21η Απριλίου, Γιορτή Ηλιθίων Φασιστών (Γ.Η.Φ.)

[Ηλίθιοι υπάνθρωποι φασίστες μας κυβέρνησαν επτά ολόκληρα χρόνια]
ilithiwn21.4.16

Και οι άλλοι ηλίθιοι, ένα ολόκληρο χρόνο… δικάζονται!

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος. Bookmark the permalink.

23 απαντήσεις στο 21η Απριλίου, Γιορτή Ηλιθίων Φασιστών (Γ.Η.Φ.)

  1. Ο/Η eklag λέει:

    Με το μπαρδόν αλλά τον υπόλοιπο καιρό μας κυβέρνησαν ή μας κυβερνούν φωστήρες;

    Βενιζέλος-Ιδιώνυμο-Μικρασιατική Καταστροφή παρά τις προειδοποιήσεις Μεταξά.
    Καραμανλής-Παλάτι-Βία-Νοθεία κ.τλ.
    Μητσοτάκης-Θα το έχουμε ξεχάσει-Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;
    Μαγγίνας-Αναψυκτήρια
    Σημίτης-Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς
    Σαμαράς-Μπάτε Αλβανοί να αλέσετε ελεύθερα
    Κατρούγκαλος-Μην ακουμπάτε τους Βολευτές με το Ασφαλιστικό
    Τσίπρας-Φωτογραφικές διατάξεις-Καταυλισμοί-Χολέρα-Τώρα και στον χώρο σας κ.τλ.

    Πέρα λοιπόν από την πλάκα:
    Τι στα αλήθεια σημαίνει φασισμός;
    Δεκτές μόνο σοβαρές εκτιμήσεις.

    • Ο/Η Po λέει:

      τους φαντάρους δεν τους εκλέξαμε, μας «κάθισαν» στο σβέρκο.
      τους άλλους τους εκλέξαμε.
      μη μπερδευόμαστε…

      • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

        Μέχρι ποὺ κατάλαβαν κάπως, πῶς παίζεται τὸ παιγνίδι καὶ ἐτοιμάζονταν τὸ 1973 γιὰ ἐκλογές. Ὁ πιὸ στοῦρνος ὁ Ἰωαννίδης ὅμως, δὲν καταλάβαινε μὲ τίποτα.
        Ἔτσι καὶ τὸ εἶχαν καταλάβει καλά, θὰ νομιμοποιοῦσαν καὶ τὸ ΚΚΕ.

      • Ο/Η Γιάννης λέει:

        Πράγματι ήταν μια ομάδα ηλιθίων, που μας έκατσαν στο σβέρκο. Αλλά τι κάναμε για να απαλλαγούμε από αυτούς τους μεγαλομανείς ηλίθιους; Τίποτε. Ακόμη και αυτοί που στράφηκαν εναντίων τους, το έκαναν για το κομματικό συμφέρον τους και ο χρόνος το επιβεβαίωσε. Μεταπολίτευση. Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, οι οποίες δεν αναιρούν τον κανόνα. Μάλιστα, οι περισσότεροι που στράφηκαν εναντίων της χούντας ανιδιοτελώς, μας είναι άγνωστοι. Η δικαιοσύνη κωλυσιεργεί με την δίκη της ναζιστικής Χ.Α. αλλά τι έγινε με τα υποβρύχια που γέρνουν; Με την λίστα Λαγκάρντ; Με το έγκλημα του χρηματιστηρίου; Ο ρόλος του Σημίτη, ήταν καθοριστικός, αλλά όχι μόνο δεν διερευνήθηκε, έχουμε και αστυνομικούς να τον φυλάνε. Θέλω να πω, ότι όταν η κοινοβουλευτική δημοκρατία, συμπεριφέρεται με αλαζονεία, τότε είναι δυνατόν να προετοιμάζει το έδαφος, για άλλους επίδοξους ηλίθιους.

      • Ο/Η Dimitris λέει:

        Άρα μόνο για το φασισμό έχουμε δικαιολογία, για τους άλλους όχι!

    • Ο/Η Μαθηματικός λέει:

      O μακαρίτης Umberto Eco ασχολήθηκε με το ερώτημα. Το πρωτότυπο (αγγλικό) κείμενο εδώ: http://www.nybooks.com/articles/1995/06/22/ur-fascism/ και πολύ διαδομένο μικρότερο κείμενο στα ελληνικά με αναζήτηση «πρωτοφασισμός έκο».

  2. Ο/Η eklag λέει:

    Εκτιμώ απεριόριστα το χιούμορ σας Μαιτρ.
    Το λαμβάνω εξάλλου πολύ σοβαρά υπό την…εποψία μου.

    p.s.
    Προσωπικώς δεν αισθάνομαι ουδόλως μπερδεμένη.

