Γεράσιμος Αρσένης, ο πρόδρομος του κ.Τσίπρα

[Πύραυλοι, Ακροδεξιά, Εκκλησία]

Φωτογραφική σύνθεση του aixmi.gr

Φωτογραφική σύνθεση του aixmi.gr

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Θα ακουστούν πολλοί έπαινοι για τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό, τον οποίο είχε προτείνει ο κ.Τσίπρας το Μάη του 2012 στη σύσκεψη τον πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας! Ας ακουστεί και κάποιος αντίλογος, για τον εμπνευστή του «ενιαίου αμυντικού δόγματος» και της παραγγελίας των S-300 (υπήρχαν λεφτά)
S-300 και TOR-M1: Παλιοσιδερικά αξίας 500 εκατομμυρίων. Όλο το δημόσιο χρέος χωράει η τρύπα της Άμυνας…Η φάρσα του δόγματος…», Μακάριος Δρουσιώτης, εφ. Πολίτης 21/04/2012).

Δυο πράγματα τα οποία κανείς δεν θα μνημονεύσει είναι τα παρακάτω, που πήρα από τον Ιό της «Ελευθεροτυπίας»:

  1. «Το φιλί του πολιτικού-αράχνη «Το φιλί μεταξύ δύο ανδρών έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί σκάνδαλο ή έστω και απλή είδηση. Οταν όμως οι δυο άνδρες που ανταλλάσσουν περιπαθή ασπασμό βρίσκονται στους αντίποδες του πολιτικού φάσματος, τότε το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον είναι αυτονόητο. Μιλάμε, βέβαια, για το θερμό φιλί του Γιώργου Καρατζαφέρη και του Γεράσιμου Αρσένη κατά την παρουσίαση του βιβλίου του δεύτερου την περασμένη Δευτέρα. Η παρουσία του επίδοξου Ελληνα Λεπέν στην εκδήλωση του κ. Αρσένη έχει ήδη επισημανθεί. Το φιλί, όμως, το ανέδειξε κατ’ αποκλειστικότητα και για προφανείς λόγους το ιδιωτικό κανάλι του ίδιου του κ. Καρατζαφέρη…» (Ελευθεροτυπία, 24/4/2004).

  1. «Χριστοδούλου το ανάγνωσμα… Ιερές εξετάσεις στα σχολεία» «Ηταν η τελευταία «αναμέτρησή» του Χριστόδουλου με τα όργανα της πολιτείας πριν αναδειχθεί στο ύπατο εκκλησιαστικό αξίωμα -και την κέρδισε. Αντικείμενό της: έχουν ή όχι το δικαίωμα οι παπάδες να διακόπτουν τα μαθήματα για να οργανώσουν, στο χώρο του σχολείου και εν ώρα διδασκαλίας, εξομολόγηση των μαθητών; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στις 6/11/97, το υπουργείο Παιδείας εκδίδει εγκύκλιο (αρ.Γ2/6078) με την οποία απαγορεύει την είσοδο στα σχολεία οποιουδήποτε φορέα, κρατικού ή ιδιωτικού, και την παρακώλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας χάριν οιουδήποτε εξωδιδακτικού σκοπού. Ενα μήνα αργότερα (11/12/97), ο διευθυντής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Απ. Λαζάρου επισκέπτεται το 6ο Γυμνάσιο Βόλου και διαπιστώνει πως, αντί για μάθημα, γίνεται εξομολόγηση από ιερέα, απεσταλμένο του Μητροπολίτη. Εφαρμόζοντας τις εντολές του υπουργείου, τον απομακρύνει και στη συνέχεια στέλνει εγκύκλιο προς τα σχολεία, εξηγώντας τα αυτονόητα: ότι όποιος μαθητής θέλει να εξομολογηθεί μπορεί να το κάνει, αλλά στην εκκλησία της ενορίας του κι όχι στο σχολείο. «Τυπικότατος βέβαια και άψογος από γραφειοκρατικής πλευράς ο κ. Λαζάρου», παραδέχεται το επίσημο έντυπο της μητρόπολης, «αλλά η εγκύκλιός του μνημείο υποκρισίας» («Πληροφόρηση», Δεκ. 1997). Από κεί και πέρα, ποιος είδε το Θεό (ή, μάλλον, τον Αγιο Δημητριάδος) και δεν τον φοβήθηκε. Στο έντυπό του, ο Χριστόδουλος μιλά για «διωγμό κατά της Εκκλησίας» και περιγράφει την αντίδρασή του: «Χρειάστηκε να στενοχωρηθούμε, να θυμώσουμε, να βγούμε στα ραδιόφωνα, να εκφραστούμε αυστηρά για να σωφρονίσουμε τον τολμητία». Ενα μέτρο αυτής της «αυστηρότητας» μας δίνει η περιγραφή των αντιφρονούντων: «Μόνο ελάχιστοι `βαμμένοι’ δεν μπόρεσαν να δουν την αλήθεια. Με παροιμοιώδη στενοκεφαλιά είδαν το πράγμα κολλημένοι στον τύπο». Ποιά ήταν αυτή «η» αλήθεια; «Η Εκκλησία δεν είναι ένας οποιοσδήποτε μη-κυβερνητικός φορέας αλλά έχει θεσμική θέση μέσα στο κράτος, και, εν πάση περιπτώσει, δεν εισέρχεται στα σχολεία αυθαιρέτως αλλά με την σιωπηρά συναίνεση κι επιδοκιμασία τόσο των Δ/ντών της Εκπαίδευσης, όσο και των ιδίων των Γυμνασιαρχών και Λυκειαρχών, που αναγνωρίζουν τα θετικά αποτελέσματα της παρουσίας της Εκκλησίας ανάμεσά τους». Τελικά, η φονταμενταλιστική εξόρμηση θα φέρει τα αποτελέσματά της: στις 15/12/97, τέσσερις δηλαδή μόνο μέρες μετά το αρχικό «επεισόδιο», το ΥΠΕΠΘ του κ. Αρσένη αποφαίνεται με νέα εγκύκλιο ότι η Εκκλησία ΔΕΝ υπάγεται στην παραπάνω απαγόρευση.

