Η κολακεία των ανυποψίαστων νέων

[Το τελευταίο στάδιο του λαϊκισμού]

anyp_newn

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Το καθεστώς Παππά-Τσίπρα έχει περάσει στο στάδιο της «κοινωνίας του θεάματος». Τις προτάσεις για «αναθεώρηση» του Συντάγματος προμελετήθηκε να τις παρουσίασει στο προαύλιο της Βουλής, αφού προηγουμένως «άνθρωποι που είχαν αναλάβει την αποστολή να βρουν την κατάλληλη τοποθεσία αναζήτησαν πιθανές λύσεις όπως την Παλιά Βουλή, το λόφο της Πνύκας αλλά και το Ζάππειο Μέγαρο, οι οποίες τελικά δεν προκρίθηκαν» (iefimerida-23.7). Κέντρο αυτών των προτάσεων τα δημοψηφίσματα και η εκλογή του Προέδρου από το λαό. Το δίδυμο που κυβερνάει τη χώρα τολμάει να μιλάει για σχοινί ένα χρόνο μετά στο σπίτι του κρεμασμένου. Το τελευταίο που χρειάζεται η χώρα αυτή είναι η εκλογή του Προέδρου από το λαό, πράξη που θα συνοδευτεί αναγκαστικά από δυαρχία. Ακόμη και η συνταγματική αναθεώρηση θα τεθεί άτυπα στη λαϊκή έγκριση, αν δηλαδή φτάσουμε ποτέ στις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και στις διαδικασίες που συνταγματικά απαιτούνται και εδώ τίθεται και το ερώτημα τι θα συμβεί αν υπάρξει διαφωνία «λαού» και Βουλής. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι-το καλύτερο κομμάτι της νεολαίας μας- έχουν φύγει ως οικονομικοί μετανάστες ή για σπουδές στη Δ. Ευρώπη. Αν το εν τη γενέσει του καθεστώς των Μαρινάκη-Καλογρίτσα ενδιαφερόταν για τη γνώμη των πολιτών, το πρώτο του μέλημα θα ήταν η εξασφάλιση της ψήφου τους, διαδικασία εύκολη και προβλεπόμενη. Αυτό βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με το απαράδεκτο αίτημα της ψήφου των ελληνικής καταγωγής πολιτών άλλων χωρών, των λεγόμενων ομογενών (ΗΠΑ κυρίως κλπ) που δεν θα μπορέσει βεβαίως η ΝΔ να μας πείσει πως κατ’ εξαίρεσιν δικαιούνται να διπλοψηφίζουν.  Το εν τω γεννάσθαι καθεστώς γνωρίζει πως οι νέοι επιστήμονες και σπουδαστές των χωρών της Ε.Ε. δεν θα καταδεχόντουσαν ποτέ να ψηφίσουν του φασουλήδες των ΣΥΡΙΖΕΛ. Διαθέτουν γνώση, λογική και μέτρο σύγκρισης. Έτσι με ολότελα αντιδημοκρατικό τρόπο τους στερεί την ψήφο. Τη δίνει όμως στα 17χρονα των Λυκείων και των πεζοδρομίων, όπου η άγνοια, η αμορφωσιά, η απειρία, οι εγωισμοί, οι αυταπάτες και η βλακεία περισσεύουν. Σε αυτήν του την κίνηση δεν βρήκε ουσιαστική αντίδραση, αφού κανένα από τα ηθικά και πολιτικά ανάπηρα κόμματα που διαθέτουμε δεν τόλμησε να αντιπαρατεθεί ανοιχτά και να εξηγήσει, αφού όλα (εκτός από το ΚΚΕ που φύσει συμφωνεί) φοβούνται ότι θα χάσουν το κομμάτι της νεανικής πελατείας που τους αναλογεί. Δεν μας αρκούσε ο γελοίος και αξιοθρήνητος θεσμός της Βουλής των εφήβων, ένας θεσμός που ισχύει μόνο στη χώρα των εξυπνάκηδων,  όπου φαντασιόπληκτα, άμυαλα και αγράμματα  κοκοράκια διαβάζουν τις ανόητες εκθέσεις που τους έγραψαν θεολόγοι, κουτοί  φιλόλογοι και ακροδεξιοί γονείς.

