Δολοφονία αρχιμανδρίτη στις ΗΠΑ (1933)

[Οι ναοί ως ορμητήρια ικανοποίησης παθών ή Βίος του πανοσιότατου Parthenios Kolonis]

dolofonia-arch8.2.16

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Η ιστορία είναι παλιά και πολύ θλιβερή. Tην ανασύρω για να τιμήσω τη μνήμη του οσίου Παρθενίου, επισκόπου Λαμψάκου που γιόρταζε χτες και ειδικεύεται στη δίωξη των δαιμόνων, που εγκαθίστανται με το έτσι θέλω στο σώμα των ανθρώπων. Όπως ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, έτσι και ο Παρθένιος είχε δυο κεφάλια. Το ένα το εμπορεύεται η μονή Εσφιγμένου, το άλλο η μονή Μακρυμάλλη, της Μ. Χαλκίδος, ενώ πολλά ακόμη μοναστήρια διεκδικούν κομματάκια από το ιερό σώμα του. Να σημειώσω πως ο όσιος απέτυχε ολοσχερώς να εκβάλει τα δαιμόνια από το σώμα του τραγικού, φερώνυμού του, πρωταγωνιστή μας.

Η υπόθεση αυτή, για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο  δείχνει μια διαχρονική πραγματικότητα. Η Εκκλησία στα έντυπά της, στις διηγήσεις της, στις παρουσιάσεις της, κρύβει τη σκοτεινή πλευρά της σελήνης της, χωρίς αιδώ και φόβο για την απάτη που συντελείται. Ξέρει πως κανείς δεν θα ενοχλήσει με ερωτήσεις. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του, παρακολουθώντας την πορεία του πανοσιότατου Parthenios Kolonis, ενός φτωχού χωριατόπουλου που μαθήτευσε στην Μονή της  Πάτμου, διάκου μετά στην Αίγυπτο, στη συνέχεια ιερέα στις ΗΠΑ, να αλληλογραφεί ερωτικά με ένα αγόρι από το νησί του, να φεύγει μετά σε άλλες δυο ηπείρους, να αγοράζει αναρίθμητους εραστές, να περιφέρεται για να εξαφανίσει τα ίχνη του από πόλη σε πόλη και να χτίζει τρεις ναούς (ορμητήρια ικανοποίησης των παθών του), έχοντας φτιάξει πολύ γερό κομπόδεμα, παρά το κόστος των ερωτικών του ανησυχιών, που οδήγησαν στη δολοφονία του.

Το ιερό νησί της Πάτμου, γνωστό και από τα αλλεπάλληλα οικονομικά και σεξουαλικά σκάνδαλα του μοναστηριού του, γέννησε (1860) τον  αρχιμανδρίτη Παρθένιο Κoloni ή Coloni (Κολόνη, Κολώνη ή Κωλόνη;).  Πρώτη αφορμή για το παρόν δημοσίευμα στάθηκε το πρόσφατο (4.2) άρθρο μας για τον ιερό Παρθένιο, πάπα Αλεξάνδρειας, το οποίο προηγήθηκε. Οι σχολιαστές μας εκεί, θυμήθηκαν και ένα μοντέλο με το ίδιο όνομα, μετέπειτα παλαιοημερολογίτη αρχιεπίσκοπο, που ξεκίνησε την καριέρα του ως διάκος στο ίδιο πατριαρχείο και κάποιος (τον οποίο ευχαριστούμε) και τον ομώνυμο αρχιμανδρίτη που δολοφονήθηκε στις ΗΠΑ. Συμπτωματικά κι αυτός ο Παρθένιος είχε ξεκινήσει όπως ανακαλύψαμε (“Orthodox Observer”, September 2002, p.25), ως διάκος του πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιου (λίγο πριν πεθάνει στα 1899), αυτού που είχε διώξει από το πατριαρχείο του τον άγιο Νεκτάριο με την κατηγορία της ανηθικότητας.  Τρεις Παρθένιοι, παραμονές της γιορτής του οσίου τους, ήταν για εμένα θεοσημία, που με οδήγησε στη συγγραφή και του παρόντος. Ο Kolonis, με το τόσο παραπλανητικό, σε βαθμό γελοιότητας και τραγικής ειρωνείας (κι αυτός) επαγγελματικό ψευδώνυμο, χειροτονήθηκε ιερέας το 1904 στην Αίγυπτο και αμέσως απέπλευσε για την Αμερική,  υποθέτω μη βρίσκοντας στην Αλεξάνδρεια και στην εκεί, ακμάζουσα τότε, ελληνική κοινότητα τις συνθήκες που υπολόγιζε. Έφτασε στο Μιλγουόκι (Milwaukee του Wisconsin) και έστησε την ενορία του Ευαγγελισμού, στην οποία μέχρι πρόσφατα  υπηρετούσε ο πατήρ James (Ιάκωβος) Dokos, υπόδικος τώρα για οικονομική κατάχρηση $110,000, επίμονα και μακροχρόνια συγκαλυπτόμενος από την ηγεσία της Εκκλησίας, μέχρι να σκάσει ανεξέλεγκτα η υπόθεσή του (Μια υπόθεση η οποία κατά τον κ.Θ. Καλμούκο του «Εθν.Κήρυκα Ν.Υόρκης», δείχνει πως η Εκκλησία είναι ακυβέρνητη-22.2).

Το 1913 ο Παρθένιος έφυγε για άγνωστους λόγους που τώρα μπορούμε να τους αντιληφθούμε και υπηρέτησε για λίγους μήνες  στο Χάβερχιλλ (Haverhill) της Μασαχουσέτης κι από εκεί το Νοέμβρη εμφανίστηκε στο Γουίλινγκ (Wheeling) της Δ.Βιρτζίνια, όπου η ίδρυσε την ενορία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, μετά από μια ομιλία του σε ένα πλήθος πιστών. Ήταν η 58η ενορία της ελληνοαμερικανικής dolofonia-arch8.2.16gifΑρχιεπισκοπής και η ιστοσελίδα της δεν αναφέρει λέξη για τη δολοφονία και τις περιπέτειες του θεμελιωτή της, απλώς λέει χωρίς να εξηγεί το γιατί, πως αποχώρησε το 1921. Πολλά λεφτά μαζεύτηκαν σύντομα και την πρωτομαγιά του 1914 ο ναός άνοιξε, έχοντας πληρώσει Αγιορείτες εικονογράφους να ζωγραφίσουν τις στρατηγικής θέσης εικόνες. Προηγούμενα και ενδιάμεσα ο Παρθένιος είχε υπηρετήσει επίσης στο Πίτσμπουργκ, στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα, στο Πουέμπλο του Κολοράντο. Το 1921, μεταφέρθηκε στο Μάρτινς Φέρρυ (Martins Ferry) στην όχθη του ποταμού Οχάιο, όπου δίνοντας και $ 7.000 από την τσέπη του έχτισε την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής που την προόριζε για μοναστήρι. Το γιατί έτρεχε από περιοχή σε περιοχή τώρα το ξέρουμε. Δεν ήταν ζήλος ιεραποστολικός αλλά φυγή από τις Ερινύες. Από όπου κι αν πέρασε κατηγορήθηκε ως επιθετικός ομοφυλόφιλος με μια ανεξήγητη μανία να βρίσκει εραστές. Στον ιστότοπο της ενορίας σήμερα, γίνεται μια απλή μνεία στο όνομά του («Papa Parthenius»), χωρίς το επώνυμό του, σκόπιμα νομίζω, γιατί αν υπήρχε ως Parthenios Kolonis, θα αποκάλυπτε αμέσως μέσω του Google δυσάρεστα  πράγματα σε κάθε φιλίστορα ενορίτη. Επίσης δεν υπάρχει ούτε μια νύξη για το εκεί τραγικό τέλος του δομήτορα ιερέα της. Υπάρχει όμως η λεπτομέρεια της πατμιακής καταγωγής, γιατί δίνει αποστολικό κύρος στον κτήτορα: «Our parish was established, as it were, from the Island of Patmos. Papa Parthenius came from there and many of the early parishioners were from there or the neighboring islands».

Τις πρώτες πληροφορίες μας για τον δύστυχο Παρθένιο και τα πάθη του, τις πήραμε από τον εξαιρετικά ενημερωμένο και σοβαρό ιστότοπο  «Οrthodox history», που εξετάζει ανοιχτά με επιστημονική μέθοδο, κάθε πτυχή της πολυκύμαντης, ποικιλότροπης  και πολυεθνικής Ορθοδοξίας στις ΗΠΑ.

Το έγραψε ο Ματθαίος  Namee (30.3.2011),  ένας συγγραφέας που ασχολείται συστηματικά με την ιστορία της αμερικανικής Ορθοδοξίας,  διευθυντής της «Εταιρείας για την ορθόδοξη χριστιανική ιστορία στην Αμερική» («Socha»), με τον τίτλο «Σκάνδαλο και δολοφονία, η ιστορία του πατέρα Παρθενίου Κολόνη». Ξεκινάει με δημοσίευμα της ‘Washington Post’ (6.7.1933), που αναφέρει πως ο 72 χρονος εφημέριος του ελληνικού ναού του Martins Ferry, πέθανε σήμερα από τα τραύματα που προκλήθηκαν από τσεκούρι. Είχε βρεθεί αναίσθητος στο υπόγειο της εκκλησίας με το κρανίο του σπασμένο από τα κτυπήματα. Ανέκτησε τις αισθήσεις του, αλλά δεν λέει ποιοι του επιτέθηκαν αν και η αστυνομία πιστεύει πως ήξερε δράστες του. Ήταν η τρίτη φορά μέσα σε τρία χρόνια που ο ιερέας είχε δεχθεί μυστηριώδη επίθεση στην εκκλησία του.

Η ιστορικός Margot Canaday, καθηγήτρια του τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Princeton , αφηγείται και την τραγωδία του παπά στο βραβευμένο πρώτο βιβλίο της  «H ετερόφυλη Πολιτεία: Σεξουαλικότητα και Ιθαγένεια στην Αμερική του εικοστού αιώνα» (‘The Straight State: Sexuality and Citizenship in Twentieth-Century America’-2009). Σύμφωνα με τη συγγραφέα ο παπάς έφυγε από το Μιλγουόκι κάτω από μια αχλύ σκανδάλου. Ένας ενορίτης τον κατηγόρησε ως ομοφυλόφιλο. Ταυτόχρονα φερόταν πως είχε γράψει ένα γράμμα σε ένα αγόρι στην Ελλάδα, που έδειχνε ότι οι δυο τους είχαν εμπλακεί σε μια σεξουαλική σχέση. Είναι νομίζω πιθανό πως στις ΗΠΑ δεν θα τόλμησε να έχει και εκεί σχέση με ανήλικο, τουλάχιστον δεν προκύπτει κάτι τέτοιο, φοβούμενος προφανώς την αυστηρότητα των νόμων και την ετοιμότητα των αρχών. Κατηγορήθηκε πως είχε κακοποιήσει σεξουαλικά έναν καμαρότο στο πλοίο που τον έφερε στις ΗΠΑ, αλλά δεν έχουμε κάποια αναφορά στην ηλικία του. Από το  Haverhill, πάλι το έσκασε γρήγορα όταν πολλοί νεαροί άνδρες τον κατηγόρησαν ο καθένας χωριστά για σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Το βιβλίο της Canaday είναι αρκετά σαφές και περιλαμβάνει φρικιαστικές λεπτομέρειες (έτσι τις χαρακτηρίζει ο Matthew Namee, του σάιτ της ‘Orthodox History’), σχετικά με τις συγκεκριμένες καταγγελίες.

Στο Wheeling, το πρόβλημα έφτασε σε ένα κρίσιμο σημείο. Ο αρχιμανδρίτης το παράκανε με τις προτάσεις του, συχνά με οικονομικό αντάλλαγμα, σε νεαρούς, τόσο που το Φλεβάρη του 1916,  η γραμματεία μετανάστευσης εξέδωσε ένταλμα για τη σύλληψή και απέλασή του (η ομοφυλοφιλία ήταν τότε ποινικό αδίκημα), αλλά οι δικηγόροι του κατάφεραν να τον σώσουν ισχυριζόμενοι πως οι καταγγελίες ήταν εκβιασμοί, παρ’ όλο που τόσοι πολλοί σε τόσες διαφορετικές πόλεις, άσχετοι μεταξύ τους τον κατηγόρησαν. Παρά τη δημοσιότητα που πήραν οι καταγγελίες του εκεί, ο αρχιμανδρίτης παρέμεινε κοντά στους ανεκτικούς (ή υποκριτές;) ενορίτες του άλλα πέντε χρόνια. Αναρωτιέμαι πόσο κόστισε η νομική του υπεράσπιση, αλλά όλη του η ζωή στις ΗΠΑ δείχνει πως είχε πολλά λεφτά.

Ο πολύπαθος Κολόνης  ήταν τόσο εκτεθειμένος, που ακόμη και στον τελευταίο σταθμό της ιερής και πορνικής του καριέρας στο Μάρτινς Φέρυ, ισχυρίστηκε για τις δυο πρώτες κακοποιήσεις του μέσα στο ναό, πως ήταν ατυχήματα, μη θέλοντας να αποκαλυφθούν οι δράστες, προφανώς όχι από χριστιανική μεγαθυμία, για την οποία άλλωστε δεν φημίζονται οι Έλληνες κληρικοί. Ο Bill Samonides, ένας λόγιος ερευνητής της ιστορίας του πρώιμου ορθόδοξου κλήρου στις ΗΠΑ, ερεύνησε στις τοπικές εφημερίδες, και πρόσφερε τις ακόλουθες διαπιστώσεις: Σύμφωνα με την ‘Steubenville Herald-Star’ της 6ης Ιουλίου 1933, ο αρχιμανδρίτης πέθανε στο νοσοκομείο της πόλης λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής με κάταγμα του κρανίου από τσεκούρι στο υπόγειο του ναού. Ο ίδιος είπε στην αστυνομία ότι είχε γλιστρήσει στα σκαλιά και χτύπησε το κεφάλι του στο τσιμέντο.  Oι ‘Weirton Daily Times’ της 7 Ιουλίου του 1933, ανέφεραν ότι η συνελήφθη ένας  Νίκος Γεωργίου που είχε δειπνήσει με τον παπά το βράδυ πριν την επίθεση, αργότερα όμως αφέθηκε ελεύθερος. Η ίδια εφημερίδα, την επομένη, 8 Ιουλ 1933, ανέφερε ότι ο αιδεσιμότατος Χρυσόστομος Παπαλάμπρου του Γουέιρτον ανέλαβε τα της κηδείας. Στον Ματθαίο Namee φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι ο ιερέας του Wheeling, εκεί που το ποιόν του μακαρίτη ήταν γνωστό, δεν ήταν ο τελετάρχης. Η εφημερίδα ανέφερε πως ανάμεσα στα υπάρχοντά του νεκρού ήταν ένας πίνακας που παλιότερα ανήκε στον τσάρο Νικόλαο Β, ο οποίος αποτιμήθηκε με το επιβλητικό ποσό των $ 25.000 (πάνω από $ 400.000 σήμερα). Είναι ένα μόνιμο ερώτημα πως ο ιερωμένος είχε βρει τόσα λεφτά για να ικανοποιεί τις οικοδομικές, σεξουαλικές και καλλιτεχνικές του ανησυχίες, σε μια εποχή που οι ενορίτες του ήταν ακόμη φτωχοί μετανάστες πρώτης γενεάς και η ανθηρή σήμερα επιχείρηση της ελληνικής Εκκλησίας εξωτερικού, όχι τόσο καλά οργανωμένη.

