Προς κάποιους που συνεχίζουν να παίρνουν την ΕΣΗΕΑ στα σοβαρά

[Ευτυχώς που δεν είμαι μέλος της ΕΣΗΕΑ]

Ο Θεός με φύλαξε και δεν έγινα μέλος της Ένωσης Συντακτών. Οπότε μπορώ να γράφω τη γνώμη μου ελεύθερα. Δεν έχω βέβαια την πριγκιπική ασφάλιση. Αλλά αυτή είναι μια θυσία που αξίζει να κάνεις.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης στο protagon

Η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι ανακούφιση. Σκέψου δηλαδή να θεωρείσαι συνάδελφος με όλους αυτούς στα payroll – και έχω συναντήσει πολλούς όλα αυτά τα χρόνια στις εφημερίδες.

Σκέψου την ντροπή να ανήκεις στο ίδιο σωματείο με ανθρώπους που έπαιρναν στα σοβαρά συνέντευξη από τον Αρτέμη Σώρα.

Με κακομοίρηδες που μεταφέρουν δελτία Tύπου από τα υπουργεία τους και τα αναπαράγουν στις εφημερίδες τους.

Με losers που εδώ και χρόνια κοιτάζουν τα κινητά τους μήπως τους μήπως τους έστειλε κάποια εντολή το «αφεντικό», δηλαδή ο εκάστοτε υπουργός Tύπου.

Με ανθρωπάκια που παίρνουν στημένες συνεντεύξεις από πρωθυπουργούς με προεγκεκριμμένες ερωτήσεις.

Με συνειδητούς ψεύτες που έχουν χρησιμοποιήσει τη φράση «οι νεκροί της ΕΡΤ» για να ντοπάρουν το πόπολο.

Με ηλίθιους που εγκαλούν εταιρίες κινητής τηλεφωνίας επειδή θεωρούν ότι το να απαντήσεις «ναι» σε μια προωθητική ενέργεια είναι προπαγάνδα για το δημοψήφισμα.

Με γλείφτες που ενώ τους ξεφτιλίζει η κάθε Ραχήλ Μακρή την καλούν και την ξανακαλούν γιατί κάνει νούμερα.

Με ανθρώπους που πληρώνονται για να καλέσουν στις εκπομπές τους υπόδικους ή ναζιστές και τους αφήνουν να διαφημίζουν την πραμάτεια τους και να κατηγορούν όποιον γουστάρουν χωρίς να τους κάνουν ούτε μια δύσκολη ερώτηση.

Με καραγκιόζηδες που κάθε βράδυ ανεβάζουν παραστάσεις σαν παιδιά του λαού, ενώ ταυτόχρονα λειτουργούν με το αζημίωτο φυσικά, ως porte parole υπουργών.

Με μικρολαμογάκια που φτιάχνουν βοθρολυμματικά blogs και sites προκειμένου να προωθήσουν τους πολιτικούς που τους έχουν προσλάβει.

Με αυτούς που αναμεταδίδουν ειδήσεις αδιασταύρωτες επειδή βολεύουν την προπαγάνδα τους.

Ευτυχώς κανείς από αυτούς δεν μπορεί να με μολύνει αποκαλώντας με συνάδελφο. Γι’ αυτό συνεχίζω να απορώ που κάποιοι συνεχίζουν να παίρνουν την ΕΣΗΕΑ στα σοβαρά. Και να μην θεωρούν τιμή τους και παράσημο τη διαγραφή τους από εκεί.

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

6 απαντήσεις στο Προς κάποιους που συνεχίζουν να παίρνουν την ΕΣΗΕΑ στα σοβαρά

  1. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Τὰ ἱστορούμενα μὲ τὴν ΕΣΗΕΑ ἔχουν σχέσιν ἢ μὲ τὰ ἀφεντικά, τὶς διαφημίσεις καὶ τὸ κοινὸ ἐν τέλει;

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    Αντιγράφω από σχόλιο αναγνώστη στο f.b. του μπλογκ του κ.Ροιδη:

