρος λέει στον Βλαστό ότι από το ραντεβού που είχε μαζί του κατάλαβε ότι θα τον βοηθήσει γιατί τον θέλει έξω από τη φυλακή για να του κάνει δουλειές».

    Όμως στο ίδιο έγγραφο υπάρχει και άλλη αναφορά σε συνομιλία Καλογρίτσα – Βλαστού που φέρεται να πραγματοποιείται στις 16 Ιουνίου 2009. Οπως σημειώνεται στο εν λόγω υπηρεσιακό κείμενο «ο Τρομπούκης παίρνει τηλέφωνο τον Βλαστό και του δίνει να μιλήσει με τον Καλογρίτσα. Ο Καλογρίτσας διαβεβαιώνει τον Βλαστό ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να τον βοηθήσει, όπως π.χ. να παρέμβει στην 5η ανακρίτρια ή να καταθέσει αν χρειαστεί ως μάρτυρας.
    ,,,,,,,,,,,,,,,

    5 σχόλια
    Tassos Pag,,,,,
    Θεσσαλονίκη
    Αμάν, τι βόμβα βυθού του Κούλογλου κατά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αυτή? Του Τσίπρα του «αγόρασε» την εταιρεία ο Καλογρίτσας, του Παπα είναι κουμπάρος, του Καμμένου του βάφτισε τα παιδιά

    Dimitris Al,,,,·
    Χλιδάνεργος στην εταιρεία Ελεύθερος Επαγγελματίας
    Τελικά, οι φαγωμάρες μεταξύ των μαφιόζων των ΜΜΕ και των εκάστοτε κυβερνητικών είναι ο μόνος τρόπος να μαθαίνουμε τις πομπές του ενός και του άλλου από δαύτους…

  5. Ο/Η Παλιός λέει:

    Πρόχειροι, αρπακολατζήδες, ανθρωπάκια, συμφεροντολογίσκοι, πανάσχετοι, ανεύθυνοι

    http://www.kathimerini.gr/873936/opinion/epikairothta/politikh/h-tropologia—kapnos

    ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ
    Η τροπολογία – καπνός…

    Κατάλαβε κανείς γιατί κατατέθηκε και πώς αποσύρθηκε η τροπολογία των 16 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που απαγόρευε την πώληση καπνικών προϊόντων από τα ψιλικατζίδικα; Η αιτιολογική έκθεση δεν ήταν ιδιαιτέρως διαφωτιστική: «Με την προτεινόμενη τροποποίηση επιδιώκεται μεγαλύτερη και πληρέστερη προστασία της δημόσιας υγείας και ειδικότερα της προάσπισης της υγείας των ανηλίκων. Επομένως, με την προτεινόμενη τροποποίηση οριοθετείται η πώληση των προϊόντων στο πλαίσιο της νομιμότητας, προστατεύεται η δημόσια υγεία και κυρίως η υγεία των ανηλίκων». Φέξε μου και γλίστρησα, δηλαδή. Γιατί προστατεύεται η υγεία των ανηλίκων μόνο στα ψιλικατζίδικα και όχι στα περίπτερα, τα οποία εξαιρούσαν;

    […..]

    Κάπως έτσι, λοιπόν, ένας από τους δεκαέξι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε προφανώς κάποιες πιέσεις από περιπτεράδες της περιοχής του «για τα ψιλικατζίδικα που τους κλέβουν τις δουλειές». Συνέταξε στο πόδι μια ερώτηση και την περιέφερε –όπως γίνεται πάντα– σε συναδέλφους του προς συνυπογραφή. Αυτοί μέτρησαν τα κουκιά της περιφέρειάς τους –8.000 περίπτερα έχει η Ελλάδα– και έσπευσαν ασμένως να… προστατεύσουν τα παιδιά από τους «θανατηφόρους ψιλικατζήδες».

    Δεν υπολόγισαν όμως ότι οι τελευταίοι είναι σχεδόν τετραπλάσιοι από τους περιπτεράδες. Ετσι στον ΣΥΡΙΖΑ ζύγισαν τις ψήφους των 32.000 ψιλικατζήδων (οι οποίοι προειδοποίησαν ότι «θα δημιουργήσει σοβαρό πλήγμα στον κλάδο των ψιλικατζίδικων… Το μέτρο αυτό δεν είναι ούτε “φιλολαϊκό” ούτε έχει σχέση με την προστασία των ανηλίκων. Σχετίζεται με την επιθυμία ορισμένων να κλείσει η αγορά και να μείνουν δεκάδες χιλιάδων ανθρώπων στον δρόμο, για να έχουν οι ίδιοι προνομιακή μεταχείριση εις βάρος χιλιάδων βιοπαλαιστών». – Ενωση Καπνοπωλών Βορείου Ελλάδος, 6.9.2016). Ετσι, η κυβέρνηση συνέκρινε τις ψήφους των 32.000 ψιλικατζήδων με τις ψήφους των 8.000 περιπτεράδων… και ο πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής (βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και όχι από τους συνυπογράφοντες την τροπολογία) κ. Νίκος Μανιός ανακοίνωσε την απόσυρσή της.

