Ποια σοβαρή χώρα θα επέτρεπε Αποκλεισμό των συγκοινωνιών/μεταφορών της;

[47 μέρες(!) Η σιδηροδρομική γραμμή στην Ειδομένη παραμένει κλειστή. Εύγε]

rail-eidomeni

Στα 4 εκατομμύρια ευρώ ανέρχονται οι επιβαρύνσεις στις μεταφορές εξαιτίας του πολυήμερου αποκλεισμού της σιδηροδρομικής γραμμής στην Ειδομένη. ©Καθημερινή

Είχαμε γράψει στις 12.04.16η οικονομία (όση έχει απομείνει) πρέπει να συνεχίσει να παράγει, να λειτουργεί. Οι δρόμοι και οι σιδηροδρομικές γραμμές πρέπει να μείνουν ανοιχτές για την απρόσκοπτη διέλευση εμπορευμάτων. Δεν είμαστε Ελβετία. Δεν έχουμε τις πολυτέλειες άλλων ανεπτυγμένων χωρών. Με 30% ανεργία και με ένα τεράστιο ποσοστό κάτω από ή, στα όρια της φτώχειας, η χώρα δεν αντέχει περαιτέρω επιδείνωση…

[…] εξαιτίας της αδυναμίας του κράτους να εφαρμόσει τον νόμο και να λήξει ο πολυήμερος αποκλεισμός της σιδηροδρομικής γραμμής στην Ειδομένη, εκατοντάδες επιχειρήσεις βιώνουν μια δραματική κατάσταση.
Στα 4 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι επιβαρύνσεις στις μεταφορές, σύμφωνα με επιστολή του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Θεσσαλονίκης (ΣΕΘ) προς τον υπουργό Υποδομών, Χρήστο Σπίρτζη. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι εναλλακτικές διαδρομές, πλην του κόστους, επιφέρουν σημαντικές καθυστερήσεις, με αρνητικό αντίκτυπο στην εικόνα των ελληνικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό. «Οι επιπτώσεις είναι τεράστιες για τις εξαγωγικές εταιρείες, οι οποίες είναι αναγκασμένες να προωθούν τα φορτία μέσω Βουλγαρίας, μια διαδρομή που επιφέρει επιπλέον κόστος 30%, αλλά και δημιουργεί καθυστερήσεις στους χρόνους παράδοσης» αναφέρεται στην επιστολή. «Αυτό έχει ως αποτέλεσμα –σε πολλές περιπτώσεις– τη μη τήρηση των προθεσμιών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την καταβολή αποζημιώσεων ή ακόμη και για την απώλεια πελατών από το εξωτερικό», προστίθεται.

Σύμφωνα με τον ΣΕΘ, η διαδρομή μέσω Βουλγαρίας διαρκεί έως και δύο μέρες παραπάνω, ενώ εκτιμάται πως κοστίζει 5.000 – 10.000 ευρώ περισσότερα ανά συρμό. «Προβλήματα αντιμετωπίζουν και επιχειρήσεις που περιμένουν εμπορεύματα και πρώτες ύλες από την Kεντρική Ευρώπη με αποτέλεσμα την επιβράδυνση της παραγωγικής δραστηριότητάς τους ή και την αδυναμία λειτουργίας τους».

πηγή

 

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

5 Responses to Ποια σοβαρή χώρα θα επέτρεπε Αποκλεισμό των συγκοινωνιών/μεταφορών της;

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    To χειρότερο είναι πως οι πολίτες-ψηφοφόροι αρνούνται να δουν τις ευθύνες τους και πως ακόμη όταν η πλήρης καταστροφή εμφανισθεί μπροστά τους θα την αποδώσουν σε συνωμοσίες κακών ξένων που μας μισούν, μας ζηλεύουν ή απλά θέλουν να μας λεηλατήσουν. Όχι πως η τρίτη κατηγορία δεν υπάρχει παντού και πάντα, αλλά σε λεηλατούν όταν εσύ έχεις δημιουργήσει τις προϋποθέσεις. Κοινός παρανομαστής των ψηφοφόρων που κατέστρεψαν τη χώρα δεν είναι η μικροπαλιανθρωπιά τους, είναι κατ’εξοχήν η βλακεία και η άγνοια που τους απαγορεύουν την πιο στοιχειώδη ανάλυση της κατάστασης, η εμφύτευση στο μυαλό τους της ιδέας πως η Ελλάδα είναι πάντα αθώα, ο λαός της πάντα σοφός και προδομένος και πως οι επιθυμίες τους θα γίνουν με μαγικό τρόπο (με ένα ευχέλαιο, με το Άγιο Φως ή με μερικές μεγάλες διαδηλώσεις) πραγματικότητα
    Η σύμπλευση Καραμανλή-Τσίπρα, η τοποθέτηση του Παπαγγελόπουλου ως υφυπουργού κατά της Διαφθοράς (!!!), η εκλογή Πάκη, δείχνουν πως η αρκεί η συνένοχη υπόγεια συμφωνία δυο καλοπερασάκηδων μπουνταλάδων του ωχαδελφισμού για να τινάξει την Οικονομία στον αέρα, γιατί αυτοί που έπρεπε και μπορούσαν να μιλήσουν, δεν μίλησαν.
    http://goo.gl/HwULs1