    ____________________________________
    «Ας δούμε λοιπόν τι είναι πειθαρχική παράβαση για έναν δημοσιογράφο. Δεν θα ανατρέξω στο παρελθόν. Θα πάω στην χθεσινή εκπομπή του Μπογδάνου, στην οποία συνομιλεί με τον «διωκόμενο» Άρη Πορτοσάλτε. Με αφορμή το χθεσινό περιστατικό με το μωρό στο λιμάνι, ο Πορτοσάλτε λέει: «Αυτό το περιστατικό, το ότι πήγε να πετάξει το παιδί στη θάλασσα, δείχνει την αντίληψη για τη ζωή που έχουν αυτοί οι άνθρωποι, την αντίληψη που έχουν για τα παιδιά, την αντίληψη που έχουν για τις γυναίκες»
    Και ο μέγας παρουσιαστής Μπογδάνος συμπληρώνει: «Μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική Αστυνομία, με όση δικαιοδοσία πασχίζει να βρει, έχει ξεκινήσει διαδικασία, προσπαθώντας να αποτρέψει περισσότερους βιασμούς, απ’ αυτούς που ήδη λαμβάνουν χώρα».
    Πρώτον, είναι σαφέστατα ρατσιστικός λόγος το να αποδίδεις προθέσεις, πράξεις και ιδιότητες του ενός στο σύνολο. Δε θα μπω στη διαδικασία να υποστηρίξω την κίνηση του πρόσφυγα (που κατά την άποψη μου έθεσε σε κίνδυνο το παιδί, αλλά από πουθενά δεν προκυπτει ότι πήγε να το πετάξει στη θάλασσα). Είναι ο ορισμός του ρατσιστικού λόγου. Αν εγώ κλέψω κάποιον έχω προσωπικά την ευθύνη. Αν κλέψει ένας πρόσφυγας ή ένας μετανάστης φέρουν την ευθύνη όλοι.
    Δεύτερον, βασική αρχή στη δημοσιογραφία είναι ότι πρέπει να έχω στοιχεία για να ισχυριστώ ένα γεγονός, πολλώ δε μάλλον όταν αποδίδω σε ομάδα ανθρώπων πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα. Από ποια στοιχεία ο Μπογδάνος συμπεραίνει ότι γίνονται συνεχείς βιασμοί γυναικών στις τάξεις των προσφύγων και δίνει μάλιστα την εντύπωση ότι αυτό συμβαίνει με αυξανόμενο ρυθμό; Δεν είναι αυτό διασπορά ψευδών ειδήσεων; Δεν είναι συκοφαντική δυσφήμιση ανθρώπων, οι οποίοι γνωρίζει ο παρουσιαστής ότι δεν μπορούν να κινηθούν νομικά εναντίον του, λόγω της δυσχερούς θέσης στην οποίαν βρίσκονται;
    Δεν είναι όλα αυτά πειθαρχικά παραπτώματα; Είναι «δικαίωμα» του δημοσιογράφου να βγαίνει στο γυαλί και να ρίχνει λάσπη σε όποιον γουστάρει και ειδικά σε έναν αδύναμο;
    Ο Μπογδάνος, παίζοντάς το ήρωας, μας είπε ότι δεν θα κάνει ποτέ τα χαρτιά του για την ΕΣΗΕΑ (ας μην προσπαθήσει, θα είμαι ο πρώτος που θα κάνει ένσταση) αν και δουλεύει, όπως λέει, από το 2006 όταν ξεκίνησε ως ελεύθερος ρεπόρτερ στον Ρ/Σ City FM. Είμαι σε θέση να γνωρίζω πότε ξεκίνησε ο «ρεπόρτερ» καθώς έβγαινε κάθε πρωί ζωντανά στην εκπομπή μου. Το 2009 συνέβαινε αυτό. Και σ’ αυτό κατάφερε να λεει ψέματα ο Μπογδάνος. Ή είναι θαυματοποιός αφού κατάφερε να εργάζεται από το 2006 σε έναν σταθμό που άρχισε να εκπέμπει το 2008.
    Αυτά τα ολίγα περί δεοντολογίας…. by dimitris soultas ΥΓ Ελπιζω στο ιστολογιο σας να υπαρχει αναφορα στο κοψιμο της εκπομπης του Χατζηστεφανου απο το ΣΚΑΙ και καταγγελια της αρνησης της εργοδοσιας του ΣΚΑΙ να δεχτει ελεγχο της Επιθεωρησης Εργασιας στο κτιριο του,καθως και την μη καταβολη του συνολου της αποζημιωσης στους απολυμενους εργαζομενους που θυσιαστηκαν για να μην χαθει ουτε ενα μηδενικο απο τους λογαριασμους Πορτοσαλτε,Μπαμπη και λοιπων»
    ____________________________________