  3. Ο/Η Antifa2 λέει:

    http://jailgoldendawn.com/2015/09/07/20-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83/

    Όχι απλά ηλίθιοι. Εγκληματίες, μαχαιροβγάλτες, υπόκοσμος, ναζιστές, προδότες.

    20 καταδικαστικές αποφάσεις μελών και στελεχών της Χρυσής Αυγής

    jailgoldendawn / 07/09/2015

    εμπλεκόμενων με τη Χρυσή Αυγή που έφερε σήμερα στη δημοσιότητα η ΚΕΕΡΦΑ, στα πλαίσια συνέντευξης τύπου (βλ. για τις παρεμβάσεις εδώ). Θυμίζουμε ότι στη μεγάλη δικογραφία της Χρυσής Αυγής υπάρχουν πάνω από 100 συσχετισμένες υποθέσεις που αφορούν εγκληματικές δράσεις της ναζιστικής οργάνωσης (για περισσότερα βλ. το Υπόμνημα της Πολιτικής Αγωγής)].

    1. Απόφαση 1932/2003 Γ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών: Καταδίκη Ζαφειρόπουλου και Κουσουμβρή, στελεχών της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε βάρος μελών της ΟΣΕ στην Κυψέλη
    (….)

  4. Ο/Η diosspora λέει:

    Τι στα αλήθεια σημαίνει φασισμός;
    Δεκτές μόνο σοβαρές εκτιμήσεις. ΕπικροτεΙ κι η αφεντιά (!) μου και μια προτροπή είναι η εξής …ας σοβαρευτούμε.
    Σας προτείνω να διαβάσετε την ανάλυση του Φασισμού του εκλιπόντος Νίκου Πουλαντζά Δεν τον γνώρισα προσωπικώς ούτε είμαι διαφημιστής εκδοτικών οίκων
    «Ο Φασισμός και η Δικτατορία» του Νίκου Πουλαντζά, είναι ένα από τα σπουδαιότερα έργα, αν όχι το σπουδαιότερο, που γράφτηκαν για την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία και τη Γερμανία κατά τον Μεσοπόλεμο, την εμπέδωσή τους στην εξουσία και την άσκησή της από το ναζιστικό (Γερμανία) και το φασιστικό (Ιταλία) κόμμα. Πιο συγκεκριμένα, ο Πουλαντζάς προσπάθησε να δώσει απάντηση στο ερώτημα της τεράστιας κοινωνικής – αστικής και λαϊκής – βάσης του φασισμού. Ήτοι, ανέδειξε τη διαδικασία και το αποτέλεσμα του εκφασισμού των αντίστοιχων χωρών. Αυτός ο εκφασισμός ερμηνεύει τη συμπαράταξη του φασισμού και κοινωνικού σώματος στους σκοπούς και τα μέσα. Χωρίς αυτή την ομοιογενοποίηση που επέφερε ο εκφασισμός, ούτε η Γερμανία ούτε η Ιταλία θα μπορούσαν να έχουν την τεράστια δύναμη που είχαν συγκεντρώσει στις παραμονές του πολέμου. […] (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

  5. Ο/Η Nikolaow λέει:

    δεν γνωρίζω πώς εισάγονται οι εικόνες στα σχόλια, ελπίζω να το κάνετε εσείς 🙂

  6. Ο/Η Stelios pattakos λέει:

    Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ ΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967: ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΔΑΝΕΙΣΜΟΣ

    Μοναδικό ντοκουμέντο-Η Δίκη των βασανιστών της χούντας (3)

    και ο μαυροτσούκαλος, κοντοπίθαρος, γυαλούμπας, ρατσιστής χιτλερίσκος

  7. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Μὲ τὰ ἄλλα φασιστοειδῆ, τί γίνεται; Ῥουβικῶνες, ὁπαδούς, ΚΝΑΤ, νεολαῖες, κτλ;

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=794292

    http://enetpress.gr/enet/index.php/athlitismos/item/6335-ksylo-se-seminario-diaititon.html

  8. Ο/Η Μαθηματικός λέει:

    Μια που είναι η μέρα, κάποτε είχα ακούσει ότι είχαν επί δικτατορίας απαγορευθεί οι τρεις Τραγικοί, μαζί με πολλά άλλα έργα. Υπάρχει κάποια επίσημη πηγή να το επιβεβαιώνει (ή το αντίθετο); Ευχαριστώ.

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Φυσιολογικόν. Δὲν ὑπῆρχε χῶρος γιὰ δεύτερη τριάδα τραγικῶν. Τοὺς πῆρε 3 χρόνια νὰ καταλάβουν τὴν διαφορά.

