Ο Σπύρος Μαρκεζίνης για τα «ανεπανόρθωτα» της Εκκλησίας

[Ο νόμος της σιωπής τότε και σήμερα]

markezinis22jan16

Η κυβέρνηση Μαρκεζίνη, 8 Οκτωβρίου 1973

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Ο πατέρας Μαρκεζίνης, του οποίου ο γιός sir Βασίλειος είχε πολύ στενές πολιτικές επαφές (2013-2014) με τον κ.Τσίπρα, στα πλαίσια μιας αποτυχημένης πολιτικής ανοιγμάτων του ΣΥΡΙΖΑ στην αυταρχική Ορθόδοξη Ρωσία και σε άλλα απολυταρχικά  καθεστώτα της Ανατολής, ήταν μια ιδιόρρυθμη φιγούρα της Δεξιάς.  Το 1936 επελέγη ως νομικός σύμβουλος της βασιλικής οικογένειας, ενώ μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε για την επάνοδο του βασιλιά. Το 1946 εκλέχτηκε βουλευτής με την «Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων», το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό του Παπάγου. Το 1955, ίδρυσε το Κόμμα Προοδευτικών. Το 1961 συνεργάστηκε εκλογικά με την Ένωση Κέντρου και το 1964 με την ΕΡΕ. Τον Οκτώβρη του 1973 έγινε πρωθυπουργός στην «πολιτική» κυβέρνηση της χούντας. Ένα μήνα μετά καταπνίγηκε η εξέγερση του Πολυτεχνείου, ενώ ο ίδιος ανατράπηκε αμέσως  μετά από τον Ιωαννίδη. Το 1981, στις ευρωεκλογές, το Κόμμα Προοδευτικών, ως άτυπος εκπρόσωπος της Χούντας ανέδειξε έναν ευρωβουλευτή. Αυτή είναι η πολιτική παράδοση την οποία διαδέχτηκε και τίμησε ο sir, με αυτόν συνομιλούσε ο κ.Τσίπρας χωρίς κανείς στο κόμμα του να τον ελέγξει γι’αυτό, τουλάχιστον δημόσια. «Αυτή είναι η Ελλάδα».

Ο Σπύρος Μαρκεζίνης υπήρξε μεγαλοαστός, γόνος πολιτικής οικογένειας, αυτό που πολλοί ονομάζουν «ευπατρίδης» και άνθρωπος με μεγάλη μόρφωση που ασχολήθηκε με την ιστορική συγγραφή. Η επίγνωση των εξαιρετικών του ικανοτήτων τον οδηγούσε εγωιστικά σε σχεδόν μοναχικές επιλογές στις παρυφές της Δεξιάς. Δεν ήταν ο άνθρωπος που θα φοβόταν να πει τη γνώμη του και αυτό τον οδήγησε να γράψει και τα παρακάτω αποκαλυπτικά που σε μια πολιτισμένη χώρα θα προκαλούσαν κάποια αντίδραση, έστω για την τιμή των όπλων, από την Εκκλησία. Όμως προτιμήθηκε η κλασσική τακτική της σιωπής για να αποφευχθούν επικίνδυνες συζητήσεις και συναφείς αποκαλύψεις, πασίγνωστες μεν αλλά ανομολόγητες δε.

Στο κύκνειο συγγραφικό του άσμα, ένα είδος απομνημονευμάτων του (“Τα εις Εαυτόν”-εκδ. Φερενίκη) που εκδόθηκε το 2002, δυο χρόνια μετά το θάνατό του με τη φροντίδα της κόρης του Ελένης Χέλμη Μαρκεζίνη, διηγείται μια συνομιλία του (ως πρωθυπουργός του Παπαδόπουλου) με τον τότε Αρχιεπίσκοπο τον διαβόητο βασιλοχουντικό Ιερώνυμο Α΄, προς τιμήν του οποίου πήρε και το δικό του εκκλησιαστικό όνομα ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Γιάννης Λιάπης: «…μου περιέγραψε τα της Εκκλησίας ως ανεπανόρθωτα. Εκτός της ανωμάλου οικονομικής διαχειρίσεως….μου επέδειξε σωρείαν φωτογραφιών αρχιερέων και πάντως ιερωμένων, εις ασέμνους στάσεις με τας ‘ανηψιάς’ των ή παιδάρια”. Το συμπέρασμα στο οποίο οδηγήθηκε ο Μαρκεζίνης, ήταν καθαρά ταρτούφικο: πρέπει να αποφεύγεται οποιαδήποτε ανάμειξις με τα εκκλησιαστικά».  Η Χούντα είχε αρχικά διώξει με χωροφυλακίστικες και σκληρές μεθόδους πάρα πολλούς ομοφυλόφιλους (κανείς τους δεν κατηγορήθηκε για παιδεραστία) κληρικούς, επιλεκτικά από το χώρο των αντιπάλων των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων, με μοχλό τον Ιερώνυμο Α΄ και τον γραμματέα του Υπ.Δ.Τάξης Λαδά, που καυχιόταν πως είχε ξυρίσει έναν αρχιδιάκο αφρικανικής (ελληνικής) μητρόπολης μέσα στην Αστυνομία, όμως τα ζητήματα αυτά δεν αντιμετωπίζονται βεβαίως έτσι και  η «κάθαρση» έμεινε στη μέση. Ο Λαδάς, γιός παπά, που είχε για συνεργάτη τον Πλεύρη, ήταν γνωστός από το σκάνδαλο για τα θαλασσοδάνεια και για τον ξυλοδαρμό του Τάκη Λαμπρία των «Εικόνων», εξ αιτίας άρθρου στο περιοδικό σχετικό με την ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα. Έξι χρόνια μετά το καθεστώς, το οποίο δεν θα ήθελε να ομολογήσει την παταγώδη αποτυχία του, δεν νομίζω πως θα επέτρεπε στον Μαρκεζίνη να πάρει πρωτοβουλίες. Η διατύπωση όμως του βαθύ γνώστη της ελληνικής Σ. Μαρκεζίνη για «παιδάρια» είναι ένας σαφέστατος υπαινιγμός για την παιδεραστία του κλήρου, κάτι κακουργηματικό και ασφαλώς διαφορετικό από την ομοφυλοφιλία και φαίνεται πως δεν ήθελε να πάρει το μυστικό στον τάφο του,  αποκαλύπτοντάς το έστω εκ των υστέρων, μετά το θάνατό του.

Μη θίγετε λοιπόν τα ιερά κακώς κείμενα, αυτή ήταν και είναι η πάγια τακτική όλων των κυβερνήσεων, με εξαιρέσεις όπως αυτή του δεξιού κ. Ι.Βαρβιτσιώτη, που δεν δίστασε να προκαλέσει το σάλο των αποκαλύψεων της ιδιωτικής ζωής του αρχιπόρνου και φασίστα δεσπότη της Πρέβεζας Στέλιου Κορνάρου, ο οποίος όμως αθωώθηκε από τους αρχιταρτούφους και ομοιοπαθείς της Ι.Συνόδου για την ουσία των κατηγοριών, παρά τον πανελλήνιο σάλο και τα ατράνταχτα στοιχεία και καταδικάστηκε σε συνταξιοδότηση λόγω σκανδαλισμού από αμέλεια, γιατί ενώ τάχα ήταν, δεν φαινόταν και τίμιος. Να σημειωθεί πως το μαύρο ιερό χρήμα δίνει τη δυνατότητα σε ανώτατους κληρικούς να αγοράζουν εραστές, να εξαγοράζουν συνειδήσεις και να κουκουλώνουν ακόμη και τρανταχτές υποθέσεις. Υπενθυμίζω την υπόθεση του ροζ εκβιασμού από έναν άνδρα του μητροπολίτη της πιο φτωχής ίσως Μητρόπολης, αυτής του Καρπενησίου, ο οποίος του πλήρωσε 400.000 ευρώ! Η υπόθεση δεν είχε καμία επίπτωση και η Εκκλησία προσποιήθηκε την αδιάφορη, παρ’ όλο που η ακροαματική διαδικασία στην οποία δεν τόλμησε να πάει ο δεσπότης υπήρξε εύγλωττη, παρ’ όλο που ο Εισαγγελέας μίλησε για φήμες για «ακολασίες στις δεσποτικές αυλές» (lamiareport, 31.5.2013).

Ένας άλλος δεξιός, ο εκκλησιαστικός συντάκτης φίλος του χουντικού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και άνθρωπος της Εκκλησίας κ.Β.Α.Λαμπρόπουλος, ειδικός σύμβουλος του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1980), της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (1995) μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Τύπου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1974), μέλος και πρόεδρος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ (1986-1992), κλπ, μακαρίτης τώρα, έγραψε ανάλογα πράγματα στην ελληνοαμερικανική ιστοσελίδα «Καλάμι» το 2005, για παιδιά των εκκλησιαστικών σχολών που «οδηγούνται στην ιεροσύνη και στις κρεβατοκάμαρες υψηλόβαθμων στελεχών της Εκκλησίας, είτε για παθητική είτε για ενεργητική ομοφυλοφιλία»

Η Καθολική Εκκλησία ξεγυμνώθηκε σε παγκόσμια έκταση και λογοδοτεί συνεχώς για την απίστευτα διαδεδομένη ιερή της παιδεραστία και μάλιστα, κυρίως σε χώρες πολύ προηγμένες που λειτουργεί αποτελεσματικά η Δικαιοσύνη και η διαφάνεια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι κι αυτή καθόλου έξω από το πρόβλημα.

Τελειώνοντας θα ήθελα να θέσω το αυτονόητο ερώτημα που κανένα κόμμα δεν θέτει. Με δεδομένη την αδυναμία των παιδιών να μιλήσουν, ελέγχονται τα ιδρύματα της Εκκλησίας από το Κράτος ουσιαστικά, με αδιάβλητους και ικανούς επιθεωρητές και με αδιάβλητες μεθόδους ή όχι;


«How Abuse Is Covered upΠως η κακοποίηση συγκαλύπτεται…»)

By Paul Cromidas October 13, 2008…

«Covering Up Abuse and Enabling Abusers» («Καλύπτοντας την κακοποίηση και διευκολύνοντας τους παιδεραστές») 3.12.2007- Cappy Larson.

«Pokrov has been warning Orthodox Christians for several years now that the same thing that is going on in the Catholic Church is happening in the Orthodox Church…». («Το pokrov-η Σκέπη της Θεοτόκου-προειδοποιεί εδώ και χρόνια τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, πως αυτό που συμβαίνει στην Καθολική Εκκλησία συμβαίνει και στην Ορθόδοξη…..».

ΤΟ ΒΗΜΑ 01/02/2009 07:11 –«Στα πλοκάμια της παιδοφιλίας

Νικολόπουλος Γ.: Πώς ακόμη και άνθρωποι που έχουν αφιερωθεί στον Θεό  φτάνουν ως τη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων……Ο κατηγορούμενος ιερωμένος επικαλέστηκε ανήκεστο βλάβη της υγείας του …με αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί ποτέ η διαδικασία της δίκης. Όπως επισημαίνουν νομικοί κύκλοι, που ασχολούνται για μακρό χρονικό διάστημα με υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης ανηλίκων, οι παραπάνω περιπτώσεις είναι λίγες σε σχέση με τα πραγματικώς συμβαίνοντα κυρίως στην επαρχία. Εκεί όμως επικρατεί ο νόμος της σιωπής, … και επέρχεται συνήθως ένας «άκομψος» συμβιβασμός…».

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

15 Responses to Ο Σπύρος Μαρκεζίνης για τα «ανεπανόρθωτα» της Εκκλησίας

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Προκλητικό και απύθμενο θράσος:

    Ο οικογενειάρχης πρωτοπρεσβύτερος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών Πέτρος Παπουτσάκης, που αποκαλύφθηκε χάρις στο θάρρος μιας δασκάλας, καταδικάστηκε πρωτόδικα για βιασμό και απόπειρα βιασμού εις βάρος έξι ορφανών κοριτσιών (που δεν θα μπορούσαν να τον καταγγείλουν από μόνες τους ποτέ), τροφίμων του φιλανθρωπικού του ιδρύματος «Σπίτι της Αγάπης» Αγ.Παρασκευής σε κάθειρξη 30 ετών, που συγχωνεύθηκε σε 20 έτη (Ιανουάριο του 2000- Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χαλκίδας), κρυβόταν μέχρι τέλους από το Εφετείο στο οποίο προσέφυγε, «για λόγους υγείας», έμεινε μόνο ένα μήνα φυλακή, η Εκκλησία αρνήθηκε να τον δικάσει, αρνήθηκε να δώσει την παραμικρή εξήγηση και τον κήδευσε πολύ αργότερα με ιερατικές τιμές.

    Η Εκκλησία δεν αποζημίωσε ποτέ ούτε ζήτησε συγνώμη από τα άτυχα κορίτσια. Όμως στάθηκε δίπλα στον ειδεχθή κακούργο:

    http://www.gerontasnektarios.gr/2012/01/blog-post_1553.html

    «Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ…
    (σημ.Λασκ.:Αδύνατοι είναι ο Εφραίμ Βατοπεδινός και ο ατιμώρητος παιδεραστής Παπουτσάκης)

    Αναρτήθηκε από Παπαροκάδες στις 9:21 π.μ. Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σάρωφ.

    Πριν πολλά χρόνια, ο π. Πέτρος Παπουτσάκης (μακαριστός πλέον) στο 86ο έτος της ηλικίας του κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης με την κατηγορία διάπραξης κακουργημάτων. Ο Γέροντας Νεκτάριος ήταν ο πρώτος κληρικός (σημ.Λασκ.: ακολούθησαν δηλαδή και άλλοι;) τότε και παντελώς άγνωστος στον π. Πέτρο, που τον επισκέφθηκε στη φυλακή αρκετές φορές, για να σταθεί δίπλα στο φυλακισμένο ράσο…Άρθρο της Ιουστίνης Μοναχής, 12/1/2012».

  2. Ο/Η Κάποιος λέει:

    Ποιος και γιατί εκβίαζε τον Μητροπολίτη; – Ροζ ιστορίες με καταθέσεις χιλιάδων ευρώ!

    Δημοσιεύτηκε στις 31 Μαΐου 2013

    «Ακολασίες στις δεσποτικές αυλές»; – “Ροζ” εκβιασμοί κάτω από το ράσο και πάνω από 400 χιλιάδες ευρώ σε λογαριασμό του εκβιαστή !