«Το δίκαιο και η αλήθεια θριάμβευσαν», πανηγυρίζει ο κ. Χριστόδουλος. «Ο Χριστός χαίρει και ο διάβολος καταισχύνεται». Ο διάβολος που, προφανώς, είχε πάρει τη μορφή ενός διευθυντή της εκπαίδευσης που θέλησε να εφαρμόσει το νόμο..» («Ελευθεροτυπία», 24/5/1998)

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

12 Responses to Γεράσιμος Αρσένης, ο πρόδρομος του κ.Τσίπρα

  1. Ο/Η του Τσίπρα λέει:

    ΤΣΙΠΡΑΣ:
    «Ο Γεράσιμος Αρσένης υπήρξε ένας σπουδαίος πολιτικός και διανοούμενος, που επί σειρά ετών σημάδεψε με τις ιδέες και το έργο του το σοσιαλιστικό κίνημα, την πολιτική ζωή και την διακυβέρνηση της χώρας μας.
    Ένας διακεκριμένος επιστήμονας με πλούσια σταδιοδρομία σε Διεθνείς Οργανισμούς. Μα πάνω απ’ όλα ένας εξαίρετος άνθρωπος με ειλικρινή αγάπη και έγνοια για τον τόπο..Αφήνει πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη αγώνων, προσφοράς αλλά και θεωρητικής σκέψης, που θα μας συντροφεύουν στις καλές και στις δύσκολες στιγμές»

  2. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

    Aλλιώς μας τα έλεγαν τα παλληκάρια της Αριστεράς για το άρθρο 4 του Γεράσιμου και εκείνο το κάτσε καλά Γεράσιμε.
    Παντός καιρού ο Άλεξ.

  3. Ο/Η Konstantinos Floridis λέει:

    Πετυχημένος τίτλος!

  4. Ο/Η Παλιός λέει:

    H αντίληψη του εθνικού τσαμπουκά και των εξοπλισμών που κόστιζαν τεράστια ποσά και διατηρούν συγκρουσιακό κλίμα, επικίνδυνο και δαπανηρό και για τα δυο μέρη.
    Η αμφισβήτηση της αναγκαιότητας του αμοιβαίου αφοπλισμού, της καλλιέργειας βήμα βήμα των σχέσεων καλής γειτονίας, των αμοιβαίων κινήσεων καλής θέλησης και της προσφυγής στο διεθνές δικαστήριο για την επίλυση των αναπόφευκτων διαφορών.
    Που οδηγούν αυτά;
    26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.

    -27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».

    -28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους Έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.

    31 Ιανουαρίου 1996:

    00:00 Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή.

    01:40 Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.

    04:30 Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.

    04:50 Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν. Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Ωστόσο, στην Ελλάδα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Ναυτικό είτε από τους τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και ότι το γεγονός αποκρύφθηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.

    06:00 Οι αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέληση τους. «No ships, no troops, no flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.
    Ένα βίντεο

    και
    Το ΠΑΡΟΝ του Μάκη Κουρή.
    http://paron.gr/v3/article_print.php?id=17800&colid=&catid=34&dt=2007-10-21%200:0:0

    Ημ. Φύλλου: 21/10/2007

    Καταπέλτης ο Αρσενης

    Ο Σημίτης ενταφίασε το Δόγμα

    Ο πρώην υπουργός Άμυνας κατηγορεί τον πρώην πρωθυπουργό ότι θυσίασε το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου στον βωμό της ελληνοτουρκικής φιλίας.

    Καταπέλτης ήταν ο πρώην υπουργός Άμυνας Γεράσιμος Αρσένης. Σε συνέντευξη που έδωσε την περασμένη Τρίτη στην κυπριακή εφημερίδα «Η Σημερινή» ο κ. Αρσένης κατηγορεί τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη ότι ενταφίασε το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού. Είναι χαρακτηριστικός ο τίτλος της εφημερίδας, που έχει ως εξής: «Ο Σημίτης έθαψε το Δόγμα»!

    Ο κ. Αρσένης υποστηρίζει ότι για την κατάργηση του Δόγματος είχαν ασκηθεί πιέσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Τουρκία. Παρʼ όλʼ αυτά, το Δόγμα άρχισε να εφαρμόζεται με οδηγίες του Ανδρέα Παπανδρέου σε συνεννόηση με τον Γλαύκο Κληρίδη. Όμως, η άνοδος στην πρωθυπουργία του Κώστα Σημίτη και η αλλαγή πολιτικής, δηλαδή η στροφή προς την ομαλοποίηση των σχέσεων με την Τουρκία, ενταφίασε το Δόγμα, το οποίο σήμερα υπάρχει μόνο στα χαρτιά.

    Ο ενταφιασμός

    Χαρακτηριστικά στη συνέντευξή του, ο κ. Αρσένης τονίζει τα ακόλουθα:

    Ερ.: «Προχωρούσαμε μέχρι ενός σημείου. Τα αεροπλάνα πετούσαν για κάποιο διάστημα, αλλά στη συνέχεια σταμάτησαν. Γιατί;»

    Απ.: «Τα σχέδια προχωρούσαν με ταχύτατους ρυθμούς όσο υπήρχε η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου και ήμουν υπουργός Εθνικής Άμυνας. Το 1996 είχαμε αλλαγή κυβερνήσεως στην Αθήνα με Πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη και εγώ έπαυσα να είμαι υπουργός Εθνικής Άμυνας, ακριβώς λόγω της θέσης μου στο Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Άρχισε, τότε, να εφαρμόζεται μια αναθεωρημένη εξωτερική πολιτική ακρογωνιαίος λίθος της οποίας ήταν η βήμα προς βήμα προσέγγιση Ελλάδας – Τουρκίας, με προορισμό την «ομαλοποίηση των σχέσεων». Σʼ αυτό το κλίμα και με το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να δημιουργηθούν αντιπαραθέσεις με την Τουρκία, άρχισε να χαλαρώνει η εφαρμογή του Δόγματος. Στις κοινές ασκήσεις Τοξότης – Νικηφόρος άρχισαν να μην πετούν τα μαχητικά αεροπλάνα. Οδηγηθήκαμε στο φιάσκο των S-300 που δεν έφθασαν ποτέ στην Κύπρο, και ουσιαστικά το Δόγμα έμεινε στα χαρτιά και προωθήθηκε μόνο το άλλο σκέλος της εθνικής στρατηγικής, δηλαδή η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