      Τὸ βιβλίο τοῦ Ῥαφαηλίδου δὲν τὸ ἔχω.

      https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD_%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD

      «Είναι χαρακτηριστικό ότι στον πίνακα απαγορευμένων βιβλίων (ο οποίος περιείχε 1.046 έργα Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών και σοφών), κατά τα 3 πρώτα χρόνια της χούντας ήταν απαγορευμένοι και οι Αριστοτέλης, Αριστοφάνης, Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης. Η Ελλάδα της χούντας θα έπρεπε να είναι χώρα Ελλήνων χριστιανών και όχι «ειδωλολατρών» σαν τους αρχαίους Έλληνες ή «άθεων» σαν τους κομμουνιστές. [1]
      .
      .
      .
      Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

      1. ↑ Βασίλης Ραφαηλίδης, «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830 – 1974», Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα 1993, σελίδα 421, ISBN 960-7058-23-2

      »

  9. Βρίσκω πολύ πιό τραγικό τό νά εκλέξεις κάποιον νά σού καθήσει στόν σβέρκο, από τό νά σού καθήσει κάποιος στό σβέρκο απρόσκλητος, διότι αυτός τό επέλεξε, μέ τό έτσι θέλω. Στήν τελευταία περίπτωση, αφήνει καί κάποιο περιθώριο οί πολίτες νά έχουν κάποιο επίπεδο, κάποιες αξίες, νά είναι νοήμονες στό κάτω, κάτω. Ενώ στήν πρώτη περίπτωση η τραγικότητα έγκειται στό γεγονός πως εκλέγεις καί επιλέγεις τόν κατα τά μούτρα σου φασίστα, δυνάστη, ηλίθιο, νά σού καθήσει στόν σβέρκο καί τόν ανέχεσαι, καλη-ώρα. Δέν ήξερες? Δέν τό φανταζόσουν? Ακόμη χειρότερα, διότι σάν πολίτης, σάν λαός, έπαψες νά έχεις σοβαρά κριτήρια, μόρφωση, διορατικότητα, καί τήν απαραίτητη νοημοσύνη καί υπευθυνότητα. Γιά νά μήν πω, πως στό βάθος κρύβεται η διεφθαρμένη σου αναμονή τού ρουσφετιού. Λυπάμαι γιά τήν δεύτερη περίπτωση η οποία εκφράζεται μέ τήν σημερινή πολιτική κατάσταση. Βρήσκω πως η κατάσταση αυτή είναι παθητική, νεκρή, είναι σάν τά στάσιμα νερά που σιγά, σιγά μουχλιάζουν. Μιά κατάσταση που δέν γεννάει, δέν παράγει πολιτισμό, δέν παράγει έργο. Πείτε, μου τί πολιτισμός υπάρχει σήμερα στήν Ελλάδα? Καί μαζί μ’ αυτό εννοώ καί παιδεία. Καί οί δύο πλευρές, κυβέρνηση καί πολίτες παραμένουν αδιάφοροι καί στείροι σέ θέματα πολιτισμού καί παιδείας. Οί λίγοι ζωντανοί αγωνιστές, δημιουργοί Τέχνης καί πολιτισμού, εξορίζονται από τό σύστημα, καί, ή εξορίζονται στήν κυριολεξία καί μεταναστεύουν στό εξωτερικό, ή ζούν εδώ εξόριστοι καί απομονωμένοι, αλλά χάρις στό διαδύκτιο δρούν καί μάχονται έξω. Εξω από αυτήν τήν κόλαση, από αυτό τό νεκροταφείο. Εξω τούς αναγνωρίζουν, εκεί αξιολογούναι καί εκεί διαπρέπουν. Η ειρωνεία είναι πως η επταετής δικτατορία παρά τήν απάνθρωπη τραγικότητά της έγινε αφορμή καί γεννήθηκαν έργα τέχνης, στήν ποίηση, στήν μουσική, στό θέατρο κ.λ.π..

  10. Ο/Η laskaratos λέει:

    Στη μνήμη των αγωνιστών κατά της Χούντας πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Πυρουνάκη και του αδικοχαμένου διάκου Τιμόθεου Λαγουδάκη:

    Από το:
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/21/amvrosios-lenis-pirounakis/
    Ταγματάρχης Χωροφυλακής Αμβρόσιος Λενής: Μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του παπα-Γιώργη Πυρουνάκη

    Posted by Κλέων Ι. στο 2016/04/21
    ………………….

  11. Ο/Η eklag λέει:

    Πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις,ειδικώς οι περί νομιμοποιήσεις έως και του ΚΚΕ ως και οι περί ομογενοποιήσεως διά της σαλατοποιήσεως εις την αυτήν μαρμίτα.
    Άλλο βέβαια να ανακατεύει ο Περικλής κι άλλο οι Παπαδόπουλοι,Κατρούγκαλοι κ.τλ.
    Το επισημαίνει εξάλλου κι ο Πλάτων ο οποίος ποτέ δεν πίστεψε στην δυναμική της ανθρώπινης ισότητας και με τον οποίο τείνουμε φεύ γηράσκοντας να συμφωνήσουμε.