    Athens voice

    01/05/2016 – 10:00 77 Σχόλια
    Καραμανλής – Τσίπρας κατέστρεψαν τη χώρα

    ΑΛΕΞΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
    Στο ίδιο κάδρο των ευθυνών για την κατάντια της χώρας συχνά τοποθετούνται όλοι οι πρωθυπουργοί της μεταπολίτευσης, με προεξέχοντες τους πρωθυπουργούς που υπέγραψαν τα μνημόνια. Μας διαφεύγει δυστυχώς ότι δεν φταίει απαραίτητα αυτός που υπογράφει το μνημόνιο αλλά αυτός που δημιουργεί την ανάγκη για μνημόνιο. Με άλλα λόγια, δεν φταίει ο πρωθυπουργός που ζητά δανεικά απελπισμένα αλλά αυτός που δημιουργεί την απελπισία και την ανάγκη για δανεικά. Δύο είναι, μάλιστα, οι πρωθυπουργοί που θα μείνουν στην ιστορία για τη συμβολή τους στην ανάγκη για υπογραφή μνημονίων: ο Καραμανλής και ο Τσίπρας.

    Θα μου πείτε, γιατί φταίει ο Καραμανλής και όχι οι προηγούμενοι; Ας ξεκινήσουμε από το σημείο μηδέν, το τέλος του 2009, όταν τα έξοδα του κράτους έδειχναν να υπερβαίνουν κατά πολύ τα έσοδα του κράτους (εκ των υστέρων διαπιστώθηκε ότι το έλλειμμα ήταν άνω του 15% του ΑΕΠ, δηλαδή της αξίας όλων των τελικών αγαθών και υπηρεσιών). Για να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα χρειαζόταν απότομος και υπέρογκος δανεισμός.

    Σε ένα ήδη χρεωμένο κράτος, οι αγορές θα δίσταζαν να καλύψουν τα ποσά που χρειάζονταν. Για την ακρίβεια, θα ζητούσαν υψηλά επιτόκια για να το πράξουν. Για αυτό ακριβώς τελικά στραφήκαμε στους εταίρους μας. Αυτοί θα μας δάνειζαν με χαμηλότερα επιτόκια, υπό τον όρο ότι η Ελλάδα θα έβαζε σε σειρά τα οικονομικά της. Ποιο όμως ήταν το βασικό αίτιο που θα έκανε τις αγορές να κλείσουν τις στρόφιγγες; Το 15% έλλειμμα ή το ήδη υπάρχον χρέος; Η απάντηση είναι απλή: έφταιγε το 15% έλλειμμα.

    Παρόλο που το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είχε αυξητική τάση μέχρι το 1993, έκτοτε είχε παραμείνει σχετικά στάσιμο (πάντα ως ποσοστό του ΑΕΠ). Όσα λάθη και να καταλογίσουμε στους κυβερνώντες προ του 1993, σε εποχές που οι συνθήκες ήταν τελείως διαφορετικές, η αλήθεια είναι ότι όποτε το χρέος ξέφευγε από τα όρια και γεννιόταν υποψία κινδύνου χρεοκοπίας, οι πρωθυπουργοί τράβαγαν τα χαλινάρια. Θα θυμάστε πόσες φορές στη μεταπολίτευση ακούστηκε ο όρος «μέτρα λιτότητας».

    Ο μόνος που κυβέρνησε σαν να μην υπήρχε αύριο ήταν ο Κώστας Καραμανλής. Όταν έπρεπε να τραβήξει τα χαλινάρια, ο Καραμανλής σφύριζε αδιάφορα μέχρι εντέλει να επιλέξει να αποδράσει και να αρκεστεί ότι είπε την αλήθεια την ύστατη ώρα. Ποτέ δεν την είπε βέβαια ως πραγματικά είχε. Εδώ να σημειώσουμε ότι συνεχίζει να την αποκρύπτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη Συμφωνία (Απόκρυψης) Αλήθειας που ευαγγελίζεται.

