Το κράτος (σας) με νίκησε, του Δημήτρη Φύσσα

[Το ελληνικό κράτος με κατάφερε να του χρωστάω, εγώ που πάντα πλήρωνα τους φόρους μου στην ώρα τους. Κι αν συνέχιζα αυτοαπασχολούμενος, το χρέος μου θ’ αυξανόταν κι άλλο

Tέλειωσα το σχολείο το 1974 κι έπιασα αμέσως δουλειά, πριν ακόμα μπω στο πανεπιστήμιο. Έχω δηλαδή ένσημα από την εποχή της μεταπολίτευσης (εργοστάσιο «Θερμίς»). Από τότε, σχεδόν χωρίς σταματημό, δουλεύω. Καθώς δεν ήμουνα φτωχόπαιδο, στην αρχή δε δούλευα για το ψωμί, μα για το βούτυρο. Από τότε που έκανα παιδιά κι ήρθαν και διάφορες δυσκολίες κι έγινα φτωχόπαιδο, δουλεύω για το ψωμί.

Μια ζωή στον ιδιωτικό τομέα, λοιπόν, ΙΚΑ τα πρώτα χρόνια (ή ούτε καν ΙΚΑ), κι από το 1984, στα 28 μου, ΤΕΒΕ (τώρα ΟΑΕΕ). Εργοστάσιο, βιβλιοπωλεία, διδασκαλία Αγγλικών για αρχάριους σ’ ένα χωριό της Αττικής, συγγραφή λημμάτων στην εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», καφάσια στη Λαχαναγορά, πλασιεδιλίκι, ιδιαίτερα μαθήματα, φροντιστήρια άλλων και δικά μου, κειμενογραφία σ’ εταιρίες, δημοσίευση με το κομμάτι σε περιοδικά κι εφημερίδες, συγγραφή λημμάτων στο λεξικό «Δημητράκου», γράψιμο βιβλίων, ειδησεογραφία, αρθρογραφία, παρουσίαση βιβλίων, τρεις μήνες σύμβουλος σ΄ έναν (πανάξιο, από τους λίγους) υπουργό, παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών, επιμέλειες κειμένων –ίσως και τίποτ’ άλλο που το ξεχνάω.

Το ξαναλέω: 41 χρόνια στη δουλειά, 31 στην αυτοαπασχόληση. Υπάλληλος, εργοδότης, αυτοαπασχολούμενος, απ’ όλα. Όποιος/α καταλαβαίνει, καταλαβαίνει – για τους άλλους/τις άλλες (άεργους, προστατευμένους στο θερμοκήπιο του δημόσιου τομέα, κομματόσκυλα κ.λπ.) δεν έχει νόημα να εξηγώ.

Τώρα το ελληνικό κράτος με νίκησε. Αναγκάζομαι να κλείσω τα βιβλία μου (αν τα καταφέρω), μετά από 31 χρόνια (υποτιθέμενης) εργασιακής ανεξαρτησίας. ΦΠΑ, έκτακτες εισφορές, εισφορές αλληλεγγύης, γραφειοκρατία, προκαταβολές φόρου, συνάφειες, καταστάσεις πελατών – προμηθευτών, ΤΕΒΕ / ΟΑΕΕ (€ 450 το μήνα, παρακαλώ), χαράτσια, ΕΝΦΙΑ και δεν ξέρω και γω τι άλλο, με νικήσανε. Το ελληνικό κράτος με κατάφερε να του χρωστάω, εγώ που πάντα πλήρωνα τους φόρους μου στην ώρα τους. Κι αν συνέχιζα αυτοαπασχολούμενος, το χρέος μου θ’ αυξανόταν κι άλλο.

Δεν έχει νόημα να εξηγώ ούτε τι σημαίνει «Κλείνω τα βιβλία μου». Μόνο οι γνώστες και οι γνώστριες καταλαβαίνουνε το μέγεθος της ψυχολογικής ήττας.

Γι’ άλλους είναι τα ΕΣΠΑ, τα επιδόματα, οι χορηγίες, τα ρουσφέτια, οι διορισμοί (νόμιμοι, πλάγιοι και κομματικοί), οι αργομισθίες, οι κάρτες που τις χτυπάει άλλος, οι επιδοτήσεις, τα χαριστικά δάνεια, τα λεφτά που πέφτουν χωρίς δουλειά / με ελάχιστη δουλειά / ούτε καν με φυσική παρουσία, οι μέχρι και 18 μισθοί, οι απεργίες και οι στάσεις εργασίας, η τεμπελιά, τα συνδικαλιστικά προνόμια, τα εκτός έδρας, τ’ αφορολόγητα, οι πρόωρες συντάξεις, τα οδοιπορικά, οι κατά κλάδο παροχές, οι πληρωμένες διακοπές, οι ηγεμονικές αμοιβές, τα δώρα και τα μπόνους, οι κομματικοί διορισμοί (πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και ροζ), τα πάσης φύσεως επιδόματα, τα ΝΠΔΔ που δεν παράγουν τίποτα, οι άδειες «απ’ τη σημαία» μετ’ αποδοχών, η μη παραγωγικότητα.

