Το πραγματικό αμάρτημα του κου Φίλη

[Η συμμετοχή του στην κυβέρνηση Τσίπρα και η συνεργασία του με την ακροδεξιά]

filis5oct15

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Ο κ.Φίλης είπε ευθαρσώς αυτά που πιστεύει. Η σφαγή των Ποντίων από τους Τούρκους εθνικιστές (και όχι γενικά από τους Τούρκους όπως τόσο ύπουλα και ανακριβώς γράφεται) δεν ήταν Γενοκτονία, όπως το Ολοκαύτωμα, ήταν Εθνοκάθαρση. Η Εθνοκάθαρση είναι ένα τερατώδες έγκλημα, ο κ.Φίλης δεν μετρίασε τη φρίκη, την περιέγραψε με ακρίβεια, απόλυτη ή σχετική, λίγοι μπορούν να το πουν με βεβαιότητα. Η παρέμβαση του κ.Φίλη προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Από πολύ χυδαίες, των πατριδοκάπηλων μέχρι ηπιότερες των «αριστερών» με αφελή επιχειρήματα, τα γνωστά και χιλιοειπωμένα. «Δεν είναι αρμόδιος, ξέρετε, το timing …., τι ήθελε κι αυτός να ταρακουνήσει το τέλμα κλπ, όλα στη λογική πως η πραγματική πολιτική τόλμη είναι κουταμάρα, πως η αλήθεια είναι κακό πράγμα να λέγεται. Αρμόδιοι όμως να έχουν γνώμη είναι όλοι οι πολίτες, χρόνος για να πει κάποιος δημόσια την αλήθεια είναι η κάθε στιγμή, οι τίμιοι άνθρωποι όταν μιλάνε δεν έχουν ύποπτες σκοπιμότητες, κάθε αλήθεια όταν λέγεται είναι σπόρος για περισσότερη αλήθεια. Αυτό το τελευταίο πανικοβάλει τους επαγγελματίες του εθνικιστικού μίσους, που δεν αντέχουν το διάλογο, αυτόν ακριβώς που απαιτεί το πατριωτικό μας συμφέρον.

Η Βουλή, για την ακρίβεια η εκάστοτε πλειοψηφία που διαμορφώνεται εκεί, δεν έχει τα εχέγγυα για να εκφράσει την ιστορική αλήθεια, έχει κάθε δικαίωμα να πει τη γνώμη της, δεν μπορεί όμως να ποινικοποιήσει τον αντιρρητικό λόγο, δεν μπορεί να μου στερήσει το δικαίωμα να πω τη δική μου γνώμη. Ούτε η τουρκική ούτε η ελληνική Βουλή δικαιούνται να νομοθετούν την ιστορική αλήθεια! Προσωπικά αναγνωρίζω μόνο μια περίπτωση όπου μπορεί να ποινικοποιηθεί η γνώμη για κάποιο ιστορικό γεγονός, αυτή των κακόβουλων αρνητών του Ολοκαυτώματος. Μιλάμε για το μέγιστο έγκλημα της ανθρώπινης Ιστορίας, για μια απίστευτη κτηνωδία που όμοιά της δεν ακούστηκε ποτέ, για ένα διαβολικό κακούργημα των εχθρών της ανθρωπότητας, βασισμένο σε μια τεράστια προϊστορία διαδεδομένου βάρβαρου αντισημιτισμού. Παρ’όλο που πιστεύω στην υποχρέωση όλων των Κοινοβουλίων να θεσπίσουν αυτήν την απαγόρευση, σέβομαι τις δικαιολογημένες αντιρρήσεις πολλών δημοκρατικών ανθρώπων, μπορεί εγώ να κάνω λάθος, αλλά αυτό πιστεύω. Αυτά όσον αφορά στις αρμοδιότητες των Κοινοβουλίων, τα οποία κατά κανόνα, με πρωταγωνιστή το ελληνικό, ψηφίζουν με πελατειακά-ψηφοθηρικά κριτήρια και χαϊδεύουν αυτιά. Αυτή είναι μια αναπόφευκτη σχεδόν αδυναμία κάθε αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας χαμηλής ποιότητας, δεν θα τη λύσουμε εδώ.
Θέλω να σταθώ στην ποικιλία αυτών που καταδίκασαν τον κ.Φίλη. Χ.Α. και ΑΝΕΞΕΛ μου είναι απόλυτα αδιάφοροι. Λυπάμαι για τη ΝΔ που δεν μπορεί να γίνει κεντροδεξιό ευρωπαϊκό κόμμα. Πρόβλημά της αλλά και πρόβλημα της χώρας μας. Λυπάμαι πολύ για το ΠΑΣΟΚ, που δεν μπορεί να απαγκιστρωθεί από τις πατριδοκαπηλικές του παραδόσεις. Είναι θλιβερή η στάση του μειρακίου που υποδύεται τον πρωθυπουργό, αλλά αναμενόμενη και μπορώ να πω ότι σε ένα βαθμό τη δικαιολογώ. Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, σημειώνοντας όμως ότι αυτός όφειλε και μπορούσε να είχε διαμορφώσει άλλο κλίμα στην κοινή γνώμη. Αυτός όμως επέλεξε την Ραχήλ Μακρή, τους Λαφαζάνηδες της Σρεμπρένιτσα, την Κωνσταντοπούλου, τους ΑΝΕΞΕΛ, το Γλέζο, τον Κοτζιά, αυτός ανέχεται τους ύμνους του Κουρή, αυτός συνομιλούσε με τον Τράγκα, αυτός είναι αιχμάλωτος των επιλογών του, της ρητορικής του, της φρεναπάτης που σκόρπισε, πράγματα που μαθηματική ακρίβεια τον τραβάνε στο γκρεμό. Είναι θέμα χρόνου.

Για το ετερόκλητο και παρδαλό πλήθος των επιτιθέμενων στον κ.Φίλη, αιωρείται ένα ερώτημα. Ποιο είναι το κίνητρό σας στην καταδίκη Φίλη; Πιστεύετε στα δίκαια όλων των ανθρώπων ή μόνο στα δίκαια των Ελλήνων; Ασφαλώς στο πρώτο θα μου απαντήσετε. Ας πούμε λοιπόν πως η αγανάκτησή σας γιατί ο κ.Φίλης έριξε λίγους τόνους πιο κάτω από εσάς την καταδίκη των κτηνωδιών του τουρκικού εθνικισμού κατά του ποντιακού ελληνισμού, έχει κίνητρο την αγάπη στην ιστορική αλήθεια και την συμπαράσταση στον άδικο ανθρώπινο πόνο. Δείξτε μου σας παρακαλώ ένα άρθρο σας στο οποίο καταδικάζετε με το ίδιο πάθος ή έστω με το ένα δέκατο του τωρινού σας πάθους τις κτηνωδίες του ελληνικού στρατού κατά των αθώων Τούρκων αμάχων το 1922.

Αυτοί δεν είχαν ψυχή, δεν ήταν άνθρωποι, δεν ήταν αθώοι, δεν πονούσαν, δεν υπέφεραν, δεν χάθηκαν άδικα; Τι είδους Χριστιανοί είσαστε εσείς; Τι είδους διεθνιστές και κομμουνιστές είναι οι υπόλοιποι που γαυριούν μαζί σας; Δείξτε μου μισό σας άρθρο με το οποίο αποδοκιμάζετε τη στάση των Λαφαζαναραίων, του Γλέζου του Κωνσταντόπουλου, του Κουβέλη, της Παπαρήγα, που μαζί με δεσποτάδες, με τον Ψωμιάδη, τον Παπαθεμελή, τον Καρατζαφέρη, με δεκάδες βουλευτές του ΝΔΣΟΚ διαμαρτύρονταν για τη δίκη των φονιάδων ακόμη και εκατοντάδων παιδιών της Σρεμπρένιτσα. Δείξτε μου μισό σας άρθρο με το οποίο ζητάτε, έστω και τώρα, τη δίκη των Ελλήνων Χρυσαυγιτών που φέρονται με στοιχεία πως πήραν μέρος στο μεγαλύτερο μακελειό που έγινε στην Ευρώπη μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, δίπλα στην πόρτα μας.

Ειδικά για όσους από εσάς είστε κομμουνιστές, δείξτε μου μια έναρθρη ενυπόγραφη αποδοκιμασία σας για τις τερατουργίες του σταλινισμού ακόμη και σε βάρος κομμουνιστών και σε βάρος Ελλήνων και σε βάρος Ποντίων, τους οποίους συμπονάτε ιδιαίτερα και κατ’εξαίρεσιν (με τόσες πολλές ψήφους που έχουν, είναι κατανοητή η ευαισθησία σας). Κίνητρό σας δεν είναι ο ανθρωπισμός, δεν είναι η αγάπη στον αδικημένο, δεν είναι η πίστη σας σε χριστιανικά ή ουμανιστικά ιδανικά, δεν είναι ούτε ο πατριωτισμός γιατί εθνικό (όφειλε να) είναι το αληθές, όπως λέει ο ποιητής μας.

Ο κ.Φίλης δεν είναι αθώος, αλλά όχι για αυτά που του καταλογίζετε. Είναι συναυτουργός της γέννησης του υπό τον κ.Τσίπρα τέρατος ΣΥΡΙΖΕΛ, που φέρνει το τέλος της πολιτικής και των ιδεολογιών, που διαβρώνει, ασχημονεί και καταστρέφει συστηματικά, δυσφημίζοντας για δεκαετίες την Αριστερά και διαφθείροντας ανεπανόρθωτα τους πολίτες, που εθίζονται στην αντίληψη ότι όλα επιτρέπονται, ότι όλοι είναι ίδιοι. Ο κ.Φίλης δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται για τη σιωπή των συντρόφων του, για την έμμεση αποδοκιμασία του από το νάνο που είναι αρχηγός του, για τις κραυγές των ακροδεξιών συμμάχων του με πρώτη την κυρία Μακρή. Συμμετείχε στο στήσιμο αυτού του σκηνικού, με την ανοχή του ή τη συνενοχή του απέναντι στην νεοελληνική πρωτοτυπία των μιλιταριστικών μαθητικών παρελάσεων και των πανηγυριών στο Σύνταγμα, απέναντι στην παγκόσμια μοναδικότητα της ορκωμοσίας της Βουλής από τον αντιευαγγελικό αρχιεπίσκοπο, απέναντι στα κόκκινα χαλιά, στις παράτες και στα ελικόπτερα των ΑΝΕΞΕΛ, απέναντι στην απόλυτη άρνηση του πρωθυπουργού για νομοθέτηση οποιασδήποτε προοδευτικής θεσμικής μεταρρύθμισης, απέναντι στη συκοφαντική δαιμονοποίηση της Δύσης, απέναντι στα ανοίγματα στην αυταρχική Ανατολή, απέναντι στα προκλητικά ανοίγματα στη διεφθαρμένη εκκλησιαστική Ιεραρχία και προς τον υπόκοσμο της Χ.Α. Επί 9 μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνάει σαν κόμμα του αυριανισμού και της λαϊκής Δεξιάς. Έχει στρώσει το δρόμο και ο κ.Φίλης στη δημιουργία του παρανοϊκού σκηνικού, συμμετέχει στην ίδια ανίερη κυβερνητική συμμαχία με ανθρώπους σαν τον Χαϊκάλη, το Νικολόπουλο, τους Πάνο και Δημήτρη Καμμένο, μόλις προχτές συνεννοήθηκε θαυμάσια για νέες οπισθοδρομήσεις με τον Αρχιεπίσκοπο Λαυρεντιάδη, Κυριακίδη, Κατάρ, «Αλληλεγγύης-Αποστολής»-ΣΔΟΕ και Βουλιαγμένης. Δεν θυμάμαι ο κ.Φίλης να είχε δυσανασχετήσει δημόσια όταν ο αρχιρασοφόρος μιλούσε άπρεπα για τις κυρίες Ρεπούση και Αναγνωστοπούλου, αριστερές καθηγήτριες της Ιστορίας, ο καλόγερος του Βοιωτοπεδίου που δεν βρήκε μισή λέξη να αποδοκιμάσει τους Ελληνορθόδοξους Σατανιστές σαν τον Μιχαλολιάκο, το Λαγό, τον Παναγιώταρο και τον Κασιδιάρη και τους ιερείς που ευλογούν τις φωλιές τους.

