Αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι

[Τελικά πόσοι είναι οι αγρότες στη χώρα; Ακριβώς κανείς δεν γνωρίζει. Μία απογραφή τούς εμφάνιζε ως 813.000 αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε 300.000 ενεργοί]

agrotes10feb16

Σε όλη την Ευρώπη απασχολείται το 2,5-3% του πληθυσμού σε αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες και αποδίδει το 10-12% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Στη χώρα μας έχουμε συμμετοχή 14,5% του συνολικού πληθυσμού (πλασματικό νούμερο) με τη χαμηλή απόδοση του 5,6 % στο ΑΕΠ μας. Με τόσο μεγάλο ποσοστό δηλωμένων αγροτών και πενιχρά αποτελέσματα στην παραγωγή, πρέπει κάποτε να διερευνήσουμε τους λόγους που υπάρχει το φαινόμενο.

Οι σημερινοί κυβερνώντες, που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τη νοοτροπία που διαμόρφωσαν στον αγροτικό πληθυσμό, με τη λαϊκίστικη αντιπολίτευσή τους, τώρα «λούζονται» τα αποτελέσματα και εσχάτως ανακάλυψαν πως το 88% των αγροτών δεν πληρώνει φόρους γιατί δηλώνει εισόδημα 5 χιλιάδες ευρώ (δηλώσεις υπουργού). Κανείς δεν λέει ξεκάθαρα στους αγρότες πως είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, πως αναλαμβάνουν το ρίσκο, ότι η παραγωγική δουλειά τους υπόκειται στους νόμους της ελεύθερης αγοράς, ότι δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι.

Τα επαναστατικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που τώρα έγιναν υπουργοί κοιτούν με δέος τους αγρότες που, τι θέλουν; Να μην πληρώνουν φόρους, να συνεχίσουν να λαμβάνουν συντάξεις όπως τις προηγούμενες δεκαετίες που δεν πλήρωναν εισφορές και δήλωναν τη γυναίκα τους αγρότισσα και τα παιδιά τους στον ΟΓΑ για να έχουν τζαμπατζάν συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη, να λαμβάνουν επιχορηγήσεις, αποζημιώσεις και προστατευόμενες τιμές στα προϊόντα τους. Όσον αφορά το τελευταίο, όχι πως αυτό δεν είναι σωστό σε ένα βαθμό και σε ένα επάγγελμα που υπόκειται στις συνθήκες της φύσης (καταστροφές από τον καιρό, φυτικές αρρώστιες κτλ.), αλλά είχαμε πλέον ξεπεράσει κάθε όριο αυθαιρεσίας και προστατευτισμού.

Η επικρατούσα λαϊκίστικη νοοτροπία που τους χάιδευε και την εφάρμοσαν με προθυμία όλες οι δεξιές κυβερνήσεις (όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά), αλλά κυρίως εξέθρεψε η αριστερή αντιπολίτευση, στην πραγματικότητα υποβάθμισε την αγροτική παραγωγή σε καχεκτικότητα. Ο κατακερματισμός του επαγγέλματος με εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες που διαθέτουν ελάχιστα καλλιεργήσιμα στρέμματα, που άνευ επιχορηγήσεων και χαριστικών προνομίων δεν έχουν λόγο ύπαρξης και βιωσιμότητας, δεν είναι η διαπίστωση και η αλήθεια που θα ακούσεις από τα στόματα των πολιτικών.

Η ενασχόληση ενός τεράστιου μέρους του ελληνικού πληθυσμού με τις αγροτικές εργασίες είναι η μεγάλη στρέβλωση, το μεγάλο δομικό έλλειμμα της ελληνικής οικονομίας. Με μέσο μέγεθος εκμετάλλευσης 48 στρέμματα, που είναι το χαμηλότερο στην Ε.Ε., ο πολυτεμαχισμένος γεωργικός κλήρος στην Ελλάδα αυξάνει το κόστος παραγωγής, δεδομένου ότι το 60% της αγροτικής γης ενοικιάζεται από ιδιοκτήτες που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο. Αντίστοιχα στην Αυστρία η μέση εκμετάλλευση είναι 190 στρέμματα, στη Γαλλία 520, στη Δανία 590.

Ενδεικτικά στην αμπελοπαραγωγό Κορινθία ο μέσος εξαγωγικός αμπελώνας είναι κάτω από 30 στρέμματα, ενώ ο ανταγωνισμός επί παραδείγματι στην Ισπανία έχει περισσότερα από 1.000 στρέμματα έκαστος. Τελικά πόσοι είναι οι αγρότες στη χώρα; Ακριβώς κανείς δεν γνωρίζει. Μία απογραφή τούς εμφάνιζε ως 813.000 αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε 300.000 ενεργοί. Οι υπόλοιποι είναι είτε άνθρωποι της πόλης με ένα στρέμμα στο χωριό του παππού, είτε επιτήδειοι που τσιμπάνε τη χαριστική σύνταξη του ΟΓΑ που αποκτούσαν (παλαιότερα επί δεκαετίες) άνευ καταβολών.

Επιπλέον σε σχέση με τις ευρωπαϊκές χώρες, που το επάγγελμα του αγρότη απαιτεί τουλάχιστον ανώτερες σπουδές γεωπονίας (στη Δανία δεν παίρνεις άδεια ασκήσεως επαγγέλματος αν δεν φοιτήσεις τρία χρόνια σε εξειδικευμένο πανεπιστήμιο), το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο αντανακλά τα τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά μας και τους λόγους που τόσο εύκολα «πουλιέται» ο λαϊκισμός στον αγροτικό πληθυσμό αφού: ποσοστό 14,3% δεν έχει απολυτήριο δημοτικού, 69,5% είναι απόφοιτοι δημοτικού,15% είναι απόφοιτοι γυμνασίου και λυκείου και μόλις 1,2% είναι απόφοιτοι ΑΕΙ ή ΤΕΙ.

Η διαφθορά των συνεταιρισμών που δημιουργήθηκαν ως κομματικά μαγαζιά, καθόλου δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο τους και απλά διαιωνίζουν τη ρεμούλα, τις προσλήψεις, τον κρατισμό με συνενόχους τα μέλη των τοπικών κοινωνιών. Οι άστοχες καλλιέργειες με αποκορύφωμα το βαμβάκι που ήταν επί δεκαετίες μία εμμονή με σαφέστατο στόχο τις επιδοτήσεις, όχι μόνο εξάντλησε τους υδροφόρους ορίζοντες με δραματικές επιπτώσεις στο οικοσύστημα, αλλά έθρεψε γενιές αγροτών που πίστεψαν πως είναι προστατευόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι και όχι παραγωγικοί επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται να αναπτύξουν τη δουλειά τους με καινοτομία και ανταγωνιστικότητα.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι λογικό ακόμη και στη σημερινή Ελλάδα της επτάχρονης κρίσης με το ενάμισι εκ. ανέργους, να υπάρχουν αγρότες που ποτέ δεν πλήρωσαν άμεσους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές και να θεωρούν κεκτημένο δικαίωμά τους να συνεχίσουν να μην πληρώνουν. Έτσι έμαθαν, έτσι συνήθισαν, έτσι τους υπόσχονταν, έτσι θεωρούν πως είναι το λογικό και φυσιολογικό. Ας τους κοιτάξουν τώρα οι Συριζαίοι που κυβερνούν, ας ακούσουν τις διεκδικήσεις τους και ας τολμήσουν να συλλάβουν το μέγεθος των απαιτήσεών τους.

Αυτοί είναι οι αρχιτέκτονες του λαϊκισμού γιατί αυτοί δημιούργησαν την άβυσσο που θέλει τώρα να καταπιεί την αριστερή κυβέρνησή τους και κινδυνεύουν από τους χαϊδευμένους αγρότες, που τους έταξαν προεκλογικά όλη την γκάμα των λαϊκίστικων προνομίων και υποσχέσεων, να αντικρίσουν τη νέμεσή τους.

*

πηγή: ©Νίκος Κτιστάκης – Athens Voice

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

22 Responses to Αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι

  1. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Καλημέρα!

    Το μεγαλύτερο «προνόμιο» είναι να πουλάνε φθηνά τα προιόντα τους και στην τελική φάση πώλησης από τα σουπερ μαρκετ, τα μανάβικα κλπ. το κράτος να παίρνει μόνο από το ΦΠΑ/κιλό μεγαλύτερο ποσό από το καθαρό κέρδος του παραγωγού.

    Αν υπήρχαν δίκαιες τιμές που να έχουν σύνδεση με την τιμή διάθεσης στον καταναλωτή, ο αγρότης θα μπορούσε να αντιμετωπίζεται σαν επιχειρηματίας.

    Οσο όμως το αγροτικό προιόν δίνει …υπεραξίες που δεν ακουμπάνε καν τον αγρότη αλλά γεμίζουν τα κρατικά ταμεία, το κράτος πρέπει να αντιμετωπίζει τον αγρότη με το μαλακό. 🙂

  2. Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

    Και λίγα που γράφει το άρθρο…

    Πέρα από αυτά, οι «αγρότες» της Ελλαδάρας είναι μια κατηγορία ανθρώπων που, ιδιαίτερα όταν κατοικείς στην ύπαιθρο, τους βλέπεις συχνά:
    – Να κάνουν αλόγιστη, υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων. Δηλώνουν ψευδώς ως «αράντιστο» λάδι που στην πραγματικότητα προέρχεται από ελαιόδενδρα που έχουν ψεκαστεί πολύ λίγες μέρες πριν συλλεχθεί ο καρπός. Το ίδιο γίνεται και με άλλα είδη. Ψεκάζουν δίπλα σε κατοικίες και χωριά.

