Μαρία Ελισάβετ Σκόμπτσοβα

[Ρωσίδα μοναχή, αντιναζίστρια, ακτιβίστρια, ποιήτρια, που έπεσε στη μάχη κατά του Αντισημιτισμού]

H Σκόμπτσοβα με τον Χριστιανό φιλόσοφο (πρώην Μαρξιστή) Νικόλαο Μπερντιάγιεφ, συγγραφέα του περίφημου άρθρου "Χριστιανισμός και Αντισημιτισμός'', στο οποίο εκτίθεται η παράνοια του Αντισημιτισμού που τόσο συχνά κρύβεται κάτω από δήθεν χριστιανικό μανδύα

H Σκόμπτσοβα με τον Χριστιανό φιλόσοφο (πρώην Μαρξιστή) Νικόλαο Μπερντιάγιεφ, συγγραφέα του περίφημου άρθρου «Χριστιανισμός και Αντισημιτισμός», στο οποίο εκτίθεται η παράνοια του Αντισημιτισμού που τόσο συχνά κρύβεται κάτω από δήθεν χριστιανικό μανδύα

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Τοshades magazine’, μου έκανε την τιμή να δημοσιεύσει ένα άρθρο μου για μια εξαιρετική Ρωσίδα μοναχή. Το αναδημοσιεύουμε τώρα και εδώ με κάποιες προσθήκες, σύμφυτες με τη φύση του μπλογκ μας:

Το Νοέμβρη του 2013 τα αρμόδια συμβούλια του Δήμου των Παρισίων αποφάσισαν ομόφωνα να τιμήσουν τη Ρωσίδα Μαρία Σκόμπτσοβα δίνοντας το όνομά της σε ένα δρόμο της πόλης σε μια πάροδο της Rue de Lourmel. Η γυναίκα αυτή υπήρξε μια σπάνια, ολότελα ιδιαίτερη και αξιοθαύμαστη προσωπικότητα, η οποία δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους. Το περίεργο είναι πως διέθετε την ιδιότητα της Ορθόδοξης μοναχής, η οποία όμως δεν είχε την παραμικρή σχέση με την κλασσική εικόνα που θα περίμενε κάποιος από αυτήν. Όπως έχουμε επισημάνει και με δυο ακόμη Ορθόδοξους Αγίους που έπεσαν θύματα του Ναζισμού, τον Αλέξανδρο Σμόρελ (εδώ)  και τον μητροπολίτη Πράγας Γοράσδο (εδώ), το ηθικό τους μέγεθος είναι τέτοιο, που για κανέναν από τους τρεις δεν αποτολμήθηκε από κανέναν, να γίνουν επίκεντρα της γνωστής θεομπαιχτικής αφορολόγητης θαυματουργίας, στην οποία υποβάλλουν ακροδεξιοί (ρασοφόροι και μη) κερδοσκόποι, πεθαμένους καλόγερους τον οποίων η αγιότητα είναι συνυφασμένη όχι με ευαγγελικό έργο, αλλά με αποκρυφιστικές μηχανουργίες, δηλαδή θαύματα, μαντέματα μίσους, βρυκολακιασμένους σκελετούς, αιμορραγούσες εικόνες κλπ. Χαρακτηριστικό και των τριών επίσης, είναι πως ξέφυγαν από το θλιβερό Κανόνα του Αντισημιτισμού, που ιστορικά βαραίνει την Ανατολική Εκκλησία, η οποία δεν έχει ντραπεί ακόμη και να αγιοποιήσει αισχρούς Αντισημίτες, για τους οποίους θα έπρεπε να καταισχύνεται και να ελέγχεται και δεν διστάζει να ευλογούν ιερείς της στην Ελλάδα τα ορμητήρια της «σποράς των ηττημένων του ’45».

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το πρώτο όνομα της ηρωίδας μας ήταν Ελισάβετ Πιλένκο. Γεννήθηκε το 1891 στη Ρίγα της Λετονίας, από πλούσιους γονείς. Η μάνα της ήταν απόγονος του τελευταίου διοικητή της Βαστίλης κι ο πατέρας της είχε χρηματίσει δήμαρχος της Ανάπα, μιας πόλης της ανατολικής Μαύρης θάλασσας στην θέση της ελληνικής Γοργιππίας. Τον έχασε στα 14 της, γεγονός που την έστρεψε στην αθεϊα. Το 1906 η μητέρα της πήρε τα παιδιά της και εγκαταστάθηκαν στη ρωσική Πετρούπολη. Το επαναστατικό κλίμα δεν άφησε αδιάφορη τη νεαρή Ελισάβετ που άρχισε να συχνάζει σε στέκια αριστερών διανοούμενων. Εκεί συνδέθηκε με ριζοσπαστικούς φιλολογικούς κύκλους, αλλά και με ιερατικούς. Στο μεταξύ η ίδια στράφηκε στην Ποίηση και συνέγραψε το έργο «Σκυθικά θραύσματα», που ήταν επηρεασμένο από το κίνημα του Συμβολισμού, που στην πόλη εκφραζόταν από μια ελίτ γύρω από τον λυρικό ποιητή Αλέξανδρο Μπλοκ, του οποίου η γνωριμία την επηρέασε. Δεκαεννιάχρονη μόλις παντρεύτηκε τον άθεο κομμουνιστή Δημήτρη Kuzmin-Karavayev, γιό ενός πιστού Ορθόδοξου καθηγητή της Νομικής. Ο γάμος τους διαλύθηκε στα 1913, αν και είχαν αποκτήσει μια κόρη. Ο σύζυγός της μετά το 1917 μεταστράφηκε στο Χριστιανισμό και χειροτονήθηκε ιερέας της Βυζαντινής Καθολικής Εκκλησίας (Ουνίτης), δραστηριοποιούμενος αργότερα με τους Ιησουϊτες στη Δύση. Λίγο μετά, η Ελισάβετ, σχεδίαζε να δολοφονήσει τον Τρότσκι για την παρανομία στην οποία υπέβαλε το Κόμμα των ‘Σοσιαλεπαναστατών’ (‘Εσέροι’), που η ίδια υποστήριζε («Saving the Jews: Amazing Stories of Men and Women who Defied the ‘final Solution’», by Mordecai Paldiel– November 2000, σελ.211).https://goo.gl/9wO2Qn

Τον είχε ακούσει με τα αυτιά της να λέει πως το κόμμα τους ανήκε στα σκουπίδια της Ιστορίας. Ευτυχώς παρεμποδίστηκε από φίλους της, ο δολοφόνος του Τρότσκι έμελλε να είναι όργανο του Στάλιν. H δυσάρεστη αυτή λεπτομέρεια κρύβεται από τους Ελληνορθόδοξους συναξαριστές της, που ακολουθούν την παράδοση της προσαρμογής της ιστορικής πραγματικότητας στις σκοπιμότητές τους. Όμως η Μαρία δεν είχε ακόμη μεταστραφεί και το πράγμα δεν είναι τόσο σοκαριστικό, αν ειδωθεί στο κλίμα μιας εποχής τρομερών παθών και ιστορικών διακυβευμάτων.