Η χώρα δεν χρειάζεται αντιφατικούς και παλινωδούντες πολιτικούς σαν τον κ.Φίλη, χρειάζεται μια γενναία ριζική προοδευτική ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση και έναν πραγματικό Διαφωτισμό, που θα βγάλει τη χώρα από τα βαλκανικά και ανατολίτικα δεσμά της και σε επίπεδο οικονομικών μηχανισμών και σε επίπεδο θεσμών και σε επίπεδο νοοτροπιών. Σε ότι αφορά στους γείτονες, η ακριβοδίκαιη αλήθεια σώζει, η εν πολλαίς αμαρτίαις χρεοκοπημένη πατρίδα μας, δεν έχει την πολυτέλεια των υπερεξοπλισμών και του τυφλού εθνικιστικού μίσους που στηρίζεται σε αφόρητα μονομερείς οπτικές. Οι πραγματικά μεγάλοι μας πολιτικοί, το ήξεραν αυτό πολύ καλά, αλλά σήμερα ζούμε την εποχή των πολιτικών ρεταλιών. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

ΥΓ
Προδότης κι αυτός;
Η επιστολή του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Σουηδική Ακαδημία με την οποία πρότεινε τον Κεμάλ Ατατούρκ για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης !

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

37 απαντήσεις στο Το πραγματικό αμάρτημα του κου Φίλη

  1. Ο/Η karampas kostas λέει:

    Ο φίλης και ο ΣΥΡΙΖΑ και το κκε είναι γενίτσαροι .Κακώς σκότωναν Τούρκους το 22 οι Έλληνες.Ήταν έγκλημα.Η άρνηση της γενοκτονίας των Ελλήνων είναι ποινικό αδίκημα.Που είναι το κράτος και οι δικαστές?Μόνο να βαράνε διαδηλωτές ξέρουν.Θα υπάρξουν λαϊκά δικαστηρια

  2. Ο/Η atheofobos λέει:

    Προσυπογράφω!

  3. Ο/Η IK λέει:

    Όσο και αν φαίνεται παράξενο, ο Φίλης είπε την αλήθεια, αλλά και τα μπέρδεψε.

    Η Εθνοκάθαρση είναι μια γενικότερη έννοια, που περιλαμβάνει και τη γενοκτονία.

    Η Εθνοκάθαρση χωρίζεται σε δύο τμήματα: την αιματηρή Εθνοκάθαρση και την αναίμακτη Εθνοκάθαρση.

    Η αιματηρή Εθνοκάθαρση είναι η γενοκτονίο.

    Η αναίμακτη Εθνοκάθαρση είναι η αναγκαστική μετανάστευση.

    Έτσι: αιματηρή Εθνοκάθαρση ή γενοκτονία έχουμε στην δίωξη των Εβραίων, των Αρμενίων, των Ποντίων κ.λπ. και έχει περιβληθεί με νομική ισχύ.
    Αναίμακτη Εθνοκάθαρση ή αναγκαστική μετανάστευση έχουμε με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Εθνοκάθαρση λογίζεται και αυτή, αλλά δεν έχει περιβληθεί με νομική ισχύ.

    Έτσι, ο Φίλης μπερδεύοντας τα πράγματα, ουσιαστικά είπε την αλήθεια.

    ΙΚ

  4. Ο/Η eklag λέει:

    Πολλά θα μπορούσε κάποιος να πει και για αυτόν τον Βενιζέλο,
    αλλά δεν είναι της παρούσης.
    Της παρούσης είναι η λατρεία για τον Φίλη.
    Τελικά όπως μας τα λέτε δεν είναι κακό παιδί.
    Απλώς παρεξηγημένο.
    Το τσαμένο!

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=145158
    ΤΟ ΒΗΜΑ
    Λιάκος Αντώνης

    Τι αποκαλύπτουν τα γαλλικά στρατιωτικά αρχεία

    Ο πόλεμος μέσα από τις εκθέσεις των αξιωματικών, οι αναφορές στις πολιτικές διαφωνίες στο ελληνικό μέτωπο, οι βιαιοπραγίες και ο φάκελος της Σμύρνης

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 01/09/2002 00:00
    ……………………….
    Εκείνο πάντως που προκύπτει είναι ότι αυτά τα τρία χρόνια ο πόλεμος στη Μικρά Ασία ήταν ένας συνδυασμός πολέμου χαρακωμάτων και εμφυλίου πολέμου των μετόπισθεν. Αυτό συνέβαινε και από τις δύο πλευρές. Οι πληθυσμοί ήταν εξοπλισμένοι (αναφέρεται στις 27.9.1922 ότι στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη οι εκκλησίες είχαν γίνει αποθήκες όπλων), εχθρικά αντάρτικα δρούσαν πίσω από τις γραμμές και κυρίως οι αντίπαλοι θεωρούνταν όχι αιχμάλωτοι πολέμου αλλά προδότες. Π.χ., όταν προέλαυνε ο τουρκικός στρατός σε περιοχές που δεν είχαν προλάβει να εκκενωθούν από τους χριστιανούς, συγκέντρωνε τους άνδρες και όσους από αυτούς θεωρούσε ότι συμμετείχαν στις εχθροπραξίες, κατά τεκμήριο όλους, τους εκτελούσε αμέσως ως συνεργάτες του εισβολέα. Τα επεισόδια αυτά είχαν ως αποτέλεσμα αντεκδικήσεις και τη γενικευμένη φυγή των πληθυσμών πριν από την προέλαση των αντιπάλων. Ετσι η σύγκρουση δεν ήταν μόνο ανάμεσα στους στρατούς και στους πληθυσμούς, αλλά και ανάμεσα σε πληθυσμούς, όπως συνέβη, με θύματα τους χριστιανούς, στη Μαγνησία και στην Ανατολική Θράκη (9.9.1921).

    * Οι ελληνικές βιαιότητες

    Οι ελληνικές βιαιοπραγίες εναντίον του μουσουλμανικού πληθυσμού σημειώνονται στα αρχεία σε τέσσερις περιπτώσεις. Η πρώτη αφορά την απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη. Αναφέρεται τριήμερη λεηλασία των τουρκικών καταστημάτων και έκτροπα εναντίον του μουσουλμανικού πληθυσμού χωρίς ο ελληνικός στρατός να παρέμβει για να αποκαταστήσει την τάξη (αναφορά 1.6.1919). Η δεύτερη περίπτωση αφορά τους βομβαρδισμούς ανοχύρωτων τουρκικών χωριών στην Προποντίδα και στον Πόντο από ελληνικές κανονιοφόρους με πολλά θύματα και καταστροφές σπιτιών (τηλεγρ. 16.4.1921 και 15.6.1921). Η τρίτη αφορά την περίπτωση της Νικομήδειας/Izmit: «Η ελληνική φρουρά εκκένωσε την Ιζμίτ τη νύχτα της 27/28 Ιουνίου 1921 αφού επιβίβασε στα πλοία τον ελληνικό πληθυσμό. Οι έλληνες στρατιώτες πυρπόλησαν ένα μέρος της πόλης, έσφαξαν μουσουλμάνους και διέπραξαν πολυάριθμες υπερβολές» (τηλεγρ. 29.6.1921). Σε άλλη αναφορά: «Οι πυρπολήσεις, οι σφαγές, οι βιασμοί και οι λεηλασίες στις μουσουλμανικές συνοικίες της Ιζμίτ κράτησαν από 24 ως 27 Ιουνίου. Τις διέπραξαν Αρμένιοι που τους χρησιμοποίησαν οι Ελληνες και έλληνες στρατιώτες και ναύτες. Ο λοχαγός Delord είδε με τα μάτια του 64 πτώματα, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι με τα χέρια δεμένα στην πλάτη, τα αφτιά κομμένα και έχοντας διάφορα ίχνη αγριοτήτων. Παρενέβη με μεγάλο θάρρος, έσωσε 4.000 μουσουλμάνους που κατέφυγαν σε γαλλικό σχολείο και στην καθολική εκκλησία. Οι Ελληνες έκαψαν και εβραϊκά σπίτια» (τηλεγρ. 1.7.1921). Πυρπολήθηκαν επίσης και όλα τα μουσουλμανικά χωριά της νότιας ακτής του κόλπου της Νικομήδειας (τηλεγρ. 2.7.1921). Αναφορικά με τους εβραίους, σε άλλη αναφορά σημειώνεται «γενική έξοδος εβραίων και καθολικών παρά τις διαβεβαιώσεις του τουρκικού στρατού» (18.9.1922).

    Η τέταρτη περίπτωση με τις πιο εκτεταμένες καταστροφές αφορά την υποχώρηση μετά την ήττα στον Σαγγάριο. Σε τηλεγραφήματα από τις 5 ως τις 8 Σεπτεμβρίου αναφέρεται ότι οι μουσουλμανικές συνοικίες των πόλεων Αφιόν Καραχισάρ και Εσκί Σεχίρ καθώς και μεγάλος αριθμός χωριών πυρπολήθηκαν συστηματικά. Σε μερικά μέρη όλοι οι κάτοικοι, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, πυρπολήθηκαν ζωντανοί μέσα στα τζαμιά. Οι πληροφορίες αυτές, κατά τις αναφορές, προήλθαν από καθολικούς μισιονάριους και από εκπροσώπους αμερικανικών και ευρωπαϊκών ανθρωπιστικών οργανώσεων που δρούσαν στην περιοχή. Ο επικεφαλής της καθολικής αποστολής μάλιστα έγραψε στην αναφορά του ότι «εξαιτίας αυτών των φρικαλεοτήτων οι Ελληνες έχασαν κάθε δικαίωμα να μιλούν για τουρκικές βαρβαρότητες» (τηλεγρ. 8.9.1922). Η συγκέντρωση γυναικοπαίδων στα τζαμιά και η πυρπόλησή τους έγινε ένα μείζον θέμα την εποχή αυτή. Ο γάλλος στρατιωτικός απεσταλμένος στην Κωνσταντινούπολη έγραψε προς το Παρίσι στις 8.9.1922: «Οι Ελληνες δίνουν στην πάλη αυτή ένα χαρακτήρα ανεξήγητο και δύσκολα θα αποφευχθούν τα αντίποινα», και ζήτησε από την κυβέρνησή του να παρέμβει στην Αθήνα ώστε να σταματήσουν οι «βλακώδεις και εγκληματικές αντεκδικήσεις». Ο γάλλος πρόεδρος Πουανκαρέ έστειλε στις 28.9.1922 ένα τηλεγράφημα προς τους πρεσβευτές της χώρας του στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στο οποίο έγραφε: «Οι Ελληνες κατέστρεψαν τις πόλεις και τα χωριά της Ανατολίας κατά την αποχώρησή τους. Χρειάζεται να εμποδιστούν ώστε να μην καταστρέψουν και τις πόλεις της Αν. Θράκης».

    * Οι αναφορές για την πυρκαγιά
    …………………

  6. Ο/Η eklag λέει:

    Α ρε ΑΘΑΝΑΤΕ καπετάν-Μιζέρια!
    Για ποιους πολέμησες;
    που να τους πάρει το ποτάμι όπως τα κόκκαλά σου.

  7. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ὁ Φίλης ὡς τί μιλᾷ; Ὡς ἀνύπαρκτος ἱστορικὸς ἢ ὡς ἀεὶ ἐκπαιδευόμενος νομικός; Χρησιμοποιεῖ τὴν θέσιν του ὡς ὑπουργὸς Παιδείας, ἐπειδὴ δὲν ἔχει θέσιν στὰ ἐπιστημονικὰ συνέδρια; Εἶναι πολιτικὸς ἐν μέσῳ ψευτῶν, ραδιουργῶν καὶ μηχανοῤῥάφων. Ἀπέναντι δὲν ἔχουμε ἕνα εὐρωπαϊκὸ κράτος, ἀλλὰ ἕνα θεοκρατικό-στρατοκρατικό. Ἐὰν εἶναι ἠθικὸς νὰ τὸ δείξῃ στὴν κοινωνία ποὺ τὸν ἀνέδειξε, μὴ παραχωρῶν τὴν φιλανθρωπία στὸ μονοπώλιο τῆς Ἐκκλησίας.
    Ὁ ὁρισμὸς Τατσοπούλου εἶναι παράλογος. Ὁ κάθε παρανοϊκὸς δικτάτωρ στὸν τομέα κυριαρχίας του σκοτώνει, Ἔφερε καὶ παράδειγμα τὸν David Irving, ὁ ὁποῖος πλαστογράφησε στοιχεῖα, γι’αὐτὸ καταδικάστηκε στὴν Αὐστρία.
    Κάποτε πρέπει νὰ ζητοῦμε νὰ τηρεῖται ἡ λογικότητα καὶ ὄχι τὸ τί λέει πῶς πιστεύει ὁ καθένας.

  8. Ο/Η Left and liberal λέει:

  9. Ο/Η Eco λέει:

    ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΝ
    http://dimitrisdoctor2.blogspot.gr/2008/06/h_11.html

    Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008

    H «Αγία Ζώνη» που έγινε «Ναβουχοδονόσορ»

    Η πρώτη έκδοση, Μυτιλήνη 1931.