    – Να δηλώνουν φτωχοί, αλλά να διαθέτουν υπερπολυτελές «αγροτικό» αυτοκίνητο (συνήθως ημιφορτηγό με καμπίνα), με ζάντες αλουμινίου, μπάρες, χρώμια και φυμέ τζάμια, το οποίο ποτέ δεν χρησιμοποιείται για αγροτικές δουλειές, αλλά για βόλτες στα καφέ του πλησιέστερου αστικού κέντρου. Για αγροτικές χρήσεις έχουν άλλα οχήματα, συνήθως χωρίς πινακίδες. (Το φαινόμενο της κυκλοφορίας οχημάτων χωρίς πινακίδες είναι πολύ διαδεδομένο σε αγροτικές περιοχές.)

    – Να δηλώνουν ψευδή στοιχεία (σχεδόν όλοι!) για να εισπράξουν (κλέψουν) τεράστια ποσά από τις επιδοτήσεις της κακιάς Ευρώπης, τις οποίες θα αξιοποιήσουν παραγωγικά σε καραμπίνες, i-Phone, σκυλάδικα, κωλάδικα, καζίνο, πολυτελή «αγροτικά» αυτοκίνητα και συνήθως εισαγόμενες πόρνες της περιοχής («ρουσλάνες») ή λίγο πιο πέρα από τα βόρεια σύνορα… Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Πετρίτσι και το Σαντάνσκι στη Βουλγαρία, αγαπημένοι προορισμοί της «αγροτιάς» μας τα Σαββατοκύριακα…

    – Να κυκλοφορούν με τα τρακτέρ σε δημόσιους δρόμους, αργά κι αριστερά, με ρυμουλκούμενες πλατφόρμες χωρίς φώτα, σπέρνοντας πολλές φορές ξύλα ή άλλα αντικείμενα στον δρόμο και μη τηρώντας πολλές άλλες διατάξεις του ΚΟΚ και προκαλώντας πολλά τροχαία. Αν τους γίνει παρατήρηση, αντιδρούν με αυθάδεια και θράσος.

    – Να «κυνηγούν» μανιωδώς (είναι αγαπημένο λαϊκό χόμπι των ρωμιών να πυροβολούν αδιάκριτα και να βασανίζουν ζώα για να διασκεδάσουν), μετερχόμενοι κάθε παρανομία, αποτελειώνοντας την πανίδα της χώρας για να ικανοποιήσουν τα ημιάγρια ένστικτά τους, που δεν μπόρεσε να εξημερώσει η ελληνοχριστιανική «παιδεία» που έλαβαν. Οι πανάκριβες καραμπίνες, τα σκυλιά και τα τζιπ που χρησιμοποιούν στο κυνήγι έχουν αγοραστεί με κλεμμένες επιδοτήσεις.

    – Να αγοράζουν τα προϊόντα μαναβικής από πλανόδιους εμπόρους, επειδή δεν έχουν βάλει ούτε μια ντοματιά στην αυλή τους.

    – Να λύνουν τα παγκόσμια προβλήματα στο καφενείο του χωριού, αλλά να μην μπορούν να διαχειριστούν στοιχειωδώς το χωριό και τον τόπο τους.

    Υπάρχουν, όπως πάντα, οι φωτεινές αλλά σπάνιες εξαιρέσεις. Η πλειονότητά τους ενεργεί με απολίτιστο και καταστροφικό τρόπο, όπως ακριβώς είθισται στην Ελλαδάρα!

  3. Ο/Η δάκος λέει:

    Πολύ σωστές απόψεις!

  4. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Στὴν Ὁλλανδία κάνουν στὰ πανεπιστήμια ἔρευνες πῶς θὰ συλλέγουν γιὰ παράδειγμα τὰ μῆλα μὲ ρομπότ. Στὴν Ἑλλάδα στηρίζονταν στοὺς ἀνασφάλιστους ξένους.
    Δὲν ἐξάγονται ἀγροτικὰ προϊόντα σὲ τυποποιημένη μορφή.

  5. Ο/Η Μπάμπης Χλέμπουρας, Φιφή Καμαρώτου Χλέμπουρα. λέει:

    Φταίνε Σόιμπλε και Μέρκελ, μας ζηλεύουν για την ωρθωδοξεία μας.

  6. Ο/Η Διεθνιστής (που σχολίασε και στο ποστ "ευχαριστώ ω συριζαίοι κλπ") λέει:

    Όχι οτι θα το λύσουμε εμείς εδώ, αλλά με 27% ανεργία, τι θα κάνουν οι εκατοντάδες χιλιάδες που περισσεύουν, όπως φαίνεται από την αγροτική παραγωγή;

  7. Ο αναξιοποίητος θησαυρός της αγροτικής οικονομίας
    Η πολιτεία έχει χρέος να συνδράμει και να εμπνεύσει όλους αυτούς τους επαγγελματίες που καλλιεργούν ελληνική γη και προσφέρουν στην μεταποίηση υψηλής ποιότητας πρώτες ύλες
    Από: EBR – Δημοσίευση: Δημοσίευση: Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

    του Νίκου Ευθυμιάδη*

    Εδώ και αρκετό καιρό τα ΜΜΕ προβάλλουν το αγροτικό θέμα, κυρίως ως πρόβλημα και ελάχιστα ως ευκαιρία αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που πρέπει να εφαρμοστούν σε έναν από τους δύο μεγαλύτερους πυλώνες ανάπτυξης της εθνικής μας οικονομίας.

    Κατά την γνώμη μου, μάλιστα, η αγροτική οικονομία αποτελεί την μεγαλύτερη πηγή πλούτου για την Ελλάδα (ίσως περισσότερο και από το πολύτιμο τουριστικό προϊόν μας), καθώς ελάχιστα επηρεάζεται από γεωπολιτικές ανακατατάξεις και έκτακτα γεγονότα, ενώ αντίθετα έχει τα χαρακτηριστικά της σταθερής και βιώσιμης ανάπτυξης με μεγάλο χρονικό ορίζοντα και συνέργειες στην εξωστρέφεια της ελληνικής βιομηχανίας και του διεθνούς εμπορίου της χώρας μας.

    Η αλήθεια είναι ότι προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας ξοδεύτηκαν πάνω από 100 δισεκατομμύρια κοινοτικές επιχορηγήσεις, χωρίς να έχουν αξιοποιηθεί όπως έπρεπε, με συνέπεια να μην εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες και τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που προσφέρουν, σκανδαλωδώς, οι ευνοϊκές εδαφοκλιματικές συνθήκες της Ελλάδας αλλά και η εξυπνάδα και το δημιουργικό μυαλό των Ελλήνων αγροτών που ασχολούνται με την πρωτογενή παραγωγή.

    […]

    Ολοένα και περισσότερες ελληνικές βιομηχανίες τροφίμων βρίσκουν τον δρόμο για εξαγωγές των προϊόντων τους στις μεγάλες αγορές της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ασίας, όπου και αναπτύσσονται με εξαιρετική επιτυχία. Εκατοντάδες νέοι επιχειρηματίες ανακαλύπτουν καινούργιες δυνατότητες για την τυποποίηση και το branding ελληνικών τροφίμων με καθαρά εξαγωγικό προσανατολισμό.

    Οι 20 και πλέον εκατομμύρια τουρίστες που επισκέπτονται κάθε χρόνο την Ελλάδα είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές των ελληνικών προϊόντων, όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, το λάδι, οι ελιές, τα κρασιά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα μοναδικά μας ψάρια, το μέλι, ο χαλβάς, οι μαρμελάδες, τα αλλαντικά και τόσα άλλα ακόμη, που όλα έχουν την βάση τους στην πρωτογενή παραγωγή του Έλληνα αγρότη.

    Η αλήθεια για τα «αγροτικά μπλόκα» είναι απολύτως συνδεδεμένη με τις υγιείς μεταρρυθμίσεις και την οργανωμένη, σταδιακή προσαρμογή του αγροτικού τομέα στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην παγκόσμια αγορά τροφίμων.

    Καθήκον λοιπόν της πολιτείας αλλά και των κλάδων που υποστηρίζουν την ελληνική αγροτική οικονομία είναι «να σκύψουν όλοι το κεφάλι» στην ήπια αλλά σταθερή εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών που διατηρούν τους αγρότες κοντά στην ελληνική γη, τους εμπνέουν για την συμμετοχή τους στις κοινωνικές τους υποχρεώσεις και, κυρίως, συμβάλλουν στην διατήρηση της υπερηφάνειας και της αξιοπρέπειας ανθρώπων που επιμένουν να καλλιεργούν κατά κύριο επάγγελμα την ελληνική γη και υποστηρίζουν με πρώτες ύλες την ελληνική αγροτική βιομηχανία.

    * Πρόεδρος του Αγροτεχνολογικού Ομίλου Redestos, επίτιμος πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος

    http://www.europeanbusiness.gr/page.asp?pid=2017

  8. Ο/Η AnefOriwn λέει:

    Η αναδημοσίευση από τον Blogοδεσπότη κύριο Ρο του άρθρου περί «αγροτών, δημοσίων υπαλλήλων» [ιδιαίτερα πιασάρικος ο τίτλος – πουλάει ανάμεσα σε φιλελεύθερους και νεοφιλελεύθερους] του κου Κτιστάκη [από το γνωστό και μη εξαιρετέο “Athens Voice”] και μάλιστα χωρίς σχόλια, προφανώς υποδηλοί και την υιοθέτηση από μέρους του Blogοδεσπότη, των θέσεων και τοποθετήσεων του αρθρογράφου…
    Δυστυχώς όμως το άρθρο δεν αγγίζει την ουσία του (αγροτικού) προβλήματος κι ούτε και προτείνει λύσεις και διεξόδους. Απλώς κάνει διαπιστώσεις κι αυτές έμπλεες εμπάθειας, προκατάληψης κι απαξίωσης προς τους αγρότες. Το ότι κάποια κακά, στραβά κι ανάποδα μπορεί να ισχύουν, όπως η μη πληρωμή εισφορών και φόρων από πολλούς αγρότες, ή η κατάχρηση στην παροχή αγροτικών επιδοτήσεων, δεν αποτελούν κατ’ εμένα την ουσία του αγροτικού ζητήματος. Τα πιο πάνω προβλήματα είναι αποτέλεσμα της γενικότερα προβληματικής ελληνικής αγροτικής οικονομίας. Η ουσία είναι πώς ξεπερνιούνται αυτά τα προβλήματα. Κι αυτό ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ να γίνει μέσα από ειρωνείες, απαξιωτισμούς κι αφορισμούς.
    Σε κάποιο σχόλιο στο “Athens Voice” σωστά επισημαίνεται [μέσα από ευρωπαϊκές εκθέσεις] ότι «το μείζον δομικό πρόβλημα της χώρας [σημ. δική ΜΟΥ: δηλ. της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας] είναι ο υπερτροφικός και απολύτως προβληματικός (από το μορφωτικό επίπεδο και το μέγεθος του κλήρου, έως την έλλειψη κουλτούρας συνεργασίας και την απουσία μεταποίησης) πρωτογενής τομέας, σε συνδυασμό με τον ανύπαρκτο δευτερογενή (μεταποίηση-βιομηχανία)…», εν τούτοις τα πυρά επικεντρώνονται στους αγρότες…
    Γιατί δεν γίνονται και εισηγήσεις για μείωση του ποσοστού του πληθυσμού που απασχολείται σε αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες, χωρίς όμως να δημιουργούνται και προβλήματα κοινωνικά, όπως το ξεκλήρισμα μεγάλου ποσοστού πληθυσμού από την ύπαιθρο και απασχόλησης του σε νέες εργασίες… [Τα προβλήματα αυτά είναι ιδιαίτερα έντονα στις χώρες του Νότου και γενικότερα της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής περιφέρειας, όπου διαχρονικά μεγάλα ποσοστά πληθυσμού ήταν αγρότες– Ελλάδα, Κύπρος, Βουλγαρία, Ρουμανία, νότια Ιταλία, Πορτογαλία…
    Ή πώς περιορίζεται ο πολυτεμαχισμός του αγροτικού κλήρου για να γίνουν πιο συμφέρουσες κάποιες καλλιέργειες; Αφού κρίνεται ότι «οι συνεταιρισμοί που δημιουργήθηκαν […] καθόλου δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο τους…», τί προτείνεται στη θέση τους για να βελτιώσει την αγροτική οικονομία; Ή πώς διατηρούνται παραδοσιακές καλλιέργειες για να αποφευχθεί η απερήμωση της υπαίθρου; Ξεριζώνονται αμπελοκαλλιέργειες, καλλιέργειες με φρουτόδεντρα ή εσπεριδοειδή γιατί τα προϊόντα δεν έχουν συμφέρουσες τιμές, [όπως σαφώς υποβάλλει και ο σχολιογράφος σχολιαστής πιο πάνω, πολλοί είναι αυτοί – όπως οι μεσιτέμποροι αλλά και το κράτος- που τρώνε τον κόπο των αγροτών], ή/και γιατί δεν υπάρχει (νέος) κόσμος (νέοι αγρότες) για να τα συντηρήσουν; Η προσέγγιση των προβλημάτων αυτών (που είναι και περιβαλλοντικά και οικολογικά) πρέπει να είναι απλώς οικονομίστικη;
    Πέραν όλων αυτών των ερωτημάτων και προβληματισμών, διερωτούμαι γιατί να ενοχλεί κάποιους το γεγονός ότι μες από επιδοτήσεις και δάνεια πολλοί αγρότες (γεωργοί και κτηνοτρόφοι] έχουν εξασφαλίσει για τις εργασίες τους σύγχρονα μηχανήματα και εργαλεία, όπως μεγάλα τρακτέρ, ημιφορτηγά, τζιπ… Θέλουν τους αγρότες να ταλαιπωρούνται, η/και να εργάζονται, λόγου χάριν, με τρακτέρ χωρίς καμπίνες, μέσα στα αγιάζι και τη ζέστη και σε βάρος της ασφάλειας τους; Ή πώς θα “εκβιομηχανοποιηθεί” η αγροτική οικονομία και να αυξηθεί και η απόδοση της στο ΑΕΠ χωρίς σύγχρονο εξοπλισμό;

  9. Ο/Η AnefOriwn λέει:

    Η αναδημοσίευση από τον Blogοδεσπότη κύριο Ρο του άρθρου περί «αγροτών, δημοσίων υπαλλήλων» [ιδιαίτερα πιασάρικος ο τίτλος – πουλάει ανάμεσα σε φιλελεύθερους και νεοφιλελεύθερους] του κου Κτιστάκη [από το γνωστό και μη εξαιρετέο “Athens Voice”] και μάλιστα χωρίς σχόλια, προφανώς υποδηλοί και την υιοθέτηση από μέρους του Blogοδεσπότη, των θέσεων και τοποθετήσεων του αρθρογράφου…
    Δυστυχώς όμως το άρθρο δεν αγγίζει την ουσία του (αγροτικού) προβλήματος κι ούτε και προτείνει λύσεις και διεξόδους. Απλώς κάνει διαπιστώσεις κι αυτές έμπλεες εμπάθειας, προκατάληψης κι απαξίωσης προς τους αγρότες. Το ότι κάποια κακά, στραβά κι ανάποδα μπορεί να ισχύουν, όπως η μη πληρωμή εισφορών και φόρων από πολλούς αγρότες, ή η κατάχρηση στην παροχή αγροτικών επιδοτήσεων, δεν αποτελούν κατ’ εμένα την ουσία του αγροτικού ζητήματος. Τα πιο πάνω προβλήματα είναι αποτέλεσμα της γενικότερα προβληματικής ελληνικής αγροτικής οικονομίας. Η ουσία είναι πώς ξεπερνιούνται αυτά τα προβλήματα. Κι αυτό ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ να γίνει μέσα από ειρωνείες, απαξιωτισμούς κι αφορισμούς.
    Σε κάποιο σχόλιο στο “Athens Voice” σωστά επισημαίνεται [μέσα από ευρωπαϊκές εκθέσεις] ότι «το μείζον δομικό πρόβλημα της χώρας [σημ. δική ΜΟΥ: δηλ. της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας] είναι ο υπερτροφικός και απολύτως προβληματικός (από το μορφωτικό επίπεδο και το μέγεθος του κλήρου, έως την έλλειψη κουλτούρας συνεργασίας και την απουσία μεταποίησης) πρωτογενής τομέας, σε συνδυασμό με τον ανύπαρκτο δευτερογενή (μεταποίηση-βιομηχανία)…», εν τούτοις τα πυρά επικεντρώνονται στους αγρότες…
    Γιατί δεν γίνονται και εισηγήσεις για μείωση του ποσοστού του πληθυσμού που απασχολείται σε αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες, χωρίς όμως να δημιουργούνται και προβλήματα κοινωνικά, όπως το ξεκλήρισμα μεγάλου ποσοστού πληθυσμού από την ύπαιθρο και απασχόλησης του σε νέες εργασίες… [Τα προβλήματα αυτά είναι ιδιαίτερα έντονα στις χώρες του Νότου και γενικότερα της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής περιφέρειας, όπου διαχρονικά μεγάλα ποσοστά πληθυσμού ήταν αγρότες– Ελλάδα, Κύπρος, Βουλγαρία, Ρουμανία, νότια Ιταλία, Πορτογαλία…
    Ή πώς περιορίζεται ο πολυτεμαχισμός του αγροτικού κλήρου για να γίνουν πιο συμφέρουσες κάποιες καλλιέργειες; Αφού κρίνεται ότι «οι συνεταιρισμοί που δημιουργήθηκαν […] καθόλου δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο τους…», τί προτείνεται στη θέση τους για να βελτιώσει την αγροτική οικονομία; Ή πώς διατηρούνται παραδοσιακές καλλιέργειες για να αποφευχθεί η απερήμωση της υπαίθρου; Ξεριζώνονται αμπελοκαλλιέργειες, καλλιέργειες με φρουτόδεντρα ή εσπεριδοειδή γιατί τα προϊόντα δεν έχουν συμφέρουσες τιμές, [όπως σαφώς υποβάλλει και ο σχολιογράφος σχολιαστής πιο πάνω, πολλοί είναι αυτοί – όπως οι μεσιτέμποροι αλλά και το κράτος- που τρώνε τον κόπο των αγροτών], ή/και γιατί δεν υπάρχει (νέος) κόσμος (νέοι αγρότες) για να τα συντηρήσουν; Η προσέγγιση των προβλημάτων αυτών (που είναι και περιβαλλοντικά και οικολογικά) πρέπει να είναι απλώς οικονομίστικη;
    Πέραν όλων αυτών των ερωτημάτων και προβληματισμών, διερωτούμαι γιατί να ενοχλεί κάποιους το γεγονός ότι μεσ’ από επιδοτήσεις και δάνεια πολλοί αγρότες (γεωργοί και κτηνοτρόφοι] έχουν εξασφαλίσει για τις εργασίες τους σύγχρονα μηχανήματα και εργαλεία, όπως μεγάλα τρακτέρ, ημιφορτηγά, τζιπ… Θέλουν τους αγρότες να ταλαιπωρούνται, ή/και να εργάζονται, λόγου χάριν, με τρακτέρ χωρίς καμπίνες, μέσα στα αγιάζι και τη ζέστη και σε βάρος της ασφάλειας τους; Ή πώς θα “εκβιομηχανοποιηθεί” η αγροτική οικονομία και να αυξηθεί και η απόδοση της στο ΑΕΠ; Χωρίς σύγχρονο εξοπλισμό;

  10. Ο/Η sodoma&gomora λέει:

    …είναι πασιφανές ότι ο Νίκος Κτιστάκης «δεν το κατέχει»… έτσι περιορίζεται, μιάς και οι «καιροί» το ευνοούν, στη γνωστή και εύκολη λοιδορία…
    Ας δούμε και μιά άλλη άποψη…

    Γιώργος Κολέμπας
    Τα μέχρι τώρα αδιέξοδα της ελληνικής γεωργίας

    Η αναπόφευκτη γενική συνέπεια του ανοίγματος και της απελευθέρωσης των αγορών, που δρομολογήθηκε εδώ και 30 περίπου χρόνια από την παγκοσμιοποίηση και την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της ΕΕ, είναι η ενσωμάτωση της γεωργίας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Έτσι στο επίπεδο της παραγωγής έχουμε συγκέντρωση της καλλιεργήσιμης έκτασης σε ολοένα και μεγαλύτερες αγροτικές επιχειρήσεις, πράγμα που οδηγεί και αναγκάζει π.χ. τους παραγωγούς της Ελλάδας και του Νότου σε άνισο ανταγωνισμό με τα αγροτικά συστήματα εντάσεως κεφαλαίου του Βορρά. Το αποτέλεσμα είναι η εξόντωση παντού των μικρο-αγροτών και η απώλεια της αυτοδυναμίας σε τρόφιμα στο Νότο.

