Οι 450 άνεργοι της Ηλεκτρονικής Αθηνών δεν είναι του Δημοσίου (ΓΣΕΕ χελόου…)

[Εάν στη θέση των 450 ανέργων της Ηλεκτρονικής Αθηνών βρίσκονταν 450 απολυμένοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εάν στην αντιπολίτευση ήταν όχι τα ευρωπαϊκά κόμματα αλλά ο Σύριζα. Αμφιβάλλετε ότι η πλατεία Συντάγματος θα παρέμενε για πέμπτο εικοσιτετράωρο κλειστή, κατειλημμένη από διαδηλωτές;]

η ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα ©Το Βήμα 16.06.15

η ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα ©Το Βήμα 16.06.15

Παιδιά σηκωθείτε!

Του Χρήστου Χωμενίδη στο capital.gr
Εάν στη θέση των 450 ανέργων της Ηλεκτρονικής Αθηνών βρίσκονταν 450 απολυμένοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εάν στην αντιπολίτευση ήταν όχι τα ευρωπαϊκά κόμματα αλλά ο Σύριζα. Αμφιβάλλετε ότι η πλατεία Συντάγματος θα παρέμενε για πέμπτο εικοσιτετράωρο κλειστή, κατειλημμένη από διαδηλωτές; Ότι κάτω από πύρινα ψηφίσματα διαμαρτυρίας θα είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές; Ότι θα είχαν ήδη διοργανωθεί συναυλίες συμπαράστασης με τη συμμετοχή των κατ’ επάγγελμα ευαίσθητων καλλιτεχνών; Πως τα προσκείμενα στη «ριζοσπαστική Αριστερά» ΜΜΕ θα έβριθαν από δακρύβρεχτες ιστορίες, οι οποίες θα κατέληγαν σε βροντερό ανάθεμα κατά της κυβέρνησης; Ότι η είδηση θα είχε λάβει διεθνείς διαστάσεις χάρη στους ξένους δημοσιογράφους που θα τροφοδοτούνταν αδιαλείπτως με σπαρταριστό υλικό;

«Οι αστοί δεν κατεβαίνουν εύκολα στον δρόμο… Ούτε συχνάζουν σε στρατευμένες συναυλίες…» μου είπε ένας φίλος, θέλοντας να υπογραμμίσει μια ποιοτική υπεροχή.

«Κατ’ αρχάς» του απάντησα «αν ο όρος «αστοί” αντιστοιχεί στο μπουρζουάδες, οι άνεργοι της Ηλεκτρονικής μόνο τέτοιοι δεν είναι. Για βιοπαλαιστές μιλάμε. Για τεχνικούς, για πωλητές, για λογιστές, για αποθηκάριους και για μεταφορείς. Για υπαλλήλους που -είτε οι συνθήκες της δουλειάς τους τους ήθελαν γραβατωμένους είτε με φόρμα εργασίας- ζούσαν από τον ιδρώτα τους. Που η τιμιότητα και η απόδοσή τους ελέγχονταν από τον εργοδότη καθημερινά. Διότι δεν είχαν, κατά πάσα πιθανότητα, στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας τους, οι άνθρωποι εκείνοι κάποιο «δόντι”, για να τους χώσει στο Δημόσιο. Να τους εξασφαλίσει μονιμότητα και ασφάλεια.