    Η ΝΔ

    Ο κ. Αρσένης δεν έμεινε μόνο στο χθες. Τοποθετήθηκε και επί της ΝΔ επισημαίνοντας τα ακόλουθα:

    Ερ.: «Επί Νέας Δημοκρατίας η κατάσταση άλλαξε καθόλου;»

    Απ.: «Προσωπικά νομίζω ότι από το 1996 ουσιαστικά η πολιτική δεν έχει αλλάξει. Και, εκ των πραγμάτων, το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου παραμένει μόνο στα χαρτιά. Αντίθετα, εγώ πίστευα και πιστεύω ότι η προώθηση των εκκρεμών θεμάτων με την Τουρκία για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στην Κύπρο επέβαλε και επιβάλλει την ισχυρή στρατιωτική και αποτρεπτική δύναμη».

    • Ο/Η Ένας λέει:

      http://www.argokalymnos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=791:%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%B7-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%AF%CE%BC%CE%B9%CE%B1&Itemid=343

      ΠΕΜΠΤΗ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1996

      ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗΣ Δήμαρχος Καλύμνου

      Β. ΠΑΙΚΟΣ: Κύριε Δήμαρχε καλημέρα σας.
      Δ. ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗΣ: Καλημέρα αγαπητέ φίλε Βασίλη.
      Β. ΠΑΙΚΟΣ: Τι κάνετε; Καλό;
      Δ. ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗΣ: Είμαι καλά. Εσείς πώς πάτε;
      Β. ΠΑΙΚΟΣ: Κύριε Δήμαρχε πριν λίγες μέρες, ήσασταν περίπου για τα ΜΜΕ εθνικός ήρωας. Τώρα αρχίζουν να σας αμφισβητούν. Να σας αμφισβητούν – Θα το ακούτε κι εσείς, Θα το μαθαίνετε – για το αν καλά κάνατε πήρατε την πρωτοβουλία ύψωσης της σημαίας. Θα τα συζητήσουμε όλα αυτά. Πείτε μου κάτι το οποίο Κυκλοφορεί ως απορία, δεν ξέρω αν εσείς έχετε απαντήσει επισήμως *
      Πριν πάρετε την Πρωτοβουλία αυτή, της ανάρτησης της σημαίας στην Ιμια, είχατε κάποια επικοινωνία, κάποια επαφή, κάποια έγκριση από το κέντρο, την Αθήνα;
      Δ. ΔΙΑΚΟMΙΧΑΛΗΣ: Αγαπητέ φίλε Βασίλη, Θα ξεκινήσω μ’ αυτό που είπες, ότι τα ΜΜΕ πριν μια βδομάδα είχαν μία άλλη στάση απέναντί μου και σήμερα διαφοροποιούνται. Κατ’ αρχήν Θα ‘λεγα ότι η δική μου Κίνηση ανάρτησης του ύψιστου εθνικού συμβόλου, δεν είχε τέτοιου είδους κίνητρα και ομολογώ ότι δεν με απασχολεί. Δεν με απασχολεί.
      Στέκομαι όμως στο ερώτημα το οποίο μου έβαλες και οφείλω να πω το εξής: Δεν είχα Καμία συνεννόηση με κανέναν και ιδιαίτερα με τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, επειδή σήμερα ειπώθηκε αυτό σε άλλο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών.
      Β. ΠΑΙΚΟΣ: Ισως κύριε Δήμαρχε για να το ελαφρύνουμε λίγο το θέμα, να έγινε γνωστό ότι υπήρξατε και υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ότι
      είχατε και κάποιες ιδιαίτερες, προνομιακές σχέσεις με τον κ. Αρσένη.
      Δ. ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗΣ: Βασίλη, ξέρεις ότι δεν είμαι μόνο φίλος με τον Γεράσιμο τον Αρσένη. Είμαι και με άλλους πολιτικούς που παίζουν σήμερα στην πρώτη σειρά.

      https://www.e-leros.com/news/article/yparkto-i-ohi-fimologoymeno-synoikesio-diakomihali-me-syriza

      Υπαρκτό ή όχι το φημολογούμενο «συνοικέσιο» Διακομιχάλη με ΣΥΡΙΖΑ;

      Μοιραστείτε το με φίλους!

      Αμέσως μετά τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, όπου ο Δημήτρης Διακομιχάλης γνώρισε μια συντριπτική ήττα και «κατρακύλησε» από τον δημαρχιακό θώκο, στα έδρανα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, άρχισαν να διαρρέουν φήμες πως το ενδιαφέρον του πλέον στρέφονταν στην διεκδίκηση μιας βουλευτής έδρας.

      Διάφοροι κύκλοι, προσκείμενοι στον τέως Δήμαρχο, άφηναν (σκόπιμα;) να διαρρεύσουν αυτές οι φήμες, πως οι βλέψεις του ήταν πλέον στραμμένες σε κεντρικό επίπεδο.

      Συγκεκριμένα οι πηγές αυτές, μιλούσαν όλο αυτό το διάστημα για ενέργειες του Δ. Διακομιχάλη, ώστε σε πιθανές εκλογές, να είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, αφού είναι γνωστές οι σχέσεις του με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, τον οποίο στήριξε από την εποχή της διεκδίκησης της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ του τελευταίου, όταν απέναντί του είχε τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος τελικά κέρδισε την αναμέτρηση. Επιπλέον είναι γνωστό τοις πάσι, πως ο Διακομιχάλης συνεχίζει να συνδέεται με τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του, με τον οποίο διατηρεί στενότατες σχέσεις, ενώ στις πρόσφατες ευρωεκλογές στήριξε τις υποψηφιότητες της «Ελιάς».

