Που βρίσκεται η… υπόσχεση ΣΥΡΙΖΑ για Απλή αναλογική-κατάργηση μπόνους 50 εδρών;

[Ο χάρτης της Βουλής χωρίς το μπόνους των 50 εδρών]

©Καθημερινή 06.12.15

©Καθημερινή 06.12.15

Θα εκπληρώσει ο Αλέξης Τσίπρας την υπόσχεσή του στους αρχηγούς να καταργήσει αυτή η Βουλή το μπόνους των 50 εδρών και να αλλάξει ο εκλογικός νόμος; Και, αν ναι, τι κυβέρνηση θα μπορούσε να προκύψει με ένα αναλογικότερο σύστημα, ή αν εφαρμοσθεί η απλή και άδολη αναλογική που ήταν ανέκαθεν αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ;

Τα ερωτήματα αυτά επιχειρεί να φωτίσει η «Κ», καθώς για πρώτη φορά από το 2004, που εφαρμόστηκε το υφιστάμενο σύστημα, όλα τα κόμματα της Βουλής –πλην της Ν.Δ.– φαίνεται να επιθυμούν την αλλαγή του.

Με απλά λόγια, και με την αίρεση βέβαια ότι ο κ. Τσίπρας θα τηρήσει, έστω, αυτήν τη δέσμευσή του, ο εκλογικός νόμος μπορεί να αλλάξει αμέσως και να εφαρμοστεί από τις επόμενες κιόλας εκλογές, καθώς τούτο απαιτεί 200 ψήφους και, επομένως, μια τέτοια εξέλιξη δεν μπορούν να τη ματαιώσουν οι 75 βουλευτές της Ν.Δ.

Για να γίνει κατανοητό, ωστόσο, πόσο καταλυτικά θα επηρέαζε η αλλαγή το πολιτικό σύστημα, η «Κ» παρουσιάζει πώς θα ήταν ο χάρτης της Βουλής αν εφαρμοζόταν κάθε μία από τις τρεις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι. Και θα ξεκινήσουμε με αυτήν την Ποταμιού, που είναι η πιο πρόσφατη.

Τι εισηγείται με απλά λόγια ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης; Τη μείωση των βουλευτών από 300 σε 255, εκ των οποίων οι 5 θα εκλέγονται από την ομογένεια. Κάτι που, σημειωτέον, δεν χρειάζεται συνταγματική αλλαγή και μπορεί να γίνει με απλό νόμο. Το Ποτάμι προτείνει επίσης οι 140 βουλευτές (από τους 255) να εκλέγονται με σταυρό σε μονοεδρικές περιφέρειες και οι 110 με λίστα σε 7 ευρείες περιφέρειες, όπως και οι πολίτες να μπορούν να ψηφίζουν σε τοπικό επίπεδο βουλευτή που δεν θα ανήκει στο κόμμα τους.

Ας δούμε τι θα συνέβαινε με ένα τέτοιο σύστημα στις πρόσφατες εκλογές, βάσει των αποτελεσμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε 106 έδρες και, καθώς η απόλυτη πλειοψηφία θα απαιτούσε 128 βουλευτές (255/2), δεν θα μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση μόνο με τους ΑΝΕΛ (9 βουλευτές). Θα χρειαζόταν οπωσδήποτε –εκτός των ΑΝΕΛ– και τους 16 βουλευτές της συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ. Στην περίπτωση, δε, που η κ. Γεννηματά δεν έδινε τη συναίνεσή της, θα έπρεπε να σχηματισθεί τετρακομματική κυβέρνηση (π.χ., ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – Ποτάμι – Ενωση Κεντρώων), γεγονός που δεν έχει προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία.

Κάτι παρεμφερές θα γινόταν αν τον Σεπτέμβριο ίσχυε η πρόταση του ΠΑΣΟΚ που προβλέπει Βουλή 300 εδρών, να διατηρηθεί το κατώφλι του 3% για να μπει ένα κόμμα στο Κοινοβούλιο, αλλά το μπόνους των 50 εδρών να μοιραστεί αναλογικά σε όλα τα κόμματα. Οπως φαίνεται στον πίνακα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε 114 έδρες και η Ν.Δ. 84. Ο κ. Τσίπρας, δηλαδή, όχι μόνον θα ήταν αδύνατον να σχηματίσει δικομματική κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ (114+11=125 έδρες), αλλά θα χρειαζόταν οπωσδήποτε τη στήριξη και άλλων δύο κομμάτων, καθώς το ΠΑΣΟΚ θα είχε 20 έδρες, το Ποτάμι 13 και η Ενωση Κεντρώων 12.