Κατά δεύτερον» τον ρώτησα «γιατί οι «αστοί” δυσκολεύονται τόσο να διαδηλώσουν; Επειδή μήπως νιώθουν βολεμένοι; Ουδέν ψευδέστερον! Ο ιδιωτικός τομέας –διότι για αυτόν μιλάμε– έχει πληρώσει την κρίση ακριβότερα από οποιοδήποτε άλλο τμήμα της κοινωνίας μας. Η ύφεση –που με εξοργιστική ανεμελιά διαιωνίζει και βαθαίνει η παρούσα κυβέρνηση– έχει οδηγήσει πότε σε αργό και βασανιστικό και πότε σε αιφνίδιο θάνατο δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις. Ουκ έστιν ο αριθμός των επιτηδευματιών και των εμπόρων που στραγγαλίζονται από ένα κράτος-μπαταχτσή, το οποίο αρνείται να τους επιστρέψει τον ΦΠΑ. Για να μην μιλήσουμε για τους ελεύθερους επαγγελματίες, που –έτσι κι εφαρμοστεί το εξυφαινόμενο ασφαλιστικό– κάλλιο να κάψουν τα μπλοκάκια τους και να το πάρουν απόφαση ότι θα τρέφονται εφεξής με ακρίδες και άγριο μέλι σαν τον Άι-Γιάννη τον Πρόδρομο…».

«Διαδήλωσαν!» με διέκοψε ο φίλος μας.

«Διαδήλωσαν» παραδέχτηκα. «Διαδήλωσαν πολιτισμένα και σεμνά και με πολύ στυλ ομολογουμένως. Και έπειτα, αφού κρέμασαν τις γραβάτες τους στα δέντρα, επέστρεψαν στις «κανονικές” τους ζωές. Έκτοτε εκτονώνονται νυχθημερόν μέσω των social media. Δεν αρκεί.»

«Δεν βρίσκεις το πεζοδρόμιο και το οδόστρωμα κάπως παρωχημένα, έτσι κι αλλιώς, πεδία διαμαρτυρίας;»

«Κάθε άλλο. Ο πολίτης που βγαίνει από τη ρουτίνα του και ενώνει τη φωνή και την ανάσα του με τις φωνές και τις ανάσες των συντρόφων του –όσων μοιράζονται την ίδια αγωνία και την ίδια ελπίδα– επιτυγχάνει ένα αποτέλεσμα ασύγκριτα πιο εντυπωσιακό από εκείνον που δρα σε ένα ψηφιακό περιβάλλον. Σκέψου μονάχα τι θα κλόνιζε περισσότερο τον οποιονδήποτε πρωθυπουργό: Εκατό χιλιάδες συμμετοχές σε ένα γκρουπ στο facebook που απαιτεί την παραίτησή του ή εκατό χιλιάδες στόματα που θα κραύγαζαν ρυθμικά «φύγε!”;»

«Εμείς δεν έχουμε την κινηματική παράδοση των άλλων. Δεν ξέρουμε από πλακάτ κι από ντουντούκες…»

«Για αυτό και οι άλλοι μάς αποκαλούν φι-λελέδες. Πού ακούστηκε; Τα κομματόσκυλα να χλευάζουν τους σκληρά εργαζόμενους! Οι ανελλήνιστοι Καρανίκες να βγάζουν γλώσσα σε όσους επιμορφώνονται και βελτιώνονται και ρισκάρουν και κερδίζουν τη ζωή τους κάθε μέρα! Οι άλλοι προφανώς είναι οι φλώροι. Όχι εμείς.»

«Διαδηλώσαμε ωστόσο. Για το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα.»

«Τότε μάλιστα! Το «Μένουμε Ευρώπη” μπορεί να μην ανέτρεψε τη φορά των πραγμάτων, απέκτησε όμως, μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, μια εντυπωσιακή δυναμική. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, τα ευρωπαϊκά κόμματα –δυστυχώς– αντί να υποστείλουν τις ταμπέλες τους και να κατέβουν ως ενιαίο μέτωπο, έπαιξαν το καθένα το δικό του παιχνίδι. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης βαυκαλιζόταν ίσως ότι θα γίνει πρωθυπουργός. Ο Σταύρος Θεοδωράκης ένοιωθε μιαν ανάσα από το 10%. Όσο για την Φώφη Γεννηματά ήλπιζε ότι θα επαναπατρίσει τα απολωλότα πρόβατα που είχαν πάει από το Πασόκ στον Σύριζα… Αυτά ανήκουν, έτσι κι αλλιώς, στην Ιστορία. Το ζήτημα είναι τώρα τι κάνουμε;»