    Πληθώρα από ερωτηματικά παραμένουν αναπάντητα παρά την καταδίκη του κατηγορουμένου για τα ιλιγγιώδη ποσά που πέταξαν από το Καρπενήσι για χάρη του Δεσπότη.

    Διαβάστε το αναλυτικό ρεπορτάζ με όλες τις λεπτομέρειες που πραγματικά συγκλονίζουν από την εφημερίδα «ΗΜΕΡΑ».

    Έτριβαν τα μάτια τους και δεν πίστευαν στα αυτιά τους όσοι προχθές παρακολουθούσαν την εξέλιξη μιας ποινικής υπόθεσης στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στη Λαμία. Ήταν απλοί θεατές σ’ ένα «θέατρο του παραλόγου» όπου οι βασικοί πρωταγωνιστές απουσίαζαν.

    Έτσι μάρτυρες και διάδικοι, όπως επίσης και οι δικαστές, προσπαθούσαν να καταλάβουν «τι έγινε στα δεσποτικά δώματα εκείνη την περίοδο», όπως χαρακτηριστικά διερωτήθηκε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας κ. Κουκούτσης. Μια απορία που έμεινε μέχρι το τέλος. Μια απορία που υπήρξε οδηγός και στην απόφαση του δικαστηρίου και προβλημάτισε ιδιαίτερα τους Εφέτες.

    Οι κατηγορίες βαρύτατες. Απάτη σε βάρος του Μητροπολίτη, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, όπως επίσης και εκβίαση. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων αθώωσε τον κατηγορούμενο για την απάτη και τον θεώρησε ένοχο για την εκβίαση, επιβάλλοντας 8 χρόνια φυλάκιση και δίνοντας αναστολή στην έφεση. Έτσι παρά το σκληρό κατηγορητήριο ουσιαστικά ο κατηγορούμενος έπεσε στα μαλακά.

    Ο ίδιος ήταν απών ενώ η υπεράσπιση του ζητούσε επίμονα να παρουσιαστεί για να καταθέσει ο Μητροπολίτης Καρπενησίου Νικόλαος, ο οποίος επίσης ήταν απών, γιατί όπως δήλωσε η υπεράσπιση «μόνο δύο άνθρωποι μπορούν να μας πουν τι ακριβώς έχει γίνει… ο κατηγορούμενος που το λέει και στην κατάθεσή του στον ανακριτή και επικαλείται ερωτική και σαρκική σχέση με τον Δεσπότη και ο Μητροπολίτης».

    Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα όμως συνέχισε την ακροαματική διαδικασία γιατί ήταν εκεί οι γραμματοκομιστές, που αυτή τη φορά δεν κουβαλούσαν επιστολές ή οτιδήποτε άλλο. Πήγαιναν και έρχονταν μεταξύ του Επισκοπίου και των Τραπεζών καταθέτοντας τεράστια ποσά σ’ έναν τραπεζικό λογαριασμό χωρίς να γνωρίζουν τον άνθρωπο, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο και το κυριότερο χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτό το σκηνικό.

    Ο Δεσπότης τηλεφωνούσε με αγωνία για να μαζέψει χρήματα

    Αυτό το σκηνικό όμως διαμορφώνονταν από το πρωί μέχρι το μεσημέρι. Τότε δηλαδή που εργάζονταν οι τράπεζες. Για ενάμιση χρόνο το ίδιο σκηνικό. Το ίδιο δρομολόγιο ανάμεσα στον Επίσκοπο και τις τράπεζες του Καρπενησίου. Το σκηνικό δεν σταματούσε εκεί. Είτε το απόγευμα είτε το βράδυ, είτε άγρια χαράματα ορισμένοι, κυρίως επώνυμοι του Καρπενησίου, άκουγαν το τηλέφωνό τους να χτυπάει και στην άλλη άκρη της γραμμής τον Μητροπολίτη όχι να τους ρωτά αν έχουν τη δυνατότητα αλλά να τους ζητάει χρήματα από 2.000 μέχρι 8.000 € και μάλιστα άμεσα «γιατί ήθελε να βοηθήσει κάποιον που είχε μεγάλη ανάγκη». Δεν ήταν άλλωστε ένα συνηθισμένο τηλεφώνημα. Δεν είχαν τη δυνατότητα να μιλούν κάθε χάραμα ή μεταμεσονύκτιες ώρες με τον Δεσπότη τους. Στο σύνολό τους δεν ρωτούσαν πώς είχαν τα πράγματα αλλά κοιτούσαν πώς θα τα βολέψουν έτσι ώστε να φανούν συνεπείς στον Μητροπολίτη τους που περίμενε τα χρήματα. Ξημέρωναν στα υποκαταστήματα των τραπεζών του Καρπενησίου, έκαναν αναλήψεις και με τα χρήματα στα χέρια έπαιρναν τον δρόμο για το γραφείο του Δεσπότη Καρπενησίου να του τα δώσουν.

    Τη συνέχεια την αναλάμβαναν άλλοι. Ο οδηγός του, κάποιος Διάκονος, ή ακόμα και κάποιος ιερέας, που με σημειώματα πήγαιναν στην τράπεζα και κατέθεταν σε συγκεκριμένο λογαριασμό χρήματα.

    Υπήρχαν όμως και οι άλλοι οι οποίοι με τηλεφωνήματα ενημερώνονταν για το όνομα και το λογαριασμό και πήγαιναν κατευθείαν στην τράπεζα. Άλλοι επειδή απουσίαζαν την ώρα που ο Μητροπολίτης τους έπαιρνε τηλ. έστελναν τις γυναίκες τους για να καταθέσουν τα χρήματα που είχαν υποσχεθεί.

    Συστηματικά επί 1,5 περίπου χρόνο οι άνθρωποι πήγαιναν και κατέθεταν χρήματα στο όνομα «Παναγιώτης Πολίτης» χωρίς να τον γνωρίζουν, χωρίς να έχουν πει ούτε καλημέρα και χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται για το ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και ποιες είναι οι σχέσεις του με τον Μητροπολίτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε 4 σελίδες στο παραπεμπτικό βούλευμα καταγράφονται ονόματα, ημερομηνίες και χρήματα τα οποία πήγαιναν σε έναν λογαριασμό. Ακόμη και ταξί πήγαινε από την Αθήνα στο Καρπενήσι για να πάρει φακελάκι και να επιστρέψει.

    Συνολικά 360.000 €, ένα μυθικό ποσό για το Καρπενήσι, μπήκαν στον συγκεκριμένο λογαριασμό, κάτι που δεν αμφισβητείται από καμία πλευρά. Όλοι τους μιλούσαν για τρομακτικό ποσό.

    Μάλιστα ο εισαγγελέας κ. Κουκούτσης που εκείνη την εποχή υπηρετούσε στο Καρπενήσι σχηματικά στην αγόρευσή του είπε πως «όπως έλεγε ένας παλιός Καρπενησιώτης στη δεκαετία του ’60 έβγαζε δίσκο η εκκλησία και σε ολόκληρη της Ευρυτανία δεν μάζευε ούτε δύο χιλιάδες δραχμές…», θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δείξει τα λιγοστά οικονομικά περιθώρια, καθώς στις ακάλυπτες επιταγές του Μητροπολίτη μαζεύονταν χρήματα και τα κατέθεταν σε έναν λογαριασμό.

    Όπως τουλάχιστον κατατέθηκε τη χθεσινή μέρα τα χρήματα επιστρέφονταν σε άλλους μετά από δύο ώρες, σε άλλους μετά από δύο μέρες και σε άλλους μετά από τρεις μήνες από τον ίδιο τον Μητροπολίτη.

    Κανένας όμως στο δικαστήριο δεν είχε ζωντανές παραστάσεις, ή τέλος πάντων κάποιες ζωντανές μαρτυρίες για τους λόγους που οδηγούσαν τον μητροπολίτη να καταθέτει συνεχώς και αδιάλειπτα χρήματα παρά το γεγονός ότι «υπήρχε μια έντονη φήμη» κατά τον εισαγγελέα κ. Κουκούτση, ή ακόμη «υποψιών μεταξύ των πολιτών οι οποίοι άλλοι έλεγαν ότι ο μητροπολίτης φτιάχνει εξοχικό στη Σύρο, άλλοι ότι τα χρήματα θα στέλνει σε εξώγαμο που έχει…» όπως κατέθεσε ο Αρχιερατικός επίτροπος πατέρας κ. Λιάπης που ήταν μεταξύ των ανθρώπων που προσέτρεξε στον μητροπολίτη για να του πει να «προσέχει…» αλλά μάταια. Ο Δεσπότης δεν ακούει κανέναν. Συνεχίζει να καταθέτει χρήματα στον ίδιο λογαριασμό για τον ίδιο άνθρωπο και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις καταγράφονται ποσά κατατίθενται 2 και 3 φορές την ημέρα.

    Ποιος ήταν ο Πολίτης

    Μπορεί να καταβλήθηκε προσπάθεια να παρουσιαστεί ως ένας εκβιαστής όμως, όπως προκύπτει από το ίδιο το κατηγορητήριο είχε ιδιαίτερες σχέσεις με ιερωμένους. Η δουλειά του ήταν στις πωλήσεις κάποιων εκκλησιαστικών ειδών.

    Μπορεί κανείς να μην γνώριζε από τους ιερωμένους που ήταν μάρτυρες τη χθεσινή μέρα όμως ο ίδιος έχει στην θητεία πολλών ετών στην Ευρυτανία. Από το 2000 ήταν τρόφιμος στο μοναστήρι του Προυσσού όπου εκεί ήταν ηγούμενος ο Χρυσόστομος, ο αδελφός του Δεσπότη. Εκεί όμως διακονούσε και η Μαργαρίτα που ήταν αδερφή του ηγούμενου Χρυσόστομου και αδερφή του Δεσπότη.

    Όπως τουλάχιστον κατατέθηκε στο δικαστήριο, πριν αποκτήσει επαφές με τον Μητροπολίτη Καρπενησίου κκ Νικόλαο έπαιρνε διάφορα βοηθήματα από τον Ηγούμενο της Μονής Προυσσού. Μάλιστα ο ίδιος κατέθεσε χθες στο δικαστήριο ότι «τον βοηθούσε γιατί είχε ανάγκες…» χωρίς όμως να αναφερθεί σε ποσά και να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες όπου παρά τις επίμονες ερωτήσεις υπογράμμισε ότι «όλα αυτά εντάσσονται στο απόρρητο των μυστηρίου τις εξομολόγησης…».

    Όπως τουλάχιστον προέκυψε από την κατάθεση μέχρι το 2004 ο Παναγιώτης Πολίτης είχε διαρκώς πρόσβαση στο παγκάρι του Μοναστηριού του Προυσσού, καθώς κανείς δεν μπορούσε να αποτρέψει τον ηγούμενο να τον τροφοδοτεί με χρήματα.

    Εισαγγελέας: ”Δεν μπορώ να απαντήσω στα ερωτήματα”

    Έσκασε η βόμβα

    Έχασαν κυριολεκτικά την μιλιά τους και οι ιερωμένοι που περίμεναν να καταθέσουν ως μάρτυρες αλλά και οι εφέτες όπως επίσης και οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής όταν άκουγαν με την έναρξη της διαδικασίας των πατέρα Χρυσόστομο Δρόσο ηγούμενο της μονής του Προυσσού και αδερφό του Μητροπολίτη να επιβεβαιώνει στο δικαστήριο ότι ακόμα και δύο μέρες πριν από τη δική τροφοδοτούσε με χρήματα τον κατηγορούμενο.

    Μάλιστα ο ίδιος επιβεβαίωσε συνεχείς καταθέσεις χρημάτων είτε με εμβάσματα είτε με ταχυδρομικές επιταγές συνολικού ύψους 40.000 € στο τέλος του 2012 και τις αρχές του 2013. Μάλιστα επιβεβαίωσε ότι έστειλε και περίπου 1500 € πριν από δύο μέρες στον ίδιο τον κατηγορούμενο χωρίς να απαντήσει για πιο λόγο.

    Κυριολεκτικά έμειναν κάγκελο οι Εφέτες όταν ο δικηγόρος της υπεράσπισης κατέθεσε στο δικαστήριο κάποια αποκόμματα ταχυδρομικών επιταγών και εμβασμάτων από τα οποία εμφανίζονται να εισπράττει ο κατηγορούμενος ακόμη και το τελευταίο διάστημα 40.000 €.

    Την κατάθεση μάλιστα των συγκεκριμένων χρημάτων επιβεβαίωσε λίγο αργότερα η αδερφή τους, τα οποία μάλιστα ενέταξε μέσα σε ένα πλαίσιο μετανοίας.

    Λίγο αργότερα η πολιτική αγωγή αμφισβήτησε ορισμένα από αυτά τα στοιχεία τα οποία θεώρησε ως πλαστά και κατασκευασμένα ωστόσο όμως όλα αυτά τα στοιχεία αποτέλεσαν και έναν ουσιαστικά οδηγό γιατί κανείς δεν μπορούσαν να τεκμηριώσει γιατί αυτά τα χρήματα έφτασαν και πάλι στον κατηγορούμενο παραμονές των δικαστηρίων. Ουσιαστικά διαπιστώθηκε ότι υπάρχει ομφάλιος λώρος ή τέλος πάντων, κάτι που ενώνει τις σχέσεις του μοναστηριού του Προυσσού με τον κατηγορούμενο.

    Έτσι λοιπόν μιλάμε ότι σε όλες αυτές τις σχέσεις που έχουν διαμορφωθεί δεν είναι μόνο οι 360.000 που περιλαμβάνει το κατηγορητήριο ότι έφυγαν από τα χέρια του μητροπολίτη προς τον Παναγιώτη Πολίτη, ουσιαστικά είναι άλλα 40.000 € που δόθηκαν το τελευταίο διάστημα όπως επίσης είναι και άλλα χρήματα που δόθηκαν πριν ο Παναγιώτης Πολίτης δημιουργήσει περίεργες γέφυρες με τον μητροπολίτη Καρπενησίου, τα οποία μάλιστα είναι απροσδιόριστα και προέρχονται από τις σχέσεις που είχε με τον ηγούμενο της Μονής Προυσσού που ήταν αδερφός Μητροπολίτη.