Ο Ορθόδοξος ιστορικός δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και θέτει ένα πολύ καίριο ερώτημα που το προσυπογράφω, το οποίο θα ενοχλούσε πολύ, πολλούς στη Νότια Δανιμαρκία, όπου αυτές οι ερωτήσεις αποφεύγονται ακόμη και από την (ευσεβή εσχάτως και συνεργαζόμενη με την ακροδεξιά του-κατά δήλωσιν-παλαιοημερολογίτη Καμμένου) «Αριστερά» μας: «Έχουμε φτάσει στο τέλος, και δεν είναι παράλογο να θέσουμε το ερώτημα. Γιατί ασχοληθήκαμε με αυτή τη φρικτή ιστορία; Η δυσάρεστη πραγματικότητα είναι ότι η Ορθοδοξία στην Αμερική έχει, σήμερα, ένα σοβαρό πρόβλημα με την σεξουαλική παραβατικότητα των κληρικών. Είναι ένα πρόβλημα που διασχίζει τις γραμμές των διαφόρων δικαιοδοσιών (εννοεί τις εθνικές ορθόδοξες Εκκλησίες των ΗΠΑ, ρωσική, ελληνική, αραβική κλπ, που συγκροτούν διαφορετικές Αρχιεπισκοπές και Μητροπόλεις σε διαφορετικά εκκλησιαστικά «κλίματα», με εθνικά κριτήρια διαμορφωμένα) και όλες τις τάξεις των κληρικών. Η ιστορία του Κολόνη καταδεικνύει ότι αυτό, δυστυχώς, δεν είναι ένα νέο πρόβλημα για την αμερικανική Ορθοδοξία. Υπάρχουν πάντα κακοί ιερείς οι οποίοι λυμαίνονται τα ευάλωτα άτομα και φέρνουν καταισχύνη στην Εκκλησία. Ο Κολόνης δεν είχε στην ουσία επίσκοπο κοντά του να τον ελέγξει,  οπότε ήταν αρκετά εύκολο για αυτόν να αλλάζει πόλη, όταν τα έργα του αποκαλύπτονταν. Σήμερα, δεν έχουμε αυτή τη δικαιολογία».

Δεν νομίζω πως ο Παρθένιος ήταν ακριβώς κακούργος. Κλέφτης, υποκριτής, ιερόσυλος, διαφθορέας, μανιακός και έκφυλος φτωχοδιάβολος, ναι ήταν. Υπήρξαν πολλοί χειρότεροι, απείρως υψηλότερα ιστάμενοι και πολύ προκλητικά υμνούμενοι από την Εκκλησία, μέχρι σήμερα.  Ας πούμε το πανιερότατο κτήνος, ο μητροπολίτης Αλάσκας και Αλεούτων Νήσων Βλαδίμηρος Sokolovsky-Avtonomov, πνευματικό τέκνο του αγίου Νικόλαου Κασάτκιν, (πρώτου ορθόδοξου αρχιεπίσκοπου της Ιαπωνίας), που το 1879 διορίσθηκε διευθυντής του ρωσικού σχολείου του Τόκυο στα πλαίσια της εκεί Ιεραποστολής. Είχε ιδιαίτερη «αδυναμία» στα παιδιά, όπως αποδείχτηκε από τη μετέπειτα (1891) δράση του στο Σαν Φραντσίσκο των ΗΠΑ, όπου κατηγορήθηκε από κομμουνιστές πολιτικούς φυγάδες, όπως ο εξόριστος γιατρός Ράσσελ, για υποσιτισμό, φυλάκιση, βασανιστήρια και σεξουαλική κακοποίηση και σοδομισμό 11 ανήλικων αγοριών (10-14 χρόνων) τα οποία κρατούσε φυλακισμένα στο Γραικορωσικό σεμινάριο. (‘The San Francisco Examiner’, June 12, 1891, p. 3. «BOYS TREATED LIKE SLAVES.. Horrible Tales of Cruelty to the Russian Church Students.Youths Beaten, Starved and Kept in a Rat-Infested Dungeon on a Diet of Bread and Water. Policemen find them in a filthy condition»). Η Αγιότης του το έσκασε στη Ρωσία όπου συνέχισε την καριέρα του προαγόμενος σε Αρχιεπίσκοπο του Αικατερινοσλάβ, αν και η δράση του ήταν γνωστή. Με δυο λέξεις («δυσχερής κατάσταση»!), χωρίς να λέει κουβέντα, ξεμπερδεύει ο επίσημος ιστότοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική (OCA), που υμνεί τη μνήμη του. Τι να πει κανείς!

Ο Παρθένιός μας, ήταν μια τραγική φιγούρα που όμως δεν πρέπει να κουκουλώνεται. Δεν είναι μόνο η ενορία του Αγ.Ιωάννη, που υποκρίνεται πως δεν ξέρει τίποτα για τα καμώματα του ιδρυτή της. Το ίδιο το όργανο της Αρχιεπισκοπής, ο “Οrthοdox Observer (Σεπτέμβριος 2002, σελ.25), αναφερόμενο στο μοναστήρι-ναό της Ζωοδόχου Πηγής του Παρθένιου (του οποίου αναγνωρίστηκε επίσημα και πρόωρα ως ηγούμενος το 1929 από τον Αρχιεπίσκοπο Αλέξανδρο μέσα στη δίνη και στο χάος των κωμικοτραγικών βιαιοτήτων του σχίσματος βενιζελικών-βασιλικών μητροπολιτών), αναφέρει πως ο ιερέας «πέθανε» το 1933 και πως «το όνειρο της εξέλιξης του μοναστηριού, τελείωσε». Η αποφυγή κάθε αναφοράς για τα αίτια του θανάτου του, η θετική όσο και αδιάντροπη μνεία στο «όνειρο» ενός που εμφανέστατα ήθελε να στήσει ένα ακόμη μοναστηριακό άντρο οργίων, μια ακόμη προσοδοφόρα, αναίσχυντη και αποκρυφιστική Χρυσοβαλάντισσα των δυο επισκόπων Τυάνων και Απαμείας της Ν.Υόρκης, δείχνει πόσο ενοχοποιητική, και γι’αυτό ακατανόμαστη, είναι η δολοφονία του και πόσο επικίνδυνη για την Εκκλησία κάθε υπόμνηση ή αναμόχλευσή της. Όμως νομίζω πως ο υποτιθέμενος ιδρυτής της Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει πει «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς». Αυτή είναι μια από τις πάρα πολλές εντολές του που το κρατικό μας ιερατείο έχει πετάξει, μέρα μεσημέρι, στα σκουπίδια.

ΥΓ1
Άλλη μια δολοφονία ελληνορθόδοξου, καταδικασμένου παιδεραστή, ιερέα (61χρονου) από τον νεαρό (24χρονο, Κινέζο) εραστή του. Το ερωτικό σκάνδαλο του πατρός Αδαμάκη, πρώην παιδιού του ιερού κοντά στον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο.

Πρώην ελληνορθόδοξος ιερέας που ως παιδί κακοποιήθηκε από τον αρχιμανδρίτη Αδαμάκη, κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

ΥΓ2
«Θανάσιμοι έρωτες αρχιμανδριτών, κ.ά.» (26/02/2014, «’Αρθρον εγκληματολογικού ενδιαφέροντος»).

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

14 απαντήσεις στο Δολοφονία αρχιμανδρίτη στις ΗΠΑ (1933)

  1. Ο/Η Μimi metallurgico λέει:

    Το ράσο κρύβει απίστευτα πράγματα. Μου το έλεγε ο παππούς μου.

  2. Ο/Η Psycho λέει:

    Because of a troublesome situation unfolding in San Francisco, Bishop Vladimir’s service in America was cut short.

    Να ποια ήταν η «troublesome situation» που ανάγκασε τον βρωμερό επίσκοπο Βλαντιμίρ να το σκάσει στη Ρωσία, όπου in Moscow, he was esteemed as an ascetic spiritual elder. (θεωρούνταν ένας ασκητικός, πνευματικός Γέροντας)

    BOYS TREATED LIKE SLAVES.

    http://www.holy-trinity.org/history/1891/06.12.examiner.html

    Horrible Tales of Cruelty to the Russian Church Students.

    Youths Beaten, Starved and Kept in a Rat-Infested Dungeon on a Diet of Bread and Water — Policemen Find Them in a Filthy Condition — Affidavits That Support Grave Charges.

    ________

    The officers of the Society for the Prevention of Cruelty to Children have at length decided to make an investigation into the management of the Graeco-Russian Seminary, at 1713 Powell street, near Filbert. For a long time past – in fact, since the church was badly gutted by fire, nearly two years ago – there have been rumors that the management of the seminary is not what it should be, and that the young boys brought here from Alaska and Russia to study and fit themselves for the ministry have been cruelly and inhumanely ill-treated.

    The students have been pictured as leading lives worse than those of slaves. A lack of food, a want of proper accommodations and brutal treatment are said to have been their lot, and far from home and friends, they have been at the mercy of the instructors.

    Death would be far preferable than life to most of them if one half of the stories related by those who claim to be cognizant of the workings of the seminary are true. The matter will now be fully ventilated in the courts, for the officers of the humane society took the initiatory step yesterday afternoon by arresting E. P. Alexine, the Superintendent, and Paul Ligda, the Assistant Superintendent, on a charge of «causing children to suffer.»

    THE PRISON PREFERRED.

    The warrants were issued from Judge Worley’s court and Policeman Comstock, accompanied by Secretary Holbrook of the Children’s Society, went to serve them.

    Alexine and his assistants were greatly surprised when informed of the mission of the visitors. They were at first incensed, but believing that silence is golden on such occasions remained silent. The officers then told them that it was their intention to remove all the boys to the Central Station, to be there held as witnesses pending the trial. It was reported that there were fourteen boys in the seminary who would bear witness to the ill-treatment they received, but only twelve of them were found.

    When informed that they would for the first time being receive shelter at the hands of the municipality the boys appeared happy. Without a moment’s delay they attired themselves for the trip to the Station-house, and with evident pleasure they formed in line to march with their rescuers. On the way to the prison they chattered gayly among themselves, and seemed to enjoy the chance afforded them to gain a glimpse of the outside world and breathe air purer than that of the seminary. At was at first feared that some of them might attempt to escape, but not a move was made in that direction.

    PRISON FARE WELCOMED.

    They marched together in solid rank, and for all outward appearance would be mistaken for boys bent on a day’s outing, rather than going to the City Prison to breathe its fetid atmosphere and view the sickening and heartrending scenes hourly enacted there.

    After Alexine and Ligda had been charged, the boys were assigned to quarters in the «bird cages.» They talked among themselves and seemed to rather enjoy the change from life in the Greco-Russian seminary. The prison bars were to them things of wonder. They tested the strength of the iron bars of the cell. First they tried to pull them out. Failing in that they sought to kick them away. Again they met with defeat and next they climbed up them like monkeys.

    While the boys were enjoying themselves, Alexine and Ligda were fuming and fretting. They did not appreciate life in the Central Police Station and when a short time later they secured their release on $500 bonds they passed from the prison with a sigh of relief.

    While the story that the boys were not properly fed may be untrue, it is a fact that the food furnished them at 5 o’clock did not go to waste. The «bootleg» coffee quickly disappeared and the remainder of the stew from the noon hour meal found a dozen stomachs ready to receive and appreciate it. A sparrow would have had but half a meal if given all the boys left behind them.

    A SERIES OF CHARGES.

    The arrest is the outcome of a series of troubles that during several years past, have disturbed the peace of the Russo-Greek Orthodox Church. Vladimir, the Bishop of Alaska and the Aleutian Islands, has never been popular with his parishioners. Stories of his conduct with teachers and students in the seminary leaked out, and a clique of Russians, headed by Nicholas Faodorff and Dr. Nicholas Russel, proceeded to make things lively for the Bishop, whose baptismal name is Vasile Sokolowsky. He was charged with being arrogant and despotic and a disgrace to religion; inasmuch as he had committed crimes so revolting that they could not even be hinted at in a public print.

    Meetings were called at which Vladimir was denounced, and a mighty pressure was brought to bear on the head of the church to have him dismissed, which effort was, however, unsuccessful. While the row was at its height a fire occurred in the church building on Powell street that came near destroying the edifice. Vladimir’s opponents publicly accused the Bishop of causing the fire while in a drunken condition, and he retaliated by telling reporters that his enemies had set fire to the church in the hope that he would be incinerated.

    DAMAGING AFFIDAVITS.

    The charges against the Bishop were made in affidavits duly attested before Notaries Public, which affidavits are now for the first time made public. It will be impossible to give the nature of the gravest charge contained in several of the affidavits. Nicholas Koutcheray deposed that Vladimir induced him to run away from his home in the city of Warsaw, Russia. The Bishop brought him to this city together with eleven other boys from Russia and several more from Alaska. He was promised that he should receive an ecclesiastical education.

    The treatment that Koutcheray received while a resident of the Bishop’s house was infamous. He became a veritable slave; the Bishop having reduced him to a state of terror by telling him that the slightest disobedience on his part would insure his confinement for life in the House of Correction, an assertion which Koutcheray in his ignorance of American law believed was possible. After a long period of suffering Koutcheray took advantage of the Bishop’s departure for Alaska to escape. He found friends who cared for him.

    Sidor Povartchuk, who was employed at the bishop’s residence, deposed that the boy students were poorly clad, badly lodged, all fed and treated harshly.

    PAID TO KEEP QUIET.

    «Immediately after meals,» stated his affidavit, «they used to come to the kitchen and ask for a piece of bread, feeling hungry.» The affiant was a witness to the ill treatment of Nicholas Koutcheray, and on one occasion Povartchul was moved to remonstrate with Vladimir, saying: «Your Holiness, it is not the proper way to deal thus with a boy whom you have taken under your charge. The best for you will be to send him back to his parents.

    Another affidavit-maker was William A. Allen, who came to this country with the Bishop under contract to teach English and gymnastics in the school. He testified that he was subjected to infamous treatment, and to his knowledge Vasille Martish, Alexander Bobovsky and E. E. Korneluk suffered also. In a letter dated August 17, 1890, Allen informed his friend Faodorff that the Bishop had given him $200 and promised to pay his bills if he would return to Russia and would keep silence concerning his life in the cathedral, which offer he had accepted. He begged Faodorff to destroy the papers he had given him, saying that if they were made public the Russian Government would eat him up.

    Alexander Vanno is another youth who in his affidavit complained of the Bishop’s conduct.

    HOW THE BOYS WERE FED.

    In the affidavit of Nicholas Faodorff, formerly a mechanical engineer in the Russian navy, and who, being imprisoned in St. Petersburg for the propaganda of the holy Gospel, became a religious refugee in order to escape the three years’ imprisonment on the island of Solovetsk, to which he was sentenced by the Consistory of St. Petersburg, it was stated that he came as a missionary among the Russians of this city. He detailed how the insults of the Bishop directed against the Russians of this city aroused the indignation of his countrymen. He stated also that he visited the church and the school and became convinced of the truthfulness of the charges brought against Vladimir by the pupils of his school and his ecclesiastical subordinates.

    The affidavit says: «The boys were poorly fed and clothed, lodged in the most unhealthy apartments, were overworked and generally neglected. The Bishop, on account of his despotic character, maltreated them in every way except some of his favorites. I have seen the boys whose bodies literally swarmed with vermin and who were dirty and ragged. I have heard them complain that they were imprisoned in closets full of rats. The rumors of far more serious character have been afloat. * * * When the boy N– K– left the church the Bishop officially denounced him as a thief on the ground that he left the church dressed in his daily suit of clothes, which, according to the Bishop, belonged to the church. In bringing officially before the Russian Consulate such a grave charge against the boy, charges amply sufficient to stop his career, and this in the vilest malicious language, the Bishop evidently forgot that on one hand he abducted the boy from Russia dressed in something of his own, and that on the other that he could not leave the church and walk out on the streets in that state of nature.»