  12. Ο/Η laskaratos λέει:

    Από το:
    https://lefterianews.wordpress.com/2015/04/25/%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1/

    Ο βασανιστής της Χούντας Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος στην κηδεία του στρατηγού Ντερτιλή (Χοροστάτησε και ύμνησε ο Αμβρόσιος)

    Παράνομα μισθοδοτημένος ιερέας με την ευθύνη του χρυσαυγίτη μητροπολίτη Αμβρόσιου της Αιγιαλείας (γνωστού και ως «Χωροφύλακα»), αντιμνημονιακού υμνητή για κάποιο διάστημα του Αλέξη Τσίπρα:

    http://eyploia.epyna.eu/modules.php?name=News&file=print&sid=1538

    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/02/2005

    Μπίζνες σε δημόσια έκταση από παπά-φάντασμα, του Πασχάλη Κορωναίου

    Παπάς-φαντομάς, που εμφανίζεται ως ιδιώτης και ως πρόεδρος αιμοδοτικού συλλόγου, έχει βάλει με σκανδαλώδη τρόπο στο χέρι δημόσια περιουσία σε στρατιωτική έκταση, με τις ευλογίες και την υπογραφή του ίδιου του υπουργού Εθνικής Αμυνας Σπ. Σπηλιωτόπουλου:
    Η απίστευτη ιστορία εκτυλίσσεται στο Αγρίνιο, με πρωταγωνιστή τον Αθανάσιο Βακράκο. Δυο δικαστικές αποφάσεις, πρωτοδίκως και στο εφετείο, ακύρωσαν, τον τελευταίο χρόνο, απόφαση του υπουργού Εθνικής Αμυνας να παραχωρηθεί έκταση-φιλέτο 10 στρεμμάτων του αεροδρομίου της πόλης στο σύλλογο.
    Παρά τις δικαστικές αποφάσεις, ο υπουργός επανήλθε προ ημερών και με νέα του απόφαση υπέδειξε στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου να παραχωρήσει στον ίδιο σύλλογο την έκταση!

    Ο δήμαρχος Αγρινίου, Θ. Σώκος, μιλάει για σκάνδαλο:
    «Είναι εντυπωσιακό πώς ένα κύκλωμα παραεξουσίας με επικεφαλής έναν ιερωμένο, που δεν αποκάλυψε ποτέ στην κοινωνία του Αγρινίου αυτή την ιδιότητά του, αλλά εμφανίζεται ως ιδιώτης και κινείται ως άλλος «Βαβύλης», κινητοποιεί τον κρατικό μηχανισμό, παρακάμπτοντας αποφάσεις της Δικαιοσύνης, αγνοώντας τον δήμο και τους φορείς της πόλης, συναλλάσσεται με τη Δικαιοσύνη, την εξουσία και βεβαίως με την Εκκλησία». Και αναρωτιέται: «Ποιος μπορεί να έχει τέτοια «δύναμη»;

    Η «Κ.Ε.» ρίχνει σήμερα φως σε σκοτεινές πτυχές αυτής της απίστευτης ιστορίας.

    Το χρονικό της υπόθεσης

    *Τον Ιούνιο του 2003 η Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου παραχωρεί στο σύλλογο-σφραγίδα την έκταση 10 στρεμμάτων, που σήμερα κοστολογείται 1,5 εκατ. ευρώ.

    *Κινητοποιείται ο Δήμος Αγρινίου, που από 10ετίες διεκδικούσε το σύνολο έκτασης του αεροδρομίου για τις ανάγκες του πανεπιστημίου.

    *Στις 15 Μαρτίου 2004 το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ζητάει από την ΚΕΔ την άρση της παραχώρησης, καθώς διαπιστώνει ότι ουδέποτε αποδέσμευσε το υπουργείο την έκταση. Αναγνωρίζοντας, δηλαδή, ότι η παραχώρηση ήταν παράνομη.

    *Στις 30 Μαρτίου, όμως, ο νέος υπουργός Σπ. Σπηλιωτόπουλος, στις πρώτες ημέρες της θητείας του, με απόφασή του χαρακτηρισμένη ως «επείγουσα» αποδεσμεύει την έκταση και υποδεικνύει στην ΚΕΔ να την παραχωρήσει εκ νέου, «σύμφωνα με τα υπάρχοντα αιτήματα».

    *Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ο σύλλογος ξεκινάει χωματουργικές εργασίες. Οι κάτοικοι αντιδρούν, σημειώνονται επεισόδια, περιφρουρείται ο χώρος. Ο δήμος προσφεύγει στη Δικαιοσύνη.

    *Στο δικαστήριο αποκαλύπτεται, μεταξύ άλλων, ότι «οι χρήσεις του χώρου (σ.σ. που επρόκειτο να οικοδομηθεί) δεν στοιχειοθετούν λειτουργία αιμοδοτικού συλλόγου».

    Αντίθετα, περιλαμβάνει «θεατρική μουσική σκηνή, καμαρίνια, γκαρνταρόμπα, τεράστιο χώρο συνάθροισης κοινού, γραφεία, χώρο κατοικίας…», σύμφωνα με την Πολεοδομία Πατρών.