    Πριν λίγο καιρό είχαμε ασχοληθεί σχετικά με το Πως το εθνικό συμφέρον αλλάζει την λογοτεχνία:Το 1922 και οι λογοτεχνικές αναθεωρήσεις . Εδώ και καιρό έψαχνα να βρω την πρώτη έκδοση (Μυτιλήνη, 1931) του βιβλίου του Ηλία Βενέζη [1] » Το Νούμερο 31328″ [2] , πριν αυτή υποστεί από τον συγγραφέα διορθώσεις επί το …ελληνοχριστιανικότερον (!). Τελικά το βρήκα χάρη στην κ. Αγγέλα Καστρινάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τομέα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης την οποία και ευχαριστώ θερμά για την δυνατότητα που μου έδωσε να διαβάσω την πρώτη αυτή σπάνια έκδοση, η οποία φυσικά δεν κυκλοφορεί πια.

    Στην συζήτηση που ακολούθησε το ποστ που προανέφερα είχα αναφέρει: Σίγουρα ο κάθε συγγραφέας έχει κάθε δικαίωμα να τροποποιεί το κείμενό του, όπως έχει όμως κάθε δικαίωμα και ο αναγνώστης να κρίνει τις αλλαγές του κειμένου, και να βλέπει για ποιον λόγο έγιναν αυτές οι αλλαγές. Δεν απαιτούνται φυσικά μαντικές ικανότητες για να καταλάβει κανείς τι εξυπηρετούν οι αφαιρέσεις από το κείμενο που αφορούν τις βιαιοπραγίες του ελληνικού στρατού κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας. […]Φυσικά το μεταπολεμικό και σίγουρα το μετεμφυλιακό σκηνικό υπαγόρευσε αν δεν επέβαλε αυτές τις αλλαγές προς ένα πιο … εθνικόφρον παρόν με αναδρομική ισχύ.Οι αναφορές στις βιαιπραγίες του ελληνικού στρατού «ενοχλούσαν» τους εθνικόφρονες και δεν ήθελαν τίποτα γραπτό που να αφήνει τσάκιση στο καλοσιδερωμένο εθνικό προφίλ.

    Κρίνουμε, ή μάλλον διαπιστώνουμε τους λόγους για τους οποίους οι συγγραφείς στις αναθεωρήσεις τους, πλάθουν -σε ευθυγράμμιση με την κυρίαρχη εθνικοφρονούσα ιδεολογία της εποχής τους- μέσα από τις αλλαγές αυτές και καλλιεργούν και αυτοί -κατ’εντολήν της εξουσίας- τα γνωστά στερεότυπα και δίπολα: οι καλοί έλληνες και οι κακοί τούρκοι.Και αυτό επιτυχγάνεται μόνον με αποσιωπήσεις των δικών μας βιαιοπραγιών.

    Να σημειώσω κάτι. Δεν κατηγορώ τους συγγραφείς ως προδότες ή ως εθνικιστές.Δεν μπορώ να κρίνω τα δεδομένα της σκέψης τους ή να παρακολουθήσω την σκέψη τους σε σχέση με την εκάστοτε κοσμοθεωρία τους.Αυτό που βλέπω είναι ότι η αρχική διήγηση είναι η πραγματικότητα, ενώ οι επόμενες, προκειμένου να υπηρετήσουν άλλους σκοπούς, έχουν απομακρυνθεί από την πραγματικότητα, καλώς ή κακώς.Σήμερα, στην περίπτωση του βιβλίου του Βενέζη, το οποίο δεν είναι μυθιστόρημα, αλλά αφήγηση πραγματικών γεγονότων, αν κάποιος σας πρότεινε ποια από τις πολλές εκδόσεις θα θέλατε να διαβάσετε, δεν θα επιλέγατε την πρώτη, την αυθεντική, την γνήσια, γνωρίζοντας ότι οι επόμενες έχουν «σάλτσες» και παραχαράξεις της αρχικής διήγησης;

    Διάβασα με προσοχή την α’ έκδοση. Έπειτα διάβασα για άλλη μια φορά και την τελευταία έκδοση και σημείωσα κάποιες χαρακτηριστικές αλλαγές που έκανε ο Ηλίας Βενέζης.

    Ας τις δούμε λοιπόν:

    1) «Οι παπάδες μας».Ο Ηλίας Βενέζης και οι σύντροφοί του είναι κλεισμένοι σε μία αποθήκη. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και οι τούρκοι βάζουν μέσα στην αποθήκη-φυλακή πολλούς παπάδες (γύρω στους 30).

    *Έκδοση 1931, σ.76-77: «Ήταν ένα τεράστιο συγκρότημα από κοιλιές που πρόβαλαν στην αρχή.
    Παραγεμισμένες, αξιοπρεπείς, άλλες γυμνές, στα φόρα, άλλες κρυμένες πίσω από τα λινά μακριά σώβρακα που ξεφτούσαν στα λασπωμένα ποδάρια. Ύστερα ήρθαν τα κεφάλια, μάτια, κοτσίδες, γένια, μαλλιά-κουβάρια σα να γύριζαν από καυγά. Και πίσω απ’όλα αυτά τον είδαμε, τον είδαμε. Ήταν ο Θεός.
    – Μωρέ, οι παπάδες μας.
    Ήταν καμιά τριανταριά, όλη η ιερή ομοσπονδία τ’ Αϊβαλιού. Σε λιγοστούς μονάχα κυμάτιζαν κάτι απομεινάρια από ράσα. Ένα δυο διατηρούσαν ακόμα στραβά, εφέδικα, τσαλακωμένα απ’ τα χτυπήματα, τα καλιμαύχια. Οι άλλοι ήταν ολόγυμνοι, με τις φανέλες και τα σώβρακα. Ρίχτηκαν χάμου και φώναζαν όλοι μαζί, επί παραγγελία.
    Ύστερα μυρίσαν μιά τον αγέρα, άλλη μιά φυσήξαν τα ρουθούνια- ανθρωπινό κρέας μυρίζει, λέει ο δράκος- μωρέ παστό μυρίζει φωνάζουν και χυμούν τα ράσα.
    Αρπούσαν τις σαρδέλες και τις κατεβάζαν μονοκόματα με τα λέπια, πίναν κουβαδιές νερό καί τα ξαναβάζαν μπρός.
    Ύστερα, όποιος επρόλαβε τον κύριο είδε, χώναν μές τούς γυμνούς κόρφους τους αρμηρά, χουφτιές, χουφτιές, μην τύχει και τελέψουν.Ευλογία.
    Μονάχα δυό, έτσι που πέσαν δεν μετακινήθηκαν. Μιά νέα, ήμερη αχαμνή μορφή που ρεζίλευε το είδος κ’ένας γέρος πάνου από εβδομήντα χρονώ».

    *50η έκδοση, σ.112:

    «Ήταν μιά πηχτή μάζα από κοιλιές που πρόβαλλαν στήν αρχή, άλλες γυμνές στα φόρα, άλλες κρυμμένες πίσω απ’τα λινά μακριά σώβρακα που ξεφτούσαν στα λασπωμένα ποδάρια. Ύστερα ήρθαν τα κεφάλια, μάτια, κοτσίδες, γένια, όλα μαλλιά κουβάρια σά νά γυρίζαν από καβγά.
    – Μωρέ, οι παπάδες μας.
    Ήταν καμιά τριανταριά, όλοι οι γέροντες του Αιβαλιού. Σε λιγοστούς μονάχα κυμάτιζαν κάτι απομεινάρια από ράσα. Ένα δυό διατηρούσαν ακόμα στραβά, τσαλακωμένα απ’ τά χτυπήματα τά καλλιμαύχια. Οι άλλοι ήταν ολόγυμνοι, με τις φανέλες και τα σώβρακα.
    Ρίχτηκαν χάμου και φωνάζαν όλοι μαζί απ’τους πόνους.
    Ύστερα, σπρωγμένοι από την πείνα, χύθηκαν στα παστά. Αρπούσαν τις σαρδέλες και τις κατεβάζαν μονοκόμματες με τα λέπια, πίναν κουβαδιές νερό, πάλι, πάλι.
    Μονάχα δυό, έτσι που πέσαν, δέ μετασάλεψαν: μιά νέα, ήμερη, αχαμνή φωνή, κ’ένας γέροντας πάνου από εβδομήντα χρονώ».

    Στο Νούμερο εντυπωσιάζει πράγματι η βιαιότητα με την οποία ο συγγραφέας καταφέρεται εναντίον της θρησκείας και της εκκλησίας το 1945, αν και οι ειρωνικές αποστροφές προς τον Θεό διατηρούνται, ο αντικληρικαλισμός έχει αισθητά υποχωρήσει [3].

    Αριστερά, η 50η έκδοση, δεξιά η πρώτη, του 1931.

    2) Το Συνεργείο Αντιποίνων.

    Ο Βενέζης επίσης προχωρά στην αφαίρεση του κομματιού που αναφέρεται σε ελληνικά αντίποινα με οργανωμένη μορφή, σε ένα «Συνεργείο Αντιποίνων».
    Τα αποτρόπαια βασανιστήρια, στα οποία κάποιοι Έλληνες υπέβαλλαν τους αντιπάλους τους, σβήνονται σιγά σιγά από έκδοση σε έκδοση.
    Τις αλλαγές αυτές όσον αφορά τα αντίποινα και την εικόνα του κλήρου τις έχει επισημάνει και ο Ρένος Αποστολίδης, περ. Τα νέα ελληνικά, τχ.5 (Μάιος 1952), σ.388, και Κριτική του μεταπολέμου, Αθήνα 1962, σ.16-17.
    Ο Ρένος Αποστολίδης, θεωρώντας ότι οι αλλαγές αυτές έγιναν στην γ’ εκδ. του 1952 (έχουν γίνει όμως ήδη το 1945), κατηγορεί τον Βενέζη ότι τροποποιεί το έργο του, προκειμένου να γίνει δεκτός στην Ακαδημία Αθηνών[4].

    *Έκδοση 1931, σ.62-63:


    «Στην κατοχή, όξω απ’ τήν Πέργαμο βρέθηκαν τα πτώματα, καμιά σαρανταριά φαντάροι δικοί μας, σφαγμένοι και πεταλωμένοι.
    Ύστερα πήγε εκεί το 4ο Σύνταγμα.
    Έγινε ένα «Συνεργείο Αντιποίνων».
    Τοποθετήθηκε ένα νέο παιδί, Μυτιληνιός.
    Ήταν μάνα.
    Σκαρφίζουνταν ένα σωρό πράγματα: Το κρανίο κόβεται σιγά-σιγά με το πριόνι, έναν κύκλο γύρω, τα χέρια λιανίζουνται με μιά βαριά, δύο μάτια βγαίνουν εύκολα με ό,τι να’ναι.
    Οι εχτροί κουβανιούνταν στην παράγκα του Συνεργείου, βλέπαν και περιμέναν σειρά».

    *50η Έκδοση, σ.95: «Τον καιρό της ελληνικής κατοχής βρέθηκαν όξω απ’ τήν Πέργαμο τά πτώματα -καμιά σαρανταριά φαντάροι δικοί μας, σφαγμένοι από τους Τούρκους και πεταλωμένοι. Ύστερα πήγε εκεί το 4ο ελληνικό σύνταγμα. Γινήκανε, τότες, αντίποινα πολλά».

    3) Ο Θεός Νο 2.

    Ένας παπάς -συγκρατούμενος- εποφθαλμιά το παπούτσι του Η.Βενέζη:

    *Έκδοση 1931, σ.91: «Ένας παπάς κοντά μου προσέχει τή μοναδική μεγάλη παπούτσα που έχω αφήσει εκεί δίπλα να στεγνώσει.
    – Που είναι το ταίρι; με ρωτά.
    Δεν απαντώ.
    – Το ταίρι; Α, τόχε τ’ άλλο το παιδί, λέει ο διπλανός μου [5].
    – Α, αυτό που απόμεινε;
    -Ναι, αυτό.
    -Δε σου είναι μεγάλο; με ρωτά ο Θεός νο 2, κοιτάζοντας με βουλιμία το παπούτσι.
    Τσιμουδιά.
    Ο Θεός το παίρνει, το βάζει, το δοκιμάζει, του έρχεται ίσα-ίσα.
    -Μου το δίνεις παιδάκι; Τι σου χρειάζεται;
    Κουνώ τους ώμους αδιάφορα. Τι μου χρειάζεται;
    -Θα δέομαι για κείνον, λέει ο Θεός κ’είναι χαρούμενος».