    Για την Ελλάδα η μαζική συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού, ο μαρασμός και η ερήμωση της υπαίθρου δεν οφείλεται, στον δήθεν «εκσυγχρονισμό της οικονομίας» και τη στροφή των αγροτών μας σε άλλες ωφελιμότερες γι’ αυτούς απασχολήσεις, όπως ισχυρίζονταν οι κρατούντες μέχρι τώρα. Γιατί «εκσυγχρονισμός» θα σήμαινε, παράλληλη επέκταση του βιομηχανικού τομέα (έτσι συνέβη στις καπιταλιστικές οικονομίες του Βορά-Δύσης). Άρα θα είχαμε και βελτίωση της αγροτικής παραγωγικότητας, ώστε ο αγροτικός τομέας να καλύπτει τις ανάγκες του πληθυσμού, στο πλαίσιο μιας σχετικά αυτοδύναμης οικονομίας, που θα έπρεπε να επιδιώκουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Στην Ελλάδα όμως, που εξ αρχής εξαρτήθηκε από τις χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά, τίποτα από αυτά δεν συνέβη. Έγινε ο ναυαγός της βιομηχανικής καπιταλιστικής ανάπτυξης.

    Η πορεία της Ελληνικής γεωργίας σε ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο είναι μία συνεχής φθίνουσα διαδικασία. Αυτό φαίνεται από τη ραγδαία μείωση της αναλογίας του αγροτικού στο εθνικό προϊόν, που από 29% το 1951 έπεσε στο 7% μετά μισό αιώνα( Ειδικά την εποχή του «ελληνικού εκσυγχρονισμού» 1991-2000: Μείωση κατά 5,5% των φυτ. εκμεταλλεύσεων, κατά 46,6% των εκμεταλλεύσεων βοοειδών, των προβατοειδών κατά 20,1%, των αιγών κατά 32,2% κλπ). Αλλά και από την αντίστοιχη μείωση της αγροτιάς, από 47% το 1951, στο 31% το 1981, στο16% το 2000 και στο 9,5% το 2009 (Λόγω της κρίσης το 2009-2010 αυξήθηκαν, τουλάχιστον στα χαρτιά, οι νέοι αγρότες κατά 40.000). Ειδικά το 1991-2000 είχαμε μείωση αγροτικών νοικοκυριών κατά 9%, εμφάνιση του επιχειρηματία του αγροτικού τομέα: αύξηση μόνιμων απασχολούμενων κατά 71,4% και εποχιακών κατά 17,7%. Το 2000-2008 είχαμε μείωση του αγροτικού εισοδήματος κατά 19,9%, ενώ στην ΕΕ αύξηση 15,9%.

    Βλέπουμε δηλαδή ότι στην περίοδο μετά την ένταξη στην Ε.Ε. έχουμε γενική καθίζηση της αγροτικής παραγωγής, παρά τις πολυδιαφημισμένες επιδοτήσεις από την ΚΑΠ, ενώ την ίδια περίοδο η μείωση του αγροτικού πληθυσμού στις χώρες του Βορρά της ΕΕ, δεν επηρέασε την αγροτική παραγωγή τους που συνέχισε ν’ αυξάνει. Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησής της σε αυτές τις χώρες την προηγούμενη εικοσαετία ήταν περίπου 1,5%. Το αντίστοιχο ελληνικό ποσοστό ήταν αρνητικό (-0,2%)! Ενώ την εικοσαετία πριν την ένταξη στην ΕΕ (1961-81) η αγροτική παραγωγή μας αυξανόταν με μέσο ετήσιο ρυθμό 2,7%!

    Επιπλέον ο αγροτικός μας πληθυσμός -μεταξύ 1981 και 2001- σαν ποσοστό στον συνολικό ενεργό πληθυσμό μειώθηκε στο μισό. Το ίδιο συνέβη και στις χώρες του Βορρά, αλλά ενώ εκεί μόνο 3% του ενεργού πληθυσμού βρήκε απασχόληση στον τομέα των σύγχρονων υπηρεσιών, στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό ανέβηκε σχεδόν στο 16% του πληθυσμού. Αλλά αυτό το ποσοστό στράφηκε όχι στον σύγχρονο τομέα των υπηρεσιών-εκτός ίσως του τραπεζικού-αλλά στις συνήθως αεριτζίδικες «υπηρεσίες» και στα «μικρομάγαζα» στις πόλεις.

    Στον μοναδικό τομέα που η Ε.Ε. έχει κοινή οικονομική πολιτική είναι ο αγροτικός( κοινή πολιτική της ΚΑΠ). Έχει ιδιαίτερο προϋπολογισμός(55 δισ. τα πρώτα χρόνια-το 0,5% του ΑΕΠ της ΕΕ- μειούμενος στη συνέχεια ). Μέσω επιδοτήσεων στην Ελλάδα ευνοήθηκαν οι επιλέξιμες μεγάλες μονοκαλλιέργειες (βαμβάκι, τεύτλα, σιτηρά, βιομηχανική ντομάτα, ροδάκινα, καπνά). Η παραγωγή μετατράπηκε σε κυνήγι των επιδοτήσεων και όχι για να ικανοποιεί τη ζήτηση και την κατανάλωση, στη χώρα. Είχαμε μέχρι και εγκατάλειψη της παραγωγής, αφού οι αγρότες επιδοτούνταν άσχετα με το εάν παράγανε ή όχι. Δόθηκε τέλος στην τοπική παραγωγή διαφορετικών σοδειών και ζώων προσαρμοσμένων στο κλίμα και το έδαφος των περιοχών.

    Είχαμε εκτόπισμα από λίγες βελτιωμένες ποικιλίες ανά είδος και ορισμένα υβρίδια , που θέλουν πολύ νερό, φυτοφάρμακα, λιπάσματα. (π.χ. μέχρι 1950 είχαμε: 111 ντόπιες ποικιλίες μαλακού σταριού, 139 σκληρού, 99 κριθαριού, 294 καλαμποκιού, 39 βρώμης. Τώρα έχουν διασωθεί 2-3% αυτών). Η δε ΕΕ θέλει να προωθήσει και τις μεταλλαγμένες ποικιλίες των πολυεθνικών εταιρειών για καλλιέργεια στη χώρα μας, ώστε να εξαρτηθεί 100% ο έλληνας αγρότης από αυτές.

    Ταυτόχρονα είχαμε και κάθετη μείωση των ιχθυαποθεμάτων και οικονομικό μαρασμό της παράκτιας αλιείας. Οι επιχειρήσεις αλιείας με τις μηχανότρατες έγιναν αιτία για κατάρρευση του οικοσυστήματος του Αιγαίου. Σε αυτό συνέργησαν και τα πολλά ιχθυοτροφεία στα κοντινά παράλια.
    Ο μαρασμός αυτός του αγροτικού τομέα –σαν συνέπεια της ένταξης-είχε και έχει καταστροφικές συνέπειες και σε σχέση με τον κρίσιμο τομέα διατροφής μας και συνακόλουθα και στην οικονομική αυτοδυναμία της χώρας. Εισάγουμε: κρεμμύδια από την Ινδία, λεμόνια- πορτοκάλια από την Ν. Αφρική, δαμάσκηνα και αχλάδια από τη Χιλή, φακές από τον Καναδά, φασόλια από την Κίνα, ρεβίθια από το Μεξικό, φιστίκια Αίγινας από την Τουρκία, μπάμιες- φασολάκια- πατάτες από την Αίγυπτο κ.λπ., γιατί οι κάτοικοι των πόλεών μας τα θέλουνε όλα αυτά και εκτός εποχής. Μειώσαμε την παραγωγή ζαχαρότευτλων… για να εισάγουμε 200.000 τόνους ζάχαρη. Για την εισαγωγή σιτηρών δαπανούσαμε 250 εκατομμύρια ευρώ.

    Σε 30 χρόνια η Ελλάδα εξελίχθηκε σε ελλειμματική χώρα στον αγροτικό τομέα: μέχρι το 1980 είχε πλεόνασμα που έφθανε κατά μ.ό. τα 45 εκ. δολ. το χρόνο. Από δω και πέρα όμως έχουμε έλλειμμα. Την περίοδο 1981-85 το πλεόνασμα μετετράπη σε σημαντικό ετήσιο έλλειμμα 254 εκ. δολ. Το 1997 το έλλειμμα έφθασε τα 1.860 εκ δολ. Το πώς εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια πριν τη κρίση, φαίνεται από το παρακάτω διάγραμμα. Έχουμε αρνητικό ετήσιο ισοζύγιο μέχρι και 2,5 δις Ε. Το έλλειμμα αυτό όλα αυτά τα χρόνια συνέβαλε και στην διόγκωση των χρεών της χώρας.

    * Πατήστε πάνω για να δείτε τον πίνακα σε μεγέθυνση

    Είχαμε όμως και άλλα αρνητικά αποτελέσματα, γιατί ο τρόπος που καλλιέργησαν όλα αυτά τα χρόνια οι συμβατικοί αγρότες μας δημιούργησε και οικολογικά χρέη, τα οποία θα πληρώσουν οι νέες γενιές μας, αν θέλουν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον που να αξίζει να ζει κανείς, γιατί συνέβαλαν:

    Στην υποβάθμιση και ρύπανση των εδαφών, μόλυνση και ρύπανση των επιφανειακών και των υπογείων νερών (π.χ. το επίπεδο των νιτρικών αλάτων στο 25% των υπογείων νερών ξεπέρασε τα 50 mg/l ενώ το φυσιολογικό είναι τα 5 mg/l).

