Ε, όχι και «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» -εκεί εξελέγη… καθηγητής ο σ.Κοτζιάς!

[Η κρυφή γοητεία του Αυριανισμού]
karteros

«εξελέγην αναπληρωτής Καθηγητής στο εν λόγω Πανεπιστήμιο [Μαρβούργου], … Συν τοις άλλοις, το θέρος του 2001, λόγω της θέσης Καθηγητού που κατείχα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο και πριν από την ανάληψη καθηκόντων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στις ΗΠΑ…» 

ARB: Και τα τρία πανεπιστήμια με τα οποία επικοινωνήσαμε μάς διαβεβαίωσαν γραπτώς ότι οι ισχυρισμοί του δεν έχουν καμία βάση. Τις απαντήσεις αυτές επισυνάπτουμε στις επιστολές προς τους Προέδρους Τουσκ, Γιούνκερ και τους Υπουργούς Εξωτερικών.

Τσίπρας-Κοτζιάς εις διπλωματικήν αποστολήν

Τσίπρας-Κοτζιάς εις διπλωματικήν αποστολήν

 

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 απαντήσεις στο Ε, όχι και «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» -εκεί εξελέγη… καθηγητής ο σ.Κοτζιάς!

  1. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Το Τσιπρόσκυλο κρατάει λάδι και ένα κοφίνι και ο αποτέτοιος σκόρδα και κοτόπουλα!!
    Ξερατό!!

  2. Ο/Η Giota Vinou λέει:

    Ασε το ψέμα.. δεν σε βλέπω καλά..θα χάσεις πάλι .. http://tvxs.gr/news/ellada/kotzias-se-mpakogianni-exete-apothimeno-erota-mazi-moy-binteo

    • Ο/Η Po λέει:

      τι έχασα και το βρήκατε Giogio μου;
      θα μας σεικλάς τα διαρχί

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Κυρία Γιώτα,
      είσαστε γυναίκα και εγκρίνετε μια τόσο μισογυνική συμπεριφορά ενός υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ;
      https://roides.wordpress.com/2015/11/28/28nov15/
      Το πολιτικό savoir vivre της αριστερής φεμινιστικής κυβέρνησης ή το στρίβειν δια του σεξισμού
      ……………….
      «Κοτζιάς προς Μπακογιάννη: «Έχετε καταπιεσμένο έρωτα, δεν θα ανταποκριθώ ούτε στην εχθρότητά σας«……Όλα ξεκίνησαν όταν η Ντόρα Μπακογιάννη επέλεξε να ξεδιαλύνει την αντιδικία του υπουργού με το περιοδικό «Athens Review» και στο ποια επαγγελματική σχέση έχει με τα πανεπιστήμια Οξφόρδης, Χάρβαρντ και Μάρμπουργκ. Η Ν. Μπακογιάννη έθεσε το θέμα πολλές φορές, την ώρα που ο Ν. Κοτζιάς, που κέρδισε και σχετικό δικαστήριο (σημ. Λ.: η αδέκαστη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη δικαίωσε για δεύτερη φορά τον κ.Κοτζιά για τον χαρακτηρισμό «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», που θεωρήθηκε συκοφαντικός), έδινε τις εξηγήσεις του, προσφωνώντας την πότε στον πληθυντικό και πότε στον ενικό («κυρία Ντόρα» και «Ντόρα»). «Έχετε καταπιεσμένο έρωτα δεν θα ανταποκριθώ ούτε στην εχθρότητά σας», είπε κάποια στιγμή ο Ν. Κοτζιάς με την Ν. Μπακογιάννη να τον εγκαλεί «Σοβαρευτείτε, κύριε Κοτζιά. Σοβαρευτείτε όταν μιλάτε για εμένα. Σοβαρευτείτε!». Ο Ν. Κοτζιάς συνέχισε προκαλώντας την αντίδραση του προέδρου της Επιτροπής Κώστα Δουζίνα: «Μα, αφήστε την κυρία Μπακογιάννη, κύριε Κοτζιά. Εμφανίζεστε και εσείς ερωτευμένος μαζί της». «Δεν ξέρω αν είναι απωθημένος έρωτας. Πάντως είναι απωθημένος έρωτας για την εξουσία», σχολίασε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Εμμανουηλίδης. Πάντως η Ντ. Μπακογιάννη δεν κατάλαβε το χιούμορ (σημ.Λ. ευτυχώς το κατάλαβε ο ανώνυμος δημοσιογράφος της Αυγής) και έλεγε ότι είναι «η τελευταία φορά που θα δεχθεί σεξιστικά και ρατσιστικά σχόλια» και ότι οι γυναίκες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ «έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά» επειδή δεν αντέδρασαν στα περί έρωτος και τα «κυρία Ντόρα» (σημ.Λ.: η εφημερίδα πιστεύει πως η βουλευτίνα της ΝΔ είχε άδικο;).