    *50η Έκδοση, σ.130:

    «[…] – Δεν σου είναι μεγάλο; με ρωτά πάλι ο παπάς[…].
    […] Ο παπάς το παίρνει[…]
    […] -Θα δέομαι για κείνον, λέει, κ’είναι χαρούμενος».

    4) Ο εχθρός έλληνας.

    *Έκδοση 1931,σ.103: «Γιατί ο τόπος, κει κατά τ’Αρμένικα, ήταν καμένος απ’ τόν εχτρό που είχε φύγει».
    *50ή Έκδοση,σ.145: «Γιατί ο τόπος, εκεί κατά τ’ Αρμένικα, ήταν καμένος από τον Έλληνα που είχε φύγει».

    5) Η πατρίδα του Μπακιρλή-εφέ.

    *Έκδοση 1931, σ.123: «Το Μπακίρ-κιοϊ είνε ίσαμε μιά ώρα απ’το Κιρκαγάτς. Αυτό τ’όνομα το τρέμαμε. Ήταν η πατρίδα του Μπακιρλή-εφέ. Αυτός τον καιρό που ο στρατός μας κρατούσε στην Ανατολή στάθηκε ένα αληθινό παλληκάρι. Δεν έσκυψε, πήρε το βουνό και πολεμούσε. Οι δικοί μας τότες τον τρέμαν. Μιά νύχτα πατήσαν το χωριό και τόν γυρεύαν. Δεν τον βρήκαν. Του σκοτώσαν τη μητέρα του και την αρρεβωνιαστικιά.
    Αυτήν μάλιστα λέγαν πως την κάψαν ζωντανή μες το σπίτι που βάλαν μπουρλότο».

    Στην 50η έκδοση,σ.169, η τελευταία πρόταση απαλείφεται («Αυτή μάλιστα … μπουρλότο»).

    6) Η προσευχή των κρατουμένων.

    *Έκδοση 1931, σ.201:
    «Σα γυρίσαμε στα κουβούσια πλυθήκαμε.
    Ύστερα ήρθε η σειρά της προσευχής.
    – Α στο διάολο, να τελειώνουμε λοιπόν».

    Στην 50η έκδοση,σ.266, η τελευταία πρόταση(«Ά στο διάολο…) απαλείφεται .

    Λίγες σελίδες μετά (έκδοση 1931, σ.217):
    «-Σηκωθείτε! Σηκωθείτε!
    -Τι είναι πάλι;
    -Προσευχή!
    Το προφέρνουν στον ίδιο τόνο, όπως κάποτες το: «οντουνά».
    – Προσευχή!
    Οι σκλάβοι βλαστημούν, σηκώνουνται, χασμουριένται, τεντώνουν τα χέρια τους να ξεμουδιάσουν και κουνιούνται προς το κέντρο του στρατοπέδου:
    – Ά, στο διάολο!»

    Στην 50η έκδοση, η φράση «Α, στο διάολο» απαλείφεται.

    7) Η «Αγία Ζώνη» που έγινε «Ναβουχοδονόσορ».

    *Έκδοση 1931,σ.217: «Στο στρατόπεδο έχουμε μαζέψει πολλά σκυλιά. Οι σκλάβοι τα κουβαλήσαν απ’ όξω απ’ τα χωράφια που δουλεύαν. Είναι μια τρυφερότητα μες την τραχιά ζωή τους. Τα πιο πολλά είναι αχαμνά -τρων ό,τι περισσεύει. Έχω και γω ένα. Ένα κοπρόσκυλο. Το λέμε «η Αγία Ζώνη». Γιατί; Έτσι: Γιατί εγώ είμαι το Νο 31328;».

    Στις επόμενες εκδόσεις , το κοπρόσκυλο ξαναβαφτίζεται σε … «Ναβουχοδονόσορ»:

    «[…] Έχω κ’εγώ ένα. Ένα κοπρόσκυλο. Το λέμε Ναβουχοδονόσορ» (50η έκδοση, σ.288) .

    Η ίδια μετονομασία γίνεται και στην 316 σελ. (50η έκδοση) που διορθώνει την «Αγία Ζώνη» της σελ. 241 της α’ έκδοσης.

    Επίλογος: Η αλλαγή σε ένα λογοτεχνικό κείμενο με γνώμονα το εθνικό συμφέρον είναι δικαίωμα του συγγραφέα, όμως η περίπτωση του Ηλία Βενέζη είναι εντελώς διαφορετική. Ο Βενέζης αλλάζει και αναθεωρεί τα ίδια τα βιώματά του, παραχαράσσει και αλλοιώνει τον ίδιο του τον εαυτό και τούτο είναι πολύ τραγικό (με την αρχαιοελλληνική έννοια της λέξης).
    Κανείς δεν θα μάθει αν ο Βενέζης εξαναγκάστηκε γι’αυτές τις αλλαγές προκειμένου να κερδίσει μια θέση στην Ακαδημία των Αθηνών στο μετεμφυλιακό κράτος, ούτε αν αυτές οι αλλαγές ήταν μια δήλωση μετανοίας.

    doctor

    _____________________________________________________

    [1] Βενέζης (1904 – 1973). Ο Ηλίας Βενέζης (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ηλία Μέλλου) γεννήθηκε στις Κυδωνιές (Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας, γιος του Μιχαήλ Δ. Μέλλου και της Βασιλικής Γιαννακού Μπιμπέλα. Είχε έξι αδέρφια. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο πατέρας του και μια αδερφή του αποκλείστηκαν στη Μικρά Ασία και η υπόλοιπη οικογένεια κατέφυγε στη Μυτιλήνη, όπου ο συγγραφέας γράφτηκε στο Γυμνάσιο. Το 1919 επέστρεψαν όλοι στο Αϊβαλί (είχε προηγηθεί η αποβίβαση των ελληνικών στρατευμάτων στη Μικρά Ασία), εκτός από την Άρτεμη, κόρη της οικογένειας, που πέθανε από επιδημία ισπανικής γρίππης στη Μυτιλήνη. Το 1922 ο Βενέζης, που μόλις είχε τελειώσει το γυμνάσιο στη γενέτειρά του, αιχμαλωτίστηκε από τους τούρκους και υπηρέτησε στα τάγματα εργασίας στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας για δεκατέσσερις μήνες. Αφέθηκε ελεύθερος το 1923 και επέστρεψε στη Λέσβο για να βρει την οικογένειά του. Εκεί εργάστηκε αρχικά στο Πλωμάρι ως υπάλληλος της Διευθύνσεως Κτημάτων εξ Ανταλλαγής του Υπουργείου Γεωργίας και στη συνέχεια ως υπάλληλος στις τράπεζες Εθνική και Ελλάδος. Μετά από μετάθεσή του στο υποκατάστημα της Τράπεζας Ελλάδος στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα, όπου εργάστηκε ως το 1957. Το 1938 παντρεύτηκε την Σταυρίτσα Μολυβιάτη με καταγωγή από το Αϊβαλί, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Άννα. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής συνελήφθη από τα S.S. και κλείστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Απελευθερώθηκε εικοσιτρείς μέρες αργότερα μετά από εκκλήσεις του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και άλλων προσωπικοτήτων της εποχής. Πέθανε στην Αθήνα μετά από πολύχρονη και επώδυνη ασθένεια. Γραμματέας και διευθύνων σύμβουλος του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου (1950-1952) και διοικητικός διευθυντής και πρόεδρος της καλλιτεχνικής επιτροπής του (1964-1967), ιδρυτικό μέλος της Ομάδας των Δώδεκα (1950), συνεργάτης του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (1954-1966), πρόεδρος του κινηματογραφικού φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1963-1966) και αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (1966-1970), ο Ηλίας Βενέζης εκλέχτηκε επίσης μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (1957), θέση από την οποία ανέπτυξε έντονη πολιτιστική δραστηριότητα. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1921 με δημοσιεύσεις διηγημάτων στο περιοδικό της Κωνσταντινούπολης Ο Λόγος. Το 1927 βραβεύτηκε από το περιοδικό Νέα Εστία για το διήγημά του Ο θάνατος και αργότερα δημοσίευσε σε συνέχειες την πρώτη μορφή του εμπνευσμένου από την εμπειρία του στα τάγματα της Ανατολής έργου του Το νούμερο 31328, που εκδόθηκε το 1931. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Γαλήνη, Αιολική γη, Έξοδος και Ωκεανός, που κινούνται όλα, όπως και το πρώτο του στα πλαίσια του ντοκουμέντου, με σαφείς επιδράσεις από την ανθρωπιστική ιδεολογία του συγγραφέα. Ολοκλήρωσε επίσης διηγήματα, ιστορικές μελέτες, οδοιπορικά και το θεατρικό έργο Μπλοκ C, που πρωτοπαραστάθηκε το 1945 από το θίασο του Πέλου Κατσέλη. Έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Το 1949 μετά από πρόσκληση του State Department περιόδευσε στις Η.Π.Α., όπου πραγματοποίησε διαλέξεις και συνεντεύξεις. Τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας και τον Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών (1940 για τη Γαλήνη). Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Ηλία Βενέζη βλ. Αθανασόπουλος Βαγγέλης, «Χρονολόγιο Ηλία Βενέζη (1904-1973)», Διαβάζω 337, 8/6/1994, σ.38-44, Αργυρίου Αλεξ., «Βενέζης Ηλίας», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 2. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1984, Γιαλουράκης Μανώλης, «Βενέζης Ηλίας», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 3. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Στεργιόπουλος Κώστας, «Ηλίας Βενέζης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939) Β΄, σ.334-376. Αθήνα, Σοκόλης, 1992. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).
    [2] Tο Nούμερο 31328 είναι η ίδια η ταυτότητα του συγγραφέα, τότε που παιδί δεκαοκτώ χρόνων οδηγήθηκε από τους Tούρκους στα κάτεργα της Aνατολής. Tο βιβλίο είναι ένα συγκλονιστικό χρονικό «γραμμένο με αίμα», όπως επεσήμανε ο Bενέζης, προσθέτοντας: «Λέω για την καυτή ύλη, για τη σάρκα που στάζει το αίμα της και πλημμυρίζει τις σελίδες του». στην αρχική του μορφή γράφτηκε το 1924 και ξαναδουλεύτηκε το 1931, οπότε εκδόθηκε για πρώτη φορά. H επιτυχία που σημείωσε τότε ήταν τεράστια, ακόμα και έξω από τον ελληνικό χώρο. http://www.hestia.gr/estia_books.asp?titlos=1-04-091
    [3] Αγγέλα Καστρινάκη, «Ο Ελληνικός Κόσμος Ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση 1453-1981» Α’ τόμος, σελ. 165-174.
    [4] Αγγέλα Καστρινάκη, ο.π.
    [5] Πρόκειται για τον Αργύρη, τον φίλο του Ηλία Βενέζη, το τραγικό τέλος του οποίου περιγράφεται εδώ: http://dimitrisdoctor.blogspot.com/2008/04/blog-post.html

    Αναρτήθηκε από doctor στις 10:28 μ.μ.

  10. Ο/Η Nτένης ο τρομερός λέει:

    http://dimartblog.com/2015/11/03/filis/

    της Ξένιας Κουναλάκη για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα—

    Είχαν αντιδράσει πολλοί πέρσι όταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου επέμενε διακαώς να εντάξει στο πολύπαθο νομοσχέδιο περί αντιρατσιστικού λόγου την ποινικοποίηση της γενοκτονίας των Ποντίων. Να γιατί: «Το νομικό τμήμα του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή συντάσσει κείμενο μηνύσεως —με βάση τον περιβόητο αντιρατσιστικό νόμο— που Έλληνες πολίτες θα υποβάλουν κατά του ανεκδιήγητου συριζαίου», ήτοι του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη. Δεν θυμάμαι αν έχει γίνει ποτέ χρήση του αποδεδειγμένα αναποτελεσμικού αντιρατσιστικού νόμου, ήρθε τώρα η ΧΑ να τον επικαλεστεί. Από κοντά και τα τρία τέταρτα των υποψηφίων ηγετών της ΝΔ (Μεϊμαράκης, Τζιτζικώστας και Γεωργιάδης), αλλά και διάφοροι γραφικοί που τον κατηγόρησαν για εθνομηδενισμό και εσχάτη προδοσία, διεκδικώντας την παραίτησή του.

    Ήταν τραγική η σημερινή εικόνα των πρωτοκλασσάτων στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης που πλειοδοτούν σε λαϊκισμό και ψηφοθηρία, απευθυνόμενοι στα πλέον χαμερπή ένστικτα του Βορειοελλαδίτη ψηφοφόρου· ό,τι με κόπο κατάφερε να εξουδετερώσει η εκλογή του Γιάννη Μπουτάρη στη δημαρχία της Θεσσαλονίκης να επανέρχεται με την πιο άγαρμπα εθνικιστική ρητορική, ξεχασμένη από τις μέρες του Παναγιώτη Ψωμιάδη και του Στέλιου Παπαθεμελή.

