Σαν σήμερα. Ένα χρόνο… δικάζεται η Χρυσή Αυγή (ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι)

[Προς Δικαιοσύνη και Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών: Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει…]

σιγά τα λάχανα

[…] βρίσκεται στον «πάγο» από τις 12 Ιανουαρίου, λόγω της αποχής των δικηγόρων για το Ασφαλιστικό και κυρίως λόγω της συνεχιζόμενης άρνησης της Επιτροπής Αδειών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών να εξαιρέσει τους δικηγόρους που παρίστανται στη συγκεκριμένη δίκη.

Οι δικηγόροι της οικογένειας Φύσσα, πριν από κάθε δικάσιμο καταθέτουν αίτημα εξαίρεσης το οποίο απορρίπτεται, την ίδια ώρα που  έχει δοθεί άδεια για τη δίκη του «Noor 1» και για την προσφυγή της ΕΠΟ στο ΣτΕ για τον τελικό Κυπέλλου.

Στους τρεις μήνες, που δεν έχει γίνει δίκη έχουν χαθεί περισσότερες από 30 προγραμματισμένες δικάσιμοι. Έως τώρα έχουν καταθέσει μόλις 16 -από τους 132- μάρτυρες κατηγορίας και εκκρεμεί η ολοκλήρωση της κατάθεσης ενός αστυνομικού, που διεκόπη λόγω της αποχής των δικηγόρων.

Στους τρεις μήνες, που δεν έχει γίνει δίκη έχουν χαθεί περισσότερες από 30 προγραμματισμένες δικάσιμοι. Έως τώρα έχουν καταθέσει μόλις 16 -από τους 132- μάρτυρες κατηγορίας και εκκρεμεί η ολοκλήρωση της κατάθεσης ενός αστυνομικού, που διεκόπη λόγω της αποχής των δικηγόρων.

Ποιες δίκες εξαιρεί η επιτροπή αδειών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών 

Επιλεκτική εμφανίζεται η επιτροπή αδειών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών  για μια ακόμη φορά, καθώς φαίνεται να δίνει άδειες για εκδικάσεις υποθέσεων που δεν καλύπτονται από το πλαίσιο  εξαιρέσεων.

Αυτή τη φορά, έδωσε άδεια στους δικηγόρους της «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ», προκειμένου να καταθέσουν αίτηση πτώχευσης. Η αίτηση κατατέθηκε την Παρασκευή 11 Μαρτίου και ορίσθηκε δικάσιμος  μόλις πέντε ημέρες μετά.

Μιλώντας στην εκπομπή Ντάμες Σπαθί, ο δικηγόρος  των εργαζομένων της Ηλεκτρονικής, Τάκης Σαπουντζάκης και ένας εκ των δικηγόρων του ΠΑΜΕ στη δίκη της Χρυσής Αυγής , κατήγγειλε την απόφαση της επιτροπής αδειών  και τόνισε ότι θα προσφύγει εναντίον της συγκεκριμένης απόφασης.

Όλο το κείμενο στον Αθήνα 9.84

***

Η άποψή μας, σε αυτή την υπόθεση, για τη Δικαιοσύνη και τον Δικηγορικό σύλλογο είναι μία και μόνο: Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει…

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 απαντήσεις στο Σαν σήμερα. Ένα χρόνο… δικάζεται η Χρυσή Αυγή (ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι)

    • Ο/Η Κάσυ Διάρη ίμε χοιτλεροικοιά λέει:

      ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΝΑΖΙΣΤΕΣ-ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

      http://www.gazzetta.gr/politiki/article/325997-kasidiaris-eksymnei-xitler

      Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012 – 22:23
      .

      Κασιδιάρης εξυμνεί Χίτλερ

      «Αν οι ναζί είχαν κερδίσει τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, οι αξίες του ελληνισμού θα όριζαν τους λαούς…» Ποιος τα λέει όλα αυτά; Μα ποιος άλλος από τον Ηλία Κασιδιάρη, ο οποίος σε παλιότερο άρθρο εξυμνεί τον Αδόλφο Χίτλερ, σε μια ανάρτηση που κάνει το γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις.

      Το επίμαχο άρθρο είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα της Χρυσής Αυγής στις 20 Απριλίου 2011, εκεί όπου ο Κασιδιάρης έκανε λόγο για «ψέμματα» και «ιστορικές ανακρίβειες» σε σχέση με τον Χίτλερ.

      Με αφορμή την επέτεοιο από τη γέννηση του το 1889, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής τον περιγράφει ως «μέγα αναμορφωτή και οργανωτή ενός πρότυπου κράτους», χαρακτηρίζοντας τον παράλληλα ως «ύψιστο στρατηγικό νου» και «ιδιοφυία».