    Ετσι παστρικά γίνεται η ψηφοθηρία και με το τσιγάρο. Οσο για την υγεία των ανηλίκων, θα μας πει ο κ. Παύλος Πολάκης κατά πόσον εφαρμόζεται ο νόμος που απαγορεύει το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους. Αυτός δεν είναι ο αρμόδιος υπουργός για την εφαρμογή του;

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο γιός του Νικηφόρου Βρεττάκου για την Αριστερά και για την «Αριστερά»
    Στην Εφ.τ.Συντακτών, του Σαββατοκύριακου:

    https://www.efsyn.gr/arthro/evgale-ti-mitera-toy-apo-ti-skia-toy-nikiforoy


    Ο Κώστας Βρεττάκος είναι σκηνοθέτης, συγγραφέας, φωτογράφος και επί σειρά ετών «τσάρος» του ελληνικού σινεμά, ως σύμβουλος κινηματογραφίας στο ΥΠΠΟ και πρόεδρος του ΕΚΚ

    Συντάκτης: Βένα Γεωργακοπούλου
    ………………….

    Δεν έχω τον καιρό να μετανιώσω για τις επιλογές μου

    ⚫ Θα ήθελα να σας κάνω και μια πολιτική ερώτηση. Πώς βλέπετε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εσείς, ένας αριστερός;

    Δεν πρόκειται για πολιτική ερώτηση. Πρόκειται για πολιτική αδιακρισία. Δεν θεωρώ πως νομιμοποιούμαι να ομιλώ επί παντός επιστητού, αλλά η έκφραση αριστερός που μου αποδίδετε δεν με αντιπροσωπεύει πια.

    Είναι έννοια μουσειακή. Είναι μια λέξη που πρέπει οι γλωσσολόγοι να περιλάβουν στα σύγχρονα ερμηνευτικά λεξικά με ατέλειωτες παραπομπές.

    Αριστερός ήταν εκείνος που πήγαινε στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας.

    Αριστερός ήταν ο ταπεινωμένος δηλωσίας της Μακρονήσου.

    Αριστερός ήταν ο οπλατζής -που τόσο τραγικά περιέγραψε η σύντροφος του Αρη Αλεξάνδρου, Καίτη Δρόσου- όταν εκλιπαρούσε τον εντολέα του να του πει κάποιο λόγο για να μισήσει το ανύποπτο θύμα του.

    Για την πρώτη μετεμφυλιακή γενιά η λέξη αριστερός αποτελούσε μια ηθική επιλογή.

    Δεν ξέρω πόσο σωστά την υπηρέτησα. Προσωπικά, σήμερα, δεν θέλω να ζω κάτω από καμία ετικέτα. Δεν έχω τον καιρό να μετανιώσω για τις επιλογές μου.

    ⚫ Εστω κι έτσι, πέρα από ετικέτες, ανησυχείτε για το μέλλον της χώρας;

    Ζω μέσα σε μια αταξική κοινωνία στην οποία, συνειδητά ή ασυνείδητα με την ανοχή μου, έβαλα κι εγώ το λιθαράκι μου για να φτιαχτεί.

    Μας ένωσε η αντιπαροχή, η φοροδιαφυγή, το κοινωνικό βόλεμα, η κοινωνική παρανομία, που έπαιρνε παρατάσεις με συνεχείς νομιμοποιήσεις της αυθαιρεσίας, κάτω από ανεξίθρησκα συνθήματα: «Εδώ και τώρα», «δώσ’ τα όλα», «δεν διεκδικώ», «απαιτώ».

    Πρόσωπα πολιτικά ανεπαρκή πηγαινοέρχονται στο μέγαρο του Προέδρου της Δημοκρατίας και τα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων καταγράφουν τις δημοτικότητές τους.

    Αποφασίζουν με δείγματα χιλίων ατόμων για το μέλλον της χώρας.

    Ο λαός ακολουθεί υπάκουα. «Αριστερά», Κεντροδεξιά, Κεντροαριστερά, και στη γωνιά ο κακός ο λύκος!

    Εξευτελίζει τον θεσμό του Κοινοβουλίου στο όνομα της δημοκρατίας και κραδαίνει φασιστικά τρόπαια σε αμφίβολης χρησιμότητας μνημεία.

    Από κοντά, σε απ’ ευθείας μετάδοση και η κρατική τηλεόραση. Φωνή βοώντος!

    Καμιά διάθεση συναίνεσης των «δημοκρατικών» κομμάτων.

    Μικροπολιτική της πεντάρας. Οι δηλώσεις του Καμμένου. Ο Καλογρίτσας κι ο Μαρινάκης.

    Μισό εκατομμύριο σπουδαγμένοι μεταναστεύουν στην εσπερία.

    Χιλιάδες πρόσφυγες ξεβράζονται στα ελληνικά παράλια. «Πλήττεται ο ελληνικός τουρισμός».

    Καμιά προσπάθεια κοινωνικής ενσωμάτωσης των δυστυχισμένων ανθρώπων που θα περάσουν τον χειμώνα σε πρόχειρα αντίσκηνα.