    (…..)

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AE-%CF%84%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF-%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%B7

    04/11/2015 – 07:00 29 Σχόλια

    Αυτή τη φορά είμαι με τον Νίκο Φίλη

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ

  11. Ο/Η του κώλου λέει:

    Σκληρή επίθεση Καμμένου στον Φίλη

    Νέος κυβερνητικός πονοκέφαλος προκαλείται στο Μέγαρο Μαξίμου, έπειτα από την επίθεση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου, στον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη, με αφορμή τις δηλώσεις του τελευταίου για τη Γενοκτονία των Ποντίων.

    Μάλιστα ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ χαρακτηρίζει τον κ. Φίλη «ανιστόρητο». Ο κ. Καμμένος βρέθηκε σήμερα στην περιοχή Κέλλη, για τον εορτασμό της 103ης επετείου των ελευθερίων της τοπικής κοινότητας, όπου μεταξύ άλλων δήλωσε πως «η Μακεδονία είναι Ελληνική και είναι μία. Το λέω αυτό γιατί ακούγονται διάφορες μοντέρνες φωνές, οι οποίες στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων, αρχίζουν και ξεχνούν ή παραλλάσσουν την ιστορία, όπως αυτό το ανιστόρητο που ακούσαμε προχθές για το θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων. Θα υπάρχουμε κι εμείς οι οποίοι θα αντιστεκόμαστε».

    «Η Γενοκτονία των Ποντίων έγινε και σαν απάντηση της πολιτικής πράξης του υπουργού Παιδείας, εγώ δηλώνω ότι σε όλα τα στρατόπεδα, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, θα γίνουν εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, όπως και εκδηλώσεις που θα αφορούν το σύνολο των εθνικών μας θεμάτων, για τα οποία κάποιοι έχουμε δηλώσει ξεκάθαρα ότι ούτε συμβιβαζόμαστε, ούτε βάζουμε νερό στο κρασί μας, ούτε υποχωρούμε».

  12. Ο/Η silia λέει:

    Προσυπογράφω κι εγώ.
    Θεωρώ την συγκεκριμένη ανάρτηση, σαν δέσμη από φως, μέσα στην «μαυρίλα» των διαδικτυακών (και όχι μόνον) λεγομένων, των τελευταίων ημερών.
    Πολύ καλό.

  13. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    Έτσι είναι αφού οργάνωσαν και καθοδήγησαν την αλληλοσφαγή των λαών, σαν επικεφαλής, των αντίστοιχων καπιταλιστικών κρατών, μετά αλληλοπροτάθηκαν και για το Νόμπελ Ειρήνης!
    Όσο για τον Φίλη δεν είναι σχολιαστής ιστορικών γεγονότων, που του ήρθε ξαφνικά έμπνευση, είναι κορυφαίος κυβερνητικός υπουργός και η παρέμβαση του, έχει διπλωματική σημασία. Στο μεσοπόλεμο το έλεγαν apeasement, όταν το εφάρμοσε ο Chamberlain, με πανηγυρική αποτυχία.
    Το δικό μας, σύγχρονο ελληνικό καπιταλιστικό κράτος, ελπίζουμε να έχει καλύτερη τύχη, μάλλον όμως δεν έχει και άλλη επιλογή.

  14. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ξεχνοῦμε φυσικὰ πῶς ὑπάρχουν καὶ Πόντιοι Μουσουλμάνοι Ἑλληνόφωνοι, οἱ δὲ τότε Ὀθωμανοὶ δὲν πρέπει νὰ εἶχαν ἐθνικὴν (τούρκικην) συνείδησιν. Οἱ Κοῦρδοι πολέμησαν μὲ τὸν Κεμάλ. Τὸ ἑλληνοχριστιανικὸ δόγμα συνένωσε ὅλους τοὺς μουσουλμάνους ὑπὸ τὸν Κεμάλ.

  15. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500037430

    Κουμουτσάκος: Ο Φίλης ηθικός αυτουργός για την επίθεση εναντίον μου

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ο κ.Κουμουτσάκος παραλογίζεται και ο Καμμένος εκτροχιάστηκε:

      http://www.topontiki.gr/article/148262/epiramma-stis-stoles-ton-somaton-asfaleias-oi-agioi-prostates-kathe-oploy-me-apofasi

      4.11.2015 / ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB

      Επίραμμα στις στολές των σωμάτων ασφαλείας οι άγιοι-προστάτες κάθε όπλου, με απόφαση Καμμένου
      Σχόλια (16)

      Την εικόνα του αγίου – προστάτη του όπλου τους θα φέρουν, εάν το επιθυμούν, ως επίραμμα στη στολή τους οι άνδρες των σωμάτων ασφαλείας.

      Σύμφωνα με τον ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗ, ο υπουργός Εθνική Άμυνας Πάνος Καμμένος «καλεί όλους τους στρατιωτικούς (από τους κληρωτούς έως τους αξιωματικούς) να φέρουν, όσοι το επιθυμούν, επίραμμα στους ώμους τους με τη μορφή τού… αγίου προστάτη του όπλου τους.

      »Με δυο λόγια, στη στρατιωτική στολή πλέον θα υπάρχει ραμμένη για το Πολεμικό Ναυτικό η εικόνα του Αγίου Νικολάου, για το Πυροβολικό η εικόνα της Αγίας Βαρβάρας, για τον Στρατό Ξηράς η εικόνα του Αγίου Γεωργίου, για την Πολεμική Αεροπορία η εικόνα των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ κ.τ.λ.

      • Ο/Η στ'αρματα στ'άρματα ο ψεκασμένος λέει:

        Στο αντάρτικο βγήκε ο Καμμένος για το φόρο στη μπύρα: η απειλή μέσω tweet

        Η ρύθμιση στο νομοσχέδιο που προβλέπει αύξηση της φορολογίας στα ελληνικά μικρά ζυθοποιεία βγάζει στα κάγκελα τον κυβερνητικό εταίρο Πάνο Καμμένο.

  16. Ο/Η Left λέει:

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2015/11/05/neonazi-poe/

    ΠΟΕ, χουντικοί και χρυσαυγίτες, χέρι-χέρι στο Σύνταγμα

    Η προσπαθεια της ανύπαρκτης και διαλυμένης ΠΟΕ να δηλώσει την παρουσία της, οι εμπρηστικές δηλώσεις των αντιπάλων της, της ΠΟΠΣ με αφορμή τις δηλώσεις του Φίλη, οδήγησαν στον πλήρη εκτραχηλισμό και στη κυριαρχία των φασιστών και των χουντικών και στην απενοχοποίηση όλων αυτών που έχουν ακριβώς την ίδια ιδεολογία με τους Τούρκους Γκρίζους Λύκους.

    Οι δικοί μας λοιπόν Γκρίζοι Λύκοι, οι χρυσαυγίτες και οι χουντικοί, έκαναν πάρτι το σημερινό απόγευμα της ντροπής στο Σύνταγμα, προκαλώντας επεισόδια….

    Έτσι τιμάμε τη Γενοκτονία; Με κραυγές ηλιθίων και τραμπουκισμούς ακροδεξιών; Χωρίς την παραμικρή περιφρούρηση;

    Οι ηθικές ευθύνες των διοργανωτών είναι τεράστιες, γιατί ακριβώς ήταν γνωστό ότι στις ποντιακές εκδηλώσεις παρεισφρύουν φασιστικά στοιχεία εκμεταλλευόμενα τη χαλαρότητα και τον κάλπικο εθνικισμό που εύκολα κάποιοι ποντιοπατέρες καλλιεργούν.

    Δείτε ένα παλιότερο κείμενο: -Οι χρυσαυγίτες εκμεταλλεύονται την ποντιακή αφασία

    Τεράστια ευθύνη γι αυτή την κατάσταση έχει βέβαια και η Αριστερά, η οποία περιφρόνησε εκχώρησε σε άλλους ένα πολύ σημαντικό ιστορικό ζήτημα και ένα κίνημα Μνήμης των πολιτών…

    ————————————————————-

    ΠΟΣΗ ΝΤΡΟΠΗ!!!

    Πόσο ντροπή, Πόντιοι.
    Πόση προσβολή, για το αίμα των προγόνων σας, να βάζετε μπροστά τους απόγονους του Χίτλερ.
    Πίσω και δεξιά του ναζί Κασιδιάρη, με το ξυρισμένο κρανίο, διακρίνεται ο Αλβανός Roberto Haidi, μπράβος των ναζί. Τα λόγια, εντελώς περιττά. (Niko Ago)

    ————————————————————————————
    ————————————————————————————

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

    -Μπορεί ένας Πόντιος να είναι χρυσαυγίτης;;;;;

    —————————————————————————–
    —————————————————————————–

    ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

    Χτύπησαν τον Γ. Κουμουτσάκο στη συγκέντρωση των Ποντιακών σωματείων

    Χρυσαυγίτες αμαύρωσαν τη σημερινή μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρία των Ποντιακών σωματείων στην πλατεία Συντάγματος, την οποία προσπάθησαν να καπελώσουν, ενώ μία ομάδα από τους συγκεντρωμένους επιτέθηκε στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργο Κουμουτσάκο.
    (……)

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Διακρίνω τον κ.Νικολόπουλο (τ.ΣΥΡΙΖΕΛ) λίγο δεξιά τω Κασιδιάρη (όπως τους βλέπουμε) ή κάνω λάθος;

      • Ο/Η παρανομος λέει:

        Ο Συριζα παιζει πολυ υπουλο παιχνιδι με την ΧΑ, και δυστυχως πιστευω οτι και οι δηλωσεις Φιλη, εντασσονται σε αυτο το παιχνιδι.
        Βtw, δεν νομιζω οτι πρεπει να γινεται αυτη η διακριση για τις γενοκτονιες, η υπαρχει ελευθερια εκφρασης γνωμης και επιστημονικης ιστορικης ερευνας η δεν υπαρχει. Τελεια.

  17. Ο/Η eklag λέει:

    Για την εκδήλωση της Πρεσβείας του Ισαραήλ,
    ο προσκεκλημένος της οποίας Idan Raichel επικροτεί πλήρως και τις σφαγές άμαχων Παλαιστίνιων από τον Ισραηλινό στρατό,
    ο Φίλης δεν έκανε ακόμη δηλώσεις;
    Αγωνιούμε!

  18. Ο/Η ΚΔ λέει:

    https://theshadesmag.wordpress.com/2015/11/05/stoxasmoimeaformitisdiloseisfili/
    Στοχασμοί με αφορμή τις δηλώσεις του κ. Φίλη

    Posted on November 5, 2015 by shadesmag in Απόψεις // 2 Comments

    Follow Blog via Email

    Του Benjamin Conti

    Τις τελευταίες ώρες έχει ξεσπάσει στο διαδίκτυο ένας πραγματικός πόλεμος, με σχόλια και ανακοινώσεις για τις δηλώσεις του υπουργού παιδείας κ. Φίλη σχετικά με αυτό που στην Ελλάδα ονομάζουμε γενοκτονία των Ποντίων. Ο κ. Φίλης αμφισβήτησε ευθέως, την ιστορική ορθότητα σε ένα από τα καυτά θέματα που απασχολούν την ελληνική πολιτική σκηνή, αλλά και κοινωνία εδώ και πολλές δεκαετίες. Είναι ένα από αυτά τα θέματα που εμείς συχνά, πυκνά τα εντάσσουμε στις κυρίαρχες εθνικές αφηγήσεις του ελληνικού καπιταλιστικού κράτους και των ιδεολογικών του δομών. Σε αυτό το κείμενο όμως δεν θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσο τα επιχειρήματα του κ. Φίλη επαρκούν ή όχι, για να πείσουν την κοινή γνώμη ή την ακαδημαϊκή κοινότητα για το εάν ήταν ή όχι γενοκτονία των Ποντίων, την περίοδο έξαρσης του κινήματος των Νεοτούρκων. Είναι όντως ένα ιστορικό ζήτημα που χρίζει παραπέρα μελέτης από τους ιστορικούς και εμάς τους ίδιους. Αυτό που θα μας απασχολήσει περισσότερο εδώ είναι ποιοι και γιατί κατηγορούν τον κ. Φίλη.