    Στη ρύπανση της ατμόσφαιρας (π.χ. το μεθάνιο και το υποξείδιο του αζώτου που προέρχονται απ’ τα αζωτούχα λιπάσματα συμμετέχουν στο «φαινόμενο του θερμοκηπίου»).

    Στην έλλειψη νερού (π.χ. η βαμβακοκαλλιέργεια στη Θεσσαλία έχει εξαντλήσει τα νερά: μέχρι και 400 μ. οι γεωτρήσεις. Απαίτηση για εκτροπή του Αχελώου).

    Στο τεράστιο περιβαλλοντικό κόστος, το οποίο προστιθέμενο στο κοινωνικό κόστος απ’ την παρακμή της υπαίθρου και της δημόσιας υγείας, δημιουργεί ένα εξωτερικό κόστος, που το πληρώνει η ίδια η κοινωνία. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτή τη στιγμή η ελληνική γεωργία είναι αντιπαραγωγική.

    Τα 2/3 των πρωτοβάθμιων αγροτικών συνεταιρισμών δεν ασκούν καμία δραστηριότητα, πέραν της εκλογής της συνδικαλιστικής ηγεσίας, ενώ μια σειρά από συνεταιριστικές βιομηχανίες όπως η ΑΓΝΟ, η ΟΛΥΜΠΟΣ, η ΡΟΔΟΠΗ, ΔΩΔΩΝΗ χρεοκόπησαν ή πουλήθηκαν σε ιδιώτες.

    Από την Ε.Ε. προτείνεται τα τελευταία χρόνια μια αναδιάρθρωση της ευρωπαϊκής γεωργίας, που συμπεριλαμβάνει φυσικά και την ελληνική. Η ΕΕ βάζει ως στόχο την ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, που δεν θα βασίζεται ούτε στον ατομικό αγρότη, ούτε στους αγροτικούς συνεταιρισμούς, αλλά στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, στην οποία οι κάτοχοι του κλήρου δεν θα είναι πλέον ανεξάρτητοι ή συνεταιρισμένοι παραγωγοί αλλά μέτοχοι. Οι επενδύσεις του αγροτικού προϋπολογισμού της ΕΕ, θα στραφούν προς τις μεγάλες βιομηχανοποιημένες αγροτικές εταιρείες, σε βάρος των μικρομεσαίων παραγωγών και θα στηριχθεί σε τραπεζική χρηματοδότηση με νέα «ευέλικτα χρηματοπιστωτικά εργαλεία».

    Μια τέτοιου τύπου αναδιάρθρωση της ελληνικής γεωργίας θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη συγκεντροποίηση γύρω από την τροφή (ήδη σήμερα 7 μύλοι διακινούν το 70% των αλεύρων στην χώρα) και την εξάρτηση της διατροφής του πληθυσμού από τις εταιρίες.

    Η παγκοσμιοποίηση λοιπόν της ελληνικής γεωργίας, που έγινε μέσω της ΚΑΠ και του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, που αντιμετωπίζει την Ε.Ε. σαν ενιαία αγορά), ήταν καταστροφική για τη χώρα, γιατί συνέβαλε τα μέγιστα στο να διαστρεβλωθεί η παραγωγική της δομή με βάση τις ανάγκες της παγκόσμιας αγοράς και όχι τις ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού και έτσι να ελεγχθεί πλήρως από κέντρα έξω από τη χώρα. Έτσι οι μεν αγρότες μας έγιναν αποδέκτες τιμών που διαμορφώνουν οι μεταπράτες και τα καρτέλ των βιομηχανιών μεταποίησης και διατροφής. Οι δε καταναλωτές πληρώνουν τιμές 4-6 φορές μεγαλύτερες από αυτές που εισπράττουν οι παραγωγοί . Από μια τέτοια κατάσταση κανένας δε μπορεί να είναι ευχαριστημένος, εκτός ίσως από μια μικρή μειοψηφία που ευνοήθηκε από αυτή τη διαστρέβλωση. Γιατί έχουμε μεγάλη διαφορά εισοδημάτων μεταξύ μιας μειοψηφίας μεγαλο-αγροτών και της πλειοψηφίας των μικρών.

    2. To 3ο Mνημόνιο και ο πρωτογενής τομέας

    Η Ελληνική γεωργία δεν συμπεριλήφθηκε στα δύο πρώτα μνημόνια, μπήκε όμως εντυπωσιακά στο τρίτο μνημόνιο με τη μορφή της αύξησης της φορολογίας και όχι της αναδιάρθρωσης της αγροδιατροφικής εφοδιαστικής αλυσίδας, που θα ήταν το ευκταίο. Μέχρι σήμερα, οι αγρότες στην Ελλάδα κατέβαλαν έναν οριζόντιο 13% φόρο εισοδήματος και είχαν κάποιες φοροαπαλλαγές σε ντίζελ, λιπάσματα, κ.λπ.

    Τα νέα μέτρα για τη φορολόγηση των αγροτών προδιαγράφουν την ακόμα παραπέρα διάλυση του πρωτογενούς τομέα στη χώρα μας. Είναι άγρια η φοροεπιδρομή του 3ου μνημονίου:

    Αυξάνεται ο ΦΠΑ σε όλα τα αγροτικά εφόδια (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, σπόρους κ.λπ.) από το 13% στο 23%.

    Τριπλασιάζονται οι ασφαλιστικές εισφορές του ΟΓΑ.

    Διπλασιάζεται αναδρομικά από 1/1/2014 η προκαταβολή φόρου από το 27,5%. που ίσχυε με βάση τον πρόσφατο νόμο της πρώτης(;) κυβέρνησης Τσίπρα, στο 55%. Η αύξηση της προκαταβολής του φόρου θα φτάσει στο 100% από 1/1/2017 αφού οι αγρότες εξομοιώνονται με τους ελευθέρους επαγγελματίες.

    Καταργείται και ο νόμος για το αφορολόγητο των αγροτικών επιδοτήσεων μέχρι το ποσό των 12.000 ευρώ. Με βάση το 3ο μνημόνιο οι αγροτικές επιδοτήσεις φορολογούνται από το πρώτο ευρώ!

    Αυξάνεται δραματικά η τιμή του πετρελαίου γιατί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης του αγροτικού πετρελαίου ανεβαίνει από 66 ευρώ τον τόνο στα 200 ευρώ από 1/10/2015 και φτάνει στα 330 ευρώ 1/10/2016. Έτσι καταργείται η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου για όλους τους αγρότες.

    Αυξάνεται ο συντελεστής φορολόγησης. Από το σημερινό 13% στο 20% από 1/1/2016 και στο 26% από 1/1/2017 από το πρώτο ευρώ!

    Αυξάνεται η τιμή του αγροτικού ρεύματος.

    Αύξηση της διάρκειας ζωής του φρέσκου γάλακτος στις 11 ημέρες οδηγούν σε εξόντωση τους έλληνες κτηνοτρόφους.

    Την επταετία 2008-2014 επιβλήθηκαν στην Ελλάδα πρόστιμα συνολικού ύψους 1,4 δισ. ευρώ για «απαιτήσεις επιστροφών λόγω μη συμμόρφωσης ή ανεπαρκούς ελέγχου». Επίσης η Ελλάδα απορρόφησε μόλις 41% των κονδυλίων που είχαν δεσμευθεί για το εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης υπαίθρου 2007-2012. Πώς μπορεί ένα κράτος να επιμένει στην είσπραξη φόρων από έναν κλάδο όταν από τη μια καταβάλλει πρόστιμα ανικανότητας και παραλείψεων και από την άλλη είναι ανίκανο να απορροφήσει κονδύλια που θα εισέρεαν στον κλάδο αυτόν; Βέβαια, όλα αυτά δεν οφείλονται μόνο στο κράτος, αλλά και στην ανικανότητα των οργανώσεων του κλάδου.

    Κάναμε μέχρι τώρα κριτική στη νοοτροπία των αγροτών-μεγαλοαγροτών κυρίως – γιατί τα χρόνια μετά την ΕΟΚ στράφηκαν στις μηχανοποιημένες, ενεργοβόρες, υδροβόρες, πολυέξοδες και επιδοτούμενες μόνο από την Ε.Ε. καλλιέργειες, μέσα από τις οποίες χάθηκε η αυτάρκεια που είχε η χώρα στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα και μετατράπηκε σε χώρα εισαγωγής τους, με ταυτόχρονο αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση του αρνητικού ισοζυγίου του τομέα και τα επακόλουθα ελλείμματα.

    Καλούσαμε την άνεργη νεολαία των πόλεων –αντί να φεύγει στο εξωτερικό-να εγκατασταθεί με δημιουργικό τρόπο-και αν είναι δυνατόν συλλογικά- στην επαρχία και να αναζωογονήσει τον πρωτογενή τομέα και την ύπαιθρο χώρα, αφήνοντας πίσω τη μιζέρια των πόλεων και το κυνήγι μιας μισθωτής θέσης εργασίας στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών. Και τώρα;

    Αντί η κυβέρνηση να στηρίξει την αναβίωση του πρωτογενούς τομέα δίνοντας κάποια κίνητρα για νέους αγρότες, θα είναι υποχρεωμένη να προωθεί το αντίθετο μέσω του μνημονίου. Όχι μόνο νέους αγρότες δε θα έχουμε, αλλά θα τα εγκαταλείψουν και οι παλιοί γερασμένοι μικροαγρότες-μικροκτηνοτρόφοι, που ήταν και οι μόνοι που ασχολούνταν με την παραγωγή διατροφικών προϊόντων για τον πληθυσμό. Ακόμα και κάποιοι που είχαν στραφεί, παρόλες τις δυσκολίες, στην αγροτική μικρο-επιχειρηματικότητα, θα σταματήσουν γιατί δε θα είναι δυνατόν να ανταπεξέλθουν σαν επιχειρηματίες με αυτά τα μέτρα.