Μετακόμισε με την κόρη της στη γνώριμη πόλη Ανάπα, όπου και εξελέγη μετά το 1917 αντιδήμαρχος, και διαδέχθηκε για λίγο τον Δήμαρχο, όταν ο τσαρικός στρατός επανακατέλαβε την πόλη και ο κομμουνιστής δήμαρχος το έσκασε. Αφού γλύτωσε την καταδίκη της για τις ριζοσπαστικές της ιδέες, επειδή ο δικαστής ήταν πρώην Γυμνασιάρχης της, αυτός την αγάπησε και την παντρεύτηκε και το ζευγάρι διέφυγε αρχικά στη Γεωργία και μετά μέσω Τουρκίας και Σερβίας έφτασαν το 1923 στο Παρίσι, έχοντας στο μεταξύ αποκτήσει ένα γιό και μια κόρη. Η Ελισάβετ στράφηκε οριστικά στο Χριστιανισμό ερχόμενη σε επαφή με εκκλησιαστικούς κύκλους και έχοντας εξομολόγο τον ιερέα Σέργιο Μπουλγκάκοφ, έναν πρώην Μαρξιστή οικονομολόγο, εξόριστο τώρα στο Παρίσι και πρύτανη του Ινστιτούτου του Αγ.Σεργίου. Τρία χρόνια μετά πέθανε η κόρη τους από σοβαρή γρίπη, η άλλη της κόρη της από τον πρώτο γάμο κλείστηκε σε κολλέγιο στο Βέλγιο και ο γάμος τους διαλύθηκε Η Ελισάβετ, που μετά την εφηβική της αθεϊα γυρόφερνε τους εκκλησιαστικούς κύκλους, βρήκε τώρα σε αυτήν την τραγωδία της οριστικό καταφύγιο στην θρησκευτική πίστη. Ο Ρώσος επίσκοπός της πόλης Μητροπολίτης Ευλόγιος Γκεοργκιέφσκι, ένας άνθρωπος που παλινωδούσε διαρκώς μεταξύ τριών εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών, της φιλοτσαρικής ρωσικής Διασποράς, της υπό το σοβιετικό έλεγχο της Μόσχας και της ελληνικής της Κωνσταντινούπολης, αντιλαμβανόμενος την αξία μιας τέτοιας στρατολόγησης, την έσπρωξε στα 1932 στο μοναχισμό δίνοντάς της το όνομα Μαρία, που το ζήτησε η ίδια για να τιμήσει την ευαγγελική Αιγύπτια πόρνη, και έχοντας εξασφαλίσει και την έγγραφη έγκριση και το διαζευκτήριο του συζύγου της. Ο κύκλος των Ρώσων πιστών εμιγκρέδων ταράχτηκε από τη χειροθεσία μιας τέτοιας γυναίκας ως μοναχής. Πρώην κομμουνίστρια, πρώην άθεη, με δυο διαζύγια και τρία παιδιά (το ένα συνελήφθη εκτός γάμου), φανατική καπνίστρια, νυχτερινή θαμώνας των παρισινών μπαρ και διανοούμενη, δεν ανταποκρινόταν με τίποτα στα συνήθη πρότυπα του ανατολικού γυναικείου μοναχισμού, δηλαδή αυτό μιας συνήθως αγράμματης χωρικής, μιας υστερικής δυστυχισμένης και ανέραστης φανατικής, που περιορίζεται σε κάποιο μοναστήρι. Ο σκανδαλισμός αυτός συνεχίστηκε και μετά τη ρασοφορία της, γιατί η μοναχή δεν περιορίστηκε στις προσευχές και στις νηστείες της, αλλά επιδόθηκε σε ένα μεγάλο κοινωνικό έργο προς τους πάσχοντες, γεγονός που αποτέλεσε σκάνδαλο για τους Ζηλωτές της Ανατολικής Εκκλησίας, που θεωρούν προτεσταντική ή παπική απόκλιση την ενασχόληση των μοναχών με την κοινωνική δράση, αντί για τον αυτοβασανιστικό εγκλεισμό τους και τη μαζοχιστική τους «άσκηση». Ιδιαίτερα στη ρωσική Εκκλησία, ακόμη και η Μεγάλη Δούκισσα και θύμα των Μπολσεβίκων αγία Ελισάβετ, η αδελφή της ανισόρροπης πιστής του Ρασπούτιν τσαρίνας αγίας Αλεξάνδρας, προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο όταν έγινε μοναχή, ηγουμένη μιας αδελφότητας και αφιερώθηκε στην προστασία ορφανών παιδιών, γεγονός ασυγχώρητο για την μοναχική ιδιότητα την οποία αφορά μόνο η προσευχή. Η γαλαζοαίματη καλόγρια προκάλεσε τους μύδρους του αντιδραστικού αγίου Ερμογένη, τσαρικού επισκόπου του Σαράτοβου και αργότερα μάρτυρα θύματος των Μπολσεβίκων (Tonis Breidel Χατζηδημητρίου: «Οι Αγίες των Ρομανώφ», Μπατσιούλας-Αθήνα 2008). Αυτό αξίζει να επισημανθεί και να γίνει απολύτως κατανοητό, γιατί το βλέπουμε και στη χώρα μας, όπου ο μοναχισμός είναι κατά κανόνα θητεία σε μια αποκρυφιστική αγυρτία βιομηχανίας λειψανεμπορίου και θαυμάτων.

Η πρώτη της κίνηση ως καλόγριας, ήταν να νοικιάσει ένα κτίριο, αρχικά ανεπίπλωτο, που με τη βοήθεια δωρεών, έγινε η φωλιά του κάθε λογής κοινωνικού περιθωρίου. Δυο χρόνια μετά μεταφέρθηκε σε ένα πολύ μεγαλύτερο, που διέθετε και παλιούς στάβλους. Άστεγοι, άνεργοι, εργάτες, ψυχοπαθείς, φτωχοί, πρόσφυγες, μοναχικοί έβρισκαν εκεί στέγη, τροφή, παρέα, παρηγοριά. Η Μαρία δεν περίμενε να της χτυπήσουν την πόρτα, τους αναζητούσε στους δρόμους της πόλης. Στα 1937 προσέφερε 120 γεύματα την ημέρα. Η πόρτα του «μοναστηριού» της ήταν ορθάνοιχτη κι αυτή μπορούσε να υποδεχθεί κάθε δυστυχισμένο καπνίζοντας το τσιγάρο της, με ρούχα γεμάτα μπογιές από την εικονογραφία της και έχοντας διακόψει κάποια θεολογική συζήτηση. Ο χώρος έσφυζε από ζωή και δεν ήταν καθόλου σπάνιο να ακούγονται ψαλμωδίες, τραγούδια της ρωσικής όπερας, και δυνατές φωνές από συζητήσεις. Η Μαρία ίδρυσε παράλληλα και ένα μικρό Σανατόριο για φυματικούς και έβαλε τα θεμέλια της ακτιβιστικής «Orthodox Action», η οποία δρα ανθρωπιστικά, στα εκκλησιαστικά πλαίσια πάντα, μέχρι σήμερα.

Στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής της Γαλλίας, πολλοί Εβραίοι κατέφυγαν στο σπίτι της Μαρίας, ζητώντας πιστοποιητικά δήθεν βάπτισής τους, τα οποία τους προμήθευε διακινδυνεύοντας πρόθυμα ο π.Δημήτριος Klepinin, ο γιός ενός αρχιτέκτονα από τον Καύκασο, ένας καλλιεργημένος και γενναίος οικογενειάρχης ιερέας, που πρόσφερε τις υπηρεσίες του στο καταφύγιο, καταγράφοντάς τους ταυτόχρονα στα βιβλία της ενορίας του σε περίπτωση που οι Ναζί έκαναν διασταυρώσεις στοιχείων. Παράλληλα αρκετοί Εβραίοι κρύφτηκαν εκεί ενώ άλλοι βοηθήθηκαν να διαφύγουν στο εξωτερικό. Η Μαρία αγανακτούσε με εκείνους τους Ορθόδοξους που αδιαφορούσαν για την εβραϊκή τραγωδία: «Αν είμασταν πραγματικοί Χριστιανοί θα φορούσαμε όλοι το άστρο που τους υποχρεώνουν να φορούν οι Ναζί. Ήλθε η ώρα να δώσουμε χριστιανική Ομολογία». Από αυτό το γεγονός, έγραψε τον Ιούλιο του 1942 το ποίημα ‘Ισραήλ’, στο οποίο είναι έντονο το θρησκευτικό, βιβλικό περισσότερο παρά ευαγγελικό, στοιχείο του μαχητικού φιλοσημιτισμού της:

«Δυο τρίγωνα, ένα αστέρι
Η ασπίδα του Δαυϊδ, του προπάτορά μας
Αυτή είναι επιλογή και όχι προσβολή
Το μεγάλο μονοπάτι και όχι κάτι κακό
Για μια φορά ακόμη ένα τέλος που εκπληρώθηκε
Μια φορά ακόμη σαλπίζει η τρουμπέτα του τέλους
Και η τύχη ενός μεγάλου λαού,
Για άλλη μια φορά από τον Προφήτη προειπωμένη.
………………».

Οι Nαζί πληροφορήθηκαν τα συμβαίνοντα στο καταφύγιό της με μεγάλη καθυστέρηση, μη μπορώντας να πιστέψουν πως μια Ρωσίδα καλόγρια διωγμένη από τους Κομμουνιστές προστάτευε Εβραίους. Συνέλαβαν την Μαρία, τα δυο παιδιά της Γεώργιο και Σοφία, τον ιερέα και έναν ακόμη βοηθό της. Ο γιός της και ο παπάς πέθαναν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, την ίδια τύχη είχε και αυτή στο στρατόπεδο του Ravensbrück κοντά στο Βερολίνο, το 1945. Λέγεται, αλλά χωρίς αποδείξεις, πως συνέβη τη Μ.Παρασκευή, οπότε και οδηγήθηκε στο θάλαμο αερίων. Η ημέρα δεν είναι σίγουρη γιατί είναι γνωστή η μανία της Εκκλησίας να κατασκευάζει συμβολικά γεγονότα με μεταφυσική αλληλουχία, που θα εντυπωσιάζει τους πιστούς. Υπάρχουν αναφορές πως το όνομά της εμφανίσθηκε στον κατάλογο εκείνων που οδηγήθηκαν στους θαλάμους αερίων την 31η Απριλίου 1945 και πως προσφέρθηκε να πάρει την θέση μιας νεαρής Πολωνής Εβραίας, όμως αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί, αν και θα ήταν σύμφωνο με τον χαρακτήρα της. Όλες οι επώνυμες πάντως μαρτυρίες συγκρατουμένων της γυναικών που επέζησαν, συμφωνούν για το θάρρος της, τη μέριμνά της για τους άλλους και την υπομονή της. Είναι τραγική ειρωνεία πως η θανάτωσή της έγινε ενώ ο απελευθερωτικός Κόκκινος στρατός πλησίαζε.

Το Κράτος του Ισραήλ την έχει κατατάξει μαζί με τον π.Δημήτριο, στους «Δίκαιους των Εθνών». Το πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης την ανακήρυξε Αγία, το Γενάρη του 2004, μαζί με το γιό της και τον ιερέα. Η σχετική τελετή έγινε το Μάη στον παρισινό ρωσικό καθεδρικό του Αλεξάνδρου Νιέφσκι και οι πιστοί την τιμούν με το όνομα Οσία Μητέρα Μαρία των Παρισίων.

Μέσα από τα γραπτά της ασκεί και σήμερα σκληρή κριτική στον εκκλησιαστικό συντηρητισμό, που σαφώς αφορά και στην άκαρδη κρατική Εκκλησία της Ελλάδας, που γκρεμίζει καταφύγια προσφύγων και καλεί το χωροφύλακα για να συλλάβει τους νέους που πήγαν να διαμαρτυρηθούν στη Μητρόπολη του εθνικιστή Άνθιμου. Ασκεί σκληρή κριτική και στον αποκρυφιστικό και κοινωνικά νεκρό μοναχισμό, σε κείμενα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν χριστιανοσοσιαλιστικά και εκφράζουν τη θητεία της στην Αριστερά αλλά και την ειλικρινή και γόνιμη ευαγγελική της πίστη:

(Hackel Sergei: «Μαρία Σκόμπτσοβα…». Ακρίτας-1998). «Σταμάτα να ψέλνεις και να τραγουδάς και να μουρμουρίζεις πάνω απ’ τις χάντρες του κομποσχοινιού σου! Ποιόν λατρεύεις σ’ αυτή τη μοναχική σκοτεινή γωνιά της πολυτελούς εκκλησίας…με τις πόρτες όλες κλειστές;….Ανοίξτε τις πόρτες σας στους αστέγους κλέφτες, αφήστε τον έξω κόσμο να περάσει και να γκρεμίσει το υπέροχο λειτουργικό σας σύστημα, … Δεχτείτε τον όρκο της πενίας σε όλη του τη συντριπτική αυστηρότητα: καταστρέψτε κάθε άνεση, ακόμη και την μοναχική άνεση.. Οι μοναχές διακρίνονται από μεγάλη προσωπική ευσέβεια και η κάθε μοναχή προσπαθεί να βρει το Θεό, … διασφαλίζουν ηθικές αρχές, συντηρούν τη μεγάλη κληρονομιά του παρελθόντος, το πολύτιμο θησαυροφυλάκιο της τελετουργικής μεγαλοπρέπειας και της παράδοσης…χαρακτηρίζονται ως μονές «αστικές»: κανείς εκεί μέσα δεν έχει ιδέα για το ότι ο κόσμος καίγεται. Δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για τη μοίρα του κόσμου…Χρειάζεται ένας νέος τύπος μοναχισμού…ένας δρόμος ούτε εσωστρεφής, ούτε ασφαλής…μακριά από συνθήκες άνεσης και ζεστασιάς…».

Ασκεί κριτική και απευθύνει κάλεσμα και στους λεγόμενους «πιστούς», που παρακολουθούν αμέτοχοι τη δυστυχία των άτυχων ανθρώπων: «Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάθε Χριστιανός καλείται να προσφέρει κοινωνική εργασία…Καλείται να οργανώσει την προσωπική ζωή των εργαζομένων, να προσφέρει στους ηλικιωμένους, να χτίσει νοσοκομεία, να ενδιαφερθεί για τα παιδιά, να πολεμήσει την εκμετάλλευση, την αδικία, την ανάγκη και την ανομία…»-1939, ‘Pravoslavnoe Delo’ («Ορθόδοξη Δράση»).

Νομίζω πως αυτό που ενώνει όλους τους καλούς ανθρώπους, είτε είναι Χριστιανοί ή Αναρχικοί ή Κομμουνιστές ή Σοσιαλιστές, ή Ουμανιστές ή δεν ξέρω τι ή όλα αυτά ή και πολλά από αυτά, όπως η μοναχή Μαρία, είναι η απόκτηση και η καλλιέργεια μιας συλλογικής συνείδησης πως χρωστάμε έμπρακτη Αλληλεγγύη σε κάθε αδικημένο πλάσμα, ακόμη και στα ζώα, πως οφείλουμε να παλεύουμε για έναν δικαιότερο κόσμο και πως όλα αυτά θα γίνουν με την εργασία για αλλαγή των συνειδήσεων, χωρίς άχρηστη και περιττή βία. Η μόνη βία που μπορεί να είναι αποδεκτή είναι αυτή που αμύνεται, αντιστέκεται και πολεμάει την ολοκληρωτική βία της τυραννίας, ντόπιας ή ξένης, που επιβουλεύεται απροκάλυπτα τη ζωή, την ασφάλεια και τα δικαιώματα των ανθρώπων, όπως έκανε ο Ναζισμός, η μεγαλύτερη απειλή κατά της ανθρωπότητας, που μια μολυσματική εστία του γίνεται ανεκτή και στη χώρα μας.

ΥΓ
O άγνωστος ύστερος σοβιετικός αντισημιτισμός και η σχετική λογοκρισία: Ο σοβιετικός προπολεμικός κινηματογράφος πρωτοπόρησε στην παραγωγή φιλμ με αναφορά στο ναζιστικό αντισημιτισμό. Εμβληματική τέτοια περίπτωση ήταν στα 1938 το φιλμ «Καθηγητής Μάμλοκ» (‘Профессор Мамлок’), όπου θίχτηκαν με σοβαρότητα τα ναζιστικά πογκρόμς (Jeremy Hicks: «First Films of the Holocaust: Soviet Cinema and the Genocide of the Jews, 1938–1946». University of Pittsburgh Press, 2012). Η ταινία έσπασε τα ταμεία στη Ρωσία και παίχτηκε και στη Δύση, όπου έγινε δεκτή με αντιφατικά συναισθήματα που ξεκινούσαν από τον ενθουσιασμό (Ν.Υόρκη) και κατέληγαν στην μικρόψυχη αντιμετώπιση του φιλμ ως μιας «εβραιοκομμουνιστικής προπαγάνδας» κατά της Γερμανίας (Σικάγο). Όμως, 44 χρόνια μετά, στο ρωσικό φιλμ που αναφέρεται στην μητέρα Μαρία (‘Mat Mariya’-1982), του Sergey Kolosov (Βραβείο ‘Λένιν Κομσομόλ’), η Ιστορία έχει πλαστογραφηθεί. Η καλόγρια δεν σώζει Εβραίους, αλλά Σοβιετικούς αιχμαλώτους! (Οlga Gershenson: «The Phantom Holocaust: Soviet Cinema and Jewish Catastrophe»-Rutgers University Press, 2013).

Στις σελίδες 89-90, η συγγραφέας του βιβλίου συζητά χρόνια μετά τα γυρίσματα του φιλμ, με τον 88χρονο πια σκηνοθέτη και προσπαθεί μάταια να του αποσπάσει μια ομολογία ή εξήγηση, γιατί δεν εμφάνισε τους αγώνες της μοναχής υπέρ των Εβραίων των Παρισίων. Παράλληλα η Gershenson, απονέμει εύφημη μνεία στους Λιθουανοεβραίους συγγραφείς Γκρηγκόρι Κάνοβιτς και Icchokas Meras και στον σημαντικό Ρωσοεβραίο σκηνοθέτη Μιχαήλ Καλίκ, που αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στην παραγωγή της ταινίας με τους λογοκριτικούς όρους του σοβιετικού σεναρίου.

This entry was posted in Γράμμα από το Ληξούρι, κοινωνία/πολιτική, Logos. Bookmark the permalink.