    Χθες κατέθεσε μήνυση η χρυσή αυγή και σήμερα μαθαίνουμε ότι κατέθεσε μήνυση και ο πατριωτικός σύνδεσμος Λακωνίας που πρόσκειται στην χρυσή αυγή [1]. Η περίπτωση του δεύτερου μας έχει απασχολήσει αρκετά συχνά τελευταία, ύστερα από την εκδήλωση τιμής στον φασίστα Μεταξά στην Σκάλα Λακωνίας και λόγω της απουσίας αντίδρασης της τοπικής αριστεράς και αντιεξουσιαστικού χώρου [2]. Η μήνυση λοιπόν εναντίων του υπουργού έρχεται αμέσως μετά τις δηλώσεις του, από τον χώρο των νεοναζί, φυσικά γεγονός διόλου περίεργο. Αυτό όμως που θα πρέπει σε ένα υποψιασμένο αναγνώστη να γεννήσει εποικοδομητικές σκέψεις είναι: πως οι αρνητές του ολοκαυτώματος των Εβραίων – του χειρότερου εγκλήματος που γνώρισε η ανθρωπότητα – αυτοί που δεν χάνουν ευκαιρία σε δημόσιες εμφανίσεις ακόμα και στο αστικό κοινοβούλιο [3] να μας πουν ότι οι Εβραίοι δεν έπαθαν τίποτα κατά την διάρκεια της εθνικοσοσιαλιστικής θηριωδίας, τώρα παριστάνουν τους θιασώτες της ιστορικής μνήμης, είτε εξισώνοντας του Πόντιους με την βιομηχανοποίηση του θανάτου στο Άουσβιτς, είτε παριστάνοντας τους υπερασπιστές μειονοτήτων. Η περίπτωση των νεοναζί είναι σχετικά εύκολη στο να απαντηθεί με επάρκεια. Τα επιχειρήματα τους είναι συχνά για τα σκουπίδια έτσι και αλλιώς. Αυτό όμως που πρέπει να σημειώσουμε εδώ είναι ότι οι νεοναζί απολαμβάνουν ασυλία μέσα στο ελληνικό καπιταλιστικό κράτος και στα κρυφά βρίσκουν αρκετούς υποστηρικτές που φαινομενικά δεν είναι στο ίδιο πολιτικό μπλοκ με τους ίδιους. Έτσι όταν είχαμε τις δηλώσεις Κασιδιάρη στην βουλή που αρνήθηκε το ολοκαύτωμα, δεν είχαμε ιδιαίτερες αντιδράσεις >>>>>>>> https://theshadesmag.wordpress.com/2015/11/05/stoxasmoimeaformitisdiloseisfili/

  19. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ὁ ῥόλος τῶν Χρυσαυγιτῶν εἶναι ἀνάλογος μ’αὐτὸν τῶν ἀναρχικών καὶ τῶν κομμουνιστῶν.
    Καπέλωμα κάθε πατριωτισμοῦ, ὥστε ὁ πατριωτισμὸς νὰ ταυτίζεται μὲ τὴν Χρυσῇ Αὐγή.

  20. Ο/Η αδελφη lola λέει:

    α δεν ειμαστε καλα, κοιτα τωρα που θα συμφωνησω μαζι σου!

  21. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

  22. Ο/Η laskaratos λέει:

    Eίναι το λιγότερο γελοίο να κατηγορείται ο Φίλης επειδή Χρυσαυγίτες επιτέθηκαν στον Κουμουτσάκο. Ειδικά η περίπτωση της κυρα Φώφης είναι για τα πανηγύρια:

    http://tvxs.gr/news/ellada/epikindyni-oksynsi-kai-politika-paixnidia-me-aygo-toy-fidioy

    Βαγγέλης Μεϊμαράκης και Φώφη Γεννηματά άνοιξαν χθες το βράδυ επικίνδυνες ατραπούς πολιτικής και κοινωνικής όξυνσης απενοχοποιώντας, ουσιαστικά, τους Χρυσαυγίτες για την επίθεση στον Γιώργο Κουμουτσάκοκαι καταγγέλλοντας ως ηθικό αυτουργό τον Νίκο Φίλη.
    …………

    Την γραμμή Μεϊμαράκη έσπευσε να υιοθετήσει άμεσα και η Φώφη Γεννηματά, γεννώντας πολιτικά ερωτήματα ακόμη και εντός ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατικής Συμπαράταξης: «Ο κ. Φίλης που έσπευσε να καταδικάσει τη σημερινή επίθεση ας προβληματιστεί: ποιος θρέφει τον διχασμό & δίνει αφορμή στις ακροδεξιές λογικές;», έγραψε στο twitter η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ενώ λίγο αργότερα δήλωνε: «Ας σκεφτεί ο κ. Φίλης ποιος εκτρέφει τον τραμπουκισμό».

    Αποστάσεις από το μέτωπο του πυρός πήρε το Ποτάμι καλώντας άπαντες να καταδικάσουν τον «εθνικολαϊκισμό, την πατριδοκαπηλεία και τον διαχωρισμό των Ελλήνων σε πατριώτες και προδότες». Το κλίμα όμως χθες τη νύχτα στη Βουλή, εντός και εκτός Ολομέλειας, ήταν βαρύ και πνιγηρό. Δείχνοντας επικίνδυνη διολίσθηση στα χαρακώματα των πολιτικών εμπρησμών…

  23. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Οταν ο «μεγαλος ασθενης» εχασε ολα τα ευρωπαϊκα του εδαφη, οι Οθωμανοι αξιωματικοι ως εκπροσωποι της μελλουσας αστικης ταξης πηραν την υποθεση στα χερια τους πολυ σοβαρα. Οι Αρμενιοι, οι Ελληνες (Μικρσιατες, Πολιτες, Ποβντιοι,…) οι Εβραιοι και αλλοι πληθυσμοι που ελεγχαν την βιοτεχνια και το εμποριο αποτελουσαν εμποδιο. Οι θρησκευτικες διαρεσεις ηταν προσχηματικες και επομενως δευτερευουσες. Ετσι την πληρωσαν με τραγικο τροπο, στην πλειονοτητα τους αθωοι αγροτες, εργατες,…, ενω πολλοι ευποροι/πλουσιοι την γλυτωσαν φευγοντας εγκαιρα αξιολογωντας τις πληροφοριες απο τις ευρωπαικες πρεσβειες και προξενεια.

    Η ιστορια ειναι ταξικη και παντοτε επαναλαμβανεται, αφανιζοντας περισσοτερο τους αδυνατους φυσικα (γυναιοπαιδα, ηλικιωμενους) και οικονομικα.

    Οσο για τα εγκληματα πολεμου, αυτα εγιναν εκατερωθεν και περισσοτερον απ την πλευρα των Οθωμανων/Κουρδων/…. (τακτικου στρατου και ατακτων) τοσο για λογους που ανεφεραν οι προηγουμενοι, αλλα ειναι φυσικο και αναμενομενο, για καθυστερημενους βαλκανικους λαους πριν εναν αιωνα.

    Απ’ οτι θυμαμαι ο Ποντιοι αντισταθηκαν και προστατευσαν -οσο ηταν δυνατον- μερος του πληθυσμου τους- με ανταρτικο.

    Αυτο που δεν εγινε, οπως μας ελεγε στην 6η Γυμνασιου ενας εξαιρετος καθηγητης μας φιλολογος, ηταν η δημιουργια πολιτοφυλακης στην επαρχια της Σμυρνης, που θα βοηθουσε πολυ την αντισταση στους επελαυνοντες Οθωμανους/Κουρδους και επομενως στην επιτυχεστερη υποχωρηση/ μεταφορα του αμαχου πληθυσμου ελληνικης καταγωγης στα γειτονικα ελληνικα νησια.

  24. Ο/Η Κάποιος λέει:

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=43747

    Ανδρέας Πετρουλάκης

    Κύριε Μεϊμαράκη, κυρία Γεννηματά, ντροπή

    Kαι ο μεν Γιώργος Κουμουτσάκος έχει πολλά ελαφρυντικά. Η άγρια επίθεση που δέχτηκε και η αγωνία του ανθρώπου που ένιωσε στόχος τραμπούκων είναι πιθανόν να του θόλωσε την κρίση. Οι υπόλοιποι όμως, πολιτικοί και δημοσιογράφοι και κυρίως ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και η Φώφη Γεννηματά που ως ηγέτες κομμάτων έχουν λόγο με μεγαλύτερη βαρύτητα, πώς είναι δυνατόν να τολμούν να διατυπώνουν την άποψη ότι ο ηθικός αυτουργός της φασιστικής επίθεσης στον βουλευτή της ΝΔ ήταν ο Νίκος Φίλης;

    (….)

    Οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου του σημερινού υπουργού Παιδείας για το αιματηρό επεισόδιο εντοπίζονται μόνο στο παρελθόν. Όταν επωαζόταν το γιγάντωμα της φασιστικής βίας στις πλατείες και τα πεζοδρόμια, και τότε ήσαν εκείνοι που ανακάλυπταν αταίριαστες σχετικοποιήσεις και άτοπους συμψηφισμούς γιατί έκαναν το ίδιο λάθος που κάνει η σημερινή αντιπολίτευση. Πόλεμο στην Κυβέρνηση με κάθε μέσον, ακόμα και με ανοχή στη βία. Ας παραδειγματιστούν οι διάδοχοί τους στα έδρανα από το σκληρό μάθημα που πήραν στο μεταξύ οι σημερινοί κυβερνώντες.

  25. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.kathimerini.gr/837921/opinion/epikairothta/politikh/h-genoktonia-ths-logikhs
    ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

    Η γενοκτονία της λογικής
    08.11.2015

    Α​​ν αποκαλύπτει κάτι το «σκάνδαλο των δηλώσεων Φίλη» δεν είναι η ιστορική αλήθεια για τη «γενοκτονία των Ποντίων», ούτε η «εθνοπροδοτική φύση» του υπουργού Παιδείας που ανακάλυψαν οι «φιλελεύθεροι» της Ν.Δ.· λες και ο όρος «γενοκτονία» λέει περισσότερα για το έγκλημα από την περιγραφή «αιματηρή εθνοκάθαρση από τη θηριωδία των Τούρκων», όπως το τοποθέτησε ο κ. Φίλης. Αυτό που ξεδιπλώνεται με τον ορυμαγδό είναι η ποιότητα του δημοσίου διαλόγου στην Ελλάδα, που φτάνει μέχρι τις απειλές για αυτεπάγγελτες διώξεις από 45 «φιλελεύθερους» βουλευτές και τη μήνυση που θα καταθέσει η Χρυσή Αυγή με βάση το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, αυτό δηλαδή που ήταν ο μεγάλος καημός της Αριστεράς και παρουσιαζόταν ως… όπλο κατά του ρατσισμού της Χ.Α.

    Κατ’ αρχάς μπορούμε να υποπτευτούμε τη σοβαρότητα του θέματος, που πυρπόλησε τις καρδιές των ΜΜΕ, από το γεγονός ότι τέθηκε στις τρεις τα χαράματα, αφού είχαν πέσει οι τίτλοι των διαφημιζόμενων και των συντελεστών της εκπομπής. Βεβαίως, ο κ. Φίλης μέτρησε τα λόγια του. Ανέφερε ότι είχε γράψει ένα άρθρο προ καιρού και ότι «δεν θέλω να επιβάλω τις προσωπικές μου απόψεις ως κρατική πολιτική. Η κρατική πολιτική αναγνωρίζει “Ημέρα γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού”. Αν όμως γίνει η συζήτηση ψύχραιμα και επί επιστημονικού επιπέδου είναι άλλο πράγμα η εθνοκάθαρση, όσο αιματηρή κι αν είναι, και άλλο πράγμα η γενοκτονία… Υπάρχουν αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων, υπάρχει επιστημονική κοινότητα. Ας κριθεί εκεί, δεν θα κάνουμε πολιτική αντιπαράθεση σ’ αυτό» (Star 4.11.2015).

    Την πολιτική αντιπαράθεση, και μάλιστα σε βαθμό ευτέλειας, δεν τη γλίτωσε. Σύσσωμο το εθνικοπατριωτικό μπλοκ –που έριξε τόσες φορές τη χώρα στα βράχια– και όσοι σιτίζονται πολιτικώς από τις δικαιολογημένες ευαισθησίες των Ποντίων, άρχισε πουρνό πουρνό να σχίζει τα ιμάτιά του στα ερτζιανά, ή οπουδήποτε μπορούσαν οι ψηφοφόροι να δουν τον πόνο τους για την «προσβολή». Ολοι, με πρώτους τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, έτρεξαν να δώσουν τα διαπιστευτήρια εθνικοφροσύνης τους. Ακόμη και η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου άφησε λίγο το τουφέκι για το «επονείδιστο, επαχθές και παράνομο» χρέος, και με τη γνωστή επιστημοσύνη που τη δέρνει αποφάνθηκε πως «η γενοκτονία των Ποντίων αποτελεί αναγνωρισμένο θεσμικά και ιστορικά γεγονός. Προκαλεί κατάπληξη η χθεσινή αντιεπιστημονική τοποθέτηση Φίλη».