    Με ρωτάτε αν ανησυχώ για το μέλλον της χώρας;

  7. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/apo-mikro-kai-apo-polaki-mathaineis-tin-alitheia-44341225330

    Από μικρό και από Πολάκη μαθαίνεις την αλήθεια

    Ανδρέας Πετρουλάκης

    Οταν η προπαγάνδα συγκρούεται με την πραγματικότητα ξεγυμνώνεται. Ο κ. Τσίπρας είχε έτοιμο από πριν το ετοιμόρροπο πόνημα που είχαν ετοιμάσει στο Μαξίμου και είχαν διανείμει στα στελέχη, να έχουν να λένε στα πάνελ όταν θα τους ρωτούσαν για τους νέους ανέργους που δημιούργησε ο κ. Παππάς. Αυτό το κι εσείς βασανίζετε τους μαύρους. Το οποίο, σύμφωνα με τις αρχές της προπαγάνδας, αλληθωρίζει και διαλέγει τον εχθρό που απευθύνεται – ο εχθρός είναι βεβαίως η ΝΔ και η διαπλοκή. Δυστυχώς όμως ο κ. Πρωθυπουργός δεν είχε τα ανακλαστικά να προσαρμόσει το ποίημα όταν απέναντί του είχε μία στιβαρή και αξιοπρεπή εργαζόμενη που έχανε τη δουλειά της -η αναντιστοιχία ήταν κραυγαλέα και τον εξέθεσε ανεπανόρθωτα. Ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγόρησε τη μελλοντική άνεργη ότι το ενδιαφέρον της ήταν υποκριτικό και της είπε απνευστί το ποίημα που είχε ετοιμάσει για τον Μητσοτάκη.

    Πού ήσασταν όταν έκλεισε η ΕΡΤ, πού ήταν η ευαισθησία σας όταν έκλεισε η Ελευθεροτυπία και το Αλτερ, πού όταν απολύονταν εργαζόμενοι από τη διαπλοκή; Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα, άσχετοι συνειρμοί που το στομφώδες και γεμάτος αυτοπεποίθηση ύφος δεν αρκούσε για να φαίνονται λογικοί. Ετσι αντί να απαντά για τα τέσσερα μαύρα που μεγαλοπρεπώς έφτιαξαν οι ίδιοι, και τους εκατοντάδες νέους εργαζόμενους δικής τους παραγωγής, στρεψοδικούσε πουλώντας ευαισθησία και ψέμματα για τους παλιούς θανάτους.

    Όταν έκλεισε η ΕΡΤ, κ. Τσίπρα, δεν υπήρξε καμία δημοσιογραφική φωνή που επιδοκίμασε. Αντιθέτως υψώθηκε τείχος διαμαρτυρίας και συμπαράστασης από όλους σχεδόν τους δημοσιογράφους και τα συλλογικά τους όργανα. Το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ υπήρξαν ένα από τα οχήματα που χρησιμοποιήσατε για να ανέβετε στην εξουσία, ερήμην τους ή όχι, δεν αρκεί για να σας παραχωρήσει την αποκλειστικότητα της ευαισθησίας. Η Ελευθεροτυπία έκλεισε με ευθύνη τη εκδότριάς της και ακόμα χρωστά μεγάλα ποσά στους εργαζόμενους – πού αλλού ζητάτε ευθύνες για αυτό και δεν το έχουμε καταλάβει; Επίσης ποιον ακριβώς κατηγορείτε για το κλείσιμο του Αλτερ, ενός καναλιού που άφησε απλήρωτα εκατοντάδες εκατομμύρια; Και με την ευκαιρία, γιατί δεν συμπεριλάβατε στην εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των εκδοτών και το Αλτερ, όταν τα χρέη του είναι περισσότερα από όλων των άλλων μαζί; Μήπως γιατί εκεί δραστηριοπούνταν επιχειρηματίες που δεν σας ενοχλούν;

    […..]

  8. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

    http://giatinkinonikiaristera.blogspot.gr/2016/08/blog-post.html#more

    «Ο μικρός που θέλει να γίνει αυτοκράτορας»
    Αυτοκράτορας – Ανδρείκελο των αμερικανών και των ισραηλινών.

    Δεν τα λέει όλα ο «λογογράφος του Τσίπρα» του αδίστακτου, ατάραχου νονού της ελληνικής νύχτας που υποδύεται τον πρωθυπουργό. Και κυρίως δε μας λέει ποιός και πώς τον προώθησε στη θέση του λογογράφου του τσίπρα (αν και ο «γάτος των Ιμαλαϊων», το στέλεχος του ΔΟΛ, αποδείχτηκε πανταχού παρών σε όλη την πορεία προώθησης του «μικρού» στην πρωθυπουργία). Καρφώνει πάντως ο «λογογράφος» τις πιό ανώδυνες πτυχές της δράσης του ανδρείκελου για να υπενθυμίσει προς όλες τις πλευρές πως ξέρει πολλά αλλά … δεν μιλάει. (Τουλάχιστον προς το παρόν).