Ακόμη πιο περίπλοκα θα είναι τα πράγματα αν εφαρμοστεί το πάγιο αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ για απλή και άδολη αναλογική. Δηλαδή, να μην υπάρχει όριο για να εκπροσωπηθεί ένα κόμμα στο Κοινοβούλιο. Μοιάζει σουρεαλιστικό, αλλά σε μια τέτοια περίπτωση η Βουλή θα είχε σήμερα 15 κόμματα (!) (κάτι που δεν συμβαίνει πουθενά στην Ευρώπη), καθώς βουλευτές θα εξέλεγαν μέχρι και το κόμμα των Πειρατών ή το ΚΚΕ/ΜΛ.

Αν κάποιος προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση με ένα τέτοιο σύστημα, απλά θα… ζαλιστεί, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε μόλις 106 έδρες και θα έπρεπε να αναζητήσει άλλες 45 σε περισσότερα από 4 κόμματα!

Σε ποιο συμπέρασμα οδηγούν όλα τούτα; Στο προφανές. Αν καταργηθεί το μπόνους και εφαρμοστεί ένα σύστημα που δεν θα πριμοδοτεί σκανδαλωδώς τον νικητή, η αναπόφευκτη λύση θα είναι η συνεργασία των δύο μεγαλύτερων κομμάτων. Και τούτο για να μην είναι η κυβέρνηση θνησιγενής, αποτελούμενη από 3, 4 ή και 5 κόμματα.

Είναι έτοιμο, άραγε, το πολιτικό σύστημα για τον περιβόητο μεγάλο συνασπισμό; Μάλλον όχι, αν κρίνει κανείς από την κωλυσιεργία του ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, αλλά και την αντίδραση της Ν.Δ. στην κατάργηση του μπόνους. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αν μια τέτοια λύση την απαιτούν συνειδητά ή ασυνείδητα οι πολίτες με την κατακερματισμένη ψήφο τους ήδη από το 2012. Διότι, είναι, αν μη τι άλλο, σκανδαλώδες ένα κόμμα που παίρνει μόλις το 35,4% των ψήφων να διαθέτει το 48,3% των εδρών, όπως συμβαίνει σήμερα με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, κατά τα άλλα, εξελέγη προ έτους με την υπόσχεση εντός 100 ημερών να καταργήσει το «ληστρικό μπόνους»…

©Κωνσταντίνος Ζούλας στη κυριακάτικη Καθημερινή

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

7 απαντήσεις στο Που βρίσκεται η… υπόσχεση ΣΥΡΙΖΑ για Απλή αναλογική-κατάργηση μπόνους 50 εδρών;

  1. Ο/Η ataktos λέει:

    αυτό το κωλόπαιδο όλο ψέμα ειναι

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο Τσίπρας εξευτέλισε την Αριστερά και στο ζήτημα αυτό παραβιάζοντας μια πάγια θέση της, αυτή του έντιμου-αντιπροσωπευτικού εκλογικού νόμου, που δεν αλλοιώνει τη βούληση των πολιτών. Άλλοτε πλειοδοτώντας προσχηματικά για συνταγματική κατοχύρωση (χρονοβόρα διαδικασία που παραπέμπει τη λύση στο άδηλο μέλλον), άλλοτε παίζοντας με υποσχέσεις που η υλοποίησή τους αναβάλλεται συνεχώς, περιμένει σαν κλασσικός πασοκνεοδημοκράτης να δει την πολιτική συγκυρία για να αλλάξει ή όχι τον εκλογικό νόμο, με κριτήριο το στενό κομματικό συμφέρον.
    Αυτός ο άνθρωπος και η σκοτεινή ομάδα που τον περιβάλλει δολοφόνησαν ηθικά την Αριστερά, τραυμάτισαν παραπέρα την κρατούσα, ήδη προβληματική, πολιτική ηθική και στρώνουν το δρόμο, με την απογοήτευση που προκαλούν, σε κάλε λογής ισοπεδωτικές, μηδενιστικές και ολοκληρωτικές αντιλήψεις.