      Μάλιστα οι φήμες που διέρρεαν όλο το προηγούμενο διάστημα, άφηναν να εννοηθεί πως ο τέως Δήμαρχος βρίσκονταν σε στενή επαφή με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, από τον χώρο της «Σοσιαλιστικής Τάσης», (χώρος καθαρά ΠΑΣΟΚογενείς), από τα οποία ζητούσε να προωθήσουν μια πιθανή μελλοντική του υποψηφιότητα με το κόμμα της σημερινής αξ. αντιπολίτευσης. Οι πληροφορίες αυτές, τις οποίες ποτέ μέχρι σήμερα δεν διέψευσε ο ίδιος, αναφέρονταν και σε συγκεκριμένα ονόματα στελεχών του κόμματος και ειδικά σε κάποιον καθηγητή εργατολόγο αλλά και σε γνωστό συνταγματολόγο νομικό.

      Ήταν ξεκάθαρο πως όλες αυτές οι πληροφορίες διέρρεαν στα τοπικά ΜΜΕ και στους διάφορους πολιτικούς κύκλους εσκεμμένα, ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες και οι διαθέσεις της τοπικής κοινωνίας και των κομματικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι πιθανές αντιδράσεις σε μια τέτοια προοπτική.

      «Στημένη» ή όχι η χθεσινή διάψευση;

      Χθες σε εκπομπή τοπικού τηλεοπτικού σταθμού, ενώ συζητιόνταν αυτό το θέμα, έκανε παρέμβαση ο πρώην πρόεδρος του ΔΣ, Νικόλας Γαβαλάς, γνωστό στέλεχος του τοπικού ΠΑΣΟΚ και θέλησε να διαψεύσει την πιθανολογούμενη επιθυμία για υποψηφιότητα με τον ΣΥΡΙΖΑ του Δ. Διακομιχάλη, τονίζοντας πως «παραμένει στο κόμμα του (δηλ. στο ΠΑΣΟΚ) και την παράταξή του και δεν έχει καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ». Μάλιστα δήλωσε πως είναι εις γνώσιν του Δ. Διακομιχάλη η δήλωση που έκανε και συγκεκριμένα επεσήμανε πως «είχε στην άλλη γραμμή τον ίδιο».Παράλληλα να σημειώσουμε πως την στιγμή που γινόταν η παρέμβαση Γαβαλά, ο τέως Δήμαρχος βρίσκονταν στην Αθήνα και οι πληροφορίες ανέφεραν πως σκοπός της επίσκεψής του ήταν η εξασφάλιση της υποψηφιότητάς του.

      Φυσικά ερωτηματικά δημιούργησε η χθεσινή αυτή παρέμβαση και κυρίως από το γεγονός πως δεν έγινε από τον ίδιο τον Δ. Διακομιχάλη, αλλά από στενό του συνεργάτη. Επίσης οι πληροφορίες αναφέρουν πως η ενέργεια αυτή ήταν«στημένη», ώστε να μην «καεί» η όποια πιθανότητα και να μην δημιουργηθεί «ντόρος» γύρω από το θέμα και πιθανές αντιδράσεις, ενώ βρίσκεται ο τέως Δήμαρχος στην φάση «των διαπραγματεύσεων» και κάνει «αγώνα δρόμου» για να πετύχει το σκοπό του.

      «Παλμός της Καλύμνου»

      http://www.stoxos.gr/2016/01/1996.html


      ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1996 ΣΤΑ ΙΜΙΑ…!!! Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ ΥΨΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ…!!

      Writen by ΣΤΟΧΟΣ

      Ο δήμαρχος της Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης υψώνει την Ελληνική σημαία στις βραχονησίδες Ίμια, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού.

  5. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ἕναν τέτοιο δημοσιογράφο ποὺ λέει τέτοια δὲν γίνεται νὰ τὸν πάρῃ κάποιος στὰ σοβαρά. Ἀργόσχολοι εἶναι καὶ οἱ συνδικαλιστὲς καὶ οἱ κοβάρχες καὶ τὰ κομματόσκυλα. Ἡ κυβέρνησις Τσίπρα ἀνέδειξε τὸ πρόβλημα τῆς ἀριστερᾶς. Εἶναι ἁπλῶς συγχωριανοὶ τῶν δεξιῶν. Ἀπὸ τὰ χωριὰ τῶν 20 κατοίκων, βρέθηκαν στὶς πόλεις καὶ στὴν ἀγκαλιὰ τῶν κομμάτων γιὰ μία θέσιν στὸν ἥλιο.

    http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=5665%2Cprinter.html&-V=makarios
    «Μετά την ένταξη στην ΕΕ και υπό τις νέες συνθήκες που επικρατούν, η μονομερής αποστρατιωτικοποίηση θα ήταν το πιο ισχυρό επιχείρημα υπέρ της αποχώρησης του τουρκικού στρατού από την Κύπρο. Η μονομερής αποστρατιωτικοποίηση είναι πιο ασφαλής άμυνα, και μάλιστα τζάμπα. Όμως, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Διότι οι πολιτικοί μας είναι όμηροι της ρητορικής τους και ενός πλέγματος συμφερόντων που έχουν δημιουργήσει αυτοί που μας πουλούν τα όπλα, τα ΜΜΕ, οι εργολάβοι πατριώτες, οι προμηθευτές και οι αργόσχολοι της Εθνικής Φρουράς.»