«Τι κάνουμε;»

«Ακόμα και αν οι δημοσκοπήσεις φέρουν τον Σύριζα να υπολείπεται δέκα μονάδες από την Νέα Δημοκρατία, ο Αλέξης Τσίπρας και το σύστημα του δεν πρόκειται να το βάλει κάτω. Θα γραπωθεί, ίσα-ίσα, με νύχια και με δόντια από την εξουσία. Θα τη ρουφήξει μέχρι το μεδούλι. Φαντάζεσαι να κυβερνούν μέχρι το 2019; Φαντάζεσαι να ενδώσουν στον πειρασμό της εξόδου από το ευρώ και της εγκαθίδρυσης ενός τύπου λαϊκής δημοκρατίας;»

«Το τελευταίο αποτελεί εφιάλτη θερινής νυκτός.»

«Ο Παύλος Παπαδόπουλος που διατύπωσε το σενάριο μόνο άσχετος δεν είναι. Και μπορεί ο ευφυέστατος Απόστολος Δοξιάδης να ανέλυσε τις πιθανότητες πολιτειακής εκτροπής και να τους έδωσε μόλις ένα 3%, μα…»

«Μα;»

«Μα φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά. Παραμονές της 21ης Απριλίου 1967, η νεότατη τότε μαμά μου είχε βρεθεί σε ένα «κοκτέiλ πάρτυ”, όπως τα αποκαλούσαν. Κάποιος αξιωματούχος της αμερικάνικης πρεσβείας την πλησίασε και –φλερτάροντάς την μάλλον, για να την εντυπωσιάσει– της ανακοίνωσε ότι θα γίνει πραξικόπημα. Επιστρέφοντας –περασμένα μεσάνυχτα– στο σπίτι, η μάνα μου τηλεφώνησε στον πατέρα της, βουλευτή της ΕΔΑ, και του μετέδωσε την πληροφορία. «Αυτά δεν γίνονται!” αποφάνθηκε ο παππούς μου. «Ο λαός θα υπερασπιστεί τη δημοκρατία!” Τρεις μέρες αργότερα, βγήκαν τα τανκς στους δρόμους και ρουθούνι σχεδόν δεν άνοιξε…»

«Άρα;»

«Άρα μονάχα αν αυτοοργανωθούμε, εάν τελούμε σε διαρκή επαγρύπνηση, εάν με τη συλλογική, δυναμική μας δράση πάρουμε το πάνω χέρι στις εξελίξεις, μπορεί να αποτρέψουμε το κακό. Και το χειρότερο. Η στωικότητα, η απάθεια, ο εφησυχασμός των ευνοϊκών δημοσκοπήσεων είναι ο χειρότερος σύμβουλός μας. Με τα όσα ευτράπελα και εγκληματικά συμβαίνουν κάθε μέρα, η Ελλάδα, οι πλατείες και οι δρόμοι, θα έπρεπε να σείωνται. Καιρός λοιπόν να σειστούν!» .

* Ο κ. Χρήστος Χωμενίδης είναι συγγραφέας

Advertisements
This entry was posted in Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

7 απαντήσεις στο Οι 450 άνεργοι της Ηλεκτρονικής Αθηνών δεν είναι του Δημοσίου (ΓΣΕΕ χελόου…)

  1. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    Το σύστημα περνάει και διψάει. Πρέπει να τραφεί και να χτίσει τζάκια. Θα δούμε πολλά.