    Κανείς βέβαια δεν γνωρίζει μέχρι στιγμής το ακριβές ύψος των χρημάτων που έφτασε στα χέρια του Παναγιώτη Πολίτη από τους ιερωμένους και τα μοναστήρια.

    Οι καταθέσεις

    Το κεντρικό επιχείρημα σύμφωνα με το κατηγορητήριο ήταν ότι ο Μητροπολίτης έπεσε στα χέρια απατεώνα ο οποίος με κάθε τρόπο τον έπειθε στην αρχή και τον εκβίαζε στο τέλος για να του πάρει χρήματα.

    Όλοι οι μάρτυρες που πέρασαν χθες από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων παρουσίασαν τον μητροπολίτη σαν έναν ευκολόπιστο άνθρωπο που δεν έχει δώσει δικαιώματα σε κανέναν και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις υπογράμμισαν ότι αυτή η βοήθεια που έδιδε αρχικά ήταν ενταγμένη μέσα στο ποιμαντικό του έργο.

    Μάλιστα τον περιέγραψαν σαν έναν «καλόγηρο» που δεν είχε πολλές σχέσεις και που πράγμα έναν ασκητικό βίο ακόμη και μέσα στο Επισκοπείο. Όλοι τους όμως μιλούσαν
    για τρομακτικά μεγάλα ποσά, κανείς δε γνώριζε το ακριβές μέγεθος και ένιωθαν έκπληξη όταν άκουγαν ότι όλο αυτό το σκηνικό έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις 360.000 €.

    Παρουσίασαν τον κατηγορούμενο ως έναν στεγνό εκβιαστή που «απειλούσε με ανυπόστατες αποκαλύψεις σε βάρος του Μητροπολίτη Καρπενησίου» όπως χαρακτηριστικά τόνισαν και παρουσίασαν τον μητροπολίτη να προσπαθεί να διαφύλαξη την υστεροφημία του ενδίδοντας σε αυτούς τους εκβιασμούς.

    Κανείς τους όμως ούτε συνάντησε ούτε συνομίλησε με τον κατηγορούμενο. Υποστήριξαν ότι νυχτερινές ώρες μετά τις 12 ο Δεσπότης δέχονταν τηλεφωνήματα απειλητικά από τον κατηγορούμενο και το ξημέρωμα της επόμενης μέρας έψαχνε για χρήματα για να τον τροφοδοτήσει. Μυθικές ήταν οι περιγραφές που κατατέθηκαν χθες στο δικαστήριο από ιερωμένους αλλά και λαϊκούς για όλο αυτό το σκηνικό.

    Ανάμεσά τους και τα αδέλφια του Δεσπότη που μόλις αποκαλύφθηκε όλο το σκηνικό ουσιαστικά παρουσίασαν μια κατάσταση ότι τον έθεσαν υπό την κηδεμονία τους, είτε παρακολουθώντας τα τηλέφωνα είτε απομακρύνοντας τον μητροπολίτη από το να έρχεται σε επαφή με τον κατηγορούμενο τηλεφωνικά.

    Στις καταθέσεις τους ενώπιον του δικαστηρίου υποστήριξαν πως «ακούγαμε στα τηλέφωνα αισχρά πράγματα που δεν μπορούμε να σας περιγράψουμε». Μάλιστα υπογραμμίστηκε πως ουσιαστικά η οικογένειά του δηλαδή τα αδέλφια του ήταν εκείνα που τον πίεσαν να κατατεθεί η σχετική μήνυση για να ξεκινήσει η διαδικασία της έρευνας για να οδηγηθεί στο ακροατήριο συγκεκριμένη υπόθεση μετά από αρκετά χρόνια.

    Τι ισχυρίζεται

    Αντίθετα ο αδελφός του κατηγορουμένου που κατέθεσε χθες στο δικαστήριο έκανε λόγο για συνεχείς επαφές, και για ανάγκες του αδερφό του, καθώς προσπαθούσε να σώσει μια πατρική περιουσία και μια επιχείρηση που έχει πέσει έξω από πολλά χρόνια και υπογράμμισε με απόλυτο τρόπο πως « τα χρήματα δεν δόθηκαν στον αδερφό μου για να
    τα επιστρέψει… άλλωστε δεν μπορούσε να τα επιστρέψει».

    Μάλιστα όταν ρωτήθηκε επίμονα επανέλαβε τους ισχυρισμούς που κατέθετε ο αδερφός του ενώπιον του ανακριτή ότι δηλαδή «ο Δεσπότης στην αρχή τον αγαπούσε και ήθελε να τον βοηθήσει. Μετά είχαν ερωτικές σχέσεις και βρίσκονταν ποτέ στο Καρπενήσι και πότε σε διαμέρισμα που διατηρούσε ο Δεσπότης στην Αθήνα…».

    Μάλιστα ο ίδιος υποστήριξε κάποιος οδηγός ταξί πήγε πέντε ή έξι φορές στο Καρπενήσι για να πάρει χρήματα μέσα σε φακελάκι. Περιέγραψε πως τον υποδέχτηκε ο Δεσπότης και τον φίλεψε πριν αναχωρήσει για την Αθήνα. Πάντως και ο ίδιος έδειξε να μην θέλει να πει τίποτα παραπάνω από όσα έχει καταθέσει και ενώπιον του ανακριτή ο αδελφός του και κατηγορούμενος.

    Μαρτύρια από πρώτο χέρι
    Ίσως την δική του «μαρτυρική κατάθεση» προσπάθησε να δώσει ο εισαγγελέας της έδρας και αντιεισαγγελέας Εφετών κ. Κουκούτσης που εκείνη την κρίσιμη περίοδο
    υπηρετούσε ως εισαγγελέας πρωτοδικών στην Ευρυτανία και επομένως από πρώτο χέρι γνωρίζει πρόσωπα, πράγματα και γεγονότα.

    Ο κ. Κουκούτσης στην αγόρευσή του προσπάθησε να περιγράψει το σκηνικό σε ολόκληρη την Ευρυτανία την προηγούμενη δεκαετία κάνοντας λόγο για «πολλά μαύρα
    σύννεφα» πάνω από την Ευρυτανική πρωτεύουσα. Μίλησε για μια φήμη η οποία είχε απλωθεί σε όλο το Καρπενήσι, μια φήμη για πακτωλό χρημάτων που πάει σε περίεργες κατευθύνσεις, μία φήμη για «ακολασίες στις δεσποτικές αυλές» όπως χαρακτηριστικά τόνισε.

    Μάλιστα έμμεσα ομολόγησε ο ίδιος από την πρώτη στιγμή είχε κινηθεί στην κατεύθυνση να διατάξει προκαταρκτική έρευνα. «Δεν προλάβαμε να δράσουμε. Υπήρξε η κατάθεση της μήνυσης και προχώρησε η διαδικασία. Μας πρόλαβαν αυτά τα γεγονότα…» είπε χαρακτηριστικά ο εισαγγελέας τονίζοντας ότι είναι ανάγκη «να φωτιστεί τι πραγματικά έγινε στα δεσποτικά δώματα εκείνη την περίοδο».

    Ο ίδιος ο εισαγγελέας χαρακτήρισε «ιλιγγιώδες το ποσό» που αναφέρεται στο κατηγορητήριο και ότι ο ίδιος παρά την ακροαματική διαδικασία και τη μελέτη του κα-
    τηγορητηρίου «δεν εξήγαγα ασφαλές συμπέρασμα..» όπως τόνισε. Χαρακτηρίζει απίστευτο το ποσό που αναφέρεται και πολύ το μυστήριο που ξεπερνά τα όρια της ελεημοσύνη στις εκκλησίας. Παρουσιάζει στην αποτύπωση των γεγονότων επιφανείς κατοίκους του Καρπενησίου «να απασχολούνται από τον μητροπολίτη ορθρινές ώρες..» και μάλιστα προσδιόρισε ότι όλο αυτό το σκηνικό δείχνει ότι ο μητροπολίτης είχε μια συμπεριφορά ως «πρόβατο επί σφαγή υπό την μάχαιρα της εκβίασης» όπως τόνισε.

    Προσπάθησε να αποτυπώσει ενώπιον του δικαστηρίου τις δύο εκδοχές από τη συγκεκριμένη υπόθεση.
    « Η απόδειξη για τα τεκμήρια μένουν έξω από την πόρτα όταν μέσα από αυτή είναι δύο. Το ποσό προκαλεί μυστήριο. Να υιοθέτησω την άποψη που δείχνει οδό όφεως επί λίθου κυλιομένου; Να υιοθετήσουμε την άποψη ότι πρόκειται για αντάλλαγμα υπογάστριων γλυκασμών; Αδύνατον να απαντήσω στο πρόβλημα» είπε χαρακτηριστικά ο εισαγγελέας κατά τη διάρκεια της αγόρευσης του ενώ στη συνέχεια παρουσιάζει τον μητροπολίτη να εκβιάζεται εξακολουθητικός και το οικείο περιβάλλον του. Μάλιστα εξέφρασε και την απορία του για το πως αντιμετώπισε το συγκεκριμένο θέμα η διοίκηση της εκκλησία σε σχέση με τον μητροπολίτη και την διακονία του.

    Ο ίδιος υποστήριξε ότι ο μητροπολίτης έπεσε σε ένα σκληρό εκβιασμό και μάλιστα τον παρουσίασε εκβιαζόμενο ακόμα και από το κρεβάτι του νοσοκομείου της Λάρισας όπου βρίσκονταν πριν λίγες μέρες.

    Πάντως ο εισαγγελέας ζήτησε την απαλλαγή του κατηγορουμένου από την κατηγορία της απάτης όπως επίσης την απαλλαγή του και από άλλες κατηγορίες που έχουν σχέση με άλλους ιερωμένους.

    Αντίθετα ζήτησε την ενοχή του για «κακουργηματική εκβίαση» την οποία και τεκμηρίωσε.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι σε αρκετά στάδια της διαδικασίας ο ίδιος ο Πρόεδρος του δικαστηρίου, Πρόεδρος Εφετών κ. Παπακώστας, εξέφρασε ανοιχτά την απορία του για
    το λόγο που δόθηκαν τα 40.000 € το τελευταίο διάστημα χωρίς όμως να πάρει πειστικές απαντήσεις μιας και από την πλευρά της υπεράσπισης τονίστηκε ότι ήταν στοιχείο
    διαπραγμάτευσης για να κλείσει η δίκη.

    Μάλιστα ανοικτά σχολίασε πως ο κατηγορούμενος «αν συμβαίνει αυτό και τις 40.000 πήρε αλλά και εδώ δεν ήρθε. Το πιο έντιμο που θα μπορούσε να κάνει είναι να αρνηθεί τα χρήματα και να ζήτησε να καταθέσει ενώπιον μας την αλήθεια». Όμως σε αυτά τα ερωτήματα ο πρόεδρος του δικαστηρίου δεν πήρε απαντήσεις.

    Λίγο αργότερα το δικαστήριο (πρόεδρος Εφετών κ. Παπακώστας και οι Εφέτες κα Γκίκα και κα Λιανού) υιοθέτησαν την εισαγγελική πρόταση αθωώνοντας τον κατηγορούμενο από την κατηγορία της απάτης και του απέδωσαν την κατηγορία της εκβίασης, ενώ σε ό,τι αφορά την ποινή ο Εισαγγελέας πρότεινε 8ετή φυλάκιση και η έφεση να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα ενώ ζήτησε κατάθεση εγγύησης 10.000 € και να παρουσιάζεται μια φορά τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα, πρόταση που την έκανε αποδεκτή το δικαστήριο επιβάλλοντας ακριβώς την ίδια ποινή.

    Ακόμη και ο αντεισαγγελέας Εφετών Κουκούτσης δεν μπόρεσε να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα για το τι ακριβώς έγινε στα Δεσποτικά δώματα εκείνη την περίοδο, δηλαδή από το καλοκαίρι του 2004 και μετά, παρά το γεγονός ότι εκτός από τα στοιχεία της δικογραφίας είχε και προσωπικά ερεθίσματα καθώς αυτή την ιστορία στο ξεκίνημα της την παρακολούθησε από πολύ κοντά ως Εισαγγελέας Πρωτοδικών της Ευρυτανίας.

    Οι χαρακτηρισμοί του σε σχέση με το ποσό που διακινήθηκε ήταν ιδιαίτερα εύστοχοι. Ουσιαστικά αποτυπώνει τα κρίσιμα ερωτήματα τα οποία θέτει ο καθένας στην καθημερινότητα για το πού βρέθηκαν τα συγκεκριμένα χρήματα. Συνάμα η απουσία του Μητροπολίτη, όπως επίσης και η απουσία του κατηγορουμένου, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συνεισφέρει στην αποτύπωση της αλήθειας.

    Τι πραγματικά έγινε εκείνη την περίοδο; Η δικαστική απόφαση αποτυπώνει βέβαια ένα καθοριστικό στοιχείο. Εκείνο που αποτυπώνει είναι ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος έπεσε στα μαλακά.

    Ένα δεύτερο στοιχείο που αποτυπώνει είναι ότι αν αυτή η δίκη εξελίσσονταν μακριά από το ράσο ίσως να είχε διαφορετικό περιεχόμενο και ίσως και διαφορετική εξέλιξη. Και μόνο το γεγονός όπου παρουσιάζεται το περιβάλλον αυτών που παρουσιάζονται εκβιαζόμενοι να τροφοδοτούν με χρήματα, τον κατηγορούμενο, ακόμα και παραμονές των δικαστηρίων είναι ουσιαστικά μια χειροβομβίδα που πέφτει μέσα στη δικαστική με δεδομένη την έκπληξη όλων των εμπλεκομένων και μη.

    Πολλά τα ερωτηματικά, πολλαπλά και τα μηνύματα της δικαστικής απόφασης

    Το μόνο που έγινε σαφές είναι ότι ο Μητροπολίτης Καρπενησίου κ.κ. Νικόλαος απευθύνονταν χαράματα ή τα βαθιά μεσάνυχτα σε διάφορους επώνυμους στο Καρπενήσι ζητώντας με μεγάλη αγωνία χρήματα για να «βοηθήσει έναν άνθρωπο». Όλοι γνώριζαν το ίδιο σκηνικό. Υπήρχαν όμως και κάποιοι που προσπάθησαν να τον αποτρέψουν, όμως η
    προσπάθειά τους έπεσε στο κενό.