    A DESPERADO WITH VICES.

    Further on the affidavit states that Vladimir hired Vladimir Michailoff, «a desperado freely indulging in liquors and vice, shunning work and looking for some easy way to make a living,» who «committed a murder in St. Petersburg,» to assassinate Dr. Russel, and gave him a revolver for that purpose. The Bishop, according to Faodorff’s affidavit, paid at various times over $300 to Michailoff to commit the murder, but that worthy finally denounced the Bishop to Dr. Russel and his friends. After that the Bishop sent Michailoff East to get him out of the way.

    The affidavit also accuses him of sending to Russia several boys who could have testified to his brutality.

    Faodorff is now teaching school in Alaska.

    Among those who opposed Vladimir was Joseph Levin, a priest in the Bishop’s church, who lives at 527 Shotwell street. His opposition caused his dismissal from the church and he is now prosecuting a lawsuit against Vladimir.

    WHAT A FORMER PRIEST SAID.

    It was he who a few weeks ago called the attention of the Society for the Prevention of Cruelty to Children to the treatment of the boys, his complaint being followed by a letter written by his attorney and worded as follows:

    San Francisco, May 16, 1891.

    To the Secretary of the Society for the Prevention of Cruelty to Children — Dear Sir: Having had occasion to-day to visit the houses of Vladimir, the Bishop of the Russo-Greek Church, 1713 Powell street, who is about to depart for Alaska, I discovered about a dozen boys of from six to fourteen years of age, who one and all complained to me that they were confined there without sufficient food, and whose physical appearance bore ample testimony to the fact that they were strangers to soap and water and decent or sufficient clothing. Some of the boys appealed to me to release them from their captivity, and I promised them I would do something for them.

    «It is assuredly a matter which appeals strongly for the investigation and attention of your society, as the condition of those children is certainly deplorable. They are ignorant of their rights and of the fact that they are in a free country, and have no natural protectors or guardians in this country. Being myself the attorney for a person having an action at law against this Bishop, I do not like to move in this matter myself, because he might charge me with sinister motives in so doing. Trusting the matter will meet your immediate attention, I am, yours respectfully, Edward Myers.»

    Policemen Charles Holbrook and Comstock of the society visited the school and found that the children were sadly neglected. There were fourteen boys huddled together in a small dormitory, the filth of which was frightful and from which the odors that arose were sickening. None of the boys were over fourteen years old and all seemed to be in mortal terror of Alexine, Ligda and the Bishop.

    They said they were beaten, starved and otherwise ill treated. A warning was extended and the policemen departed. On Wednesday they paid an unexpected visit. Their warning had not been heeded so the arrest was decided upon.

    One of the boys, Nicholas Savchinikoff by name, aged thirteen years, and an orphan, who was brought here from Alaska three years ago, stated that Ligda made a brutal attack upon him, and seizing him from the floor held him high above his head and then dashed him to the floor. This was only an example of numerous attacks of a similar nature.

    THE BOYS.

    The other boys were Nicholas Mercurieff, aged 11 years; James Corcoran, aged 13 years; Nicholas Bellkoff, aged 11 years; Willie Kaznakoff, aged 14 years; Peter Hellstead, aged 10 years; Andrew Kaveutk, aged 14 years; Peter Dimitrieff, aged 14 years; George Kochergin, aged 12 years; Paul Kokoranin, aged 10 1/2 years; Nicholas King, aged 12 1/2 years; and Elias Nalk, aged 13 1/2 years.

    The methods of punishment, they said, were striking them on the head violently with the bare hand, pulling their ears, pulling the short hair at the nape of the neck, and confining them in a dungeon infested with rats for hours at a time on a diet of bread and water.

    Both of the teachers indulged in these practices, and Vladimir, it is said, had a stout cane with which he was wont to jab them in the stomach until they became sick. An instance was related of a boy who was confined eight days in a dungeon on bread and water. The boys said the sheeting and pillow cases on their beds were changed once every two weeks, while they bathed every ten days and their underclothing was changed every week. None of them wanted to return to the school.

    A visit was paid to the Bishop’s residence last night, but Ligda vouchsafed no explanation for his conduct, and declined to allow an inspection of the dormitory and dungeons.

    The San Francisco Examiner, Friday Morning, June 12, 1891, p. 3

    Illustration: THE RESCUED CHILDREN.

    (From a sketch in the prison by an «Examiner» staff artist.)
    Reprinted in the Holy Trinity Cathedral LIFE, Vol. 4, No. 6, February 1997.

    https://oca.org/holy-synod/past-primates/vladimir-sokolovsky-avtonomov


    ΟRTHODOX CHURCH IN AMERICA (OCA)
    His Grace, Bishop Vladimir (Sokolovsky-Avtonomov)
    Archbishop of the Aleutians and Alaska (1852 – 1931)

    Because of a troublesome situation unfolding in San Francisco, Bishop Vladimir’s service in America was cut short. Effective June 8, 1891, he was assigned as Bishop of Ostrogozhsk, auxiliary of the Voronezh Diocese. In October of that year he left America to assume his new position.

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    Η δολοφονία ενός Έλληνα παπά το 1985 στη Σάντα Κρουζ, από τη γραμματέα του και τον επίσης ενορίτη άνδρα της.
    Απίστευτα ψέματα της ΟΟΔΕ, που σε πείσμα των αναφορών της Αστυνομίας, των ρεπορτάζ του Τύπου, της δικαστικής απόφασης και των ισχυρισμών του ίδιου του γιού του, επιδιώκει την αγιοποίησή του και τον παρουσιάζει ως θαυματουργό μάρτυρα, θύμα τριών ιερέων του Σατανά, που μετά βανδάλισαν το ναό γράφοντας με το αίμα του σατανιστικά συνθήματα στους τοίχους. Αν η ΟΟΔΕ θέλει σατανιστές, ας τους αναζητήσει στους επισκόπους και στους ιερείς που ευλογούν τα γραφεία της Χ.Α:
    Παρουσιάζει τον Έλληνα παπά της Σάντα Κρουζ που δολοφονήθηκε το Μάη του 1985 από ένα ζευγάρι ενοριτών του [που όπως σημειώνει το orthodoxwiki σε υποσημείωσή του φέρεται ως διανοητικά διαταραγμένο ή η γυναίκα Anna Penelope Bowman (μάλλον ελληνικής καταγωγής) που αυτοκτόνησε μετά, φέρεται ως ψυχωτική], ως σατανιστές που μαζί με το γιο του άνδρα (αυτό δεν επιβεβαιώνεται πουθενά, ούτε ο σατανισμός, ούτε ο γιός, τρίτος δολοφόνος δεν προκύπτει από κανένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ
    http://myocn.net/man-murdered-orthodox-priest-considered-parole-california/ ) τον δολοφόνησαν από εχθρότητα στην αγιοσύνη του.
    Το αδιάψευστο όμως δημοσιογραφικό ρεπορτάζ παντού, μιλάει για τον ταξιτζή Edward Bowman με τη γυναίκα του που μπήκαν να κλέψουν την εκκλησία. Ο δολοφόνος ισχυρίζεται πως ο παπάς παρενόχλησε τη γυναίκα του πράγμα που δεν επιβεβαιώνεται, πιθανότατα είναι η δικαιολογία των ληστών για το φόνο. Ο ίδιος ο γιός του παπά, που δεν θέλει να συγχωρήσει τον δολοφόνο και δίνει δικαστική μάχη για να παραμείνει στη φυλακή, δεν λέει λέξη για σατανιστές, ενώ σε ένα ορθόδοξο φόρουμ, ένας συνομιλητής αναρωτιέται που βρήκαν τους σατανιστές.
    Ο νεκρός παρουσιάζεται ως θαυματουργός ιερομάρτυρας της πίστης ενώ είναι απλά θύμα κλεφτών.
    Η ΟΟΔΕ που τον έχει αγιοποιήσει με περιγραφές θαυμάτων του, συμπληρώνει πως:
    «Ήταν ιερείς του σατανά και πήραν δηλητήριο κόμπρας, όταν τους συνέλαβαν και οι δύο πέθαναν, και ο τρίτος έχασε τα λογικά του και δεν συνεννοείται».
    H δολοφόνος του παπά ήταν εθελόντρια γραμματεας του και η δημοσιογραφική περιγραφή της δολοφονίας του, δεν έχει καμία σχέση με τις φρικιαστικές περιγραφές της ΟΟΔΕ
    http://articles.latimes.com/1986-01-09/news/mn-14136_1_greek-orthodox-priest

    The State

    January 09, 1986
    The husband of the secretary to a priest who was beaten to death was booked for investigation of the priest’s murder, Santa Cruz authorities said. Cab driver Edward Bowman, 39, was arrested at his home in the death of Father John Karastamatis, a Greek Orthodox priest, Police Chief Jack Bassett said. A local judge ordered the arrest warrant sealed until a court hearing. Karastamatis, 47, was killed last May 19 by repeated blows from a blunt object. He also was stabbed, and his wallet and keys were taken, detectives said. Bowman’s wife, Anna, 43, shot and killed herself Dec. 19 after firing at a detective who wanted to question her about the slaying. Bassett said Anna Bowman also would have been arrested if she had not committed suicide. Anna Bowman had worked for Karastamatis as a volunteer secretary. The priest had «taken the Bowmans under his wing,» Lt. Mike Dunbaugh said.

    Αναλυτικά το θέμα εδώ:

    http://oodegr.co/oode/synaxaristis/agioi_amerikis/agioi_amerikis.htm
    Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας
    Έρευνα για το κτιστό και το Άκτιστο

    Ορθόδοξοι άγιοι και δίκαιοι της Αμερικανικής Γης

    Επιμέλεια Θ. Ι. Ρ.

    7. Νεομάρτυς πατήρ Ιωάννης της Σάντα Κρουζ (1937-1985)
    ……………………
    Ο πατήρ Ιωάννης άρχισε με θείο ζήλο να μιλά για τα θαύματα της Παναγίας μας. Άρχισαν τότε να γίνονται Ορθόδοξοι και από άλλα δόγματα. Αυτό όμως ενόχλησε κάποιους και άρχισαν να του κάνουν απειλητικά τηλεφωνήματα και γράμματα για να σταματήσει το κήρυγμα. Όμως τότε εκείνος έγινε πιο φλογερός και έλεγε: «Όσο τα μάτια μου έχουν νερό εγώ θα κηρύττω τον Χριστό και την Ορθοδοξία».

    Συνιστούσε στους χριστιανούς να προφυλαχθούν από τις παγίδες του αντιχρίστου και να μην πάρουν το χάραγμα και, τότε, άρχισαν πιο έντονα τ’ απειλητικά τηλεφωνήματα για την ζωή του, όμως αυτός δεν λογάριαζε τίποτα.

    Στις 17 Μαΐου το 1985 το βράδυ πήρε τηλέφωνο τον Γέροντα Δωρόθεο στην Άνδρο και του ζητούσε πληροφορίες για τα θαύματα της Παναγίας της Μυροβλύτισσας γιατί ήθελε να κάνει κήρυγμα την Κυριακή. Την άλλη μέρα στις 18 Μαΐου ο πατήρ Ιωάννης ήταν μόνος του στο σπίτι μαζί με τον γιο του Φώτιο. Η πρεσβυτέρα είχε πάει στο σπίτι της κόρης τους Μαρίας. Το αγόρι βγήκε για λίγο έξω με τους φίλους του και ο πατήρ Ιωάννης πήγε στην Εκκλησία να την ετοιμάσει και να γράψει το κήρυγμα. Το αγόρι γύρισε αργά στο σπίτι, είδε ότι ο πατέρας του έλειπε και πήγε ανήσυχο να τον βρει στην Εκκλησία. Και τότε αντίκρισε το φοβερό θέαμα. Τον πατέρα του κατακρεουργημένο και αγνώριστο. Τον είχαν βρει μόνο του και τον βασάνισαν χτυπώντας τον στο κεφάλι με σφυρί, και το σώμα του το κατακρεούργησαν με το μαχαίρι. Και όπως διαπίστωσε η αστυνομία, επειδή εκείνος σπαρταρούσε, πήραν τον σταυρό του με την αλυσίδα και τον έπνιξαν. Το αίμα του που χύθηκε από τις πληγές του και πλημμύρισε το δάπεδο του Ιερού Ναού το χρησιμοποίησαν για να γράψουν δικά τους συνθήματα στους τοίχους του Ιερού Ναού και το 666. Ήταν σατανιστές.

    Ο Άγιος ιερέας μαρτύρησε στο σημείο που φωτογραφήθηκε με τον σταυρό στο χέρι, ίσως να ήταν μία πρόρρηση για το τι θα επακολουθούσε. Συνέβησαν προ του θανάτου του τρία θαυμαστά γεγονότα: 1) Οι ανθισμένοι κρίνοι της Παναγίας, μία βδομάδα πριν μαρτυρήσει, πέσανε όλοι ξαφνικά και από τότε δεν έχουν ξανανθίσει. 2) Η Εικόνα της Παναγίας δάκρυσε και το δάκρυ υπάρχει ακόμα πάνω στην Εικόνα, και 3) επί τρεις συνεχείς Κυριακές προ του μαρτυρίου του, κατά την διάρκεια της θείας Λειτουργίας, έλαμπε το πρόσωπό του και σκορπούσε αχτίνες και το παιδί, που του έδινε το ζέον και είδε το παράδοξο αυτό φαινόμενο, επιτιμήθηκε αυστηρά για να μην φανερώσει τίποτα.

    Η αστυνομία ερεύνησε για τους δολοφόνους του Αγίου και βρήκαν τρία άτομα ένα ανδρόγυνο και τον γιο του άνδρα από άλλη γυναίκα. Ήταν ιερείς του σατανά και πήραν δηλητήριο κόμπρας, όταν τους συνέλαβαν και οι δύο πέθαναν, και ο τρίτος έχασε τα λογικά του και δεν συνεννοείται…………………………..
    _________________
    Ένας πιστός στο παρακάτω ορθόδοξο φόρουμ αναρωτιέται: «Τι στ’αλήθεια συνέβη;
    Όπως προκύπτει από τις ανακοινώσεις της αστυνομίας, οι δολοφόνοι ήταν δυο, όχι τρεις και δεν ήταν σατανιστές, ήταν ενορίτες του ναού του παπά, η γυναίκα ήταν γραμματέας του, ο ιερέας δεν είναι μάρτυρας της πίστης, πηγές λένε πως δεν υπήρξε καν κλοπή, η Αστυνομία δεν αναφέρει βανδαλισμούς στην εκκλησία, ..».

    http://www.orthodoxchristianity.net/forum/index.php?topic=54297.0
    Fr. John Karastamatis: What Really Happened?
    « on: October 16, 2013, 03:31:34 AM »

    I’ve been researching the story of Fr. John Karastamatis, the Greek Orthodox Priest from Santa Cruz who was murdered back in 1985. And I know that there is very much controversy surrounding him, and much of it relates to the subject of Canonization. Anyhow, I’ve just been wondering, what really happened and should he be venerated as a Saint at all? Let alone be a «martyr»? For example, the information about him on Orthodox websites seems to conflict very much with what the police reports and newspaper articles from the time say. One such example is an Orthodox website says that there were three murderers and that two of them drank cobra venom to commit suicide and that they were Satanist Priests. The secular sources such as the police report say that there were only two murderers and that only one of them committed suicide, and it was with a .38 caliber gunshot. Likewise, there is nothing to support that they were Satanists–let alone «Satanist Priests.» In reality, they were parishioners at his Church. The only evidence I could see to even suggest possible Satanism is that they were both mentally ill. Maybe they had fantasies or bizarre visions that were Satanic, but saying that they were Satanist Priests when both of them were regular members of Fr. John’s Church–the woman even a secretary–seems like a huge stretch that isn’t sufficiently supported by evidence.