      Ο καθένας μπορεί κάλλιστα να κάνει τρεις υποθέσεις.
      1. Πως θα αντιδρούσαν ή θα αντιδράσουν οι αντιπολιτευόμενες φεμινίστριες του ΣΥΡΙΖΑ, αν δέχονταν ή αν δεχθούν (αν το κόμμα αυτό ξαναμπεί στη Βουλή ως αντιπολίτευση), τέτοια αντιμετώπιση από υπουργό.
      2. Σε τι μονοπάτια θα πορευτεί η Δημοκρατία μας αν επικρατήσουν αυτά τα κοινοβουλευτικά ήθη.
      3. Αν αυτή κυβέρνηση, οι βουλευτές της (έστω και με τη σιωπή τους), οι φεμινίστριες του κόμματος και η εφημερίδα του (η τελευταία ακόμη και με την-αφελή;-υιοθέτηση ενός υπουργικού ψεύδους) αντιμετωπίζουν έτσι προκλητικά, παρελκυστικά και άδικα, δημόσια μάλιστα, μια πολύ ισχυρή γυναίκα της δημόσιας ζωής, την ώρα που ενεργεί και μιλάει στα πλαίσια μιας σοβαρής θεσμικής λειτουργίας, τι αντιμετώπιση θα έχει μια απλή πολίτις που θα τολμήσει, ασκώντας δικαίωμά της, να τους ζητήσει λογαριασμό;

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    Γιατί όχι και τη Σχολή Χίλλ;

    https://dimartblog.com/2016/07/02/gravard/

    Ο λούμπεν προλεταριακός φετιχισμός

    Posted by dimartblog
    2 Ιουλίου 2016

    —του Γρηγόρη Καραγρηγορίου για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα—

    Το χειρότερο στο άρθρο του Καρτερού στην Αυγή με τον εύγλωττο τίτλο «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» —με την ευκαιρία, να τον χαίρεστε σύντροφοι κι εις ανώτερα— είναι κατά την γνώμη μου η επιλογή των λέξεων. Δεν λέω μόνο για τον τίτλο. Είναι αυτό το άθλιο «γυφτάκια από το Περιστέρι και την Τούμπα» — αναρωτιέμαι αν ήταν τυχαίο ή γνωρίζει πως λένε οι άλλοι χουλιγκάνοι τους παοκτζήδες. Κυρίως βέβαια το ακόμη χειρότερο «αδούλευτοι, ατίθασοι, αγριεμένοι… λύκοι της Γκράβας και της Καισαριανής». Φράση απευθείας από την ιδεολογική φαρέτρα της Λένι Ρίφενσταλ, ενταγμένη στην καρδιά της κοινοτοπίας του κακού. Η ρώμη, το ένστικτο, η σωματικότητα απέναντι στην καλλιέργεια, την περίσκεψη και την πνευματικότητα. Διακρίνεται εύκολα …ο φετιχισμός του θάρρους, η διάλυση της αποξένωσης σε εκστατικά αισθήματα κοινότητας· η απόρριψη της διανόησης.* Κι όλα αυτά πάνω σε μια πατίνα χυδαίας εργαλειακής χρήσης της ταξικότητας που ουσιαστικά αποτελεί ύβρι για τα παιδιά της εργατικής τάξης· που τα εκμηδενίζει σε μια καρικατούρα με κύριο χαρακτηριστικό την ζωώδη ενεργητικότητα, ανίκανα δήθεν να αντιπαρατεθούν σε καλλιέργεια και μόρφωση με τα παιδιά του Ψυχικού και της Φιλοθέης — στη λούμπεν εκδοχή του προλεταριάτου, ντυμένη στο σφρίγος και την δύναμη της θέλησης.

    Κάπου εδώ εκλαμβάνω την προσβολή προσωπικά: εμείς εδώ στα δημόσια σχολεία του Κορυδαλλού, εργατόπαιδα οι περισσότεροι, δεν γίναμε λύκοι. Κάποιοι πάλεψαν σκληρά και κόντρα στις συνθήκες, μαζί τις πιο πολλές φορές κι όχι απέναντι στον κοινωνικό περίγυρο, για να μορφωθούν. Κάποιοι μάλιστα έφτασαν να διδάσκουν τώρα στα Χάρβαντ. Κι αυτοί που δεν μπόρεσαν ή δεν είχαν τέτοιους στόχους παλεύουν σήμερα όπως μπορούν, στις χειρότερες συνθήκες εδώ και δυο γενιές, να εξασφαλίσουν τουλάχιστον πως η επόμενη γενιά θα ξεκινήσει από καλύτερη βάση. Όχι με ουρλιαχτά στα ερείπια της αστικής στέπας αλλά με παιδεία και αξιοκρατία, ανοιχτούς ορίζοντες και δικαιοσύνη, υπέρβαση και ξαναχτίσιμο, με ουσιαστική κοινωνική αναπλαισίωση για να το πούμε με τα λόγια της εποχής. Μια γενιά που δε θα γαμεί τα σχολεία, θα τα κάνει δικά της και καλύτερα. Γιατί επί της ουσίας —της ταξικότητας, δηλαδή, και με την ίδια δόση λαϊκισμού θα έπρεπε μάλλον να ξέρει ο Καρτερός πώς ένας (ας πούμε) αριστερός αντιμάχεται τα ταξικά προνόμια—, προσπαθεί να κάνει τα δημόσια σχολεία ίδια ή καλύτερα από τα ιδιωτικά, να κάνει τις Γκράβες εφάμιλλες των Χάρβαρντ. Βρίσκεται απέναντι από τα ταξικά προνόμια, δεν τα μετατρέπει σε φετίχ.

    *Όπως με μοναδική ακρίβεια είχε συνοψίσει η Susan Sontag στο Η γοητεία του φασισμού, μτφρ. Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, εκδ. Υψιλον, 2010

  4. Ο/Η Λώλα του λιμανιού λέει:

  5. Ο/Η του Πεκίνου λέει:

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    Εντάξει, ο Αλέξης έμαθε πως υπάρχει κάποιος τοίχος που τον λένε σινικό ή κάπως έτσι.

    Ποιος θα πει στον Καρανίκα πως οι προτάσεις χρειάζονται και ρήμα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s