    Μπορεί να υπάρξει αυτάρκεια σε βασικά διατροφικά προϊόντα στη χώρα μας με αυτά τα μέτρα; Σε καμιά περίπτωση απαντάμε. Δεν είναι δυνατόν να γίνει έτσι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, πράγμα που διατυμπάνιζε ότι ήθελε να κάνει η προηγούμενη και νυν κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας».

    Θα φανεί καθαρά ποιος είναι ο στόχος του 3ου μνημονίου στον αγροτικό τομέα στα αμέσως επόμενα χρόνια. Να περάσει η παραγωγική αγροτική γη στα χέρια των τραπεζών, των φαντς που ειδικεύονται στην εξαγορά γης και των εταιρειών του αγροδιατροφικού τομέα( έτσι και αλλιώς κατά 70% είναι υποθηκευμένη στην πρώην αγροτική τράπεζα και τώρα στην τράπεζα Πειραιώς(;)). Αυτοί θα αναλάβουν και τον πρωτογενή τομέα της χώρας, με όλα τα επακόλουθα για τον πληθυσμό, αν το αφήσουμε να γίνει αυτό.

    • Ο/Η Po λέει:

      ξεκινάτε με:
      «Η αναπόφευκτη γενική συνέπεια του ανοίγματος και της απελευθέρωσης των αγορών, που δρομολογήθηκε εδώ και 30 περίπου χρόνια από την παγκοσμιοποίηση και την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της ΕΕ, είναι η ενσωμάτωση της γεωργίας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς.»

      δεν χρειάζεται να διαβάσω τα υπόλοιπα, διότι θεωρώ και αποδέχομαι το αναπόφευκτο της «διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς»

      η ανθρωπότητα από την αρχαιότητα προς τα εκεί σκόπευε.
      και συμφωνώ.
      Είμαι της παγκοσμιοποίησης.
      Πιστεύω στον κοσμοπολιτισμό.
      Δεν πιστεύω στον κοινοτισμό.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Ιδού ο κοινοτισμός τους κε Ροϊδη, όπως τον αποκαλύπτουν οι θιασώτες του.
        Ιδού ο σοφός και αθώος λαός (του Θεού και της Αριστεράς):

        http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/02/blog-post_22.html

        Ο πρόσφατος ιστορικός ξεσηκωμός της Κω
        Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016 | 10:29 μ.μ.

        Πηγή: Νίνα Γεωργιάδου – kalymnosola

        Τις τελευταίες μέρες η γειτονική Κως «φλέγεται», όχι από έναν αντιμνημονιακό ξεσηκωμό ………………

        Ούτε βέβαια γιατί, πριν λίγο καιρό, ντροπιαστικά για όλους τους Κώους, ο δήμαρχός τους δήλωνε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι δεν ανέχεται οι ναυαγοί πρόσφυγες να μεταφέρονται στην Κω και μάλιστα, με καμάρι και on camera, θεωρώντας προφανώς ότι έκανε ιστορικού μεγέθους δηλώσεις.

        Δεν ξεσηκώθηκαν για τη διαπόμπευση – στα μάτια βέβαια των ανθρώπων, όχι των δίποδων – με όλο εκείνο το φωτογραφικό υλικό του καλοκαιριού που αποτύπωσε ενσταντανέ χοντρο-κάπουλων τουριστριών και άψυχων παιδοβούβαλων που απέστρεφαν το βλέμμα από τους πρόσφυγες όταν έβγαιναν απ’ τη θάλασσα κουβαλώντας ξεπαγιασμένα μωρά.

        Ούτε σοκαρίστηκαν και ξεσηκώθηκαν όταν το νεκροτομείο τους γέμισε από μαζικό θανατικό ναυαγισμένης απελπισίας.

        Ούτε όταν στο μουσουλμανικό τους νεκροταφείο εκτυλίσσονταν σκηνές αποκάλυψης με δεκάδες μωρά σε κασονένια φέρετρα.

        Τους «έπνιξε η οργή» όταν αποφασίστηκε η ίδρυση «κέντρου υποδοχής προσφύγων». Και πάλι, για να μην παρερμηνεύσουμε αυτή τη ξεφτίλα, όχι γιατί αυτά τα κέντρα προβλέπεται από το νομικό καθεστώς του 2011 ότι θα γίνουν τόποι διαλογής ανθρώπων, όπου σε ελάχιστους που θα επιτρέπεται η συνέχεια μιας κίβδηλης προσδοκίας και οι πολλοί θα επιστρέφονται στην αφετηρία της φρίκης τους.

        Όχι βέβαια! Όλα τα εξευτελιστικά παραπάνω τους αφήνουν παντελώς αδιάφορους αλλά το να βλέπουν πρόσφυγα, όπως τους δασκάλεψαν τα μπάσταρδα του Χίτλερ, είναι ανυπόφορο και, ακόμα και με τη μαύρη αγορά, όχι αρκούντως επικερδές.

        Και επειδή τους πνίγει ο «πολύς πατριωτισμός» και σε μια από αυτές τις ντροπιαστικές μαζώξεις τραγούδησαν παράφωνα και τον εθνικό ύμνο, ας θυμηθούν και τους δυο στίχους του,

        δεν είν’ εύκολες οι θύρες

        εάν η χρεία τες κουρταλεί

        Από την κοντινή Κάλυμνο, που, μετά το μεγάλο σεισμό του 1956, υιοθέτησε δεκάδες παιδιά των σεισμόπληκτων Κώων, και που η σημερινή φτώχεια στέλνει απέναντι εκατοντάδες εσωτερικούς μετανάστες οικοδόμους για να εισπράξουν την ίδια μισαλλοδοξία, μια μόνο φράση,

        Αιδώς, ρε Κώτες!

  11. Ο/Η Παρανομος λέει:

    Η παγκοσμιοποιηση (δηλ. η κυριαρχια των πολυεθνικων) με ιδεολογικο συμπληρωμα τον αστικο κοσμοπολιτισμο στον οποιο πιστευετε, και ο κοινοτισμος – σωβινισμος, ειναι οι δυο οψεις του ιδιου νομισματος, του συγχρονου καπιταλισμου. Κατα τα αλλα διαφοροι ειδημονες των καναλιων, παρακινουσαν τους ανθρωπους να επιστρεψουν στην πρωτογενη παραγωγη, οταν αρχισε η κριση! Ας μην πουμε δε για τις οικολογικες ευαισθησιες και τις βιολογικες καλλιεργειες για τους λιγους και εκλεκτους απο την μια και τις τρελλες αγελαδες και το junk good για την πλεμπα, απο την αλλη. (οι δυο οψεις του ιδιου νομισματος…κλπ) ξυλινη γλωσσα!

  12. Ο/Η Κάπας Σ. λέει:

    Επαναστάσιε,ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για το κείμενό σου!!Πάντως ΔΕΝ είναι όλοι οι αγρότες τέτοιοι,που περιγράφις και ιδιαίτερα των ημιορεινών και ορεινών περιοχών!!

  13. Ο/Η Nτένης ο τρομερός λέει:

    http://www.protagon.gr/scripta/editorial/44341053573-44341053573

    Τα κατά συνθήκην ψεύδη για τους αγρότες

    O Tσίπρας, όπως και οι προηγούμενοι, τους έδωσε άκριτα πολλές υποσχέσεις, που δεν μπορούν να γίνουν πράξη. Οι αγρότες πρέπει να καταλάβουν ότι η εποχή του «δεν πληρώνω τίποτα» έχει περάσει. Γιατί απλούστατα δεν μπορούν να πληρώνουν μόνο οι άλλοι
    Γιώργος Καρελιάς

    Την ώρα που μια ομάδα αγροτών έσπαγε τα τζάμια του υπουργείου Γεωργίας, ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης είπε από το βήμα της Βουλής, απευθυνόμενος στους συναρμόδιους υπουργούς: «Δεν τρελάθηκαν ξαφνικά. Το κάνουν γιατί τους είπατε ψέματα» (εδώ). Και υπενθύμισε ότι ο Πρωθυπουργός «ανέβηκε στο τρακτέρ», ότι έδωσε πολλές υποσχέσεις και άλλα γνωστά.

    Πράγματι, έτσι είναι. Και σε αυτό το θέμα η σημερινή κυβέρνηση θερίζει ό,τι έσπειρε: τα παχιά λόγια του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου, ότι εκείνοι θα προστάτευαν την «χειμαζόμενη αγροτιά», την οποία οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν «εξοντώσει».

    Μόνο που ο βουλευτής της αντιπολίτευσης παρέλειψε να πει ότι ο Τσίπρας δεν έκανε κάτι πρωτότυπο. Εκανε ό,τι και οι αρχηγοί των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Και ειδικά για το κόμμα του, τη ΝΔ, «ξέχασε» προφανώς ότι είχε υιοθετήσει το, παροιμιώδες πλέον, σύνθημα «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» των «γαλάζιων» αγροτοπατέρων της Θεσσαλίας. Τα οποία λεφτά τους έδωσε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, αλλά τώρα τα πληρώνουμε όλοι μαζί, αφού οι κουτόφραγκοι των Βρυξελλών το πήραν χαμπάρι και τα ζήτησαν πίσω. Με τις υγείες μας.

    Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, επιδόθηκε, όπως και οι προηγούμενοι, στο σπορ των άκριτων υποσχέσεων και παθαίνει σήμερα ό,τι παθαίνει. Ομως, βλέπουμε ότι και τα περισσότερα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης δεν έχουν βάλει μυαλό. Χαϊδεύουν τα αυτιά των αγροτών, κάνοντάς τους να πιστεύουν (;) ότι, αν έρθουν αυτοί στα πράγματα, θα ικανοποιήσουν όλα τα αιτήματά τους. Ειδικά η ΝΔ, που είναι δυνητικά η επόμενη κυβέρνηση, ζητεί από τη σημερινή κυβέρνηση να αποσύρει το σχέδιο για το Ασφαλιστικό, επειδή «η κοινωνία είναι απέναντι» (εδώ).

