Πώς αντιμετωπίζει το ζεύγος Τσίπρα τα μνημόνια

[Προσφορές φίλων και κοινωνικός τουρισμός]

Πως είπατε πως τον λένε τον τοίχο;

Πως είπατε πως τον λένε τον τοίχο;

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Τα μνημόνια έχουν χτυπήσει τη μέση ελληνική οικογένεια, το βεβαιώνει και ο συνήγορος των Σέρβων εθνικιστών βιαστών και φονιάδων παιδιών κος Λαφαζάνης. Η οικογένεια Τσίπρα, που είναι αναγκασμένη να πληρώνει δίδακτρα σε καλό ιδιωτικό σχολείο  και συγκεντρώνει λεφτά για να αποπληρώσει τις δυο γέννες-προσφορές στο Ιασώ, ζώντας κάτω από την προεκλογική απειλή του πρωθυπουργού πως θα φορολογήσει τις βουλευτικές αποζημιώσεις και θα καταργήσει τα βουλευτικά αυτοκίνητα, δίνει τη δική της μάχη στην καθημερινή βιοπάλη. Έτσι η κα Τσίπρα έπιασε και δεύτερη δουλειά στην Κοζάνη, ενώ συνεχίζει να επωφελείται από τα (χαρούμενα) επαγγελματικά ταξίδια του συζύγου της (Αργεντινή-Βραζιλία, Ρωσία, Ιράν και τώρα Κίνα) και σπάει την μονοτονία της ακολουθώντας τον χωρίς να μετέχει επίσημα στην αποστολή, που είναι αυστηρά ταξίδι εργασίας. Στο αεροπλάνο δεν πλήττει καθόλου γιατί κάνει παρέα με τα χαρούμενα κορίτσια, την Όλγα, τη Σία και τη Ρένα, ενώ το ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ (1918) ο κύριος Νίκος τις διασκεδάζει με κουτσομπολιά από τα πολιτικά παρασκήνια της εποχής που έκανε παρέα με τον ΓΑΠ και τον Αντώνη (μαζί με το Φαήλο), για να τον διορίσουν υπουργό Εξωτερικών. Ο Αλέξης ανακαλύπτει έναν μεγάλο τοίχο που τον λένε σινικό ή κάπως έτσι, πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που θα γκρέμιζε στον Έβρο και ο Καρανίκας του γράφει βαθιά φιλοσοφημένα και πρωτότυπα κείμενα στο twitter (με δυο χωριστές προτάσεις που μοιράζονται ένα ρήμα): «Η ανάβαση και η προσπάθεια επιβραβεύονται. Όπως με την ωραιότερη θέα σε ένα από τα θαύματα της ανθρωπότητας». Φέτος όπως και πέρσι, η οικογένεια θα κάνει διακοπές στην παραθαλάσσια εφοπλιστική κατοικία Μαρτίνη στο Σούνιο, που το νοίκι της πληρώνει ο μπαρμπα-Γιώτης, επιχειρηματίας και φίλος του Αλέξη (από το στρατό τότε στο Πεντάγωνο με τη σύντομη θητεία;). Την μονοτονία της εξοχής σπάνε τα μικρά χαρούμενα παρτάκια, που έγιναν πια θεσμός.

Όταν υπάρχει χρόνος, ο ανιδιοτελής φίλος θα βγάζει τα παιδιά βόλτα με το σκαφάκι του.

Ο μπαμπάς θα πηγαίνει και φέτος στη δουλειά με το ελικόπτερο που διαθέτει ο καλός κύριος Πάνος.

Αυτό θα πει νεοελληνική λεβεντιά, καπατσωσύνη και μαγκιά.

Η χώρα έχει χρεοκοπήσει χάρις στην πολιτική του φιλαλήθη και γλωσσομαθή μπαμπά, οι Τράπεζες άδειασαν, η μαμά Βαλαβάνη δεν βγαίνει από το σπίτι για να φυλάει τις καταθέσεις της, οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμάνε να φέρουν πίσω τα λεφτά που έχουν στο εξωτερικό, οι επιχειρήσεις κλείνουν, κόσμος πετάγεται στο δρόμο, οι «αυτοκτονίες» όμως σταμάτησαν όπως και οι συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων», η οικογένεια αναγκάζεται κι αυτή να κάνει θυσίες και όλοι προσεύχονται στα κόκκαλα της Αγίας Βαρβάρας, στο Άξιον εστί και στο Άγιο Φως του πρωθυπουργικού αεροπλάνου υπέρ των πτωχών.

Το πολυμήχανο ζεύγος Τσίπρα δίνει ένα λαμπρό παράδειγμα αξιοπρεπούς καλοζωίας και επιβίωσης μέσα στη συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία. Πολυθεσία σε δημόσιες θέσεις εργασίας (αξιοκρατικά), εκμετάλλευση των (ανιδιοτελών) γνωριμιών μας για φιλοξενία σε εξοχικά άλλων (με όλα τα παρεχόμενα κομφόρ) και συμμετοχή σε επιμορφωτικά προγράμματα κοινωνικού τουρισμού για πανεπιστημιακούς δασκάλους, σε χώρες (Ιράν, Ρωσία, Κίνα) όπου η Δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα ανθούν (γιατί ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πανανθρώπινες ιδέες της Αριστεράς). Οι μακαρίτες ο μπαμπάς και ο θείος Τσίπρας (πατέρας του εξαδέλφου συμβούλου), που έκαναν (αριστερή) αντίσταση συνεργαζόμενοι (ελαφρώς) με τη Δικτατορία,  είχαν ανοίξει έναν πρωτοπόρο υποδειγματικό δρόμο (αποδοτικής οικονομικά) επιβίωσης για κάθε Αριστερό. Τα ξερονήσια και οι φυλακές ήταν για τους κουτούς. Η νεολαία πρέπει να μάθει να βρίσκει άκρες, να χώνεται παντού και να λέει και κανένα ψεματάκι. Δεν χάθηκε ο κόσμος βρε αδελφέ, όλα είναι ατμός που θα ‘λεγε και ο καταφερτζής μπαρμπα-Αλέκος με τους φραπέδες από την Αίγινα.

 

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

17 Responses to Πώς αντιμετωπίζει το ζεύγος Τσίπρα τα μνημόνια

  1. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

    http://www.politicaldoubts.com/politics/item/803-o-vasilias-einai-ksetsipotos

    γράφει ο Τζήμερος Θάνος

    (….)

    Το 1990 οι τηλεθεατές είδαν έκπληκτοι έναν 16άχρονο μαθητή, να ζητάει στο όνομα της δημοκρατίας να κάνει κοπάνα από το σχολείο όποτε γουστάρει και όσο γουστάρει, χωρίς αυτό να έχει επιπτώσεις. Το επίμαχο νομοσχέδιο προέβλεπε ότι το σχολείο θα ενημέρωνε τους γονείς για τις απουσίες των μαθητών, αλλά το παλληκαράκι δεν το ήθελε. Και για να το πετύχει αποφάσισε να καταλάβει το σχολείο του και να σταματήσει τα μαθήματα, εμποδίζοντας τους άλλους μαθητές που ήθελαν να κάνουν μάθημα. Σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος με ανεπτυγμένες τις προνοιακές δομές, την επόμενη ώρα, την περίπτωσή του θα την είχε αναλάβει ομάδα κοινωνικών λειτουργών και παιδοψυχολόγων. Διεκδικείς περισσότερη δημοκρατία με μια 100% φασιστική πράξη που είναι η κατάληψη; Απαιτείς δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις; Θεωρείς το σχολείο ως καφενείο όπου ο καθένας πάει όποτε θέλει και φεύγει όποτε θέλει; Αντιλαμβάνεσαι τον δάσκαλο και τον γονιό ως δύο εντελώς άσχετες οντότητες που δεν πρέπει να επικοινωνούν για την πρόοδό σου; Υπάρχει πρόβλημα! Μεγάλο πρόβλημα, που πολύ πιθανόν να συνδυάζει νοητική υστέρηση και ψυχική διαταραχή. Απαιτούσε συντονισμένη αγωγή.
    Δεν έγινε όμως κάτι τέτοιο. Και ο προβληματικός καταληψίας μαθητής του ’90, συνέχισε ως προβληματικός καταληψίας φοιτητής, ως προβληματικός μπαχαλάκιας πολιτικός, ως προβληματικός μπαχαλάκιας αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και, εκμεταλλευόμενος την οργή και την απελπισία του Έλληνα από την ανυπαρξία σοβαρού αστικού κόμματος, έφτασε μέχρι τον πρωθυπουργικό θώκο.
    Εκεί φάνηκε ότι το μυαλό του είχε σταματήσει στο επίπεδο του ’90: τα θέλω όλα γιατί έτσι μ’ αρέσει. Έτσι, το concept της κατάληψης του Λυκείου Αμπελοκήπων μεταφέρθηκε στη συνάντηση κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «θέλουμε να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε αλλά τα λεφτά θα μας τα δίνετε εσείς, δεν θα μας κάνετε κανέναν έλεγχο και θα μας διαγράψετε και το χρέος». Αν η Ε.Ε. είχε ψυχιάτρους θα έτρεχαν με την ένεση και τον ζουρλομανδύα στην αίθουσα συμβουλίων. Η Ε.Ε. όμως έκανε το λάθος να πιστεύει ότι δεν υπάρχει περίπτωση εκλεγμένος πρωθυπουργός να είναι παράφρων. Πόσο λάθος έκανε! Όσο ο πρώην καταληψίας συνέχιζε να απαιτεί επικαλούμενος την νωπή εντολή του ελληνικού λαού (λες κι άλλοι λαοί δίνουν μπαγιάτικες), οι συνομιλητές του σκέφτηκαν αυτό που σκέφτηκαν και οι τηλεθεατές του ’90: «είναι βλαμένο το παιδάκι». Λέγεται όμως αυτό δημοσίως; Δεν λέγεται. Ειδικά αν ο διαταραγμένος είναι επιβάτης στην ίδια βάρκα με σένα, έχει αρπάξει με το χέρι του την τάπα και απειλεί να την τραβήξει στέλνοντας όλους στον πάτο. Και μάλιστα αν αυτό είναι το επίσημο επιχείρημά του:
    Γιατί θεωρείτε λογικό κ. Πρωθυπουργέ, να ενισχύει ο Σλοβάκος φορολογούμενος των 300 ευρώ την σύνταξη του ΔΕΗτζή που από τα 4.500 ευρώ κατέβηκε στα 3000; Γιατί θεωρείτε λογικό να συνεχίζουμε να σας δανείζουμε όταν ο διακηρυγμένος στόχος σας είναι να διαγράψετε το χρέος, και, τη στιγμή που μιλάμε, η Πρόεδρος της Βουλής έχει συστήσει επιτροπή με αυτό το ζητούμενο;
    Γιατί αυτό αποφάσισε ο ελληνικός λαός. Αν δεν μας δανείσετε θα γκεμίσουμε την Ευρώπη σαν τον Σαμψών: «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».
    Το τραγικό είναι ότι τα ίδια ακριβώς «επιχειρήματα» είχαν και όλοι στην παρέα του διαταραγμένου. Ματαίως οι ηγέτες της Ε.Ε. έψαχναν να βρουν έναν λογικό άνθρωπο στην ελληνική αντιπροσωπεία να τον ρωτήσουν με ανακούφιση: «Πλάκα μας κάνετε, ε; Δεν είναι δυνατόν αυτά να τα λέτε σοβαρά, ε;»
    Κι όμως δεν κάνουν πλάκα. Για λόγους που δεν είναι πολιτικού αλλά κοινωνιολογικού και ψυχιατρικού ενδιαφέροντος, ο ένας στους τρεις ψηφοφόρους (δεν το λες και λαϊκή εντολή…) τον Ιανουάριο του 2015 πίστεψε ότι το σπίτι στη Λάρισα έχει θέα θάλασσα. Πίστεψε ότι μπορούν να ισχύουν τα εξής:
    Να μειωθούν οι φόροι αλλά να αυξηθούν οι δημόσιες δαπάνες
    Να σου δανείσει κάποιος όταν του λες κατάμουτρα «δεν σκοπεύω να σου τα επιστρέψω»
    Να σου δανείσει όταν δεν δέχεσαι να υπογράψεις κανένα συμφωνητικό για το πότε και πώς θα επιστρέψεις το δάνειο
    Να μειώσεις τα χρήματα που δίνεις για τόκους του δανείου (πρωτογενές πλεόνασμα) αλλά να μειώσεις και το χρέος
    Να κάνεις όλα όσα οδήγησαν στην χρεοκοπία για να βγεις από αυτή
    Να χτυπάς τα νταούλια και να χορεύουν οι αγορές
    Να λες «go back» σε κάποιον που αύριο θα τον παρακαλάς να σε δεχτεί
    Να μην υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο κάποιος στην Ευρώπη να φωνάξει: ο βασιλιάς είναι γυμνός!
    Για κακή μας τύχη πλέον το φωνάζουν οι πάντες. Δεν είναι όμως, μόνο γυμνός. Είναι και ξετσίπωτος. Γιατί ξετσίπωτος είναι αυτός που δεν σκέφτεται πως δεν είναι επιχείρημα, αλλά αισχρός εκβιασμός το «θα το κάνουμε Κούγκι». Που δεν τον πειράζει να αποκαλεί κάποιον εγκληματία και να κάνει χαρούλες αύριο μαζί του. Που τον φτύνουν και νομίζει ότι ψιχαλίζει. Που τον χτυπάει ο Γιουνκέρ πατ-πατ στα μαγουλάκια και το αντιλαμβάνεται ως φιλοφρόνηση και όχι ως προσβολή. (Φαντάζεστε να έκανε την ίδια χειρονομία στον Ολάντ;) Που γράφει ο Guardian «Νοιώθεις τυχερός, αλήτη;» και νομίζει ότι ο αρθρογράφος είναι φαν του Ίστγουντ. Που λέει η Λαγκάρντ ότι δεν είναι ενήλικες και νομίζει ότι είναι «χαριτωμενιά». Που έχει κρυφό καμάρι την διαπραγμάτευση όταν οι άλλοι έχουν τούμπανο από την αρχή των μνημονίων τον απλό κανόνα: «θα ζείτε με όσα βγάζετε».
    Ο ξετσίπωτος δεν έχει πρόβλημα και με τους ψηφοφόρους που κορόιδεψε:
    – Είπαμε ότι θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ, αλλά γιατί βιάζεστε τόσο; Κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό!
    – Προτείναμε να ανέβει ο ΦΠΑ στα συσκευασμένα τρόφιμα, αλλά πόσα μακρόνια θα φάει κάποιος;
    – Υποσχεθήκαμε να σκίσουμε το μνημόνιο το παλιό, όχι το καινούργιο!
    – Είπαμε αφορολόγητο στα 12000 ευρώ, αλλά κι εσύ το πήρες τοις μετρητοίς;
    – Είπαμε ότι θα αυξήσουμε τον κατώτερο αμέσως αλλά θα το κάνουμε σε… βάθος τετραετίας. Τι βιάζεσαι;
    Ο ξετσίπωτος στην πραγματικότητα δεν επεξεργάζεται σωστά τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Εγκλωβισμένος στον ιδεοληπτικό του μικρόκοσμο πιστεύει ότι όλοι τού οφείλουν. Ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος και πρέπει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν.
    Ας βρουν οι ψυχίατροι από ποιο ακριβώς σύνδρομο πάσχει. Δεν είναι δική μας δουλειά. Δική μας δουλειά είναι να τον απαλλάξουμε από έναν ρόλο που δεν μπορεί ούτε καν να κατανοήσει, πόσω δε μάλλον να ασκήσει. Οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση έχουν όλη τη συμπάθειά μας. Όχι όμως και τις τύχες μας. Όχι και να τους κάνουμε βασιλιάδες. Είναι πολύ επικίνδυνο.

