Η αλαζονική αμάθεια του Αλέξη Τσίπρα

[Το κόκκινο χαλί του Αγαμέμνονα]

alazonia-tsipra10oct15του Αναγνώστη Λασκαράτου

Kόκκινο χαλί έστρωσαν οι υποτακτικοί του Καμμένου στην υποδοχή του προστατευόμενου της κας Αγγελοπούλου στην Αλεξανδρούπολη, για να παρακολουθήσει την τελική φάση της άσκησης «Παρμενίων 2015″. Το παλιό γνωστό παρακμιακό σκηνικό, ένα άγημα υποδοχής, μια μπάντα, ο σύζυγος της καθηγήτριας Πατησίων και Κοζάνης με στρατιωτικό αμπέχονο, ο ίδιος να «πιλοτάρει», πιο πριν δήθεν να επιθεωρεί μια άσκηση για την οποία δεν έχει ιδέα και να δηλώνει υπερήφανος κλπ. Χιλοπαιγμένο θέατρο, ολότελα ανούσιο που ήλθε να αποδείξει πόσο παλιά, συντηρητική, πληκτική είναι η «πρώτη (και τελευταία ελπίζω) φορά Αριστερά», που στηρίχτηκε σε άσφαιρη αντικαπιταλιστική και αντιδυτική ρητορεία για να αρπάξει τη νομή της εξουσίας. Δυο κόκκινα ηγεμονικά χαλιά μέσα σε λίγες μέρες, πάνε πολύ. Έχει ιδιαίτερη επίδοση στο κιτς ο ανελλήνιστος νυν και τέως αρχηγός της πατριδοκάπηλης και χριστοκάπηλης κομπανίας των Ξουλίδου, Χαϊκάλη, Ραχήλ, Δ.Καμμένου, Καπερνάρου (συνήγορου Χρυσαυγιτών), Νικολόπουλου, Κουϊκ (βαρυπενθούντος εκπροσώπου των ΑΝΕΞΕΛ στην κηδεία του Γρηγόρη Μιχαλόπουλου) κλπ, λατρεύει τα «πορφυρά» κιλίμια, στρωμένα ακόμη και σε καφάσια της ψαραγοράς.
Χωρίς γραβάτα αλλά πάνω σε κόκκινο χαλί, με όλο το καραγκιοζίστικο παραδοσιακό σκηνικό της νεόπλουτης ρωμέϊκης εξουσιαστικής κιτσαρίας, καμαρωτός σα γύφτικο σκεπάρνι ο πρωθυπουργός, είναι δείγμα τραγικό του συλλογικά απωλεσθέντος αριστερού ήθους, αφού ούτε ένας αριστερός δεν τον έχει ελέγξει για τη φιλαρέσκεια συνοικιακής ηθοποιού και για το μεγαλοπιάσιμο, που τα κουβαλάει πάνω του σα θλιβερή καμπούρα.
Αν είχε όμως κάποια ελληνική ή ευαγγελική παιδεία ο αρχηγός τζουτζέδων του Αρχιεπισκόπου υπουργών, υπηρετών του κρατικού θρησκεύματος, θα ήξερε πόσο μάταια και υβριστικά είναι όλα αυτά τα ταρατατζούμ. Θα είχε ακούσει τη φωνή του Αισχύλου στον «Αγαμέμνονα», εκεί που η διαβολική Κλυταιμήστρα, προσπαθεί να πείσει το βασιλιά της να πατήσει το πορφυρό χαλί της υποδοχής του στο γυρισμό από την Τροία και στο τέλος τον καταφέρνει, σφραγίζοντας έτσι την υπερβολή που εξοργίζει τους ουρανούς, που επιτρέπουν, ύστερα κι από αυτό το στραβοπάτημα, την καταστροφή του. Ο Αγαμέμνονας δεν ήταν ηγεμονίσκος της ρωμέικης ψωροαριστεράς, που μάζεψε γύρο της συρφετό ολόκληρο από τον εσμό των πελατών του παλιού δικομματισμού. Η πόλη υπερέχει στις αξίες του, η οικογένειά του έρχεται δεύτερη, γι’αυτό θυσίασε τη θυγατέρα του, για το καλό της πατρίδας. Είναι ο ηγέτης που, παρά τις μεγάλες αδυναμίες του, δεν καθοδηγείται από το συζυγικό ποδόγυρο, δεν βολεύεται στη θαλπωρή του παλατιού και της οικογένειας, αλλά ακούει το δημόσιο συμφέρον που τον καλεί.
Η Κλυταιμνήστρα υποδέχεται το νικητή με προσποιητό σεβασμό, θέλει να τον αιχμαλωτίσει στη δίνη της γυναικείας της μεγαλομανίας, να τον εκθέσει στους θεούς και στην πόλη σαν υπερφίαλο που του αρέσουν οι θεϊκές τιμές κι η πολυτέλεια. Θέλει να καλύψουν οι δούλοι της τον δρόμο για το παλάτι με ένα πορφυρό χαλί. Ο Αγαμέμνων αρχικά διαμαρτύρεται, αυτή είναι συνήθεια βαρβαρική, έξω από των Αχαιών το πνεύμα που θα προκαλέσει τη θεϊκή οργή. Ξέρει πως θα ξεσηκώσει την κατακραυγή των ανθρώπων που δεν ανέχονται τόση οίηση. Τελικά υποχωρεί για το χατίρι της ύπουλης γυναίκας, αλλά ζητά να του λύσουν τα σανδάλια, για να ισοφαρίσει με αυτοταπείνωση την ύβρη.
Σεμνά, λιτά και με αξιοπρέπεια είναι το μέτρο που η κυβερνώσα Αριστερά αδυνατεί να ασκήσει. Όμως ο αρχαίος ποιητής, μεταφρασμένος παρακάτω από τον Ιωάννη Γρυπάρη, μας το έχει υποδείξει :