    Likewise, was he really «martyred» because of his faith? AFAIK, the perpetrators have never given a motive for the murder, and the secular sources seem to contradict themselves on this part. Some say that they were attempting to rob the Church and Fr. John got in the way, some say that the Church was not robbed at all, and some say that the murder was rooted in a hatred of Fr. John’s Orthodoxy. Likewise, another contradiction is that the Orthodox sources say that his blood was used to write Satanic imagery on the wall of the Church, whereas the police reports say that «the Church was not vandalized» during the murder. A vandalism involving Satanic imagery did occur, but it was months before the murder of Fr. John, and there is no evidence that the perpetrators were the same people who killed Fr. John. I see lots of holes, contradictions, and inconsistencies in this story. Even Fr. John’s son commented on one of the Orthodox sites that the article was greatly misinformed and wrong on many points.

    So what exactly happened here and what is the case with Fr. John Karastamatis? Some Orthodox circles venerate him as a Saint, but is there sufficient evidence and cause to regard him as such? I honestly don’t think he was really martyred. He was a good man nonetheless, but a martyr? The evidence is very sketchy. And the awesome details surrounding it seem like myth. If the Church can’t get a story right about an event that happened barely 30 years ago, who’s to say that our stories about Saints going back over 1,000 years also aren’t sketchy or false?

    http://www.santacruzsentinel.com/article/ZZ/20100201/news/100209008

    Parole hearing stirs memories of the murder of the Santa Cruz Greek Orthodox Church’s first priest
    By Jennifer Squires
    POSTED: 02/01/10, 12:01 AM PST | UPDATED: ON 04/14/2015
    …………………..

    They butchered my father’
    Bowman and his wife, Anna, were accused of beating the priest with a fish whacker, a club used by fishermen, and stabbing him several times late on May 19, 1985. Then the couple went home and welcomed Karastamatis’ son into their house.
    «I was at their house 10 minutes after they butchered my father and I didn’t even know it,» said Foti Karastamatis, who was 17 at the time.
    «I was their perfect alibi.»…………………….

    From that point, Edward Bowman, a former taxi driver, was the prime suspect. He was arrested in January 1986.
    While the district attorney contended Karastamatis was murdered because he interrupted the Bowmans as they burglarized the church, the defense made allegations of sexual misconduct against the priest.
    «It was all lies. It was all smoke screens,» said Foti Karastamatis, adding that the sensational reports from court hurt his family even more.
    Weeks before his trial was set to begin, Bowman pleaded no contest to first-degree murder, sparing him the possibility of being sentenced to death or life without parole.
    http://www.santacruzsentinel.com/article/NE/20150206/NEWS/150209788
    BY CALVIN MEN, SANTA CRUZ SENTINEL
    POSTED: 02/06/15, 3:55 PM PST | UPDATED: ON 02/06/2015
    STOCKTON >> A Santa Cruz man convicted of killing a Greek Orthodox priest at a downtown Santa Cruz church in 1985 was denied parole for the fourth time Thursday.

    Edward Lee Bowman was sentenced to 25 years to life in prison after he pleaded no contest to first-degree murder in 1988. During the hearing at the California Health Care Facility in Stockton, the board denied Bowman parole for five years because he continued to deny responsibility.

    In previous parole hearings, Bowman had several explanations about why he killed the Rev. John Karastamatis during a 1985 burglary, including Karastamatis attacking his wife Anna Bowman, Karastamatis accidentally falling onto the knife and Karastamatis tearing Anna Bowman’s blouse. But at Thursday’s hearing, Bowman shocked the board and others when he confessed the explanations were all lies.

    The confession carried an extra punch because, a month earlier during a psychological evaluation, Bowman staunchly defended his explanations, said Santa Cruz County District Attorney Jeff Rosell, who argued against Bowman’s release.

    “If you’re just for the first time admitting it in front of the family the day of the hearing, you haven’t really demonstrated that you’ve worked through these things and gained insight,” Rosell said.

    Karastamatis, 47, was a traveling priest who was fundamental in establishing the Prophet Elias Greek Orthodox Church in downtown Santa Cruz. To this day, his family has strong ties to the church, with his wife, Anastasia, still working as the driving force behind the annual Santa Cruz Greek Festival.

    On May 19, 1985, Karastamatis found Anna Bowman, the church’s volunteer secretary, and her husband, Edward Bowman, burglarizing the church.

    When Karastamatis went to call police, the Bowmans clubbed him over the head with a fish wacker, Rosell said. During the attack, Anna Bowman grabbed a knife from a drawer and gave it to Edward Bowman, who stabbed Karastamatis several times in the throat.

    Though Bowman admitted to stabbing the priest, he still blamed his wife for bringing the knife and making him do it, Rosell said.

    “It was a brutal, horrific murder,” Rosell said. “Mr. Bowman continues to minimize his responsibility and demonstrates a lack of insight into the reasons it took place.

    Karastamatis’ family a petition opposing Bowman’s release, garnering thousands of signatures from around the world.

    “Every five years or however many years, it drudges up a lot of memories,” said Karastamatis’ son, Foti. “You kind of keep them tucked away until you need to remember them again. It was as painful this time as it was the last time and the time before that.”

    During the hearing, Foti Karastamatis read a letter to the parole board lamenting that John Karastamatis never met any of his five grandchildren because he was killed. When the board denied Bowman parole hours after the hearing began, Foti Karastamatis said he and other members of the family were grateful.

    “As much as I hate having to through this, I will do this every year if I have to till it’s over,” said Foti Karastamatis said.
    _______________

    Το orthodoxwiki δεν λέει λέξη για σατανιστές, ενώ επισημαίνει πως δεν έχει αγιοποιηθεί (παρά τα υποτιθέμενα θαύματα και το υποτιθέμενο μαρτύριο υπέρ της πίστης) και πως η λατρεία του είναι αμφιλεγόμενη:
    http://orthodoxwiki.org/John_Karastamatis_of_Santa_Cruz
    John Karastamatis of Santa Cruz

    Icon of Fr. John Karastamatis (1937-1985).
    Father John Karastamatis of Santa Cruz (August 8, 1937 – May 19, 1985) was the first parish priest and one of the founders of the Prophet Elias Greek Orthodox Church in Santa Cruz, California. Although there is some veneration of him as a hieromartyr, he has not been canonized, and his veneration is controversial.
    He was a fervent preacher of the Orthodox Faith and «ministered to the unemployed, homeless and drug addicts of the city»[1][note 1] before he was murdered in 1985.[note 2]
    He has been credited with numerous miracles of healing since his death.[1]
    Notes
    1. ↑ «He was the kind who wanted to help everybody,» Anastasia Karastamatis said. «They’d come to the door at 2 o’clock in the morning and I’d worry — saying we didn’t know what they’d been drinking, what drugs they were on. It was hard for me. But he’d say, ‘They need me; that’s what I’m here for.’ »
     {Joan Connell. SHATTERED PARISH REBUILDS CHURCH TRIES TO PUT SLAYING BEHIND IT. San Jose Mercury News. August 23, 1986.}
    2. ↑ According to The Blackwell Dictionary of Eastern Christianity, the couple that murdered Fr. John had a history of mental illness. And in the words of District Attorney Art Danner, Anna Bowman was «clearly psychotic.»
    ________________

    O ίδιος ο γιός του ιερέα, δεν έχει ιδέα για σατανιστές ιερείς δολοφόνους που βανδάλισαν τους τοίχους της εκκλησίας με αίμα του νεκρού και ήπιαν δηλητήριο κόμπρας. Λέει για την γραμματέα του πατέρα του και για τον επίσης ενορίτη του ναού συζυγό της, διαψεύδοντας και τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης πως ο ιερέας παρενοχλούσε σεξουαλικά τη δολοφόνο. «Αυτά είναι προπέτασμα καπνού». Ο Εισαγγελέας κατηγόρησε τους δυο πως δολοφόνησαν τον ιερέα όταν τους έπιασε να κλέβουν το ναό: «..Τους φερθήκαμε φιλικά και κατέστρεψαν την οικογένειά μας»:
    http://www.santacruzsentinel.com/article/ZZ/20100201/news/100209008
    ………..
    «While the district attorney contended Karastamatis was murdered because he interrupted the Bowmans as they burglarized the church, the defense made allegations of sexual misconduct against the priest.

    «It was all lies. It was all smoke screens,» said Foti Karastamatis, adding that the sensational reports from court hurt his family even more.
    ….We befriended them and it destroyed a huge part of our family.»

  4. Ο/Η Κάπας Σ. λέει:

    Και μετά όλα αυτά τα ΠΕΡΙΤΡΙΜΜΑΤΑ θα μου πουν πώς θα μεταχειριστώ το σώμα μου μετά θάνατον!!Κάποιος»παντελονάς»ΚΟΛΛΗΤΟΣ του Χριστόδουλου διαμαρτύρεται,γιατί ο Πατρών-επιλογή του Χ,ως»ο άριστος των αρίστων»ΤΡΟΜΑΡΑ του-,δε μίλησε,γιατί ο δήμος Πατρέων αποφάσισε με ευρεία πλειοψηφία την κατασκευή αποτεφρωτηρίου!!Και κάποια παπαδαριά-βασιλικότερα του βασιλέως-εγκαλούν το Δήμο!!Ρε αποβράσματα ό,τι και να κάνετε πάρτε το απόφαση ΠΑΨΑΤΕ να κυβερνάτε!!Κι αν κάποια άλλα κουμάσια,που αντλούν τη δύναμή τους από το…ποίμνιό σας σας χαϊδεύουν γρήγορα θα σας εγκαταλείψουν!!!

  5. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.kalami.net/2005/arthra/patmos_patriarx.html

    Eκκλησία της Ελλάδος – κρίση… Φαναριώτικα παιχνίδια

    ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – ΠΑΤΜΟΣ – ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ:
    Τα μεγάλα σκάνδαλα
    Το οικόπεδο – βίλα, η προσπάθεια να «πνιγεί» το θέμα από τα ΜΜΕ, γιατί «θίγει» τον υποστηρικτή του Πατριαρχείου και πολέμιο του Χριστόδουλου… Εικονικές δοσοληψίες, διαπλοκή… ‘Αμεσα αναμεμιγμένοι Βαρθολομαίος και Μελίτων

    Η ηγεσία του πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης με εξαιρετικά ταχείς ρυθμούς αλλά και με εμφανή νευρικότητα κινείται προς κάθε κατεύθυνση προκειμένου να ανακοπεί η περαιτέρω δημοσιοποίηση στοιχείων της εμπλοκής
    του Mητροπολίτη Zακύνθου Xρυσοστόμου, ενός εκ των επικριτών του Aρχιεπισκόπου Aθηνών Xριστοδούλου, στο σκάνδαλο της αγοραπωλησίας ακινήτων της Iεράς Mονής Πάτμου αλλά και της υπόθεσης ανέγερσης και μίσθωσης, με’ εξαιρετικά χαμηλό αντίτιμο, «Bίλας» που του «παραχωρήθηκε» με αδιαφανείς διαδικασίες από την Mονή.
    Τα ΜΜΕ ακολουθώντας κυβερνητικές οδηγίες σύμφωνα με τις οποίες η υπόθεση Πάτμου είναι θέμα «εθνικό» έπαυσαν απότομα να δείχνουν ένδιαφέρον για το σκάνδαλο. Παράλληλα οι «φίλοι» του Πατριαρχείου δημοσιογράφοι στην Ελλάδα (Κούρκουλας, Καλοκαιρινός, Κακαουνάκης, Τριανταφυλλόπουλος, Παπαχελάς, Σμαίλης) κλήθηκαν σ’ «εγρήγορση» και αποστολή να «διαφωτίσουν ορθά» και να «πνίξουν» το θέμα.

    ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
    Στο υπ’ αριθμ. 27/14-12-1992 πρακτικό της Mονής της Πάτμου αναφέρονται τα εξής:
    «O σεβασμιότατος μητροπολίτης Δωδώνης κ. Xρυσόστομος, ένεκεν της προς την Iεράν Mονήν ημών αγάπης και του ενδιαφέροντος του ενεργεί ίνα αποκτήσει αυτή μετοχίων εν Aθήναις εκ την της I. M. Πεντέλης, ής και ηγούμενος τυγχάνει προς εξυπηρέτηση των διαφόρων αναγκών της. Tούτο ευρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής και απαρτίζεται εξ οικοπεδικής εκτάσεως εν ή υπάρχει οίκημα και ιερός ναός ενονόματι του αγίου Γεωργίου του Mορτερού. H Iερά Mονή Πάτμου απεφάσισε όπως εις ένδειξη ευγνωμοσύνης παραχωρηθεί εις αυτόν το εν τη περιοχή Aσπρη Πάτμου οικοπεδικό μερίδιο του μακαριστού αδελφού Θεοδώρητου».
    Tο οικόπεδο έχει εμβαδό 4.002 τ.μ.
    Στο πρακτικό 28/12.2.93 της Mονής ανακοινώνεται ότι η Iερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Eλλάδος ενέκρινε την παραχώρηση από την Iερά Mονή Πεντέλης προς τη Mονή Πάτμου, το μετόχιο και αποφασίστηκε να αποσταλεί και ευχαριστήριο γράμμα. H έγκριση έγινε με το υπ’ αρ. πρωτ. 87/10.2.93 έγγραφο της Iερά Συνόδου.
    Στο πρακτικό της Mονής 29/27.2.93 γίνεται αναφορά των ενεργειών του
    Mητροπολίτη Xρυσοστόμου παρουσιάζοντας το υπ’ αριθ. 33/23.12.92 έγγραφο που εγκρίνεται η παραχώρηση του μετοχιού από την Mονή Πεντέλης, καθώς και το υπ’ αριθμόν 38/18.2.93 έγγραφο του ίδιου Mητροπολίτη περί δωρεάς του μετοχιού στη Moνή Πάτμου.
    Στο πρακτικό 30/27.4.93 υπάρχει η σχετική αλληλογραφία με το Πατριαρχείο για την υπογραφή του δωρητηρίου με τη Mονή Πεντέλης, καθώς και για τη δωρεά που έδωσε ο εφοπλιστής Λάτσης εκ δρχ.13.000.000 για την επισκευή του, ενώ στο πρακτικό 32/3/9.93 διαβάζεται η υπ’ αριθμ. Πρωτοκ. 598/3.6.93 επιστολή με την οποία εκφράζονται οι ευχαριστίες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τόσο στην εκκλησία της Eλλάδος όσο και στον τότε μητροπολίτη Δωδώνης και ηγούμενο της Mονής Πεντέλης, νυν Mητροπολίτη Zακύνθου, για τη δωρεά του. Στις 8/9/93 με το υπ’ αριθμ. 699 συμβόλαιο, το ηγουμενοσυμβούλιο με την πράξη 99/29.4.93 παραχωρεί στον άνω Mητροπολίτη οικοπεδική έκταση 4.002 τ.μ. στην συνολική τιμή των 3.000.000 δρχ. δηλ. 750 δρχ. το τ.μ., σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή.
    Aξίζει να σημειωθεί ότι στην πράξη 27/14.12.93 αναφέρεται καθαρά περί παραχωρήσεως του οικοπέδου. Aπ’ αυτό συμπεραίνεται ότι τόσο τα ευχαριστήρια προς τη Mονή Πεντέλης από τη Mονή Πάτμου, όσο και οι πατριαρχικές ευχαριστίες ήταν εικονικές, αφού ήταν προσωπική ανταλλαγή.
    Tο προαναφερθέν οικόπεδο ειδικότερα έπρεπε να είχε δοθεί ως αντιπαροχή στη Mονή Πεντέλης, η οποία ενώ παραχώρησε το χώρο στη Mονή Πάτμου, ενώ τα ανταλλάγματα τα καρπώθηκε ο ηγούμενός της. Kαι ενώ το 699/8.9.93 συμβόλαιο ομιλεί για τα χρήματα αγοράς του οικοπέδου από τον Mητροπολίτη που κατετέθησαν στο ταμείο της Mονής — αυτό φυσικά ήταν ανακριβές, αφού ουδεμία δρχ. κατετέθη — ο συγκεκριμένος Mητροπολίτης κατέθεσε ως δωρεά ως αναγράφεται υπέρ της Mονής στο ταμείο παρακαταθηκών και δανείων το ποσό των1.600.000 δρχ. με τα υπ’ αριθμ. 97360, 148390 και 293039 γραμμάτια συντάξεις παρακαταθήκης. Oι αποδείξεις ομιλούν περί δωρεάς.
    Tα χρήματα αυτά φέρονται να κατεβάλλοντο στο Tαμείο Παρακαταθηκών και Δανείων με σκοπό να επιστραφούνκαι να εξασφαλιστεί η μη καταβολή των αναλογούντων φόρων στην Eφορία!