    • Ο/Η doulosofos λέει:

      Ο Τζήμερος είναι η φωνή του ορθολογισμού που απέναντί του συμπαρατάσσονται οι κρατικοδίαιτοι καπιταλιστές, οι Θεομπαίχτες της εκκλησίας, οι ανεπάγγελτοι πολιτικοί, οι αριστεροδεξιοί κομματικοί ινστρούχτορες, τα πιράνχας του συνδικαλισμού και λοιπές λαϊκές, δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας μας.
      Υπάρχει περίπτωση με τόση μπίχλα στο κεφάλι της κοινωνίας μας, να βρεθεί χώρος για να αναπτυχθεί στοιχειωδώς ο ορθολογισμός;

  2. Ο/Η του κώλου λέει:

  3. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Πώς αντιμετωπίζει το ζεύγος ………….

  4. Ο/Η Βολταίρος λέει:

    http://www.kathimerini.gr/864176/opinion/epikairothta/politikh/h-dhmioyrgikh-meioyhfia-kai-oi-menoymeyrwpaioi
    ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

    Η δημιουργική μειοψηφία και οι Μενουμευρωπαίοι
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 17.06.2016

    Είναι πολύ διασκεδαστικό να κοροϊδεύεις τους σανοφάγους που χόρευαν στο Σύνταγμα για το “ΟΧΙ”, τους πρώην ΠΑΣΟΚους μα νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων πασόκους που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση -οποιαδήποτε κυβέρνηση- θα συνεχίσει να τους φροντίζει στοργικά, τον κύριο Σπίρτζη που κλαίει υπογράφοντας όσα δεν τόλμησαν ούτε οι Σαμαροβενιζέλοι, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμο ή αποτελεσματικό. Γιατί οι σανοφάγοι δεν αλλάζουν δίαιτα, οι πασόκοι θα είναι πασόκοι μέχρι να καεί ο ήλιος -όπως κι αν λένε το πασόκ στο οποίο πιστεύουν- και οι σπίρτζηδες ήταν πάντα το κυρίαρχο είδος πολιτικού που προτιμούσαν, επέλεγαν και αναδείκνυαν οι σοφοί Έλληνες ψηφοφόροι. Το 62% του “ΟΧΙ” υπήρχε πάντα και, κάτι που είναι εξίσου σημαντικό: Τέτοιους ψηφοφόρους έχουν όλες οι χώρες του πλανήτη.

    Δεν είμαστε εξαίρεση, δεν είμαστε οι χαζοί εμείς, δεν είμαστε τα σούργελα. Όλοι οι λαοί του κόσμου λίγο πολύ το ίδιο είναι. Κι οι Σουηδοί έχουν ακροδεξιούς. Δείτε τους Γάλλους που διαδηλώνουν και απεργούν, σαν εμάς. Εμείς επιλέγουμε τους Καμμένους, τους Μιχελογιαννάκηδες και τους Σπίρτζηδες για να μας εκπροσωπήσουν, παλιά επιλέγαμε τους Τζοχατζόπουλους, τους Κουλούρηδες και τους Λιάπηδες, ε, δείτε τι επιλέγουν οι άλλοι, κοιτάχτε το Νάιτζελ Φαρατζ, τη Μαρίν Λεπέν, το Μπέπε Γκρίλο, τους Ποδέμος, το Βίκτωρ Όρμπαν, εκείνο το δήμαρχο του Τορόντο που ήταν εθισμένος στο κρακ, το Ντόναλντ Τραμπ. Για να μην πάμε παραπέρα από τον 1ο κόσμο στους Πούτιν και τους Μαδούρο, “εκλεγμένοι” όλοι. Εμείς έχουμε 7% πληθυσμό Ναζί, αλλά και οι Αυστριακοί παραλίγο να βγάλουν ακροδεξιό Πρόεδρο. Εμάς εδώ καίνε τα τρόλει και κλέβουν τα αγάλματα και πλακώνονται στο ξύλο στα γήπεδα, αλλά είδατε το βιντεάκι με τους Άγγλους χούλιγκαν που κοροϊδεύουν τα προσφυγάκια στη Γαλλία;

    Δεν είμαστε οι χειρότεροι του κόσμου, δεν είμαστε ο απόπατος. Είμαστε σαν τους άλλους.

    Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχει μια μεγάλη μάζα -συχνά πλειοψηφία- που δεν ξέρει πάρα πολύ καλά πώς λειτουργεί ο πλανήτης, που αποφασίζει κυρίως με βάση τα συναισθήματα (φόβο, οργή) και όχι τη γνώση ή τη λογική. Είναι οικουμενικό το φαινόμενο, δεν είναι παράξενο. Αλλά δεν είναι αυτή η μάζα που ευθύνεται για τα προβλήματα των κοινωνιών, για τη φτώχεια και τη δυστυχία, ακριβώς όπως δεν ευθύνονται και για τα επιτεύγματα των ίδιων κοινωνιών. Οι ψηφοφόροι του Φαρατζ που πέταγαν κέρματα στα προσφυγόπουλα στη Γαλλία και παρόμοιοι πρόγονοί τους δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στη συγγραφή της Μάγκνα Κάρτα ή θεατρικών έργων ή στη δημιουργία του Σίτι του Λονδίνου. Οι ψηφοφόροι που πλακώνονται στις φάπες στις ομιλίες του Τραμπ δεν έφτιαξαν τη Google, ούτε διαστημόπλοια, ούτε έγραψαν το “Hamilton”.

    Την πρόοδο, τη γνώση και την οικονομική ανάπτυξη σε όλες τις κοινωνίες του κόσμου τις παράγει μια πνευματική και οικονομική “ελίτ” -συγχωρήστε μου τη χρήση της εξευτελισμένης λέξης-, αυτό που ο ιστορικός Άρνολντ Τόινμπι αποκαλεί στο 12τομο “A Study of History” “δημιουργική μειοψηφία”.

    Βεβαίως, αυτό δεν ακούγεται πολιτικώς ορθό. Αφού ο λαός είναι σοφός και οι δυτικές χώρες είναι δημοκρατικές, η πρόοδος και η ανάπτυξη θα πρέπει να εκπορεύονται από το λαό, από τους πολλούς, από τη “μάζα”. Όχι από τις ελίτ. Κι αυτό είναι περίπου σωστό. Ο Τόινμπι εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο η “δημιουργική μειοψηφία” δεν είναι μια ελίτ που επιβάλλει, αλλά μια που λειτουργεί ως καταλύτης για την πρόοδο ολόκληρης της κοινωνίας. Γεννά τις ιδέες που ο λαός ενστερνίζεται και υιοθετεί με τη βούληση και τη σοφία του. Αναλύοντας εξαντλητικά (7.000 σελίδες είναι όλο μαζί το έργο) τον τρόπο με τον οποίο αυτό έγινε σε ιστορικούς πολιτισμούς, ο Τόινμπι αποδεικνύει πως, αν αυτή η μειοψηφία δεν υπάρχει, ή αν μετατρέπεται σε “κραταιά”-αυταρχική ελίτ που προσπαθεί να επιβάλλει οτιδήποτε στο λαό, η κοινωνία αργά ή γρήγορα καταρρέει.

    Αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας. Όχι οι“ΟΧΙ”. Η “δημιουργική μειοψηφία” της, ή, εν προκειμένω, η ανεπάρκειά της.