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ
……………………..
και τώρ’ αγαπητό κεφάλι
κατέβαινε απ’ τ’ αμάξι σου, δίχως ναγγίξης
στη γης το πόδι σου, που χάλασε την Τροία!
Δούλες τι στέκεσθε; πόχω το χρέος προστάξη
να στρώσετε χαλιά στου δρόμου του τη στράτα;
ευθύς ας γίνη πορφυρόστρωτος ο δρόμος
κι ας τον φέρη στανέλπιστα παλάτια η Δίκη!
Για τάλλα — η έγνοια μου άγρυπνη, σε δίκιο τέλος
θα φέρη — πρώτα ο Θεός — τα πεπρωμένα.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Κόρη της Λήδας, των σπιτιών μου κυβερνήτρα,
σύμφωνα με της απουσίας μου το μάκρος
και τα λόγια σου μάκρυνες, αν και ταιριάζη
νάρχεται απ’ άλλους η τιμή του δίκιου εμένα
κι απ’ άλλο, με καμώματα γυναίκεια εμένα
μη θες να με χαλάσης και σα βάρβαρο άντρα
ταπεινοπροσκυνάς με χαμόσυρτα λόγια,
μηδέ στρώσης στο δρόμο μου, με τις πορφύρες,
το φθόνο· στους θεούς η τιμή τούτη πρέπει·
θνητός σε τέτια πολυξόμπλιαστα στολίδια
δεν πάει σ’ εμένα να πατώ με δίχως φόβο·
σαν άνθρωπο, όχι σαν θεό να με τιμούνε·
και δίχως τα στρωσίματα κι αυτά τα ξόμπλια
η δόξα διαλαλεί· κ’ η μετρημένη η γνώση
δώρο μεγάλο του θεού· να μακαρίζης
τον άνθρωπο απ’ τα τέλη του τα ευτυχισμένα
κι αν έτσι πάντα φέρνομαι, φόβο δε θάχω!

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Όμως τώρα κι αυτή μη μου αρνηθής τη χάρη.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Ξέρε το, δε θα ιδής τη γνώμη μου ναλάξω.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Μην τύχης τάμμα στους θεούς, για κάπιο φόβο;

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Παρά καθ άλλον, ξέροντας το λόγο μου είπα.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Και τι λες τάχα ο Πρίαμος, αν ενικούσε; . . .