Γράφτηκε πως μέσα στις «προτάσεις» θα είναι και ο χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας. Εδώ νομίζω πως το καθεστώς των δυο φίλων του αρχιεπισκόπου Λαυρεντιάδη, έχει τον εξής σχεδιασμό. Με δεδομένο πως κανένα κόμμα δεν θα δώσει μάχη υπέρ του χωρισμού (ούτε το ΚΚΕ που θα αρκεστεί σε μια τυπική υποστήριξη για την τιμή των όπλων), η πρόταση θα αποσυρθεί, μέσω της κολυμπήθρας ενός δημοψηφίσματος χωρίς οργανωμένο μεγάλο αντίλογο, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ θα κρατήσει ουδετερότητα ή στην καλύτερη περίπτωση μια χλιαρή υποστήριξη του χωρισμού.

Το καθεστώς Παππά-Τσίπρα είναι επικίνδυνο. Υπάρχει μόνο χάρις στις αυταπάτες και στην εκδικητικότητα μιας συγκυριακής (έχει ήδη εξαχνωθεί) σχετικής πλειοψηφίας πολιτών, που το θεωρούν καλύτερο από το ΝΔΣΟΚ και δεν ξεχνούν τη διαφθορά και την ανεπάρκεια των προηγούμενων, που οδήγησαν τον κ.Τσίπρα στην εξουσία και στη δυνατότητα να δώσει με το πειρατικό τσούρμο του τη χαριστική βολή σε ένα σύστημα που απέδιδε μόνο όσο η Ε.Ε. ευημερούσε, έχοντας όμως στο μεταξύ νομοτελειακά χάσει το τραίνο μέσα στην παραζάλη των καταχρήσεων, του ανορθολογισμού, της αδιαφορίας και της έλλειψης οράματος.

Είναι φανερό πως η μεταπολιτευτική πορεία της αρνητικής ψήφου θα συνεχιστεί. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να πληρώνει την άγνοια, την κακοήθεια, την ανοησία και την απαιδευσιά της πλειοψηφίας των πολιτών της που δεν μπορούν να της δώσουν μια πολιτική ηγεσία άξια των περιστάσεων. Η απ’ευθείας ψήφος των πολιτών μέσω πολυέξοδων «δημοψηφισμάτων» που θα απορρυθμίζουν την όποια οικονομική ζωή απέμεινε, είναι προϊόν σύλληψης νοσηρών εγκεφάλων που εξακολουθούν να νομίζουν πως μπορούν ατιμωρητί να κυβερνούν με όρους θεάματος και να κατευθύνουν την πλέμπα εκεί που θέλουν. Η Ελλάδα χρειάζεται μια τεράστια μεταρρύθμιση, που θα παραγάγει λιγότερη κοινωνική αδικία και διαφθορά, περισσότερη Γνώση και Παιδεία και θα φωτίσει το δημόσιο χώρο με θεσμούς διαφάνειας, δημοκρατικών αντιλήψεων (ανθρώπινα δικαιώματα κλπ) και αρετών. Κορυφαίο αίτημα-προϋπόθεση εκδημοκρατισμού και κοινωνικής προόδου πρέπει να είναι μια πραγματικά άτεγκτη, διαφανής και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, που θα σέβεται τους Νόμους και θα λειτουργεί ταχύτατα.

Αυτή η αυταπάτη που παράγει το απίστευτα ετερόκλητο εξουσιαστικό σχήμα που έχει συγκεντρώσει στους κόλπους του πολλά διακομματικά σκουπίδια της μεταπολίτευσης, πρόσωπα αντιλήψεις και μεθόδους, αν συνεχιστεί είτε ως αριστεροακροδεξιά είτε ως οποιοδήποτε άλλο παρεμφερές παλαιοκομματικό σχήμα, θα οδηγήσει τη χώρα κατ’ ευθείαν στο βυθό του τέλματος, αφού η Δύση περνάει κι αυτή τη δική της κρίση και δεν θα μπορέσει αυτή τη φορά να βοηθήσει αποτελεσματικά.