    Χειρότερος όλων ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος για μία ακόμη φορά επαλήθευσε αυτά που έγραφε η εφημερίδα «Παλιγγενεσία», ότι δηλαδή «το επάγγελμα του “πατριώτου” είναι το φθηνότερον όλων, ενίοτε και το καρποφορώτερον» (5.5.1893). Με ανοιχτές (φυσικά) τις κάμερες της Βουλής, ο πρώην υπουργός εκστόμισε τα εξής: «Τα σκέρτσα ορισμένων επιστημόνων που ή χατίρια κάνουν ή λένε, εν πάση περιπτώσει, τις απόψεις τους από τα σαλόνια τους, αλλά δημιουργούν πάρα πολλά προβλήματα και ταπεινώσεις, δεν τα παρακολουθεί η πολιτική, κύριε πρόεδρε. Οταν τα παρακολουθήσει –ειδικά σε τέτοιο θέμα– και έρθει σε αντίθεση με τη Βουλή των Ελλήνων, με την ομοφωνία της –αν όχι με τη συντριπτική της πλειοψηφία– η Βουλή πρέπει να πάρει θέση. Και η θέση που πρέπει να πάρει είναι να αποδοκιμαστεί και με ψηφοφορία ο υπουργός Παιδείας. Είναι απαράδεκτος σε αυτά που έκανε! Αν έχει δικές του απόψεις, να τις λέει στους φίλους του και όχι σε μία εκπομπή που τον βλέπουν εκατοντάδες χιλιάδες και θεωρείται από κάποιους ότι εκφράζει την κυβέρνηση» (Βουλή 4.11.2015).

    Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στο φαιό αυτό ντελίριο ενός ανθρώπου που χρημάτισε και καθηγητής σε ΑΕΙ; Την απαξίωση της έρευνας, που χαρακτήρισε «σκέρτσα επιστημόνων» τα οποία γίνονται από τα «σαλόνια τους»· ο ίδιος προφανώς μιλάει πάνω από το αμόνι του μεροκάματου. Και ποιανών «τα χατίρια» κάνουν αυτοί οι «εθνοπροδότες» και δημιουργούν «πολλά προβλήματα και ταπεινώσεις»; Των «Τούρκων κεμαλιστών», που ανακάλυψαν τα φιλελεύθερα σαΐνια της Ν.Δ. και ο κ. Φίλης (μαζί με τους «επιστήμονες των σαλονιών») «ως καλός πρέσβης τους, τους προσφέρει καλές υπηρεσίες»; Μεγαλοθύμως δε ο πρώην υπουργός επιτρέπει στον κ. Φίλη να έχει τις απόψεις του, αλλά να τις λέει στους φίλους του! Οχι δημόσια. Τότε πρέπει να αποδοκιμαστεί με ψηφοφορία της Βουλής!

    Νεοποντιομαχία

    Εχει πολλά κοινά η νεοποντιομαχία που ξεκίνησε με τις δηλώσεις Φίλη με το νεομακεδονικό που άνθησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Δεν αναφερόμαστε μόνο στο γεγονός ότι τη «γενοκτονία των Ποντίων», όπως και την «ΠΓΔΜία», μόνο η Ελλάδα την αποκαλεί έτσι. Βασικό χαρακτηριστικό είναι η αναμόχλευση εθνικιστικών παθών για μικροπολιτικούς λόγους και η διά των κραυγών επιχείρηση αποσιώπησης της διαφορετικής άποψης, ή έστω του περιορισμού της «στα σαλόνια με φίλους», όπως θα έλεγε και ο κ. Λοβέρδος. Γράφαμε και παλαιότερα για την «Ετερογονία της λογοκρισίας» («Καθημερινή» 21.5.2013) για την εποχή που το βασικό πρόβλημα της χώρας ήταν «το νεομακεδονικό και η ονοματοφοβία. Ηταν η δεκαετία των συλλαλητηρίων και των κραυγών, η εποχή της λογοκρισίας κάθε βδελυρής άποψης που παρεξέκλινε από τον εθνικό στόχο “όχι στο όνομα Μακεδονία και τα παράγωγά του”». Ηταν η εποχή που κανένας δεν τολμούσε να πει: «Μήπως να το ξανασκεφτούμε, ρε παιδιά; Μήπως οδηγούμαστε σε αδιέξοδο;». Αν κάποιος ψέλλιζε κάτι δημόσια, μαύρο φίδι του εθνικισμού που τον έφαγε· ήταν «προδότης», «φιλοσκοπιανός», «νεοταξίτης», κάποιος τέλος πάντων αργυρώνητος που ξένα κέντρα τον χρηματοδοτούσαν. Αν μάλιστα δεν είχε και ισχύ στο πολιτικό-δημοσιογραφικό παίγνιο είχε σίγουρη ποινή για… «διέγερση των πολιτών σε βιαιοπραγίες» όπως ήταν και τα μέλη της ΟΑΚΚΕ που καταδικάστηκαν σε 6,5 μήνες φυλάκιση διότι τοιχοκόλλησαν στην Αθήνα κάποιες αφίσες που ανέφεραν «Οχι στον σοβινισμό. Να αναγνωριστεί η Σλαβική Μακεδονία».

    Αυτή την εποχή, για ποταπούς ψηφοθηρικούς λόγους, θέλουν να αναβιώσουν και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Διεγείρουν πάθη για να κρύψουν την ένδεια πολιτικών προτάσεων που έχουν για το αύριο, πάθη που τα πληρώσαμε ακριβά στο παρελθόν και θα τα πληρώσουμε ακριβότερα στο μέλλον.

    Βεβαίως, δίχως να το θέλει, ο κ. Φίλης προσέφερε ένα θείο δώρο στον ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι επίδοξοι αρχηγοί της Ν.Δ. αντί να στηλιτεύσουν τα σημερινά προβλήματα που δημιουργεί η κυβέρνηση αποφάσισαν να ασχοληθούν με ένα άρθρο ενός πρώην δημοσιογράφου προ επταετίας. Αξιοθαύμαστη πολιτική διορατικότητα, αντάξια εκείνων των σκύλων του Παβλόφ που τους έτρεχαν τα σάλια μόλις άκουγαν τη λέξη «εθνοκάθαρση» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

    Δεν ξέρουμε πώς μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που ζούμε. Ενας άλλος «επιστήμων» της πολιτικής, ο κ. Αλέξης Μητρόπουλος, είχε χαρακτηρίσει «κοινωνική γενοκτονία» τις προτάσεις Γιούνκερ (Mega 7.6.2015), όταν ζούσαμε το καταστροφικό καλοκαίρι της διαπραγμάτευσης με τα πουκάμισα έξω. Ο κ. Αλέξης Τσίπρας απειλούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους, «Θα δώσουν λόγο για την οικονομική γενοκτονία αυτού του τόπου. Θα λογοδοτήσουν στην ελληνική Δικαιοσύνη και στους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίας» (ομιλία στην Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ 31.8.2013) ενώ στη Μαύρη Βίβλο που απέστειλε στο Ευρωκοινοβούλιο έλεγε ότι «η Ελλάδα βιώνει μια γενοκτονία σε περίοδο ειρήνης. Τα Μνημόνια βλάπτουν σοβαρά την υγεία!».

    Τελικώς, καθείς ανακαλύπτει τη γενοκτονία που τον βολεύει για να ψηφοθηρήσει, αλλά η μόνη σίγουρη γενοκτονίαπου θα καταγράψει η ελληνική ιστορία, είναι της λογικής.

  26. Ο/Η Ντένης ο τρομερός λέει:

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=746634

    Γιατρομανωλάκης Γιώργης

    Το I have a dream του Ν. Φίλη

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 18/10/2015 05:45

    Ο κ. Φίλης, όπως κάθε Υπουργός Παιδείας που σέβεται τον εαυτό του, έχει όραμα. Το αποκάλυψε στον λόγο του στη Βουλή κατά τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Το ονόμασε «όραμα μεταρρυθμιστικό». Κατόπιν, ως λογικός και μεθοδικός άνθρωπος που είναι, προέβη σε μια καταγραφή και ανάλυση των προβλημάτων της Παιδείας και το πρώτο που διέγνωσε είναι ότι η Παιδεία είναι ένας από τους μεγάλους ασθενείς μας. Πρόκειται για μια παλαιά λογοτεχνική μεταφορά που μέσα στη δικτατορία είχε μεγάλη πέραση. Γύψοι, ναρκώσεις, εγχειρήσεις, φάρμακα κ.λπ. Μάλιστα για να δείξει πόσο άρρωστη είναι αυτή η Παιδεία, ο κ. Υπουργός έθεσε ένα ερώτημα: «Τι είναι αυτό που κάνει ένα παιδί εξ ορισμού ικανό να κατακτήσει το σύμπαν ολόκληρο, να απορρίπτει τη γνώση, αρνούμενο – συχνά πεισματικά – να χρησιμοποιήσει ακόμα και το ελάχιστο της τεράστιας εξυπνάδας του για να χαράξει τη μεγάλη θριαμβευτική του πορεία σ’ αυτόν τον κόσμο, τον μικρό τον μέγα;». Το ρητορικό ερώτημα δεν απαντήθηκε. Ομως έδειξε πόσο βαθυστόχαστος, πόσο καλλιεργημένος είναι ο κ. Υπουργός. «Και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους».

    Μετά τη διάγνωσή του, ο κ. Υπουργός ήρθε στη θεραπεία. Για να γιατρέψουμε, είπε, την άρρωστη Παιδεία χρειαζόμαστε να καταγράψουμε όλα τα δεινά της και ύστερα «με ανοιχτή (sic) καρδιά και μυαλό να ανοίξουμε επιτέλους έναν συντεταγμένο διάλογο». Με τη βοήθεια αυτού του διαλόγου θα «επαναφέρουμε στο προσκήνιο θεσμούς και διαδικασίες που το κατεστημένο έχει καταδικάσει σε αδράνεια ή και σε ανυποληψία». Κατόπιν ήρθε η ώρα της οραματικής αποκάλυψης. «Θέλουμε», είπε, «ένα σχολείο καλό για όλους», μέσα στο οποίο «θα ανθίζουν τα παιδιά μας»! «Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που δεν θα υπηρετεί μια χρησιμοθηρική και οικονομίστικη ιδεολογία, που δεν θα μετατρέπει σε προνόμιο εκκολαπτόμενων ελίτ(!) τη μέριμνα για τη λογική(;) και τη γλώσσα, αλλά θα δίδει σημασία στις αφηγήσεις και στους κώδικες που δημιούργησαν τον πολιτισμό μας»! Στη συνέχεια ο κ. Υπουργός προτείνει κάτι που κανείς ως τώρα δεν σκέφτηκε. Πάνω στο θρανίο που θα κάθονται τα παιδιά «να γραφτεί το ονοματεπώνυμό τους είτε είναι ελληνικό είτε ξενικής προέλευσης. Δίπλα-δίπλα, όλα τα ελληνόπουλα, με όλα τα μεταναστόπουλα». Δυστυχώς δεν διευκρινίζεται πώς να γραφτεί το ονοματεπώνυμο. Με μαρκαδόρο ή με σουγιά;

    Ακολούθως ο κ. Υπουργός αποτιμά τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις της πρώτης συριζοανελικής διακυβέρνησης, καταγγέλλει τις ιαχές του «συντηρητικού μπλοκ» και αποφαίνεται ότι το κυβερνητικό έργο στο πρώτο εξάμηνο «παρά το ασφυκτικό πλαίσιο και τους εκβιασμούς(;)» υπήρξε σημαντικό. Αποκαλύπτει τα ψεύδη και τις παραλείψεις των προηγούμενων κυβερνήσεων (κάτι που όντως αγνοούσαμε) και, με την ιατρική ιδιότητά του, καταγράφει κάποιες από τις παθογένειες της Μέσης Παιδείας. Πρώτη οι αποσπάσεις των εκπαιδευτικών και τα «κενά», δεύτερη η ανυπαρξία μόνιμων προσλήψεων. Τζίνιους! Οπως θα έλεγε και ο ακατονόμαστος. Ακολούθως, αναφέρεται με τόνους μελοδραματικούς στα παιδιά της ειδικής αγωγής, στις δυσκολίες της «ύλης» και θέτει δύο σκοπούς: αναβάθμιση του Λυκείου, προώθηση ενός πολυδιάστατου πλαισίου «αντισταθμιστικής εκπαίδευσης»(;). Δεσμεύεται να θέσει «άμεσα» σε κοινωνική διαβούλευση ένα Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο και, τρία λεπτά προτού τελειώσει ο θεόπνευστος λόγος, ο κ. Υπουργός αναφέρεται και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βρίσκει ότι κακοί, μοχθηροί και συντηρητικοί άνθρωποι έχουν βάλει στόχο τα πανεπιστήμιά μας. Ενας στόχος των αντιδραστικών είναι «η καθιέρωση μιας εργαλειακής και χρησιμοθηρικής αντίληψης για τη νέα γνώση»! Και το όραμά του για την Ανώτατη Παιδεία; Να αποκατασταθεί, πρώτα, το τραυματισμένο κύρος ΑΕΙ, ΤΕΙ κ.λπ. Πώς, πότε, πού; Θα μάθουμε. Δεύτερον, να γίνει «η ακαδημαϊκή και δημοκρατική επανεκκίνηση των Ιδρυμάτων». Παράδειγμα αυτής της «επανεκκίνησης» είναι η κατάργηση των Συμβουλίων των Ιδρυμάτων, με Νομοθετικό Διάταγμα.