Γι’ άλλους είναι, όχι για μας. Πάντως, όχι για μένα. Και δεν τα ζηλεύω καθόλου. Για μας είναι τα όλο και περισσότερα χαρτιά και παραχαρτιά (που αυξηθήκανε, αν και υποτίθεται ότι όλα έχουνε γίνει ηλεκτρονικά), οι όλο και περισσότερες δυσκολίες, οι όλο και μεγαλύτεροι φόροι. Αυτό έχω να πω μετά από τόσες δεκαετίες δουλειάς: το ελληνικό κράτος μάς εκδικείται που δε γίναμε υπάλληλοί του. (Όμως φταίμε και μεις, γιατί ποτέ δε φτιάξαμε έναν πολιτικό φορέα που να εκπροσωπεί τον ιδιωτικό τομέα και μόνο – τον κόσμο της αυτοαπασχόλησης και της εξαρτημένης εργασίας, τον κόσμο δηλαδή του ΙΚΑ και του ΤΕΒΕ).

Οι συμφοιτητές και συμφοιτήτριές μου έχουνε πάρει σύνταξη. Δεν τους ζηλεύω ούτε κι αυτούς, ούτε θα το ’θελα για μένα (άσε που οι λεβέντες του ελληνικού κράτους θέλουνε και 3 χρόνια για να καταφέρουνε να βγάλουνε τη σύνταξή μας), ούτε μετανιώνω που δε διορίστηκα καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Να δουλεύω θέλω, και είμαι και νιώθω παραγωγικός, θα ’θελα να πεθάνω δουλεύοντας, σαν τυπικός, καλός αυτοαπασχολούμενος. Μα τώρα, αναγκασμένος να κλείσω τα βιβλία μου (αν τα καταφέρω, το ξαναλέω, και ποιος ξέρει πόσο τελικό χρέος θα μου βγάλουνε στην εφορία και στο ΤΕΒΕ) και μη όντας πια αυτοαπασχολούμενος, μόνο στην εξαρτημένη εργασία μπορώ να ξαναγυρίσω. (Ειρήσθω εν παρόδω ότι τελειώνει κι η σύμβασή μου στον «Αθήνα 9,84», πάνω στην ώρα.)

Ωστόσο, κανένας εργοδότης δε θα προσλάμβανε ένα σχεδόν εξηντάρη, δεν πα’ να ’ταν ο καλύτερος γραφιάς του κόσμου και με υγεία ταύρου. Θα ’μενα λοιπόν κατά πάσα πιθανότητα στην ανεργία και στην (ακόμα μεγαλύτερη) φτώχεια, όπως ο Στέλιος Μέσκουλας, ο ήρωας που έφτιαξα στο μυθιστόρημά μου «Η Νιλουφέρ στα χρόνια της κρίσης» («Εστία» 2015), αν δεν υπήρχε αυτή εδώ η εφημερίδα.

Υπάλληλος λοιπόν ξανά, απ’ τον καινούργιο χρόνο. Όπως όταν ήμουνα πιτσιρικάς. Έχει η ζωή γυρίσματα. Χαίρετε. Κι ευτυχισμένο το 2016.

d.fyssas@gmail.com

στην ©Athens Voice & Δημήτρης Φύσσας

This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), ιστοΕπιφυλλίδες. Bookmark the permalink.

9 απαντήσεις στο Το κράτος (σας) με νίκησε, του Δημήτρη Φύσσα

  1. Ο/Η Κώστας Κ λέει:

    Θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ. Λέξη προς λέξη. Με πρόλαβες! Καλή χρονιά και κουράγο σε όλους μας!

  2. Ο/Η elias λέει:

    Χρόνια ψήφιζα αριστερά κόμματα μέχρι που με τρόμαξε η αμετροέπεια του Τσίπρα
    Ποτέ δεν είχα εργοδότη, πάντα μόνος προσπαθούσα
    Ποτέ δεν καθυστέρησα φόρο
    Όσα έβγαζα τα έριχνα στην επιχείρηση μου
    και τώρα θέλουν να μου την πάρουν

    «Το κράτος μας εκδικείται γιατί δεν γίναμε υπάλληλοι του» θα το θυμάμαι αυτό

    • Ο/Η Po λέει:

      κι εμείς εδώ μία από τα ίδια φίλε elias…
      η ζωή προχωρά και το να μένεις άκαμπτος σε οδυνηρές διαπιστώσεις και να μην τις αλλάζεις, δεν είναι πρόοδος.
      Στα δικά μας εδώ μυαλά τουλάχιστον, αποδομήθηκαν όλοι ή, οι περισσότεροι μύθοι περί της Αριστεράς και στην αρχή διστάζαμε να το ομολογήσουμε.
      Όμως το να κρύβεις δισταγμούς κι αλήθειες κάτω απ’ το χαλί στο όνομα μιας (πλέον) ανύπαρκτης ηθικής της αριστεράς, είναι εξίσου ολέθριο κι απάνθρωπο.