 

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

11 απαντήσεις στο Η κολακεία των ανυποψίαστων νέων

  1. Ο/Η Αλκ Zet λέει:

    Η ψήφος στα 17 θα εξελιχθεί σε μπούμεραγκ για τους εμπνευστές της αφού, ως γνωστόν, δεν έχουν νεολαία (κοιτάξτε τα αποτελέσματα των φοιτητικών και σπουδαστικών, αλλά και μαθητικών εκλογών)· η ψήφος στα 17 θα ενισχύσει τη ΝΔ και, δυστυχώς, την εγκληματική οργάνωση χρυσή αυγή.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Είναι και δικός μου φόβος αυτός, απλά δεν τόλμησα να το γράψω.
      Μην αποκλείετε και υπόγειες συνεννοήσεις, γιατί (είμαι απόλυτα βέβαιος, το δείχνουν δεκάδες γεγονότα και η προφανέστατη αθλιότητα των κυβερνώντων, υπάρχουν).

  2. Ο/Η Αλέκσισ Τσίμπλας λέει:

    http://www.lifo.gr/print/casus_belli/107445

    Βουλή των Εφήβων: Ένα κακό ανέκδοτο. Από τον Θοδωρή Αντωνόπουλο .

    Ένας «θεσμός» παράταιρος που κατάντησε να δυσφημεί τόσο τη νεολαία, όσο και τη δημοκρατία

    «Δεν έχω δει ποτέ μου δέντρο και φυτό να επιβιώνει χωρίς τις ρίζες του κι έτσι η νέα ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα αρχαία…». «Με τις πολιτικές αμφισβήτησης της εθνικής μας ταυτότητας, όπως η αμφισβήτηση της ανάγκης τόσο της πρωινής προσευχής στα σχολεία όσο και της διδασκαλίας των Θρησκευτικών αλλά και των παρελάσεων, υπάρχει κίνδυνος να διχαστεί η μαθητική κοινότητα…». Όχι, τα παραπάνω δεν ειπώθηκαν σε κάποια ημερίδα γραφικών συνταξιούχων εκπαιδευτικών με σκουριασμένες ιδέες αλλά στη Βουλή των Εφήβων από παιδιά 15 και 16 χρονών, που μάλιστα χειροκροτήθηκαν θερμά από πολλούς συμμαθητές τους! «Επιθυμία μας είναι περισσότερη ουσία και όχι τύπος… Δεν μπορεί στο γυμνάσιο να διδάσκονται περισσότερες ώρες Αρχαία Ελληνικά και λιγότερες Νέα… Πρέπει να δοθεί έμφαση στη λογοτεχνία και στη ζωντανή γλώσσα… Θέλουμε ένα σχολείο ουδετερόθρησκο… Δεν θα γίνει το θέμα της εθνικής μας ταυτότητας θέμα εκκλησιαστικοποίησης και στρατικοποίησης… Δεν υπάρχει περιούσιος λαός» ήταν οι «πληρωμένες» απαντήσεις του υπουργού Παιδείας και κάπου μπερδεύτηκα τελείως, εφόσον από τα νέα παιδιά θα περίμενε καταρχάς κανείς αυτές τις τοποθετήσεις. Έτσι, τουλάχιστον, γινόταν στα δικά μου μαθητικά χρόνια, οπότε ως «οργισμένοι έφηβοι» νοούμασταν ακριβώς όσοι –με τη σιωπηλή συναίνεση και των υπολοίπων– υπερασπιζόμασταν σθεναρά τέτοιες ιδέες (ακόμα θυμάμαι τον μάλλον υπερβολικό –αλλά το δικαιολογούσε η ηλικία!– «φιλιππικό» μου κατά της υποχρεωτικής διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών στο διαγώνισμα της Έκθεσης στις Πανελλαδικές, που παραδόξως είχε βαθμολογηθεί με άριστα) κόντρα στο θεοκρατικό, εθνοκάπηλο, προγονόπληκτο εκπαιδευτικό κατεστημένο που μας είχε κληροδοτήσει το γελοίο χουντικό ιδεολόγημα του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Γι’ αυτό και, όσο κι αν κάποιος προοδευτικός άνθρωπος διαφωνεί πολιτικά με τον σημερινό υπουργό Παιδείας, προφανώς θα συναινεί σε πράγματα που θα έπρεπε να ήταν εντελώς αυτονόητα χρόνια τώρα, όπως η κατάργηση της πρωινής προσευχής, του υποχρεωτικού εκκλησιασμού και των παρελάσεων.