    Απομένει να κλείσουμε το θέμα με μια ερώτηση και μια παρατήρηση. Ερώτηση: Καλά, οι προηγούμενοι ήσαν καλύτεροι; Απάντηση. Ε, όχι βέβαια! Μόνο που η ανοησία και η ανικανότητά τους μας έδιναν μια κάποια ελπίδα πως όταν αλλάξουν τα πράγματα κάτι καλύτερο μπορεί να φανεί. Τα «οράματα» του κ. Υπουργού δεν είναι απλώς ανόητα και βλακώδη. Είναι εφιαλτικά. Ολοκληρωτικά. Δείχνουν πως η πολιτική των κατά καιρούς Υπουργών Παιδείας θα συνεχιστεί βρικολακιασμένη. Παρατήρηση: Μπροστά στον κομματικό κ. Φίλη, ο ακαδημαϊκός κ. Μπαλτάς αρχίζει να φαίνεται κάπως συμπαθής όσο κακός και ανεπαρκής κι αν υπήρξε ως Υπουργός. Μετά από την οργουελικής τάξεως Νέα Κυβέρνηση, το Κακό γίνεται χειρότερο. Και δεν αφορά μόνο την ούτως ή άλλως υποβαθμισμένη Παιδεία.

  27. Ο/Η Λιμπερτίνος λέει:

    http://booksjournal.gr/slideshow/item/1623-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B7-%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE-%CF%81%CE%AF%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85

    25 Νοεμβρίου 2015

    Την Παρασκευή συνεχίζεται η δίκη του καθηγητή Ρίχτερ για τις απόψεις του

    Την Παρασκευή συνεχίζεται στο Ρέθυμνο η δίκη του γερμανού καθηγητή ιστορίας, Χάιντς Ρίχτερ, για τις επιστημονικές απόψεις του. Και μάλιστα με τον λεγόμενο αντιρατσιστικό νόμο, και ειδικά τις διατάξεις του άρ. 2 του Ν. 927/1979. Το συγκεκριμένο άρθρο δεν χρησιμοποιήθηκε για την δίωξη κάποιου αρνητή του Ολοκαυτώματος, κάποιου αναθεωρητή ιστορικού ή κάποιου νεοναζί πολιτικού, κάθε άλλο. Η πρώτη πανελλήνια δίωξη και παραπομπή αφορά τον γνωστό καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Μάννχαϊμ, συνεργάτη του Books’ Journal και επιφανή φιλέλληνα Χάιντς Ρίχτερ.

    Τον Σεπτέμβριο του 2014 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε τον λεγόμενο αντιρατσιστικό νόμο. Η συμπολίτευση ψήφισε τότε και την εισαγωγή ενός νέου αδικήματος, της λεγόμενης κακόβουλης άρνησης γενοκτονίας ή εγκλημάτων πολέμου.

    Ήδη έχουμε τους πρώτους καρπούς του νομοθετήματος αυτού. Το άρ. 2 Ν. 927/1979 δεν χρησιμοποιήθηκε για την δίωξη κάποιου αρνητή του Ολοκαυτώματος, κάποιου αναθεωρητή ιστορικού ή κάποιου νεοναζί πολιτικού, κάθε άλλο. Η πρώτη πανελλήνια δίωξη και παραπομπή αφορά τον γνωστό καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Μάννχαϊμ, συνεργάτη του Books’ Journal και επιφανή φιλέλληνα Χάιντς Ρίχτερ.

    Ο κ. Ρίχτερ, ο οποίος έχει συγγράψει περί τα 15 βιβλία για τη σύγχρονη ελλαδική και κυπριακή ιστορία και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο για το έργο του, ενέκυψε ιστοριογραφικά και στη Μάχη της Κρήτης, εκδίδοντας σχετική μονογραφία το 2011.

    Ο κ. Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου όμως άσκησε ποινική δίωξη εις βάρος του κ. Ρίχτερ, διότι θεωρεί ότι όσα γράφονται στο βιβλίο αυτό συνιστούν άρνηση εγκλημάτων πολέμου που διεπράχθησαν από τους γερμανούς εισβολείς εις βάρος του «Κρητικού Λαού» [sic].

    Θεωρούμε ότι η δίωξη εις βάρος του κ. Ρίχτερ παραβιάζει βάναυσα την επιστημονική του ελευθερία και την ελευθερία του να εκφράζει τους στοχασμούς του. Αποτελεί ντροπή για όλη την Ελλάδα ότι ένας εισαγγελικός λειτουργός καταχράστηκε με αυτόν τον τρόπο έναν επικίνδυνο και αχρείαστο νόμο.

    Την πρώτη ημέρα της δίκης, την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου, εναντίον του καθηγητή Ρίχτερ κατέθεσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Λευτέρης Αυγενάκης.

    Και μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση: η δίκη γίνεται ουσιαστικά σε πλαίσιο σιωπής, σε μια επικράτεια λαλίστατων κατά τα άλλα πολιτών, δημοσιογράφων και ιστορικών, για θέματα ιστορίας. Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια το άρθρο του Ηλία Κανέλλη στην εφημερίδα Τα Νεα (14/11/2015):

    Στις 25 Νοεμβρίου 2015, στο Ρέθυμνο, θα διεξαχθεί η εξ αναβολής δίκη κατά του γερμανού καθηγητή Ιστορίας Χάιντς Ρίχτερ, για τις απόψεις που εκφράζει στο βιβλίο του «Η μάχη της Κρήτης» (εκδ. Γκοβόστη). Γιατί παρέπεμψε τον Ρίχτερ ο εισαγγελέας; Διότι καταρρίπτει την ηρωική εκδοχή της Μάχης της Κρήτης, την οποία εξετάζει ως παρατηρητής ενός καθαρού πολεμικού επεισοδίου, δεν αποκαλεί συλλήβδην ναζιστές τους γερμανούς αλεξιπτωτιστές και γενικώς δεν έχει την αντίληψη για τα γεγονότα και για την ερμηνεία τους που κυριαρχεί στην Ελλάδα.

    Ο Ρίχτερ δεν είναι τυχαία περίπτωση. Γνωρίζει τη χώρα άριστα, αρθρογραφεί μάλιστα παρεμβατικά σε αριστερά κατά κύριο λόγο έντυπα (όπως, π.χ., το «Αντί») από τη δεκαετία του 1970. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι γερμανός εθνικιστής ή έστω σοβινιστής. Επίσης, η ιστορική του ματιά δεν είναι αναθεωρητική, ουδέποτε αμφισβήτησε την εγκληματική διάσταση του γερμανικού ναζισμού κατά της ανθρωπότητας. Υπό τη δική του επιμέλεια, άλλωστε (και του καθηγητή Αρχαιολογίας στη Χαϊδελβέργη Ρ. Στούπεριχ), έχουν εκδοθεί σχεδόν 70 τόμοι με θέμα την ελληνική ιστορία και αρχαιολογία. Στα βιβλία του συγκαταλέγεται και ο τόμος που επιμελήθηκε με τίτλο «Συμφιλίωση χωρίς αλήθεια; Γερμανικά εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».

    Αλλά τότε γιατί έμπλεξε; Απλούστατα. Επειδή είναι ελεύθερος ιστορικός, επειδή πιστεύει ότι η Iστορία, ως επιστήμη, έχει κανόνες, ότι δεν μπορείς να επαφίεσαι στο κοινό αίσθημα ή στη μυθολογία, στις φήμες ή έστω στις προγενέστερες αναγνώσεις για να κάνεις τη δουλειά σου – και επειδή βρήκε απέναντί του κατηγόρους που θεωρούν ότι τους προσβάλλει διότι αναζητεί την ακρίβεια. Ερευνα, πηγές, συσχετισμοί, ιδού το υλικό του επιστήμονα της Ιστορίας. Οι εργασίες που προκύπτουν απ’ αυτό το υλικό προφανώς είναι αντικείμενο κριτικής. Και έτσι θα συνέβαινε και με την ανάγνωση εκ μέρους του Ρίχτερ της «Μάχης της Κρήτης» αν δεν είχε την κακοτυχία να πέσει πάνω στο αναθεωρημένο άρθρο 2 του αντιρατσιστικού νόμου και στις διατάξεις περί κακόβουλης άρνησης εγκλημάτων πολέμου με εξυβριστικό χαρακτήρα. Υποτίθεται ότι με αυτόν θα διωκόταν ο μισαλλόδοξος λόγος. Η ειρωνεία είναι ότι στον αντίποδα διώκεται η επιστημονική έρευνα.

    Μια ιστορία παρόμοια με εκείνη της δήλωσης του Νίκου Φίλη για τις γενοκτονίες; Σε λίγο καιρό, αν τυχόν ατυχής έκβαση κάνει το θέμα διεθνές, ίσως ξαναγίνουμε αντικείμενο της παγκόσμιας περιφρόνησης. Δεν τρέχει τίποτα, συνηθίσαμε.

    LINK ΠΗΓΗΣ: http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5310733/mia-akoma-dikh-ths-istorias/

  28. Ο/Η NeoPolitis λέει:

    Φανάρι χθες
    Θαυμάστε τον Εξοχότατο κ. Νικόλαο Φίλη, Ὑπουργό Παιδείας, Ἐρεύνης καί Θρησκευμάτων, εκπρόσωπο της Εντίμου Ελληνικής Κυβερνήσεως, στο παραθρόνιο να απαγγέλει το σύμβολο της Πίστεως.
    http://fanarion.blogspot.gr/2015/11/blog-post_61.html

  29. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ηρωική έξοδο από το πειρατικό σαπιοκάραβο της Άττικα bank που βυθίζεται και δόξα Τρίτση οραματίζεται το υπουργικό δουλικό του Αρχιεπισκόπου, δηλαδή ο Φίλης και λέει κάποιες αυτονόητες αλήθειες που δεν πρόκειται να του συγχωρήσει το αφεντικό του ο γιός του ιερού εργολάβου και θαυμαστής του αρχιεπισκόπου Βοιωτοπεδίου και Λαυρεντιάδη. Ήδη ο φιλοτύραννος προλογστής των «ποιημάτων» του χασάπη Κάρατζιτς, Γλέζος της ΛΑΕ, βγήκε χτες και υπερασπίστηκε ξεδιάντροπα το δωσιλογισμό και την απάθεια των δεσποτάδων στην Κατοχή, παρουσιάζοντάς τα ως Αντίσταση!

    http://www.huffingtonpost.gr/2016/09/21/koinonia-politiki-filis-ekklisia_n_12112452.html

    Φίλης: Η εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας

    21/09/2016

    Λάδι στη φωτιά ρίχνει ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης με τις νέες του δηλώσεις για τον ιστορικό ρόλο της εκκλησίας και τη σχέση της με την ηθική έκπτωση της κοινωνίας, λίγες μόνο ώρες μετά τις αντιδράσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου για τις αλλαγές στο μάθημα των θρησκευτικών.

    Ειδικότερα ο κ. Φίλης μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra επέρριψε ευθύνες στην εκκλησία για τη στάση της την περίοδο της κατοχής και της χούντας.

    Η εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας, τόνισε ο κ. Φίλης διερωτώμενος με «ποιο μέρος ήταν η εκκλησία και που ήταν στη χούντα και στην κατοχή».

    Με αφορμή τις δηλώσεις Φίλη η αρχιεπισκοπή ζήτησε την κασέτα της εκπομπής με σκοπό να διαπιστώσει αν εγείρονται νομικά θέματα από τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας (σημ. Λ.: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!).
    ________________

    Αφιέρωμα στην ηθικοπλαστική δράση της κρατικής Εκκλησίας:

    https://roides.wordpress.com/2009/01/29/29jan09/
    Ποτ πουρί Ιερής Παιδεραστίας
    Posted on 29/01/2009 by Po
    …………………………

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s