    *Επειτα απ’ αυτά, η πολεοδομία ανακαλεί την άδεια. Το θέμα φαίνεται ότι έχει λήξει, αλλά ο σύλλογος προσφεύγει στο εφετείο.

    *Στις 10 Ιανουαρίου 2005 το δικαστήριο (υπ. αριθμ 1 απόφαση Εισαγγελίας Εφετών Πατρών) απορρίπτει κατ’ ουσίαν την ανακοπή που ασκήθηκε από το σύλλογο και κρίνει κύριο και διακάτοχο της έκτασης τον Δήμο Αγρινίου. Τότε, επεμβαίνει πάλι ο Σπ. Σπηλιωτόπουλος.

    *Με εντυπωσιακή ταχύτητα -μόλις ένα δεκαήμερο μετά- στις 20 Ιανουαρίου 2005, ο υπουργός υπογράφει έγγραφο, επίσης χαρακτηρισμένο «επείγον», που ανακαλεί προηγούμενες αποφάσεις του 1959 και του 1983, σύμφωνα με τις οποίες είχε παραχωρηθεί προς το δήμο έκταση του αεροδρομίου για αθλητικές εγκαταστάσεις.

    «Υπόδειξη» προς ΚΕΔ

    Και ο υπουργός υποδεικνύει στην ΚΕΔ να παραχώρησει μέρος της έκτασης στο συγκεκριμένο πλέον σύλλογο που κατονομάζει.

    Η άρση των συγκεκριμένων παραχωρήσεων (ετών 1959, 1983) έγινε με σκοπό να παρακαμφθεί η απόφαση του εφετείου και να πάψει ο Δήμος Αγρινίου να έχει έννομο συμφέρον προσφυγής στη Δικαιοσύνη! «Αποτελεί άραγε χειρισμό-μοντέλο, για την παραχώρηση και της υπόλοιπης έκτασης του αεροδρομίου;», διερωτάται ο δήμαρχος Αγρινίου.

    *Παρ’ όλα αυτά, με δελτίο τύπου (16/2/2005) ο κ. Σπηλιωτόπουλος επιχειρεί να διαψεύσει τις υπογραφές του, ισχυριζόμενος ότι «το υπουργείο δεν έχει καμία σχέση με την παραχώρηση της εν λόγω εκτάσεως»

    «Οι ενέργειες της ΚΕΔ, αλλά ιδιαίτερα του υπουργείου Εθνικής Αμυνας έγιναν εν κρυπτώ και χωρίς ενημέρωση του δήμου, παρά τις ομόφωνες αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, τις ερωτήσεις των βουλευτών και τις επιστολές μας προς τον ίδιο τον υπουργό», δηλώνει ο δήμαρχος Αγρινίου, που έχει ενημερώσει με επιστολή για το θέμα τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή. «Και ενώ γίνονται όλα αυτά με «ταχύτητα φωτός» υπέρ του συγκεκριμένου ιδιώτη, η ΚΕΔ ουδέποτε υλοποίησε την απόφαση του προηγούμενου υπουργού Γ. Παπαντωνίου για την παραχώρηση 178 στρεμμάτων από το σύνολο των 512 του αεροδρομίου, προκειμένου να ξεκινήσουν έργα για το πανεπιστήμιο», συμπληρώνει ο δήμαρχος.

    Ο «άλλος» Βακράκος

    Ο σύλλογος «Εθελοντών Αιμοδοτών Δωρητών Οργάνων Σώματος Αρωγής Ασθενών και Απόρων «Ο Αγιος Αθανάσιος» κοινής ωφελείας και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα» έχει ιδιοκτήτη, που σύμφωνα με το καταστατικό του είναι ισόβιο μέλος του διοικητικού συμβουλίου.

    Συμβαίνει ο άνθρωπος αυτός να είναι και ιερέας: Ο Αθανάσιος Βακράκος, σύμφωνα με τα δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος (έκδοση 2005), είναι τοποθετημένος στην Αγία Παρασκευή Γαλατινής, της μητρόπολης Σισανίου και Σιατίστης.

    Ουδέποτε, όμως, λειτούργησε εκεί, όπως μας απαντούν από την εκκλησία και τη μητρόπολη της περιοχής, συμπληρώνοντας ότι τον έχουν δει μόλις δυο με τρεις φορές την τελευταία δεκαετία. «Ακουγόταν ότι είναι άλλοτε στην Ελβετία κι άλλοτε στο Αγιον Ορος», μας λένε.