    Mε ένα κείμενό του πραγματικό «χειμαρρο» ο πρώην λογογράφος του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα κατά την περίοδο 2011-2012 και αρθρογράφος στο «Βήμα» Παύλος Παπαδόπουλος αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές για την πορεία του Αλ. Τσίπρα, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά πως «ξεκίνησε από μια ταράτσα στη Θράκη πριν από δέκα χρόνια έφτασε να σχεδιάζει τη μετάλλαξη του πολιτεύματος και τη μονιμοποίηση της Αριστεράς στην εξουσία».Αναλυτικά το κείμενο του κ. Παπαδόπουλου στο «Bήμα»:

    «Θα τους ταράξω στις εκλογές και στα δημοψηφίσματα όπως έκανε ο Τσάβες» είπε ο Ελλην Ηγεμών («Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης» τον έχουν αποκαλέσει ορισμένοι υπερόπτες αντίπαλοί του…). Η εκμυστήρευση έγινε πολύ πριν από το δημοψήφισμα του Brexit, πριν ακόμη και από το ελληνικό δημοψήφισμα, στην αρχή της πρωθυπουργίας του, σε έναν εξ απορρήτων συνομιλητή του. «Να προσέξεις γιατί άλλο είναι τα σώβρακα και άλλο οι γραβάτες…» ήταν η απάντηση που εισέπραξε. Ο συνομιλητής του εκκολαπτόμενου εξουσιαστή ήθελε με αυτή την παραστατική παρομοίωση να μεταδώσει το μήνυμα ότι ο «τσαβισμός» δύσκολα εισάγεται αυτούσιος από τη Βενεζουέλα στην Ελλάδα. Ο γελαστός ηγεμών όμως, ακολουθώντας το παράδειγμα του καθεστώτος Τσάβες (και Μαδούρο…), δεν γνωρίζει από γραβάτες και έτσι μάλλον δεν πτοείται από τέτοιες προειδοποιήσεις. Περίπου την ίδια εποχή που έγινε αυτός ο διάλογος εξελισσόταν η διαπραγμάτευση-περίγελος με βάση τη θεωρία της σύγκρουσης της χώρας με τον τοίχο (!), την οποία είχε αναπτύξει μια… ελληνική θεότητα των «ψυχιατρικών οικονομικών» που το επώνυμό της περιέχει (ίσως όχι τυχαία…) σαφή αναφορά στην ύπαρξη των UFO.

    Καθώς λοιπόν τον χειμώνα και την άνοιξη του 2015 προχωρούσε η συσσώρευση εθνικής ζημίας (σύμφωνα με την πρόσφατη εκτίμηση Ρέγκλινγκ…) ύψους 100 δισεκατομμυρίων ευρώ από την εξαέρωση των συσσωρευμένων θυσιών πέντε ετών και τη διαγραφή των προσδοκώμενων κερδών των δύο επόμενων (δηλαδή μιλάμε για 10.000 ευρώ για κάθε πολίτη…), ο νεοφώτιστος ηγέτης, στο περιθώριο μιας σύσκεψης στο γραφείο του, ευρισκόμενος σε εξουσιαστική αταραξία, εκμυστηρεύθηκε σε κορυφαίο υπουργό του.

    – Εχω μια ιδέα που θέλω να συζητήσουμε.

    – Πείτε μου, κύριε Πρόεδρε.

    – Θα μπορούσαμε να ξαναγράψουμε ολόκληρο το Σύνταγμα από την αρχή;

    – Αυτό δεν γίνεται. Δεν μπορεί να το κάνει η Βουλή. Υπάρχουν κανόνες μέσα στο ίδιο το Σύνταγμα που υπαγορεύουν με αυστηρότητα την αναθεώρησή του…

    – Το ξέρω… Αλλά δεν θα ήταν γοητευτικό αν το κάναμε;

    Πόσο «γοητευτικό» είναι μια χώρα να διακινδυνεύει εθνική καταστροφή και διάλυση των θεμελίων της οικονομίας της στο όνομα μιας ανύπαρκτης και προσχηματικής διαπραγμάτευσης και ο επικεφαλής της να αναζητεί «πατέντες» για να κάνει bypass στον Κοινοβουλευτισμό και να προκαλέσει μετάλλαξη στο θεμέλιο της Δημοκρατίας, δηλαδή το Σύνταγμα; Και με ποιον σκοπό; Πρόκειται απλώς για ένα αφελές παίγνιο ή για το ψυχρό (αλλά και βαθιά παράδοξο) σχέδιο εδραίωσης μιας μονολιθικής εξουσίας σε μια χώρα που μέσα στο επόμενο έτος θα έχανε ό,τι είχε απομείνει από την κυριαρχία της επί των εσόδων, των δαπανών, των συνόρων και της περιουσίας της;

    Εκείνοι που παρακολουθούν και αφουγκράζονται συστηματικά, σιωπηλά και υπομονετικά τις δράσεις και τα λόγια που αντηχούν στο φθαρμένο, αλλά καλογυαλισμένο παρκέ και στα διπλά τζάμια του Μεγάρου της εξουσίας, διαβεβαιώνουν πως έχουν από σήμερα την απάντηση. Αλλά, προτού την αποκαλύψουμε, ας κάνουμε μια χρήσιμη αναδρομή στο παρελθόν.

    Το Ναυτικό και η γραβάτα

    Ολα ξεκίνησαν πριν από 20 χρόνια, όταν ένας πρώην κομμουνιστής νεολαίος με πίστη στον εαυτό του μεγαλύτερη από την πίστη του στον κομμουνισμό αποδέχθηκε την πρόσκληση κόμματος της ανανεωτικής Αριστεράς.