    Τι ακριβώς θα περίμενε κανείς από το κοινό του Λάκη Λαζόπουλου δηλαδή; Να πατεντάρουν τεχνολογίες; Να φτιάξουν καινοτόμες εταιρείες με εξαγωγικό προσανατολισμό που θα παράγουν πλούτο και θα δημιουργούν δουλειές; Να γράψουν έργα τέχνης παγκόσμιας εμβέλειας ή να δημιουργήσουν γνώση; Τι ακριβώς μπορεί να περιμένει κανείς από το λεβέντη που προσπαθούσε να κάψει τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σύνταγμα τις προάλλες “επειδή το κρουασάν κάνει 8 ευρώ”; Τι φταίει αυτός; Είναι δικιά του ευθύνη να πάει παρακάτω η κοινωνία μας; Όχι βέβαια. Την ευθύνη του “να πάει μπροστά η χώρα” την έχουν οι επιχειρηματίες, οι επιστήμονες, οι πολιτικοί, οι πολύ λιγότεροι που έχουν χρήμα, γνώση ή ισχύ. Κι αυτή η “ελίτ” στην Ελλάδα χωλαίνει. Δεν έχει καμία σημασία το αν έχουμε καλύτερους ή χειρότερους χούλιγκαν από τους Άγγλους. Εμείς χρεωκοπούμε επειδή έχουμε χειρότερους πολιτικούς. Παθολογικά κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Απομονωμένους κι αβοήθητους επιστήμονες.

    Το πρόβλημά μας βρίσκεται στο 38% του “ΝΑΙ”, το οποίο περιέχει ένα smörgåsbord δυσλειτουργικών υποομάδων που έχουν ως μόνο κοινό το ότι είναι υπέρ του δυτικού πολιτισμού γενικώς. Εκεί μέσα είναι κρατιστές λαϊκιστές όπως το παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ και η καραμανλική δεξιά, ρατσιστές που μισούν τους μουσουλμάνους πρόσφυγες, τη λαϊκιά δεξιά της ορθοδοξίας, ένα σωρό υποομάδες του πληθυσμού που επίσης δεν αποτελούν παγκόσμιες πρωτοτυπίες, αλλά που δεν έχουν σχέση με “δημιουργική μειοψηφία”. Αυτοί είναι όλοι αντικυβερνητικοί, κοροϊδεύουν τους σανοφάγους, κάνουν φασαρία και ουσιαστικά έχουν υιοθετήσει όλη την διαλεκτική συμπεριφορά του 62%. Όταν βγαίνει μια έκθεση 130 σελίδων για την παιδεία της χώρας, είναι αυτοί που παρακάμπτουν όλα τα βαρετά (τετραετές γυμνάσιο, κατάργηση θρησκευτικής κατήχησης, ένα σωρό άξια διαλόγου) και ξελαρυγγιάζονται για τις “πριγκήπισσες”.

    Κι εν τω μεταξύ, κάπου χαμένη στο θόρυβο ανάμεσά τους είναι και η “δημιουργική μειοψηφία”.

    Η οποία είναι ένα μικρό, μικροσκοπικό, τοσοδούλικο υποσύνολο, τσουρομαδημένο από το brain drain, το αφισοκολλημένο τέλμα των ελληνικών πανεπιστημίων και το double penetration φορολογίας/ασφαλιστικών εισφορών, μια χούφτα έξυπνοι, μορφωμένοι, ικανοί μα λίγοι. Τραγικά ανεπαρκείς.

    Αν δεν ήταν ανεπαρκείς, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως καταλύτης, να δημιουργήσουν τις ιδέες, την έμπνευση και τις δουλειές που θα βοηθήσουν ολόκληρη την κοινωνία να πάει παρακάτω -όπως κάνουν διαχρονικά οι δημιουργικές μειοψηφίες σε όλους τους πολιτισμούς που μελέτησε ο Τόινμπι.

    Αυτό είναι το πρόβλημα.

    Αν δεν ήταν τόσο λίγοι και ανήμποροι ανάμεσα στους υπόλοιπους θορυβώδεις μενουμευρώπηδες, δεν θα είχαμε χρεωκοπήσει.

    Έντυπη

    • Ο/Η doulosofos λέει:

      Αγαπητέ Βολταίρε μέσα στο πρόβλημα παρακαλώ να βάλετε και το γεγονός ότι το ΟΧΙ των Βρετανών υποστηρίχθηκε κυρίως από συντηρητικούς, άτομα μεγάλης ηλικίας, και όχι υψηλού μορφωτικού επιπέδου.
      Το ΟΧΙ το δικό μας υποστηρίχθηκε κυρίως από προοδευτικούς, την νεολαία μας και την διανόηση μας.
      Αφήνω σε εσάς να βάλετε τα εισαγωγικά.

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Ὅλοι εἶναι τὸ ἴδιο γιατί ὅλοι μετέχουν τοῦ κοινοῦ Χριστιανικοῦ Ἐρημισμοῦ καὶ ὄχι Πολιτισμοῦ. Οἱ ἔξυπνοι ἔξω θὰ βγάλουν κάτι γιὰ τὶς ὑπάρχουσες βιομηχανίες. Στὴν Ἑλλάδα δὲν ὐπάρχει καμμία βιομηχανία.

  5. Ο/Η Aρχιπέλαγος Γκούλαγκ λέει:

    Η φίλη Ορθόδοξη Ρωσία των Τσίπρα-Λαφαζάνη-Χ.Α.

    http://insidestory.gr/article/rosiko-diadiktyo-meros-v-ta-trols-kai-i-porni-ton-mintia?token=CCA7787C06

    Τα ρωσικά τρολς και η «πόρνη των μίντια»

    Κατασκευασμένες ειδήσεις, παραποιημένες φωτογραφίες και βίντεο, δηλητηριώδη σχόλια, απειλές στα κοινωνικά δίκτυα, θεωρίες συνωμοσίας. Τρεις δημοσιογράφοι μας μιλούν για έναν πόλεμο προπαγάνδας με εμπροσθοφυλακή νεαρούς επαγγελματίες, κρυμμένους πίσω από χιλιάδες ψεύτικα προφίλ.

    Είναι σίγουρο πια ότι φάρμες τρολ λειτουργούν σε όλη τη Ρωσία, ξεκινώντας από την Αγία Πετρούπολη.

    Παρασκευή 06 Μαΐου 2016

    Κείμενο

    Κατερίνα Οικονομάκου

    Τον περασμένο Σεπτέμβριο ένα βίντεο που ανέβηκε στο youtube άρχισε να διακινείται ευρέως στο ρωσικό Διαδίκτυο προκαλώντας το έντονο ενδιαφέρον των χρηστών και ξεσηκώνοντας την κατακραυγή της μουσουλμανικής κοινότητας της χώρας. Στο βίντεο ένας άνδρας ντυμένος σαν Αμερικανός στρατιώτης δοκιμάζει ένα ρωσικής κατασκευής ημιαυτόματο Saiga 401K, πυροβολώντας επανειλημμένα ένα μπλε βιβλίο με αραβικά γράμματα στο εξώφυλλο. Μόνο τρεις από τις σφαίρες βρίσκουν τον στόχο τους, πράγμα που φαίνεται να εξοργίζει τον στρατιώτη ο οποίος, χρησιμοποιώντας σχεδόν αποκλειστικά χυδαίες εκφράσεις, διαπιστώνει πως το όπλο είναι άχρηστο. Κλείνοντας, στην οθόνη εμφανίζεται σε κακά αγγλικά η φράση «Άλλη μια απόδειξη πως τα αμερικανικά όπλα είναι τα καλύτερα».

    Ενώ είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για βίντεο σκηνοθετημένο από ερασιτέχνες που μπέρδεψαν ακόμη και την στολή του υποτιθέμενου στρατιώτη, διαδόθηκε γρήγορα στο ρωσικό twitter από δύο χρήστες που εξέφραζαν τον αποτροπιασμό τους για τον Αμερικανό που πυροβολεί το Κοράνι. Το πρώτο μέσο ενημέρωσης που το αναπαρήγαγε ήταν ένα σάιτ με έδρα τον αριθμό 55 της οδού Σαβούσκινα στην Αγία Πετρούπολη. Αυτά ανακάλυψε με λεπτομερές ρεπορτάζ του στο BBC ο Αντρέι Σόσνικοφ. Έναν χρόνο νωρίτερα, ο ίδιος Ρώσος δημοσιογράφος είχε αποκαλύψει πως σε αυτήν ακριβώς τη διεύθυνση έχει τα γραφεία της μια εταιρεία με το όνομα Internet Research Agency, πίσω από την οποία δεν κρύβεται παρά μια τετραώροφη βιομηχανία πληρωμένων τρολς: Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του, τετρακόσιοι άνθρωποι έχουν προσληφθεί για να πλημμυρίζουν το Διαδίκτυο με προπαγάνδα του Κρεμλίνου, να κατασκευάζουν ψευδείς ειδήσεις και βίντεο, να παραποιούν φωτογραφίες, να αναρτούν σχόλια στα social media, να διαδίδουν θεωρίες συνωμοσίας –όλα αυτά όχι με τα αληθινά τους ονόματα, αλλά κρυμμένοι πίσω από ψεύτικα προφίλ. Κύριοι στόχοι τους η ρωσική αντιπολίτευση, οι επικριτές του Κρεμλίνου αδιακρίτως, αλλά και οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και πλέον και οι Ουκρανοί.

    Το ρεπορτάζ του Αντρέι Σόσνικοφ, που είχε δημοσιευτεί στο εβδομαδιαίο έντυπο Moi Region της Αγίας Πετρούπολης, επιβεβαίωνε πως στο κτίριο της Σαβούσκινα παράγονται καθημερινά πολλές χιλιάδες φιλοκυβερνητικά ποστ και σχόλια που αναρτώνται από ψευδώνυμους χρήστες στα κοινωνικά δίκτυα. Σύμφωνα με όσα έγραφε ο Σόσνικοφ –παραθέτοντας μια σειρά από ντοκουμέντα– τα τρολς γράφουν ποστ για όλων των ειδών τα θέματα, από τα σπορ έως τη μόδα και την τέχνη, ανάμεσα στα οποία κάθε τόσο παρεμβάλλουν πολιτικά σχόλια ή κατασκευασμένες ειδήσεις. Οι υπάλληλοι της Internet Research Agency είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν μια σειρά από αυστηρές οδηγίες γύρω από τις λέξεις κλειδιά, τα hashtags και τον αριθμό των λέξεων του κάθε ποστ.

    Οι νεολαίες του Κρεμλίνου

    Τα τρολς του Κρεμλίνου δεν γεννήθηκαν από το μηδέν. «Είχαν προηγηθεί τα φιλοκυβερνητικά ανώνυμα τρολς που στα μέσα της δεκαετίας του 2000 έκαναν προπαγάνδα και ανέβαζαν ανώνυμα σχόλια στην πλατφόρμα LiveJournal» λέει ο δημοσιογράφος Αντρέι Σολντάτοφ, ο οποίος ειδικεύεται στη δράση των ρωσικών υπηρεσιών ασφαλείας. «Λοιδωρούσαν τους επικριτές του Κρεμλίνου και διέδιδαν την κυβερνητική προπαγάνδα, πάντα ως απλοί πολίτες. Εκείνη την εποχή το LiveJournal ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές, αλλά σύντομα οι χρήστες μετακόμισαν στο Facebook και το ρωσικό VKontakte. Αυτό έκανε τεράστια διαφορά, καθώς σε αυτά τα κοινωνικά δίκτυα είναι αδύνατο να ποστάρει κανείς ανώνυμα. Για ένα διάστημα έμοιαζαν να μην μπορούν να προσαρμοστούν στην εποχή τους, έμειναν χωρίς αντικείμενο» λέει ο Σολντάτοφ. Σύμφωνα με τον Ρώσο δημοσιογράφο, εκείνα τα πρώτα τρολς δεν ήταν παρά μέλη πολιτικών νεολαιών φιλικά προσκείμενων στο Κρεμλίνο. Από τη μεριά της κυβέρνησης υπήρχε μια εποχή η πεποίθηση πως αυτές οι οργανώσεις νέων θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες στη διάδοση και εμπέδωση της αφοσίωσης στο καθεστώς.