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Παραδόξως εἶχε βαθμολογηθεῖ ὁ λίβελλος κατὰ τῶν ἀρχαίων μὲ ἄριστα, λέει ὁ γραφιᾶς τοῦ Lifo. Ἀφ’οὗ τότε ὅλοι κομμουνιστὲς ἦταν οἱ φιλόλογοι, ἀκόμη καὶ οἱ θρησκόληπτοι.

  3. Ο/Η Frixos λέει:

    Κε Λασκαρατε, πολύ σωστο το αρθρο σας.
    Με τη σειρα μου θα ηθελα να τονισω οτι το πολίτευμα που εχουμε σε αυτή τη χωρα είναι η Αντιπρωσοπευτικη Δημοκρατια και όχι η Αμεση Δημοκρατια ή η Λαϊκη Δημοκρατια.
    Δομικα στοιχεια της Αντιπροσωπευτικης Δημοκρατιας είναι τα πολιτικα κομματα που εχουν καταστατικο, το οποιο οριζει τις διαδικασιες βαση των οποιων λειτουργουν.
    Είναι γεγονος οτι ο πολιτικος κοσμος (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) πριονισε ο ιδιος το κλαδι πανω στο οποιο καθοταν: Αφού αρχικα απαξιωσε τον ρολο των πολιτικων κομματων με την εκλογη των ηγεσιων τους …»από τη βαση» (!), κατα προφανη παραβιαση του καταστατικου τους, οδεύουμε πλεον ολοταχως προς την καταργηση της υπαρχουσας μορφης πολιτεύματος, απο την Περονική Αριστεροακροδεξια του Τσιπρα και την αντικατασταση του απο ένα διαρχικο συστημα (ΠτΔ – Πρωθυπουργος) που -μαζι με την απλη αναλογικη- θα διασφαλιζει τη μονιμη και απροσκοπτη ακυβερνησία της χωρας.
    Μετα απο αυτά ανοιγει ο δρομος να αποδιδεται «αμεσα» και η δικαιοσύνη (απ’ ευθειας από το λαο -λαϊκα δικαστηρια κλπ παρομοιες δικαιοπραξιες), ετσι κι αλλιως οι δικαστες με την καταφορη παραβιαση του συνταγματος μεσω των απεργιων φροντισαν να κλαδεψουν κι αυτοι το δενδρο του πολιτευματος πριονιζοντας οι ιδιοι το δικο τους κλαδι.

    Τωρα βρισκόμαστε στη φαση κατά την οποια ο θαυμαστης του Τσαβες καταφευγει στους 17ρηδες θεωροντας ότι οι επιδοσεις τους στο Pokemon go είναι αυτές που θα εξασφαλισουν την εθνικη ανορθωση, σε αντιθεση με τους νεους επιστήμονες που αναγαστηκαν να μεταναστευσουν τους οποιους θεωρει ανίκανους να συμβαλουν με την ψηφο τους σε αυτή την κατευθυνση.