    Όλο αυτό το σκηνικό δείχνει να σταματά από τη στιγμή ουσιαστικά που ο Μητροπολίτης Καρπενησίου τίθεται υπό «καθεστώς επιτροπείας» από τα αδέλφια του, τα οποία εγκαθίστανται εκεί και παίρνουν πρωτοβουλίες. Εκείνο που προκαλεί βέβαια πληθώρα από ερωτηματικά είναι γιατί όλη αυτή η «Μητροπολιτική καμαρίλα» δεν κατάλαβε τίποτα και να μπορέσει από το καλοκαίρι του 2004 έως το καλοκαίρι του 2005 να σταματήσει όλη αυτή την οικονομική αιμορραγία.

    Μάλιστα ορισμένοι από τους ιερωμένους επέμεναν πως «σε άλλες περιοχές τον κατηγορούμενο τον πέταξαν έξω με τις κλωτσιές από τα πρώτα βήματα». Αυτό άραγε τι σημαίνει;
    Συγχρόνως δεν μπορώ παρά να σταθώ ιδιαίτερα και σε κάποιες καταθέσεις κληρικών, οι οποίοι προσπάθησαν τουλάχιστον για τα προσχήματα να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους απέναντι στο δικαστήριο και το ακροατήριο.

    «Έπρεπε να προσφύγει ο Μητροπολίτης στη δικαιοσύνη από τα πρώτα δείγματα εκβιασμού που είχε» υπογράμμισε ο γέροντας της Ι. Μ. Τατάρνας, πατέρας Στυλιανός Κανέλλος. Ήταν αυτός ανάμεσα σε εκείνους που τον πήρε τηλέφωνο στις έντεκα και μισή το βράδυ για να του ζητήσει 6.500€,που τα πήγε την άλλη μέρα το πρωί χωρίς να ρωτήσει τίποτα περισσότερο. Μάλιστα ο Μητροπολίτης του ζήτησε και συγγνώμη γιατί καθυστέρησε να του τα επιστρέψει.

    Πιθανώς και κάποιοι επώνυμοι, όπως για παράδειγμα ο πρώην δήμαρχος Γιάννης Παπαδόπουλος, που χωρίς να έχει ιδιαίτερες σχέσεις με τον Μητροπολίτη ακούει και αυτός κάποιο βράδυ το τηλέφωνό του να χτυπά. Γεγονός ότι του ζητούσε 5 χιλιάδες ευρώ άμεσα. Προβληματίστηκε αργότερα όταν το «σούσουρο» είχε ξεπεράσει το Καρπενήσι οι αποκαλύψεις διαδέχονταν η μία την άλλη.

    Την ίδια στιγμή ελάχιστα φωτίστηκε η υπόθεση για το μητροπολιτικό διαμέρισμα στην οδό Αρματολών στην Αθήνα. Μένει δηλαδή το ερώτημα αν η οδός άλλαξε από Αρματολών σε «Αμαρτωλών» όπως εύστοχα παρατήρησε παριστάμενος δικηγόρος αδιάφορος με την υπόθεση.

    Και εδώ λοιπόν προκύπτει ένα καθοριστικό ερώτημα. Πού βρίσκονταν πια όλα αυτά τα χρήματα για να συγκεντρωθούν και να κατατεθούν σε έναν λογαριασμό; Για να μην πάμε στα μεγάλα ποσά, δεν είναι εύκολο να σκεφτεί κάποιος πώς είναι δυνατόν να βρίσκει μέσα σε λίγες ημέρες ένας μοναχός 40.000 € και να τα στέλνει σ’ έναν άνθρωπο με τη μορφή βοήθειας, γνωρίζοντας ότι δεν θα τα πάρει ποτέ; Μήπως όλη αυτή η δικογραφία με τη διακίνηση χρημάτων θα έπρεπε να πάει στους οικονομικούς εισαγγελείς για να δούμε όλη αυτή την ιστορία όπως διαμορφώνεται με τόση μεγάλη ευκολία;

    Δεν μιλάμε για το κέντρο της Αθήνας. Δεν μιλάμε για κάποια πλούσια Μητρόπολη. Μιλάμε για το Καρπενήσι και μιλάμε για την Ευρυτανία. Σε κάθε περίπτωση εκείνο που μένει δεν είναι η ποινή.

    Είναι ουσιαστικά το μήνυμα που στέλνει η δικαστική απόφαση, όχι προς τον κατηγορούμενο αλλά προς τα «Δεσποτικά δώματα», όχι μόνο του Καρπενησίου αλλά δια του Καρπενησίου σε ολόκληρη τη χώρα. Είναι ένα μήνυμα σαφές, κατανοητό και απόλυτο, που σε καμία περίπτωση δεν χωρά παρερμηνείες.

    Πηγή: Εφημερίδα «ΗΜΕΡΑ».
    http://www.lamiareport.gr/index.php/topika15/38-2010-04-22-20-27-04/75368-poios-kai-giati-ekbiaze-ton-mhtropolith-roz-istories-me-katatheseis-xiliadon-euro-sp-1434998531

    • Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

      ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ:

      http://www.sartzetakis.gr/thesis/sxolia_ekklisia.html

      ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

      Ὁ τέως Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κύριος Χρῆστος Α. Σαρτζετάκης προέβη εἰς τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν :

      « Μὲ βαθυτάτην ὀδύνην ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παρακολουθεῖ ἐπὶ ἑβδομάδας τώρα τὰς ἀποκαλυπτομένας καὶ ἐν μέρει, ἀμέσως ἢ ἔστω ἐμμέσως, ἀνομολογουμένας ἀθλιότητας ἐκκλησιαστικῶν μας ταγῶν. Ἡ δέσμη τῶν καταγγελλομένων ἱερατικῶν ἀνομημάτων εἶναι πλουσία. Ἑστιάζεται κυρίως εἰς α) γενετήσια σκάνδαλα, β) σκανδαλώδη χρηματοθηρίαν καὶ γ) ἀνηκούστους ραδιουργίας πρὸς παράνομον ἐκμαίευσιν εὐνοιῶν, ἀκόμη καὶ Δικαστικῶν λειτουργῶν∙

      (….)

      Δυστυχῶς καὶ ἡ ἐπίσημος Ἐκκλησία δὲν βοηθεῖ εἰς διαλεύκανσιν τοῦ ὁρίζοντος. Ἔτσι, ἐνῷ ἐπισήμως διεκήρυξεν, ὅτι θὰ προέλθῃ εἰς αὐτοκάθαρσιν, δελτίον τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (τῆς 1.3.2005) ἀναφέρει κατὰ λέξιν, ὅτι «στό ἐμπιστευτικό πρωτόκολλο Αὐτῆς δέν ἔχει κατατεθεῖ καμία καταγγελία εἰς βάρος Ἀρχιερέων ἤ ἄλλων Κληρικῶν καί ὅτι στά Συνοδικά Δικαστήρια καμία ὑπόθεση κατά Ἀρχιερέως δέν βρίσκεται σέ ἐκκρεμότητα». Ἐρωτᾶται λοιπόν, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς καταγγελίαι, πῶς καὶ ἐναντίον τίνων θὰ χωρήσῃ ἡ ἐπαγγελλομένη αὐτοκάθαρσις τῆς Ἐκκλησίας μας ; Ποῖος κοροϊδεύει ποῖον ;

      Καὶ τὸ τρὶς χειρότερον : ἡ ἐπίσημος Ἐκκλησία μετέρχεται εὐτελεῖς μεθόδους ἀποπροσανατολισμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἔτσι ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, κατὰ λέξιν, «ἀπεφάσισε νά τελεσθεῖ ἀγρυπνία, τήν 8η πρός 9η Μαρτίου 2005, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, στούς Μητροπολιτικούς Ναούς τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων καί σέ μεγάλους Ἱερούς Ναούς πολυπληθῶν πόλεων, μέ αἴτημα προσευχῆς τήν ὑπέρβαση τῆς κρίσεως» (τὸ αὐτὸ Δελτίον τύπου ὑπὸ ε΄). Ἀλλὰ κάθε νουνεχὴς ἐνθυμεῖται τὴν ὁμολογίαν αὐτοῦ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Κυρίου Χριστοδούλου, κατὰ τὴν εἰσήγησίν του τῆς 18.2.2005 ἐνώπιον τῆς ἐκτάκτου Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὁποίαν μεταξὺ ἄλλων ἐξέφερε καὶ τὰ ἀκόλουθα κατὰ λέξιν : « Ὅπως ἀποδεικνύεται ὑπάρχουν σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες κάποιοι κληρικοί, ποὺ ἔχουν προδώσει τὴν ἱερὴ ἀποστολή των, ἢ ἔχουν συμπεριφερθῆ κατ’ ἐπιταγὴν τῶν ἐπιληψίμων ἀδυναμιῶν των. Δύο εἶναι τὰ βασικὰ ἀδικήματα τῶν κληρικῶν αὐτῶν : ἡ φιληδονία καί ἡ φιλαργυρία. Καί θά πρέπει νά παραδεχθοῦμε πώς σέ κάποιο βαθμό εἴμαστε ὅλοι ἔνοχοι γιατί, ἀπό ὅ,τι φαίνεται, ἀνεχθήκαμε αὐτές τίς καταστάσεις, ὅπου ὑπάρχουν, ἐφ’ ὅσον τίς γνωρίζαμε, πού ἔχουν διαβουκολήσει τίς συνειδήσεις καί ἔχουν ἐκθέσει πρόσωπα καί τόν ἱερό θεσμό, πού ὑπηρετοῦμε. Εἴμαστε ὑπεύθυνοι διότι ἀπό μία κακῶς ἐννοούμενη πρόνοια γιά ἀποσόβηση μείζονος σκανδαλισμοῦ τοῦ λαοῦ, ἀποσιωπήσαμε ἔνοχες συμπεριφορές πού ἔφθασαν στή δημοσιότητα καί προκάλεσαν ἰσοπεδωτικά γιά τήν Ἐκκλησία καί ὑποτιμητικά γιά τούς κληρικούς σχόλια. Εἴμαστε ὑπεύθυνοι ὅσοι ὄχι μόνον ἐπροστατεύσαμε, ἀλλά καί ἀνεχθήκαμε νά ὑπάρχουν στήν τοπική μας Ἐκκλησία κληρικοί ἀσυνεπεῖς πρός τήν ἀποστολήν των καί μετατρέψαμε τίς Μητροπόλεις μας σέ θερμοκήπια ἀθλιοτήτων.

      (…..)

      Καὶ κυρίως δὲν θὰ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ ἐνδώσῃ εἰς τὸ ὑπερφίαλον αἴτημα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπως καταγγελίαι παντὸς εἴδους, ἀκόμη καὶ οἰκονομικῆς φύσεως, εἰς βάρος Ἱερωμένων ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα πρωτοφανοῦς συνθέσεως ὀργάνου, ἀπαρτιζομένου ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον ὡς Πρόεδρον καὶ τρεῖς Ἀντιπροέδρους τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων τῆς χώρας (ἀνὰ ἕνα ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον) ! Πρότασις ἐξωφρενική, ἀντικειμένη εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν ἰσχύουσαν ἔννομον τάξιν, δηλωτικὴ ὅμως τῆς ἀρρωστημένης καὶ ἀθεραπεύτου ἀλαζονείας τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ταγῶν ».

      Χρῆστος Α. Σαρτζετάκης

      Νέα Πεντέλη, 4η Μαρτίου 2005.

    • Ο/Η Νιάου νιάου στα κεραμίδια λέει:

      Οι κατηγορίες βαρύτατες. Απάτη σε βάρος του Μητροπολίτη, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, όπως επίσης και εκβίαση. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων αθώωσε τον κατηγορούμενο για την απάτη και τον θεώρησε ένοχο για την εκβίαση, επιβάλλοντας 8 χρόνια φυλάκιση και δίνοντας αναστολή στην έφεση. Έτσι παρά το σκληρό κατηγορητήριο ουσιαστικά ο κατηγορούμενος έπεσε στα μαλακά.

      Όπως τουλάχιστον κατατέθηκε στο δικαστήριο, πριν αποκτήσει επαφές με τον Μητροπολίτη Καρπενησίου κκ Νικόλαο έπαιρνε διάφορα βοηθήματα από τον Ηγούμενο της Μονής Προυσσού. Μάλιστα ο ίδιος κατέθεσε χθες στο δικαστήριο ότι «τον βοηθούσε γιατί είχε ανάγκες…» χωρίς όμως να αναφερθεί σε ποσά και να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες όπου παρά τις επίμονες ερωτήσεις υπογράμμισε ότι «όλα αυτά εντάσσονται στο απόρρητο των μυστηρίου τις εξομολόγησης…».

      Όπως τουλάχιστον προέκυψε από την κατάθεση μέχρι το 2004 ο Παναγιώτης Πολίτης είχε διαρκώς πρόσβαση στο παγκάρι του Μοναστηριού του Προυσσού, καθώς κανείς δεν μπορούσε να αποτρέψει τον ηγούμενο να τον τροφοδοτεί με χρήματα.

      Και μόνο το γεγονός όπου παρουσιάζεται το περιβάλλον αυτών που παρουσιάζονται εκβιαζόμενοι να τροφοδοτούν με χρήματα, τον κατηγορούμενο, ακόμα και παραμονές των δικαστηρίων είναι ουσιαστικά μια χειροβομβίδα που πέφτει μέσα στη δικαστική με δεδομένη την έκπληξη όλων των εμπλεκομένων και μη.

      Και εδώ λοιπόν προκύπτει ένα καθοριστικό ερώτημα. Πού βρίσκονταν πια όλα αυτά τα χρήματα για να συγκεντρωθούν και να κατατεθούν σε έναν λογαριασμό;

      υπηρετούσε ως εισαγγελέας πρωτοδικών στην Ευρυτανία και επομένως από πρώτο χέρι γνωρίζει πρόσωπα, πράγματα και γεγονότα. Ο κ. Κουκούτσης στην αγόρευσή του προσπάθησε να περιγράψει το σκηνικό σε ολόκληρη την Ευρυτανία την προηγούμενη δεκαετία κάνοντας λόγο για «πολλά μαύρα σύννεφα» πάνω από την Ευρυτανική πρωτεύουσα. Μίλησε για μια φήμη η οποία είχε απλωθεί σε όλο το Καρπενήσι, μια φήμη για πακτωλό χρημάτων που πάει σε περίεργες κατευθύνσεις, μία φήμη για «ακολασίες στις δεσποτικές αυλές» όπως χαρακτηριστικά τόνισε.