    Για το συγκεκριμένο θέμα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Kω με το υπ’ αριθμ. 137/2002 Bούλευμα που εξέδωσε για την υπόθεση των αγοραπωλησιών ακινήτων στην Mονή της Πάτμου ανέφερε και τα εξής:
    «Σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 699/8-9-1993 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Aθηνών Bασιλικής Πουλιέζου η Iερά Mονή Πάτμου εκπροσωπούμενη από τον Kαθηγούμενο Eπίσκοπο Tράλλεων Iσίδωρο κατά κόσμο Kωνσταντίνο Kρικρή δυνάμει της με αριθμό 99/29-4-1993 πράξεως του Hγουμενοσυμβουλίου της, πώλησε και μεταβίβασε προς τον Δημήτριο Συνετό ένα ακίνητό της έκτασης 4.002 τ.μ. κείμενο στη θέση «Ασπρη» της νήσου Πάτμου της περιφέρειας του Δήμου Πάτμου αντί συμφωνημένου τιμήματος 3.000.000 δραχμών».
    Σύμφωνα με παρατήρηση των πραγματογνωμόνων στον πίνακα 5, κατά την πράξη το ως άνω ακίνητο παραχωρείται δωρεάν στον παραπάνω αναφερόμενο Mητροπολίτη Δωδώνης, ενώ κατά το συμβόλαιο «πωλείται» αντί του ως άνω τιμήματος. Στο αρχείο της Mονής ανεβρέθηκε δακτυλογραφημένη πράξη ως αυτή του βιβλίου πράξεων που αναφέρεται σε δωρεάν παραχώρηση, συνημμένη όμως σε αυτήν βρέθηκε και πράξη μεταβίβασης (πώλησης).
    Σχετική απόφαση της Aδελφότητας δεν βρέθηκε. Aπό τα παραπάνω συνάγεται ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι στη συγκεκριμένηπερίπτωση υποκρύπτεται δωρεά, για το οποίο μάλιστα εκφράζουν την αμφιβολία τους και οι πραγματογνώμονες καθώς
    α) δεν υπάρχει τέτοια απόφαση της Aδελφότητας,
    β) έχει συνταχθεί πράξη πωλήσεως και
    γ) σε κάθε περίπτωση δεν έχει συνταχθεί δωρητήριο συμβόλαιο, χωρίς προφανή λόγο κάτι τέτοιο εάν πράγματι η βούληση των μερών ήταν να δωρηθεί το συγκεκριμένο ακίνητο.
    Aπό τα παραπάνω στοιχεία και με δεδομένο ότι δεν πρόκειται για δωρεάν παραχώρηση του ακινήτου ούτε προκύπτει κάποιος άλλος λόγος για τον οποίο δεν υπάρχουν καταβολές στο Tαμείο της Mονής του ως άνω Δημητρίου Συνετού, καθίσταται προφανής η απουσία καταχωρήσεων στο Bιβλίο Eσόδων-Eξόδων των καταβολών στις οποίες αυτός προέβη για την αποπληρωμή του τιμήματος του ακινήτου που απέκτησε δυνάμει του ως άνω συμβολαίου. H απουσία των καταχωρήσεων αυτών συνηγορεί υπέρ του ότι δεν έχει εισρεύσει στο Tαμείο της Mονής και αποτελεί πραγματικό έλλειμμα και ισόποση ζημιά της, το ποσό των 3.000.000 δραχμών, που αναγράφεται ως συμφωνηθέν τίμημα στο υπ’αριθ. 699/1993 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Bασιλικής Πουλιέζου, που ορθώς διαπιστώνεται στους πίνακες 7, 7A και 9 ως καθ’ ολοκληρίαν οφειλόμενο και που με βάση κυρίως τις συνθήκες της αγοράς και την αξία του χρήματος κατά το χρόνο που συντάχθηκαν τα παραπάνω συμβόλαια είναι ιδιαίτερα σημαντικά και ως εκ τούτου κρίνεται ότι η παράνομη ιδιοποίησή τους αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας υπό την έννοια της διάταξης του άρθρου 375 παρ. 2 ΠK.

    ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ «ΒΙΛΑΣ»
    «Yπήρχε μια βίλα με μεγάλο οικόπεδο στην περιοχή Ασπρη Πάτμου η οποία ανήκε στον αδελφό της Mονής μακαριστό Mάξιμο Δασκαλάκη ο οποίος άφησε ως κληρονομιά στην Mονή, όχι βέβαια στη σημερινή μορφή που θυμίζει πολυτελέστατο θέρετρο. Mε το υπ’ αριθμ. 935.23.7.93 μισθωτήριο ακινήτου –η βίλα είχε παραχωρηθεί 2 μήνες πριν τη δωρεά του οικοπέδου στον ίδιο– της συμβολαιογράφου Πάτμου που ενεπλάκη στο σκάνδαλο της Mονής, ενοικιάζεται από τον πρ. Ηγούμενο της Mονής Πάτμου Eπίσκοπο Tραλλέων, στον τότε Mητροπολίτη Δωδώνης ηγούμενο της Mονής Πεντέλης και νυν Mητροπολίτη Zακύνθου. O συγκεκριμένος χώρος από μικρό ησυχαστήριο που ήταν, μετετράπη σε πολυτελέστατη βίλα, τουλάχιστον 10 δωματίων, με σάουνα. Για το σκοπό αυτό, εργάστηκαν ειδικά συνεργεία από Aθήνα τα οποία δούλευαν νυχθημερόν.
    Διαβάζοντας κάποιος το μισθωτήριο συμβόλαιο, στο άρθρο 2 διαπιστώνει τα εξής: «Tο μίσθιο θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο ως αιτία του πιο πάνω μισθωτή ή προσώπων υπ’ αυτού εγκρινομένων τα οποία δύναται κατά τη διάρκεια της 30ετούς μισθώσεως (1993-2023) σαν επέλθει προς Kύριο ή ασθενήσει ο μισθωτής, να συνεχίσουν τη μίσθωση μέχρι τη λήξη της, με τους ίδιους όρους και συμφωνίες, απαγορευομένης ρητά και κατηγορηματικά της μετατροπής του μισθίου, για άλλη εκτός κατοικία χρήση». Tο μίσθωμα λέει το άρθρο 3, ορίζεται στις 150.000 δρχ.ετησίως δηλ. 12.500 το μήνα (440 ευρώ – 36,68 ευρώ το μήνα) και θα πληρώνεται κάθε τέλος του έτους
    και η πληρωμή του θα αποδεικνύεται με έγγραφη απόδειξη της εκμισθώτριας.
    Όπως αναφέρουν πηγές της Mονής από το 1993 δεν έχει καταβληθεί δραχμή για το εξαιρετικά μικρό αυτό μίσθωμα!
    O νομικός σύμβουλος του Mητροπολίτη Zακύνθου Xρυσοστόμου με δηλώσεις του στ’ Aθηναϊκά MME υποστήριζε ότι το μίσθωμα αποφασίστηκε στο συμβολικό αυτό ποσό διότι η «βίλα» όταν του παραχωρήθηκε ήταν σε άθλια κατάσταση και ξόδεψε πολλά χρήματα για να την επισκευάσει. Όπως τόνισε μάλιστα ο Mητροπολίτης του έχειπαραχωρήσει έναν όροφο για τις διακοπές του.
    Σύμφωνα με τον ελεγκτή του Υπουργείου Οικονομικών στο κανάλι ΑΛΦΑ, στην υπόθεση εμπλέκονται, από πλευράς πατριαρχείου, περισσότερα από ένα πρόσωπα. Καλά πληροφορημένες πηγές της Κωνσταντινούπολης θέλουν, εκτός από το μητροπολίτη Μελίτωνα και τον πατριάρχη Βαρθολομαίο άμεσα αναμιγμένο στις εικονικές δοσοληψίες και την όλη διαπλοκή.

    Γιάννης Νισυριώτης
    Καθηγητής- Πειραιεύς

    ΦΑΝΑΡΙΩΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
    Πώς ενώνονται οι κρίκοι του οικουμ. Πατριαρχείου με Γιοσάκη και το σκάνδαλο Πάτμου. ‘Ενα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τη μεγάλη κομπίνα σε χρήμα και γή

    Βυζαντινές ίντριγκες με πρωταγωνιστή τον πρώην Αρχιγραμματεύοντα της ιεράς Συνόδου Μελίτωνα Καρρά αλλά και τον ίδιο τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο αποκαλύπτει η υπόθεση της κατάχρησης στην Πάτμο. Ο Μελίτων διαπλεκόμενος σε πολλά επίπεδα με τις αγοραπωλησίες του ιστορικού Μοναστηριού αποπέμφθηκε πρόσφατα απο τη θέση του Αρχιγραμματεύοντος στο Φανάρι για να αποσυνδεθεί το κέντρο της Ορθοδοξίας απο τα σκάνδαλα. Αλλά ο ιερός τόπος, όπου ο Αγιος Ιωάννης έγραψε την αποκάλυψη, όζει απο τις μυστικές συναλλαγές, τις παράνομες αγοραπωλησίες, τους φουσκωμένους λογαριασμούς ηγουμένων και μοναχών ζητώντας κάθαρση εδώ και τώρα.
    Αλλωστε, ο Μητροπολίτης Μελίτων ενέχεται και στην υπόθεση Γιοσάκη. Ηταν εκείνος που μαζί με τον Μητροπολίτη Παναμά Αθηναγόρα προώθησαν την αίτηση του Ιάκωβου Γιοσάκη στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οποία όμως απορρίφθηκε απο τον τότε πρωτοσύγκελο του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος π. Γεώργιο Πασσιά λόγω του όζοντος φακέλλου του. Ο ίδιος ο Μελίτων, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, μεσολάβησε πάραυτα για να προωθηθεί ο Γιοσάκης στους Παλαιοημερολογίτες Παίσιο και Βικέντιο, που τον έδιωξαν απο το Σικάγο όταν βρέθηκαν μπροστά στις νέες ατασθαλίες του προφυλακισμένου αρχιμανδρίτη.