    «Αρχικά το Κρεμλίνο έστελνε αυτούς τους νέους σε κομματικές κατασκηνώσεις όπου τους μάθαιναν την τέχνη της πολιτικής συζήτησης, αλλά σύντομα ήταν φανερό πως δεν είχαν και πολλά να κάνουν σε αυτόν τον τομέα» εξηγεί ο Σολντάτοφ. «Αργότερα χρησιμοποίησαν κάποιους από αυτούς για να χακάρουν σάιτ χωρών της Βαλτικής. Για παράδειγμα, είναι πολύ γνωστή η επίθεση DDoS που δέχτηκε το 2007 η Εσθονία. Τότε υπήρξε η εντύπωση πως ευθύνονταν οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, αλλά δεν είναι έτσι. Άλλωστε οι DDoS επιθέσεις δεν απαιτούν γνώσεις. Απαιτούν απλώς πλήθος από χρήστες, τους οποίους είχαν άλλωστε ήδη στρατολογήσει στις οργανώσεις νέων. Η πρόσληψη τρολς από αυτές τις δεξαμενές ήταν το φυσικό επόμενο βήμα». Το προφίλ, όμως, των πληρωμένων τρολς, όπως κι εκείνων που σήμερα εργάζονται στην οδό Σαβούσκινα, έχει αλλάξει σε σχέση με τους προκατόχους τους. Ο Σολντάτοφ υποστηρίζει πως τα τελευταία χρόνια για τη δουλειά αυτή χρησιμοποιούνται κυρίως νέοι με σχετικά χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και μεγάλη οικονομική ανάγκη. Δεν κάνουν μια κίνηση κομματικής καριέρας, με άλλα λόγια.

    Oι κυβερνοεπιθέσεις ξεκίνησαν όταν Εσθονοί αξιωματούχοι αποφάσισαν να μετακινήσουν ένα μνημείο για τους Ρώσους νεκρούς του πολέμου από το κέντρο στα προάστεια του Ταλίν. [MATUSIHIS ILYA / RIA NOVOSTI]

    Η εντατικοποίηση της δράσης τους συμπίπτει με τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, τον Δεκέμβριο του 2011. Τότε, δεκάδες χιλιάδες πολίτες είχαν βγει στους δρόμους ζητώντας να ακυρωθεί το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών και να προκηρυχθούν νέες, καταγγέλλοντας το Κρεμλίνο για εκλογική νοθεία υπέρ του κόμματος Ενιαία Ρωσία του Πούτιν. «Η διαπίστωση πως η κινητοποίηση των πολιτών είχε ξεκινήσει από τα κοινωνικά δίκτυα και κυρίως το γεγονός πως σε αυτήν την κινητοποίηση είχε πρωτοστατήσει ο Αλεξέι Ναβάλνι –ο πιο ισχυρός και με τη μεγαλύτερη επιρροή ανάμεσα στους επικριτές του Πούτιν– σήμανε την έναρξη μιας νέας εποχής για τα τρολς» λέει ο Σολντάτοφ. Προφανώς, δεν είναι πληρωμένα τρολς όλοι όσοι εκφράζουν τη βεβαιότητα πως ο Ομπάμα θέλει να καταστρέψει τη Ρωσία ή αποκαλούν τον Ναβάλνι προδότη και πράκτορα. Αλλά όταν κατά σύμπτωση τα σχόλια έχουν την υπογραφή χρηστών με ψεύτικα προφίλ, όταν χιλιάδες από αυτά προέρχονται από τα γραφεία της ίδιας εταιρείας, τότε σύμφωνα με τον Ρώσο δημοσιογράφο η εικόνα που προκύπτει είναι πολύ σαφής.

    Το Μαϊντάν και η προσάρτηση της Κριμαίας

    Κατά τον Σολντάτοφ, η δράση των τρολς είναι χρόνια τώρα ένα κοινό μυστικό, μια ακόμη από τις πτυχές της συστηματικής δουλειάς που κάνει η μηχανή της κυβερνητικής προπαγάνδας εντός και εκτός των συνόρων. «Η κατάσταση σοβάρεψε την περίοδο των διαδηλώσεων στο Μαϊντάν και κυρίως μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, τον Μάρτιο του 2014». Ξαφνικά τα τρολς βρίσκονταν παντού στα κοινωνικά δίκτυα και ειδικά στο VKontakte, το οποίο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των Ουκρανών. Και αυτή τη φορά είχαν μεγάλη απήχηση, σύμφωνα με τον Σολντάτοφ. «Δεν έπαιξε ρόλο η τεχνολογία, έπαιξε ρόλο το μήνυμα, που ήταν απλοϊκό και συναισθηματικό».


    Ένα από τα πολλά ψεύτικα προφίλ που μπλοκαρίστηκαν από το twitter: «Kolomoisky και Poroshenko πολεμούν για εκατομμύρια, ενώ οι άνθρωποι υπολογίζουμε τις δεκάρες τους. #AnarchyInUA».

    Ποιο ήταν όμως αυτό το περιεχόμενο αυτής της τόσο επιτυχημένης προπαγάνδας; «Οι Ουκρανοί είναι ακροδεξιοί και όλοι όσοι είναι στο Μαϊντάν είναι φασίστες που ονειρεύονται να επαναλάβουν το 1941». Ο Σολντάτοφ επισημαίνει πως αδιαμφισβήτητα υπάρχουν πολλοί εθνικιστές στην Ουκρανία, οι οποίοι ήταν οπωσδήποτε παρόντες και στο Μαϊντάν. Όμως δεν αποτελούν την πλειοψηφία των πολιτών της χώρας, ούτε καθορίζουν εξελίξεις. «Κι όμως τα τρολς αποκαλούσαν φασίστες όλους τους Ουκρανούς της αντιπολίτευσης. Αυτός είναι ένας χαρακτηρισμός που χτυπάει συλλογικές ευαισθησίες. Τόσο οι Ρώσοι όσο και οι Ουκρανοί μοιραζόμαστε ακόμη την κληρονομιά της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Γενιές ολόκληρες έχουμε μεγαλώσει με την ιδέα πως εμείς ήμασταν οι νικητές στον πιο σκληρό πόλεμο κατά του φασισμού. Ειδικά μετά το 1960, αυτή η εθνική ιδεολογία πλαισιώθηκε πολύ συστηματικά από την κινηματογραφική και λογοτεχνική παραγωγή. Κι είχαμε μάθει να νιώθουμε όλοι ενωμένοι σε αυτό, γιατί όλες οι οικογένειες είχαν κάποιους που χάθηκαν ή υπέφεραν στον πόλεμο» εξηγεί.

    «Υποδεικνύοντας κάποιους ως φασίστες, λέγοντας πως θέλουν να μας δολοφονήσουν, αυτομάτως τα τρολς πετύχαιναν να προκαλούν έντονα συναισθηματικές αντιδράσεις μεταξύ των χρηστών του VKontakte. Μάλιστα τα κοινωνικά μέσα αποδείχτηκαν ιδανικά για τη διασπορά κατασκευασμένων ειδήσεων που υποστήριζαν τους ισχυρισμούς περί επικίνδυνων επίδοξων φονιάδων». Όταν ζητάω από τον Σολντάτοφ να αναφέρει ένα παράδειγμα, εκείνος θυμάται πως για μεγάλο διάστημα κυκλοφορούσε η κατασκευασμένη είδηση πως Ουκρανοί στρατιώτες σταύρωσαν ένα τρίχρονο αγοράκι. Υπήρχαν, μάλιστα, και χρήστες που ισχυρίζονταν πως ήταν μάρτυρες. Υπήρχαν ακόμη και κατασκευασμένες φωτογραφίες που επιστρατεύτηκαν για να υποστηρίξουν την “είδηση”, όπως μου λέει ένας συνάδελφος του Σολντάτοφ από την Αγία Πετρούπολη, ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. Ο ίδιος εξηγεί πως κάθε τρολ φτιάχνει και διαχειρίζεται δεκάδες προφίλ, πολύ συχνά ποζάροντας ως δημοσιογράφος ή μπλόγκερ, χρησιμοποιώντας όχι μόνο ανύπαρκτα ονόματα, αλλά και φωτογραφίες αγνώστων από image banks.

    Η έρευνα της Γέσικα Άρο

    Η Φινλανδή δημοσιογράφος Γέσικα Άρο.

    Τον Σεπτέμβριο του 2014 η Γέσικα Άρο, δημοσιογράφος στη δημόσια Φινλανδική Ραδιοτηλεόραση, δημοσίευσε στο σάιτ του οργανισμού το πρώτο κομμάτι μιας μεγάλης έρευνας για την δράση των τρολς του Κρεμλίνου στο φινλανδικό διαδίκτυο. Ενώ είχε ήδη κάνει ένα προκαταρτικό ρεπορτάζ, αποφάσισε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του crowdsourcing, ζητώντας από τους αναγνώστες να της γράψουν αν είχαν συναντηθεί στο ίντερνετ με τρολς του Κρεμλίνου. «Ζητούσα να μου αφηγηθούν επωνύμως τις εμπειρίες τους, χωρίς όμως να δίνουν το όνομα που χρησιμοποιούσε κάθε τρολ. Ήμουν σαφής ότι δεν με ενδιέφεραν τα ονόματα που χρησιμοποιούν τα τρολς, αλλά το περιεχόμενο των σχολίων και ο τρόπος δράσης τους» περιγράφει η Γέσικα, που εξηγεί ότι λόγω της δύσκολης, περίπλοκης ιστορίας που μοιράζονται οι δύο χώρες, η Ρωσία είχε πάντα ένα αυξημένο ενδιαφέρον όχι μόνο για την φινλανδική πολιτική σκηνή, αλλά και για την κοινή γνώμη της χώρας.

    «Επίσης η Φινλανδία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, κατάσταση που το Κρεμλίνο θέλει διακαώς να συντηρήσει, γιατί βλέπει το ΝΑΤΟ ως τον χειρότερο εχθρό του. Έτσι κι αλλιώς, όμως, τον τελευταίο χρόνο το Κρεμλίνο έχει αποδυθεί σε μια πρωτόγνωρη καμπάνια προπαγάνδας εκτός Ρωσίας» λέει η Άρο, που επιμένει πως τον πιο σκληρό πόλεμο προπαγάνδας τον κάνει το Κρεμλίνο εναντίον των Ρώσων πολιτών. «Η κυβέρνηση ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης για να ελέγχει το μυαλό και την καρδιά των ανθρώπων. Άλλωστε ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας της χώρας είχε πει ότι τα μίντια είναι ένα όπλο», αναφέρει η Άρο, που παρατηρεί πως η παρουσία των τρολς στο ξενόγλωσσο διαδίκτυο έγινε ξαφνικά πολύ αισθητή την περίοδο της προσάρτησης της Κριμαίας. «Και με αυτό δεν εννοώ μόνο τα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά και την διασπορά ψευδών ειδήσεων, καθώς και τη συστηματική στοχοποίηση και σπίλωση των επικριτών του Κρεμλίνου».