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    Τι απέγινε με αυτές τις ιερές υποθέσεις, που προφανέστατα συσχετίζονται;

    http://www.lamiareport.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2252:simera-i-diki-sti-lamia-toy-qkosmikoyq-kalogeroy-apo-ti-mykono&catid=38:2010-04-22-20-27-04&Itemid=3

    Σήμερα η δίκη στη Λαμία του «κοσμικού» καλόγερου από τη Μύκονο

    Δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουνίου 2010

    Στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, θα καθίσει σε λίγη ώρα ο 24χρονος «κοσμικός» καλόγερος που «ψώνιζε» από gay site και πουλούσε εικόνες.

    Αν διαβάσετε, όσα γράφει η εφημερίδα VETO για τον βίο και την πολιτεία του 24χρονου μοναχού του Αγίου Όρους, που σήμερα δικάζεται στη Λαμία, θα κολαστείτε στην κυριολεξία.
    Ο 24χρονος «Χάρης» μαζί με φίλο του Αρχιμανδρίτη, ήταν δημοφιλείς στο νησί της Μυκόνου, με υψηλές γνωριμίες και μέσα στο κύκλωμα των celebrities του νησιού των ανέμων, αποσπώντας τους χρηματικά ποσά «για την εκκλησία φυσικά», κάνοντας παράλληλα ζωή, όχι απλά κοσμικού, αλλά φανταστείτε ότι έψαχνε μέσω ιστοσελίδας ομοφυλοφίλων να βρει το ιδανικό ταίρι.

    Γιατί κάθεται στο εδώλιο?
    Ο 24χρονος ιερομόναχος κατηγορείται ότι προσπάθησε να πουλήσει πολύτιμη εικόνα του Σωτήρος από ιστορικό μοναστήρι.
    Την 1η Σεπτεμβρίου του 2006, ο 20χρονος τότε κληρικός, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, παρέλαβε την πολύτιμη εικόνα από ιερέα, για να την πάει σε εργαστήριο συντηρήσεως. ‘Όμως ο καλόγερος «Χάρης» βρέθηκε στη Λαμία, όπου συλλαμβάνεται επ’ αυτοφώρω να προσπαθεί να πουλήσει την εικόνα σε αστυνομικούς της Ασφάλειας που προσποιήθηκαν του αγοραστές.

    Στο εδώλιο δίπλα στο βασικό κατηγορούμενο, θα καθίσει και ο Πρωτοπρεσβύτερος, σήμερα, της Μητρόπολης Μυκόνου, που ήταν ο τότε ιερέας που παρέδωσε την εικόνα στον 24χρονο ιερομόναχο.
    Σύμφωνα με τους καθ’ όλα βάσιμους ισχυρισμούς του συνηγόρου του Πρωτοπρεσβυτέρου, γνωστού Ποινικολόγου κ. Γιώργου Δούμα, ο ιερέας τότε «παρέδωσε την εικόνα στον μοναχό, προκειμένου να επιληφθεί της συντηρήσεώς της».

    Η ακροαματική διαδικασία ξεκινά σε λίγη ώρα και φανταστείτε τι θα ακουστεί στην αίθουσα του Δικαστηρίου.
    _________________

    Ένα χρόνο μετά:
    http://directnews.gr/greece/6411–2.html

    Εμπλέκουν τον Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο στο παραδικαστικό κύκλωμα Νο2 !

    Τον Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο, εμπλέκει ο διαβόητος αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Γιοσάκης στο παραδικαστικό κύκλωμα Νο2!

    Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την «έκθεση ανάλυσης» των χιλιάδων τηλεφωνικών συνομιλιών που έχει καταγράψει ο “αρχικοριός” της ΕΥΠ, προκειμένου να εντοπίσει μια από τις μεγαλύτερες συμμορίες που λυμαινόταν το χώρο της Δικαιοσύνης.

    Η έκθεση αυτή υπογράφεται από δυο αξιωματικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής και βρίσκεται στα χέρια του εισαγγελέα Εφετών, Ισίδωρου Ντογιάκου, που διερευνά την υπόθεση.

    Τον Μητροπολίτη Σύρου “ανακατεύει” σε συνομιλίες που είχε με το Γιοσάκη ο γνωστός επικοινωνιολόγος και από τους στενούς συνεργάτες του μακαριστού Αρχιεπίσκοπου Αθηνών Χριστόδουλου, Σωτήρης Τζούμας.

    TzoumasΣυγκεκριμένα και σύμφωνα πάντα με την «έκθεση ανάλυσης» – η οποία βρίσκεται στη διάθεση του directnews.gr – στο διάστημα 27 Απριλίου 2010 έως 14 Ιουνίου 2010, Γιοσάκης και Τζούμας είχαν διάφορες τηλεφωνικές συνομιλίες για μια δίκη που θα γινόταν στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λαμίας.

    Κατηγορούμενοι, ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος του Μητροπολιτικού ναού Μυκόνου και ένας ιερομόναχος ονόματι «Χάρης» οι οποίοι είχαν γνωριμίες με celebrities στο νησί της Μυκόνου και υπεξαιρούσαν εικόνες μεγάλης αξίας για να τις πουλήσουν. στη Λαμία, όπου και συνελήφθησαν.

    Λίγο πριν την εκδίκαση της υπόθεσης από το Δικαστήριο, ο Γιοσάκης λέει στο Τζούμα ότι αναλαμβάνει να τους “καθαρίσει” αλλά χρειάζονταν 100.000 ευρώ για να δοθούν στους δικαστές της έδρας!!!

    «Είναι το alter ego του Δεσπότη»

    Ειδικότερα, στην τηλεφωνική επικοινωνία της 27-4-2010 ο Τζούμας, ζητά από το Γιοσάκη να του πει για την υπόθεση που ενδιαφέρει τον «Σύρου», τον οποίο πιθανόν να δει την επόμενη ημέρα και τι ακριβώς πρέπει να γίνει για να «αθωωθεί τελείως».

    Ο Γιοσάκης αναφέρει πως ο Δεσπότης δεν τον έχει θέσει σε αργία μέχρι τώρα, παρότι η αρχαιοκαπηλία ιερής εικόνας είναι αδίκημα ιδιαίτερης απαξίας.

    Προσθέτει μάλιστα πως αν καταδικαστεί ο ιερέας, ο Δεσπότης θα πληγεί βάναυσα, αφού, προφανώς ο κατηγορούμενος είναι χειροτονία του, είναι το άλτερ έγκο (ALTER EGO) του.
    …………………………
    Το directnews.gr θεωρεί ότι είναι πλέον καιρός ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος, να λύσει τη σιωπή του και να απαντήσει για όλα ………………..

    ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ 28-9-2011 από directNEWS.gr

  4. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ:

    «Ξέρετε πόσοι ιεράρχες σήμερα έχουν διάφορες αμαρτίες, διαχειριστικές, προσωπικές και η εισαγγελική αρχή ουδέποτε θέλησε,
    ουδέποτε τόλμησε να βάλει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και να βάλει την καρφίτσα εκεί που υπάρχει το πύον».

    https://groups.yahoo.com/neo/groups/greekhr/conversations/messages/580
    «EKMETAΛΛEYONTAI ΠIΣTOYΣ KAI ΘPHΣKEIA»

    http://www.ethnos.gr/pages/2000/jun/15/p010103.htm

    Kακλαμάνης: Πήγαν να εμπλέξουν τον Πρόεδρο
    «Λάδι στη φωτιά» έριξε χθες ο πρόεδρος της Bουλής Aπόστολος Kακλαμάνης
    ανεβάζοντας το θερμόμετρο στις σχέσεις Πολιτείας και Eκκλησίας, λίγες ώρες
    πριν από το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης.

    (….)

    Yπογράμμισε, μάλιστα, πως πράγματι η Oρθοδοξία έχει πορευτεί στους νεότερους ιδιαίτερα χρόνους με τον ελληνισμό σωστά, αλλά σήμερα υπάρχει ένα απόστημα, ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που δεν ελέγχεται από νόμους, δεν υπακούει στο Σύνταγμα και αυτό το διακηρύσσει και καυχάται για το ίδιο!

    O κ. Kακλαμάνης υπήρξε ιδιαίτερα οξύς με τον δεσποτικό κλήρο τονίζοντας ότι
    εκμεταλλεύεται τους πιστούς», καθώς «τους μιλούν για πατρίδα άνθρωποι που
    καπηλεύονται τη θρησκεία και την πίστη, για οικογένεια, άνθρωποι οι οποίοι
    δεν θέλησαν και ούτε πρόκειται να θελήσουν να κάνουν οικογένεια».
    Συνεχίζοντας είπε ακόμα: «Tο πιο αθώο κομμάτι του λαού το αφήνουμε
    παραδομένο έτσι αμαχητί εις την απληστίαν, την εκμετάλλευση ορισμένων ατόμων
    τα οποία βρίσκονται σήμερα στους κόλπους της ιεραρχίας. Πολλοί απορούν τι
    κάνουν οι άλλοι ιεράρχες. Ξέρετε πόσοι ιεράρχες σήμερα έχουν διάφορες
    αμαρτίες, διαχειριστικές, προσωπικές και η εισαγγελική αρχή ουδέποτε θέλησε,
    ουδέποτε τόλμησε να βάλει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και να βάλει την
    καρφίτσα εκεί που υπάρχει το πύον».

  5. Ο/Η του κώλου λέει:


    http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2011/02/blog-post_5454.html
    Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

    «ΟΧΙ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΑ» ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ «ΚΟΥΣΟΥΡΙ»

    Η Ενοριακή Κίνησις είναι μία “διμηνιαία έκδοσις της ομωνύμου ορθοδόξου χριστιανικής αδελφότητος”, που έχει την έδρα της επί της οδού Αλ. Υψηλάντου 129 στην Πάτρα.
    Ο ιδρυτής και ο πρόεδρος, θαρρώ, αυτής της “Κινήσεως” είναι ο συνταξιούχος πλέον π. Παναγιώτης Μεντζάς, επί σειρά ετών εφημέριος στον Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Πατρών.

    Αυτός είναι και ο συντάκτης, έτσι τουλάχιστον λέγεται, του φυλλαδίου Ενοριακή Κίνησις, στο τεύχος 144 (Φεβρ. 2011) του οποίου γίνεται εκτενής μνεία της ιστορίας με τον αρχιμ. Κύριλλο Κωστόπουλο και την φερόμενη ως ρήση του για το “κουσούρι του Χριστόδουλου”.

    Ο συντάκτης του σχολίου αναφέρεται στο δημοσίευμα της εφημερίδας Κόσμος (15.10.2010) που αποκάλυψε το γεγονός και προβαίνει στις ακόλουθες παρατηρήσεις:

    “Σύμφωνα με όσα έγραψαν εν συνεχεία οι εφημερίδες ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. κ. Χρυσόστομος τού εζήτησε (ενν. του αρχιμ. Κυρίλλου) έγγραφη απολογία και εντός ολίγων ημερών απελογήθη εγγράφως.

    Σύμφωνα με τις ελάχιστες πληροφορίες που διέρρευσαν, η απολογία του είναι γραμμένη σε διπλωματική γλώσσα και με πολλές αναγνώσεις και αρνείται τις κατηγορίες.

    Διετάχθησαν ανακρίσεις. Όμως, σύμφωνα πάντα με τις ελάχιστες πληροφορίες που διαρρέουν. Οι ανακρίσεις δεν προχωρούν και η υπόθεσις βαδίζει προς “κουκούλωμα”!

    Η κοινή γνώμη των Πατρών πιστεύει πως είναι αλήθεια τα όσα έγραψε η εφημερίδα και φέρεται και μια ιατρός ως αυτήκοος των λεχθέντων.

    Η μη διερεύνησις του σκανδάλου θα δώσει τροφή σε υποβόσκουσες υποψίες και συκοφαντίες, που ανεύθυνα συζητούνται εις όλην την Ελλάδα και δυσφημούν “δικαίους και αδίκους”.

    Ο συντάκτης του ρεπορτάζ, δια λόγους δημοσιογραφικούς, δεν κατονομάζει την δασκάλα και τις είκοσι κυρίες, που φέρονται ότι ήκουσαν τα γραφόμενα, όμως ομιλεί συγκεκριμένα.

    Καθορίζει τόπο, χρόνο, αντιδράσεις, και λεπτομέρειες και μάλιστα ομιλεί δια επανάληψιν των φερομένων ως λεχθέντων, πράγμα το οποίον σημαίνει ότι οι πληροφοριοδότες του ήσαν αυτήκοοι ή μετέφεραν λόγια αυτηκόων. Δεν γράφη αόριστα.

    Εάν η εφημερίδα έπεσεν θύμα αορίστων πληροφοριών, πράγμα το οποίον ευχόμεθα, πρέπει με του ιδίου μεγέθους γράμματα και τίτλους και με τις ανάλοφες φωτογραφίες να ομολογήση την πλάνην της και να αποκαταστήση την αλήθειαν.

    Διότι τα φερόμενα ως λεχθέντα και ως γενόμενα είναι μεγάλου μεγέθους σκάνδαλα και έχουν κατασκανδαλίσει τον λαόν του Θεού.

    Το θέμα είναι σοβαρώτατο και πρέπει με ψυχραιμία, νηφαλιότητα, αμεροληψία και γενναιότητα να αντιμετωπισθή.

    Πάντως όχι με “κουκούλωμα”. Θα το παρακολουθήσωμε και εάν χρειασθή θα επανέλθωμε, διότι “η αλήθεια πρέπει να λέγεται”.

    http://vapsomalliades.blogspot.gr/2014/02/aids.html

    Monday, February 24, 2014
    …..Μια συζήτηση με τον Σάκι Μαυρέλη

    http://www.tyxikos.gr/06-1-19.html
    ΤΟ “ΚΟΥΣΟΥΡΙ”, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ

    Σε μεγάλο πρόβλημα έχει αναχθεί η αγαμία του κλήρου στις εκκλησίες που την επιβάλλουν στα μέλη της (κλήρος, οργανώσεις κ.λπ.), επειδή συχνότατα επιφέρει την εκδήλωση διαστροφών όπως η παιδεραστία, η μοιχεία και η ομοφυλοφιλία.