10 απαντήσεις στο Μαρία Ελισάβετ Σκόμπτσοβα

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Μερικές φωτογραφίες:


    Mε τα 3 παιδιά της


    Πρώτη δεξιά, μπροστά στο τζάκι, στο καταφύγιο της Λουρμέλ

    http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2014/07/blog-post_2.html

    Νικόλαος Μπερντιάγιεφ: Χριστιανισμός καί ἀντισημιτισμός
    μετάφραση-σημειώσεις: Δημήτρης Μπαλτᾶς


    ………………….
    Δέν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι οἱ Χριστιανοί φέρουν ἕνα βαρύ φορτίο ἁμαρτίας σχετικά μέ τόν λαό τοῦ Ἰσραήλ, καί τώρα ἀνήκει στούς Χριστιανούς τό καθῆκον νά τούς προστατέψουν. Γνωρίζουμε ὅτι ἔτσι εἶναι ἤδη στήν Γερμανία. Ἀξίζει νά θυμηθοῦμε, στό ζήτημα αὐτό, τό γεγονός ὅτι ὁ Βλαδ. Σολόβιεφ, πίστευε ὅτι ἡ ὑπεράσπιση τῶν Ἑβραίων ἦταν μία ἀπό τίς σημαντικές ἀποστολές τῆς ζωῆς του. Γιά μᾶς τούς Χριστιανούς, τό ἑβραϊκό ζήτημα δέν συνίσταται στό νά γνωρίζουμε ἄν οἱ Ἑβραῖοι εἶναι καλοί ἤ κακοί, ἀλλά στό νά ἐμεῖς εἴμαστε καλοί ἤ κακοί. Διότι εἶναι πιό σημαντικό νά ἐξετάσω αὐτό τό ζήτημα σέ σχέση μέ τόν ἑαυτό μου παρά σέ σχέση μέ τόν γείτονά μου, ἀφοῦ ἔχω πάντοτε τήν τάση νά τόν κατηγορήσω. Πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι, δυστυχῶς, οἱ Χριστιανοί δέν ἔχουν σταθεῖ στό ὕψος τῆς Ἀποκάλυψης πού τούς ἔχει δοθεῖ, καί ἔχουν, σέ γενικές γραμμές, φανεῖ σημαντικά κατώτεροι ἀπό τούς Ἑβραίους.Οἱ Χριστιανοί καί οἱ Ἐκκλησίες τους ἔχουν πάρα πολλά πράγματα γιά τά ὁποῖα πρέπει νά μετανοήσουν. Ἔχουμε μόνο μιλήσει γιά τό ἑβραϊκό ζήτημα, ἀλλά θά μπορούσαμε ἐπίσης νά ἀναφέρουμε τό κοινωνικό πρόβλημα, το πρόβλημα τοῦ πολέμου, τῆς διαρκοῦς συνεργασίας τους μέ τά πιό ἀποτρόπαια καθεστῶτα, καί οὕτω καθεξῆς.
    ……………………………….

  2. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.vimaorthodoxias.gr/eipan/item/17784-meta-ton-peiraios-serafeim-kai-o-kalavryton-amvrosios-gia-tous-evraious

    Μετά τον Πειραιώς Σεραφείμ και ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος για τους Εβραίους….
    Δευτέρα, 15 Ιούλιος 2013 10:15 Από desk agioritikovima

    Η για ακόμη μια φορά πλήρης ταύτιση απόψεων μεταξύ των Μητροπολιτών Καλαβρύτων και Πειραιώς επιβεβαιώνει το ρεπορτάζ του «Αγιορείτικου βήματος» περί κοινού μετώπου των κ.κ. Αμβρόσιου και Σεραφείμ.(…)

    http://www.bloko.gr/2016/01/t_10.html


    Ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ με τα «πρωτοπαλίκαρα» της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη (…)

    Παραχριστιανικές οργανώσεις και βουλευτές της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής τον Ηλ. Κασιδιάρη διαδήλωναν εκείνη την περίοδο έξω από το Θέατρο Χυτήριο για να διακοπεί η παράσταση.Ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ κατέθεσε τότε μήνυση κατά των δημιουργών της παράστασης στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας, συνοδευόμενος από βουλευτές της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής τον Χρ. Παππά.

    http://www.parapolitika.gr/article/44878/o-mihaloliakos-dinei-stegna-toys-mitropolites-poy-voithisan-ti-hrysi-aygi

    13.12.2013 | 18:30
    Ο Μιχαλολιάκος δίνει «στεγνά» τους μητροπολίτες που βοήθησαν τη Χρυσή Αυγή

    Στους ιεράρχες που προσέφεραν εκλογική αλλα και οικονομική στήριξη στη Χρυσή Αυγή αναφέρεται ο Νίκος Μιχαλολιάκος σε βίντεο που έχουν πλέον στα χέρια τους οι ανακρίτριες Ιωάννα Κλάπα και Μαρία Δημητροπούλου.

    Ο προφυλακισμένος αρχηγός της ΧΑ ακούγεται επίσης να δηλώνει ότι δεν πιστεύει στις εκλογές («μην παριστάνω και τον δημοκράτη γιατί υποκριτής δεν είμαι» αναφέρει χαρακτηριστικά), ενώ αναφέρεται «στους μητροπολίτες που αξίζουν» και βρίσκονται ψηλά στην εκτίμησή του. Μεταξύ άλλων αναφέρει τους μητροπολίτες Πειραιώς και Σπάρτης, αλλά τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο «που βοήθησε τη ΧΑ με όλες του τις δυνάμεις στις εκλογές».

    «Έχουμε μητροπολίτες που αξίζουν» εμφανίζεται να λέει στο βίντεο ο γ.γ. της ΧΑ. «Ο Πειραιώς Σεραφείμ, που δεν καταλαβαίνει τίποτε. Ο ’νθιμος: Μεγάλος πολιτικάντης. Αυτός ο σκ…ρης αν δεν ήτανε, δεν θα ήταν αρχιεπίσκοπος ο Ιερώνυμος, θα ήταν ο Ευστάθιος που είναι καθαρός… Το έπαιξε δίπορτο ο ’νθιμος. Ο Σπάρτης: Είναι πολύ καλός, δέχτηκε τα παιδιά από την τοπική οργάνωση, έβαλε ένα ολόκληρο γηροκομείο και μας ψήφισε στις εκλογές ο Σπάρτης. Καλός, αλλά επίσης πολιτικάντης, παρά τα πύρινα λόγια του, είναι ο Καλαβρύτων… Αυτοί που είναι διαμάντια στην εκκλησία, τους έχω μετρήσει και ζυγίσει, να ξέρετε είναι: Ο Ανδρέας ο Κονίτσης, ο λεβέντης. Πλήρωνε και το γραφείο μας, όποτε είμαστε…

    Δηλώσεις Χρίστου Παππά όταν η Χ.Α. τα χάλασε με τον μητροπολίτη Πειραιά

    http://xristospappas.blogspot.gr/2013/04/blog-post_2735.html

    Ο Μητροπολίτης Πειραιώς ασχολείται με το μόνο κόμμα που διαθέτει εθνικά ανακλαστικά (…) αλλά δεν θέτει θέμα στην Ιερά Σύνοδο (…) ούτε και για την ιδιαίτερη προτίμηση πολλών συναδέλφων του στα ’’οθωμανικά’’ ήθη. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς με όλους αυτούς αποτελούν μέλη της ίδιας Ιεραρχίας.