  4. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Τὰ ἀρχαία πρέπει νὰ τὰ μαθαίνουμε γιατί δὲν ἔχει βρεθεῖ τίποτα καλύτερο ὅσον ἀφορᾷ τὴν φιλοσοφία, εἴτε αὐτὴ ἀποκαλεῖται φιλοσοφία, θεολογία, κοινωνιολογία, ψυχολογία, πολιτολογία κτλ. Ὅσοι λένε γιὰ μεταφράσεις ὀνειρεύονται παραφράσεις ποὺ θὰ ἐνισχύουν τὶς καταστροφικὲς οὐτοπίες τους. Πολλοὶ δὲν θέλουν τὸ ἀρχαῖο κείμενο δίπλα ἀπὸ τὴν μετάφρασιν, δῆθεν λόγῳ πνευματικῶν δικαιωμάτων τοῦ κειμένου, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ μεταφράζουν τοὺς ἀρχαίους ὅπως θέλουν οἱ ‘μεταφραστές’. Ὅλοι οἱ μοντέρνοι μονοθεϊσμοὶ ἀπέτυχαν εἴτε τοὺς ἀρέσει, εἴτε ὄχι.

    Οἱ ἐπαναστάτες τῆς προηγουμένης γενεᾶς ἦταν πολὺ ἐπαναστατικοί, ὅταν ἄκουγαν Iron Maiden ἢ WASP ἢ Metallica; Μειοψηφία ἦταν ἐξάλλου, Πανταζὴ καὶ Ἀντύπα ἄκουγαν ἢ νεοορθόδοξον ‘ἔντεχνο’, ἢ House, Techno καὶ Rap ἄκουγε ἢ πλειοψηφία. Ἐλεγχόμενη ἦταν ἡ ἐπαναστατικότητα.

    Νὰ δοῦμε τοὺς ἐπαναστάτες στὴν πρότασιν γιὰ διαχωρισμὸν Κράτους-Ἐκκλησίας, ἐὰν γίνῃ δημοψήφισμα, τί θὰ ψηφίσουν.

  5. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων δείχνει ποιά παιδάκια ‘καλῶν’ οἰκογενειῶν λένε ὅτι τοὺς ἔχουν ὑπαγορεύσει καὶ θὰ γίνουν τὰ τσιπράκια, καραμανλάκια, παπανδρεάκια καὶ μητσοτάκια τοῦ μέλλοντος ἢ ποιὰ θὰ πλαισιώνουν τὰ γνήσια. Στὴν Εὐρώπη τὸ κάνουν κομψότερα.
    ————————————-
    Τὸ θέμα εἶναι τί δυνατότητες θὰ ἔχει ἕνας τέτοιος Πρόεδρος; Θὰ ἐκλέγεται, θὰ διαλύει τὴν Βουλή, ἐὰν εἶναι τοῦ ἄλλου κόμματος καὶ σὲ περίπτωσιν ποὺ δὲν βγεῖ τὸ ἀποτέλεσμα ὅπως τὸ φαντάζεται τί θὰ κάνει; Ἐκλογὲς μέχρι νὰ βαρεθοῦν οἱ ψηφοφόροι; Ἢ θὰ ἑρμηνεύσει ἁπλῶς τὸ ἀποτέλεσμα;
    ————————————-
    Τὸ ΚΚΕ περιμένει τὴν προλεταριακὴ ἐπανάστασιν. Περιμένει νὰ ψηφιστῇ μὲ ποσοστὸ ποὺ θὰ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀλλάξῃ τὸ Σύνταγμα ἀπὸ ἀστικὸ σὲ σταλινικό. Ἢ Βόρειος Κορέα ἢ τίποτα.
    ————————————-
    Ὁ Τσίπρας εἶναι ὁ ἐπαναστάτης τῆς προηγούμενης γενεᾶς ποὺ δὲν ἤθελε ἀρχαῖα στὸ σχολεῖο. Ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὴν καθαρεύουσα, μορφώθηκε διὰ τῆς μελέτης τόσο πολύ, ὥστε νὰ ἔχῃ μάθει ἀρχαῖα καὶ λατινικὰ διὰ τῆς τεθλασμένης.