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Και βέβαια θα πατούσε πάνω στις πορφύρες

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Λοιπόν μη ντηρηθής το τι θα πη ο κόσμος.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Όμως και του λαού η φωνή πολύ βαραίνει.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Τον άνθρωπο που δε φθονούν, μην τον ζηλεύης.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Δεν πάει και στη γυναίκα να γυρεύη αμάχες.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Μα πρέπει κάπου κι ο ευτυχής να τον νικούνε.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Τόσο λοιπόν να με νικήσης επιμένεις;

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Σε με, μα με το θέλημά σου, ας μείνη η νίκη.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Μ’ αφού το θες . . . γοργά ας μου λύσουν τις αρβύλες,
που ως σκλάβους τις πατάει και πορπατάει το πόδι·
κ’ ενώ πάνω σ’ αυτές θα φεύγω τις πορφύρες
ας μη με ιδή κανείς θεός με φθόνου μάτι·
ντροπή, σταλήθεια, τέτοια να ρημάζης πλούτη
κι ασημοζυγιασμένα φάδια μες στους δρόμους.
Τόσο γι’ αυτά· την ξένη τώρα ετούτη δέξου
με καλωσύνη· από ψηλά θα καλοβλέπουν
πάντα οι θεοί, όποιος σκληρός δεν είναι αφέντης·
γιατί ποιος πέφτει στη σκλαβιά με θέλημά του;
αυτή, διαλεχτόν άνθος από τόσα πλούτη,
την έφερα μαζί μου, δώρο του στρατού μου·
κι αφού στο θέλημά σου μ’ έχεις τέλος φέρη
πατόντας σε πορφύρες στο παλάτι ας εμπώ!

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

Έχει κι αν έχει η θάλασσα! ποιος θα την σώση;
που ασημοζύγιαστη πολλήν πορφύρα θρέφει
καινούργια πάντα, για όσα θες να βάφης φάδια.
Και το σπίτι σου, ρήγα μου, τόχει για νάχη,
και πρώτα ο θεός φτώχεια τι πάει να πη δε ξέρει·
κι αν τέτοιο μου έφερναν χρησμό απ’ τα μαντεία
θάταζα τόσα κι άλλα φάδια να πατιόνταν
για τα καλά σου, νάθε ταξιωθώ, δεξίμια·

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

33 απαντήσεις στο Η αλαζονική αμάθεια του Αλέξη Τσίπρα

  1. Ο/Η Titivillus λέει:

    Εγώ λυπάμαι και για τη γελοιοποίηση των αξιωματικών που υποχρεώνονται να συμμετέχουν στον καραγκιόζ μπερντέ αυτού του κομπλεξικού.

  2. Ο/Η ataktos λέει:

    Τό γεγονός γάρ ὅτι ὁ Ἀλέξη Τσίπρας καὶ οἱ συν’ αὐτῷ μνηστῆρες τῆς ἐξουσίας εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνοι δια την Ἐλληνικήν πολιτείαν, οὔκ ἔστι χρείαν ἄλλων «προφητῶν» ἵνα καταδεῖξηται αὐτό, παρά τήν ἐγνωσμένην ἀξίαν τινῶν ἐξ αὐτῶν ὄπως τοῦ Βορίδος Καγκαρλιτσίου.
    Τοῦτο καταδεικνύεται καταφανῶς καί ἐπαρκῶς ἀπό τόν ἴδιο τόν Ὅμηρον, ὄστις κατέταξεν τούς ἀρχηγούς τῶν μνηστήρων κατά σειράν ἐπικινδυνότητος ὠς ἀκολούθως:
    1ὀς. ἈΝΤΙΝΟΟΣ, ἀρχηγός τῶν μνηστήρων, ὄστις ἀντιμάχεται τόν ὀρθόν λόγον διαστρεβλώνοντας τα δεδομένα και παρουσιάζοντας το «ἄσπρο μαῦρο». Ὠς ἐκ τούτου ἐθεωρήθη ὠς ὁ πλέον ἐπικίνδυνος καὶ διά τοῦτο ἐφονεύθη πρῶτος ὑπό τοῦ Ὀδυσσέως και μάλιστα με βέλος εἰς τον λαιμόν, ἴνα ἀπωλέσῃ τήν φωνήν αὐτοῦ καί παύσῃ την ἀντινόησιν!
    2ὀς. ἘΥΡΥΜΑΧΟΣ, ὁ ἀρχιπολεμιστής τῶν μνηστήρων ὄστις μεταχειρίζεται πᾶν μέσον, ἀνεξαρτήτως σκηλότητος, βαναυσότητος ἤ ἀκρότητος, καταφερόμενος ἐπί δικαίων καί ἀδίκων ἄνευ διακρίσεως. Διά τοῦτο ἐφονεύθη δεύτερος ὑπό του Ὀδυσσέως, ἀμέσως μετά τον Ἀντίνοον θεωρηθής ὠς ἄκρως ἐπικίνδυνος.
    3ὀς. ἈΜΦΙΝΟΜΟΣ, ὄστις διά πᾶσαν περίπτωσιν ἔχει δύο μέτρα και δύο σταθμά, δύο νόμους δια το ἴδιο θέμα, φονευθείς τρίτος ὑπό τοῦ Ὀδυσσέως.
    4ος ἈΓΕΛΑΟΣ, ὄστις ὑπό τὰς κατευθύνσεις τοῦ Ἀντινόου, παρασύρει τόν λαόν εἰς ἀτόπους δοξασίας καί ἀπόψεις, φονευθείς τέταρτος ὑπό τοῦ Ὀδυσσέως.