    Ηταν ένας ταλαντούχος πρόεδρος δεκαπενταμελούς που διέπρεψε στις σχολικές καταλήψεις του 1991 και ίδρυσε λίγο αργότερα τη δική του φοιτητική παράταξη, ένα πολιτικό start up που προκάλεσε «σεισμό» στο Πολυτεχνείο εξασφαλίζοντας ποσοστά άνω του 20%. Ποιος λοιπόν θα ήταν καλύτερος για επικεφαλής της Νεολαίας αυτού του αριστερού κόμματος που είχε μόλις κατορθώσει, στις εκλογές του 1996, να επιστρέψει στη Βουλή; Στη Νεολαία επήλθε η «ζύμωση» του νεολαίου με τον «άλλο κόσμο» που ήταν «εφικτός» και τις πρωτοβουλίες κατά της παγκοσμιοποίησης. Είχε προηγηθεί η ευμενής μετάταξη του νεολαίου στο Ναυτικό για την οποία φρόντισε το «σύστημα» ενός υπουργού Αμυνας-θρύλου του ΠαΣοΚ έπειτα από αίτημα των επικεφαλής του μικρού κόμματος.

    Ως ναύτης, το κομματικό στέλεχος, που αρνήθηκε να γίνει «επαγγελματικό στέλεχος» (αρνήθηκε δηλαδή να πληρώνεται από το κόμμα διότι εργαζόταν ως πολιτικός μηχανικός), ήταν υποχρεωμένο να φορά συνεχώς γραβάτες. Οι φωτογραφίες με γραβάτα από τη θητεία στο Ναυτικό εξαφανίστηκαν αργότερα (και αν εμφανιστούν τώρα ίσως να σβηστεί η γραβάτα κατά το πρότυπο της σταλινικής επεξεργασίας του παρελθόντος).
    Ο νεαρός αριστερός αστήρ ξεχώρισε γιατί δεν χαρακτηριζόταν ούτε από το βαρύ ύφος του απόμακρου διανοουμένου (που άλλωστε δεν ήταν), ούτε από την εικόνα του κακοντυμένου και απεριποίητου καπνιστή ουσιών. Πηγαία καλοσύνη, σχολικό χιούμορ, χαρά της ζωής, όχι άγχος, επώνυμα πόλο, τζελ στα μαλλιά και ποτά στα Εξάρχεια με τους κολλητούς. Επιτέλους ένα «κανονικό» παιδί ανάμεσα στα «φρικιά των κινημάτων», ένας αριστερός με εικόνα μέλους της ΠΑΣΠ (της φοιτητικής οργάνωσης του ΠαΣοΚ). Στις εσωκομματικές εκλογές του 2004 για τη διαδοχή στην προεδρία του κόμματος ο γελαστός νέος υποστήριξε τον εκλιπόντα σήμερα υποψήφιο των ανανεωτικών και όχι τον επί χρόνια ευρωβουλευτή υποψήφιο του «αριστερού ρεύματος», ο οποίος κέρδισε. Ο οξυδερκής νέος πρόεδρος όμως κάλεσε αμέσως στο γραφείο του τον νεολαίο της άλλης πλευράς.

    – Θα έρθεις μαζί μου. Θα δουλέψουμε μαζί.

    – Μα εγώ δεν σε υποστήριξα στις εκλογές.

    – Δεν με νοιάζει. Με εσένα θέλω να ξαναχτίσω το κόμμα. Ολοι οι άλλοι είναι πεθαμένοι.

    Η «υιοθεσία» και η «πατροκτονία»

    Ανάμεσα στους «πεθαμένους» ήταν και όσοι σε δέκα χρόνια θα «ανασταίνονταν» ως πρωτοκλασάτοι υπουργοί του πρώην νεολαίου. Διότι ο νεολαίος είχε και διατηρεί το ταλέντο να «τζογάρει» επάνω στα συναισθήματα όλων και να ελίσσεται υποδειγματικά μεταξύ «ζωντανών» και «πεθαμένων», χωρίς διακρίσεις. Ασύγκριτη είναι επίσης η ικανότητά του να δημιουργεί «πατροθεσίες», να τοποθετεί δηλαδή στον ρόλο του πατέρα πολιτικούς, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, ιερωμένους και τεχνοκράτες πολύ μεγαλύτερης ηλικίας από τον ίδιο. Να τον υιοθετούν εθελοντικά, να τον αντιμετωπίζουν σαν παιδί τους, να θέλουν να τον προστατεύουν. Δεν είναι η πειθώ των πολιτικών θέσεων. Είναι ο καλοδουλεμένος συνδυασμός μιας ανυπόκριτης συστολής με μια εφηβική επιπολαιότητα. Ιδίως στις ηλικίες μεταξύ 55-75 η επιτυχία του είναι εντυπωσιακή. Οι «πατέρες του μικρού» νομίζουν ότι αποφασίζουν μόνοι τους να τον «υιοθετήσουν», αλλά είναι ο ίδιος που έντεχνα τους το καλλιεργεί για να εξασφαλίζει την υποστήριξή τους. Και τα παραδείγματα είναι πολλά, αφού ακόμη και πρώην πρωθυπουργός της αντίπαλης παράταξης τον αποκαλεί στοργικά «ο μικρός» και σχεδόν καθημερινά ασχολείται μαζί του θέλοντας να μαθαίνει τι κάνει. Ισως βέβαια αυτό να συμβαίνει επειδή χρειάζεται μια νέα νίκη του «μικρού» για να εξασφαλίσει την πολιτική εξαφάνιση του νυν προέδρου του συντηρητικού κόμματος που θεωρεί ιδιοκτησία του.