    Το ιστορικό μιάς ρεμούλας
    Στην Πάτμο όλα είχαν δρομολογηθεί απο τον πάλαι ποτέ ηγούμενο και σήμερα κατηγορούμενο για τις οικονομικές ατασθαλίες στη Μονή Ισίδωρο Κρικρή προκειμένου να εξυπηρετούνται οικονομικά για τις προσωπικές υποθέσεις τους κάποιοι αρχιερείς του Θρόνου με πρωταγωνιστές τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον μέχρι χθές Αρχιγραμματεύοντα Μελίτωνα Καρρά. Ο τότε ηγούμενος της Μονής Ισίδωρος Κρικρής απο το 1983 έπαιρνε τα μετρητά της Ιεράς Μονής της Πάτμου σε πουγγί συνοδεύοντας πολλάκις τους αρχιερείς του Θρόνου στα διάφορα ταξίδια τους ανά την υφήλιο και πληρώνοντας αδρά για τις πολυτελείς απαιτήσεις τους. Αλλωστε, ο Βαθολομαίος Αρχοντώνης πριν απο την εκλογή του στον Πατριαρχικό θρόνο της Κωσταντινούπολης είχε πολλάκις φιλοξενηθεί τα καλοκαίρια στα πολυτελή ιδιόκτητα κτίσματα του ηγούμενου Ισίδωρου Κρικρή στην περιοχή Εξημνιά της Πάτμου.
    Η παρέα αποθρασύνθηκε όταν το 1992 ο Μητροπολίτης του Πατριαρχείου Μελίτων αποφάσισε πως ήταν ώρα να προικοδοτήσει με οικόπεδα της πολύτιμης πατμιακής γής τα αγαπημένα του αδέλφια Γιώργο και Ιωάννη Καρρά. Το 1992 το ηγουμενοσυμβούλιο της Μονής της Πάτμου με χαριστική του πράξη πώλησε στον ένα απο τους αδελφούς του Μελίτωνα, τον Ιωάννη Καρρά, ακίνητο στην περιοχή Πλακί και στην τιμή του 1 εκατομμυρίου δρχ. την ώρα που η ΔΟΥ της Λέρου εκτιμούσε το εν λόγω ακίνητο στο ποσόν των 8,4 εκατομμυρίων δρχ.
    Η δεύτερη υπόθεση ξεκίνησε με ενδιαφερόμενο αγοραστή αυτή τη φορά τον άλλο αδελφό του Μητροπολίτη κ. Γεώργιο Καρρά, ο οποίος ακύρωσε την αγορά οικοπέδου της Μονής όταν ξέσπασε ο έλεγχος στα οικονομικά απο τον διάδοχο του Ισίδωρου Κρικρή ηγούμενο Αμφιλόχιο Καμίτση.
    Το 1997 ο Ισίδωρος Κρικρής μετά απο τετραετή αιρετή θητεία στο Μοναστήρι και με φουσκωμένους λογαριασμούς δέχθηκε πως ήρθε η ώρα να αποχωρήσει απο τη Μονή της Πάτμου και διάδοχός του εκλέχθηκε ο ηγούμενος Αμφιλόχιος Καμίτσης. Ο νέος ηγούμενος σύντομα βρέθηκε πρό των ατασθαλιών που διενεργούσαν με τις ευλογίες του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης τόσο ο προκάτοχός του Ισίδωρος Κρικρής όσο και οι μοναχοί αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Μιχελής και ο Πολύκαπρος της Μονής της Κουμάνας γεμίζοντας τους λογαριασμούς τους με τα αντίτιμα απο τις διάφορες αγοραπωλησίες των οικοπέδων της Μονής του Ιωάννου του Θεολόγου.
    Ο νέος ηγούμενος αποφάσισε να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου αρχίζοντας ένα εσωτερικό οικονομικό έλεγχο στη Μονή της Πάτμου, με αποτέλεσμα το 1999 να διαταχθεί απο τον τότε εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου προκαταρτική εξέταση για να εξετασθεί η βασιμότητα ή μή των καταγγελλομένων (οι καταγγελίες αναφερόνταν στη λεηλάτηση της μοναστηριακής περιουσίας της Ι.Μ. Αγίου Ιωάννου Θεολόγου και στον προκλητικό βίο ορισμένων μοναχών της).
    Μετά την προκαταρτική εξέταση αξιολογήθηακν τα στοιχεία και διατάχθηκε η έναρξη ποινικής δίωξης κατά των ιερομονάχων που ασκούσαν διοίκηση στη Μονή μέχρι το 1997 και κατά διαφόρων προσώπων που επωφελήθηκαν απο τις αμαρτωλές αγοραπωλησίες των ακινήτων της Ι.Μ. Ιωάννου του Θεολόγου. Σε αυτές τις ύποπτες δικαιοπραξίες εμπίπτει και η περίπτωση της μίσθωσης του ακινήτου της Πάτμου προς τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο με εικονικό μίσθωμα , την οποία εγκρίνει κι ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος Αρχοντώνης το 1994 με ευχαρισσήρια επιστολή στο Μοναστήρι της Πάτμου για την εξυπηρέτηση προς τον Ζακύνθου.
    Ακολούθησε η δέσμευση των λογαριασμών των ενεχομένων στις αγοραπωλησίες μοναχών καθώς και του πρώην ηγουμένου Ισίδωρου Κρικρή, ο οποίος φέρεται να κατέχει πολλούς τραπεζικούς λογαριασμούς με ανομολόγητα ποσά. Κατά το άνοιγμα των λογαριασμών βρέθηκαν μηδέν υπόλοιπα, καθότι οι κάτοχοι είχαν φροντίσει να εξαφανίσουν τα αμαρτωλά ποσά.
    Εκείνη τη σκοτεινή περίοδο πραξικοπηματικά ο Μελίτων ανάγκασε τον Αμφιλόχιο Καμίτση σε παραίτηση απο την ηγουμενία. Ηταν αρχές του 2000, όταν κατέφθασε στην Πάτμο απο την πίσω πόρτα με τριμελή εξαρχία προκειμένου να εκλέξει ετσιθεληματικά νέο ηγούμενο της δικής του αρεσκείας και έγκρισης καταστρατηγώντας τους ιερούς κανόνες αλλά και τους περί ηθικής νόμους…
    Τα γεγονότα της ημέρας υπήρξαν κωμικοτραγικά όπως τα περιέγραψε στις 28 Ιανουαρίου ο συνάκτης του Εθνικού Κήρυκα της Νέας Υόρκης Θεόδωρος Καλμούκος στις Απόψεις:
    «Προχτές παίχτηκε μιά ακόμη πράξη στο μελόδραμα της Πάτμου όταν με βυζαντινές μεθόδους οι οποίες επιστράτευσαν αγιορείτες μοναχούς Πατμιακής καταγωγής, που τους μετέφεραν με ελικόπτερο παρακαλώ στην Πάτμο, η τριμελής Φαναριώτικη αντιπροσωπεία αποτελούμενη απο τον Ηλιουπόλεως και Θείρων Αθανάσιο, Λαοδικείας Ιάκωβο και Φιλαδελφείας Μελίτωνα μεθόδευσε με την τοποθέτηση (ντρέπομαι να χρησιμοποιήσω τη λέξη εκλογή) ηγουμένου, αφού ο Βαρθολομαίος είχε εξαναγκάσει σε παραίτηση τον ηγούμενο Αμφιλόχιο Καμίτση.
    Εμ, καλά να πάθει ο Αμφιλόχιος , ποιός του είπε να είναι έντιμοςάνθρωπος και να καταγγείλει όλα τα απαράδεκτα των αγοροπωλησιών των προκατόχων του. Δεν ήξερε ότι πράξεις αποκαλυπτικές ακόμη κι αν γίνονται στο Νησί της Αποκάλυψης τιμωρούνται! Πήγε, που λέτε, η Πατριαρχική Αντιπροσωπεία μέσω Σάμου με κάθε προφύλαξη αλλά οι Πάτμιοι τους πήραν είδηση και τους έκραξαν. Οταν μάλιστα βγήκε ο Μελίτων και άρχισε να διαβάζει το ανακοινωθέν ότι εκλέχτηκε ο ηγούμενος Αντύπας Νικηταράς (ανηψιός του αείμνηστου Γέροντα Παύλου), ότι δεν ανακαλείται η παραίτηση Αμφιλόχιου και τα συναφή, άρχισαν οι οργισμένοι κάτοικοι να τον κονταροχτυπούν με ομπρέλες. Φαντασθείτε τώρα τη σκηνογραφία, τον θεόρατο Μελίτωνα, Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως να τον ομπρελιάζουν! Αφήστε τα ηχηρά και μηνυματοφόρα συνθήματα των κατοίκων: «Δεν είναι Τουρκία εδώ», τα οποία έσπαζαν κόκκαλα.
    Τέτοιο ξέσπασμα οργής των πιστών και φιλήσυχων κατοίκων του νησιού θα το θυμάται ο Μελίτων σε όλη του τη ζωή γιατί εδώ που τα λέμε το ποτήρι πιά εκεί ξεχείλισε. Οχι τίποτε, αλλά για να καταλάβουν οι πάντες και πρώτος ο Βαρθολομαίος, ο οποίος γνώριζε τα πάντα και μάλιστα επί χρόνια, πως οι Πάτμιοι δεν είναι Ελληνοαμερικανάκια. Οταν καταλάβουν ότι τους εμπαίζει κάποιος και μάλιστα τους θίγει τα ιερά τους ξεσπαθώνουν…»
    Στο μεταξύ, την ίδια εποχή διατάχθηκε πραγματογνωμοσύνη απο επιθεωρητές του υπουργείου οικονομικών με σχετικό έλεγχο στα ταμεία και τα βιβλία της Ι.Μ. Αγίου Ιωάννου Θεολόγου.
    Τον Μάιο του 2000 παραδόθηκε το αποτέλεσμα της πραγματογνωμοσύνης στις δικαστικές αρχές. Διαπιστώθηκε έλλειμμα 318 εκατομμυρίων δρχ στο ταμείο της Μονής (απο ποσά που δεν είχαν μπεί στο ταμείο της απο τις αγοραπωλησίες ακινήτων) και ζημιά 1,6 δισεκατομυρίου στη Μονή λόγω του χαμηλού ποσού για την εκποίηση των ακινήτων της. Το Σεπτέμβριο του 2000 απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον του μοναχού Γεράσιμου Μιχελή και τέθηκαν περιοριστικοί όροι για την εξοδό του απο τη χώρα. Την ίδια ώρα αναγκάσθηκε ο πρώην ηγούμενος Ισίδωρος Κρικρής να καταβάλλει εγγύηση 80 εκατομμυρίων δρχ.
    Παραδόξως το Σεπτέμβριο η εισαγγελέας της Κώ κα Σμυρλή παραδιδει πρόταση στο συμβούλιο πλημμελειοδικών, με την οποία προτείνει την παύση της όλης ποινικής διαδικασίας γιατί κατά τη γνώμη της δεν προέκυψαν επαρκή στοιχεία για την ενοχή των κατηγορουμένων, παρότι το κατηγορητήριο ήδη περιείχε 160 ειδικές περιπτώσεις μεταβιβάσεως ακινήτων της Μονής χωρίς την καταβολή του αντιτίμου στο ταμείο της.
    Τον Οκτώβριο του 2002 με το υπ’ αριθμόν 137/ 2002 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Κώ παραπέμπονται στο τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων μόνο 6 κατηγορούμενοι με τις κατηγορίες της υπεξαίρεσης, απιστίας, απάτης κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια αποδοχής προϊόντων εγκλήματος καθώς και παράβασης καθήκοντος.
    Στο μεταξύ, ο χρόνος κυλάει και παραγράφονται τα αδικήματα των 2 απο τους 6 κατηγορουμένους, ενώ το Δεκέμβριο του 2004 κρίθηκε άκυρη η όλη διαδικασία της ποινικής δίωξης για λόγους καθαρά δικονομικούς. Ο επιθεωρητής του υπουργείου οικονομικών σήμερα κραδαίνει τον φάκελλο των ατασθαλιών της Πάτμου για λόγους εντυπωσιασμού στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά, αλλά πραγματικά τί μέλλει γενέσθαι;
    Ποιός θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο μιάς ιστορίας στην οποία ενέχεται ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αλλά και ο στενός συμβουλάτοράς του Μελίτων Καρράς; Ποιός θα αναλάβει να κλείσει αυτό το λυπηρό κεφάλαιο της Ορθοδοξίας που το συνθέτουν ίντριγκες, αμαρτωλές αγοραπωλησίες και έκλυτοι βίοι αγίων ανδρών;

    (Πηγή: Εβδομαδιαία Πολιτική και Οικονομική Επιθεώρηση ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, αρ. τεύχους 1459, 17 Μαρτίου 2005)

  6. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Kαλόγερος της Μονής, μετά τις αποκαλύψεις, επίσκοπος των ΓΟΧ

    http://www.rodiaki.gr/article/262391/synelhfthh-o-papa-gerasimos-gia-to-skandalo-ths-patmoy#ixzz3zafN5zCx

    Συνελήφθη ο παπα-Γεράσιμος για το σκάνδαλο της Πάτμου

    ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕΙΡΞΗ ΕΠΤΑ ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΨΑΧΝΑΝ

    H ΡΟΔΙΑΚΗ

    Ημερομηνία 25/09/13 18:13

    Στα χέρια των διωκτικών αρχών της χώρας μας βρίσκεται από χθες ο πρώην Μητροπολίτης Παλαιοημερολογιτών Δωδεκανήσου, Μοναχός Γεράσιμος Ελευθέριος Μιχελής, ο οποίος έχει καταδικαστεί σε κάθειρξη επτά ετών για την υπόθεση της διαχείρισης της περιουσίας της Μονής Πάτμου.

    Ο 69χρονος μοναχός που μέχρι προχθές το πρωί διέφευγε της σύλληψης, εντοπίστηκε έξω από τον Κορυδαλλό, από αστυνομικούς του Τμήματος Αναζητήσεων Προσώπων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής και οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου για τα περαιτέρω.
    Εκτός από την καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, σε βάρος του πρώην Μητροπολίτη εκκρεμεί και ένταλμα σύλληψης του ανακριτή Πλημμελειοδικών Κω, για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.

    Ο μοναχός Γεράσιμος – Ελευθέριος Μιχελής κατηγορείται για υπεξαίρεση κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος και συγκεκριμένα φέρεται ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1990 έως 1998 με περισσότερες από μία κατ’ εξακολούθηση πράξεις μεταβίβασε σε τρίτους λόγω πωλήσεως περί τα 100 αγροτεμάχια της ιδιοκτησίας της Mονής και ενώ εισέπραξε για λογαριασμό της τα χρηματικά ποσά του τιμήματος δεν τα απέδωσε σ’ αυτήν αλλά τα ιδιοποιήθηκε παρανόμως.

    Στην ίδια υπόθεση φέρονταν να εμπλέκονται και τρεις κληρικοί (ο ένας εκ των οποίων κατά τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης απεβίωσε) σε βάρος των οποίων είχαν ασκηθεί ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος, για να απαλλαγούν στη συνέχεια με το υπ’ αριθμ. 62/2006 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου.

    Το Συμβούλιο Eφετών Δωδεκανήσου συγκεκριμένα με το ογκοδέστατο βούλευμα (297 σελίδες) που εξέδωσε στις 9 Ιουνίου 2006, απάλλαξε τους κατηγορούμενους κρίνοντας επί της ουσίας ότι δεν συντρέχουν αποχρώσες ενδείξεις στην πλειονότητα των κατηγοριών για την παραπομπή των κατηγορουμένων σε δίκη. Έκρινε ακόμη ότι μερικότερες πράξεις (και όχι στο σύνολό τους με πρόσθεση των επί μέρους ποσών) διώκονται λόγω του οικονομικού τους μεγέθους σε βαθμό πλημμελήματος και έχουν υποπέσει σε παραγραφή.

    Στο απαλλακτικό βούλευμα είχε επισημανθεί επίσης ότι δεν υπήρξε ποτέ έλλειμμα στο ταμείο της Iεράς Mονής πράγμα που αποδίδεται στο γεγονός ότι το Oικουμενικό Πατριαρχείο Kωνσταντινούπολης καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα ενέκρινε τον απολογισμό εκάστου Oικουμενικού έτους, χωρίς ποτέ να διαπιστώσει κάτι το μεμπτό.
    Η υπόθεση όμως είχε συνέχεια αυτή τη φορά στο 5ο Τμήμα του Αρείου Πάγου το οποίο με την υπ’ αριθμ. 64/2007 απόφασή του αναίρεσε την παραπάνω απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, κρίνοντας ότι το απαλλακτικό βούλευμα ήταν ασαφές, αναιτιολόγητο και ότι στερείται νομίμου βάσεως γιατί δεν εφαρμόσθηκε ορθά η ουσιαστική διάταξη του άρθρου 375 ΠK, που προβλέπει το έγκλημα της υπεξαίρεσης.

    Η καταδίκη
    Όπως είναι γνωστό, τον Οκτώβριο του 2009 η υπόθεση του μοναχού εκδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου όπου και κρίθηκε ένοχος για υπεξαίρεση κατ’ εξακολούθηση ποσού 125 χιλιάδων ευρώ, και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 8 ετών χωρίς ελαφρυντικό με την έφεση να έχει αναστέλλουσα δύναμη υπό τον όρο της καταβολής εγγύησης ποσού 20.000 ευρώ.

    Ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου, ο Μοναχός είχε αρνηθεί τις κατηγορίες τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «ουδέποτε έχει υπογράψει για χρησικτησία όπως τον κατηγορούν» αντίθετα είχε αναφερθεί στο φιλανθρωπικό έργο που έχει επιτελέσει. Ο ίδιος είχε επισημάνει πως δεν είχε γίνει ποτέ καταγραφή της ακίνητης περιουσίας της Μονής με αποτέλεσμα αφού δεν ήταν καταγεγραμμένα ούτε στο Υποθηκοφυλάκιο, να μην γνώριζαν αν το τάδε ακίνητο για το οποίο γίνονταν η χρησικτησία ανήκε στη Μονή ή όχι.
    Ο Μοναχός Γεράσιμος Μιχελής είχε κάνει λόγο για αχαριστία, και είχε ζητήσει από το δικαστήριο να πιστέψει στα λεγόμενα του, τονίζοντας πως «θέλει να πεθάνει ήσυχος, γιατί το τέλος πλησιάζει».

    Πάντως και ο τότε εισαγγελέας της έδρας κ. Γιώργος Κτιστάκης στη πρόταση του, είχε ζητήσει την ενοχή του κατηγορουμένου όπως κατηγορείται, πρόταση που ουσιαστικά υιοθετήθηκε από το δικαστήριο.

    Περαιτέρω έρευνα
    Η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό άρχισε να εκδικάζεται στις 14 Νοεμβρίου 2011 από το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, το οποίο μετά από τρεις ημέρες ακροαματικής διαδικασίας έκρινε ομόφωνα ένοχο τον μοναχό Γεράσιμο Ελευθέριο Μιχελή και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 7 ετών χωρίς ελαφρυντικό. Ουσιαστικά το δικαστήριο μείωσε μόλις κατά ένα έτος τη συνολική ποινή (κάθειρξης 8 ετών) που είχε επιβληθεί στο μοναχό το 2009 από το Τριμελές Εφετείο επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου.

    Κατά την ακροαματική διαδικασία ο εισαγγελέας της έδρας κ. Αθανασάκης στην αγόρευση του προς το δικαστήριο, ήταν «καταπέλτης» για τον κατηγορούμενο μοναχό, για τον οποίο είπε πως θα πρέπει να διατηρηθεί η απόφαση που λήφθηκε από το Τριμελές Εφετείο επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, απορρίπτοντας ουσιαστικά την πρόταση της υπεράσπισης περί μερικής παραγραφής του αδικήματος που κατηγορείται. Συγκεκριμένα η υπεράσπιση επεσήμανε πως σε ότι αφορά συμβόλαια μέχρι το 1993 τα οποία φέρουν την υπογραφή του μοναχού, για αυτά οι όποιες πράξεις έχουν παραγραφεί.

    Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο και τον καταδίκασε σε επτά χρόνια κάθειρξη ζητώντας παράλληλα να κινηθεί η διαδικασία για την εκτέλεση της απόφασης αυτής.

    Επίσης το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, αλλά και το αίτημα του συνηγόρου της πολιτικής αγωγής κ. Κώστα Ασλάνη, αποφάσισε η δικογραφία της υπόθεσης να επιστρέψει στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Κω προκειμένου να γίνει περαιτέρω διερεύνηση. Συγκεκριμένα, αυτό που ζητήθηκε να εξεταστεί από τις αρμόδιες ανακριτικές υπηρεσίες είναι αν μέσω άλλων λογαριασμών (εκτός του μοναχού) έχει γίνει «ξέπλυμα βρώμικου χρήματος» (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες).

    Ως προς αυτήν την υπόθεση εκδόθηκε και το ένταλμα σύλληψης σε βάρος του 69χρονου μοναχού.

    Στην δίκη παραστάθηκαν ως πολιτική αγωγή οι κ.κ. Κώστας Ασλάνης, Λουκάς Καράς και Θωμάς Δρίκος και υπεράσπιση οι κ.κ. Γιάννης Χαρίτος και Χρήστος Μπαλάνης.

    http://www.nisoskos.gr/shownew.php?new_id=2732&category=2

    Όργιο καταγγελιών και οσμή νέων σκανδάλων στη Μονή της Πάτμου!

    Αποφασίσθηκε η αποστολή Εξαρχίας στα μέσα Ιανουαρίου για οικονομικό και διοικητικό έλεγχο. Ο Ηγούμενος αρχιμανδρίτης Αντίπας δήλωσε στον Πατριάρχη έτοιμος να παραιτηθεί!

    Σε νέες περιπέτειες φαίνεται ότι εισέρχεται η Μονή της Πάτμου, ύστερα από όργιο καταγγελιών προς το Πατριαρχείο για οικονομικά σκάνδαλα. Στην τελευταία συνεδρίασή της η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου, υπό την προεδρία του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, αποφάσισε να μεταβεί στην Πάτμο, στα μέσα Ιανουαρίου, Εξαρχία για οικονομικό και διοικητικό έλεγχο. Την Εξαρχία θα αποτελούν ο Μητροπολίτης Κω και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ο Μιλήτου κ. Απόστολος και ο τριτεύων διάκονος Θεόδωρος.

    Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Σμαράγδας Μουλιάτη στο Patmostimes «Η επίσκεψη της Εξαρχίας αποφασίστηκε μετά από καταγγελίες πολιτών και ιερωμένων που έφθασαν στο Πατριαρχείο με αιχμή του δόρατος τον επί 13 χρόνια καθηγούμενο Πάτμου αρχιμ. Αντίπα και άπτονται διαφόρων θεμάτων, κυρίως διοικητικών και οικονομικών.

    Την επίσκεψη της Εξαρχίας επιβεβαίωσε ο καθηγούμενος Πάτμου αρχιμ. Αντίπας, ο οποίος σχολίασε ότι επί 13 χρόνια «με ανεβάζουν και με κατεβάζουν, εγώ είμαι έτοιμος για ότι ο παναγιότατος αποφασίσει».

    Έγκυρες πηγές μας όμως αναφέρουν, ότι ο καθηγούμενος Αντίπας κατά τη διάρκεια του τελευταίου ταξιδιού του στο Φανάρι ανέφερε στον Παναγιότατο ότι έχει έτοιμη και την παραίτηση του αν του ζητηθεί .

    Συζητείται έντονα, ότι το Φανάρι θα προχωρήσει προς την κατεύθυνση της αλλαγής καταστατικού με εκλογή του εκάστοτε ηγουμένου στην Ιερά Μονή από την αδελφότητα, όπως η πλειοψηφία της πρότεινε και αυτό θα αποτελέσει την εύσχημη λύση του Φαναρίου στην αντικατάσταση του ηγουμένου.

    Είναι η δεύτερη φορά σε δύο χρόνια που Πατριαρχική Εξαρχία επισκέπτεται την Ιερά Μονή για τους ίδιους σχεδόν λόγους.

    Την πρώτη φορά, η τριμελής εξαρχία αποτελείτο από τον Σεβασ. Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ και από τους κ.κ. Δαμιανό Κωνσταντίνου, προέδρου της γνωστής εταιρείας ορκωτών ελεγκτών-λογιστών Μουρ Στήβενς, και Ν.Κ. Αλιβιζάτου, καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

    Με δελτίο τύπου που εξέδωσε τότε μετά την τετραήμερη έρευνα της, ανέφερε:

    «…. η Εξαρχία ολοκλήρωσε την πρώτη φάση του οικονομικού και διαχειριστικού ελέγχου που διεξάγει στην Ι. Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και την Πατριαρχική Εξαρχία στην Πάτμο, κατόπιν εντολής του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η Εξαρχία, ειδικότερα, είχε την ευκαιρία να εγκύψει στα βιβλία και άλλα έγγραφα που τηρούν η Ιερά Μονή και η Πατριαρχική Εξαρχία Πάτμου και να συζητήσει διά μακρόν με τον Ηγούμενο, μοναχούς και λαϊκούς για την οικονομική κατάσταση της Ιεράς Μονής και την διαχείριση των πόρων της. Κατά το πρόωρο αυτό στάδιο, η Εξαρχία επιθυμεί να ανακοινώσει ότι, καθ» όσον μπόρεσε να διαπιστώσει, από το έτος 2000 και εφεξής, δεν σημειώθηκαν δόλιες ενέργειες εις βάρος των συμφερόντων της Ιεράς Μονής. Η Εξαρχία άκουσε την κριτική και τα παράπονα των ενδιαφερομένων για ορισμένες ενέργειες και τον τρόπο διοικήσεως της Ιεράς Μονής. Βεβαιώνει ότι, στο μέτρο των δυνάμεών της, θα συμβάλλει με συγκεκριμένες προτάσεις για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων που θα επιτρέψουν στην Ιερά Μονή και την Πατριαρχική Εξαρχία Πάτμου να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τα δυσχερή προβλήματα που έχουν προκύψει εσχάτως».

    Επειδή όμως όργιο καταγγελιών συνεχίζεται και πιέζει το Πατριαρχείο, προέβη στην αποστολή της Εξαρχίας. Ίδωμεν».

    http://aktines.blogspot.gr/2013/02/blog-post_773.html
    13 Φεβ 2013

    Παρεμένει Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Πάτμου ο Αρχ. Αντίπας

    (Στη φωτογραφία ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Πάτμου, Αρχιμανδρίτης Αντύπας και η Βασούλα κατά την περιοδεία της στην Ελλάδα το 2009, στα βήματα όπως δήλωσε του Αποστόλου Παύλου)

    Την παραμονή του ηγουμένου Αντίπα στην ηγουμενία της Ιεράς Μονής Πάτμου ανακοίνωσε πριν από λίγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μιλήτου Απόστολος πρόεδρος της τριμελούς εξαρχίας του Πατριαρχείου, στη συνάντηση που είχε με το δήμαρχο και τους δημοτικούς Συμβούλους στο Δημοτικό κατάστημα Πάτμου.

    Με την έκφραση «δεν θα κατεβάσουμε τον ηγούμενο από το πλοίο», απάντησε σε ερώτηση Δημοτικού συμβούλου σχετικά με την αλλαγή του ηγουμένου Αντίπα και την αντικατάσταση του από άλλον, παρά τα λάθη και τους χειρισμούς που του απέδωσαν.

    Σε μας δε, μετά το πέρας της συνάντησης, δήλωσαν ότι δεν αλλάζει ο ηγούμενος και η ισοβιότητα στο καταστατικό, το οποίο όπως είπαν, έγινε αποδεκτό από την αδελφότητα με ελάχιστες και άνευ σημασίας διευκρινήσεις.

    Το Δήμο της Πάτμου επισκέφθηκαν σήμερα μετά από πρόσκληση του δημάρχου κ. Στόικου οι Σεβασμιώτατοι Μιλήτου και Κω Απόστολος και Ναθαναήλ, συνοδευόμενοι από τον ηγούμενο αρχιμ. Αντίπα.

    Μετά τους χαιρετισμούς ο δήμαρχος κ. Στόικος τους έθεσε αιτήματα και θέματα προς επίλυση που ενδιαφέρουν άμεσα μερίδα πολιτών και το Δήμο Πάτμου.

    Μεταξύ αυτών:

    Την υπογραφή των συμβολαίων στους πολίτες που ενώ έχουν πληρώσει τα οικόπεδα τους δεν έχουν συμβόλαια ιδιοκτησίας, από την Ιερά Μονή.

    Την παραχώρηση χώρου για την κατασκευή δεξαμενών στην περιοχή Λυκείου.

    Την παραχώρηση χώρου 10 τ.μ. κοντά στην παιδική χαρά του Κάμπου για την κατασκευή των τουαλετών .

    Την παραχώρηση χώρου στο νέο δρόμο της Πέτρας ως ανταλλαγή με την ιδιοκτησία που τέμνει ο νέος δρόμος.

    Στη συνέχεια δημοτικοί σύμβουλοι, όπως και πολίτες, τους έκαναν ερωτήσεις για διάφορα θέματα. Άκουσαν και έδωσαν απαντήσεις.

    Η εξαρχία θα αναχωρήσει απόψε για Κω.

    Εκτενές ρεπορτάζ και σχετικά σχόλια σύντομα από τα οποία προκύπτει η απόλυτη κυριαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον Μοναστήρι της Πάτμου, παρά τον ισχυρισμό περί διατήρησης του αυτεξούσιου και αυτοδιοίκητου της Ιεράς Μονής Πάτμου από την Εξαρχία .

    patmostimes,13/02/2013 – Σμαράγδα Μουλιάτη

    Δείτε και:

    -Στιγμιότυπο από την επίσκεψη της Βασούλας στην Πάτμο το 2009

    -Οικουμενικό Πατριαρχείο: Ανακοινωθέν περί της Βασιλικής Παρασκευής Πεντάκη – Ρύντεν (Βασούλας).

    -Συμπροσευχές με τη Βασούλα.

    http://www.dimokratiki.gr/14-06-2015/kiklos-tis-patmou-choros-ekatommirion-sti-dikeosini-o-logariasmos-gia-ta-simposia-ton-95-ekat/

    «Kύκλος της Πάτμου»-Χορός εκατομμυρίων: Στη δικαιοσύνη ο… λογαριασμός για τα συμπόσια των 9,5 εκατ

    Στο κενό έπεσαν, μέχρι τώρα, οι προσπάθειες κατηγορουμένων στην υπόθεση της ΜΚΟ «Kύκλος της Πάτμου» να μπλοκάρουν ενέργειες της Δικαιοσύνης, η οποία έχει δεσμεύσει ακίνητα περιουσιακά τους στοιχεία, τραπεζικούς λογαριασμούς και θυρίδες τους, προκειμένου να εξασφαλιστούν απαιτήσεις του Δημοσίου.

    Πρόκειται για κονδύλια περίπου 9,5 εκατ. ευρώ που δόθηκαν τη δεκαετία 2000 – 2010 στη Μη Κυβερνητική Οργάνωση, η οποία κυρίως διοργάνωνε «διαθρησκευτικά περιβαλλοντικά συμπόσια» σε διάφορα μέρη του πλανήτη, με θέματα:
    «Αδριατική, μια Θάλασσα σε Κίνδυνο», «Η Βαλτική Θάλασσα», «Η Κασπία Θάλασσα», «Αμαζόνιος, Πηγή Ζωής», «Αρκτική, Καθρέφτης της Ζωής», «Ροές Ζωής: Το Δέλτα του Νείλου και η Αφρική», «Ο Μέγας Ποταμός Μισισιπής: Αποκαθιστώντας την Ισορροπία».
    Τα δικαστικά συμβούλια, με αλλεπάλληλες αποφάσεις τους απέρριψαν τις αιτήσεις αποδέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων κατηγορουμένων, οι οποίοι αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες για απάτη κατά συναυτουργία, κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα, απάτη σε βάρος του Δημοσίου και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος).

    Οπως προκύπτει από τη δικαστική έρευνα, στα παραστατικά που υποβλήθηκαν για έλεγχο στους αρμόδιους ελεγκτικούς φορείς συμπεριλαμβάνονταν μεταξύ άλλων: α) λειτουργικά έξοδα διαμερίσματος σε κεντρική περιοχή της Αθήνας, που αποτελούσε μόνιμη κατοικία μέλους της ΜΚΟ και όχι επίσημη έδρα του σωματείου β) έξοδα αγοράς προϊόντων σουπερμάρκετ καθώς και έξοδα γευμάτων σε εστιατόρια και γ) έξοδα μετακίνησης μέλους της ΜΚΟ και συγγενικών του προσώπων για σκοπούς άσχετους με τη δραστηριότητα του σωματείου.

    Επίσης, η μη διενέργεια διαγωνισμών για προμήθειες, ενώ ακόμα και για τη μοναδική περίπτωση διενέργειας διαγωνισμού που αφορούσε τη ναύλωση αεροσκάφους από ξένη αεροπορική εταιρεία (για τη μεταφορά συμμετεχόντων συμποσίου) δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία κ.ά.

    Τι ορίζει το καταστατικό
    Επιπλέον οι συνολικά 14 εμπλεκόμενοι στην υπόθεση έχουν κληθεί σε απολογία από τον ανακριτή, ο οποίος ανέλαβε να διαλευκάνει πού και πώς διατέθηκαν τα χρήματα που δόθηκαν για τους σκοπούς της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, οι οποίοι -όπως αναφέρεται στη δικογραφία- βάσει του καταστατικού της ήταν:
    • Η διατήρηση και προαγωγή της πνευματικότητας της Πάτμου, με επίκεντρο την Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της Πάτμου και η διατήρηση της ιστορικής, πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής της κληρονομιάς και η συνεργασία με τοπικούς, εθνικούς και διεθνείς φορείς, για τη δημιουργία έργων ανάπτυξης που να εναρμονίζονται με τους προαναφερθέντες σκοπούς.
    • Μετά από τροποποίηση του καταστατικού «…ο διάλογος επιστήμης και θρησκείας, σε σχέση με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την προστασία των υδάτινων πόρων του πλανήτη», επίσης «την υποστήριξη των περιβαλλοντικών πρωτοβουλιών του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης, καθώς και η ευαισθησία σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και η διαμόρφωση και προώθηση αποτελεσματικών πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης».
    (…..)