  3. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    ..καμαρωτός σα γύφτικο σκεΠάΡνι ο πρωθυπουργός,…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Διωρθώθη,
      ευχαριστώ.

      Με την ευκαιρία,
      ο φυρερίσκος την πάτησε. Μετά από μήνυση του ΕΠΣΕ (Παναγιώτης Δημητράς) σχηματίστηκε δικογραφία κατά Μιχαλολιάκου για το «λερώνουμε τα χέρια μας αν χρειαστεί» και διαβιβάστηκε στη Βουλή από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Ζητείται να αρθεί η βουλευτική του ασυλία, προκειμένου να ασκηθεί ποινική δίωξη για το αδίκημα της διέγερσης σε διάπραξη εγκλημάτων.

      • Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

        Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι/Παναγιώτης Δημητράς. Αυτό δεν το ήξερα!!
        Και πολύ σωστά ζητείται να αρθεί η ασυλία του Μιχαλολιάκου!

      • Ο/Η του κώλου λέει:

        Αρχαίος Έλλην

  4. Ο/Η Αριστείδης Καρατζόγλου λέει:

    Αχ, βαριά τους βάζεις, κυρ Ροΐδη, και η σκέψη δύσκολη.

  5. Ο/Η Θέκλα Φακλάνα, σεκσολόγος λέει:

    Το πάθημα της μεγαλομανούς Κωνσταντώ που ψόφαγε για τις παράτες, του Ψεκασμένου δεν του έγινε μάθημα.

  6. Ο/Η karampas kostas λέει:

    Reblogged στις Karampas's Blog.

  7. Ο/Η Kάσυ Διάρη, με καταδηκασανε λέει:

    https://www.efsyn.gr/arthro/katadiki-fasista-ston-pyrgo
    Καταδίκη φασίστα στον Πύργο
    Συντάκτης: Δημήτρης Τερζής

    Την ώρα που συνεχίζεται η δίκη της Χρυσής Αυγής και που το βίντεο απ’ την οργάνωση της Νίκαιας παίζει παντού αποδεικνύοντας τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης, το τριμελές εφετείο Πύργου πριν από λίγες μέρες επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση για φυλάκιση 1 έτους με αναστολή στο μέλος της «Εθνικής Δράσης Ηλείας», Ν. Παπαδόπουλο.

    Όπως σημειώνεται σε ανακοίνωση του Αντιφασιστικού Μετώπου Ηλείας, «ο Ν. Παπαδόπουλος καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό για την επίθεση που πραγματοποίησε μαζί με άλλα μέλη της ΕΔΗ τον Σεπτέμβριο του 2013 (λίγες μέρες πριν την δολοφονία του Π. Φύσσα) ενάντια σε αντιφασίστα σπουδαστή στα ΤΕΙ Πύργου με συνέπεια τον τραυματισμό του. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν εμφανίστηκε καν για να υποστηρίξει την έφεσή του».

    Να σημειωθεί ότι το εν λόγω άτομο έχει καταδικαστεί παλαιότερα σε 3 χρόνια για επίθεση έπειτα από ενέδρα σε μουσικό στον Πύργο και ενώ εκκρεμεί εναντίον του και άλλη μήνυση για επίθεση σε αντιφασίστες σπουδαστές στις 9 Φεβρουαρίου 2013 με τάγμα εφόδου που περιελάμβανε στελέχη της «Εθνικής Δράσης Ηλείας».