    Τον χειμώνα και την άνοιξη του 2014 άρχισαν να εγγράφονται μαζικά νέα μέλη στα φινλανδικά διαδικτυακά φόρουμ συζητήσεων, ενώ στο Facebook δημιουργήθηκαν αναρίθμητα νέα ψεύτικα προφίλ, σύμφωνα με την διαπίστωση ενός Φινλανδού ειδικού σε θέματα ασφάλειας, ο οποίος δέχτηκε να μιλήσει στην Άρο υπό τον όρο πως η δημοσιογράφος θα προστάτευε την ανωνυμία του. «Οι περισσότερες από τις πηγές μου φοβούνταν τη δημοσίευση των στοιχείων τους. Αυτό το καταλαβαίνω στην περίπτωση των αναγνωστών που συνεισέφεραν με προσωπικές εμπειρίες τους, αλλά βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το ότι ακόμη και ειδικοί μου ζήτησαν να μιλήσουν off the record».

    Η Άρο δημοσίευσε ενδεικτικά κάποια από τα πιο χαρακτηριστικά σχόλια των τρολς στα φόρουμ: «Οι φασίστες του Κιέβου έχουν κάνει πραξικόπημα για να εγκαθιδρύσουν στρατιωτική χούντα», «Οι χώρες της Δύσης υποστηρίζουν τον φασισμό, οι ηγέτες τους είναι ναζί», «Οι Φινλανδοί είναι ρατσιστές, μισούν τους Ρώσους», «Ο Πούτιν θέλει ειρηνικές διαπραγματεύσεις, αλλά ο Ουκρανός πρόεδρος είναι ένας τρελός μιλιταριστής». Δεν ήταν όλα τα ψεύτικα προφίλ στο Facebook και το Twitter εύκολο να εντοπιστούν, ωστόσο ένα χρήσιμο σημείο εκκίνησης για να τα εντοπίσει κανείς ήταν να παρακολουθεί τα hashtags #ukraine, #donetsk, #mh17 και #nemtsov. Ταυτόχρονα, ένα πολύ σημαντικό μέρος της δουλειάς τους είναι η διασπορά παραποιημένων βίντεο και φωτογραφιών, τις οποίες αντλούν από μια εξαιρετικά πλούσια image bank παραποιημένων φωτογραφιών που, όπως με ενημερώνει η Άρο, αποκαλύφθηκε πριν ένα χρόνο από Ρώσους δημοσιογράφους.

    Επίσκεψη στην οδό Σαβούσκινα

    Η Γέσικα Άρο είχε πρόθεση να μπει στο κτίριο της οδού Σαβούσκινα. Αρχικά μελέτησε τις αγγελίες της εταιρείας Internet Research Agency. Ζητούσαν ειδικούς στα κοινωνικά μέσα, γραφίστες, σκηνοθέτες και content writers, ειδικά «ανθρώπους που ήταν ικανοί να γράφουν και να αναλύουν όλων των ειδών τα θέματα, να συντάσσουν ειδήσεις, να επιμελούνται κείμενα σε διαφορετικά σάιτ στο ίντερνετ, να συμμετέχουν σε φόρουμ, να γνωρίζουν καλά αγγλικά και να δουλεύουν σε δωδεκάωρες βάρδιες». Η Άρο τηλεφώνησε παριστάνοντας ότι ενδιαφέρεται για τη θέση, για να μάθει πως η εταιρεία ήθελε ανθρώπους που μπορούσαν να καλύπτουν κυρίως πολιτικά θέματα. Κι έπειτα ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη.

    Αυτήν τη φορά, δήλωνε ευθύς εξαρχής την ιδιότητά της και το λόγο του ταξιδιού της. «Σε πρώτη φάση δοκίμασα να έρθω σε επαφή με ανθρώπους που είχαν στο παρελθόν εργαστεί στη Σαβούσκινα. Είχαμε τα ονόματά τους χάρη σε έγγραφα που είχαν διαρρεύσει στο Διαδίκτυο. Ωστόσο, όσες φορές καταφέραμε να εντοπίσουμε κάποιο πρώην τρολ, λαμβάναμε αρνητικές απαντήσεις». Οι αντιδράσεις ήταν πανομοιότυπες: «Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, ζω σε άλλη πόλη, δεν θέλω να σχολιάσω». Η Άρο αποφάσισε να στηθεί έξω από το κτίριο της βιομηχανίας τρολ για να πάρει συνεντεύξεις από τους εργαζόμενους που μπαινόβγαιναν στο κτίριο. Ούτε εκεί, όμως, κατάφερε να εκμαιεύσει απαντήσεις.

    «Όποιον και αν πλησιάζαμε μας έλεγε πως απαγορεύεται να μας μιλήσει για το περιεχόμενο της εργασίας του. Ρωτάγαμε γιατί δεν υπάρχει κάποια ταμπέλα που να δηλώνει τι είδους εταιρεία στεγάζεται στο κτίριο ή αν υπάρχει μια λίστα με τα ονόματα των εργαζομένων, αλλά όλοι έλεγαν πως δεν ξέρουν τίποτε» διηγείται. Η Φινλανδή δημοσιογράφος μου λέει πως της έκανε εντύπωση το γεγονός πως στις εννιά το πρωί, έβλεπε τους ανθρώπους να μπαίνουν τρέχοντας στο κτίριο. Λίγο αργότερα θα μάθαινε πως όποιος καθυστερούσε να πάει στη δουλειά έχανε μέρος του μισθού του.

    «Ο μόνος που δέχτηκε να μας μιλήσει ήταν ο διευθυντής ενός πρακτορείου ειδήσεων που συστεγάζεται στον αριθμό 55 της Σαβούσκινα, ο οποίος επέμενε ότι όλα όσα είχαν διαρρεύσει για την ύπαρξη μιας βιομηχανίας τρολς ήταν ψέματα. Όμως το ρεπορτάζ μου απέδειξε πως στο παρελθόν ο ίδιος άνδρας στρατολογούσε τρολς». Σύμφωνα με τα ευρήματα της Άρο, ένα τρολ κερδίζει περίπου 400 ευρώ το μήνα, ενώ ο μισθός του φτάνει στα 660 ευρώ αν ανέλθει στην ιεραρχία. Οι περισσότεροι είναι εικοσάχρονοι και δεν μένουν στην εταιρεία για περισσότερους από μερικούς μήνες. «Είναι σκληρή και πληκτική δουλειά, ενώ οι συνθήκες εργασίας είναι μάλλον δυσάρεστες για τα δυτικά δεδομένα» σχολιάζει η Άρο, που είναι πεπεισμένη ότι τα τρολς στην συντριπτική τους πλειοψηφία αδιαφορούν εντελώς για τις πολιτικές απόψεις που υποστηρίζουν με τη δουλειά τους. «Έχουν ανάγκη τα χρήματα και το βλέπουν ως μια ακόμη δουλειά γραφείου».

    Τα τρολς μιλούν ξένες γλώσσες

    Πριν από λίγο καιρό, η γερμανική κοινή γνώμη αναστατώθηκε από μια είδηση σύμφωνα με την οποία μια 13χρονη γερμανίδα ρωσικής καταγωγής είχε πέσει θύμα βιασμού από πρόσφυγα στο Βερολίνο. Το νέο πρόλαβε να κάνει τον γύρο των κοινωνικών δικτύων, χάρη σε αγανακτισμένα ποστ χρηστών που, μεταξύ άλλων, αναπαρήγαγαν σχετικά δημοσιεύματα ρωσικών διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης. Ακόμη και ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, προέβη σε δηλώσεις. Σύντομα, όμως, αποκαλύφθηκε πως η όλη ιστορία ήταν κατασκευασμένη. Σύμφωνα με τον Φινλανδό ειδικό για θέματα ασφάλειας που μίλησε στη Γέσικα, η προπαγάνδα του Κρεμλίνου προσαρμόζεται στις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα. Στην Βρετανία, για παράδειγμα, επενδύουν σε σχόλια υπέρ του Brexit, στην κεντρική Ευρώπη προσπαθούν να ξυπνήσουν την οργή εναντίον των προσφύγων. Εκείνο που είναι κοινό σε όλες τις χώρες, εξηγεί η Άρο, είναι η τάση τους να επιτίθενται λεκτικά στους συνομιλητές τους όταν εκφράζονται επικριτικά για την πολιτική του Κρεμλίνου, να καταγγέλλουν τη Δύση για φασισμό και ιμπεριαλιστικές συμπεριφορές και να διαδίδουν θεωρίες συνωμοσίας, με την ΕΕ ή τις ΗΠΑ στο ρόλο των εχθρών της δημοκρατίας.

    Ο Αντρέι Σολντάτοφ συμφωνεί με αυτές τις εκτιμήσεις, θεωρεί ωστόσο πως στο αγγλόφωνο Διαδίκτυο τα τρολς δεν έχουν σημειώσει επιτυχία, καθώς τα αγγλικά τους είναι πολύ φτωχά. «Ποστάρουν μαζικά σχόλια στα σάιτ των μεγάλων εφημερίδων παριστάνοντας τους αντικειμενικούς Βρετανούς πολίτες, αλλά δεν πείθουν κανέναν». Από την άλλη, όπως παρατηρεί, επενδύουν συστηματικά στη δυσαρέσκεια μεγάλης μερίδας Ευρωπαίων πολιτών με το κατεστημένο και κυρίως την παγκοσμιοποίηση. Παράλληλα επιτίθενται στους δημοσιογράφους μεγάλων ευρωπαϊκών εφημερίδων, όπως η Süddeutsche Zeitung, γράφοντας υβριστικά σχόλια κάτω από ρεπορτάζ και άρθρα επικριτικά προς το Κρεμλίνο, κατηγορώντας τους ως προπαγανδιστές, ψεύτες ακόμη και πληρωμένους γραφιάδες. «Κι έπειτα κάνουν ό,τι μπορούν για να εκμεταλλευτούν την οργή που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράκ. Μπορεί κανείς να εκμεταλλευτεί αυτά τα αισθήματα προκειμένου να φέρει θετικές αλλαγές –κάτι που π.χ. έκανε ο Έντουαρντ Σνόουντεν– αλλά μπορεί και να τα εκμεταλλευτεί για λιγότερο ευγενείς σκοπούς».

    Τα τρολς αγαπούν τα κρατικά πρακτορεία ειδήσεων

    Αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες, έκανε τον γύρο του Διαδικτύου ένα πασίγνωστο selfie που είχε βγάλει πριν από μερικούς μήνες ένας πρόσφυγας πλάι στη Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ. Αυτή τη φορά, η δημοσίευση της φωτογραφίας συνοδευόταν από σχόλια που εντόπιζαν εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στον νεαρό πρόσφυγα και έναν από τους υποτιθέμενους τρομοκράτες. Ο Αντρέι Σολντάτοφ μου λέει πως την αρχή έκανε η ειδησεογραφική πλατφόρμα Sputnik, που ανήκει στο πρακτορείο ειδήσεων Rossiya Segodnya, το οποίο διευθύνει ο Ντμίτρι Κισελόφ. Μαζί με το τηλεοπτικό συγκρότημα Russia Today, που μεταδίδει ειδήσεις σε πολλές γλώσσες, αποτελούν τις αγαπημένες πηγές των τρολς, προσθέτει, λέγοντας πως ο Κισελόφ είναι στην ουσία ο επικεφαλής της ρωσικής προπαγάνδας. «Όλα λειτουργούν στη βάση της γνωστής σοβιετικής προπαγάνδας, δεν βλέπω καμία διαφορά».

    maxresdefault.jpg

    [The Young Turks on youtube]

    Η Γέσικα Άρο λέει πως έως πρόσφατα το Sputnik μετέδιδε ειδήσεις και στα φινλανδικά. Σήμερα τα τρολς αναπαράγουν τις ειδήσεις που δημοσιεύονται εκεί και στο RT ή στο, επίσης κρατικό, Πρώτο Κανάλι. Ως παράδειγμα ψευδούς είδησης που πρωτοδημοσιεύτηκε στο Πρώτο Κανάλι πριν κάνει το γύρο του φινλανδικού Facebook, η Άρο αναφέρει μια φωτογραφία που υποτίθεται ότι αποδείκνυε πως το αεροσκάφος των Μαλαισιανών Αερογραμμών το είχε καταρρίψει Ουκρανός μαχητής. «Αποδείχτηκε στη συνέχεια πως η φωτογραφία ήταν παραποιημένη», λέει. Η ίδια υπενθυμίζει ότι το εύρος και η ένταση της ρωσικής προπαγάνδας έχουν λάβει τέτοιες διαστάσεις, ώστε τον περασμένο Μάρτιο δημιουργήθηκε ένα ευρωπαϊκό task force που στοχεύει ακριβώς στην αποδόμησή της. Επικεφαλής της υπηρεσίας είναι ο Τσέχος δημοσιογράφος Γιάκουμπ Καλένσκι.