    Ορισμένοι επιφανείς συντηρητικοί πολιτειακοί παράγοντες φτάνουν ακόμη και σε γονυκλισίες προκειμένου να εισακουστούν οι προσευχές τους και να προσέχει ο Θεός τον άθεο «μικρό». Ολοι οι «πατέρες» νομίζουν ότι τον ελέγχουν, ότι είναι το «δικό τους» παιδί και ενοχλούνται πολύ όταν εντοπίζουν έκπληκτοι άλλους «πατεράδες» να κυκλοφορούν στους διαδρόμους της εξουσίας και να αλληλοκοιτάζονται με καχυποψία. Πολύ λίγοι διαισθάνονται τον ψυχρό εκτελεστή πίσω από το αξιαγάπητο και ευαίσθητο προσωπείο. Ηδη το 2006 ο «ιδανικός υιός», που δεν είχε φτάσει ακόμη στην ηλικία του Ιησού, αξιοποιήθηκε από τον αριστερό πρόεδρο και νέο μέντορά του ως υποψήφιος για τον δήμο της πρωτεύουσας. Ο «πατήρ πρόεδρος» του τηλεφώνησε ένα καλοκαιρινό πρωινό, αλλά το κινητό του «μικρού» δεν «έπιανε» καλά.

    – Πού είσαι;

    – Σε μια ταράτσα οικοδομής στη Θράκη.

    – Ελα στο γραφείο μου. Θα σε ανακοινώσω υποψήφιο δήμαρχο της πρωτεύουσας.(γελώντας) – Εμένα με ρώτησες;

    – Δεν χρειάζεται να σε ρωτήσω.

    Πράγματι, δεν χρειαζόταν να τον ρωτήσει. Ο «υιός» δεν έχασε την ευκαιρία. Ο «πατήρ» δεν ήταν τόσο άδολος. Υπό το πρόσχημα της «ανανέωσης» ήθελε να παραμερίσει άλλους εσωκομματικούς αντιπάλους του που διεκδικούσαν το χρίσμα. Και το πέτυχε, ενώ η εκλογική επιτυχία του «θετού υιού» (απέσπασε πάνω από 10%) άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο. Μετρ στις ασκήσεις επί χάρτου (αλλά όχι στη γνώση της ετερογονίας των σκοπών…) ο τότε «πατήρ» εφηύρε ένα ομοσπονδιακό μοντέλο που θα εξίσωνε και θα συνένωνε το κόμμα του με όλα τα ριζοσπαστικά «κινήματα» της Αριστεράς.

    Πρόσφερε λοιπόν τη δική του θέση, τη θέση του κομματικού προέδρου, στον ευνοούμενο «υιό» και μετακινήθηκε ο ίδιος στον μεγάλο ομοσπονδιακό θρόνο. Η πατροκτονία δεν άργησε να ακολουθήσει, αφού ο «υιός» αποσπώντας τα «κλειδιά» του μοναδικού κοινοβουλευτικού κόμματος μέσα στο ομοσπονδιακό μόρφωμα (και ως «κλειδιά» εννοούμε την κρατική επιχορήγηση, τις κομματικές δομές και τις προνομίες της κοινοβουλευτικής συμμετοχής…) απομόνωσε τον μεσόκοπο μέντορα από όλους τους συμμάχους του και, χωρίς ποτέ να κάνει κάτι ανάρμοστο, απλώς τον άφησε να ηττηθεί μόνος του, από τον ίδιο του τον εαυτό, από τις οργισμένες αντιδράσεις του εξαιτίας της αντιλαμβανόμενης «προδοσίας» που υπέστη.

    Οι λεγόμενες «συνιστώσες», οι οποίες οσμίζονταν τη μετατόπιση της ισχύος μέσα στο μικροσκοπικό αριστερό βασίλειο, συνέπραξαν στην «πατροκτονία» του 2008-2009, για να απομονωθούν και αυτές λίγα χρόνια αργότερα, να εκτοπιστούν και να αφομοιωθούν στο νέο «όλον». Ο νέος πρόεδρος, στην ηλικία των 40 (η οποία στη γεροντοκρατούμενη Ελλάδα θεωρείται ηλικία εφήβου), ήταν πλέον έτοιμος για τη μεγαλύτερη κατάληψη της ζωής του, αυτήν του Μεγάρου της εξουσίας.