  6. Ο/Η Έλα μωρέ λέει:

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/4721542/?iid=2
    «Θα… διάβαζε» τις μέρες του «Κάτσε καλά, Γεράσιμε»

    ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΝΙΚΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ-ΕΥΗ ΣΑΛΤΟΥ-ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΥ | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/05/2012 07:15 |

    Δεκέμβριος του 1999. Μαθητές βάζουν φωτιά σε ομοίωμα του τότε υπουργού Παιδείας Γεράσιμου Αρσένη στη διάρκεια των ταραχών που προκάλεσε η μεταρρύθμισή του στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και που θεσμοθετούσε Πανελλαδικές Εξετάσεις σε Β’ και Γ’ Λυκείου
    «Θα… διάβαζε» τις μέρες του «Κάτσε καλά, Γεράσιμε»

    «Με τους συνεχείς πειραματισμούς, οι οποίοι έχουν σαν θύματα πρωτίστως τους μαθητές αλλά και τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, θεωρούμε ότι οι αντιδράσεις εκ μέρους των μαθητών είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες. Η ευθύνη για τη διαρκή αναστάτωση στον χώρο της Παιδείας ανήκει αποκλειστικά στην Πολιτεία και προσωπικά στον υπουργό Παιδείας».

    Πρόκειται για ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής Κέρκυρας του Συνασπισμού που εκδόθηκε το 1998 και ο υπουργός στον οποίον αναφέρεται είναι ο Γεράσιμος Αρσένης!

    Το 1998-99, επί υπουργίας Αρσένη στην Παιδεία, ξέσπασαν σφοδρές μαθητικές καταλήψεις, καθώς και μπλόκα ως αντίδραση στη μεταρρύθμιση που επιχείρησε ο κ. Αρσένης θεσμοθετώντας Πανελλαδικές Εξετάσεις σε Β’ και Γ’ Λυκείου σε όλα τα μαθήματα και καταργώντας τον θεσμό των μετεξεταστέων.

    Το σύνθημα «Κάτσε καλά, Γεράσιμε» έχει μείνει από τότε στην εκπαιδευτική ιστορία. Τις καταλήψεις και τα μαθητικά μπλόκα στους δρόμους στήριζε κατά κύριο λόγο το ΚΚΕ. Ωστόσο τη μαθητική εξέγερση υποστήριζε και ο τότε Συνασπισμός. Ο δε Αλέξης Τσίπρας ήταν γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας ΣΥΝ.

    Ο τότε πρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος προκάλεσε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για την Παιδεία ζητώντας άμεση αναστολή του νόμου.

    ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ. Εν τω μεταξύ φωτιά πήρε χθες το Διαδίκτυο μετά την πρόταση Τσίπρα να αναλάβει πρωθυπουργός ο πάλαι ποτέ Τσάρος της Οικονομίας.

    Το προφίλ του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στο facebook κατακλύστηκε από μηνύματα και ερωτήματα: «Αλέξη, θα μας εξηγήσεις το σκεπτικό της πρότασης Αρσένη;», ρωτούσε χθες το μεσημέρι μια διαδικτυακή φίλη του, ενώ κάποιοι άλλοι ήταν πιο ειρωνικοί: «Οχι και τον Αρσένη, ρε Αλεξάκο. Δεν είμαστε βλάκες. Το 2% και κάτι της Λούκας θες…». Ενας άλλος σχολίαζε: «Συγγνώμη που θα σε απογοητεύσω, αλλά η πρωτοφανής απερισκεψία σου θα σου στοιχίσει χιλιάδες λιγότερες ψήφους! Μας απογοήτευσες τόσο που θα χρειαστεί πολύ τρέξιμο για να μας ξανακερδίσεις. Αντίο!».

    Ανάλογες ήταν οι αντιδράσεις και στο twitter. Πολλοί ήταν εκείνοι που «τιτίβισαν» ειρωνικά. «Πόσο πιο πολύ να στοχεύσεις στο βαθύ, σάπιο και αναχρονιστικό ΠΑΣΟΚ;», αναρωτιόταν ο Ν.Κ. και ανέβαζε φωτογραφία από τις μαθητικές κινητοποιήσεις επί υπουργίας Γεράσιμου Αρσένη με το σχόλιο: «Ο Αλέξης μάλλον τότε… διάβαζε και δεν τα έβλεπε. Νεοκυβερνητικά κακέκτυπα». Υπήρχαν και αυτοί πάντως που με χιουμοριστικό τρόπο σχολίασαν την πρόταση: «Πάρε και τον Ακη… Ζητάς αυτοδυναμία με τον Αρσένη και τη Λούκα. Τι είναι αυτά, ρε Αλέξη; Πας να κάνεις τον ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ. Εγώ σε ψηφίζω και θα σε ξαναψηφίσω αλλά, ρε σύντροφε, πρόσεχε λίγο».

  7. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Αμήν γρ.
    http://www.amen.gr/article/gerasimos-arsenis-mnimi-dikaiou-met-egomion

    Γεράσιμος Αρσένης, «Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων»

    Σημείωση amen.gr Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί στον Άγιο Διονύσσιο Αεροπαγίτη

  8. Ο/Η Psycho λέει:

    Πάει κι ο Βόγλης. Ζωή σε λόγου μας!

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    Χρησιμοποίησα στην πρώτη παραπομπή μου στο κείμενο, ένα εξαιρετικό άρθρο του έγκριτου Κύπριου δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη:

    http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=5665%2Cprinter.html&-V=makarios
    («S-300 και TOR-M1: Παλιοσιδερικά αξίας 500 εκατομμυρίων. Όλο το δημόσιο χρέος χωράει η τρύπα της Άμυνας…Η φάρσα του δόγματος…», Μακάριος Δρουσιώτης, εφ. Πολίτης 21/04/2012).
    ………….

    Η φάρσα του δόγματος

    Η ιστορία άρχισε με το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, που ξεκίνησε ως μια έκφανση λαϊκισμού από τον Ανδρέα Παπανδρέου και την υιοθέτησε η κυβέρνηση Κληρίδη. Το αίσθημα ανασφάλειας και ταπείνωσης του 1974 και η προοπτική σοβαρής άμυνας απέναντι στην Τουρκία εξώθησαν τη στερημένη από «εθνικές επιτυχίες» κοινή γνώμη στο να αγκαλιάσει την αμυντική σύζευξη Ελλάδας – Κύπρου. Το Δόγμα απέκτησε οπαδούς όπως στο ποδόσφαιρο και οι ασκήσεις της Εθνικής Φρουράς με τη συμμετοχή της ελληνικής αεροπορίας έγιναν σόου στην τηλεόραση. Σε αυτή τη μέθη της εθνικής υπερηφάνειας πλασαρίστηκε στην κυπριακή κυβέρνηση η ιδέα της δημιουργίας αντιαεροπορικής ασπίδας με την αγορά του αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού συστήματος S-300.