    Γιατί πολιτεύονται έτσι όλοι αυτοί; «Είναι τα ψηφαλάκια, ψηφοφόρε», για να χρησιμοποιήσουμε μια παραλλαγή της πολυφορεμένης συνθηματικής φράσης. Παλιότερα υπήρχαν δυνατότητες να ικανοποιούνται πολλές από τις υποσχέσεις. Οι αγρότες έκλειναν τους δρόμους, οι κυβερνήσεις έδιναν τα λεφτά, που τότε υπήρχαν και το έργο παιζόταν κάθε χρόνο ή χρόνο παρά χρόνο. Τι θα γίνει τώρα, που δεν υπάρχουν οι ίδιες δυνατότητες;

    Η λογική «κλείνω τους δρόμους, πάρτε τα όλα πίσω» είναι αδιέξοδη. Είναι αδιανόητο ο Πρωθυπουργός να τους καλεί σε διάλογο και ορισμένοι αγροτοσυνδικαλιστές να αρνούνται. Η τακτική του «εγώ δεν πληρώνω» δεν οδηγεί πουθενά

    Ποιος θα βγει να πει, καθαρά και όχι με μισόλογα, μερικές απλές αλήθειες; Πότε θα σταματήσουν τα κατά συνθήκην ψεύδη; Ας δούμε μερικά από αυτά:

    Οι πρώτες σκληρές αγροτικές κινητοποιήσεις, με τρακτέρ και κλείσιμο δρόμων, άρχισαν το 1996. Συμπλήρωσαν αισίως τα 20 χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα ακούμε συνθήματα του τύπου «οι αγρότες πεινάνε», «οι αγρότες ξεκληρίζονται», «δεν αντέχουν άλλο τα βάρβαρα μέτρα της ΕΟΚ» και τα παρόμοια.

    Ποια είναι η αλήθεια; Οι αγρότες είναι η πιο ευνοημένη επαγγελματική ομάδα της Μεταπολίτευσης. Εννοείται του ιδιωτικού τομέα, γιατί στον κρατικό υπάρχουν πιο ευνοημένες. Η ενίσχυση του εισοδήματός τους -κυρίως μέσω των επιδοτήσεων- είναι συνεχής. Αυτό, άλλωστε, αποτυπώνεται και στην εντυπωσιακή αλλαγή της υπαίθρου χώρας σε όλους τους τομείς. Προσοχή, δεν μιλάμε για τους -λιγότερους- αγρότες των ορεινών και μειονεκτικών περιοχών. Κι εκεί υπήρξε ενίσχυση και αύξηση εισοδήματος, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Αλλά η εικόνα στις καλές περιοχές της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας, της Κρήτης, σε ορισμένες της Πελοποννήσου, έχει αλλάξει άρδην.

    Ακόμα και κατά την περίοδο των έξι τελευταίων ετών της κρίσης, οι επιπτώσεις στον αγροτικό τομέα είναι σαφώς ηπιότερες, αν τις συγκρίνουμε, για παράδειγμα, με την καταστροφή που έχει επέλθει σε τομείς της ιδιωτικής οικονομίας, όπου η ανεργία σαρώνει, τα εισοδήματα έχουν συρρικνωθεί μέχρις εξαφανίσεως κτλ. Επιπλέον, οι αγρότες είναι η μόνη επαγγελματική ομάδα που ουσιαστικά δεν πληρώνει φόρους, πλην ελαχίστων περιπτώσεων (εδώ ορισμένα εντυπωσιακά στοιχεία). Το έχουν πει κατά καιρούς οι αρμόδιοι οι υπουργοί, το είπαν και οι σημερινοί του ΣΥΡΙΖΑ (εδώ) και ξεσηκώθηκε θύελλα. Είναι, όμως, η πεζή πραγματικότητα. Βεβαίως, άλλα έλεγαν όταν ήταν στην αντιπολίτευση (εδώ μια κυνική ομολογία).

    Επομένως, τα διαχρονικά συνθήματα για «εξόντωση» των αγροτών εντάσσονται στα κατά συνθήκην ψεύδη.

    Προλαβαίνω την ένσταση του καλόπιστου αναγνώστη: «Με όλα αυτά, θέλει να μας πεις ότι όλα είναι ρόδινα στον αγροτικό κόσμο;». Η απάντηση είναι απλή. Σε κανένα πεδίο της σημερινής ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας (πλην, ίσως, του πεδίου των τουριστικών επιχειρήσεων), δεν είναι καλή η κατάσταση. Τα εισοδήματα (και) των αγροτών έχουν μειωθεί, το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί.

    Ομως, πρέπει και ο χώρος αυτός να αναλάβει μέρος τους κόστους της κρίσης, στοιχειωδώς. Ο,τι του αναλογεί. Για παράδειγμα, είναι αδιανόητο ο μισθωτός και ο συνταξιούχος με εισόδημα από 10.000 ευρώ να πληρώνει φόρο και οι αγρότες, σε ποσοστό άνω του 90%, να δηλώνουν αστεία εισοδήματα (αυτό ισχύει και για μεγάλο μέρος των ελεύθερων επαγγελματιών) και να μην πληρώνουν τίποτα. Επίσης, είναι αδιανόητο το ταμείο τους, ο ΟΓΑ, να συνεχίσει να δίνει συντάξεις επιδοτούμενο, σε συντριπτικό ποσοστό, από τον κρατικό Προϋπολογισμό, δηλαδή από τα λεφτά των μισθωτών και των συνταξιούχων. Κάτι παραπάνω πρέπει να πληρώσουν και οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι του.

    Ολα αυτά, ασφαλώς, έπρεπε να έχουν γίνει από χρόνια. Τότε που «λεφτά υπήρχαν». Αλλά τότε οι κυβερνήσεις χάιδευαν (και) τους αγρότες, για ψηφοθηρικούς λόγους. Σήμερα, που η κατάσταση έχει επιδεινωθεί, πολλοί αγρότες ασφαλώς δυσκολεύονται να ανταποκριθούν. Γι’ αυτό πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία. Να μην πληρώσουν μεγάλη αύξηση ασφαλίστρων, η φορολογία τους να εξορθολογιστεί σε βάθος χρόνου.

    Για να γίνουν αυτά, πρέπει να συζητήσουν με την κυβέρνηση. Η λογική «κλείνω τους δρόμους, πάρτε τα όλα πίσω» είναι αδιέξοδη. Είναι αδιανόητο ο Πρωθυπουργός-ο όποιος Πρωθυπουργός, σήμερα ο Τσίπρας, αύριο κάποιος άλλος- να τους καλεί σε διάλογο και ορισμένοι αγροτοσυνδικαλιστές να αρνούνται. Η τακτική του «εγώ δεν πληρώνω» δεν οδηγεί πουθενά. Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να την αποδεχθεί. Οσο και να αυξήσει τη φορολογία στους μόνιμους αιμοδότες του Προϋπολογισμού, δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα, αν οι άλλοι συνεχίζουν να πιστεύουν ότι θα έρθει ο επόμενος Πρωθυπουργός και θα ανοίξει το κουτί με τα δώρα. Τέτοιο δεν υπάρχει. Το τελευταίο το άνοιξε ο κ. Τσίπρας και βλέπουμε τι παθαίνει.

    Οι αγρότες πρέπει να βοηθηθούν να συνεχίσουν να παράγουν με, κατά το δυνατόν, μείωση του κόστους παραγωγής. Αλλά πρέπει και αυτοί να αρχίσουν πλέον να αρχίσουν να συμβάλλουν στα δημόσια βάρη στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, όπως επιβάλλει το Σύνταγμα.

    Διαφορετικά, όσα τζάμια του υπουργείου κι αν σπάσουν και όσες υποσχέσεις από ανεύθυνους πολιτικούς κι αν πάρουν, τα προβλήματά τους δεν θα λυθούν. Οι εποχές των παχιών αγελάδων πέρασαν, μαζί με τις υποσχέσεις. Για να ξανάρθουν, θέλει αυτογνωσία και δουλειά πολλή.

  14. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ένα άρθρο που θίγει από προωθημένη αριστερή οπτική, απαγορευμένες πτυχές του «αγροτικού», τη φαιοκόκκινη συμμαχία, τον φτηνό εθνικιστικό αντιευρωπαϊκό λόγο και τη δουλοπαροικία των χωρίς φωνή μεταναστών εργατών γης:

    https://skalalakonias.wordpress.com/2016/02/26/otanothitisparistaneitothima/

    «Αγροτικές κινητοποιήσεις 2016, όταν ο θύτης παριστάνει το θύμα»

    Πριν ξεκινήσουμε αυτό εδώ το άρθρο με κεντρικό θέμα τις πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις θα πρέπει ίσως να είμαστε ειλικρινής με τους υποψήφιους αναγνώστες του. Με αυτό εδώ το κείμενο δεν επιθυμούμε να απευθυνθούμε σε όσους/ες βρήκαν στα αγροτικά μπλόκα μια επιβεβαίωση των πολιτικών τους θέσεων. Δεν απευθυνόμαστε επίσης σε όλους αυτούς που στις 4 Φλεβάρη 2016 κατέβηκαν με ελληνικές σημαίες να ανεμίζουν στα τρακτέρ τους, στους δρόμους της Σπάρτης μοιράζοντας προκηρύξεις για την ανωτερότητα του ελληνικού έθνους, την κατοχή της χώρας από τους Γερμανούς ή σπέρνοντας για ακόμα μια φορά το καταστροφικό δίλημμα «μνημόνιο – αντιμνημόνιο». Τέλος, δεν απευθυνόμαστε στους μεγαλοτσιφλικάδες της περιοχής που τα χωράφια τους είναι βαμμένα με το αίμα των Πακιστανών εργατών γης και άλλων μεταναστών τα τελευταία 25 χρόνια. Αντίθετα επιθυμούμε αυτό το κείμενο να βρει τους αναγνώστες του, ανάμεσα σε όσους/ες σήμερα προβληματίζονται για την κατάσταση που επικρατεί μέσα στην ελληνική κοινωνία γενικότερα και στο εργατικό, αντιφασιστικό κίνημα, στις διαφορετικές του τάσεις και προσεγγίσεις ειδικότερα.
    ……………………….
    Ο αστικός μύθος της πρώτης φοράς «αριστερά»… Ένας χρόνος αριστερά με την ακροδεξιά στην κυβέρνηση aka QUER FRONT¹

