Πως ασπάζεται κανείς τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, τι τον οδηγεί…

martyrdom19nov15

Πως γίνεται κανείς ισλαμικός εξτρεμιστής; Είναι η φτώχεια; Η έλλειψη εκπαίδευσης; Η αναζήτηση νοήματος στη ζωή; Ο Haroon Ullah, ανώτερος σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και καθηγητής της εξωτερικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Georgetown, μοιράζεται μαζί μας αυτές του τις διαπιστώσεις, όταν ζούσε στο Πακιστάν.

Δείτε την ενδιαφέρουσας παρουσίαση του Haroon Ullah, και κρίνετε.

σύνδεσμος

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερή» Εξουσία, Ασμοδαίος, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

12 Responses to Πως ασπάζεται κανείς τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, τι τον οδηγεί…

  1. Ο/Η eklag λέει:

    Άλλη μια φωνή έλλογου όντος που μάλλον κανείς στη φάση αυτή δεν λαμβάνει υπόψη.
    Ίσως γιατί είναι κάπως αργά για ανάληψη πρωτοβουλιών προς την κατεύθυνση αυτή,
    ίσως γιατί ποτέ δεν υπήρξε η πολιτική βούληση για κάτι τέτοιο,
    ούτε εκ μέρους της Δύσης ούτε βεβαίως και δυστυχώς της Ανατολής.

  2. Ο/Η παρανομος λέει:

    Καθαρος ιδεαλισμος, που παντα θα αποτυγχανει να λυσει το προβλημα, γιατι αυτοι που τον χρησιμοποιουν για τις αναλυσεις τους, δεν εχουν καμμια προθεση να λυσουν το προβλημα, αλλα να το διαχειριστουν προς οφελος τους.
    Btw θα με ενδιεφερε αν καποιο τμημα αναλυσεων του αμερικανικου κρατους εχει εξηγησει πως δημιουργουνται οι μαζικοι δολοφονοι αθωων ανθρωπων, με συνεχως αυξανομενη συχνοτητα στην αμερικανικη κοινωνια.

    Paris attacks seem heartbreakingly familiar to victims of mass shootings in the US
    http://blink.htcsense.com/web/articleweb.aspx?regionid=45&articleid=52232760

    • Ο/Η ανώνυμος λέει:

      Ατελείωτες εξηγήσεις και αναλύσεις. Γράψε στη Google «mass shootings motives and reasons» ή «psychology of mass shootings» ή «mass shootings by ideology», παραδείγματα. Και επειδή (όπως έχουμε ξαναπεί) τα κομμούνια (όπως και τα ναζίδια) αρέσκονται στην προπαγάνδα και την δημιουργία εντυπώσεων, ας τονισθεί το γεγονός πως η πλειονότητα τέτοιου είδους πράξεων τελείται από άτομα που ανήκουν (ή ρέπουν προς) στα ΑΚΡΑ.Το link που δίνεις ανήκει στην κατηγορία «άρθρα για να γεμίσουμε τις σελίδες», τίποτα δεν λέει.

      • Ο/Η παρανομος λέει:

        Η περιφημη θεωρια των 2 ακρων, δεν εχει προσφερει σοβαρη απαντηση στο θεμα, ειναι μονο προπαγανδιστικο οπλο, στην υπηρεσια του εκαστοτε καθεστωτος.
        Οι ολοενα αυξανομενες περιπτωσεις των μαζικων δολοφονιων απο ατομα χωρις κανενα ιδεολογικο προσημο, το αποδεικνυει, δια του αντιπαραδειγματος.
        Εννοειται οτι η τυφλη αντιδραση στην γενικευμενη αλλοτριωση και καταστροφη, που ειναι ηδη υποταγμενη σε αυτη την αλλοτριωση, οσο ειναι τυφλη, ειναι ταυτοχρονα και γυμνη, γι αυτο αισθανεται την αναγκη να ντυθει με τα ιδεολογικα ρακη που κυκλοφορουν στην εκαστοτε τοπικη η παγκοσμια αγορα.
        Το οτι αυτοι που βαζουν τις βομβες, ειναι μεσοαστοι που εχουν σπουδασει στα καλυτερα δυτικα σχολεια, ειναι επιχειρημα εναντιον του ιδιου του συμερασματος του ερευνητη και ταυτοχρονα δειχνει παροιμιωδη αγνοια (η σκοπιμη αποκρυψη) της ιστοριας της τρομοκρατιας και της ιστοριας γενικοτερα.