    Μελέτες που έγιναν αργότερα κατέδειξαν ότι η απόφαση ήταν πέρα για πέρα λανθασμένη, διότι η Κύπρος επιχειρούσε να κάνει ένα άλμα από το τίποτα στο αντιπυραυλικό σύστημα. Σαν να ήθελες να χτίσεις ένα σπίτι και να άρχιζες από τα κεραμίδια αντί από τα θεμέλια. Όμως, όταν λήφθηκε η απόφαση δεν έγινε απολύτως καμιά μελέτη. Ο υπουργός Άμυνας στη δεύτερη πενταετία Κληρίδη, Γιαννάκης Ομήρου, είπε πως το πρώτο χαρτί που καταχωρίσθηκε στο υπουργείο Άμυνας ήταν η σύμβαση για την αγορά τους. Μεσάζων φέρεται να ήταν ο Φουάντ Αλ Ζαγιάτ, Σύρος έμπορος όπλων στην οικογένεια του οποίου παραχωρήθηκε η κυπριακή υπηκοότητα. Η τιμή αγοράς ήταν 230 εκατ. δολάρια και η μίζα, όπως προκύπτει από την περίπτωση των TOR M1 από την ίδια εταιρεία και τον ίδιο μεσάζοντα, ήταν τουλάχιστον 23 εκατομμύρια.

    Η πρωτοβουλία ήταν του υπουργού Άμυνας της Ελλάδας Γεράσιμου Αρσένη, ο οποίος είχε για σύμβουλό του επί των εξοπλισμών τον αδελφό του,…..
    _______________________________

    Με την ευκαιρία στο παρακάτω άρθρο αυτού του μαχητικού δημοκράτη και πραγματικού πατριώτη δημοσιογράφου, οι περιπέτειές του με τον αδελφό του ηγούμενου Εφραίμ Νίκο Κουτσού και με τον δικηγόρο και φίλο του κ.Ν.Κοτζιά, τον κ. Φαήλο Κρανιδιωτη

    http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=6285&-V=stiles

    Οκτώ χρόνια υπόδικος για το… Σχέδιο Ανάν!

    Τη Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου, στην Αθήνα, καθόμουν στο σκαμνί κατηγορούμενος για σοβαρά ποινικά αδικήματα: πλαστογραφία, ψευδορκία, απάτη κατά του δικαστηρίου! Δίπλα μου, συγκατηγορούμενος και… συναυτουργός ήταν ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου Σταύρος Τομπάζος. Στο ακροατήριο ήταν οι δικηγόροι, οι κατηγορούμενοι και οι μάρτυρες άλλων σοβαρών υποθέσεων, μεταξύ των οποίων και η ανθρωποκτονία.

    Το τριμελές πλημμελειοδικείο αποτελείτο από τρεις γυναίκες (οι δύο νεαρούλες) και στον ρόλο του εισαγγελέα της έδρας ήταν ένας νέος άντρας, ο οποίος εκπροσωπούσε την αρχή που είχε αποφασίσει να μας δικάσει. Στα αριστερά μου, στον ρόλο της κατηγορούσας αρχής, ήταν ο γνωστός δικηγόρος από το «Δίκτυο 21» Γαρουφαλιάς, άλλως Φαήλος Κρανιδιώτης, εθνικόφρων 28 καρατίων. Μέλη του «Δικτύου 21» είχαν στήσει περί το 2000 μια βιομηχανία αγωγών και μηνύσεων κατά εφημερίδων και δημοσιογράφων στην Ελλάδα, με κίνητρο την ιδεολογία τους. Ήταν ζήτημα χρόνου να έρθει και η σειρά μου…

    Στα δεξιά μου ήταν ο δικηγόρος μου, πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ, Νίκος Κωνσταντόπουλος. Ακριβώς μπροστά μου, καθήμενος για λόγους υγείας, ο πρώην πρόεδρος των Νέων Οριζόντων Νίκος Κουτσού. Είναι ο άνθρωπος ο οποίος μας κωλοσέρνει στα δικαστήρια, προσπαθώντας να αποδείξει ότι στα πέτρινα χρόνια του διχασμού που οδήγησαν στην τραγωδία του ’74 ήταν αντιστασιακός, ενώ στην πραγματικότητα βρισκόταν από την άλλη πλευρά.

    Ζήτησε μισό δις ευρώ

    Η περιπέτειά μου ξεκίνησε το 2003, παραμονές των προεδρικών εκλογών. Ο διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» Σεραφείμ Φυντανίδης μού ζήτησε να κάνω ένα αφιέρωμα για τους υποψήφιους Προέδρους: Κληρίδης, Τάσσος, Μαρκίδης, Κουτσού. Έκανα για όλους μια ιστορική αναδρομή. Για τον Κουτσού έγραψα μεταξύ άλλων ότι θεάθηκε ένοπλος στο πραξικόπημα και ότι καταγγέλθηκε για κακοποίηση πολίτη.

    Σε λίγο καιρό πήρα μία αγωγή από τον Κουτσού, μέσω του δικηγόρου του Φαήλου Κρανιδιώτη. Ο κ. Κουτσού διεκδικούσε μισό εκατομμύριο ευρώ αποζημιώσεις για συκοφαντική δυσφήμιση! Η υπόθεση εκδικάστηκε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2005. Μεταξύ των τεκμηρίων που παρουσιάσαμε στη δίκη ήταν και μία κατάθεση ενός δασκάλου από την Ακανθού, του Φώτιου Λοϊζίδη, την οποία έδωσε το 1975 στον δικηγόρο Μιχάλη Παπαπέτρου. Ο Λοϊζίδης περιέγραψε πώς συνελήφθη και κακοποιήθηκε από ομάδα πραξικοπηματιών, υπό τον Νίκο Κουτσού. Το δικαστήριο, αφού αξιολόγησε τα έγγραφα που καταθέσαμε και τις μαρτυρίες που προσκομίσαμε, απέρριψε την αγωγή και επιδίκασε στον κ. Κουτσού 10.000 ευρώ δικαστικά έξοδα.