    Θέλω να πω το εξής πολύ απλό.
    Διαφωνώ απόλυτα με τα σχόλια των Μογδάνου-Πορτοσάλτε, τα θεωρώ επικίνδυνα, άδικα και με αποφορά ρατσισμού.
    Όμως δεν θα τους διέγραφα ποτέ από την ΕΣΗΕΑ γι’αυτά.
    Θα τους καλούσα ως ΕΣΗΕΑ σε ανοιχτό διάλογο, κατά προτίμηση μπροστά στο ευρύτερο εφικτά κοινό, ώστε να δείξω τον κίνδυνο και τον χαρακτήρα αυτών των σχολίων.
    Ο λόγος, μέσα σε κάποια όρια, αντιμετωπίζεται με διάλογο.
    Οι κ.κ. Προτοσάλτε και ο Μπογδάνος δεν εκπροσωπούν ναζιστικές απόψεις, οφείλουμε να συζητήσουμε μαζί τους.
    Αυτό σημαίνει Δημοκρατία.
    Για εμένα η ενέργεια του πρόσφυγα με το μωρό, δείχνει ακραία απόγνωση, απελπισία, τεράστια δυστυχία και με φέρνει αντιμέτωπο με την υποχρέωση της συνδρομής.
    Τους κ.κ.Πορτοσάλτε και Μπογδάνο τους δίνει τη δυνατότητα να κάνουν τον εκ του ασφαλούς εισαγγελέα σε βάρος τραγικών ανθρώπων.
    Ο διάλογος θα βάλει τα πράγματα στη θέση του και θα αποκαταστήσει τον πρόσφυγα.
    Αν αυτό μας ενδιαφέρει και όχι η φίμωση των αντιπάλων και η ιδεολογική τρομοκρατία.
    Η ελευθερία του λόγου είναι υπέρτατο αγαθό και η ΕΣΗΕΑ το βάζει σε μεγάλη διακινδύνευση για τώρα και κυρίως για το μέλλον.
    Η Αριστερά θα γευτεί πρώτη, στο εγγύς μέλλον τους πικρούς καρπούς της πρόσκαιρης αντιδημοκρατικής εξουσιαστικής της οίησης.

  3. Ο/Η plexus2006 λέει:

    http://www.thepressproject.gr/article/92327/Mas-poulane–trela-oi-Mastorakides-tou-NAI

    Μας πουλάνε … τρέλα οι «Μαστοράκηδες» του ΝΑΙ
    Μετά την απόφαση του πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ για τις διαγραφές του Στ.Μαλέλη και του Αρ. Πορτοσάλτε και την επίπληξη στους Ο.Τρέμη, Μ.Χούκλη, Μ.Καψή και Μ.Σαράφογλου οι εκβιαστές και διώκτες του φρονήματος των ψηφοφόρων του Ιούλιου του 2015, τολμούν να μιλάνε για …πολιτικές διώξεις!

    Ξαφνικά, μετά από την άτυπη γνωστοποίηση της απόφασης του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ που αποφάσισε τις προσωρινές διαγραφές του Στ.Μαλέλη και του Αρ. Πορτοσάλτε καθώς και την επίπληξη στους Ο.Τρέμη, Μ.Χούκλη, Μ.Καψή και Μ.Σαράφογλου αυτοί που προσπάθησαν από τις τηλεοπτικές οθόνες, το καλοκαίρι του 2015 να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν τους ψηφοφόρους στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, οι διώκτες του φρονήματος ενός λαού που αποτυπώθηκε με το συντριπτικό 62,5% του «ΟΧΙ», τολμούν να μιλάνε για …πολιτικές διώξεις!