  6. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ας μου επιτραπεί να ξεφύγω κάπως από το θέμα. Θυμάμαι πριν αρκετά χρόνια, όταν η περιοχή των επτανήσων αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με την ηλεκτροδότηση και οι κάτοικοι βρίσκονταν σε κατάσταση αναβρασμού και οι δημοσιογράφοι στην τηλεόραση, έκαναν συζητήσεις επί συζητήσεων, χωρίς να καταλήγουν πουθενά. Επίσης από την σύντομη εμπειρία που είχα, στον τομέα της κτηνοτροφίας, ως δειγματολήπτης-οδηγός, είχα παρατηρήσει αρκετούς κτηνοτρόφους να έχουν Αλβανούς για να τους κάνουν τις δουλειές, ενώ αυτοί κάθονταν στα καφενεία παίζοντας χαρτιά, κουτσομπολεύοντας, και γκρινιάζοντας για τις χαμηλές τιμές. Θα μπορούσαν κινούμενοι ατομικά-συλλογικά, να δημιουργήσουν δικά τους τυροκομεία και να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις θαυμάσιες κλιματολογικές και περιβαλλοντολογικές συνθήκες που επικρατούν στην χώρα μας, ώστε να αποδώσουν έργο, ωφέλιμο για αυτούς και την χώρα. Και είχα σκεφτεί τότε, πόσο καλύτερα θα ήταν για τους επτανήσιους, αν υπήρχε μια αποκέντρωση της εξουσίας, με βάση ανά περιοχές, στις οποίες θα δίδονταν περισσότερες ευθύνες, γιατί «κυβερνώ» σημαίνει, αναλαμβάνω περισσότερες ευθύνες από τους άλλους. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι επτανήσιοι (τους αναφέρω ως παράδειγμα), θα είχαν αυτοί την ευθύνη για το θέμα της ηλεκτροδότησης και δεν απασχολούσαν για μέρες, την χώρα. Γνώμη μου είναι, ότι η χώρα πρέπει να αλλάξει πρόσωπο άρδην. Να καταργηθεί το κράτος, με την μορφή που έχει σήμερα (δεν εννοώ, το κράτος). Να χωριστεί σε περιοχές, με βάση την μορφολογία και τις δυνατότητες κάθε περιοχής και να αποκτήσουν διευρυμένες δυνατότητες και ευθύνες για αυτοδιάθεση. Στόχος θα πρέπει να είναι η ενθάρρυνση, της τόσο παρεξηγημένης, ατομικής ιδιοκτησίας, αλλά και της συλλογικής, όχι στην βάση όπως γίνεται σήμερα, δηλ. της συνδικαλιστικής, η οποία στοχεύει, σε απολαβή ευνοικών μέτρων (χαριστικά δάνεια, ατέρμονες επιδοτήσεις χωρίς αντίκρισμα κλπ) τα οποία στοχεύουν, στην όσο το δυνατόν αρπαγή, μεγαλύτερου κομματιού από την κρατική «πίτα». Αλλά να καλλιεργήσουμε στην συνείδηση μας, ότι ως πολίτες, είτε πρόκειται σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, στόχος είναι η παραγωγή έργου προς τον Δήμο και όχι το ανεξέλεγκτο κέρδος, επειδή όταν τα μέλη μιας κοινωνίας ευημερούν, το ίδιο συμβαίνει και στην ίδια την κοινωνία και όχι το αντίθετο. Πρόκειται για μια τακτική, που κατά την γνώμη μου, συνυπάρχει η φυσική ιδιοτέλεια του ανθρώπου με το ομαδικό συμφέρον Από κάθε τέτοια περιοχή, να εκλέγονται οι βουλευτές που θα συμμετέχουν στο κοινοβούλιο, για ένα σχετικά περιορισμένο χρονικά διάστημα. Θα εκπροσωπούν τις περιοχές τους και όχι κόμματα. Θα τους εξασφαλίζονται, τα έξοδα και μια σχετική αποζημίωση για την οικονομική απώλεια που θα υφίστανται από την εγκατάλειψη της επαγγελματικής τους δραστηριότητας. Να ψάξουμε για ανθρώπους, οι οποίοι θεωρούν καθήκον τους να συνεισφέρουν στην κοινωνία, ανιδιοτελώς. Υπάρχουν. Αν δεν τους ψάξουμε, δεν θα τους βρούμε ποτέ. Ρόλος του κοινοβουλίου, θα είναι η εξασφάλιση της ενότητας του έθνους, η εκπροσώπηση του διεθνώς, ζητήματα της δικαιοσύνης και η όσο το δυνατόν αρμονική αλληλοσυνεργασία και η αλληλοβοήθεια, όλων των περιοχών της χώρας.Τα περισσότερα υπουργεία είναι παρασιτικά, και θα πρέπει να τα καταργήσουμε. Τα μόνα υπουργεία που θε παραμείνουν κοινά, είναι το στρατιωτικό και το εξωτερικών. Ούτε, καν του πολιτισμού, αφού η παιδεία μπορεί να αποδειχθεί το καλύτερο υπουργείο. Ο δέ αριθμός των βουλευτών, θα πρέπει να μειωθεί αισθητά Το τεράστιο θέμα του πολιτισμού, που τόσο εύστοχα αναφέρεται το άρθρο του κ. Λασκαράτου, είναι «το άλφα και το ωμέγα», για να βγούμε από αυτήν την μακρόχρονη μιζέρια που μας απειλεί σαν έθνος. Όμως ο πολιτισμός, διδάσκεται στην «πράξη» και όχι καθ’ έδρας μόνον. Δεν μπορείς να διδάσκεις στο νέο-α τον ελληνικό πολιτισμό και το κλέος του, τον Ηράκλειτο ή τον φοβερό Διογένη και την ίδια στιγμή, η κοινωνία να έχει σαν πρότυπο, τον άνθρωπο με τα δύο αυτοκίνητα, τα δύο εξοχικά κλπ. Λίγο αργότερα θα τον βρεις μπροστά σου, να καίει αυτοκίνητα, καταστήματα, ιδιωτικές και δημόσιες περιουσίες, για να εκφράσει τον θυμό του, στην κοινωνική υποκρισία. Πάνω από όλα, να ανακηρύξουμε την μάννα φύση σαν το κορυφαίο παράγοντα, της οποίας τις ιδιότητες, να τις θεωρούμε ως δεδομένες αξίες.
    Πόσα μπορεί να πει κάποιος για τέτοια θέματα! Είναι πιθανόν, οι προτάσεις μου να είναι ανεδαφικές και αστήρικτες, δεν είμαι αυθεντία. Κανείς δεν είναι αυθεντία. Αλλά κάποτε να αρχίσει ένας, όσο το δυνατόν ευρύτερος προβληματισμός, πάνω στο τι οφείλουμε να αλλάξουμε, για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο. Κανείς δεν περισσεύει και ο καθένας, όσο μπορεί. Ένα είναι σίγουρο. Ότι το δίδυμο, εξουσιαστής-εξουσιαζόμενος μας οδήγησε εδώ, συνεπώς, δεν μπορεί να μας δείξει την διέξοδο. Αυτοί οι πολιτικοί που επιλέγουμε, ξέρουν να διατάσσουν αλλά δεν έχουν ιδέα περί πραγματικής πολιτικής. Μιας πολιτικής, που να εκλαμβάνεται ως παραγωγή δημόσιου έργου και όχι επαγγελματικής σταδιοδρομίας.