    Ο Κουτσού έκανε έφεση. Ένας από τους λόγους της έφεσης ήταν πως η κατάθεση Λοϊζίδη ήταν πλαστή και το επιβεβαίωνε με γραπτή κατάθεσή του ο γιος του δαρμένου, πρέσβης Σταυράκης Λοϊζίδης. Το εφετείο, με μία τσεκουράτη απόφαση, απέρριψε πανηγυρικά όλους τους λόγους της έφεσης, περιλαμβανομένου και του ισχυρισμού της πλαστογραφίας.

    Ποινική δίωξη

    Όμως, η περιπέτειά μας δεν τέλειωσε εδώ, μόλις είχε αρχίσει. Την Κυριακή 19 Ιουνίου 2006, η εφημερίδα «Σημερινή», επί αρχισυνταξίας Άριστου Μιχαηλίδη, μου αφιέρωσε δύο ολόκληρες σελίδες με φωτογραφίες και πηχυαίους τίτλους: «Αγωγές για πλαστογραφία κατά δημοσιογράφου και πανεπιστημιακού». Το θέμα ήταν πως εγώ και ο Σταύρος Τομπάζος ήμασταν κατηγορούμενοι για σοβαρότατα ποινικά αδικήματα, όπως η πλαστογραφία, η απάτη επί δικαστηρίω και η ψευδορκία. Ο Σταύρος Τομπάζος μού είχε δώσει την «πλαστή» κατάθεση Λοϊζίδη και είχε καταθέσει μάρτυρας στο πρωτόδικο δικαστήριο. Στην Ελλάδα, ένας ιδιώτης μπορεί να ζητήσει ποινική δίωξη και να είναι ο ίδιος κατήγορος. Αυτό έκανε κι ο Νίκος Κουτσού διά μέσω του δικηγόρου του Φαήλου Κρανιδιώτη, επιδιώκοντας με τον τρόπο αυτό να πάρει τη ρεβάνς. Ο Κουτσού έδωσε τα δικόγραφα στη «Σημερινή», προφανώς για να μας καταδικάσει στη συνείδηση του κόσμου, πριν μας δικάσει στο δικαστήριο, και η εφημερίδα με απαράμιλλο ζήλο τα δημοσίευσε σαν να επρόκειτο για μεγάλο σκάνδαλο.

    Η υπόθεση δεν ήταν καθόλου αστεία. Διακυβεύονταν αξιοπιστίες, καριέρες, οικογένειες, όλοι οι κόποι μιας ζωής. Συντονιστήκαμε με τον Σταύρο Τομπάζο, βάλαμε δικηγόρους, φέραμε μάρτυρες και συγκεντρώσαμε στοιχεία για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε πλαστογράφοι και ότι τα στοιχεία που καταθέσαμε στην πρώτη αγωγή του Κουτσού ήταν γνήσια και υπαρκτά.

    Δικομανία

    Στο μεταξύ, όταν εκδόθηκε η απόφαση της έφεσης, ο Νίκος Κουτσού βρισκόταν στο νοσοκομείο μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Ως εκ τούτου δεν ασχολήθηκα καθόλου με το θέμα. Δεν έγραψα καν μερικές γραμμές κείμενο να ανακοινώσω ότι μετά την πρώτη δίκη κέρδισα και την έφεση. Θεώρησα ότι δεν είχε κανένα νόημα να αντιδικώ με έναν άνθρωπο -ό,τι κι αν μου είχε κάνει- που δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

    Περίμενα ότι μετά που έχασαν την υπόθεση στο εφετείο και επί της ουσίας και επί της «πλαστογραφίας» θα σκέφτονταν πιο λογικά και θα τερμάτιζαν αυτή την παράλογη διαδικασία. Όταν ο Κουτσού εξήλθε του νοσοκομείου, πήρα την πρωτοβουλία και επικοινώνησα με δικό του άνθρωπο σε μία προσπάθεια να βρούμε έναν τρόπο να τελειώνει αυτή η ιστορία. Η απάντησή του ήταν ένα γραπτό τελεσίγραφο, με το οποίο μας ζητείτο να υπογράψουμε δήλωση μετάνοιας. Δηλαδή, να ακυρώσουμε δύο αποφάσεις δικαστηρίων που μας είχαν δικαιώσει και να του ζητούσαμε και συγγνώμη! Ο άνθρωπος, και μετά τις περιπέτειές του, ήθελε ντε και καλά δίκη. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να κάνουμε δίκη.

    Μάρτυρες και ψευδομάρτυρες

    Ύστερα από πολλές αναβολές, λόγω και των προβλημάτων υγείας του κ. Κουτσού, η δική ορίστηκε για τις 10 Δεκεμβρίου στην Αθήνα. Προσωπικά, είχα την ευχέρεια να μην παραστώ στο δικαστήριο, επειδή δεν μου επιδόθηκε καμιά κλήση. Και τον Μάιο οι κατηγορίες θα παραγράφονταν λόγω της παρόδου οκταετίας από τη διάπραξη των αδικημάτων. Αποφάσισα να παραστώ οικειοθελώς, για να μην απαλλαγώ με παραγραφή, αλλά με απόφαση.