    • Ο/Η Po λέει:

      από εμάς, δυστυχώς, αναμενόμενο…

      • Ο/Η Left and Liberal λέει:

        http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=44201

        Γιώργος Καρελιάς
        Το κόλπο και οι «εχθροί»…

        Οσοι πρόσεξαν τη «δομή» της χτεσινής συνέντευξης του Πρωθυπουργού στην κρατική τηλεόραση ίσως αντιλήφθηκαν πώς χτίζει τον προπαγανδιστικό πύργο της κυβέρνησής του. Βασικό υλικό του οι «εχθροί», εγχώριοι και αλλοδαποί, που έχει απέναντί του. Δεν είναι τίποτα νέο, το έχουν κάνει και κάποιοι από τους προκατόχους του. Το χρησιμοποίησε και ο ίδιος κατά κόρον από τον Γενάρη έως σήμερα.

        http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=44191

        Ανδρέας Πετρουλάκης

        Ο αφοπλισμός της Αριστεράς

        Ο καθηγητής Χάιντς Ρίχτερ

        Αναρωτιόμουν γιατί αυτή η θλιβερή για τη χώρα μας υπόθεση Ρίχτερ πέρασε τόσο απαρατήρητη ανάμεσα στον ορυμαγδό των υπόλοιπων γεγονότων. Άλλες φορές ένα μεγάλο κομμάτι του δημοσίου λόγου θα είχε αντιδράσει με θόρυβο σε αυτήν τη βάναυση λογοκρισία της επιστήμης που επιχειρείται από ένα δικαστή της Κρήτης. Είναι δυνατόν άνθρωποι που στο παρελθόν υπερασπίστηκαν πολύ δυσκολότερες υποθέσεις της Τέχνης και της Ιστορίας και που ο φυσικός τους χώρος βρίσκεται στην πλευρά της μαχητικής υπεράσπισης της ελευθερίας της έκφρασης, πόσο μάλλον της επιστημονικής, σήμερα να σιωπούν; Ελάχιστοι δημοσιογράφοι, λίγες σποραδικές φωνές και πέραν τούτου μόνο η πατριδοκάπηλη εκδοχή-εντάξει, αυτή ποτέ δεν μας έλλειψε.

        Ετσι αφήσαμε μια καθαρά επιστημονική άποψη ενός εγνωσμένως φιλέλληνα ιστορικού να γίνεται υπόθεση διαλόγου ανάμεσα σε έναν στρατιωτικό, έναν τοπικό βουλευτή της Δεξιάς, έναν εισαγγελέα της περιοχής και ορισμένους άλλους αιωνίως πεισμένους ότι το αληθές είναι το εθνικόν φτάνει να δοξάζει το Γένος. Ακόμα βέβαια και να μην ήταν φιλέλληνας ο άνθρωπος, ακόμα κι αν δεν είχε κάνει τη χώρα μας δεύτερη πατρίδα του, πάλι θα ήταν ανεπίτρεπτο να τίθεται στη βάσανο του εθνικού καφενέ η επιστημονική του άποψη -αλήθεια, ιστορικοί γιατί δεν βγήκαν να τον αντικρούσουν- ; Δεν μπαίνω ασφαλώς στην ουσία της άποψης του Ρίχτερ -μεγάλωσα κι εγώ, ως Χανιώτης, με τους θρύλους του ηρωικού και ευγενούς αγώνα των Κρητικών κατά του στρατού κατοχής, αλλά αλίμονο αν δεν είναι κανείς έτοιμος να αμφισβητήσει τις βεβαιότητές του όταν προβάλλει μια διαφορετική επιστημονική εκδοχή. Ο διάλογος των επιστημόνων θα μας πείσει όχι τα δικαστήρια.

        Συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι σε όλες τις προηγούμενες φορές που παρόμοια θέματα απασχολούσαν τη δημοσιότητα, ένα πολύ μεγάλο μέρος των αντιδράσεων στεγαζόταν στην ανανεωτική Αριστερά. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και επιστήμονες του χώρου της μη κομμουνιστικής Αριστεράς ήταν αυτοί που σήκωναν πάντα ένα μεγάλο κομμάτι της ευθύνης να αντιταχθούν στην τυφλή ελληνοχριστιανική ερμηνεία της ζωής και να υπερασπιστούν την ελευθερία της έκφρασης των αντίθετων απόψεων. Για αυτό σήμερα αυτή η φτώχεια αντιδράσεων. Τώρα πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους είναι υπουργοί, είναι βουλευτές, είναι κρατικοί υπάλληλοι, είναι άνθρωποι κοντά στην εξουσία και πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όταν μιλούν για τη Δικαιοσύνη, την Ιστορία, τα εθνικά θέματα, τη θρησκεία, τον στρατό και όλα αυτά τα πράγματα που στο παρελθόν υπήρξαν οι αδιαπραγμάτευτοι πυλώνες της δεξιάς ιδεολογίας αλλά οι ίδιοι είχαν την ελευθερία να τους αμφισβητήσουν και να στηρίξουν αιρετικές απόψεις. Τώρα όχι.