    Με αφορμή την έκδοση από τον πάπα Βενέδικτο, ειδικής εγκυκλίου για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» (23-12-05) καταγγέλλει πολλά και σημαντικά, τα οποία μεταξύ άλλων ομολογούν την ύπαρξη προβλήματος και στην Ελλαδική Εκκλησία, το οποίο ο Αρχιεπίσκοπος καλύπτει. Ιδού ένα απόσπασμα:

    (…) Υπό την παρούσαν ηγετικήν δομήν της, η Διοικούσα Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να [εκδώσει εγκύκλιο απαγορεύουσα τη χειροτονία ομοφυλοφίλων] διότι μίαν φοράν ωμίλησε πέρυσι περί των κιναίδων και τόση ήτο η σύγχυσίς της, ώστε τα «έχασε» και κατέληξεν εις το να ευλογήση την ομοφυλοφιλία! «Βράζει» εξάλλου, ο αρχιεπισκοπικός περίγυρος από υποκείμενα έχοντα το «κουσούρι»! (…)

    Την 28.1.05 ο «Ο.Τ.» εδημοσίευσε βαρυσήμαντον άρθρον του Καθηγητού κ. Ιωάννου Κορναράκη, εις το οποίον ανεφέροντο και αυτά τα εύστοχα: «Η μέχρι σήμερα αρχιεπισκοπική θητεία του κ. Χριστοδούλου έχει ήδη εμπεδώσει στον κοινωνικό χώρο μια θλιβερή πραγματικότητα: τη βεβαιότητα ότι προστατεύει και στηρίζει συνεχώς, με τη σιωπή του, την ομοφυλοφιλία στον εκκλησιαστικό χώρο. Επανειλημμένες προκλήσεις και προτροπές του δημοσιογραφικού κόσμου (και όχι μόνον) για κάθαρση της Εκκλησίας, από σπιλωμένους λειτουργούς της, πέφτουν συνεχώς στο κενό. «Αργεί (σήμερα) ο νόμος και το Ευαγγέλιο», γιατί έχει μπει λουκέτο στα εκκλησιαστικά δικαστήρια! Οι γνωστές υποθέσεις φτάνουν σπανίως εκεί, αλλά και αν φτάσουν, δεν εκδικάζονται! Η εκκλησιαστική δικαιοσύνη σιωπά, γιατί σιωπά ο Μακ. κ. Χριστόδουλος! (…)

    Ιστορία όντως θλιβερή, αν σκεφθεί κανείς την εξαπάτηση του πληρώματος της Εκκλησίας με ένα ενθρονιστήριο λόγο εντυπωσιακό και φέρελπι για το μέλλον της Εκκλησίας. Ιδού όμως το μέλλον αυτό! «Η Εκκλησία είναι διεφθαρμένη», διακηρύσσεται στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο!».

    Πράγματι, τα «άδηλα και τα κρύφια» απεκαλύφθησαν, ολίγον κατ’ ολίγον και ο Αρχιεπίσκοπος ηναγκάσθη, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος, να ομολογήση ενώπιον της Ιεράς Συνόδου ότι «επίορκοι» Μητροπολίται κατελήφθησαν από «φιληδονία», διό και μετέτρεψαν τας Μητροπόλεις των εις «θερμοκήπια αθλιοτήτων»… Τώρα τηρεί σιωπήν ο Μακ. κ. Χριστόδουλος. (…)

    Επίσης, μνημονεύοντας παλαιότερη δήλωση του Αρχιεπισκόπου, ότι: «Εμείς δεν είμαστε Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι. Εμείς είμαστε άντρες, ανδροπρεπείς Έλληνες, και μιλάμε αντρίκια»!, ο «Ο.Τ.» αναρωτιέται: «Τι υποκρύπτει, αλήθεια, η επιμονή του Αρχιεπισκόπου να προβάλλη την ανδροπρεπή συμπεριφοράν μας, διαστέλλων μάλιστα ταύτην από τους προφανώς θηλυπρεπείς Γερμανούς, Γάλλους και Άγγλους; Ο λαός έχει τας εκδοχάς του, και διά τούτο εκάγχασε πικρώς με την ανωτέρω αρχιεπισκοπικήν δήλωσιν. Αν θελήσουν ο Αρχιεπίσκοπος καί οι Συνοδικοί να ακούσουν τα εν προκειμένω σχόλια της κοινής γνώμης, θα ανατριχιάσουν!»

    Κατά τα λοιπά η “αυτοκάθαρση” της Ελλαδικής Εκκλησίας έχει δήθεν τελειώσει… (Βλέπε επίσης)… |

    •IΕΡΗ ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ “ΚΟΥΣΟΥΡΙ”

    Το Nοέμβριο του 2004 ο Aρχιεπίσκοπος χαρακτήριζε από άμβωνος την ομοφυλοφιλία “κουσούρι” και τους ομοφυλόφιλους “αμαρτωλούς”, λέγοντας χαρακτηριστικά:

    «Σκεφτείτε πού έχουμε φτάσει, σε ποιο κατάντημα έχει φτάσει η ανθρωπότητα, η οποία την αμαρτία, που είναι διακεκηρυγμένη, βοώσα και κράζουσα θέλει να την καλύψει, να μη λέμε, να μη μιλάμε, γιατί ενοχλούνται αυτοί που έχουν το κουσούρι. Γιατί θέλουν όλοι οι άλλοι να το παραδεχθούν ως μια φυσιολογική κατάσταση».

    Σύμφωνα όμως με κείμενο που με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα http://www.e-go.gr, την παραμονή των Χριστουγέννων, ο Αρχιεπίσκοπος και οι υπηρεσίες του κρίνονται για ασυνέπεια και διγλωσσία. Μεταφέρουμε τα κυριότερα αποσπάσματα:

    Την ώρα που ο Aρχιεπίσκοπος Xριστόδουλος χαρακτήριζε την ομοφυλοφιλία «κουσούρι», κατακρίνοντας με σφοδρότητα τον γάμο μεταξύ ατόμων ιδίου φύλου, η Iερά Σύνοδος επιχειρούσε να νομιμοποιήσει τα κρούσματα ομοφυλοφιλίας στις τάξεις των μητροπολιτών. Πρόσφατα, το νομικό τμήμα της Iεράς Συνόδου υπέβαλε αίτηση στην Aρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, προκειμένου να μη θεωρείται η ομοφυλοφιλία εμπόδιο στην άσκηση του δημόσιου λειτουργήματος των μητροπολιτών.

    Όμως, κατά πάσα πιθανότητα, οι επίσκοποι με τις ιδιαίτερες προτιμήσεις θα περιμένουν για πολύ ακόμα, έως ότου «εγκριθούν» και τυπικά τα κρούσματα ομοφυλοφιλίας που ενδημούν στους κόλπους της Eκκλησίας…

    Στις 12 Aπριλίου 2005 η Aρχή εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 25 απόφασή της, «περί του δημοσιεύειν τα σκάνδαλα των κληρικών». (…) Στην απόφαση αναφερόταν ρητά ότι «η δημόσια γνώμη δικαιούται να γνωρίζει αν ένας μητροπολίτης που προβάλλει εαυτόν ως στερούμενο προσωπικής ζωής και ως παράδειγμα αρετής, αγνότητας, αγαμίας, πενίας κ.λπ. και ζητεί από το ποίμνιό του να μιμηθεί το παράδειγμά του, διάγει πράγματι βίο άκρως αντίθετο και σκανδαλώδη».

    Λίγους μήνες ύστερα από τη γνωμάτευση της ανεξάρτητης αρχής, για το αν είναι ή όχι οι κληρικοί και οι επίσκοποι δημόσια πρόσωπα, το νομικό τμήμα της Iεράς Συνόδου, στις 2/6/2005, απέστειλε αίτηση με την οποία ζητούσε να μη συμπλέκεται η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά ενός μητροπολίτη με την άσκηση του δημοσίου λειτουργήματός του. Aντιγράφουμε αποσπάσματα από την «αίτηση θεραπείας περί ανακλήσεως της Iεράς Συνόδου»:

    «Eιδικώς ως προς τα προσωπικά δεδομένα του μητροπολίτου (τάδε), τα οποία έτυχον επεξεργασίας υπό του ως άνω τηλεοπτικού σταθμού εν ουδεμία περιπτώσει δύνανται να θεωρηθούν ότι συνδέονται με την άσκηση δημόσιου λειτουργήματος, διότι πρόκειται περί δεδομένων αναφερόμενων εις αυστηρώς προσωπικήν (ομοφυλοφιλικήν) συμπεριφοράν, παντελώς άσχετον προς την άσκηση δημοσίου λειτουργήματος».

    «Συνεπώς και αν εισέτι γίνει δεκτόν ότι ο μητροπολίτης είναι δημόσιον πρόσωπον, αυτό ακριβώς το οποίο εμείς αρνούμαστε[,] και πάλι η επεξεργασία των συγκεκριμένων προσωπικών δεδομένων (ότι δηλαδή είναι ομοφυλόφιλος) είναι μη νόμιμος, διότι τα δεδομένα αυτά (ομοφυλοφιλική συμπεριφορά) δεν συνδέονται με την άσκηση δημοσίου λειτουργήματος».

    Η νομοθεσία προβλέπει πως αν κάποιος είναι δημόσιο πρόσωπο, τότε είναι θεμιτή η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων του. Γι’ αυτό το νομικό τμήμα της Iεράς Συνόδου «έχτισε» στην επιχειρηματολογία ότι οι μητροπολίτες δεν είναι δημόσια πρόσωπα. Για να αποφύγει τη μετάδοση προσωπικών τους δεδομένων.

    Η πράξη αυτή, όπως εύστοχα παρατηρεί ο εκκλησιαστικός δημοσιογράφος κ. Δ. Μακρής στην εφημερίδα «Στύλος Ορθοδοξίας» (29-12-05), «πέραν του ότι είναι θεολογικά αστήρικτη και επιεικώς δύναται να χαρακτηρισθεί απαράδεκτη ουσιαστικά, επαναφέρει στην Μητρόπολη Αττικής τον Μητροπολίτη Παντελεήμονα Μπεζενίτη και ανατρέπει διά της πλαγίας την απόφαση της Ιεράς Συνόδου τον Φεβρουάριο του 2005. Διότι είναι προφανές ότι με την γνωμάτευση αυτή αποδυναμώνονται οι λόγοι αποπομπής του, αφού διαχωρίζεται ως παντελώς άσχετη η «αυστηρώς προσωπική (ομοφυλοφιλική) συμπεριφορά προς την άσκηση δημοσίου λειτουργήματος»!!!



  6. Ο/Η Lawyer λέει:

    Ταχύτητα στην απόδοση Δικαιοσύνης

    To 1990 τελέστηκε η ιερή παιδεραστία, μεσολάβησε η κρίση του 2005 και τότε βγήκε στο φως, 19 χρόνια μετά καταδικάστηκε ο παπάς στο Εφετείο.

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=253211
    Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

    Πριν από δύο μήνες, στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών καταδίκασε, σε δεύτερο βαθμό, σε ποινή κάθειρξης 11 ετών τον 65χρονο ιερέα Ανδρέα Παπαϊωάννου για τον βιασμό δύο αγοριών. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο ιερέας στα μέσα της δεκαετίας του 1990 συμμετείχε σε εκδρομή στο Κάιρο και στην Ιερουσαλήμ, που είχε διοργανωθεί από το πνευματικό κέντρο στο οποίο εκτελούσε χρέη συμβούλου. Στην ίδια εκδρομή είχαν πάρει μέρος και τα δύο αγόρια, αδέλφια μεταξύ τους, ηλικίας τότε 11 και 10 ετών. Σύμφωνα με τις καταθέσεις των δύο παιδιών, ο ιερέας τα είχε βιάσει στη διάρκεια αυτής της εκδρομής. Ο ίδιος ο Παπαϊωάννου είχε αρνηθεί τις κατηγορίες, χωρίς όμως να πείσει τους δικαστές. Μάλιστα, είχε προξενήσει εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος ιερωμένος είχε εμφανιστεί στη διάρκεια της δεύτερης δίκης, μόνο για να απολογηθεί, χωρίς να παρακολουθήσει την υπόλοιπη ακροαματική διαδικασία.

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο κ.Τσίπρας, θαυμαστής της σοφίας του sir και όχι μόνο ή η κρυφή γοητεία του αντιδυτικισμού, του φιλορωσισμού και της ακροδεξιάς

    7.7.2014-«Παραπολιτικά», Γ.Κατσίγιαννης-«Ένας Σερ για τον Τσίπρα»: «…ως πιθανή πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για την Προεδρία της Δημοκρατίας .. του … Βασιλείου Μαρκεζίνη, με τον οποίο τον τελευταίο χρόνο έχει αναπτύξει πολύ καλές σχέσεις, έχουν τακτική επικοινωνία…».
    Την προηγούμενη χρονιά το ‘Ποντίκι’ είχε γράψει: «…. Για το περιεχόμενο της συζήτησής τους δεν γνωρίζουμε … Αυτό όμως που γνωρίζουμε- είναι ότι οι κύριοι Τσίπρας και Μαρκεζίνης έχουν συναντηθεί πολλές φορές τα τελευταία 2 χρόνια» (29.11.2013 / ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB).

    Μιλάμε για μια περίοδο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ και οι μελλοντικοί του υπουργοί κοίταζαν με αντιδυτική ματιά προς την μεριά τριτοκοσμικών καθεστώτων, που κυμαίνονταν από καθαρά ολοκληρωτικά έως γραφικά αυταρχικά (Ιράν, Αζερμαϊτζάν, Ρωσία, Βενεζουέλα), προς Ρώσους Ναζιστές συνομιλητές της Κου Κλουξ Κλαν και της Χ.Α. ενώ κατ’αντιστοιχία στο εσωτερικό, είχαν απροκάλυπτο φλερτ με την Ιεραρχία της Εκκλησίας, με το Άγιο Όρος και με τους ΑΝΕΞΕΛ-Νικολόπουλο και με τη Ραφήνα.