    Υπό το βλέμμα του Αντενάουερ

    Βερολίνο, Δεκέμβριος 2014: Ηταν ένας από τους πιο συννεφιασμένους μήνες για τη γερμανική πρωτεύουσα. Μια εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα του 2014 η γερμανίδα καγκελάριος γνωρίζει ότι το Κοινοβούλιο του «απροσάρμοστου εταίρου» της ευρωζώνης δεν θα κατορθώσει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θα προκληθούν εκλογές που θα τις κερδίσει ο… «μικρός πρίγκιπας» της Αριστεράς. Μελετά τον σχετικό φάκελο επάνω στο μεγάλο παραλληλόγραμμο τραπέζι του γραφείου της, εκεί που προτιμά να εργάζεται, υπό το βλέμμα του Κόνραντ Αντενάουερ αριστερά της, σε ένα πορτρέτο που φιλοτέχνησε ο Οσκαρ Κοκόσκα μια ανοιξιάτικη ημέρα του 1966 στη Villa Collina της λίμνης Κόμο, τόπο διακοπών του Αντενάουερ. Εκείνη τη συννεφιασμένη και βροχερή ημέρα έχει επισκεφθεί ανεπίσημα την Καγκελαρία μια προσωπικότητα με σημαίνουσα παρουσία στα κυβερνητικά δρώμενα του ευρωπαίου εταίρου, ιδίως μεταξύ 2009-2011, ο οποίος παράλληλα επικοινωνούσε μυστικά με τους νεοφώτιστους αριστερούς. Η κυρία Μέρκελ συνομίλησε για λίγο μαζί του.

    – Εσείς τι πιστεύετε; Ο επόμενος νεαρός ηγέτης σας θα χτυπήσει τη διαπλοκή;

    – Μπορεί να επιτύχει θετικά αποτελέσματα σε πολλούς τομείς.

    – Εμείς θα βοηθήσουμε τη χώρα σας. Δεν μπορούμε όμως να απομακρυνθούμε από το υφιστάμενο πλαίσιο.

    Το μήνυμα της καγκελαρίου μεταφέρθηκε στον παραλήπτη, αλλά αγνοήθηκε. Ισως γιατί ο «μικρός» πίστευε ότι θα εγκλωβίσει την Ευρώπη σε ατέρμονες διαβουλεύσεις σαν αυτές που συνηθίζονται στο κόμμα του. Ισως γιατί υπολόγιζε ότι θα «υιοθετηθεί» από ηγέτες εκτός Ευρώπης και θα πλεύσει σε «νέες θάλασσες», όπως δήλωσε στις 19 Ιουνίου 2015 στην Αγία Πετρούπολη. Μέσα σε εκείνους τους μήνες η υπομονετική γερμανίδα πολιτικός ολοκλήρωσε τις δικές της διαβουλεύσεις με τον υποψήφιο κηδεμόνα του «μικρού», ο οποίος τον εγκατέλειψε στα στοργικά χέρια της. Σαν άτεγκτη παιδαγωγός τον τιμώρησε και του επέβαλε… «να διαβάσει όλα τα μαθήματά του». Η συμμόρφωση δεν ήρθε σύντομα. Ακολούθησαν άλλοι δέκα μήνες παρελκυστικής και προσχηματικής «διαπραγμάτευσης» για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων, μια που ένα νέο δημοψήφισμα, αυτή τη φορά για το Grexit, δεν έφυγε από το μυαλό του ευρωπαίου «τσαβίστα».

    Και εκεί που δεν ήξερε τι να κάνει για να ανατινάξει την ετοιμόρροπη συμφωνία, ένα «βαλιτσάκι» παρακολουθήσεων, ως από μηχανής θεός στην τραγωδία, εμφανίστηκε έξω από ξενοδοχείο διεθνούς αλυσίδας και άρχισε να καταγράφει από μόνο του (!) τις συνομιλίες των στελεχών του ΔΝΤ. Σύμφωνα με μια εκμυστήρευση, δύο πρόσωπα με πλούσια δημοσιογραφική εμπειρία παρέλαβαν το ευαίσθητο «υλικό» και ταξίδευσαν στο Λονδίνο για να το παραδώσουν «χέρι με χέρι» σε άνθρωπο των wikileaks.

    Η δημοσιοποίηση των διαλόγων λίγο έλειψε να προκαλέσει νέους κραδασμούς στις σχέσεις της Ελλάδας με τη Δύση. Ομως οι γνωρίζοντες επιμένουν ότι το ΔΝΤ ήδη γνώριζε πως τα στελέχη του παρακολουθούνταν και είχε προετοιμάσει έναν έξυπνο ελιγμό. Δεν ήταν η μοναδική πρόνοια των μεγάλων δυνάμεων, που παραμένουν πάντοτε ενεργές στην Ελλάδα. Εγκυρες διπλωματικές πηγές ομονοούν στην εκτίμηση ότι το ΝΑΤΟ, που βρίσκεται σε αυξημένη επιφυλακή μετά τις αιφνιδιαστικές πρωτοβουλίες της Ρωσίας στην Ουκρανία και στη Συρία, άρπαξε την ευκαιρία της προσφυγικής κρίσης για να επισφραγίσει ότι το Αιγαίο είναι αδιαμφισβήτητος «νατοϊκός χώρος». Σημειώνουν επίσης και το γεγονός ότι ο νέος πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα θα είναι ο κ. Τζέφρι Πάιατ. Ερχεται απευθείας από το Κίεβο όπου είχε τοποθετηθεί για να συμβάλει στην αποδυνάμωση της ρωσικής επιρροής στην Ουκρανία. Προφανώς το State Department έκρινε ότι η εμπειρία του είναι χρήσιμη για τη χώρα μας. Και ίσως δεν είναι τυχαίο που οι ζωηρές κυβερνητικές φαντασιώσεις για ένα νέο δημοψήφισμα για τη δραχμή τερματίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την επίσκεψη στην Αθήνα του αμερικανού υφυπουργού Οικονομικών κ. Νέιθαν Σιτς στις 11 Μαΐου. Μάλλον οι πανεπόπτες Αμερικανοί, γνώστες της πολυπραγμοσύνης των αριστερών Ηρακλειδών, μπόρεσαν να είναι περισσότερο «πειστικοί» από τον απότομο κ. Σόιμπλε που εκείνες τις ημέρες δήλωνε μονότονα ότι η Ελλάδα, αν θέλει, μπορεί να ανακτήσει το νόμισμά της.