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    To καθεστώς Τσίπρα-Παππά δεν υποκλέπτει μόνο το ΔΝΤ.
    Ο κ.Ρουμπάτης (υπόθεση Κοσκωτά) μεγαλουργεί ως διοικητής της ΕΥΠ, καλύτερα και από τον τ.διοικητή της επί Καραμανλή και τώρα υφυπουργό κατά της Διαφθοράς κ.Παπαγγελόπουλο:

    https://toparatiritirio2012.wordpress.com/2016/04/18/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b8%ce%b1-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%83%ce%b5%cf%84%ce%b5-3/

    Ο κύριος Καθηγητής Εχθές στις 20:58

    Δεν θα νικήσετε

    Σηκώνεσαι το πρωί, φτιάχνεις τον καφέ σου, κάνεις και ένα ποστ στο fb και αρχίζεις κανονικά τη μέρα σου. Όμως μερικές μέρες δεν είναι ίδιες. Γιατί όταν πας να μπεις στον λογαριασμό σου, βλέπεις πως απλά δεν υπάρχει. Το συναίσθημα είναι λίγο περίεργο, νιώθεις σαν να σου κλέψανε το κινητό, νιώθεις κάπως έξω από τα νερά σου. Πληκτρολογείς τους κωδικούς σου αλλά τίποτα. Το facebook θέλει λέει επαλήθευση των στοιχείων σου, θέλει ταυτότητες κτλ. Τα στέλνεις αλλά τίποτα. Αναρωτιέσαι γιατί έκλεισε έτσι ξαφνικά ο λογαριασμός σου, που έχεις από το 2008. Μήπως βάζεις πολλές γυμνές φωτογραφίες; Μήπως βωμολοχείς σε υπερβολικό βαθμό; Μήπως χρησιμοποιείς ψεύτικες φωτογραφίες; Μήπως χρησιμοποιείς ψεύτικο όνομα;

    Όχι τίποτα αυτά δεν έχεις κάνει. Όλα είναι σωστά και με τον »νόμο» του FB. Όλα όμως; Ναι όλα. Τότε; Τότε αναγκαστικά το μυαλό σου πάει σε κάτι που δεν θες ούτε να το σκεφτείς. Πως σου ρίξανε το προφίλ, γιατί αυτά που γράφεις ενοχλούν ή στην καλύτερη δεν αρέσουνε. Αλλά αν ήταν έτσι ας μας έλεγε το fb να γίνουμε όλοι σανοφάγοι και να ανεβάζουμε μόνο σκυλάκια, γατάκια τραγουδάκια ή ύμνους στην Εθνοσωτήριο κυβέρνησή μας, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Φίλοι καλοί αλλά και πολλοί με είχαν προειδοποιήσει να »κλείσω» το προφίλ μου ώστε να είναι ορατό μόνο στους φίλους μου, ακριβώς για να μην μου το ρίξουνε και φυσικά για να μην με σταμπάρουνε και έχω «άλλα» θέματα, όπως είχε ο Φαρμάκης ο Γρηγόρης που το καλοκαίρι του διαλύσανε την επιχείρηση και κινδύνεψε η σωματική του ακεραιότητα. Όμως σε αυτό διαφωνώ κάθετα. Το facebook είναι το πλέον δυνατό μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Κάθε στάτους που κάνουμε διαβάζεται από πολύ περισσότερους από όσους νομίζουμε και φυσικά δεν έχει να κάνει με τα likes. Αυτό φοβίζει κάθε απολυταρχικό καθεστώς, οπότε το δικό μας, παρόλη την ψευδεπίγραφη αίσθηση Δημοκρατίας που πουλάει δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Οπότε με ανοικτά προφίλ ο λόγος μας έχει σαφέστατα πολύ μεγαλύτερη απήχηση. Ειλικρινά θα ήθελα να υπάρχει μια άλλη εξήγηση, αλλά δεν βρίσκω. Και ούτε είμαι το πρώτο »θύμα». Αρκετές οι περιπτώσεις που «πέφτουνε» ή ακόμη χειρότερα που χάνονται προφίλ που «ενοχλούν». Όμως ό,τι και να κάνουνε, όσα προφίλ και να »ρίξουνε», όσοι γράφουμε δεν θα πτοηθούμε από αυτό. Το αντίθετο μάλιστα. Ξέρουμε πως ενοχλούμε και χαιρόμαστε για αυτό. Γιατί σημαίνει πως το κάνουμε καλά. Να τους ξεμπροστιάζετε κάθε μέρα. Κάθε μέρα που κυβερνάνε χάνουμε πράγματα που θα θελήσουμε χρόνια για να τα ξαναφτιάξουμε. Οπότε συνεχίζουμε δυνατά και χωρίς κανέναν οίκτο στα απίστευτα ατοπήματά τους. Σύντομα θα τα ξαναπούμε από τον ίδιο ή καινούργιο λογαριασμό.