    Γιατί όμως φταίει ο Καραμανλής και όχι οι αμέσως επόμενοι πρωθυπουργοί; Ο Παπανδρέου, δηλαδή, δεν έχει ευθύνη; Βεβαίως έχει, στο βαθμό που οι αρχικοί του υπολογισμοί και η νοοτροπία του «Λεφτά υπάρχουν» καθυστέρησαν τη λήψη μέτρων. Η ταχύτητα στη λήψη μέτρων είναι άλλωστε που διαφοροποιεί συχνά τον πετυχημένο από τον αποτυχημένο ηγέτη.

    Το ίδιο ισχύει για το Σαμαρά. Η αντιμνημονιακή του ρητορική δεν μπορούσε να αντιστραφεί αρκετά γρήγορα ώστε να ενισχύσει τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Παπανδρέου και Σαμαράς δίστασαν να πληρώσουν το πολιτικό κόστος νωρίς ώστε να ωφελήσουν τη χώρα. Ποτέ μάλιστα δεν εξήγησαν ότι δεν φταίει τόσο η «κακή» Ευρώπη για τα προβλήματά μας, όσο η κακή δημοσιονομική μας διαχείριση.

    Σε κάθε περίπτωση, στόχος και των δυο προηγούμενων μνημονιακών πρωθυπουργών ήταν να μειώσουν το υπέρογκο έλλειμμα του 15% του ΑΕΠ που άφησε ο Καραμανλής στη χώρα, ακόμη κι αν δεν αποδείχθηκαν απόλυτα πετυχημένοι στο έργο τους. Με άλλα λόγια, τράβηξαν τα χαλινάρια, ως όφειλαν ως υπεύθυνοι πρωθυπουργοί.

    Κι ο Τσίπρας; Έδειξε την υπευθυνότητα των άλλων δύο μνημονιακών πρωθυπουργών; Σε καμία περίπτωση. Ο Τσίπρας αποτελεί μοναδική περίπτωση ανευθυνότητας στην ελληνική ιστορία. Ποτέ άλλοτε δεν αφέθηκε πρωθυπουργός σε τέτοια μνημειώδη αυταρέσκεια, τέτοια οίηση με τόσο καταφανώς αναντίστοιχα πνευματικά και ψυχικά προσόντα.

    Ποτέ ξανά δεν υποσχέθηκε πρωθυπουργός τα πάντα στους πάντες σε μια εποχή που ήταν ακόμη απαραίτητο να τραβάει τα χαλινάρια (έστω και για μικρό χρονικό διάστημα, όσο χρειαζόταν για να σταθεροποιηθεί το πλεόνασμα και να ενδυναμωθεί ο θετικός ρυθμός ανάπτυξης που παρέλαβε από τους προκατόχους του). Θεώρησε, με την μεγαλεπήβολη ριζοσπαστική του προσέγγιση και την διαπραγματευτική του ψευτοδεινότητα, ότι οι Ευρωπαίοι θα καλύψουν τα ελλείμματα της χώρας και τις ιδεοληπτικές αριστερές του ονειρώξεις. Η πραγματικότητα όμως συνέθλιψε τις φαντασιώσεις του και, μαζί τους, τα όνειρα του ελληνικού λαού.

    Η χώρα παραμένει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και κινδυνεύει να επιστρέψει στα ελλείμματα και τη βαθιά ύφεση. Όσο ο λαός δεν καταλαβαίνει τις αιτίες της καταστροφής τόσο πιο δύσκολο θα είναι να βγούμε από το τέλμα.

    Καραμανλής και Τσίπρας είναι οι προσωποποιήσεις των σφαλμάτων μας. Ενσαρκώνουν τις σκοτεινές στιγμές του έθνους μας, όταν επιλέξαμε να αφεθούμε ολοκληρωτικά σε μια ελληναράδικη, ψευτοπατριωτική, ρουσφετολογική, αυτοεξυπηρετική μεροληψία που μας βύθισε στο σκοτάδι. Το μόνο εύκολο πλέον είναι να απαλλαγούμε από τον Τσίπρα, όπως απαλλαχτήκαμε από τον Καραμανλή. Το δύσκολο είναι να ξεριζώσουμε τη νοοτροπία που ανέδειξε αυτούς τους ηγέτες και μας οδήγησε στην καταστροφή.