        Όταν ο Πάνος Καμμένος έκλεινε την ομιλία του για τον προϋπολογισμό, τους έπαιξε ένα άσχημο παιχνίδι. Φύλαγε την τελευταία του φλογερή ατάκα ακριβώς για το θέμα Ρίχτερ και την ιστορική προσβολή που υποτίθεται ότι έκανε στον Κρητικό λαό. Οι υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με την αταβιστική αντίδραση που έχουν να χειροκροτούν κάθε φορά τους υπουργούς της κυβέρνησής τους, μόλις ο υπουργός Άμυνας ολοκλήρωσε ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Δεν ξέρω πόσοι από αυτούς (είμαι σίγουρος για κάποιους) συνειδητοποίησαν ξαφνικά το θλιβερό θέαμα που παρουσίασαν, να χειροκροτούν αυτοί, οι κάποτε θεματοφύλακες της ελευθερίας του λόγου και της επιστημονικής έκφρασης, που παλιά ήταν δομικά υλικά του αξιακού φορτίου της Αριστεράς, την αξιωματική εθνικολαϊκιστική συγγραφή της ιστορίας. Και, αλήθεια, δεν τους ενόχλησε η υπουργική παρέμβαση σε μια υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον της Δικαιοσύνης;

        Δυστυχώς η άνοδος της Αριστεράς στην εξουσία δεν απογοήτευσε μόνο εκείνους που πίστευαν ότι θα κυβερνήσει με διαφορετικό τρόπο από τη Δεξιά. Απογοήτευσε και εκείνους που πίστευαν ότι η Αριστερά θα είναι πάντα η πολύτιμη αιρετική φωνή της κοινωνίας, η ευαίσθητη στην καταπάτηση των δικαιωμάτων δύναμη, ο ευεργετικός συναγερμός αφύπνισης από τις εθνικές και θρησκευτικές βεβαιότητες και αγκυλώσεις. Δεν είναι πια, η εξουσία την αφόπλισε, και αυτό αποτελεί μεγάλη απώλεια για όλους μας. Η Αριστερά παρέδωσε τα όπλα της, όχι στη Βάρκιζα αυτήν τη φορά, αλλά στα δικαστήρια, στις εκκλησίες και τα στρατόπεδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε πια καθεστώς και τα καθεστώτα μισούν τις αιρετικές απόψεις.

  3. Ο/Η ataktos λέει:

    κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι του…
    Εδώ και μέρες στον Αραβικό κόσμο ακούγονται και βλέπονται στα δορυφορικά αραβικά κανάλια μόνο οι φωνές και οι μούρες που εγκρίνουν οι αρχές δυο χωρών ..της Σαουδικής Αραβίας ..η χώρα του σκοταδισμού και των πετρελαίων και της Αιγύπτου η χώρα του δικτάτορα Σίσι και κατόχου των πομπών μετάδοσης όλων των αραβικών δορυφορικών καναλιών. Εδώ και μέρες οι Άραβες πολίτες δεν βλέπουν και δεν ακούν τις διαφορετικές απόψεις και η άλλη όψη των γεγονότων, που μετά από πολλές δεκαετίες αγώνων και θυσιών κέρδισαν λίγο χώρο και λίγο χρόνο μέσα στον κύκλο της λογοκρισίας, της φίμωσης και της καταστολής. Ο δικτάτορας Σίσι μετά από εντολές των αφεντικών του στη Σαουδική Αραβία και του Ισραήλ κατέβασε τα σήματα δεκάδων δορυφορικών καναλιών όπως του Αραβόφωνο ρωσικό κανάλι, το Αλ-Μαγιαντίν, Αλ-Άλαμ, Αλ-Μανάρ ..κλπ (το έλαβα απο τον σύντροφο Νασιμ)

  4. Παράθεμα: Η ψευτοαναλογική της Ψευτοαριστεράς -2 | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s