    Γιώργος Τσουκαλαδάκης

  3. Ο/Η Frixos λέει:

    Ποιοι 450, ποιας «Ηλεκτρονικης»?

    Διαβαστε τι ειπε ο Φωτης- Φανουρης Κουβέλης σε ομιλια του κατα τη χθεσινη συγκεντρωση/προβα του κυβερνητικου κουστουμιου, μαζι με την αλλη πολιτικη προσωπικοτητα, την Μαριλιζα Ξενογιαννακοπουλου:

    «Στην εποχή μας η κύρια διάζευξη είναι μεταξύ της δημοκρατικής συρρίκνωσης που προωθούν οι δυνάμεις της αγοράς και οι συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις και της υπεράσπισης και εμβάθυνσης της δημοκρατίας στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις της, που προωθούν οι προοδευτικές δυνάμεις….»

    Με βαση λοιπον τη σκεψη αυτου του μεγαλου πολιτικου ανδρα η …διαζευξη (!!! -προφανως θα εννοει η κυριαρχη πολιτικη αντιθεση) ειναι: αναμεσα στις «δυναμεις τις αγορας και τις συντηρητικες δυναμεις» (αυτες τις πακεταρει μαζι) και στις …»προοδευτικες δυναμεις»!
    Οι μεν πρωτες (δυναμεις της αγορας + συντηρητικες) μαχονται για τη …»δημοκρατικη συρικνωση» ενω οι «προοδευτικες δυναμεις» (Τοσκας, Καμενος, Κοντζιας, Παπας, Κουϊκ κλπ) πασχιζουν για …»την υπερασπιση και εμβαθυνση της δημοκρατιας»??? !!!

    Δεν ειναι απλα ο Φωτης που ειναι θλιβερος, νοιωθω οτι …»στην εποχη μας » (που λεει και Φανουρης πιο πανω) ζουμε σε μια κατασταση γενικευμενης διαταραχης, που ο καθενας μπορει να βγαινει και να λεει τα πιο τερατωδη με τον πλεον φυσικο τροπο και ολλες αυτες οι κακοφωνιες, που συνιστουν ενα δυσαρεστο ακουστικο αισθημα, να ακλαμβανονται ως μελωδιες.

    Δεν ξερω πως και αν μπορει να αντιμετωπιστει αυτο το φαινομενο.

  4. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    Χωμενίδης και capital θρηνούν για τους απολυμένους της «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ» και ο όρος «κροκοδείλια δάκρυα» κρίνεται ανεπαρκής και συκοφαντικός για τα άγρια, πλην αθώα ερπετά.

    http://atexnos.gr/nea-krisi-pro-ton-pilon/

    «Δεν ξέρω αν και πόση έκπληξη προκάλεσε σε σας η ειδησούλα που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα αλλά προσωπικά την προσπέρασα ως κάτι που δεν με άγγιξε. Ο ΟΟΣΑ, λέει, για τέταρτη φορά μέσα σε έναν χρόνο αναπροσάρμοσε προς τα κάτω τις εκτιμήσεις του για την εξέλιξη της πολυθρύλητης και πολυαναμενόμενης σε ολόκληρο τον κόσμο ανάπτυξης.

    Βέβαια, ο ΟΟΣΑ δεν μιλάει για ύφεση αλλά για επιβράδυνση της ανάπτυξης. Υποτίθεται, δηλαδή, ότι η παγκόσμια οικονομία έχει ξεμπερδέψει με την μεγάλη κρίση που ξέσπασε το 2008 κι έχει αρχίσει να παίρνει τα πάνω της, απλώς αυτή η βελτίωση θα γίνει με πιο αργούς ρυθμούς απ’ αυτούς που περιμέναμε.