    Έτσι το 2014 διαβάσαμε: «ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΥΨΗΛΟΥ ΡΙΣΚΟΥ. Ο Βασίλης Μαρκεζίνης είναι πίσω από το ταξίδι Τσίπρα στη Μόσχα Εναν απρόσμενο σύμβουλο βρήκε ο Αλέξης Τσίπρας στο πρόσωπο του γιού του Σπύρου Μαρκεζίνη… Ο Τσίπρας γνώρισε τον σερ μέσω του νέου διπλωματικού του συμβούλου πρέσβη Γεώργιου Αϋφαντή, … Ο κ. Μαρκεζίνης συμβούλευσε τον κ. Τσίπρα να πραγματοποιήσει το ταξίδι σε μια εποχή που οι σχέσεις της Ρωσίας με την Ε.Έ. είναι ιδιαίτερα τεταμένες …στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα στους ευρωπαίους ηγέτες…».» (iefimerida.gr, 12|05, 17:29).
    Υπενθυμιζω πως ο Τσίπρας αναγκάστηκε να απομακρύνει τον υπερπατριώτη κ.Αϋφαντή μετά το σάλο που ξεσηκώθηκε. Λίγο πριν είχε αναγκαστεί να απομακρύνει τον ακροδεξιό του μυστικοσύμβουλο κ.Κ. Γρίβα και να αποσύρει από υποψήφιο περιφερειάρχη τον συνομιλητή του Κασιδιάρη κ.Θ. Καρυπίδη, υπόλογο για αντισημιτισμό, τον οποίο όμως προσέγγισε ξανά μετά την εκλογή του, ως ανακτήσαντα την παρθενία του μετά την βάπτισή του στην Κάναθο της κάλπης. Όλα είχαν γίνει ατζαμίδικα, χωρίς αρχές, καθαρά τυχοδιωκτικά και ήταν ο προάγγελος της ιλαροτραγωδίας του δημοψηφίσματος και των όσων επακολούθησαν και φοβάμαι πως θα επακολουθήσουν.

  8. Ο/Η παραμύθια της Χαλιμάς λέει:

    400.000 ευρώ σε ροζ εκβιαστή από ασκητικό δεσπότη φτωχής μητρόπολης
    http://ierovima.gr/pages/article.aspx?id=710

    Αν και οι τρεις μητροπολίτες ποιμένουν τις μητροπόλεις τους περισσότερο από τριάντα χρόνια, εν τούτοις δεν είναι ευρέως γνωστοί, αφού οι ίδιοι έχουν επιλέξει να είναι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας,μακριά από την κοσμική ζωή και να ζουν ως καλόγηροι. ….Τρεις μητροπολίτες κάποιας άλλης εποχής…

    Μητροπολίτης Καρπενησίου Νικόλαος

    Γεννήθηκε στη Θήρα το 1929 και στις 28 Ιανουαρίου 1979 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Καρπενησίου. Σπάνια λειτουργεί με μίτρα,

    ενώ τα άμφιά του δεν διαφέρουν από αυτά του ιερέως. Ζει ως καλόγηρος. Στη φτωχή μητρόπολη Καρπενησίου έχει προσφέρει έργο. «Τη Μητρόπολη την έστησε μόνος του από το μηδέν», λένε οι Καρπενησιώτες.

  9. Ο/Η Red λέει:

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/01/blog-post_795.html

    «Περίεργο» δημοσίευμα για ενδεχόμενο προβοκάτσιας από παρακρατικούς μηχανισμούς

    Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου

    Επειδή οι καιροί είναι «πονηροί» και όλη η κοινωνία είναι σε αναβρασμός εξ αιτίας του αντιασφαλιστικού εκτρώματος που προωθεί η κυβέρνηση, ας μην περάσουμε ασχολίαστο ένα θέμα που περιέχεται στο σημερινό περιοδικό «Επίκαιρα» και μάλιστα με «χτύπημα» στην πρώτη σελίδα.

    Εκεί λοιπόν διαβάζουμε ότι «Στήνουν προβοκάτσια στις αντιδράσεις για το ασφαλιστικό. Φόβοι της ΕΛ.ΑΣ για γενικευμένη αναταραχή από παρακρατικούς μηχανισμούς».

    Κάποιες παρατηρήσεις αρχικά. Το δημοσίευμα υπογράφει ένας αποτυχημένος εκδότης ο Σπύρος Τρίψας. (Το δημοσιογραφικό σινάφι γνωρίζει την τύχη που είχε η εφημερίδα που διεύθυνε «Ελλάδα Αύριο», τους απλήρωτους δημοσιογράφους που άφησε όταν έριξε λουκέτο στο εκδοτικό του εγχείρημα, τις φήμες που κυκλοφορούσαν για τις επαφές του με τον Τάσο Πάλλη…). Καθώς επίσης και την αποτυχημένη πολιτική του διαδρομή, από την Ν.Δ. υποψήφιος βουλευτής στις τελευταίες εκλογές με το κόμμα του Π. Καμμένου.

    Επίσης όλοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει προβολή θέματος στο εξώφυλλο περιοδικού αν δεν έχει την έγκριση του εκδότη του. Και εκδότης στα «Επίκαιρα» είναι ο Ηλίας Λιβάνης, ένας «βαμμένος» «προεδρικός» απ’ τα ποιο δεξιά στελέχη του κυβερνητικού κόμματος και υποψήφιος στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Β’ Αθήνας.

    Εχουν την σημασία τους αυτές οι επισημάνσεις αλλά καλύτερα να επικεντρωθούμε στο δημοσίευμα. Μας γράφει, λοιπόν, ο Σπύρος Τρίψας ότι «στα αστυνομικά γραφεία εκφράζονται φόβοι ότι οι γνωστοί παρακρατικοί μηχανισμοί, που πήραν μπρος από τις πρόσφατες εξελίξεις, σε πλήρη συνεννόηση με εξωθεσμικά κέντρα θα επιχειρήσουν να στήσουν προβοκάτσια με αφορμή τις λαϊκές κινητοποιήσεις». (…)

    Με την πρώτη ματιά το δημοσίευμα φαίνεται να είναι ένα γελοίο εγκεφαλικό κατασκεύασμα και ανάξιο σχολιασμού. Είναι δυνατόν οποιαδήποτε κυβέρνηση να γνωρίζει την ύπαρξη «παρακρατικών μηχανισμών» και να μένει απαθείς στην λειτουργία τους, όπως ισχυρίζεται το δημοσίευμα; Δεν στέκει στην λόγική.
    Ισως όμως μπουν και δεύτερες σκέψης σε κάποιον που γνωρίζει πώς λειτουργεί η κατευθυνόμενη δημοσιογραφία, παίρνοντας υπ’ όψιν του και την σημερινή συγκυρία. Οψόμεθα.

  10. Ο/Η Luther λέει:

    Mητροπολίτης προτρέπει σε κάψιμο της Καινής Διαθήκης επειδή την μοίραζαν Προτεστάντες

    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/kratos-ekklisia-eksoysia-kai-alla-kaina-daimonia

    Κράτος – εκκλησία – εξουσία και άλλα «καινά δαιμόνια»

    Αλέξανδρος Σακελλαρίου

    Το 2015 έφυγε με μία σημαντική νομική και ουσιαστική εξέλιξη, τη θεσμοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια, γεγονός που προκάλεσε την οξεία αντίδραση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εντός του 2016 προμηνύεται ότι παρόμοιες συγκρούσεις μεταξύ κράτους και Εκκλησίας θα επαναληφθούν για ποικίλα θέματα, όπως η καύση των νεκρών, η κατάργηση των παρωχημένων νόμων της βλασφημίας, το μάθημα των θρησκευτικών, τα βιβλία της ιστορίας – αγαπημένο θέμα της Εκκλησίας – και ενδεχομένως και άλλα. Το κάθε ένα από τα παραπάνω θέματα χρήζει ξεχωριστής προσέγγισης, αλλά όλα μαζί θέτουν μία σειρά από ερωτήματα με τρία να είναι κατά τη γνώμη μου τα κυριότερα. 1) Δικαιούται η Εκκλησία δια να ομιλεί; 2) Γιατί αντιδρά τόσο πολύ η Εκκλησία; 3) Συνιστούν αυτές οι κινήσεις μικρά βήματα εκκοσμίκευσης;

    Κατ’ αρχάς υπάρχει μία ένσταση για τη χρήση του όρου Εκκλησία. Πολλοί θεωρούν ότι κακώς εμείς οι κοινωνιολόγοι κάνουμε χρήση του όρου Εκκλησία αναφερόμενοι στον θεσμό και ότι Εκκλησία είναι οι πιστοί. Πρόκειται για μία ωραία ουτοπία που έχει δημιουργήσει η Εκκλησία (ο θεσμός) και η οποία ιστορικά υπήρξε μόνο κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, όταν οι χριστιανικές κοινότητες ήταν μικρές και η Εκκλησία διέθετε ελάχιστη πολιτική και θρησκευτική εξουσία. Από τότε που οι Εκκλησίες κατέστησαν κυρίαρχοι θεσμοί εντός των χριστιανικών κοινωνιών αυτό παύει να υφίσταται.

    Συνήθως γίνεται λόγος, ακόμα και από τους ίδιους τους ιεράρχες, για ποίμνιο και ποιμενάρχες ή το πολύ-πολύ για εκκλησίασμα και όχι για πολίτες ή ενεργά μέλη, όπως στην αρχαία εκκλησία του δήμου. Πότε, λοιπόν, η Εκκλησία συμβουλεύθηκε τον «πιστό λαό», όχι για θέματα κοινωνικο-πολιτικά, όπως οι ταυτότητες, αλλά για εσωτερικά της; Συμμετέχουν οι λαϊκοί στην εκλογή των Επισκόπων; Είναι οφθαλμοφανές ότι υπάρχει ένας ισχυρός εξουσιαστικός και ιεραρχικός μηχανισμός από τη μία μεριά και οι πιστοί που τον ακολουθούν από την άλλη. Όταν θα δούμε εκλογή Επισκόπου από τους πιστούς και παύση της ισοβιότητάς τους, τότε να μιλήσουμε για Εκκλησία και για δημοκρατία. Η διάκριση μεταξύ Εκκλησίας και πιστών πρέπει να γίνεται, αλλά προς το παρόν ο θεσμός κυριαρχεί επί των πιστών.

    Δικαιούται, λοιπόν, η Εκκλησία να ομιλεί; Ναι, μεν αλλά. Προφανώς κάθε θεσμός επιδιώκει να προασπίσει την εξουσία και τα συμφέροντά του, όμως, όπως εύστοχα γράφτηκε πρόσφατα οι κληρικοί όλων των βαθμίδων είναι δημόσιοι υπάλληλοι και πρέπει να εκφράζονται με συγκεκριμένο ύφος και όχι με προτροπές του τύπου «φτύστε τους» του Μητροπολίτη Αμβρόσιου. Το παράδειγμα του Αμβρόσιου δεν είναι το μόνο. Το καλοκαίρι του 2010 ομάδα Διαμαρτυρομένων βρέθηκε στην Γορτυνία προκειμένου να μοιράσει την Αγία Γραφή και άλλο θρησκευτικό υλικό.

    Ο τοπικός Μητροπολίτης εξέδωσε τότε εγκύκλιο για την παρουσία τους, στην οποία χαρακτήριζε τους Διαμαρτυρόμενους «λύκους που μπήκαν στην ποίμνη μας» και αιρετικούς, το έργο τους έργο του διαβόλου και προέτρεπε τους συγχωριανούς του να μην ανοίγουν συζήτηση μαζί τους. Επιπλέον, τους τόνιζε ότι «αν τους βλέπετε να σας γίνονται ενοχλητικοί απειλήστε τους τελικά με τα μπαστούνια που έχετε πίσω από την πόρτα, χωρίς, όμως, να τους χτυπήσετε». Τέλος, τους προέτρεπε να κάψουν τα φυλλάδια που τους έδωσαν «οι αιρετικοί», αλλά και την ίδια την Καινή Διαθήκη, λέγοντας ότι δεν θέλουμε τον λόγο του θεού από τα δικά τους χέρια. Πρόκειται για μία περίπτωση, η οποία δεν έγινε ευρέως γνωστή παρότι στον 21ο αιώνα βρέθηκε ιεράρχης, ο οποίος όχι μόνο προέτρεψε σε άσκηση βίας, αν και υποτίθεται ότι οι πιστοί Ορθόδοξοι δεν θα έπρεπε να χτυπήσουν τους «αιρετικούς», (αλήθεια ποια απόσταση χωρίζει την άρση και απειλητική χρήση ενός μπαστουνιού από την εφαρμογή του στο κεφάλι ή στο σώμα ενός «αιρετικού»;), αλλά επιπλέον προέτρεψε στην καύση βιβλίων και μάλιστα ιερών.

    Η δεύτερη διάσταση του ζητήματος έχει να κάνει με το κοινό στο οποίο απευθύνεται η Εκκλησία. Η Εκκλησία έχει κάθε δικαίωμα να απευθύνεται ελεύθερα στο ποίμνιό της, να το κατευθύνει, να το συμβουλεύει και ενδεχομένως ακόμα και να του επιβάλλει τις θέσεις της, καθώς όποιος εισέρχεται στην Εκκλησία οφείλει να ακολουθεί ορισμένα διδάγματα, δόγματα, εντολές, κανόνες, κτλ. Δεν μπορεί, όμως, η Εκκλησία δια του κράτους και του κρατικού μηχανισμού να επιθυμεί και να επιδιώκει να επιβάλλει τις απόψεις της στο σύνολο της κοινωνίας είτε μέσω του σχολείου είτε μέσω των νόμων. Συνοψίζοντας, η Εκκλησία μπορεί να ομιλεί, κανείς δεν της το απαγορεύει, ιδίως όταν απευθύνεται στους πιστούς της, αλλά πρέπει να ελέγχεται για το περιεχόμενο και το ύφος της και επιπλεόν για το εάν θέλει να επιβάλλει τις απόψεις της σε όλη την κοινωνία βασιζόμενη στο αστήρικτο επιχείρημα της πλειοψηφίας.

    Γιατί, όμως, η Εκκλησία αντιδρά τόσο πολύ σε αυτού του είδους τις προτάσεις; Το κλειδί βρίσκεται στην εξουσία. Σύμφωνα με τον M.Weber «ένας εξουσιαστικός σύνδεσμος ονομάζεται ιεροκρατικός όταν και εφόσον χρησιμοποιεί ψυχικό εξαναγκασμό για την εγγύηση των διατάξεων του, με απονομή ή άρνηση αγαθών σωτηρίας. Ένας ιεροκρατικός σύνδεσμος ονομάζεται εκκλησία εάν και εφόσον το διοικητικό του επιτελείο αξιώνει το μονοπώλιο του νόμιμου ιεροκρατικού εξαναγκασμού». Με απλά λόγια, η Εκκλησία θεωρεί ότι μόνο στους κόλπους της υπάρχει η δυνατότητα σωτηρίας και ουδείς άλλος δύναται να σώσει τον άνθρωπο. Διεκδικεί το μονοπώλιο του νόμιμου ιεροκρατικού εξαναγκασμού, όπως και το μονοπώλιο του θεματοφύλακα της χριστιανικής παράδοσης.