    Στο φάκελό του στη Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης φαίνεται ως αποσπασμένος στη Μητρόπολη Ελβετίας από το 2001. Οπως, όμως, μας διαβεβαιώνουν από τη Γενεύη, «ουδέποτε το όνομα αυτό υπήρξε στο δυναμικό της Ελβετίας. Τέτοιο όνομα δεν γνωρίζουμε» απαντά ο πατέρας Μάξιμος, πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης. Και το μυστηριώδες ταξίδι του στον κόσμο της Εκκλησίας περιπλέκεται ακόμη περισσότερο…

    Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος στην Αγγλία, τον Αύγουστο του 1983, από τον αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, Μεθόδιο.

    Δραστήριος ως ιδιώτης

    Το 1985 πήρε μετάθεση για την Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας υπό τον μητροπολίτη Αμβρόσιο και το 1992 εμφανίζεται στα χαρτιά να πηγαίνει στη μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης. Κάπου εκεί χάνονται τα ιερατικά του ίχνη, παρ’ όλο που εμφανίζεται μέχρι σήμερα τοποθετημένος σε αυτή τη μητρόπολη…

    Την ίδια περίοδο, όμως, εμφανίζεται ιδιαίτερα δραστήριος ως ιδιώτης. Παραθέτουμε μερικές από τις δημόσιες εμφανίσεις του:

    *Τον Ιανουάριο του 2003 έβγαλε όπλο (!) εναντίον του προέδρου του οργανισμού ύδρευσης στην περιοχή Στράτου, που εμφανίζεται ως έδρα του συλλόγου: «Με ασήμαντη αφορμή, άρχιζε να βρίζει, πήρε ένα όπλο και άρχιζε να απειλεί ότι θα σκοτώσει τον πατέρα μου», περιγράφει η κόρη του προέδρου του οργανισμού ύδρευσης, Ευαγγελία Γιάγκα, αντιδήμαρχος Στράτου. Αυτόπτης μάρτυρας η ίδια, όπως και αρκετοί κάτοικοι.

    *«Ο σύλλογος δεν έχει ούτε γραφεία, ούτε κάποια δραστηριότητα στην περιοχή», διαπιστώνει ο δήμαρχος Στράτου, Δ. Μορτζιάπης.

    *Διοργάνωσε εκδρομή με τη συμμετοχή του εισαγγελέα Πρωτοδικών Αγρινίου κ. Ψαράκη στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Στην αναμνηστική φωτογραφία, μάλιστα, εμφανίζεται και ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, μετά του Καρόλου της Αγγλίας.

    *Οργάνωσε εκδήλωση στο Αγρίνιο με κεντρικό ομιλητή αρεοπαγίτη, τον Δεκέμβριο του 2000. Ο τοπικός δικηγορικός σύλλογος, όμως, αντέδρασε και δεν παρέστη, θεωρώντας ότι έχει παρακαμφθεί ως θεσμικός φορέας.

    ———————————————-
    (πηγή: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 27/02/2005)

    18ο Τεύχος

  13. Ο/Η Η Χούντα στη Λακωνία λέει:

    http://www.makeleio.gr/?p=598358

    21|04|2016 21:02
    /Makelarisa

    Mε κλαρίνα και χορούς γιόρτασαν την 21η Απριλίου στη Λακωνία και την Ελλάδα! (ΦΩΤΟ&ΒΙΝΤΕΟ)

    Με μεγάλη επιτυχία -από κάθε άποψη- πραγματοποιήθηκε στην κωμόπολη της Σκάλας η εθνική και λαϊκή εκδήλωση με θέμα «Η 21η Απριλίου στη Λακωνία και την Ελλάδα» που οργάνωσαν ο Πατριωτικός Σύνδεσμος Λακωνίας και η Αδούλωτη Μάνη. Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα, άνθρωποι κάθε ηλικίας με εξαιρετικό ενδιαφέρον -για την Αλήθεια και την Ελλάδα, όπως τονίστηκε χαρακτηριστικά- παρακολούθησαν την προβολή ντοκουμέντων, τις ομιλίες των Γιάννη Λυμπέρη, Γιώργου Λουκάκου και Γιώργου Δημακόγιαννη, καθώς και τον μανιάτικο ποιητικό χαιρετισμό του Πέτρου Κασιδόκωστα-Ασπαλαθρού, και τέλος απόλαυσαν το καλλιτεχνικό πρόγραμμα με τον λαϊκό τραγουδιστή Κώστα Χαλουλάκο (που ήρθε από την Αμερική για την εκδήλωση!) και της παρέας Λακώνων μουσικών που τον συνόδευσαν στην ορχήστρα…
    http://original.livestream.com/vachosradio/video?clipId=pla_e38beea5-c30d-460a-a0a3-0bed5408fc9a

  14. http://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2016/04/1-21-1967-2.html

    Η 21η Απριλίου 1967 – 2. Η «αναίμακτος»

    Από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη «Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830 -1974»

    1. Η 21η Απριλίου 1967

    Παρασκευή, 21 Απριλίου 1967, ώρα 1.15′ μετά τα μεσάνυχτα. Τα τανκς του ταξιάρχου Στυλιανού Παττακού, που λίγο νωρίτερα έχουν ξεκινήσει απ’ το Γουδί, εμφανίζονται στο σταυροδρόμι των Αμπελοκήπων. Όλοι καταλαβαίνουν πως δε βγήκαν για παρέλαση, αν και τελικά η «επανάσταση» αποδείχτηκε για τους πραξικοπηματίες ένας απλός νυχτερινός περίπατος, έτσι που όλοι πιάστηκαν στον ύπνο, ακόμα και το πεπειραμένο ΚΚΕ, το ενσωματωμένο στην ΕΔΑ εδώ και κάμποσα χρόνια.