    Δυστυχώς, η ιστορικά τεκμηριωμένη αλήθεια είναι πως η οικονομία, όταν εξέρχεται από μια μακρά κρίση, το κάνει με γοργά βήματα ή, τουλάχιστον, με επιταχυνόμενο ρυθμό. Σχηματικά μιλώντας, οι πρώτοι κλάδοι που μπαίνουν σε κύκλο ανάπτυξης, “τραβούν” μαζί τους κάποιους άλλους, οι οποίοι με την σειρά τους κάνουν το ίδιο, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη να επιταχύνεται. Αφού, λοιπόν, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ πιστοποιούν επιβράδυνση, η αλήθεια δεν μπορεί να είναι παρά το ότι ζούμε ήδη τα προεόρτια της επόμενης κρίσης, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν για το αντίθετο.

    Γιατί, όμως, είπα πρωτύτερα ότι η σχετική αναγγελία του ΟΟΣΑ δεν με εξέπληξε; Μα επειδή δεν νομίζω ότι λύθηκαν τα προβλήματα τα οποία οδήγησαν στην κρίση του 2008, συνεπώς εκτιμώ ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί οποιαδήποτε αισιόδοξη πρόβλεψη περί ανάπτυξης. Για παράδειγμα:

    Η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία ξέσπασε το 2008 και ήδη έχει βγάλει ψεύτες όσους υποστήριζαν ότι θα άρχιζε να υποχωρεί πριν τα τέλη του 2009 ή του 2010 ή του 2011 ή…, έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό το οποίο την διαφοροποιεί απολύτως από όλες τις οικονομικές κρίσεις που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα (συμπεριλαμβανομένου και του κραχ του 1929). Ποιό είναι αυτό το χαρακτηριστικό; Μα το γεγονός ότι για πρώτη φορά το πρώτο και κύριο θύμα μιας κρίσης είναι το ίδιο το τραπεζικό-χρηματοπιστωτικό σύστημα. Για πρώτη φορά το πλήγμα φέρεται κατ’ ευθείαν στην καρδιά του δυτικού οικονομικού συστήματος, κατ’ ευθείαν στην κολώνα του καπιταλισμού: τις τράπεζες και τα χρηματιστήρια. Παλιότερα, οι κρίσεις ξεσπούσαν στις επιχειρήσεις κι αυτές συμπαρέσυραν με την πτώση τους τις τράπεζες. Τούτη την φορά κατέρρευσαν οι τράπεζες και συμπαρέσυραν τις επιχειρήσεις. Και το πλήγμα ήταν τόσο καίριο ώστε η πρωτοφανής στήριξη των τραπεζών σε ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση να δείχνει ανεπαρκής. Δεν είναι τυχαίο ότι και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού έχει φουντώσει η συζήτηση για τα “κόκκινα δάνεια” ούτε ότι πριν λίγες μόλις μέρες Γαλλία και Ιταλία ζήτησαν από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM) “δίχτυ προστασίας” για τις τράπεζές τους.

    Οι αβεβαιότητες που εκφράζονται για το μέλλον της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης γενικώτερα (τύπου Grexit, Brexit κλπ), δεν αποτελούν απόρροια της κρίσης. Απλώς, η κρίση βόηθησε την ανάδειξη των οξύτατων ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων, οι οποίες κρύβονταν κάτω από το χαλί όσο τα πράγματα πήγαιναν καλά. Ο φερετζές σηκώθηκε και είδαμε όλοι ότι η Ε.Ε. δεν είναι μια “μεγάλη οικογένεια αλληλεγγύης κι αλληλοβοήθειας”, αλλά ένα πεδίο οξύτατου ανταγωνισμού των μονοπωλιακών αγορών. Ενός ανταγωνισμού όπου συμμετέχουν και οι ίδιες οι κυβερνήσεις, προκειμένου να στηρίξουν τα δικά τους μονοπώλια. Ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Η ανηλεής μάχη των βουβαλιών (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία) βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με συγκυριακά κι εναλλασσόμενα εκατέρωθεν κέρδη ή ζημιές. Φαίνεται ότι, προσωρινά, το γερμανικό βουβάλι αναδεικνύεται νικητής (έστω στα σημεία), αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει για τον φτωχό νότο. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, “όταν στον βάλτο τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια”.

    Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η συνταγή που ακολουθήθηκε για να βγει η παγκόσμια οικονομία από την κρίση, απέτυχε. Κι είναι εξ ίσου προφανές ότι δεν μπορεί να βρεθεί πετυχημένη συνταγή όσο επιμένουμε να χρησιμοποιούμε τα ίδια υλικά. Συνεπώς, το να εκτιμά κανείς ότι η επόμενη καπιταλιστική κρίση βρίσκεται προ των πυλών δεν συνιστά αποτέλεσμα θείας φώτισης αλλά απλής λογικής.»

    Στα «βατράχια» ανήκουν και οι διάφοροι συμπαθείς μικρομεσαίοι, μαγαζάτορες, επαγγελματίες, κλπ «γραβάτες», που ο Συριζα, για λογαριασμό των «βουβαλιών» εξοντώνει, (παρ ολο που αποτελούν σημαντική μερίδα των πολιτικών «πελατών» του). Καμμια εκπληξη, η σοσιαλδημοκρατία είχε πάντα αλάνθαστο ταξικό ένστικτο.

    Διεθνιστης

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    και μέσα στη σύγχυση,
    η τρέλα του μεγαλείου εκδηλώθηκε

  6. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Τὸ κακὸ εἶναι ὅτι ἡ μόνη λῦσις θὰ ἦταν νὰ ἱδρυθοῦν ἐξαγωγικὲς ἐπιχειρήσεις.
    Μὲ κομμουνιστικῆς νοοτροπίας κυβερνῆτες ἀποκλείεται. Ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ φιλελεύθεροι καὶ οἱ τριτοδρομικοὶ σοσιαλδημοκράτες μόνο μὲ φοῦσκες ἀσχολοῦνται.
    Ἀντὶ νὰ ἔχουμε εἰσροὴ συναλλάγματος ἐὰν ἐπεκτείνετο ἡ ἑταιρεία σὲ ἄλλες χῶρες, ἔχουμε κλείσιμο ἐπιχειρήσεων καὶ ἐπιδείνωσιν τοῦ προβλήματος.
    Κάποιοι θυμήθηκαν προβλήματα μὲ τὴν ἐφορία. Τώρα ποὺ ἔκλεισε νὰ δεῖτε πόσα θὰ πληρώνει. Γιατί δὲν ζητοῦν πρῶτα ἀπὸ ὅλα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ πληρώνῃ, ἀπὸ τὰ Κόμματα; Σ’ἕνα ὑγιὲς κράτος νὰ πληρώνουν καὶ αὐτοί, γιὰ συμβάλλουν στὴν εὐημερία τῆς κοινωνίας στὴν ὁποία ζοῦν, ἀλλὰ ὄχι σὲ ὐπεράριθμους καὶ ἄχρηστους.

  7. Ο/Η yan λέει:

    Το θέμαδεν είναι αν με τον Συριζα αντιπολίτευση θα κατασκηνωναν χιλιάδες στο Σύνταγμα ή όπου αλλού ΑΛΛΑ ΤΙ ΘΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΑΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ..Διότι και πορείεςκαι συγκρούσεις έγιναν λόγω του μνημονίου αλλά ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΗΔΕΝ.ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΠΕΡΑΣΑΝ.Το αρθράκι είναι δεξιό παραπονάκι και καλά γιατί κάθεστε ήσυχα με τον Σύριζα και με μας όχι.Κατευχαριστημενοι είναι όλοι.ΣΕΒ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ.Τι… κάνω λάθος;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s