    Η ανακοίνωση καταλήγει ως εξής: «Το Αντιφασιστικό Μέτωπο Ηλείας χαιρετίζει τους αγωνιστές που πάλεψαν με αυταπάρνηση στο δρόμο και τα δικαστήρια για να σπάσουν την τρομοκρατία. Αφιερώνουμε αυτή την αντιφασιστική νίκη στους γονείς του Π. Φύσσα και του μετανάστη Σαχζάτ Λουγκμάν και υποσχόμαστε πως θα συνεχίσουμε μέχρι τέλους τον αγώνα ενάντια στους εχθρούς της ελευθερίας, ενάντια στο φασισμό, το κράτος που τον υποθάλπει και το σύστημα που τον γεννά».

  8. Ο/Η Kάσυ Διάρη, ζίτο ε ένοπλε δοινάμις λέει:

    http://www.kathimerini.gr/834334/opinion/epikairothta/politikh/loyfa-kai-parallagh

    Ηλίας Μαγκλίνης
    Λούφα και παραλλαγή

    Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε τις πολύ όμορφες φωτογραφίες από τη σεμνή τελετή στη Σαλαμίνα. Αυτή την εβδομάδα, είχαμε τον Παρμενίωνα. Το πρώτο ήταν μια γραφικότητα προσωπικής εμπνεύσεως· το δεύτερο είναι μια καθιερωμένη στρατιωτική άσκηση – που όμως, σε ό,τι αφορά το πολιτικό της σκέλος, κατάντησε και αυτή γραφική.

    Στολή παραλλαγής (φαντάζομαι έξτρα έξτρα λαρτζ στη μία περίπτωση) και αεροπορικό τζάκετ, με αναγραφή του ονόματος του πρωθυπουργού στη θέση της καρδιάς, α λα USA. Μονάχα, βέβαια, που έχει ένα νόημα να φοράει ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ένα τέτοιο τζάκετ καθώς βάσει του αμερικανικού συντάγματος ο πρόεδρος είναι και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Δεν πειράζει όμως, αυτές είναι περιττές τυπολατρίες, εξάλλου κάτι τα κόκκινα χαλιά στην παραλία της Σαλαμίνας, κάτι οι ασπίδες και τα αρχαία ξίφη, κάτι τώρα οι στολές παραλλαγής, χρειάζεται και μια εικόνα να χτίσεις για να νιώσεις έστω και λίγο «μάχιμος». Ή απλώς να λουφάρεις από τις υποχρεώσεις σου.

    Δεν είναι η πρώτη φορά, φυσικά, που η πολιτική ηγεσία φοράει το χακί και συμμετέχει σε μεγάλη στρατιωτική άσκηση. Μάλλον όμως είναι η πρώτη φορά που η όλη εικόνα έχει χαρακτήρα τόσο κωμικό. Παλαιότερα, οι ψηφοφόροι της ριζοσπαστικής αριστεράς ειρωνεύονταν κάτι τέτοιες παράτες – και καλά έκαναν εδώ που τα λέμε. Οταν όμως γίνεσαι εξουσία –κι έχεις και ως άλλοθι ότι το έτερο μέλος της κυβέρνησης, αυτό βέβαια που εσύ επέλεξες ως σύμμαχο επειδή σε συνδέουν μαζί του, όπως διατείνεσαι, αισθήματα «συντροφικότητας», έχει «ψυχή και εθνική και βαθιά»– αυτά όλα γίνονται ψιλά γράμματα.

    Οπως με χαρακτηριστική ευκολία οι ψηφοφόροι της ριζοσπαστικής αριστεράς κατάπιαν τη συγκυβέρνηση με τη λαϊκιστική ακροδεξιά τον Ιανουάριο, όπως πολύ εύκολα κατάπιαν την ιδέα ότι το «Οχι» στο δημοψήφισμα έγινε «Ναι» από τον ίδιο τον αρχηγό τους, όπως χωρίς πολλές σκέψεις ψήφισαν στις 20 Σεπτεμβρίου με το ένα χέρι ΣΥΡΙΖΑ και με το άλλο τους Ανεξάρτητους Ελληνες (διότι τώρα ήξεραν εκ των προτέρων, δεν τους ήρθε ξαφνικό), έτσι και τώρα θα αποδεχθούν πως ο ριζοσπάστης ηγέτης τους, που κατέβαινε στους δρόμους και ύψωνε τη γροθιά του, φόρεσε με χαμόγελο την εθνική στολή που κατατρόπωσε τον Δημοκρατικό Στρατό στον Γράμμο.