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Ἡ προσωποποίησις τῆς θρασύτητος εἶναι ἄρθρα σὰν τοῦ Ἀλέξη Ἀρβανίτη. Μᾶλλον οἱ ἀναγνῶστες τοῦ περιοδικοῦ του δὲν ἔχουν ἐνηλικιωθεῖ, γι’αὐτὸ ξεχνᾷ τοὺς κατ’ἐξοχὴν ὑπαιτίους Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ Σημίτη.
      Προετοιμάζει τὴν μεγάλη σοσιαλδημοκρατικὴ συμπαράταξιν.
      Λιτότητα δύο χρόνια 1985 – 1987 μὲ Σημίτη ὐπουργό, δηλαδὴ ὄχι τὰ χάλια τῶν προηγουμένων χρόνων καὶ μετὰ τὸν ἄλλαξε.
      Οἱ Ἕλληνες κάπου ψήφισαν τὴν κυβέρνησιν 1981-1985 τὴν καλύτερη τῆς μεταπολιτεύσεως, ἀντὶ τὶς μεγαλύτερες χαμένες εὐκαιρίες.
      Ὁ Καραμανλῆς ὅταν δοκίμασε νὰ μειώσῃ κάποιους μισθοὺς στὴν ἀρχὴ τῆς πρωθυπουργίας του, τὸν σταμάτησε ἡ ΕΕ.

  2. Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

    Στη χώρα του «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώστε», αυτά είναι συνηθισμένα φαινόμενα. Άσε λοιπόν τους πρόσφυγες να κάνουν ό,τι θέλουν και να προκαλούν τεράστια ζημιά σε ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις επιδιώκοντας κι αυτοί οι δύστυχοι τη δική τους ατζέντα, επειδή θέλουμε να φαινόμαστε «φιλάνθρωποι» προς τα έξω, με αυτό το είδος της διεστραμμένης ασύδοτης «φιλανθρωπίας». Έτσι είναι αυτά…

    Εδώ επί δεκαετίες έκλειναν δρόμους και διέλυαν τη λειτουργία της αγοράς στην πρωτεύουσα και αλλού προνομιούχες κοινωνικές ομάδες διαδηλώνοντας για τα «κεκτημένα» τους, και πέρα από τους καταστηματάρχες και επιχειρηματίες που καταστρεφόμενοι τράβαγαν τα μαλλιά τους, όλοι οι άλλοι σφυρίζαμε αδιάφορα ή (ακόμα χειρότερα) λέγαμε ότι έχουν και δίκιο, επειδή όλων μας η ουρά είναι «λαδωμένη»…

    Εδώ καίγεται κάθε λίγο το κέντρο της Αθήνας και καταστρέφονται τα καταστήματα οικογενειακών επιχειρήσεων και το «κράτος» μας ομφαλοσκοπεί…

    Όταν λοιπόν το πεντάκις πτωχευμένο νεοελληνικό «κράτος» (…), το οποίο αντικατοπτρίζει πιστά την αυτοκαταστροφική νοοτροπία των δύστυχων ρωμιών «πολιτών» του, θα έχει καταστρέψει εντελώς τις επιχειρήσεις (κατά 16000 λιγότερες φέτος) που το πληρώνουν αδρά για να τις βασανίζει και να τις εξοντώνει, τότε να δούμε από πού θα τρέφονται τόσο πλούσια τα εκατοντάδες χιλιάδες αργόμισθα νωθρά κομματόσκυλα που βολεύτηκαν αξιοκρατικότατα στους κόλπους του (Πάκης: 857000 προσλήψεις στο Δημόσιο), δεδομένου ότι η εποχή των δανεικών μάλλον πέρασε ανεπιστρεπτί (ένας λόγος να ευγνωμονούμε βαθιά τους «κακούς» Ευρωπαίους, που μας πιέζουν – άκουσον, άκουσον! – να βάλουμε επιτέλους κάποια τάξη στο σπίτι μας, οι αντίχριστοι)!

    Φανταστείτε να βγουν κάποια στιγμή αυτοί οι καλομαθημένοι «εργαζόμενοι» (…) στην αγορά, μακριά από τη γυάλα του Δημοσίου, και να αναγκαστούν να εργαστούν πραγματικά για πρώτη φορά στη ζωή τους! Τι τρομερό σοκ θα υποστούν, οι καημένοι!…

  3. Ο/Η Psycho λέει:

    Σε μια κανονική χώρα, μερικοί θα έπαιρναν τακτικότερα τα χάπια τους

  4. Ο/Η Κρητίκαρος λέει:

    Νέα από το Αριστεροχώρι

    «Ηρθαν ντυμένοι φίλοι
    αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
    το παμπάλαιο χώμα πατώντας
    και το χώμα δεν έπεσε ποτέ με τη φτέρνα τους»
    Οδυσσέας Ελύτης (Το Αξιον Εστί)

    «Το Κόμμα πλέον απευθύνεται σε ευρύτερα ακροατήρια και όχι σε ένα αριστεροχώρι» είπε ο κ. Τσίπρας σαν απάντηση σε ενοχλητική ερώτηση κάποιου συντρόφου του στην τελευταία πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.