    Ήταν τανκς αμερικάνικα, απ’ αυτά που η Αμερική προμήθευε τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αλλά και το σχέδιο Προμηθεύς ήταν κι αυτό του ΝΑΤΟ. Το μόνο ελληνικό σ’ αυτή την ιστορία ήταν ο ύπνος των πολιτικών, αλλά και του βασιλιά.

    Σου λέει ο άνθρωπος ευλόγως, εφόσον υπάρχει μια δική μου χούντα, βασιλική και στρατηγική, έτοιμη να δράσει, αποκλείεται να δράσει αυτές τις μέρες μια άλλη χούντα παρακατιανή. Να όμως που οι συνταγματάρχες ήταν καλύτερα πληροφορημένοι για τον άμεσο κίνδυνο που διέτρεχε η πατρίδα. Αχ, αυτή η πατρίδα. Όλες οι πουστιές σ’ αυτόν τον τόπο στο όνομά της γίνονται.

    «Ουδαμού συνήντησα εχθρόν», λέει ο προελαύνων στους δρόμους της Αθήνας ταξίαρχος Παττακός απευθυνόμενος με τον ασύρματο στον αρχηγό, αν και κατώτερό του στο βαθμό, συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ποιος ήταν ο εχθρός που φοβόταν πως θα συναντήσει ο Παττακός; Μήπως οι κομουνιστές; Α, μπα. Ίσως η άλλη χούντα ήταν ο εχθρός που φοβόταν πως θα συναντήσει ο Παττακός. Στο κλούβιο κεφάλι αυτού του γεννημένου ηλίθιου, εχθρός πρέπει να ήταν ο καθένας που πρόβαλλε αντίσταση εκείνη την κρίσιμη για τα πεπρωμένα της φυλής στιγμή.

    Ακριβώς την ίδια ώρα που τα τανκς αρχίζουν την εξόρμησή τους απ’ το Γουδί, ένας άλλος γενναίος, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς, αρχίζει τις συλλήψεις των μακαρίως κοιμωμένων εχθρών. Δέκα χιλιάδες κόσμο συνέλαβε εκείνη τη νύχτα ο επιφορτισμένος με καθήκοντα δημόσιας ασφάλειας μικρονοϊκός συνταγματάρχης. Ανάμεσά τους και οι πολιτικοί αρχηγοί Γεώργιος Παπανδρέου, 79 ετών τότε, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, 65 ετών τότε και Ηλίας Ηλιού, κι αυτός 65 ετών τότε.

    Ο Παπανδρέου ετοιμαζόταν ν’ αρχίσει τον εκλογικό του αγώνα σε τρεις μέρες, την Κυριακή, απ’ τη Θεσσαλονίκη. Οι εκλογές είχαν προκηρυχτεί για τις 28 Μαΐου, δηλαδή σε 38 μέρες, και θα τις διενεργούσε κυβέρνηση της ΕΡΕ υπό τον Κανελλόπουλο.

    Στις 5.30 το πρωί οι τρεις καμπαλέρος Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Παττακός και Ν. Μακαρέζος επισκέπτονται τον έκπληχτο βασιλιά στα ανάκτορα και του δίνουν συστατική επιστολή του Γρηγορίου Σπαντιδάκη, αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού και μέλους επίλεκτου της χούντας των στρατηγών. Είναι καλά και τίμια παιδιά, λέει ο Σπαντιδάκης στο γράμμα, και σας βεβαιώ πως η θέση σας στο θρόνο ουδόλως κινδυνεύει. Και αμέσως μετά, τα τρία καθίκια εκθέτουν στο βασιλιά τους δύο λόγους για τους οποίους έγινε η «επανάσταση». Λόγος πρώτος: Η άμεση απειλή κομουνιστικής επαναστάσεως και συνεπώς διολισθήσεως της Ελλάδας στο παραπέτασμα. Λόγος δεύτερος: Η εξυγίανση της Ελλάδας απ’ τους κομουνιστές και τους συνοδοιπόρους. Τέτοιο χοντρό παραμύθι άκουγε ο μπουνταλάς βασιλιάς.