    Η Ορθόδοξη Εκκλησία αυτοπροβάλλεται ως η μητέρα του ελληνικού κράτους και έθνους, εκείνη που έσωσε μέσω του Χριστιανισμού το ελληνικό έθνος και η μόνη που δικαιούται δια να ομιλεί επί όλων των θεμάτων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διεκδικεί δυναμικά και αποφασιστικά το μονοπώλιο της ενασχόλησης με συγκεκριμένα ζητήματα και την εκφορά γνώμης πάνω σε αυτά θεωρώντας ότι έχει πάντα δίκιο. Ως θεσμός ασκεί εξουσία, εξουσία πολιτική, διοικητική και πνευματική, καθώς εκείνη αποφασίζει για πνευματικά ζητήματα. Και βεβαίως, η Εκκλησία πάντοτε ασκούσε εξουσία στο ανθρώπινο σώμα, εξ ου και οι διαμαρτυρίες για την καύση των νεκρών, για το σύμφωνο συμβίωσης και τη σεξουαλική ζωή γενικότερα. Μάλιστα, όπως έχει υποστηρίξει ο M. Foucault, ο άνθρωπος στη Δύση εξαιτίας της Εκκλησίας κατάντησε ένα «ζώον ομολογητικόν». Έπρεπε να εξομολογείται τις ερωτικές κυρίως επιλήψιμες πράξεις του με αποτέλεσμα η ερωτική πράξη να καταστεί το κύριο θέμα της εξομολόγησης και αυτό ισχύει και για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Εκκλησία, συνεπώς, βλέπει να χάνει τον έλεγχο επί του ανθρώπινου σώματος, μεταξύ άλλων, και να μην μπορεί να ορίσει εκείνη τη δέουσα χρήση του σώματος τόσο στη ζωή όσο και στον θάνατο. Είναι ένα σαφές πλήγμα στην εξουσία της επί του ανθρώπου. Το γεγονός δε ότι άνθρωποι, οι ιεράρχες, που απέχουν της σεξουαλικής ζωής θέλουν να επιβάλλουν τις απόψεις τους επ’ αυτού είναι το λιγότερο αντιφατικό.

    Θα επιτύχουμε, λοιπόν, την εκκοσμίκευση εάν συντελεστούν αυτά τα μικρά βήματα; Δεν είναι εύκολο να απαντηθεί αυτό το ερώτημα. Η εκκοσμίκευση, δεν είναι μία ντετερμινιστική διαδικασία, όπως λανθασμένα, θεωρήσαν ορισμένοι κοινωνιολόγοι, αν και στη συνέχεια αναίρεσαν τις θέσεις τους. Η εκκοσμίκευση πρέπει να αποτελεί έναν στόχο, όχι καθεαυτόν, προκειμένου να αποκτήσουν οι άνθρωποι ίσα δικαιώματα σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Το κυριότερο σφάλμα που διαπράττεται είναι ότι πολλοί εκλαμβάνουν την εκκοσμίκευση αφενός ως μία διαδικασία που πρέπει να επιβληθεί στην κοινωνία, δηλαδή οι άνθρωποι να πάψουν να πιστεύουν και αφετέρου ως επίθεση στην πίστη και στην Εκκλησία.

    Κατ’ αρχάς θεωρώ ότι στόχος πρέπει να είναι η εκκοσμίκευση του κράτους και του μηχανισμού του και όχι της κοινωνίας και των ανθρώπων στην καθημερινότητά τους. Υπ’ αυτήν την έννοια η κατάργηση της προσευχής στο σχολείο για παράδειγμα, ή η κατάργηση των άρθρων του Π.Κ. για τη βλασφημία, είναι θεμιτές και λογικές κινήσεις, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με το κλείσιμο και την απαγόρευση των ναών, όπως ορισμένοι αρέσκονται να υποστηρίζουν, ούτε με τον διωγμό της Εκκλησίας. Από την άλλη μεριά, προφανώς δεν διώκεται η πίστη και αυτό το αντιλαμβάνονται οι σώφρονες πιστοί. Εκείνη που απειλείται είναι η εξουσία της Εκκλησίας, η οποία είναι εδραιωμένη εδώ και αιώνες, σε ποικίλα κοινωνικά πεδία.

    Αν η Εκκλησία θέλει να «διαβάζει» αυτές τις κινήσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, ως επιθέσεις εναντίον της πίστης, είναι δικαίωμά της, αλλά σφάλλει και μάλιστα αποδεικνύεται υπερφίαλη ταυτίζοντας την Εκκλησία με την πίστη. Οι άνθρωποι, ενδεχομένως να έχουν την προσωπική ανάγκη να πιστεύουν σε κάτι και κάπου, αλλά δεν πίστεψαν επειδή υπήρχε Εκκλησία, αντιθέτως συνέθεσαν, αρχικά τουλάχιστον, την Εκκλησία επειδή πίστευαν, αν και στη συνέχεια ο θεσμός κυριάρχησε επί των πιστών. Αλλά η κοινωνία δεν ταυτίζεται με την Εκκλησία, όπως και το έθνος δεν ταυτίζεται με την Εκκλησία, και αυτό πρέπει να καταστεί σαφές και να κατοχυρωθεί. Καλός πολίτης δεν είναι μόνο ο Ορθόδοξος Χριστιανός, ούτε «αληθινός Έλληνας» είναι μόνο ο Ορθόδοξος Χριστιανός. Συνεπώς, αυτά τα μικρά βήματα, εφόσον πραγματωθούν, μπορούν να συμβάλλουν στην εκκοσμίκευση του κράτους.

    * Ο κ. Αλέξανδρος Σακελλαρίου, Δρ. Κοινωνιολογίας, μετα-διδακτορικός ερευνητής Παντείου Πανεπιστημίου, Μέλος της Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

  11. Ο/Η Τσίπρας-ΧΑ love sir Basil λέει:

    http://enosy.blogspot.gr/2012/05/blog-post_8954.html

    Από την ΑΥΓΗ, ως την “χρυσή αυγή” το πρόσωπο του Β. Μαρκεζίνη χαίρει εκτίμησης. Στην ιστοσελίδα της “χρυσής αυγής” πρόσφατα δημοσιεύεται ανάλογο κείμενο με ανάλογο τίτλο με αυτό της ΑΥΓΗΣ: «ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ» ΔΗΛΩΝΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ

    http://www.parapolitiki.com/2012/05/blog-post_1052.html#sthash.CK2sKbKy.dpuf
    Χρυσή Αυγή: Ιδανικός για πρωθυπουργός ο Βασίλης Μαρκεζίνης

    14.5.12

    Τον Βασίλη Μαρκεζίνη για τη θέση του πρωθυπουργού πρότεινε χθες στον Κάρολο Παπούλια ο πρόεδρος της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος, όπως δήλωσε πριν λίγο βουλευτής του κόμματος στο δελτίο της ΝΕΤ.

    Δυο μέρες πριν, η Παραπολιτική σας είχε αποκαλύψει τη σχετική διάθεση…της Χρυσής Αυγής εδώ. Η αναφορά του ονόματος του συγκεκριμένου κυρίου αποτελεί σημαντική εξέλιξη καθώς πλέον εξηγούνται πολλά για την άνοδο, την άρτια οργάνωση και την εκλογική επιτυχία του κόμματος των νεοναζί.

    http://www.paraskhnio.gr/roysopoylos-markezinis-oi-mystikos/
    Ρουσόπουλος – Μαρκεζίνης, οι «μυστικοσύμβουλοι» του ΤσίπραΔημοσιεύθηκε στις 03/11/2013

  12. Ο/Η Psycho λέει:

    H ελληνορθόδοξη κουλτούρα του κουκουλώματος.
    Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση του φαινομένου της προστασίας των ιερών παιδεραστών από την Εκκλησία, γραμμένη από τον Παύλο Κρομίδα (Paul Cromidas), που έχει υπηρετήσει σε επιτελικές θέσεις της Εκκλησίας.

    http://www.bishop-accountability.org/news2008/09_10/2008_10_15_Cromidas_TheCulture.htm

    http://archive.ocl.org/index.php?id=17395

    http://www.pokrov.org/the-culture-in-action-how-abuse-is-covered-up/
    Orthodox Christian Laity

    The Culture in Action – How Abuse is Covered Up

    Author: Paul Cromidas

    In a recent news article about the Greek Orthodox Archdiocese settling a case of sexual misconduct by a priest, it was reported that two prominent clergymen, Metropolitan Gerasimos and the former Fr. Michael Pappas, knew about the situation and had said respectively that the matter was “not a subject of my immediate concern” and “I didn’t think it was my business”.

    The case involved the San Francisco Metropolis, or diocese. The accused was Michael Rymer, now defrocked, and said to have AIDS. Metropolitan Gerasimos, now head of the Metropolis, apparently knew of the situation before he became a bishop. Michael Pappas has since been defrocked after admitting extra-marital relations. Pappas had also been a member of the archdiocese advisory committee on clergy sexual misconduct.

    I submit that these examples typify what is referred to as the “culture of the organization” or, in other words, “how the system works”. It is common behavior in many organizations to cover-up wrong-doing because it is seen as “not my business”. With the revelations of the past few years, attention has been focused on church organizations and how they too have hidden misconduct, usually in the name of “not hurting the church”.

    The Catholic Church, as a prime example, has a practice known as “Mental Reservation”. This allows a priest or bishop to use “misleading words to deceive another so long as a deliberate lie is not told.” When taking the Catholic Cardinal’s Oath, one promises to keep secret “the revelation of which could cause damage or dishonor to the Holy Church.”

    The excellent 2006 book, “Sex, Priests and Secret Codes”, reports that “When one bishop was chided for denying the existence of sexual abuse he replied, I only lie when I have to I would say that this practice applies to the Orthodox Church and to other denominations as well. A bishop or clergyman is seldom penalized for hiding the truth, but we can take heart from a recent Episcopal case where a bishop was defrocked for concealing a priests misconduct. Perhaps this will be a precedent for more such defrocking. The 2006 book also tells us that cover-up of clergy sexual misconduct has been part of the culture since the days of the early church.

    Laypeople also find themselves acting according to what is seen as acceptable behavior by the culture of the organization. If the understanding is that one does not report credible allegations of abuse by clergy, then one does not. In the Greek Orthodox culture, there is the concept of dropi, or shame, which one is expected to avoid in order not to hurt the church. That children may be molested as a result of this silence seems to be a secondary consideration.

    In a well-known case, the plaintiffs lawsuit alleges that the priests misconduct was known from his seminary days, yet he was ordained. Then, while serving at a parish, it is alleged that his further misconduct was hidden by lay leaders who worked quietly to effect his transfer, and no damaging information was passed on to the next community. That these leaders would make the matter public or report it to the police was apparently unthinkable.

    In a case of massive financial fraud in the Orthodox Church in America, a sister jurisdiction of the Greek archdiocese, it took some years before courageous laypeople and clergy finally spoke up. Up to that point, one was not supposed to question the hierarchs. That was the culture. But now, the matter has even been turned over to the District Attorneys office.

    Whether the church offense is of a sexual or financial nature, the layperson who dares to speak up risks being branded as a traitor in the parish or congregation.

    The importance of the cultural factor was also validated in a 2007 book by a sociologist who focuses on the function and culture of faith communities. The book, titled Spoils of the Kingdom Clergy Misconduct and Religious Community, is authored by Anson Shupe of the University of Indiana.

    He holds that clergy misconduct occurs in a systematic, or structured, context and is not merely the result of a few bad apples in the barrel, however discomforting that thought is to any religious apologists or believers. He says that, typically, even when church leaders admit that there was abuse, they will say that the offender was a weak or sick personality and that whatever happened was not the fault of the church. The offender is often sent to a residential treatment center for evaluation, as though only he could have been responsible for what happened, and not the system or culture he was operating in.

    It is difficult for both laypeople and clergy to acknowledge that the culture may have created the setting for abuse. In the San Francisco case cited above, the man had gone to the priest for spiritual counseling, and the lawsuit alleged that the abuse would not have taken place if the offender had not been a clergyman. In a further example of secrecy, the terms of the settlement in that case were sealed on a motion by the Metropolis.

    Bishops have been known to excuse their inaction by saying that they are not allowed to interfere in the matters of another diocese or jurisdiction. I submit that it is high time for them and others to interfere in the interest of saving children from molestation.

    Yes, it is time to think in new ways. Changing the culture of an organization is a difficult thing to do, especially when it is a hierarchical church. But, I believe that the effort must be undertaken. The laity and, hopefully, clergy will need to help change their church culture. This will mean speaking up when there are credible allegations of misconduct by reporting them to the proper governmental authorities. There is more than enough evidence that reporting them only to church authorities will result in a continuation of the cover-up culture.

    (Mr. Cromidas, a retired social agency director, has been writing about the abuse issue for several years. He has been a parish council president in a Greek Orthodox parish and has served on the board of the Greater Dallas Council of Churches and the City of Dallas Commission on Health and Human Services.)

    http://natcath.org/NCR_Online/archives2/2006b/050506/050506n.htm


    SEX, PRIESTS, AND SECRET CODES: THE CATHOLIC CHURCH’S 2,000-YEAR PAPER TRAIL OF SEXUAL ABUSE
    By Thomas P. Doyle, A.W.R. Sipe and Patrick J. Wall
    Volt Press, 383 pages, $29.95
    Sex, lies, secrecy and abuse
    Reviewed by BILL FROGAMENI

    Since exposure of clerical sex abuse reached critical mass in 2002, Catholic leaders have sometimes defended their mishandling of the problem by claiming insufficient knowledge. Publicly, some bishops said they didn’t understand that pedophilia is incurable; thus the attempts to “rehabilitate” abusive clerics, then shift them from assignment to assignment.

    Fr. Thomas Doyle, A.W. Richard Sipe and Patrick Wall have coauthored a book, Sex, Priests, and Secret Codes: The Catholic Church’s 2,000-Year Paper Trail of Sexual Abuse, that asks, “What did [the Catholic hierarchy] know, and when did they know it?” The answer, the authors emphatically proclaim, is “in a nutshell … all about it and all along.”
    […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s