    (σημ. 1. Ο όρος QUERFRONT προέρχεται από την Γερμανία της δεκαετίας του 30 και χρησιμοποιείται ευρέως μέχρι και σήμερα. Περιγράφει την μετωπική συμμαχία αριστερών κινημάτων με ακροδεξιές και ναζιστικές πολιτικές τάσεις. Σήμερα οι QUERFRONT συνεργασίες στην Γερμανία είναι συνήθως μεταξύ ιδιαίτερα μειοψηφικών τάσεων της αντι-ιμπεριαλιστικής αριστεράς και του NPD (νεοναζιστικό κόμμα στην Γερμανία). Χρησιμοποιούμε τον όρο εδώ όπως τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα πρόσφατα ένας γερμανός κομμουνιστής, ο Thomas Ebermann σε μια ανοιχτή εκδήλωση…..)
    …………………….

    Τα αγροτικά μπλόκα στην Λακωνία…………..
    ……………..
    Σήμερα οι έλληνες ιδιοκτήτες γης, τα μεγάλα και τα μικρά αφεντικά της υπαίθρου όπως και οι αυτοαπασχολούμενοι, βγαίνουν στο δρόμο για τη φορολόγηση και τις επιδοτήσεις τους, ενώ έχουν τους (μετανάστες κυρίως) εργάτες γης να δουλεύουν στα χωράφια τους χωρίς ασφάλιση και αξιοπρεπή μισθό. Στα αιτήματα της κινητοποίησης, που αφορούν συμφέροντα της ιδιοκτησίας και της κερδοφορίας, δεν υπάρχει λέξη για τους μετανάστες εργάτες γης και τα δικαιώματα της εργασίας τους. Γεγονός που κάνει ακόμα πιο ξεκάθαρο πως πρόκειται για μια κινητοποίηση με ρατσιστικά και εργοδοτικά κυρίως χαρακτηριστικά. Όπως είναι φυσικό, ανέχονται και ακούνε με ενδιαφέρον τους φασίστες σε πολλά από τα μπλόκα τους. Στο μεταξύ ο αγροτικός πλούτος συνεχίζει να παράγεται κυρίως από την υποτιμημένη και χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα μεταναστευτική εργασία.

    Στην Λακωνία όλα αυτά επαληθεύονται καθημερινά και μέσα από τις πολιτικές θέσεις και αφηγήσεις που βρίσκονται στην επικαιρότητα. Η δραστηριότητα της αριστεράς σε ένα κοινό μέτωπο με τους ιδιοκτήτες στην περιοχή στα μπλόκα των αγροτών μας φανερώνει πόσο βαθύ είναι το πρόβλημα. Πριν γράψουμε αυτές τις γραμμές παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον τις ομιλίες και τα βίντεο με δράσεις από τα μπλόκα στην Σκάλα Λακωνία και ευρύτερα στον δήμο Ευρώτα. Σε αυτό το κείμενο θα συμπεριλάβουμε δυο από αυτά τα βίντεο που τα θεωρούμε αντιπροσωπευτικά και σας συνιστούμε να επιδείξετε ιδιαίτερη προσοχή στις «κραυγές» των πρωταγωνιστών τους. Στο πρώτο βίντεο


    ………….
    Το πρόβλημα δεν είναι ο ελληνικός καπιταλισμός και η κρίση του, δεν είναι εν γένη το ελληνικό κεφάλαιο, αλλά η κακιά Γερμανία και ο υπουργός οικονομικών της, ο Σόιμπλε, που συχνά τρώει τις επιθέσεις του όχλου για την ατυχία του να έχει κινητικές δυσκολίες ύστερα από ατύχημα. Ο ομιλητής μεταξύ άλλων μας ενημερώνει και ότι «οι Έλληνες δεν είναι ηλίθιοι αλλά όταν οι άλλοι ήταν στα δέντρα, αυτοί έχτιζαν παρθενώνες». Βέβαια το ρατσιστικό παραλήρημα δεν σταματά εκεί. Μας πληροφορεί και ότι τα πορτοκάλια της Νότιας Αφρικής που έχει στα ράφια του το συγκεκριμένο κατάστημα είναι μολυσμένα και απειλούν αυτά της «ελληνικής καταγωγής» ίσως και των άλλων νότιων χωρών της Ευρώπης.
    ……………………..
    Το πρόβλημα δεν είναι ο ελληνικός καπιταλισμός και η κρίση του, δεν είναι εν γένη το ελληνικό κεφάλαιο, αλλά η κακιά Γερμανία και ο υπουργός οικονομικών της, ο Σόιμπλε, που συχνά τρώει τις επιθέσεις του όχλου για την ατυχία του να έχει κινητικές δυσκολίες ύστερα από ατύχημα. Ο ομιλητής μεταξύ άλλων μας ενημερώνει και ότι «οι Έλληνες δεν είναι ηλίθιοι αλλά όταν οι άλλοι ήταν στα δέντρα, αυτοί έχτιζαν παρθενώνες». Βέβαια το ρατσιστικό παραλήρημα δεν σταματά εκεί. Μας πληροφορεί και ότι τα πορτοκάλια της Νότιας Αφρικής που έχει στα ράφια του το συγκεκριμένο κατάστημα είναι μολυσμένα και απειλούν αυτά της «ελληνικής καταγωγής» ίσως και των άλλων νότιων χωρών της Ευρώπης………..
    …………….
    Το δεύτερο βίντεο, βρίσκεται μέσα στο ίδιο μοτίβο, άρα κάθε ανάλυση του θα ήταν πλεονασμός. Το βάζουμε εδώ μόνο και μόνο για την ενίσχυση της επιχειρηματολογίας αυτού του άρθρου καθώς και γιατί πιστεύουμε ότι εμπλουτίζει το αρχείο μας.

    Τελειώνοντας κάπως σύντομα και απότομα αυτό εδώ το άρθρο θα πρέπει να σημειώσουμε επίσης τα εξής: Την ώρα που γίνονται αυτές οι αγροτικές κινητοποιήσεις, πληροφορούμαστε ότι μια άλλη απεργία βρίσκεται σε εξέλιξη, Είναι αυτή των εργατών στο εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Σκάλα Λακωνίας που αγωνίζονται για αυτονόητα πράγματα όπως η πληρωμή των δεδουλευμένων τους, μιας και βρίσκονται απλήρωτοι μήνες, για συνθήκες υγιεινής, περίθαλψη κλπ. Όπως μπορούμε να διακρίνουμε, ο αγώνας τους που δίνεται χωρίς κομματικές διαμεσολαβήσεις και μέσα από ενός είδους αυτοοργανωμένη συνέλευση. Ο αγώνας αυτός δεν πήρε κανενός είδους δημοσιότητα. Το ίδιο μπορούμε να πούμε για το ζήτημα της αλληλεγγύης από διάφορους πολιτικούς χώρους της αριστεράς, ειδικά για όσους διαθέτουν μηχανισμό και μπορούσαν εύκολα να στηρίξουν τους εργάτες εκεί. Αυτή την στιγμή και εμείς δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες για αυτήν την απεργία, επιφυλασσόμαστε όμως να την καταγράψουμε πιο αναλυτικά στο μέλλον μιας και από όσο φαίνεται δεν πρόκειται να το κάνει κανείς άλλος.

    Οι Πακιστανοί εργάτες και άλλοι συνεχίζουν να πουλούν την εργασία τους σε εξευτελιστικές συνθήκες χωρίς καμιά ορατότητα και υποστήριξη. Είναι αυτοί το μεγάλο θύμα που εργάζεται στον απόηχο των αγροτικών κινητοποιήσεων αυτών που κραυγάζουν για επιστροφή του ποσοστού κέρδους στην περίοδο πριν την κρίση. Τότε που τα σκυλάδικα, ο τζόγος………

    η συνέλευση της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας Ενάντια στην Λήθη Φλεβάρης 2016

    • Ο/Η Γοργώ λέει:

      08-02-2016 11:10
      ΣΠΑΡΤΗ. Ένταση δημιουργήθηκε σήμερα το πρωί στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Λακωνίας όταν κατά τη διάρκεια σύσκεψης στελεχών του με εκπροσώπους του Επιμελητηρίου Λακωνίας και της ΟΕΒΕΛ εισήλθαν αγρότες από τα μπλόκα Ευρώτα και Αν. Μάνης.

      Ο Χρήστος Αναγνωστάκος, εκπρόσωπος των αγροτών απευθυνόμενος στον βουλευτή Σταύρο Αραχωβίτη τόνισε ότι ενώ αν και ήταν η τελευταία ελπίδα των αγροτών της Λακωνίας «χάθηκε» στο βουλευτικό αξίωμα και μακριά από τα μπλόκα… Οι διάλογοι μεταξύ αγροτών και βουλευτή ήταν έντονοι αφού οι αγρότες θεώρησαν ότι σκόπιμα τους απέκλεισαν από τη σύσκεψη

      Σπάρτη: Εισβολή αγροτών σε γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ – Διαξιφισμοί σε υψηλούς τόνους

      Aστυνομικοί και αγρότες γίνονται ένα και λίγο από Σπάρτη

      Μπλόκο αγροτών στη γέφυρα Ευρώτα Σπάρτη (5-2-2016)

      όλοι ενωμένοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s