    Όταν ρωτάω την Άρο εάν υπάρχουν αποδείξεις πως τα τρολς του Κρεμλίνου έχουν πράγματι εργοδότη το Κρεμλίνο, η Φινλανδή δημοσιογράφος βάζει τα γέλια. «Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί έγγραφο που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο, δεν λειτουργεί έτσι η Ρωσία» λέει. Ο δημοσιογράφος από την Αγία Πετρούπολη, από την πλευρά του, λέει πως ο ίδιος θεωρεί σημαντικά τα email τα οποία άφησε να διαρρεύσουν η γνωστή ομάδα χάκερς Anonymous International: τα μηνύματα συνδέουν την εταιρεία Concord Catering του ισχυρού επιχειρηματία της εστίασης Εβγκένι Πριγκόζιν, γνωστού και ως “σεφ του Κρεμλίνου”, με την Internet Research Agency της οδού Σαβούσκινα. Όπως λέει ο δημοσιογράφος, εκεί υπάρχει μια έγκριση πληρωμής από τον λογιστή της Concord Catering προς την Internet Research Agency. Στις ενδείξεις για ενδεχόμενη σχέση του Πριγκόζιν με τη βιομηχανία τρολς της Αγίας Πετρούπολης πρώτη νύξη είχε κάνει, σε ρεπορτάζ της στην εφημερίδα Novaya Gazeta, η δημοσιογράφος Αλεξάντρα Γκαρμπαζαπόβα, η οποία το 2013 είχε μπει στο κτίριο της Σαβούσκινα παριστάνοντας πως αναζητά εργασία.

    Πόρνη των μίντια , πράκτορας των Αμερικάνων

    Όταν η Γέσικα Άρο απευθύνθηκε στους αναγνώστες ζητώντας πληροφορίες για τις εμπειρίες τους από συνομιλίες με τρολς, έλαβε γύρω στα 200 μηνύματα. «Σχεδόν ταυτόχρονα δέχθηκα και συντονισμένη επίθεση από τα ίδια τα τρολς» θυμάται. «Όμως ο ενορχηστρωτής μιας ολόκληρης εκστρατείας λάσπης, δεν ήταν κάποιο τρολ, αλλά ένας πολύ γνωστός Φινλανδός προπαγανδιστής του Κρεμλίνου. Ονομάζεται Γιόχαν Μπάκμαν, είναι ο επίσημος εκπρόσωπος του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών στις Σκανδιναβικές Χώρες και τελευταία δηλώνει και εκπρόσωπος της ανύπαρκτης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ» λέει η Άρο. Ο Μπάκμαν πλημμύρισε το φινλανδικό Διαδίκτυο με ισχυρισμούς που ήθελαν την δημοσιογράφο να εργάζεται για τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Εσθονίας και την κατηγορούσε πως συγκεντρώνει παράνομα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα με σκοπό να φακελώσει φιλικά προσκείμενους προς το Κρεμλίνο Φινλανδούς πολίτες.

    Πολύ σύντομα, το inbox της Άρο γέμισε μηνύματα από πολίτες που δήλωναν εξοργισμένοι, λάμβανε απειλητικά γραπτά μηνύματα στο κινητό, δεχόταν ακόμη και τηλεφωνήματα που την κατήγγειλαν ως πράκτορα της CIA. «Κάποια στιγμή πήρα ένα τηλεφώνημα από ουκρανικό αριθμό. Όταν απάντησα, άκουσα έναν πυροβολισμό. Επέμενα να ρωτάω ποιος καλεί, αλλά η μόνη απάντηση που λάμβανα ήταν ένας ακόμη πυροβολισμός» λέει. Αυτή, όμως, ήταν μόνο η αρχή: Τα τρολς ανέλαβαν δράση στα κοινωνικά δίκτυα. Το Facebook γέμισε από αναρτήσεις τρολς που φαντασίωναν το θάνατό της, ανέβαζαν παραποιημένες φωτογραφίες της για να την εξευτελίσουν, την κατηγορούσαν ως υπεύθυνη για την αιματοχυσία στην Ουκρανία.

    «Αυτή η καμπάνια είχε φυσικά στόχο από τη μια να με τρομοκρατήσει προκειμένου να σταματήσω την έρευνα και από την άλλη να με καταστήσει αναξιόπιστη στα μάτια των αναγνωστών. Μιλάμε για μια εκστρατεία σπίλωσης καθαρά σοβιετικού τύπου» σχολιάζει. Η Άρο μου λέει πως τα τρολς έφτιαξαν ψεύτικο λογαριασμό στο όνομά της στο twitter, ενώ έχουν σκηνοθετήσει και ανεβάσει στο youtube ένα εξευτελιστικό βίντεο όπου υποτίθεται ότι πρωταγωνιστεί μια γυναίκα που της μοιάζει. «Το χειρότερο ήταν όταν κάποιος μου έστειλε στο κινητό ένα γραπτό μήνυμα που έγραφε πως είναι ο νεκρός πατέρας μου και βλέπει τι κάνω». Προσθέτει πως τις οργισμένες αντιδράσεις των τρολς δέχτηκε και ο φινλανδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός που δημοσίευε τα ρεπορτάζ της.

    Η Άρο συνέχισε και ολοκλήρωσε την έρευνά της τον περασμένο Νοέμβριο. Πριν δύο μήνες βραβεύτηκε για το Καλύτερο Ρεπορτάζ της Χρονιάς. «Λίγο πριν από τη βράβευση, αυτή η καμπάνια δυσφήμισης έφτασε στο αποκορύφωμά της», θυμάται. Τα τρολς ξέθαψαν μια παλιά καταδίκη της για χρήση ουσιών: «Το 2004, σε μια δύσκολη φάση της ζωής μου, είχα καταδικαστεί για χρήση ουσιών και είχα πληρώσει ένα πρόστιμο 300 ευρώ» μου εξηγεί. «Τα τρολς κατάφεραν να βρουν τον φάκελο και να εμπλουτίσουν τα γεγονότα, προτού αρχίσουν να διαδίδουν πως είμαι σχιζοφρενής, πως κάνω εμπόριο ναρκωτικών και πως έχω παραισθήσεις, υπονοώντας πως όσα έγραφα ήταν αποκύημα της φαντασίας μου». Σύμφωνα, πάντως, με τα φινλανδικά μέσα ενημέρωσης, η υπόθεση έχει περάσει στα χέρια της Αστυνομίας, καθώς η δημοσίευση των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων της δημοσιογράφου είναι προφανώς παράνομη.

    Ξεχωρίζοντας τα γεγονότα από τη μυθοπλασία

    Με την προπαγάνδα των κρατικών μέσων ενημέρωσης από τη μια και τα δραστήρια τρολς του Κρεμλίνου από την άλλη, πώς καταφέρνουν τελικά οι Ρώσοι πολίτες να ξεχωρίζουν ανάμεσα στην μυθοπλασία και το πραγματικό γεγονός; Ο Αντρέι Σολντάτοφ μου λέει πως «σε ό,τι αφορά ειδικά τους Ρώσους, εκτιμώ πως τα τρολς δεν μπορούν να επηρεάσουν οποιονδήποτε δεν θέλει να επηρεαστεί, καθώς απευθύνονται σε αυτήν τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων που πιστεύουν ότι πράγματι στη Δύση εξυφαίνεται μια συνωμοσία εναντίον της χώρας μας και πως ο Πούτιν θα χαρίσει ξανά στη Ρωσία την αίγλη που είχε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Με άλλα λόγια, τα τρολς απλώς ενισχύουν ήδη εδραιωμένες πεποιθήσεις».

    Σύμφωνα με τον Ρώσο δημοσιογράφο, η μειοψηφία που στέκεται κριτικά απέναντι στο Κρεμλίνο, δεν ξεγελιέται από την προπαγάνδα. Και το Κρεμλίνο ελάχιστα ανησυχεί για τις αποκαλύψεις Ρώσων δημοσιογράφων σχετικά με τη βιομηχανία της οδού Σαβούσκινα που, κατά τον Σολντάτοφ, δεν είναι μοναδική. «Όλα μαρτυρούν πως υπάρχουν κι άλλες, απλώς δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Αλλά στο Κρεμλίνο υπάρχει η βεβαιότητα ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν ασχολούνται με τις αποκαλύψεις των δημοσιογράφων, δεν δίνουν σημασία».

    Η γνώμη της Γέσικα Άρο έπειτα από τους πολλούς μήνες ρεπορτάζ, είναι πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος από την δράση των τρολς στο φινλανδικό Διαδίκτυο είναι η σύγχυση που προκαλούν γύρω από την αξιοπιστία των διαφορετικών πηγών ενημέρωσης και η καλλιέργεια μιας ατμόσφαιρας όπου όλοι είναι ύποπτοι. «Και δεν θα υποτιμούσα την επιρροή που μπορεί να έχουν σε ανθρώπους οι οποίοι είναι ικανοί να περάσουν από την διαδικτυακή παρενόχληση των στόχων τους σε ενέργειες εκτός Διαδικτύου».

    Κατερίνα Οικονομάκου
    Έχει εργαστεί στον Ταχυδρόμο, τον Ελεύθερο Τύπο και την Ελευθεροτυπία. Ήταν αρχισυντάκτρια στα Harper’s Bazaar και Marie Claire. Το 2011-12 ήταν European Journalism Fellow στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Είναι στη συντακτική ομάδα του The Books’ Journal.

  6. Ο/Η Ζωζώ Σαπ. λέει:

    Eίναι πρόσφυξ ο κ.Τσίπρας και η κυρία με την combinaison στην Τιεν αν μεν και φιλοξενούνται στο Σούνιο από τον γαλαντόμο μεγαλοεπιχειρηματία- ενοικιαστή του αφορολόγητου εφοπλιστού;
    Είμαστε καλά ή να βάλω τις φωνές;

    • Ο/Η Τσατσά λέει:

      μα τι καιρό κάνει στο Πεκίνο;
      Επικρατεί καύσων;
      Όλος ο θίασος φοράει σακάκια, η Σία η Όλγα, η κυρα-Ρένα,…. η Νεοπλουτίδου γιατί γδύθηκε σαν τη χήρα του Μάο στη δίκη;

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ενώ η κυρία Τσίπρα απολαμβάνει το ταξιδάκι της, εμείς να μην ξεχνάμε τις κτηνωδίες που γίνονται σε αυτήν την τραγική χώρα…
    Η σφαγή των φοιτητών της πλατείας Τιεν Αν Μεν:

    Τέσσερα σκυλιά που σώθηκαν από τη συστηματική σφαγή των σκύλων:

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Δικαίωμά τους νὰ τρῶνε σκυλιά, ἐὰν θέλουν, μὴ γινώμαστε σὰν τοὺς μουσουλμάνους καὶ τὸ χοιρινό. Ἡ δυτικὴ βιομηχανία κρέατος εἶναι ἐξίσου κακὴ μὲ τὰ ζῷα. Δὲν εἶναι μόνον τὰ γατάκια καὶ τὰ σκυλάκια ζῷα.