    Μάρτυρες υπεράσπισης ήταν ο Μιχάλης Παπαπέτρου, ο οποίος πήρε την «πλαστή» κατάθεση από τον πατέρα Λοϊζίδη, και η Σία Αναγνωστοπούλου, η οποία επεξεργάστηκε το αρχείο Τομπάζου πριν μου το παραδώσει ο Σταύρος. Ήταν και οι δύο παρόντες στο δικαστήριο. Μάρτυρες κατηγορίας ήταν ο δικηγόρος Ανδρέας Σ. Αγγελίδης, ο δημοσιογράφος Γιώργος Γεωργίου (Ποντίκι) και ο Σταύρος Λοϊζίδης, ο γιος του δαρμένου. Όλοι έδωσαν γραπτές καταθέσεις και υποστήριξαν -χωρίς κανένα στοιχείο- ότι η όλη υπόθεση ήταν μια σκευωρία εις βάρος του Κουτσού, με πρωταγωνιστή τον Παπαπέτρου, ο οποίος στην πραγματικότητα δεν είχε ιδέα. Την ημέρα της δίκης, όταν θα έπρεπε να υπερασπιστούν ενώπιον δικαστηρίου αυτά που ισχυρίζονταν, δεν εμφανίστηκε κανένας τους! Ετράπησαν όλοι εις φυγήν και άφησαν τον Κουτσού μόνο, υποβασταζόμενο από τη σύζυγό του και μιλώντας με σχετική δυσκολία, λόγω των προβλημάτων υγείας, να υπερασπίζεται μία χαμένη υπόθεση.

    Φινάλε σαν κινηματογραφική ταινία

    Η υπόθεσή μας ήταν η πρώτη στη σειρά, η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν γεμάτη δικηγόρους και κατηγορούμενους για σοβαρά ποινικά αδικήματα. Εγώ, με τον Σταύρο Τομπάζο, κάτσαμε κανονικά στο εδώλιο κατηγορούμενοι σε μια δική, εντελώς παράλογη, σαν αυτές που βλέπουμε στις ταινίες.

    Η διαδικασία κράτησε αρκετές ώρες, όμως το ζουμί ήταν στο φινάλε. Χωρίς κανένα στοιχείο, χωρίς κανένα τεκμήριο, χωρίς κανένα μάρτυρα παρόντα, ο εισαγγελέας της έδρας εισηγήθηκε την καταδίκη μας! Άρχισα να σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να καταλήξουμε και στον Κορυδαλλό. Η εισήγηση του εισαγγελέα δεν έπρεπε να μας εκπλήξει. Διαβάζοντας κανείς τα δικόγραφα δεν χρειαζόταν να είναι κανείς νομικός για να καταλάβει ότι αυτή η δίκη ήταν ένας παραλογισμός. Όμως, ο εισαγγελέας εισηγήθηκε να μας κατηγορήσουν και τελικά να μας καταδικάσουν.

    Μετά τον εισαγγελέα αγόρευσαν οι δύο δικηγόροι. Το σκηνικό ήταν σαν ελληνική ταινία με τον Κούρκουλο. Ο Φαήλος Κρανιδιώτης επιχειρηματολόγησε ότι όλη η υπόθεση ήταν σκευωρία κατά του πελάτη του, επειδή υποστήριζε το «όχι» στο Σχέδιο Ανάν!

    Μετά πήρε τον λόγο ο δικός μας δικηγόρος, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος απέδειξε στο δικαστήριο το ακριβώς αντίθετο: ότι μας δίκαζαν εμάς για το Σχέδιο Ανάν. Το 2003, όταν δημοσιεύτηκε το επίδικο άρθρο, δεν υπήρχε καμιά αντιδικία για το Σχέδιο Ανάν. Ακόμη και ο μακαρίτης ο Τάσσος εξελέγη Πρόεδρος για να το διαπραγματευτεί καλύτερα. Αντιθέτως, όταν μας άσκησαν την ποινική δίωξη, ήταν η περίοδος των εντάσεων του δημοψηφίσματος. Και όλοι οι συντελεστές αυτής της υπόθεσης μάς είχαν στο στομάχι για το Σχέδιο Ανάν.

    Με μια χειμαρρώδη αγόρευση, μεστή από νομικά επιχειρήματα και με ανάλυση των τεκμηρίων, ο Κωνσταντόπουλος έκανε σκόνη τον εισαγγελέα και διέλυσε όλα τα επιχειρήματα του Κρανιδιώτη, μη αφήνοντας καμιά αμφιβολία στις τρεις γυναίκες, οι οποίες αποτελούσαν το δικαστήριο, να αποφασίσουν, την ίδια ώρα, ομόφωνα το αυτονόητο: αθώοι.

    Μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, περάσαμε μία οκταετία στη διάρκεια της οποίας ήμασταν υπόδικοι, χώρια τα έξοδα, το άγχος και η ταλαιπωρία. Στην ουσία, μας έχουν δικάσει και μας έχουν καταδικάσει για την άποψή μας.

    Μόλις τέλειωσε αυτή η περιπέτεια, άρχισε να με απασχολεί πώς θα πρέπει ν’ αντιδράσω. Δεν πρέπει στον Κουτσού να καταχωρήσω αγωγή και να διεκδικήσω αποζημιώσεις; Δεν του αξίζει μια ποινική δίωξη για ψευδή καταμήνυση και να τον κωλοσέρνω στα δικαστήρια για οκτώ χρόνια, όπως μου έκανε εκείνος, χωρίς υπόθεση, ενώ εγώ έχω και υπόθεση;

    Κρίνοντας από την εμπειρία μου, αν ήταν εκείνος στη θέση μου, αναμφίβολα αυτό θα έκανε. Αυτή η διαπίστωση έκρινε και τη δική μου απόφαση: Θα κλείσω την υπόθεση εδώ. Δεν θέλω να τους μοιάσω ούτε στις μεθόδους ούτε στις πρακτικές. Τους αφήνω -όλους τους συντελεστές αυτής της περιπέτειας, κι αυτούς που φυγομάχησαν και τους άλλους που αποπειράθηκαν να μας μειώσουν με τα δημοσιεύματα- στην κρίση των τριών δικαστηρίων και της κοινωνίας.

    Μακάριος Δρουσιώτης

    30/12/2012

  10. Ο/Η Γραφείο τελετών λέει:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s