  3. Ο/Η Παλιός λέει:

    «Professor Mamlock» / «Профессор Мамлок» (1938) (Mamlock’s monologue)

  4. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://syghorisis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_1022.html

    Ταρσώ, η διά Χριστόν σαλή

    Η Γερόντισσα Ταρσώ η διά Χριστόν σαλή ασκήτεψε στο μοναστήρι της Παναγίας της Πευκοβουνογιάτρισσας, στην Κερατέα Αττικής, το σημαντικό πνευματικό κέντρο του αρχιεπισκόπου Ματθαίου, πνευματικού πατέρα των «Ματθαιικών» ΓΟΧ, από τους οποίους και τιμάται ως άγιος και Νέος Ομολογητής.

    Η αγιότητα της Ταρσώς είναι αποδεκτή από τους ορθόδοξους χριστιανούς ακόμη και του νέου ημερολογίου (μια αναζήτηση στο διαδίκτυο αρκεί για του λόγου το αληθές), πλην ολίγων, που την απορρίπτουν επειδή ανήκε στην Εκκλησία του π.ημ. Μάλιστα η βιογραφία της έχει γραφτεί από τον καθηγητή του παν/μίου Αθηνών Ιωάννη Κορναράκη (ν.η.) και εκδοθεί από το Ιερόν Κελλίον Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη, του Αγίου Όρους.

    Οι ΓΟΧ (Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Κήρυκος) αναγνώρισαν επίσημα την αγιότητά της το 2010, ορίζοντας ως ημέρα της μνήμης της την 24η Σεπτεμβρίου

    Σύμφωνα πάντοτε με πληροφορίες των συγγενών της, η σαλότητα της Ταρσώς, είχε ανησυχήσει τόσο τους οικείους της, ώστε το 1942 που επέστρεψαν στην Αθήνα για να προλάβουν χειροτέρευση της καταστάσεώς της, «την πήγαν με το ζόρι» στους ψυχιάτρους. Eκείνοι διέγνωσαν «σχιζοφρένια».

  5. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.dogma.gr/diafora/i-gerontissa-makaria-tis-monis-agiou-efraim-neas-makris/28026/

    Η Γερόντισσα Μακαρία της Μονής Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης
    Από Dogma 05 Μάϊος 2016

    Από θεία παρόρμηση, διαμόρφωσε ένα κελάκι εκεί και άρχιζε να καθαρίζει τα ερείπια του παλαιού Ναού για να τον ανακατασκευάσει. Πολλές φορές διαλογιζόταν ότι σε εκείνα τα χώματα είχαν ζήσει κατά την πάροδο των αιώνων μοναχοί και προσευχόταν να γνωρίσει ή να της φανερωθεί κάποιος από αυτούς. Μια φωνή, αρχικά σιγανή αλλά με τον καιρό δυνατότερη στην ψυχή της, της έλεγε: «Σκάψε και θα βρεις αυτό που επιθυμείς», μέχρι τη στιγμή που της είχε φανερωθεί ένα σημείο στο προαύλιο του μοναστηριού.

    Στις 3 Ιανουαρίου 1950 μ.Χ. ανέθεσε σε εργάτη το σκάψιμο του συγκεκριμένου σημείου που της υποδείκνυε η ίδια η ψυχή της. Αν και ο εργάτης ήταν αρνητικός και ήθελε να σκάψει οπουδήποτε αλλού παρά σε αυτό το σημείο, τελικά, μετά από τις εκκλήσεις και τις προσευχές, ο εργάτης πείστηκε και ξεκίνησε να σκάβει. Το σημείο είχε ένα μισογκρεμισμένο τζάκι, τοίχο και πράγματα που καταδείκνυαν ότι εκεί κάποτε υπήρχε κελί κάποιου μοναχού. Το πρώτο εύρημα, ένα κεφάλι. Μάλιστα, ο χώρος ανέδυε μια ευωδιά.

    http://filostratos.pblogs.gr/2010/07/652380.html

    ΑΠΑΤΗ Ο «ΑΓΙΟΣ»ΕΦΡΑΙΜ ΟΜΟΛΟΓΕΙ Ο ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑΣ!!ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΙΨΑΝΟΛΑΤΡΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ
    Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

    Ο Μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμονας από τη φυλακή που βρίσκεται άρχισε να κελαηδάει και να βγάζει τα άπλυτα στη φόρα.

    Στη συνέντευξη που έδωσε στο Σκάι είπε μερικά ενδιαφέροντα πράματα για τη Μονή του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη, όπου τα τελευταία χρόνια είχε στηθεί μια βαριά βιομηχανία προσκυνήματος τζίρου πολλών εκατομμυρίων ευρώ, καθώς και συνεχείς καταπατήσεις δασών και δημοσίων εκτάσεων με σωρεία πολεοδομικών παραβάσεων και καταστροφή του τοπίου.

    Ερωτώ, τόσα χρόνια γιατί δεν έχει γίνει η αγιωνυμία του Αγίου, ενώ εγώ το έχω προτείνει, όχι με απόλυτη βεβαιότητα, αλλά έτσι …;με την σκέψη …;να μην έρθω σε σύγκρουση με τον κόσμο, αφού ο κόσμος τον ευλαβείται ας τιμηθεί στο πρόσωπο του, αυτό γράφω και στο έγγραφο μου προς την Σύνοδο, να τιμηθεί στο πρόσωπο του Αγίου Εφραίμ ένας από τους χιλιάδες αγνώστους αγίους της Εκκλησίας. Διότι δεν υπάρχουν στοιχεία …;ακόμα και το λείψανο, δεν έχουμε βεβαιότητα ότι πρόκειται περί γνησίου λειψάνου …;

    Ν.Π. Όμως οι μοναχές λένε ότι κάνει θαύματα …;
    Μ.Παντ. Τα θαύματα τα δημιουργούν οι ίδιες. Είπα και προς την Σύνοδο ότι αν συγκεντρώσουμε τα θαύματα όλων των Αγίων της Εκκλησίας από της συστάσεως της μέχρι σήμερα, δεν θα συγκεντρώσουμε τόσους τόμους όσους έχουν γράψει οι μοναχές για τον Άγιο Εφραίμ. Και είναι αλήθεια …; Σας θυμίζω και τα έργα που σας είπα και πριν. Όλα αυτά τα έργα που γίνονται …;ξέρετε επενέβη η Πολεοδομία και η Ναοδομία …;Έκανα χρόνια καταγγελίες. Γιατί δεν νομιμοποιήστε; Γιατί δεν ακολουθείται τη νόμιμη διαδικασία; Ε, αυτός ήταν όλος ο αγώνας μου και όλες οι αντιθέσεις μου με την Μονή. Νομιμότητα και διαφάνεια, αυτό ήταν το σύνθημα μου για τη Μονή και βρέθηκα εδώ που βρίσκομαι. Γιατί υπάρχουν ισχυρά πρόσωπα.