  7. Ο/Η Πειραχτήρι λέει:

    Η πρόταση για την ψήφιση του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό, είναι απλώς το να μην πέφτει η κυβέρνηση σε περίπτωση που η πρότασή της δεν συγκεντρώνει τα 2/3 στη Βουλή!
    Να μην ξανασυμβεί, δηλαδή, αυτό που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ κι έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      H πρόταση, στα πλαίσια μιας απεγνωσμένης προσπάθειας αναζήτησης καινοτομιών για κούφια εφέ, χώρια που οι 180 ψήφοι δεν θα μαζευτούν, ούτε τώρα, ούτε στην αυριανή Βουλή, κατέληξε έτσι λόγω αντίθεσης των 53 ή 56, δεν θυμάμαι τον αριθμό.
      Είναι η αυτοαναίρεση του τρόπου με τον οποίο-ανάθεμα την ώρα-πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία. Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες άμα ντε και καλά θέλεις να φτιάξεις τη νέα μεταπολίτευση με σάπια υλικά, μεταρρυθμίσεις της πλάκας, όπως το αυτοαναιρούμενο εφεύρημα της τάχα «θρησκευτικής ουδετερότητας του Κράτους» (ο χωρισμός ξεχάστηκε), με παράλληλη αναγνώριση του πρώτου ρόλου της Ορθοδοξίας! (στις εθνικές προδοσίες;)
      Όλα για το θεαθήναι, μόνα ουσιαστικά τα περί ασυλίας και νόμου ευθύνης υπουργών, αν δηλαδή περάσει κάτι αυθεντικό και όχι πονηρές διατυπώσεις.