    Και εμείς είμαστε αναγκασμένοι να διαβάσουμε τη δήλωση όχι μόνο γραμματολογικά, αλλά και πολιτικά. Ο κ. Τσίπρας πλέον δεν θεωρεί τον αριστερό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ ως το προζύμι από όπου ξεκίνησε όλη αυτή η διαδικασία του 36% και της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών, αλλά πλέον στοχεύει σε «ευρύτερα ακροατήρια». Αλλά η ιστορία διδάσκει ότι αυτά τα «ευρύτερα ακροατήρια» πολλές φορές διελύθησαν εις τα εξ ων συνετέθησαν, χωρίς να προχωρήσουν την κοινωνία ούτε πόντο. Η συγκρότηση ενός νέου συλλογικού πολιτικού υποκειμένου προϋποθέτει άσκηση παιδευτικής πολιτικής, προσήλωση σε ιδεολογικά πλαίσια, συμμετοχή του πολίτη, ενεργοποίηση και αφύπνιση των λαϊκών δυνάμεων που υπνώττουν κάτω από το βάρος της μνημονιακής, νεοφιλελεύθερης λαίλαπας και δεν επιτυγχάνεται με τον πολιτικό φακιρισμό. Το πολιτικό υποκείμενο ΣΥΡΙΖΑ, αφού χρησιμοποιήθηκε σαν όχημα για την κατάληψη της κυβέρνησης και αφού σιγά – σιγά καθάρισαν το τοπίο από κάθε ενοχλητική φωνή, τώρα μια παρέα απολαμβάνει τα προνόμια της εξουσίας. Οφείλουμε όμως να παραδεχθούμε ότι είναι άσοι στην πολιτική διπλωματία. Μία παρέα κυβερνά τη χώρα.
    Τα τσογλάνια (coglan) επί τουρκοκρατίας (χρησιμοποιώ τον όρο όχι με την εκπεσούσα έννοιά του) ήσαν Ελληνόπουλα από καλές οικογένειες, τα οποία, λόγω του παιδομαζώματος ή κατ’ άλλους εθελοντικώς, υπηρετούσαν τον σουλτάνο. Τα πιο ικανά τα έστελναν για σπουδές στην Ανδριανούπολη, στην Προύσσα και αλλού και όσοι αρίστευαν επέστρεφαν στο παλάτι όπου ο σουλτάνος τους έδινε πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα. Και έφταναν να γίνονται από προσωπικοί ακόλουθοι του σουλτάνου μέχρι πασάδες και μπέηδες. Στα μαθήματά τους είχαν μαθηματικά, μαθήματα καλής συμπεριφοράς και κυρίως μάθαιναν να στέκονται με επάρκεια απέναντι σε οποιεσδήποτε συνθήκες, αφού είχαν μάθει άριστα την «πολιτική διπλωματία». Ο καθένας ας κάνει τις αναλογίες για τον σουλτάνο, τα τσογλάνια, την υψηλή πύλη κ.λπ. στη σημερινή εποχή.
    Θυμάμαι τώρα την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκεί πήγε ως κάτοικος του αριστεροχωρίου ή των ευρύτερων ακροατηρίων; Αλλά κυρίως αναδύεται το ερώτημα: Γιατί πήγε; Ισως για να επιβεβαιωθεί ο ποιητής που είπε «τώρα πίσω από τον τοίχο των εκτελέσεων έμποροι πουλάνε την πραμάτεια τους». Προφανώς και για να μεταμορφώσει όλους τους κατοίκους του αριστεροχωρίου σαν κι αυτόν.
    Αλλά «το χώμα δεν έπεσε ποτέ με τη φτέρνα τους» μας λέει ο Ελυτης. Ας δούμε τι τύχη θα έχει στις επόμενες εκλογές το ευρύτερο ακροατήριο. Οι κάτοικοι του αριστεροχωρίου πάντως δεν έχουν δίλημμα «εμείς ή ο Κυριάκος» που θα προβάλλει πονηρά ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν θα συνεχιστεί ο φενακισμός της Αριστεράς ή θα σταματήσει.

    Read more: http://www.haniotika-nea.gr/nea-apo-to-aristerochori/#ixzz47mSBVMy6
    Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
    Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s