    Μάλιστα σε ανακοίνωση-σχόλιο που εξέδωσε ο διευθυντής ειδήσεων του ΣΚΑΙ, Σταμάτης Μαλέλης, διανοείται να κάνει λόγο για «πλουραλιστική ενημέρωση». Λες και έχουμε ξεχάσει τι έγινε εκείνη την εβδομάδα.
    Το πώς κυριαρχούσαν χωρίς καμία ντροπή στα δελτία ειδήσεων (του ΣΚΑΙ, του ΜΕΓΚΑ, του ΑΝΤΕΝΝΑ κ.λ.π) οι εκβιαστικές δηλώσεις των αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης που απειλούσαν με καταστροφή.
    Το πώς επιστρατεύθηκε – και τηλεοπτικά- κάθε πολιτική εφεδρεία προκειμένου να στηριχτεί το «ΝΑΙ» με πρώην πρωθυπουργούς (Σημιτης, Μητσοτάκης, Καραμανλής) να καταστροφολογούν και δηλώσεις υπουργών και στελεχών προηγούμενων κυβερνήσεων της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ.
    Το πώς αποκλειστικά προβάλλονταν οι απόψεις «φορέων» που τάσσονταν υπέρ του «ΝΑΙ».
    Τα αριθμητικά στοιχεία που δείχνουν την μονομέρεια της τηλεοπτικής προβολής των αντίστοιχων απόψεων.
    Το πώς απειλούνταν εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις ακόμη και με απόλυση σε περίπτωση που δεν ψηφίσουν …σωστά στο δημοψήφισμα.
    Το πώς στήθηκε ένας απίστευτος μηχανισμός παραπληροφόρησης και τρομοκρατίας σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στο επικοινωνιακό.
    Αυτοί που κάνουν λόγο για …διώξεις απόψεων, θέλουν να ξεχνάνε πώς η απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ δεν αφορά την έκφραση πολιτικής θέσης. Αφορά την χρήση ενός δημόσιου αγαθού, των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων, προκειμένου να χειραφετηθεί η κοινή γνώμη προς μία πολύ-πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ενόψει της επίτευξης αυτού του στόχου, κάθε έννοια δημοσιογραφικής δεοντολογίας κατακρεουργήθηκε. Ειδήσεις διαστρεβλώθηκαν, «στήθηκαν» – αποδεδειγμένα- ρεπορτάζ, κατασκευάστηκαν τηλεοπτικά «πάνελ», εξαπατήθηκαν και εκφοβίστηκαν τηλεθεατές.

    Οι εγκαλούμενοι τηλε-αστέρες, είναι φυσικά η κορυφή του παγόβουνου. Ίσως αν χρησιμοποιούσαν το επιχείρημα του ότι απλά εκτελούσαν εντολές των αφεντικών τους θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχουν κάποιο δίκιο. ‘Όμως αυτό είναι κάτι που δεν διανοούνται να κάνουν. Προτιμούν να βαφτίζουν «δημοσιογραφία» την προφανέστατη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των καναλαρχών. Των ίδιων καναλαρχών που χρηματοδοτούνταν με θαλασσοδάνεια από τους συστημικούς τραπεζίτες για να προπαγανδίζουν υπέρ των «εθνικών προμηθευτών» και των «εθνικών εργολάβων».

    Ανεξάρτητα από την απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ αυτές οι πρακτικές και τα συγκεκριμένα στελέχη των τηλεοπτικών επιχειρήσεων καταδικάστηκαν ήδη από την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων της 5ης Ιουλίου.

    Η «χλιαρή» απόφαση του δεοντολογικού οργάνου, έχει μάλλον συμβολικό χαρακτήρα αφού θέτει απλά προσωρινά «εκτός» από το σωματείο των δημοσιογράφων τα εν λόγω στελέχη των τηλεοπτικών σταθμών.
    Χωρίς να τους στερεί κανένα από τα εργασιακά-ασφαλιστικά δικαιώματα τα οποία απολαμβάνουν χάρη στους αγώνες και τις προσπάθειες των πραγματικών δημοσιογράφων. Αυτών που βιώνουν τις πολιτικές του «ΝΑΙ», τις πολιτικές των μνημονίων. Μάλιστα από μία κυβέρνηση που τάχθηκε τότε υπέρ του «ΟΧΙ».

    Σε αυτή την κατάσταση άλλωστε, της μετατροπής του «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ», βασίζουν και την όποια επιχειρηματολογία τους.

    Όμως πάει πολύ να μας πουλάνε και τρέλα από πάνω…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Nομίζω πως ο Κ.Βαξεβάνης, είδε το θέμα πολύ ψυχραιμότερα από εσάς και κυρίως χωρίς υποκρισία.

      http://www.koutipandoras.gr/article/gia-tis-diagrafes-sthn-eshea
      Για τις διαγραφές στην ΕΣΗΕΑ

      ………………….

      Θέλω να διευκρινίσω κατ αρχήν, πως αν υπήρχε και λειτουργούσε η ΕΣΗΕΑ, δεν θα χρειαζόταν καμιά διαγραφή. Αν τα σωματεία των δημοσιογράφων μέσα από τη λειτουργία τους εξασφάλιζαν τους κανόνες, όχι απλά διατυπωμένους σε χαρτί αλλά ως κανόνες της καθημερινότητας της δημοσιογραφίας, η δημοσιογραφία θα ήταν ζωντανή. Το ίδιο και η ΕΣΗΕΑ.