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    Καμαρώστε αριστερό υπουργό Παιδείας, δεν μας έφτανε η κυρά Αθανασία (Σία)

    Όταν η εκκλησιαστική και κυβερνητική θρασύτητα και αγυρτία συμπλέουν.
    Η αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση του Τσίπρα, δεν τολμάει να ανακαλέσει στην τάξη τον αρχιεπίσκοπο που επικαλείται το χουντικό σύνταγμα, προκαλεί, επιτίθεται και ψευδολογεί ασύστολα:

    http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/60698
    29.9.2015 | 16:11

    Ο Ιερώνυμος προσπάθησε να μας κοροϊδέψει χρησιμοποιώντας το Χουντικό Σύνταγμα .

    Και, όχι περιέργως, η κυβέρνηση έπεσε κατευθείαν στην παγίδα…

    ΣΧΟΛΙΑ (21)

    Από τον
    ΑΡΗ
    ΔΗΜΟΚΙΔΗ

    Τον άκουσα κι εγώ στην τηλεόραση τις προάλλες να μιλά για «κάποια κυρία» ζητώντας «να σοβαρευούμε και να μην ακούμε ανοησίες». Μόνο που οι ανοησίες ήταν στην πραγματικότητα αυτά που έλεγε ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

    Το δημοκρατικό Σύνταγμα της χώρας δεν αναφέρει πουθενά όσα είπε ο κ. Ιερώνυμος, ψέγοντας την αναπληρώτρια υπουργό Παιδείας. Δεν λέει ότι «η Παιδεία μας πρέπει να είναι εθνική, ελληνοχριστιανική Παιδεία». Αυτά περί ελληνοχριστιανικής Παιδείας τα έλεγε το χουντικό Σύνταγμα του 1968 και ουχί το δημοκρατικό του 1974, διαβάζω σήμερα στο εξαιρετικό άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή.

    Κι όμως, αν δεν το έγραφε σήμερα ο Μανδραβέλης, όλοι θα είχαμε πέσει στην παγίδα του Αρχιεπισκόπου. Λέγοντας ότι θα έπρεπε να αλλάξει το Σύνταγμα πέταξε το μπαλάκι πίσω, πείθοντας όλους (ακόμα κι εμένα) ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να απλοποιηθεί η απαλλαγή απ’ τα θρησκευτικά, μια και αυτό θα ήταν αντισυνταγματικό.

    Μόνο που ο Ιερώνυμος, έχει μείνει στην Χούντα! Νομίζει (ή κάνει ότι νομίζει) ότι το Σύνταγμά μας λέει πως σκοπός της εκπαίδευσης είναι να παρέχει Εθνική Ελληνοχριστιανική Παιδεία. Γράφει ο Μανδραβέλης:

    Για να μη λέει καθένας ό,τι θέλει όπως ζήτησε ο Αρχιεπίσκοπος από την κ. Σία Αναγνωστοπούλου, το άρθρο 17 του χουντικού Συντάγματος κανόνιζε ότι «η Παιδεία τελεί υπό την Ανώτατην εποπτείαν του Κράτους, παρέχεται δαπάναις αυτού, σκοπεί δε στην ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της εθνικής συνειδήσεως των νέων επί τη βάσει των αξιών του ελληνικού και του χριστιανικού πολιτισμού». Το αντίστοιχο άρθρο 16 του δημοκρατικού Συντάγματος είναι πιο σεμνό: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης». Δεν αναφέρει συγκεκριμένα τη Χριστιανική Παιδεία -πώς θα μπορούσε άλλωστε μετά το άγος του ελληνοχριστιανισμού που επέβαλε και εκμεταλλεύτηκε η χούντα;- αλλά κάθε θρησκευτική συνείδηση· βουδιστική, μουσουλμανική κ.λπ.