      Παρακάτω το απόκομμα της εφημερίδας:

  1. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

    η Κωνσταντοπούλου και η Χρυσή Αυγή

    όπως τη σκιαγραφεί ο Πέτρος Τατσόπουλος

    Ο ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
    .
    20 Ιουνίου 2015 στις 8:06 π.μ.

    Η περίπτωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Διολίσθηση στον αυταρχισμό ή επικοινωνιακός αντιπερισπασμός; Το σημερινό άρθρο μου στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Παραπολιτικά».

    Η ιστορία, άρρηκτα δεμένη με το θρύλο, είναι λίγο-πολύ γνωστή. Ο ξακουστός βασιλιάς του Πόντου Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ Διόνυσος φοβόταν σε όλη του τη ζωή ότι θα τον δηλητηριάσουν -ένας φόβος κάθε άλλο παρά αβάσιμος, ιδίως στους ανακτορικούς διαδρόμους. Καταπολέμησε το φόβο του χορηγώντας συστηματικά στον εαυτό του δηλητήρια σε μη θανάσιμες δόσεις, έως ότου απέκτησε πλήρη ανοσία. Η επιτυχία της πρακτικής του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε όταν εντέλει θέλησε να αυτοκτονήσει, ηττημένος από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο, κανένα δηλητήριο δεν μπορούσε να τον στείλει στον άλλο κόσμο και υποχρεώθηκε να ζητήσει την αρωγή ενός Γαλάτη μισθοφόρου, δίνοντάς του το ελεύθερο να τον σφάξει με το σπαθί του. Έκτοτε ο μιθριδατισμός κατέληξε να ταυτίζεται με τη σταδιακή δηλητηρίαση, εν πολλοίς ασυνείδητη, ενός ανθρώπου, ενός κόμματος ή ενός έθνους. «Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τα τείχη έξω», όπως γράφει και ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής.

    Οι περισσότεροι από εμάς αντιλαμβάνονται τον αυταρχισμό ως ένα πελώριο κύμα αυθαιρεσίας. Μια ξάστερη βραδιά, εντελώς μα εντελώς απρόκλητα, κυριολεκτικά από το πουθενά, εμφανίζεται ένα τσουνάμι και κατακλύζει τα πάντα. Στην πραγματικότητα, σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει έτσι. Ο αυταρχισμός επί μήνες, ενίοτε κι επί χρόνια, προετοιμάζει το έδαφος για την έλευσή του με μικρές δόσεις αυθαιρεσίας -μιθριδατικές, αδιόρατα αυξανόμενες- και όταν τελικά εμφανίζεται στο προσκήνιο, όχι μονάχα δεν ξενίζει κανέναν, αλλά θεωρείται και η πιο φυσική κατάληξη, ένα γεγονός αναπότρεπτο. Θα έλεγε κάποιος, χωρίς υπερβολή, πως τότε όλοι μας δίνουμε την εντύπωση ότι μια ζωή περιμέναμε τον τύραννο.

    Η περίπτωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου (της Ζωίτσας, όπως την φωνάζουν χαϊδευτικά οι οπαδοί της, βανδαλίζοντας στη μνήμη ημών, των πρεσβυτέρων, τη μία και μοναδική Λάσκαρη) είναι κάτι περισσότερο από ενδεικτική. Με τη Ζωίτσα περάσαμε μαζί το κατώφλι της Βουλής, τον Μάιο του 2012, εκείνη στην Α΄ Αθηνών, εγώ στην Β΄ -κι έτσι είχα την ευκαιρία να την παρατηρώ ακόμη και τον καιρό που, μολονότι πορφυρογέννητη, δεν συγκέντρωνε τόσο έντονα τα φώτα της δημοσιότητας. Η Ζωίτσα συγκαταλέγεται σ΄εκείνους που δεν τους συμπαθείς με την πρώτη ματιά -εν μέρει, αδίκως- και κερδίζουν με τον ιδρώτα τους τη συμπάθεια που δίνεις σε άλλους εύκολα και συχνά δίχως να το αξίζουν. Ωστόσο, όποιος δεν ήταν αθεράπευτα προκατειλημμένος απέναντί της, μπορούσε να εκτιμήσει την εργατικότητά της -είναι αυτό που λέμε «σκυλί» στη δουλειά-, τη νομική της κατάρτιση, τη μαχητικότητά της και τις προοδευτικές της ιδέες, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο. Μπορούσε παράλληλα να κρίνει με επιείκεια κάποιες θεατρινίστικες υπερβολές της -όπως το αλησμόνητο «βοήθεια!», έξω από την ΕΡΤ, πρόπερσι τον Ιούνιο, δίπλα στη Ραχήλ Μακρή που, κοίτα να δεις, θα μεταμορφωνόταν συν τω χρόνω στο προσωπικό της ντόμπερμαν. Όλες αυτές οι μπαλαφάρες -θα σου έλεγε ο καλόπιστος- δεν είναι παρά αδέξιες εκκλήσεις αγάπης. Εκκλήσεις αποδοχής.