      • Ο/Η ανώνυμος λέει:

        Για την θεωρία του πετάλου, συνήθως σκούζουν τα άκρα – ε, άκρα είναι , ας σκούζουν όσο θέλουν. Ενα-δυό από τα ΕΛΑΧΙΣΤΑ επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής ηπείρου είναι λ.χ η απαγόρευση της δημόσιας έκθεσης της σβάστικας και του σφυροδρέπανου (σε ορισμένες χώρες κυρίως στις πρώην Σοβιετοπαθούσες), η Ευρωπαϊκή μέρα μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού κλπ

        Ολα τα υπόλοιπα που γράφεις από κάτω είναι εντελώς αστήριχτα – καθότι είναι τεχνικά αδύνατον μέσα σε περίπου 23 ώρες (χρονική απόσταση μεταξύ των σχολίων σου) να διαβάσεις και να εμπεδώσεις τόσες μελέτες – μάλλον έμεινες άυπνος ε ;

        Αρα στις προβοκατόρικες ερωτήσεις (του πρώτου σου σχολίου) και στα διανθισμένα με τσιτάτα δόγματα του δεύτερου, επανέρχομαι με αναγκαστική επανάληψη:

        «Και επειδή (όπως έχουμε ξαναπεί) τα κομμούνια (όπως και τα ναζίδια) αρέσκονται στην προπαγάνδα και την δημιουργία εντυπώσεων, ας τονισθεί το γεγονός πως η πλειονότητα τέτοιου είδους πράξεων τελείται από άτομα που ανήκουν (ή ρέπουν προς) στα ΑΚΡΑ»

        https://web.archive.org/web/20080313234918/http://www.globalpolitician.com/23436-terror-russia

  3. Ο/Η eklag λέει:

    Όπως και στις υπόλοιπες.
    Για την κάβλα που αντιμάχεται το αδιέξοδο της κάθε μέρας κι επιζητά τουλάχιστον ένα θεαματικό φινάλε ως αντίδοτο μιας α-νόητης ζωής.

  4. Ο/Η elias λέει:

    Η θρησκείες γενικότερα, βασιζόμενες στην εξ΄ αποκαλύψεως αλήθεια, είναι αντίθετες με τη δημοκρατία και την ελευθερία της έκφρασης. Και ενώ ευτυχίσαμε εδώ στη δύση να μην παίρνουμε στα σοβαρά το τι λεν οι οικείοι μουλάδες, στην ανατολή είναι διαφορετικά τα πράγματα. Εκεί αυτός που πιστεύει ότι θα συναντήσει τις εβδομήντα δύο παρθένες είναι αυτός που θέτει τους κανόνες, και δεδομένου ότι αυτά που πιστεύει είναι κατά βάση αηδίες, προκειμένου να επιβάλει την άποψη του στρέφεται κατά της κοινής λογικής. Απλό.

    Αυτό που με εκπλήσσει είναι πως είναι δυνατόν νέοι άνθρωποι που δέχτηκαν μια δυτική εκπαίδευση, επιλέγουν να τερματίσουν τη ζωή τους για τη δόξα του Μωάμεθ. Προφανώς η βλακεία είναι ανίκητη.

  5. Ο/Η Μίμης ο σιδεράς λέει:

    http://tvxs.gr/news/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%BD%CE%AE%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B5-%CE%B5%CF%83%CF%8D-%CE%B8%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%81%CE%B8%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF

    Κορνήλιος Καστοριάδης: Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο

    […] στο μέτρο που μπορώ να ξέρω κάτι, είναι ότι η πολιτική ζωή του ελληνικού λαού τελειώνει περίπου το 404 π.χ. […] Μιλώ για την πραγματική πολιτική ζωή του λαού ως αυτόνομου παράγοντα. Δεν μιλώ για μάχες, για αυτοκράτορες, για Μεγαλέξανδρους και Βασίλειους Βουλγαροκτόνους. Μετά τον πέμπτο π.Χ. αιώνα και την αυτοκυβέρνηση του λαού στις δημοκρατικές πόλεις -και πάντως, μετά τον περίεργο τέταρτο π.Χ. αιώνα- η ελληνική ελευθερία πεθαίνει…

    Οι ελληνικές πόλεις γίνονται υποχείριες των βασιλέων της Μακεδονίας. Βεβαίως, ο Αλέξανδρος και οι διάδοχοι του παίζουν έναν κοσμοϊστορικό ρόλο. Κατακτούν την Ασία και την Αίγυπτο. Διαδίδουν την ελληνική γλώσσα και παιδεία.