    Το «συμβουλευτικό» δημοψήφισμα

    Αποτυγχάνοντας (προς το παρόν…) να αλλάξει νόμισμα, ο «μικρός» ανέσυρε το μυστικό σχέδιο μετάλλαξης του πολιτεύματος σε τέσσερα βήματα.

    Πρώτον: Τουλάχιστον πενήντα βουλευτές προτείνουν αναθεώρηση του Συντάγματος. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία προτείνει (μεταξύ άλλων) αναθεώρηση του τρόπου εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η αριστερή «πρεμούρα» για την αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών μάλλον έχει υποχωρήσει αφού πολλοί υπουργοί έχουν προλάβει να συσσωρεύσουν πολλές… «ευθύνες». Δεν ισχύει το ίδιο για την επιβολή της απλής αναλογικής αφού υπολογίζεται ότι μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί στο διηνεκές η αριστερή παραμονή στην… Κόλαση της εξουσίας (και φυσικά η απαραίτητη ακυβερνησία).

    Δεύτερον: Ολες οι παραπάνω ευρεσιτεχνίες (και ό,τι άλλο σκεφτούν την τελευταία στιγμή…) θα μετατραπούν σε ένα ωραίο «συνταγματικό μπουκέτο» και θα τεθούν σε «συμβουλευτικό δημοψήφισμα» που θα προκηρυχθεί με το ακαταμάχητο πρόσχημα της «εξυγίανσης της δημόσιας ζωής».

    Τρίτον: Οι κήρυκες της εξυγίανσης κερδίζουν το δημοψήφισμα και αξιοποιούν τη δυναμική της νίκης για να ψηφιστεί η απλή αναλογική με πάνω από 200 βουλευτές (προκειμένου να εφαρμοστεί αμέσως). Μέσα σε λίγες ημέρες προκηρύσσουν εκλογές απέναντι σε μια ηττημένη αντιπολίτευση του «παλιού» και της «διαπλοκής» που αντιστέκεται στην «αλλαγή». Αλλωστε, ο Τσάβες αλλά και ο Ντε Γκωλ ήξεραν ότι τα δημοψηφίσματα αναδιατάσσουν τις πολιτικές ισορροπίες και γίνονται καταλύτες για να εξασφαλιστεί αμέσως μετά μια νέα νίκη σε εκλογές.

    Τέταρτον: Η νέα Βουλή αναθεωρεί το Σύνταγμα στο πλαίσιο του «συμβουλευτικού δημοψηφίσματος», θεσμοθετεί την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό και ανοίγει τον δρόμο για μια «α λα γαλλικά» διακυβέρνηση όπου ο «μικρός» θα μπορεί να εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να κυβερνά με τα κόμματα ως προεδρικές μαριονέτες. Το σύστημα που δεν τόλμησε να θεσμοθετήσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για τον εαυτό του το 1975 (ίσως γιατί θύμιζε Παλάτι…) ορέγονται τώρα οι «μικροί» αριστεροί. Δεν μπορεί να προβλεφθεί αν το σχέδιο αυτό θα εφαρμοστεί ή θα εγκαταλειφθεί στη μέση. Αυτό είναι όμως το «όνειρο καλοκαιρινής (και φθινοπωρινής) νυκτός» ενός «μικρού» με την ανομολόγητη φιλοδοξία να γίνει ο μεγαλύτερος όλων.Μεγαλεία

    Το σύστημα που δεν τόλμησε να θεσμοθετήσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για τον εαυτό του το 1975 (ίσως γιατί θύμιζε Παλάτι…) ορέγονται τώρα οι «μικροί» αριστεροί.

    Οι «θαυμαστές»

    Ορισμένοι επιφανείς συντηρητικοί πολιτειακοί παράγοντες φτάνουν ακόμη και σε γονυκλισίες προκειμένου να εισακουστούν οι προσευχές τους και να προσέχει ο Θεός τον άθεο «μικρό». Ολοι οι «πατέρες» νομίζουν ότι τον ελέγχουν, ότι είναι το «δικό τους» παιδί και ενοχλούνται πολύ όταν εντοπίζουν έκπληκτοι άλλους «πατεράδες» να κυκλοφορούν στους διαδρόμους της εξουσίας και να αλληλοκοιτάζονται με καχυποψία. Πολύ λίγοι διαισθάνονται τον ψυχρό εκτελεστή πίσω από το αξιαγάπητο και ευαίσθητο προσωπείο.

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    Παπαχριστόπουλος (ANEL) για Τσικρίκα: «Θέτε να βγάλω χρήματα να της δώσω;»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s