    Το πρώτο φάουλ της Κωνσταντοπούλου πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Τον Δεκέμβριο του 2013, όταν η Ολομέλεια της Βουλής, με ηχηρή ομοψυχία -241 «ναι»- ψήφισε την αναστολή χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής, η Ζωίτσα προτίμησε να μην μπει καν στην αίθουσα. Οι πιο πολλοί θεώρησαν ότι έφταιγε γι’ αυτό η νομικίστικη τυπολατρία της, μια σαρτζετάκεια ιδεοληψία που δεν της επιτρέπει να συμπεριφέρεται μεροληπτικά προς ένα νόμιμο κόμμα, έστω και φασιστικό, από τη στιγμή που δεν έχει τελεσιδικήσει η δίωξη εις βάρος του -παρότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, εφέτος τον Φεβρουάριο, έκρινε την αναστολή πλήρως νομότυπη. Πάντως κανένας δεν φανταζόταν τότε πως μια άλλη ιδεοληψία, η αντιμνημονιακή, θα μπορούσε να υπερισχύει στο μυαλό της και να την υποχρεώνει να αλληθωρίζει ακόμη και προς τους -αντιμνημονιακούς, φευ- επιγόνους του Αδόλφου. Έτσι, όταν προτάθηκε από το κόμμα της, δεκατρείς μήνες αργότερα, για Πρόεδρος της Βουλής, η αποδοχή από τα άλλα κόμματα ήταν συντριπτική. Πλημμύρισε η Ολομέλεια κοψοχέρηδες.

    Μια νέα Ζωή αναδύθηκε με το αξίωμα. Απρόβλεπτη, επιθετική, αυταρχική -λες και, μαζί με τις αναστολές, κόπηκαν και τα χαλινάρια της. Το ειδύλλιο με τη Χρυσή Αυγή αποδείχτηκε ακμαίο, αμοιβαίο – να οι φιλοφρονήσεις του Μιχάλη Αρβανίτη, να τα γλυκόλογα του Χρήστου Παππά- και, πάνω απ’ όλα, επικίνδυνο: η Πρόεδρος της Βουλής έφθασε στο σημείο ν’ αμφισβητήσει τη νομιμότητα όσων νομοσχεδίων (μνημονιακών, το βρήκατε) πέρασαν χωρίς τη ψήφο των προφυλακισμένων χρυσαυγιτών. Τα ευτράπελα επεισόδια -με τον βενζινά στην Αιδηψό, με τον αξιωματικό στην είσοδο της Βουλής- άφησαν πίσω τους τη δυσάρεστη οσμή ενός διογκωμένου Εγώ που δεν τιθασεύεται. Δική της η Βουλή, δικό της και το Κανάλι της Βουλής. Στη Βουλή θα εισέρχεται όποιος περνάει από το σκάνερ προθέσεων της Ζωίτσας και προκύπτει ακίνδυνος, ενώ θα παραδίδουν τον οπλισμό τους ακόμη και οι καταταλαιπωρημένοι φρουροί της αν θέλουν ν’ ανακουφίσουν τη φούσκα τους.

    Το κερασάκι στην τούρτα; Η επιστροφή της έκθεσης του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ως απαράδεκτης -λες κι επρόκειτο για ερωτικό ραβασάκι ή λες κι εφεξής η Ζωίτσα θα κρίνει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να διαβάζουν οι Έλληνες βουλευτές που -hello!- ανήκουν και σε άλλα έξι κόμματα εκτός από το δικό της. Ορισμένοι πιστεύουν ότι δεν είναι αυθεντικός ο αυταρχισμός της Κωνσταντοπούλου -χρησιμεύει μονάχα ως πρώτης τάξεως επικοινωνιακός αντιπερισπασμός, όποτε η κυβέρνηση βρίσκει τα σκούρα. Άλλοι, πάλι, φοβούνται το χειρότερο. Η Ζωίτσα έχει απασφαλίσει. Η Ζωίτσα έχει αυτονομηθεί. Εντούτοις, υπάρχει τρόπος για να την σταματήσουμε, είτε υποκρίνεται την αυταρχική είτε είναι αυθεντική αυταρχική. Ο παλιός καλός τρόπος. Η Πρόταση Μομφής.

    Πέτρος Τατσόπουλος «Παραπολιτικά» 20.6.2015

  2. Ο/Η Φούλη Μπούλη λέει:

    Πέρα βρέχει

  3. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    (ζήσε Μαύρε μου να φας τριφύλλι).
    Το ένα άλογο είναι ο Ντορής (κόκκινο άλογο) και το άλλο είναι ο Ψαρής!

  4. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ο ένας είναι ο Ντορής (το κόκκινο άλογο), ο άλλος είναι ο Ψαρής (το Ψαρό άλογο) και ο άλλος είναι το Μαύρο άλογο!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s