    2. Η «αναίμακτος»

    Η μεγάλη χούντα, που την πρόλαβε η μικρή, επρόκειτο να κάνει μία «αναίμακτο επανάσταση». Η μικρή χούντα έπρεπε να ακολουθήσει το δόγμα της μεγάλης, και να κάνει κι αυτή μία «ευπρεπή» και «αναίμακτο επανάσταση». Κι έτσι, το πρώτο πράγμα που ακούσαμε στα ραδιόφωνα την 21η Απριλίου 1967 ήταν πως η επανάσταση, που πέτυχε, ήταν αναίμακτη. Όμως, εκτός του ότι οι αναίμακτες επαναστάσεις σπανίζουν διεθνώς, οι συνταγματάρχες ήταν τόσο αδέξιοι στα πάντα, που είναι θαύμα που δεν σκότωσαν μερικές χιλιάδες Έλληνες, έτσι από επαναστατική ατζαμοσύνη.

    Όπως και νάναι, τα εμπρόθετα εγκλήματα της χούντας δεν είναι πάρα πολλά. Δεν πρέπει να ξεπερνούν τα είκοσι. Όμως, τα από λάθος και τα κατά τύχην, πρέπει να είναι πολύ περισσότερα. Όταν λέμε λάθος εδώ, εννοούμε το ξύλο που καταλήγει σε θάνατο, γιατί οι βασανιστές δεν έχουν την κατάλληλη «εκπαίδευση», κι όταν λέμε κατά τύχην εννοούμε τον θάνατο είτε από αδέσποτη σφαίρα είτε από τον πανικό του «οργάνου».

    Έγκλημα καλά οργανωμένο αλλά πάντως όχι τέλειο, όπως έδειξαν τα πράγματα, ήταν η δολοφονία του δικηγόρου των κατηγορούμενων για συμμετοχή στον Ασπίδα, Νικηφόρου Μανδηλαρά. Ενώ ο Παναγιώτης Ελλής πήγε άδικα των αδίκων στον Ιππόδρομο από τη σφαίρα ενός νταή αξιωματικού, που βιαζόταν να δράσει. Η Μαρία Κολοβού, πήγε από αδέσποτη στην οδό Πατησίων. Ο Γιάννης Χαλκίδης σκοτώθηκε σε μια επιδρομή των χαφιέδων της χούντας σε γιάφκα της Θεσσαλονίκης. Και ο βουλευτής της ΕΛΑ Γιώργος Τσαρουχάς δολοφονήθηκε με τρόπο τυπικά γκακστερικό.

    Κάπου στη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη, σταμάτησαν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μαζί με άλλους τέσσερεις, τον απομόνωσαν και του λιάνισαν στην κυριολεξία το κεφάλι. Συνέβη στις 8 Μαΐου 1968, πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του φίλου του Γρηγόρη Λαμπράκη. Επρόκειτο να δολοφονηθεί την ίδια μέρα με τον Λαμπράκη, όπως προέβλεπε το σχέδιο, αλλά τότε τη γλύτωσε χάρη στην έγκαιρη επέμβαση του πλήθους. Να γιατί έπρεπε να πεθάνει τώρα: διότι δεν πέθανε τότε. Ήταν ένας «χρέος τιμής» των καθαρμάτων προς την ατιμία.

    Η αστυνομία είπε πως πέθανε από καρδιά, την ώρα μιας τυπικής «εξακρίβωσης στοιχείων», αλλά αρνήθηκε να παραδώσει το πτώμα προς ταφήν στην οικογένεια. Και στη διάρκεια της κηδείας απαγόρευσαν να ανοιχτεί το φέρετρο. Όμως, ακριβώς τη στιγμή της ταφής η κόρη του Τσαρουχά, η Καίτη, ορμάει, ανοίγει το φέρετρο, και αποκαλύπτεται ένα λιωμένο κεφάλι χωρίς πρόσωπο. Και τα χέρια δεμένα με χειροπέδες! Μέσα στο φέρετρο! Δεν έκαναν τον κόπο ούτε καν να του βγάλουν τις άχρηστες πλέον χειροπέδες. Τέτοια κτηνωδία δεν τη συναντά κανείς ούτε στους Ναζί.

    Αυτό που με κάνει να χαρακτηρίζω τη χούντα υποδειγματικά ανθελληνική, είναι τούτη η περιφρόνηση προς το νεκρό σώμα, αυτός ο τρόπος ταφής, αυτές οι χειροπέδες σ’ ένα πτώμα με λιανισμένο κρανίο. Ο ελληνικός πολιτισμός έδειχνε πάντα σεβασμό στους νεκρούς. Δεν θα είχε κανείς την απαίτηση να γνωρίζουν τα κτήνη τον τραγικό μύθο της Αντιγόνης αλλά, του κέρατά, θα έπρεπε να ξέρουν τουλάχιστον τα ταφικά έθιμα της Μάνης, όταν η μάνα του δολοφονημένου από βεντέτα πάει κι ανάβει κερί μπροστά στο φέρετρο του δολοφονηθέντος δολοφόνου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s