      Ο ΣΥΡΙΖΑ μας διέλυσε και τις τελευταίες αυταπάτες, και τον ευχαριστούμε.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        O Τσίπρας και ο συρφετός που κουβαλάει πίσω του, έγιναν η αιτία να ντρέπομαι που ψήφιζα ΣΥΝ. Δεν θα τους το συγχωρήσω ποτέ.

  3. Ο/Η doulosofos λέει:

    Εφέτος «έκλεισα» τα βιβλία μου.
    Αν δεν το έκανα ή θα ξόδευα και τα τελευταία μετρητά που μου έμειναν σαν κομπόδεμα τριανταοχτάχρονης σκληρής εργασίας και μετά θα πήγαινα φυλακή ως φοροοφειλέτης, ή θα έπρεπε να ξεφτιλιστώ κάνοντας χρήση μαύρης εργασίας και λοιπών ευγενών αθλημάτων στα οποία εξωθείται σήμερα ο αυτοαπασχολούμενος από το κράτος νταβατζής.
    Ευτυχώς είχα θεμελιώσει πλήρη συνταξιοδοτικά δικαιώματα και έτσι οδεύω προς την σύνταξη.
    Έχοντας υπάρξει ψηφοφόρος αλλά και υποστηρικτής της αριστεράς, σήμερα αποδέχομαι την ταπεινωτική μου ήττα ως δίκαιη ανταμοιβή της βλακώδους εμμονής μου στα αριστερά οράματα.
    Χρόνια Πολλά σύντροφοι και μη χειρότερα.

  4. Ο/Η Μια ώραία πεταλούδα λέει:

    Εσείς τα κορόιδα, οι παραγωγικοί άνθρωποι, εσείς που δεν ρουφάτε κονδύλια και μισθούς και δεν παίζετε όλη μέρα το……κομπολόι σας, κλείνετε βιβλία, οι Ζαπατίστας όμως δεν φορολογούνται

    http://www.kathimerini.gr/780240/article/epikairothta/politikh/eswkommatika-pyra-kata-tsipra-gia-to-agion-oros
    19.08.2014
    Εσωκομματικά πυρά κατά Τσίπρα για το Αγιον Ορος

    ΠΑΝΑΓΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΣ

    Στο άρθρο της, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα το περασμένο Σάββατο, η κ. Πορτάλιου αναφέρει ότι η σχέση Αριστεράς και Εκκλησίας είναι «ανταγωνιστική σε μείζονα ζητήματα» και καταλογίζει στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι «δεν συζήτησε στο Αγιον Ορος τίποτα ουσιώδες από τα επίδικα των σχέσεων κυβερνώσας Αριστεράς και Εκκλησίας». Η κ. Πορτάλιου χαρακτηρίζει προσβολή για τους Ζαπατίστας «την ταύτιση των κοινοτήτων των μοναχών με τις ζαπατίστικες κοινότητες» που έκανε ο κ. Τσίπρας για να περιγράψει τον τρόπο ζωής των πατέρων του Αθω. Πολιτικά σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να τοποθετηθεί στα θέματα ιδιοκτησίας και φορολογίας της εκκλησιαστικής περιουσίας, στον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων του Αγίου Ορους και τον χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, επισημαίνοντας μάλιστα ότι στα βασικά αυτά πρέπει να γίνουν ρήξεις. Με δεδομένο ότι η κ. Πορτάλιου δεν ανήκει στην αντιπολιτευόμενη Αριστερή Πλατφόρμα, αλλά στην πλειοψηφία που στηρίζει τον κ. Τσίπρα, οι ενστάσεις της δείχνουν πόσο δύσκολα είναι τα ανοίγματα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους που η Αριστερά δεν είχε ώς τώρα πρόσβαση ή επιρροή.

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aυτή η κυβέρνηση θα μας κάνει να συμπαθήσουμε την Άϋν Ράντ

    Κυκλοφορεί τώρα και στα ελληνικά ένα κόμικ που μιλάει και γι’αυτήν, το συνιστώ απλά σαν αφορμή προβληματισμού, έχω αρχίσει να πιστεύω πως χρειάζονται συνθέσεις, στο βαθμό που η Αριστερά αποτυγχάνει παταγωδώς όπου κυβερνάει, μπερδεύοντας τις επιθυμίες της με την πραγματικότητα. Το λέω ξέροντας ότι κινδυνεύω με αυτό να με πουν, ολότελα άδικα, «φιλελέ» με τη βούλα.

  6. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ρένος Ἀποστολίδης καὶ Γεώργιος Γεωργαλᾶς. Ὁ δεύτερος πρὶν γίνῃ χουντικός, ἦταν κομμουνιστής.
    Τὸ ΚΚΕ ἐσωτ. δημιουργήθηκε τὸ 1968. Ὁ Ἀποστολίδης δὲν εἶναι δεξιός, γιὰ ἀναρχικὸν τὸν ἔχουν. Τὸ πρόβλημα πρέπει νὰ ξεκινᾷ ἀπὸ πολὺ παλαιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s