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    Οι Άθλιοι του ΣΥΡΙΖΑ:

    https://agrimologos.com/2016/07/04/4-7-16/

    Ο Βούτσης και

    04/07/2016

    Το αίσχος μιας αριστεράς

    «Επειδή ο εκλογικός νόμος είναι ένα κορυφαίο ζήτημα και κάθε κόμμα έχει τη δική του άποψη, περιμένουμε να δούμε τι θα πει και η Χρυσή Αυγή»

    Η προστυχιά ως παράσημο.

  9. Ο/Η Left and Liberal λέει:

  10. Ο/Η laskaratos λέει:

    Δυστυχώς υπάρχει, με την εξαίρεση της Μέρκελ, ένα τεράστιο πρόβλημα ανεπάρκειας στις δυτικοευρωπαϊκές ηγεσίες, μια απροθυμία να εξηγήσουν στους πολίτες τα προβλήματα και έτσι οι κάθε λογής λαϊκιστές δημαγωγοί των δεξιών κομμάτων, οι πιο σκοτεινές δυνάμεις της ακροδεξιάς και οι πιο ανεύθυνες της Αριστεράς, οδηγούν τα πράγματα στην καταστροφή.
    Ο ασιατικός κόσμος διεκδικεί το δικό του μερίδιο οικονομικής ευημερίας και τα πράγματα για τον δυτικό πολίτη που η ευτυχία του βασιζόταν και στην κλοπή του τρίτου κόσμου, δεν θα είναι το ίδιο με χτες εύκολα. Μόνο η επιστημονική και τεχνολογική ανάπτυξη και η ορθολογική τους πολιτική χρήση, μπορούν να σώσουν τα πράγματα και με εφαρμογή ανθρωπιστικών κανόνων να προστατεύσουν τους πραγματικά αδύναμους (αυτό το «ξεχνούν» οι φιλελεύθεροι) σε ένα πολύ ανταγωνιστικό, και απειλούμενο από τις δυνάμεις του Κακού, παγκόσμιο τοπίο. Η Ελλάδα έχει προφανέστατα την πιο ανίκανη και άχρηστη ηγεσία, μια γελοία τριτοκοσμική παρέα αρπακτικών, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η οικογενειακή τους καλοπέραση.
    Δυο εικόνες και ένα άρθρο:

    Ο ανεκδιήγητος Παπαδημούλης:

    Οι Κινέζοι είναι εργένηδες ή οι γυναίκες τους δεν επιδεικνύουν τα κάλλη τους;

    και το άρθρο του Λ.Καστανά που πρέπει να διαβαστεί:

    http://www.liberal.gr/arthro/62171/forum/2016/dustuchos-gia-mas-irthe-kai-i-ora-ton-allon.html#.V3p8AQ6Urr9.facebook

    Δυστυχώς για μας, ήρθε και η ώρα των άλλων

    Tόσα χρόνια, ω γίγαντες εσείς του αριστερισμού, θαυμάζατε όλους αυτούς τους παρίες του τρίτου κόσμου που ζούσαν μέσα στη λάσπη και την ανέχεια του κάθε λογής «κομμουνισμού». Εξυμνούσατε τα επιτεύγματα της φτώχειας και της σκλαβιάς του και ζητούσατε, δήθεν, κάτι ανάλογο και για τη Δύση. Απολαμβάνατε χαλαρά τις ελευθερίες της αστικής δυτικής δημοκρατίας, τα πλούτη του καπιταλισμού και τις εξελίξεις της τεχνολογίας, πολλοί από σας, με κρατική επιδότηση. Την ίδια στιγμή, άλλοι λέγατε ότι δε σέβεστε το σύνταγμα και τους νόμους, άλλοι ότι μισείτε την κατανάλωση και τον τεχνολογικό πολιτισμό, και άλλοι καταγγέλλατε την παιδεία ως ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους που αναπαράγει την αστική κυριαρχία. Οι περισσότεροι τα λέτε ακόμα. Η Ενωμένη Ευρώπη ήταν σκοτεινή, γραφειοκρατική και φιλελεύθερη. Οι πιο χλιαροί απ’ την παρέα σας ήταν με την «Ευρώπη των λαών». Οι πιο σκληροί, αγωνιζόσασταν εναντίον της, υπηρετούντες τα συμφέροντα της Ανατολικής που ήταν και σοσιαλιστική, τρομάρα της.

    Και έτσι περνούσαν οι μέρες οι καλές. Γιατί ζούσατε σε περιβάλλον αυξανόμενης ευημερίας, ειρήνης, δημιουργίας (συνήθως των άλλων), φθηνού χρήματος, άκρατου δανεισμού και κατανάλωσης. Λίγο παρακάτω ή πέρα μακρυά γινόταν ο κακός χαμός. Θέριζαν η πείνα και ο θάνατος του αριστερού ολοκληρωτισμού. Νέοι τσάροι κυβερνούσαν τη Ρωσία, και νέοι αυτοκράτορες την Κίνα και τη Β. Κορέα. Το ίδιο άδικοι και μοχθηροί. Αλλά προείχε η οικοδόμηση του «σοσιαλισμού». Ένα διλημματάκι το είχατε. Γκαουλάιτερς στα Γκούλαγκ του σοσιαλισμού ή αραχτοί στα καφενεία του καπιταλισμού. Αυθορμήτως απαντούσατε το δεύτερο αλλά δεν το φωνάζατε. «Παλεύατε» για το πρώτο.

    Βρέθηκε όμως εκείνη η γάτα ο Τεγκ Χσιάο Πίνγκ και άλλαξε την Ιστορία. Από κοντά και ο Γκορμπατσώφ, δεν του το συγχώρεσε ποτέ και κανένας σας. Το γύρισε η Κίνα στον καπιταλισμό, έπεσε η Σοβιετία από την αποσάθρωση και μαζί της η Ανατολική Ευρώπη. Πάει ο Χότζα, πνέει τα λοίσθια ο Κάστρο και μόνο η Β. Κορέα, βράχος γρανίτης στέκει ομπρός, να μας θυμίζει ως μουσείο τα περασμένα. Οι χτεσινοί κομισάριοι επανεμφανίστηκαν τώρα ως μαφιόζοι. Όμως, δύο δις και βάλε «ξεχασμένων» ανθρώπων μπήκαν στην καπιταλιστική παραγωγή, απαίτησαν το δικαίωμα στο καπιταλιστικό όνειρο. Στην προσδοκία. Στην κατανάλωση. Γιαυτούς πράγματι ένας άλλος κόσμος ήταν εφικτός. Μαζί τους μπήκε στο παιχνίδι ολόκληρη η νοτιανατολική και κεντρική Ασία. Και ακόμα δεν είδαμε τίποτα. Που να μπει στο παιχνίδι και η Αφρική. Τεράστιες παραγωγικές δυνάμεις που ακόμα στηρίζονται στα πολλά και φθηνά εργατικά χέρια και στις ασιατικές σχέσεις εργασίας, αλλά εκσυγχρονίζονται με γοργούς ρυθμούς και απειλούν την ευδαιμονία και την ευμάρεια της Δύσης. Παίρνουν κάτι από το μερτικό τους, μέσα στο διεθνή καταμερισμό εργασίας. Σήμερα λίγο, αύριο περισσότερο. Μας κακοφαίνεται που το προλεταριάτο προοδεύει;

    Και να μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς που διασχίζουν τη Μεσόγειο και πνίγονται στο δρόμο αφήνουν πίσω τους έρημα και άνυδρα εδάφη που η κλιματική αλλαγή προκάλεσε. Μια αλλαγή που οφείλεται κυρίως στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων που λέγαμε παλιά, σύντροφοι.

    Δυστυχώς φίλοι μου σας απέμεινε μόνο το ISIS. Γιαυτό γελάτε κάτω από τα μουστάκια σας όταν σκάνε οι μπόμπες και θερίζονται αθώοι στην μισητή σας εσπερία. Είναι το νέο για σας επαναστατικό υποκείμενο της Ιστορίας. Φτώχεια, μιζέρια, βία, ιδεοληψία, Μπιρ Αλλάχ, πόλεμος, σκλαβιά. Αλλά αντιιμπεριαλισμός. Κάτι σας θυμίζει, το ξέρω. Αλλά δεν έχει σχέση. Ούτε και δύναμη ν’ αλλάξει τον ρου της Ιστορίας.

    Η είσοδος περισσοτέρων ανθρώπων στο αναπτυξιακό project και η ανάγκη του καπιταλισμού για περισσότερο κέρδος πήρε μεγάλο μέρος της παραγωγής από τη Δύση και το πήγε στην Ανατολή. Και να μην την πήγαινε αυτός, ο επάρατος άπληστος, θα πήγαινε «μόνη της». Θα την έπαιρναν με το σπαθί τους, είναι σκληροί οι πραγματικοί «της γης οι κολασμένοι». Η πληροφορία κυκλοφορεί, η τεχνολογία δεν μπορεί να μείνει στα συρτάρια, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός. Πώς να τα κρατήσεις; Τα σύνορα άνοιξαν, η γνώση διάβηκε. Παγκοσμιοποίηση το είπαν. Κάτι ξέρατε που φωνάζατε. Από τη δεκαετία του 70 τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Δυτικής Ευρώπης γέμιζαν με Κορεάτες, Κινέζους και Ινδούς. Κάποιοι γύρισαν πίσω. Ο Μάρκο Πόλο το έκανε ανάποδα. Αυτό ζει και αισθάνεται σήμερα η Δύση. Δεν της αρέσει αλλά αυτό είναι. Και πούσαι ακόμα.

    Σπουδαίοι δυτικοί ηγέτες όπως ο Αντενάουερ, ο Τσόρτσιλ, ο ντε Γκάσπερι, ο Μάνσχολντ, ο Μονέ, ο Σπινέλι, ο Σπάακ κάτι είχαν καταλάβει εδώ και δεκαετίες και προετοιμάστηκαν. Είχαν διαβάσει Ιστορία και είχαν προβλέψει ότι η επόμενη μέρα θα ήταν δύσκολη. Είχαν ζήσει τον πόλεμο και την καταστροφή, τη διαίρεση και το μίσος μεταξύ χωρών με γειτονική καταγωγή και ίδια ταυτότητα και είπαν «ως εδώ». Και αργά αλλά σταθερά έστησαν το «κόλπο» της Κοινής Αγοράς στην αρχή και της Ενωμένης Ευρώπης αργότερα. Θεσμοθέτησαν τις έννοιες της συνεργασίας, του διαλόγου, της κοινής απόφασης. Οι επίγονοι το πήγαν μέχρι και την Ομοσπονδία αλλά οι εθνικισμοί ζούσαν ακόμα στις κοιλιές των κοινοτήτων και δεν τους άφησαν. Η Ευρώπη μπήκε σε τροχιά ειρήνης, ανάπτυξης, ευημερίας και δημοκρατίας. Ο πλούσιος εργατικός προτεσταντικός Βορράς δεν άφησε το φτωχό και ράθυμο Νότο να μείνει πολύ πίσω. Τον βοήθησε και τον βοηθά με το αζημίωτο βέβαια. Στην εποχή των παχιών αγελάδων, όλοι ήταν ευχαριστημένοι στην Ενωμένη Ευρώπη τους. Οι αντίθετες φωνές μόλις που ακούγονταν, γιατί οι περισσότεροι βουτούσαν το ψωμάκι τους στο μελάτο αυγό.