      Τα δημοσιογραφικά όργανα, τα οποία έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο παρακμής που μοναδική τους λειτουργία είναι να εκλέξουν Πρόεδρο (και πάλι δεν τα καταφέρνουν) καταπίνουν επί δεκαετίες καμήλους και ξαφνικά τους έκατσε στο λαιμό η Τρέμη. Δεν εννοώ αδικαιολόγητα. Αλλά αν η ΕΣΗΕΑ λειτουργούσε δεν θα χρειαζόταν να υπάρξει αυτή η ακραία κατάσταση στην οποία ξαφνικά καλείται να ισορροπήσει η δημοσιογραφία.

      Ο Μαλέλλης πριν προπαγανδίσει για το δημοψήφισμα, καθιέρωσε τον κιτρινισμό στη δημοσιογραφία. Όσοι έχουν δουλέψει μαζί του θυμούνται το γνωστό “μην αφήνετε την αλήθεια να σας χαλάσει μια καλή ιστορία”. Ο Πορτοσάλτε δεν προσέβαλε τη δημοσιογραφική δεοντολογία προπαγανδίζοντας το ΝΑΙ, αλλά την κακοποίησε επί μακρόν παρουσιάζοντας την άποψή του και τις απαιτήσεις του Αλαφούζου ως δεδομένα ρεπορτάζ. Αυτοί και άλλοι πολλοί δημιουργήθηκαν με τον τρόπο που δημιουργήθηκαν, στο κενό που άφηνε ο ελλειπής δημοσιογραφικός έλεγχος από τα επίσημα όργανα.

      Η ΕΣΗΕΑ επέτρεψε και προήγαγε τον εκμαυλισμό των δημοσιογράφων, βαφτίζοντας τις αργομισθίες στο Δημόσιο συμπλήρωμα του εισοδήματος. Η ΕΣΗΕΑ επέτρεψε να ανδρωθούν παθογενή ΜΜΕ, δανεισμένα με θαλασσοδάνεια, μόνο και μόνο γιατί πρόσκαιρα κάποιοι κονομούσαν. Η ΕΣΗΕΑ δεν έδειξε στον κλάδο το φρένο της αξιοπρέπειας όταν κάποιοι πατούσαν με φρενίτιδα το γκάζι της συνδιαλλαγής. Η ΕΣΗΕΑ άφησε τους υγιείς δημοσιογράφους βορά στις επιθέσεις και στις προσπάθειες εξόντωσης.

      Το 2016, η συκοφαντική δυσφήμηση είναι ακόμη ποινικό αδίκημα και μάλιστα αυτόφωρο. Οποιοσδήποτε μπορεί να μηνύσει δημοσιογράφο άδικα και η αστυνομία οφείλει να τον συλλάβει και να τον οδηγήσει με χειροπέδες στα κρατητήρια. Οποιοσδήποτε λεφτάς μπορεί να μηνύσει 50 φορές δημοσιογράφο και να τον εξοντώσει οικονομικά. Η δημοσιογραφία έχει πλέον ποινικοποιηθεί και δημοσιογράφοι σέρνονται στις δικαστικές αίθουσες γιατί εκφράζουν άποψη. Πολλές φορές μάλιστα καταδικάζονται, γιατί η παντελής απουσία της ΕΣΗΕΑ, έχει μεταστρέψει την αντίληψη για το ποια είναι τα δικαιώματα και η δουλειά των δημοσιογράφων σε μια συντηρητική δικαστική κρίση.

      Το 2016, η μεγάλη μάζα των δημοσιογράφων που είναι όσοι δουλεύουν στο διαδύκτιο, είναι ανασφάλιστοι και η ΕΣΗΕΑ δεν έχει κάνει τον κόπο να ζητήσει από τις κυβερνήσεις να αλλάξουν το νόμο και να έχουν δικαίωμα ασφάλισης στο ΤΣΠΕΑΘ παρότι τα ταμεία πάνε κατά διαόλου

      Η διαπλοκή έχει αγκαλιάσει το δημοσιογραφικό επάγγελμα, όχι γιατί όλοι οι δημοσιογράφοι είναι διαπλεκόμενοι, αλλά γιατί ο εκμαυλισμός και η αντίληψη “δεν μιλάω”, έχουν κυριαρχήσει στα κενά που άφησε η απαίτηση (ναι ακόμη και με την απειλή των διαγραφών) για δημοσιογραφία.

      Η Ελλάδα δεν θα ήταν στην κατάσταση που είναι (ούτε η δημοσιογραφία), αν οι δημοσιογράφοι έκαναν τη δουλειά τους με επίβλεψη και κανόνες ελέγχου από την ΕΣΗΕΑ.
      ……………………….

      • Ο/Η plexus2006 λέει:

        Στον κύριο Ζαχαριάδη θα αναφέρεστε, φαντάζομαι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s