    Αλλά πολιτική ζωή, πλέον, δεν υπάρχει. Τα βασίλεια των διαδόχων του Αλεξάνδρου, ως πολιτική συγκρότηση, είναι ουσιαστικά μοναρχίες. Εξ άλλου, καθώς ξέρουμε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος αντιμετώπισε στασιασμό των Ελλήνων που είχε πάρει μαζί του, διότι ήθελε να τους υποχρεώσει να γονυπετούν μπροστά του, όπως οι Πέρσες μπροστά στον Μεγάλο Βασιλέα – πράγμα ανθελληνικότατο.

    Σε όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής εποχής οι ελληνικές πόλεις, με λίγες περιθωριακές και παροδικές εξαιρέσεις, αποτελούν παιχνίδια στα χέρια των ελληνιστικών δυναστειών. Ακολουθεί η ρωμαϊκή κατάκτηση, κάτω από την οποία οι ελληνικές πόλεις δεν έχουν παρά μόνον κοινοτική ζωή. Κατόπιν, έρχεται η βυζαντινή αυτοκρατορία.

    Το Βυζάντιο είναι μια ανατολική, θεοκρατική μοναρχία. Στο Βυζάντιο η πολιτική ζωή περιορίζεται στις ίντριγκες της Κωνσταντινούπολης, του αυτοκράτορα, των “δυνατών” και των ευνούχων της αυλής. Και βεβαίως, τα σχολικά μας βιβλία δεν αναφέρουν ότι στη βυζαντινή αυλή υπήρχαν ευνούχοι, όπως σ’ αυτήν του Πεκίνου…

    […] η περίοδος (του σύγχρονου νεοελληνικού κράτους) είναι ακατανόητη χωρίς τους είκοσι έναν αιώνες ανελευθερίας που προηγήθηκαν. Λοιπόν, μετά το Βυζάντιο έρχεται η τουρκοκρατία.

    […] Θα αναφέρω μόνον ότι επί τουρκοκρατίας όση εξουσία δεν ασκείται απ’ ευθείας από τους Τούρκους, ασκείται από τους κοτζαμπάσηδες (τους εντολοδόχους των Τούρκων), οι οποίοι κρατούν τους χωριάτες υποχείριους. Συνεπώς, ούτε σ’ αυτήν την περίοδο μπορούμε να μιλήσουμε για πολιτική ζωή.

    Όταν αρχίζει η Επανάσταση του 1821, διαπιστώνουμε από τη μια μεριά τον ηρωισμό του λαού και από την άλλη, σχεδόν αμέσως, την τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία. Την επομένη της πτώσης της Τριπολιτσάς αρχίζουν οι εμφύλιοι πόλεμοι.

    […] Ουδείς μπορεί να δώσει απάντηση(για την τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία) για ποιο λόγο, κάποιος, σε μιαν ορισμένη στιγμή, δεν δημιούργησε κάτι. Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι δεδομένη, δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται. Μπορούμε απλώς να διαπιστώσουμε ότι, όταν απουσιάζει μια τέτοια δημιουργία, τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης κατάστασης διατηρούνται ή αλλάζουν μόνο μορφή.

    […] Ορισμένα (χαρακτηριστικά στην ελληνική περίπτωση) τα εντοπίζουμε, ήδη, στους εμφύλιους πολέμους της Επανάστασης του 1821.

    Βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι η νομιμοφροσύνη και η αλληλεγγύη έχουν τοπικό ή τοπικιστικό χαρακτήρα, ισχυρότερο συχνά από τον εθνικό. Βλέπουμε, επίσης, ότι οι πολιτικές κατατάξεις και διαιρέσεις είναι συχνά σχετικές με τα πρόσωπα των «αρχηγών» και όχι με ιδέες, με προγράμματα, ούτε καν με “ταξικά” συμφέροντα.

    Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η στάση απέναντι στην εξουσία.

    Στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα, το κράτος εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του ντοβλετιού, δηλαδή μιας αρχής ξένης και μακρινής, απέναντι στην οποία είμαστε ραγιάδες και όχι πολίτες.

    Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, ούτε απρόσωπη διοίκηση που έχει μπροστά της κυρίαρχους πολίτες. Το αποτέλεσμα είναι η φαυλοκρατία ως μόνιμο χαρακτηριστικό. Η φαυλοκρατία συνεχίζει την αιωνόβια παράδοση της αυθαιρεσίας των κυρίαρχων και των «δυνατών»: ελληνιστικοί ηγεμόνες, Ρωμαίοι ανθύπατοι, Βυζαντινοί αυτοκράτορες, Τούρκοι πασάδες, κοτζαμπάσηδες, Μαυρομιχάληδες, Κωλέττης, Δηλιγιάννης…

    […] υπάρχουν δυο-τρεις εξαιρέσεις: ο Τρικούπης, ο Κουμουνδούρος, το βενιζελικό κίνημα στην πρώτη περίοδο του. Αλλά τα όποια αποτελέσματα τους καταστράφηκαν από τη δικτατορία του Μεταξά, την Κατοχή, τον Εμφύλιο, τον ρόλο του παλατιού, τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, την πασοκοκρατία.

    Στο μεταξύ, μεσολάβησε ο σταλινισμός που κατόρθωσε να διαφθείρει και να καταστρέψει αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί ως εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε ακόμη. Μου ζητάτε να σας εξηγήσω… Μπορείτε να μου εξηγήσετε εσείς, γιατί οι Έλληνες, που σκοτώνονταν εννέα χρόνια, για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θέλησαν αμέσως μετά έναν βασιλιά; Και γιατί, αφού έδιωξαν τον Όθωνα, έφεραν τον Γεώργιο; Και γιατί μετά ζητούσαν “ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά”;

    […] Σύμφωνα με την παραδοσιακή «αριστερή» άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν;

    Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο… Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα… Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα.

    […] Δεν δικάζουμε κανέναν. Μιλάμε για ιστορική και πολιτική ευθύνη.

    Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε έως τώρα να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων.

    […] Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντας μου καζούρα στο Παρίσι το 1956:

    «Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση».

    Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματα του. Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: «εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;».-Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στον χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι.-

    (Αποσπάσματα από συνέντευξη του μεγάλου διανοητή του 20ου αιώνα, Κορνήλιου Καστοριάδη (1922-1997)

    Πηγή: anixneuseis.gr

  6. Ο/Η Nomorecoal λέει:

    Παραθέτω ένα άρθρο του Α. Ανδριανόπουλου σχετικά με τον Ισλαμικό επεκτατισμό.

    «Δυστυχώς η Δύση έχει τα μάτια κλειστά. Αντιδρώντας με την λογική και τον φιλελεύθερό της ανθρωπισμό υπογράφει την θανατική της καταδίκη. Οι φρικαλεότητες στο Παρίσι δεν αποτελούν παρά το ξεκίνημα μιάς σειράς τέτοιων αποτρόπαιων πράξεων. Εκκολάπτουμε μόνοι μας το φίδι που ετοιμάζεται να μας θανατώσει. Θα συνιστούσα δύο εντυπωσιακά (Γαλλικά αλλά μεταφρασμένα στα ελληνικά) βιβλία. Τον «Γερμανό Μουζαχεντίν» και την Υποταγή που περιγράφουν γλαφυρότατα όσα συμβαίνουν στις δυτικές ισλαμοκρατούμενες γειτονιές. Και προδιαγράφουν μάλλον έντονα ανησυχητικές προοπτικές.

    Το πρόβλημα είναι το ίδιο το Ισλάμ κι όχι απλά οι τρομοκράτες.»

    (ολόκληρο στο σύνδεσμο) http://www.andrianopoulos.gr/2015/11/blog-post.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s