    Όταν τα πράγματα γύρισαν και πάγωσε η τσιμινιέρα στο Μιλάνο και το Σέφηλντ, άρχισαν και τα όργανα. Ήρθε η λιτότητα. Όχι εξ αιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αδιάβαστε. Αλλά γιατί εκείνοι οι ξεχασμένοι κακομοίρηδες που οικοδομούσαν το σοσιαλισμό είπαν να οικοδομήσουν τώρα το δικό τους σπίτι. Να φορέσουν παπούτσια. Να αποκτήσουν αυτοκίνητο. Να κάνουν ταξίδια. Να δοκιμάσουν πάπια Πεκίνου και όχι μόνο ρύζι ορφανό. Και πούσαι ακόμα. Ακόμα είναι φτωχοί αλλά το μάτι τους γυαλίζει. Έχουν κάτι μικρά πλεονεκτηματάκια. Είναι εργατικοί, φιλομαθείς και υπάκουοι. Δεν πέρασαν διαφωτισμό, έζησαν υπό ασιατική δεσποτεία. Δεν ξέρουν πολλά από δημοκρατία. Αυτή τη δημοκρατία που εδώ εμείς λοιδορούμε ως ανάπηρη. Δυστυχώς αυτή είναι η δύναμή τους. Και γεννάνε, γεννάνε ασταμάτητα, είναι πολλοί και δεν τους χωράει ο τόπος τους. Και απλώνονται. Είναι η νέα δύναμη, το νέο υποκείμενο της Ιστορίας. Μέχρι να αρχίσουν κι αυτοί να καταναλώνουν σαν κι’ εμάς, αυτοί θα παράγουν και μεις θα καταναλώνουμε τα προϊόντα τους.

    Μόλις ο δυτικός άνθρωπος ένιωσε ότι ελαφραίνει η τσέπη του, αγανάκτησε. Όταν τους είδε να σκάνε μιλιούνια στην αυλή του, ζορίστηκε. Και ξεσηκώθηκε. Πρώτος και καλύτερος ο Νότος. Και νάσου ο Ιγκλέσιας, ο Αλέξης και ο Πέπε Γκρίλο. Στυλοβάτες του ενωμένου ευρωπαϊκού λαϊκισμού. Αλλά όποιος παράγει και εξάγει διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας θα διασώσει κάποια από την παλιά του ευημερία. Μην τον φοβάσαι. Θα πουλάει αυτοκίνητα και τεχνολογία στον Κινέζο, στον Ινδό, στον κόσμο όλο. Ο έλληνας που ειδικεύεται στην παραγωγή συνταξιούχων τι θα κάνει; Γι αυτό και φωνάζει περισσότερο. Μπας και τον φοβηθούν και του δώσουν αυτά που του λείπουν. Και όταν του δίνουν κάποια πάλι φωνάζει γιατί του ζητούν ν’ αλλάξει τις συνήθειές του και να τα διαχειρίζεται με φειδώ..

    Η λιτότητα δεν ταιριάζει στο σύγχρονο δυτικό άνθρωπο. Εξήντα χρόνια συνεχούς βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου είναι πολλά και έχουν διαμορφώσει νοοτροπίες και ιδεολογίες. Η αλλαγή τον ξάφνιασε, τον έκανε να χάσει την ψυχραιμία του και να εγκαταλείψει την αναλυτική, ορθολογική του σκέψη. Ολοένα και περισσότεροι ευρωπαίοι πολίτες αναζητούν σήμερα τη διέξοδο στα παλιά κόλπα της διαίρεσης και του εθνικού απομονωτισμού. Στήνουν αυτί σε γραφικές ακροδεξιές και ακροαριστερές απολιτικές περσόνες που δεν του υπόσχονται βέβαια τίποτα λογικό, απτό και μετρήσιμο, αλλά του πιπιλίζουν το μυαλό με μίσος, βία και αντισυστημισμό. Ο αντισυστημισμός. Ανακάλυψη των αριστερών, των φευγάτων, των αλλιώς, των άεργων που την δανείστηκαν οι δεξιοί και την ερωτεύτηκαν. Για να σκεπάσουν τη δική τους μισαλλοδοξία και ξενοφοβία. Η αριστερή ιδεολογική κυριαρχία. «Ψήφισε ενάντια στις ελίτ», «Τρίψτους τη ψήφο σου στη μούρη», «fuck you vote». Σιγά επαναστάτη τους έκανες τη μούρη κρέας. Μια χαρά τους βλέπω μέσα στις σένιες κουστουμιές και τα χλιδάτα γραφεία τους. Εσένα κι εμένα, πάλι, όχι.

    Το πιο δημοκρατικό οικοδόμημα της παγκόσμιας ιστορίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε πλέον «γραφειοκρατικό μόρφωμα», «φιλελεύθερη ελίτ», ανάλγητοι τεχνοκράτες», «διευθυντήριο» και δε συμμαζεύεται. Γιατί αυξήθηκε η ανεργία και μειώθηκαν τα επιδόματα. Και κλάμα οι αριστεροί γιατί δεν επεμβαίνει το κοινωνικό κράτος. Να κόψει έναν κοινωνικό μισθό σε όλους μας να μην χρειάζεται να δουλεύει κανένας. Το πρότεινε η κυβέρνησή στους Ελβετούς και είπαν όχι. Για να μην αυξηθούν οι φόροι, για να μην πλακώσουν κι άλλοι ζήτουλες. Τελικά φταίει το νεοφιλελεύθερο διευθυντήριο. Σε αυτό συμφωνούν όλοι. Και οι εγγλέζοι που δεν θέλουν να δίνουν λεφτά για το Νότο και τους μετανάστες αλλά και οι έλληνες που θέλουν περισσότερα λεφτά για το Νότο και τους μετανάστες (δήθεν). Πως γίνεται αυτό; Τελικά την ΕΕ έπρεπε να τη διευθύνει ένα άλλο τρίγωνο με κορυφές ένα καφενείο, μια pub, και μια gelateria.

    Να σοβαρευτούμε. Αν δεν γίνει η ΕΕ ανταγωνιστική απέναντι στις ξένες αγορές δεν υπάρχει γιατρειά. Έως να το πετύχει αυτό, αν πετυχαίνεται, η Ευρώπη θα ζει με τη λιτότητα. Θα μάθουμε θέλοντας και μη να ζούμε με λιγότερα, να καταναλώνουμε λιγότερα, να δουλεύουμε σκληρότερα και εξυπνότερα. Πάνε οι good times ήρθαν οι bad times. Ταυτόχρονα όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τους καλούς μας τρόπους, την αστική ευγένεια. Να συζητάμε, να διερευνούμε, να μετράμε, να συνεργαζόμαστε και να πράττουμε. Και να λοιδορούμε τις δήθεν οργισμένες φωνές των δημαγωγών. Αλλά αυτό θέλει, εκτός των άλλων, ικανούς ταγούς με γνώση και πολιτική βαρύτητα. Θέλει ΧΧL πολιτικά μεγέθη.

    Στη δύσκολη αυτή φάση, οι ταγοί της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης δεν είναι ισχυροί. Αν εξαιρέσουμε την ικανότατη, αλλά όχι δημοφιλή εκτός Γερμανίας, Α. Μέρκελ, υπάρχει σοβαρό έλλειμμα. Δεν πείθουν αλλά και δεν αγωνίζονται να πείσουν τους πολίτες της ΕΕ για όλα αυτά που πραγματικά συμβαίνουν. Δεν κατεβαίνουν στο λαό, θα λέγαμε παλιά. Δεν εμπνέουν. Ο Κάμερον κοιτούσε ενώ ο απίθανος Μπόρις έπειθε με ανοησίες. Ο Ραχόϊ άνευρος, γλίτωσε μάλλον λόγω rexit. Ο Ρέντσι κάτω από τις προσδοκίες που στην αρχή δημιούργησε. Ο Ολάντ δυσανάλογος για το μέγεθος της Γαλλίας. Πιτέλα, Φερχοφστατ, Σουλτς, Τουσκ, Γερούν, Γιούνγκερ δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά, άοσμοι, γυάλινοι, οξυζενέ, αφανείς, αδυνατούν να διεγείρουν την εξέδρα. Ικανότατοι στη δουλειά τους αλλά όταν ο λαϊκισμός επιτίθεται θες και κάποιους «μεγάλους αλήτες» για να αμυνθείς αποτελεσματικά. Οι ελίτ είναι σίγουρες για τον εαυτό τους και δε νοιάζονται αν το πόπολο τις ακολουθεί. Κάθονται πάνω στο παλιό κοινωνικό συμβόλαιο, ενώ γύρω τους όλα αλλάζουν, σαν κινούμενη άμμος. Χρειάζονταν το επώδυνο rexit για να καταλάβουν ότι το οικοδόμημα που υπηρετούν κλυδωνίζεται. Μένει να αποδειχθεί ότι έχουν την ικανότητα να μανουβράρουν το πλοίο στα δύσκολα, όχι με υπεκφυγές, αλλά με απαντήσεις στα νέα ερωτήματα που αναδύονται. Τι θα γίνει με τα τεράστια χρέη όλων; Είναι το τραπεζικό σύστημα ισχυρό; Ποσοτική χαλάρωση ως που; Ευρώπη πολλών ταχυτήτων ή μια ομοσπονδία; Υπάρχει ενιαία πολιτική για τη μετανάστευση και ποια; Η τρομοκρατία δεν θα περάσει αλλά περνάει χαλαρά; Τι δεν πάει καλά με τη μαζική εκπαίδευση και δεν έχει ιδέα η Ευρώπη τι σημαίνει να είναι ενωμένη;

    Στην παρούσα συγκυρία η ΕΕ δεν διαθέτει μεγάλες πολιτικές μορφές και δεν κάνει πολιτική για τις μάζες. Ισορροπεί ανάμεσα σε πολλούς μικρούς και μεγάλους εθνικισμούς, δείχνει αδύναμη, δεν προτείνει λύσεις. Η ευκολία με την οποία η τρομοκρατία τινάζει στον αέρα το Παρίσι ή τις Βρυξέλλες δηλώνει παρακμή. Δεν φταίνε μόνο οι δημαγωγοί, αυτοί βρίσκουν και τα κάνουν. Η δυσαρέσκεια διογκώνεται και αυτό μετριέται. Δεν υπερασπίζεται ούτε την ιδέα της, ούτε τη δημοκρατία της, ούτε τα κατορθώματά της. Κάπως υπεράνω. Αλαζονεία λέγεται. Από κάτω σέρνονται τα τέρατα.

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Ἡ Μέρκελ βάζει τοὺς ἄλλους νὰ εἶναι κακοὶ καὶ αὐτοὶ εἶναι ἡ «μανούλα». Μὲ τοὺς πρόσφυγες ἁπλῶς τὴν πάτησε. Ὁ θυμὸς μὲ τὰ πρόσφατα γεγονότα τῆς Κολωνίας εἶναι μεγαλύτερος ἀπὸ τὴν παραδοσιακὴν ἐνοχὴ λόγῳ β’ Παγκοσμίου.Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι οἱ Ἀσιάτες ποὺ θέλουν νὰ ζήσουν ὡς Εὐρωπαῖοι, ἀλλὰ αὐτοὶ ποὺ ἔχουν μία νοοτροπία παρόμοια μὲ τοὺς Ῥωμῃούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s