  6. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Η αναμφισβήτητη καλοσύνη αυτής της γυναίκας, δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Την συναντάμε συχνά σ’ ανθρώπους. Βέβαια, στους κόλπους του χριστιανικού μοναχισμού-ιδίως του ανατολικού- είναι κάτι σχετικά σπάνιο. Αλλά πάλι, δεν με εντυπωσιάζει. Ηταν κομμουνίστρια, άθεη και έγινε χριστιανή μοναχή! Τελικά ανακάλυψε μέσα μέσα από τον αθεισμό, το μονοπάτι που οδηγεί πίσω, στην παλιά πίστη!
    Σ’ ότι αφορά την ελεημοσύνη της στους έχοντες ανάγκη, πάλι δεν πρωτοτυπεί. Τον 17ο κ τον 18ο αιώνα, ήταν της μόδας, πλούσιες γυναίκες να ασχολούνται με ελεημοσύνες, σε πολύ φτωχούς ανθρώπους. Γίνεται ακόμα και στις μέρες μας.
    Αλλά εδώ, πρέπει να πω ότι θεωρώ την ελεημοσύνη-όταν είναι καθιερωμένος τρόπος αντιμετώπισης της φτώχιας- καταστροφικό. Τουλάχιστο σήμερα η τεχνολογία και ο αυτοματισμός της, μας επιτρέπουν να παρέχουμε φθηνά και σχετικά εύκολα, στέγη και τροφή σ’ όλους τους ανθρώπους. Η ελεημοσύνη από ένα σημείο και μετά είναι ντροπή, καλλιεργεί και συντηρεί το συναίσθημα ντροπής και κατωτερότητας. Και το να κάνουμε τους ανθρώπους να μην αισθάνονται ντροπή, είναι κάτι ανώτερο από κάθε ελεημοσύνη.
    Επίσης, υπάρχει και η επίκληση στο ποιήμα της «Ισραήλ», στον Δαυβίδ ως πρόγονο μας, γενικά και αόριστα. Όχι κ. Λασκαράτο, ο Δαυβίδ δεν είναι πρόγονος μου. Δεν το δέχομαι. Πνευματικοί πρόγονοι μου είναι η αρχαία ελληνικότητα, με την πνευματικότητα της και το κλέος της. Ο Οδυσσέας, ο Ηράκλειτος, ο Φειδίας, για παράδειγμα.
    Όχι, αυτή η γυναίκα, παρά την αναμφισβήτητη προσφορά της στους φτωχούς και στους Εβραίους- κάτι που έκαναν πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και δεν μάθαμε ποτέ τα ονόματα τους- δεν με εντυπωσιάζει. Μια πρώην κομμουνίστρια και άθεη, καπνίστρια, θαμώνας μπαρ, που έγινε μοναχή, είναι μεν κάτι ασυνήθιστο, όμως τίποτα περισσότερο. Το γεγονός ότι η ανατολική εκκλησία την έχει στην αφάνεια, δείχνει, πόσο στενόμυαλη είναι η ηγεσία της, αφού επαναφορά της στην δημοσιότητα μόνο κέρδος θα έδινε στη Χριστιανική πίστη.
    Παρ’ όλα αυτά το άρθρο είναι σημαντικό, επειδή μας παρέχει ευκαιρία προβληματισμού, για ένα θέμα που έτσι ή αλλιώς ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, προσφέροντας μας την δυνατότητα για διάλογο. Ευχαριστώ.

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aγαπητέ Γιάννη,
    γενικά συμφωνώ σε όλα όσα λες, με μερικές παρατηρήσεις.

    1. Άλλο η κοσμική φιλανθρωπία των μεγαλοκυράδων (την ξέρουμε κι εδώ, Βαρδινογιάννη κλπ) και άλλο το ολοκαύτωμα, για χάρη των άλλων, της μητέρας Μαρίας.

    2. Ασφαλώς η φιλανθρωπία των μητροπολιτών και των μεγαλοκυριών, είναι κατά κανόνα ένα αίσχος που διαιωνίζει την κοινωνική αδικία, εκτρέφει εγωισμούς και λειτουργεί ως άλλοθι και μηχανισμός ταπείνωσης ανθρώπων,εκμετάλλευσής τους και προσωπικής προβολής.
    Τα έχουμε γράψει αυτά ασκώντας κριτική σε έναν λακέ του Αρχιεπισκόπου, ονόματι Τσίπρα:

    [[[[[[[[[[[[ Το αίσχος της «φιλανθρωπίας» | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές
    https://roides.wordpress.com/2013/12/31/31dec13/
    31 Δεκ 2013 – «Οταν δίνω φαγητό στους φτωχούς με λένε άγιο. Όταν ρωτώ γιατί οι φτωχοί δεν έχουν φαγητό με λένε κομμουνιστή» (Nτομ Χέλντερ Καμάρα του …
    Μια αριστερή άποψη για το αίσχος της ιερής φιλανθρωπίας | Ροΐδη και …
    https://roides.wordpress.com/2011/12/21/21dec11/
    21 Δεκ 2011 – Ηρώ Διώτη (ΣΥΡΙΖΑ) κατά Αλ.Τσίπρα , Η ιερή βιομηχανία της ελεημοσύνης, είναι …
    Το αίσχος των ορφανοτροφείων καλογραιών… | Ροΐδη και Λασκαράτου …
    https://roides.wordpress.com/2013/06/28/28jun13/
    28 Ιουν 2013 – Πιάνω λοιπόν τον πιο ευαίσθητο κρίκο αυτής της «φιλανθρωπίας», δηλαδή τα ορφανά, τα παιδιά και γενικά τους νέους.
    «Κοντά στον Αρχιεπίσκοπο ο Πρωθυπουργός βρίσκει γαλήνη» | Ροΐδη …
    https://roides.wordpress.com/2015/10/18/18oct15b/
    18 Οκτ 2015 – Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές … να συνεχίσει το κοινωνικό και φιλανθρωπικό της έργο με συσσίτια και άλλες δράσεις προς τις ευπαθείς ομάδες.]]]]]]]]]]]]

    3. Όπως κι εσύ, ούτε εγώ, ούτε ακόμη και κάποιοι Ισραηλίτες που ξέρω, νιώθουμε ως πρόγονο τον Δαυϊδ κλπ.
    Αν πρόσεξες στο κείμενό μου της ασκώ έμμεσα και κάποια κριτική: «..Από αυτό το γεγονός, έγραψε τον Ιούλιο του 1942 το ποίημα ‘Ισραήλ’, στο οποίο είναι έντονο το θρησκευτικό, βιβλικό περισσότερο παρά ευαγγελικό, στοιχείο…».