      • Ο/Η Psycho λέει:

        Παρλαπίπες του τσιπράκου κενές από κάθε περιεχόμενο, φύκια για μεταξωτές κορδέλες

        http://www.efsyn.gr/arthro/i-aristera-kai-o-horismos-kratoys-ekklisias

        13.10.2015,
        Τάσος Τσακίρογλου

        Η Αριστερά και ο χωρισμός κράτους – Εκκλησίας

        [….]

        Ο μύθος της ουδετερότητας, στην ελληνική πραγματικότητα, αφορά και το πνευματικό πεδίο και –πιο συγκεκριμένα– τα ζητήματα θρησκευτικής συνείδησης, στα οποία παρά τη διακηρυγμένη ανεξιθρησκία, η πράξη δείχνει μέχρι σήμερα τη μεροληπτική στάση του κράτους υπέρ της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, βασισμένη και στην παρερμηνεία του συνταγματικού άρθρου 3 περί «επικρατούσας θρησκείας».

        Ομως, το συγκεκριμένο άρθρο δεν μπορεί να οδηγεί, άμεσα ή έμμεσα, σε σχετικοποίηση της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης, έτσι όπως αυτή κατοχυρώνεται τόσο από το άρθρο 13 παράγραφος 1 του Συντάγματος, η οποία επιβάλλει κατ’ αρχήν στο κράτος να παραμένει θρησκευτικά ουδέτερο, αλλά και από το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), η οποία έχει κυρωθεί νομοθετικά (ν.δ. 53/1974) και υπερισχύει κάθε αντίθετης διάταξης νόμου.

        Οπως γράφει ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Χρυσόγονος, «σε διαφορετική περίπτωση έχουμε, έστω μερική, αναίρεση της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους και επανερχόμαστε στο πριν από το Σύνταγμα του 1927 ισχύον καθεστώς της ανεξιθρησκίας, αντί για θρησκευτική ελευθερία».

        Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται η Εκκλησία τη θέση της Ορθοδοξίας μεταξύ των υπόλοιπων θρησκειών, και κατά συνέπεια πώς αντιμετωπίζει τα αλλόθρησκα μέλη της κοινωνίας μας, είναι χαρακτηριστικός. Ανακοίνωση που εξέδωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2015 το Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Μητρόπολης του Πειραιά, με τίτλο «Σχόλιο σε μαρξιστικό παραλήρημα για την αγιοκατάταξη του Αγίου Παΐσιου», ως απάντηση σε άρθρο μου στην «Εφ.Συν.», ανέφερε:

        «Η Ορθοδοξία όχι μόνο δεν μπορεί να συγκριθεί με τις διάφορες θρησκείες του κόσμου, ούτε με τις τραγικές εκπτώσεις του Παπισμού και του Προτεσταντισμού, αλλά δεν είναι καν θρησκεία, τουλάχιστον όπως εννοούνται οι θρησκείες του κόσμου […] διότι η Αγία μας Εκκλησία δεν εμπίπτει στην κατηγορία των θρησκειών [… Είναι] η Ορθοδοξία μας, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η αληθινή Εκκλησία του Χριστού!».

        Εξ ου και η λογική τού «Εμείς» και οι «Αλλοι», δηλαδή και η λογική του περιούσιου και των συνεπαγόμενων αποκλεισμών.
        […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s