    Αίτηση στο ΥΠΕΞ
    Σε άλλο σημείο της δικογραφίας γίνεται λόγος για το συμπόσιο «Ταξίδι στην Κασπία Θάλασσα» στο πλαίσιο του θεσμού «Θρησκεία, Επιστήμη και Περιβάλλον», το οποίο επρόκειτο να λάβει χώρα τον Ιούνιο του 2005. Μέλος του ΔΣ της ΜΚΟ τότε «υπέβαλε αίτηση εκ μέρους του Ιδρύματος Υποστήριξης του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε συνεργασία με τον Κύκλο της Πάτμου προς το ΥΠΕΞ/ΥΔΑΣ. Για τη χρηματοδότηση του προγράμματος αυτού με το ποσόν του 1.486.000 ευρώ, εκ των οποίων το 1.000.000 επρόκειτο να προέλθει από την ΥΔΑΣ, ενώ το υπόλοιπο εξ ιδίας συμμετοχής, τη δε 26/10/2004 εγκρίθηκε και καταβλήθηκε διά του Οικουμενικού Πατριαρχείου ποσόν 700.000 ευρώ.
    (….)
    εκατ. στον Μισισιπή
    Σε άλλο σημείο της δικογραφίας γίνεται λόγος για το συμπόσιο «Ο Μέγας ποταμός Μισισιπής: Επαναφέροντας την ισορροπία», για το οποίο υποβλήθηκε από τη ΜΚΟ στις 26-3-2009 αίτημα συμμετοχής στο πρόγραμμα οικονομικών ενισχύσεων της ΟΠΑΠ ΑΕ. «Ο ΚτΠ», αναφέρεται, «έλαβε στις 16/4/2009 1.000.000 ευρώ, το οποίο αποφασίστηκε να δοθεί απευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι η ενίσχυση μιας ΜΚΟ δεν θα εξέπιπτε φορολογικά από τα έσοδα της εταιρείας, εντέλει, δε, κατόπιν παρέμβασης καταβλήθηκε στην Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής… με αποτέλεσμα να επέλθει ζημία στην περιουσία του ΟΠΑΠ ύψους τουλάχιστον 465.602 λιρών Αγγλίας, η οποία αποτελεί το ποσόν το οποίο δεν διατέθηκε για τις ανάγκες του συμποσίου, αλλά παρέμεινε στον λογαριασμό του ΚτΠ, χωρίς την έγκριση ή την ενημέρωση του ανωτέρω χορηγού». Να σημειωθεί ότι στα εξωτικά συμπόσια της οργάνωσης έδιναν το «παρών» εστεμμένοι, ανώτατοι κληρικοί από πολλές χώρες του κόσμου (…)

  7. Ο/Η του κώλου λέει:

    ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ;

    http://www.saint.gr/3625/saint.aspx
    Όσιος Παρθένιος επίσκοπος Λαμψάκου

    Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Εσφιγμένου Αγίου Όρους.

    Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων, Ροβελίστας Άρτας και Κύκκου Κύπρου

    Αμ δε, υπάρχει και δεύτερο κεφάλι και χαμός από κομματάκια του παρθένη

    http://leipsanothiki.blogspot.gr/2012/10/5-h.html

    5 – H τιμία κάρα του Οσίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου του Θαυματουργού

    Στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μακρυμάλλης φυλάσσεται η τιμία κάρα ή τμήμα της τιμίας κάρας του Οσίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου του Θαυματουργού.

    Λένε ακόμα, πως την κανδήλα του Οσίου άναβε κάποια Οθωμανίδα, που όταν αμελούσε το καθήκον της, ο Όσιος Παρθένιος τη νύχτα την επέπληττε, όπως μαρτυρούν πολλοί που επεσκέφθησαν πρόσφατα για προσκύνηση τον τάφο του στην παλαιά Λάμψακο.».

    Άλλα τεμάχια του ιερού λειψάνου του Οσίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου του Θαυματουργού γνωστά στον συγγραφέα:
    Μέρη ιερών λειψάνων του Οσίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου,
    του Αγίου Μεγαλομάρτυρος και Τροπαιοφόρου Γεωργίου και
    του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου
    στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Κοπανού Ανθεμίων Ημαθίας
    Η Τιμία Δεξιά ή τμήμα της στον Ιερό Ναό Αγίων Δώδεκα Αποστόλων Βριλησσίων

    Τεμάχιο λειψάνου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Άνδρου.
    Εδώ από την υποδοχή του λειψάνου στην Μητρόπολη Ξάνθης.
    Τεμάχιο λειψάνου στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας Πειραιώς
    Τεμάχιο λειψάνου στην Ιερά Mονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βραγκιανών Αργιθέας.
    Τεμάχια λειψάνου στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά.
    Τεμάχιο λειψάνου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής.
    Επίσης σύμφωνα με τον ιστότοπο της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους (http://www.esfigmenou.gr/index.php?mid=3&sid=5), αλλά και του καθηγητού Αγιολογίας Αντωνίου Μάρκου (http://churchsynaxarion.blogspot.be/2009/05/4-1.html) στη Μονή Εσφιγμένου φυλάσσεται μέσα σε επίχρυσο επένδυμα τμήμα της τιμίας κάρας (;) του Οσίου Παρθενίου Λαμψάκου. Επίσης αποτμήματα στις Μονές Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων, Ροβελίστας Άρτας και Κύκκου Κύπρου.

    http://www.esfigmenou.gr/index.php?mid=3&sid=5
    ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ
    ΑΓΙΑ ΛΕΙΨΑΝΑ
    Μέσα σε 26 λειψανοθήκες της Μονής περικλείονται Τίμια λείψανα 56 αγίων καθώς και Τίμιο και Ζωοποιό Ξύλο. Αυτά είναι: το αριστερό πόδι της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής και Ισαποστόλου μέσα σε επίχρυσο επένδυμα· οι τίμιες κάρες: του αγίου Αποστόλου Ιακώβου του Αλφαίου, Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου …………..

    Ποιάν καλέ από τις δυό
    πέτε μας
    http://www.agioritikovima.gr/mitropoleis/item/67917-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%88%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85
    Η Καρδίτσα υποδέχεται την Τιμία Κάρα του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου
    Δευτέρα, 28 Σεπτέμβριος 2015 20:10
    Από Desk Agioritikovima

    Με λαμπρότητα θα υποδεχθεί η Μητρόπολης Θεσσαλιώτιδος και πόλη της Καρδίτσας την Τιμία Κάρα του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου, που θα φιλοξενηθεί στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης από την 1 ως τις 5 Οκτωβρίου.

    Το πρόγραμμα έχει ως εξής

    από πούθε ήλθε καλέ;
    ποια απ’όολες είναι;
    για δεν το λέτε;
    http://poimin.gr/ipodochi-tis-timias-karas-tou-agiou-partheniou-stin-karditsa-foto/

    Την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2015, το εσπέρας, έγινε η επίσημος υποδοχή της τιμίας Κάρας του εν αγίοις Πατρός ημών Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου του Θαυματουργού, στην κεντρική είσοδο του προαυλίου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσης, υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ρεντίνης κ. Σεραφείμ, Πρωτοσυγκέλου της Ιεράς Μητροπόλεώς

  8. Ο/Η ρε απατεώνες της "Αριστεράς" λέει:

    http://www.thepressproject.gr/article/88855/Anthimos-Kataferame-na-akurosame-ENFIA-gia-ti-Mitropoli

    Άνθιμος: Καταφέραμε να ακυρώσουμε τον ΕΝΦΙΑ για τη Μητρόπολη

    Ο μητροπολίτης Άνθιμος αποκάλυψε ότι η μητρόπολη Θεσσαλονίκης δεν θα πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ ύψους 500.000 ευρώ για κτήριό της

  9. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    Για τον father Dokos στην ενορία του Parthenios
    Kατηγορείται για κλεψιά πάνω από 110.000 δολλάρια
    http://www.pokrov.org/rev-james-dokos-charged-with-church-theft-reaches-temporary-plea-bargain/
    Rev. James Dokos, Charged with Church Theft, Reaches Temporary Plea Bargain

    Author: Staff

    Date Published: 02/12/2016

    Publication: The National Herald

    CHICAGO, IL – Rev. James Dokos, a Greek Orthodox priest who has been charged with stealing more than $110,000
    from a $1.2 million trust fund that he oversaw at the Annunciation Greek Orthodox Church in Milwaukee, WI, tentatively
    reached a plea bargain with prosecutors on February 10, the Chicago Tribune reported.

  10. Ο/Η Psycho λέει:

    Γιατί τόσο πολλοί Ελληνοαμερικανοί εγκαταλείπουν την Ορθόδοξη Εκκλησία;

    http://www.theamericanconservative.com/dreher/why-are-so-many-greek-orthodox-leaving-church/

    Why Are So Many Greek Orthodox Leaving Church?

    By Rod Dreher • April 7, 2014, 3:56 PM

    According to this article on the Greek Archdiocese’s website, it’s about intermarriage. Excerpt:

    In a startling find, statistics disclose over 60% of Greek Orthodox families of the last generation and 90% of Americans with Greek roots are no longer in communion with the Church.
    (…)

  11. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.athensvoice.gr/kosmos/o-ellinoorthodoxos-prosoparhis-toy-tramp-einai-poly

    Ο Ελληνοορθόδοξος προσωπάρχης του Τραμπ είναι πολύ θρήσκος (εικόνες)
    Ο Ρέινς Πρίμπους σε τελετή στη Νέα Υόρκη με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο

  12. Ο/Η Eωσφόρος λέει:

    Από την Πάτμο κι αυτός, μέσα στο μοναστήρι της από τα δεκάξι του

    http://www.star.gr/ellada/358319/nea-stoixeia-sto-thriler-me-th-dolofonia-toy-ierea-ston-geraka-ta-porismata-ths-astynomias

    Νέα στοιχεία στο ΘΡΙΛΕΡ με τη δολοφονία του ιερέα στον Γέρακα

    Όχι μόνο υποδέχτηκε αλλά και σέρβιρε, όπως δείχνουν τα πρώτα στοιχεία, ο πατήρ Ιερόθεος, τον δράστη του. Όπως σας έχει ήδη ενημερώσει το star.gr, ο ιερέας βρέθηκε δολοφονημένος χθες, Τρίτη, στο σπίτι του.

    Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Αληθινές Ειδήσεις», ένα δαγκωμένο κομμάτι μπακλαβά, ένα μισογεμάτο κουτάκι αναψυκτικού και τρεις σβησμένες γόπες τσιγάρου, που βρέθηκαν στο τασάκι, εξετάζονται από την Αστυνομία, με την ελπίδα να την οδηγήσουν πιο κοντά στον δράστη.

    Η πρώτη εικόνα δείχνει μια φιλική συνάντηση στο σπίτι του ιερέα, που εξελίχθηκε σε άγριο φονικό. Η αιτία και τα κίνητρα δεν έχουν ξεκαθαρίσει ακόμα.

    έρευνες πραγματοποιούνται και στο άμεσο περιβάλλον του ιερέα.

    Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτμο. Φοίτησε στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή. Όταν ήταν 16 ετών, πέρασε την πόρτα της περίφημης Μονής της Πάτμου κι, έκτοτε, αφιερώθηκε στην εκκλησία.

    • Ο/Η 007 λέει:

      http://www.enikos.gr/society/434536/kalamata-thriler-me-tin-ypothesi-tis-dolofonias-tou-arximandriti

      Καλαμάτα – Θρίλερ με την υπόθεση της δολοφονίας του Αρχιμανδρίτη
      11:08 πμ, Τρίτη 14 Φεβ 2017

      Άλυτη και με τη «βούλα» της Δικαιοσύνης παραμένει η στυγερή δολοφονία του 54χρονου Αρχιμανδρίτη στη Χώρα του δήμου Πύλου Νέστορος στη Μεσσηνία, που είχε συγκλονίσει την τοπική κοινωνία τον Φεβρουάριο του 2014. Τρία χρόνια μετά και ενώ οι διωκτικές Αρχές είχαν συλλάβει δύο νεαρούς, η Δικαιοσύνη αποφάσισε τελεσίδικα ότι και οι δύο είναι αθώοι.

      Η απροσδόκητη αυτή τροπή μετατρέπει την υπόθεση σε θρίλερ και τη βυθίζει στο σκοτάδι. Οι διωκτικές Αρχές ανοίγουν ξανά τον φάκελο και βάζουν στο μικροσκόπιο όλα τα στοιχεία, προσπαθώντας να εντοπίσουν τους δράστες που εξακολουθούν και κυκλοφορούν ελεύθεροι έως τότε θα παραμείνει μυστήριο το ποιος ή ποιοι σκότωσαν τελικά τον ιερωμένο.
      Αρχικά είχαν συλληφθεί από τις αστυνομικές Αρχές για τη δολοφονία ένας 25χρονος (τότε) Γεωργιανός και ο 17χρονος (τότε) γιος του ψάλτη στην εκκλησία της Χώρας, ο οποίος μάλιστα είχε ομολογήσει την παρουσία του στον τόπο του εγκλήματος. Όμως τον Οκτώβριο του 2015 το Τριμελές Εφετείο Ανηλίκων Κυπαρισσίας αθώωσε τον ανήλικο, ο οποίος είχε δικαστεί πρωτόδικα ως απλός συνεργός και του είχε επιβληθεί ποινή κάθειρξης 15 ετών.
      Τον περασμένο Μάιο είχε κριθεί αθώος από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καλαμάτας και ο Γεωργιανός, ο οποίος σύμφωνα με το κατηγορητήριο είχε πάει μαζί με τον γιο του ψάλτη στο σπίτι του αρχιμανδρίτη για να τους δώσει χρήματα, αλλά καβγάδισαν και τον δολοφόνησε. Στη συνέχεια ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατέθεσε σε αίτηση αναίρεσης της συγκεκριμένης απόφασης που οδήγησε σε επανάληψη τη δίκη του Γεωργιανού. Από τις καταθέσεις προέκυψε ότι ο αρχιμανδρίτης είχε ιδιαίτερες σεξουαλικές προτιμήσεις και διάφορα άτομα εξασφάλιζαν χρήματα από αυτόν. Όμως η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε από τον Άρειο Πάγο πριν από λίγα 24ωρα και έτσι πλέον η άγρια δολοφονία του αρχιμανδρίτη παραμένει επισήμως ανεξιχνίαστη.

      Διαβάστε επίσης:
      Νέα στοιχεία για την άγρια δολοφονία του ιερέα στον Γέρακα

  13. Ο/Η Behold the Orthodox priests λέει:

    http://www.pokrov.org/suspended-eugene-priest-denies-paying-underage-prostitute-sex/

    Suspended Eugene priest denies paying underage prostitute for sex

    Author: Jack Moran
    Date Published: 02/23/2017
    Publication: The Register-Guard (Eugene OR)


    Father Daniel James Mackay

    http://www.pokrov.org/judge-priest-stole-100k-church-abused-position-trust/
    Judge to priest who stole $100K from church: You abused position of trust

    Author: Tony Briscoe and Kate Thayer
    Date Published: 02/22/2017
    Publication: Chicago Tribune (Chicago IL)


    The Rev. James Dokos
    A Greek Orthodox priest from Chicago who pleaded guilty to stealing more than $100,000 from his church had his felony theft conviction reduced to a misdemeanor Wednesday.

    http://www.pokrov.org/russian-priest-charged-pedophilia-stay-jail-till-may-21/
    Russian priest charged with pedophilia to stay in jail till May 21

    Author: Staff
    Date Published: 02/17/2017
    Publication: RAPSI


    ST. PETERSBURG, February 17 (RAPSI, Mikhail Telekhov) – The St. Petersburg City Court on Friday extended the detention of Russian priest Gleb Grozovsky, who stands charged with sexual abuse of children, RAPSI learnt from the court’s press service.

    http://www.pokrov.org/georgian-orthodox-church-caught-poisoning-plot/
    Georgian Orthodox Church caught in ‘poisoning plot’

    Date Published: 02/14/2017
    Publication: BBC


    There are suspicions that Georgian Church Patriarch Ilia II was the target

    http://www.pokrov.org/persons/archpriest-giorgi-mamaladze/
    Archpriest Giorgi Mamaladze


    Archpriest Giorgi Mamaladze is a priest in the Patriarchate of Georgia. He heads the Church’s property department and manages a medical center in Georgia.

    On February 10, 2017, Mamaladze was arrested on suspicion of plotting to poison an unnamed cleric in the Georgian Church. The priest has denied the allegations.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s