    Η μοναχή Μαρία και όποιος άλλος θέλει όμως, έχει κάθε δικαίωμα να το πιστεύει αυτό. Αν θες τη γνώμη μου, το είπε ως εξής: Σε καιρούς ρατσιστικών διώξεων κάθε μειονότητας, είμαστε όλοι μετανάστες, Εβραίοι, ομοφυλόφιλοι, κομμουνιστές, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και ότι άλλο χρειαστεί και το φωνάζουμε.

    4. Ο πατριάχης την αγιοποίησε καθαρά για εμπορικούς και διαφημιστικούς λόγους. Είναι γελοίο και δεν σε πιστεύει κανείς, όταν αγιοποιείς ταυτόχρονα τα μισαλλόδοξα μέντιουμ Παϊσιο και Κοσμά Αιτωλό, τον βρυκόλακα Εφραίμ και την Σκόμπτσοβα, που ανήκουν και εκφράζουν δυο ολότελα αντίθετους κόσμους.

    5. Υπήρχαν πολλοί και προφανείς λόγοι να τιμήσουμε τη μητέρα Μαρία Σκόμπτσοβα, την οποία σεβόμαστε απεριόριστα. Το κάναμε πολύ ευχαρίστως και με κάθε ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια.

    Με την ευκαιρία να τιμήσουμε και τον καλό πατέρα Δημήτριο Κλεπίνιν:

    http://incommunion.org/2004/10/18/father-dimitry-klepinin/

    http://en.gariwo.net/righteous/the-righteous-biographies/tales-and-testimony/holocaust-stories/dimitri-klepinin-7568.html

  8. Ο/Η Eωσφόρος λέει:


    http://xairete.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8665.html

    ΤΡΊΤΗ, 5 ΜΑΡΤΊΟΥ 2013
    ΘΡΑΣΥΤΑΤΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΕΣ
    ΣΧΕΤΙΚΟ:
    Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

    Βρε μανία που έχει με τα πτώματα, αυτός ο μητροπολίτης Φθιώτιδος! Ξέθαψε τον Βησσαρίωνα, συντηρεί και την «αγία» Αθανασία του Αιγάλεω!

    • Ο/Η Καμμένος (Βούρλος) λέει:

      Ο μητροπολίτης μας είναι και φίλος των Ναζίδων

      http://altpressfthiotida.com/%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%BF-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%86%CE%B8%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80/

      Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας Νικόλαος αποδίδει τιμές στον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής

      Posted on Ιούνιος 17, 2013 by Altpressfthiotida.Com in Ειδήσεις, Τοπικά | 2 comments65
      Παρά την επίσημη πρόσκληση από το Δήμαρχο Λαμίας η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ μπροστά στη λαϊκή κατακραυγή της τοπικής κοινωνίας δεν τόλμησε να εμφανιστεί στις εκδηλώσεις μνήμης για το ολοκαύτωμα της Υπάτης .

      Σε αντιστάθμισμα ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας Νικόλαος φρόντισε να αποκαταστήσει την τρωθείσα τιμή της Χ.Α. και έμμεσα να δώσει στήριξη στον υπόλογο στη συνείδηση του δημοκρατικού κόσμου κ. Κοτρωνιά. Ειδικότερα, το πρωί της Κυριακής 16/6 την ίδια ώρα που στην μαρτυρική πόλη της Υπάτης εκπρόσωποι φορέων κατέθεταν στεφάνια στο μνημείο των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας ο εκπρόσωπος του ναζιστικού μορφώματος Απόστολος Γκλέτσος παρέστη στα εγκαίνια του Ιερού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο συνοικισμό Ευρυτάνων Λαμίας. Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας Νικόλαος κατά την διάρκεια των εγκαινίων όχι μόνο προσφώνησε με ιδιαίτερη θέρμη τον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής αλλά και τον τοποθέτησε σε τιμητική θέση δίπλα του στο τραπέζι που ακολούθησε την τελετή των εγκαινίων (φωτο).

      Μια νέα κατάμαυρη Ιερή Συμμαχία αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά στην περιοχή μας…

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Εωσφόρε για πολλοστή φορά σε ευχαριστούμε.

        Καμμένε (Βούρλε),
        ευχαριστούμε για το σχόλιο.

        Έχουμε από νωρίς ασχοληθεί με τον πανιερότατο. Ο μητροπολίτης Φθιώτιδος άγιος Νικόλαος, συνομιλητής Τσίπρα, έχει αποσπάσει των θαυμασμό, την υποταγή και τη σιωπή τριών τοπικών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ:

        https://roides.wordpress.com/2013/05/07/7may13/
        Η Χρυσή Αυγή στη Μητρόπολη Κωσταλεξίου
        07/05/2013
        Από την Kρικέτου και το Βησσαρίωνα στο Φύρερ του Ηοtel New Dream
        ………………….

        https://roides.wordpress.com/2015/03/16/ridicule-2/
        Ridicule
        Τρεις ευσεβείς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Φθιώτιδaς

        ……………….
        Ας αναφέρουμε ενδεικτικά τα όσα λέει, σε συνέντευξή του, ο μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος:

        «Το κόμμα του κ. Νίκου Μηχαλολιάκου φαίνεται ότι ικανοποιεί ένα μεγάλο μέρος ταλαιπωρημένων και αγωνιώντων πολιτών. Ο κόσμος αναζητεί ασφάλεια, κοινωνική γαλήνη, πρόοδο και αξιοκρατία. Αν λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα τους πόθους και τις αναζητήσεις του λαού, τα πράγματα θα αλλάξουν».

        Παρά ταύτα, στις 24.11.2013 συναντήθηκαν στο Γοργοπόταμο ο δεσπότης της Φθιώτιδας και ο κ.Τσίπρας. Ακολούθησε ο σύντομος παλαιοκομματικός διάλογος:

        -«Κύριε Πρόεδρε να προσέξετε την Εκκλησία»

        -«Το έχουμε υπόψη μας Σεβασμιώτατε».
        ………………………

        https://roides.wordpress.com/2014/10/10/10oct14/
        ΣΥΡΙΖΑ: Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια


        ___________________________

        Περιοδεία Χρυσής Αυγής στην Φθιώτιδα: Επίσκεψη στην Μητρόπολη, …..Φωτορεπορτάζ, Βίντεο
        Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016 – 13:01

        Διαβάστε περισσότερα: …..xryshaygh.com/enimerosi/view/periodeia-chrushs-aughs-sthn-fthiwtida-episkepsh-sthn-mhtropolh-thn-purosbe#ixzz4JGOFGPfi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s