    Συνεπώς το μάθημα των Θρησκευτικών όπως γίνεται είναι ενάντια στην επιταγή του Συντάγματος το οποίο στο ίδιο άρθρο 16 θέλει ως αποστολή της Παιδείας «τη διάπλασή [των Ελλήνων] σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Ακόμη και η διαδικασία αίτησης και αποχής από το μάθημα των θρησκευτικών είναι αντισυνταγματική. Κατ’ αρχάς δημιουργεί διακρίσεις σε βάρος αλλόθρησκων του Αρχιεπισκόπου· κάποια παιδιά αναγκάζονται να φύγουν από τη σχολική αίθουσα, δηλώνοντας μάλιστα τη μη πίστη τους στην κρατούσα θρησκεία.

    Κατά δεύτερον, παραβιάζει τη θεμελιώδη διάταξη «Oι Ελληνες και οι Eλληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις» (άρθρο 4). Ενώ όλοι οι Ελληνες ανεξαρτήτως δόγματος έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις, δηλαδή πληρώνουν με τους φόρους τους τον μισθό των καθηγητών Θρησκευτικών, κάποιοι δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα στη μόρφωση.

    (…) Η πιο λογική και συνταγματικά ορθή λύση είναι να αλλάξει το μάθημα των θρησκευτικών. Να μεταμορφωθεί από χριστιανική κατήχηση σε μάθημα θρησκειολογίας. Τα περαιτέρω κάθε δόγματος να γίνονται στα κατηχητικά των θρησκευτικών κοινοτήτων. Με τα λεφτά τους…

    Αυτό που γίνεται τώρα με το μάθημα των θρησκευτικών αποτελεί μια έμμεση παραδοχή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας ότι είναι ανίκανη να διδάξει την ορθόδοξη πίστη και γι’ αυτό αναθέτει τη δουλειά στα σχολεία. Επί της ουσίας δηλώνουν αναρμόδιοι για το έργο που τους ανατέθηκε -να προσελκύσουν, διά των διδαχών και του παραδείγματός, τους νέους στον Χριστιανισμό- και γι’ αυτό πρέπει να το επιβάλει το κράτος. Ακόμη και με στρέβλωση του Συντάγματος…

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Ἀστειεύεται ὁ κ. Δημοκίδης; Εὐτυχῶς ὑπάρχει ὁ κ. Μανδραβέλης καὶ τί θὰ κάνουν οἱ ἑπόμενες γενεές, χωρὶς τὸν κ. Μανδραβέλην.

      Ὑπάρχει ἕνας ἱστότοπος google λέγεται, τυπώνεις κάποιες λέξεις κλειδιά, φερ’εἰπεῖν ‘Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος’ καὶ παρουσιάζεται πρῶτον στὸν κατάλογον ἡ ἐξῆς ἐπιλογή:
      «[PDF]ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – Βουλή των Ελλήνων
      http://www.hellenicparliament.gr/…/SYN...
      Translate this page
      Hellenic Parliament
      ΣΥΝΤΑΓΜΑ. ΤΗΣ. ΕΛΛΑΔΑΣ. ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Όπως αναθεωρήθηκε με το Ψήφισμα της 27ης Μαΐου 2008. της Η7 Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων …»

      Μετὰ εἰς τὴν σελίδα 10 ὑπάρχουν τὰ περιεχόμενα καὶ διαβάζεις τί λένε. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἐντολὴ Ctrl+F, κάνει τὸ ἴδιο εἰς τὰ κείμενα, γιὰ τὶς κρυμμένες διατάξεις.

      Ὁ πάπαρδος δὲν ἔχει μείνει πίσω. Δὲν τὸν ἐνδιαφέρει ἡ κοινὴ ἀλήθεια, ὅπως καὶ κανέναν πραγματικὸν χριστιανόν. Ὁ κάθε παπὰς λέει ὅτι συμφέρει ἐκείνην τὴν στιγμὴν γιὰ νὰ προσηλυτίσῃ.

    • Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

      Τι να του πεις του Νικολάκη ή αλλιώς της φώκιας!!

  10. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

    Τζιτζιφιόγκο σου πάει το χαλάκι, αλλά θα σου ταίριαζε κάτι σε μπουχάρα με κίτρινα κρόσια..

  11. Ο/Η μαζί και ο Δ.Καμμένος λέει:

    http://www.iefimerida.gr/news/230218/theoharopoylos-kata-tsipra-san-na-min-synevi-tipota-pige-stin-askisi-parmenion-me-ton#ixzz3oBcIxoQQ

    Σαν να μην συνέβη τίποτα, πήγε στην άσκηση Παρμενίων με τον Δημήτρη Καμμένο

    «Χθες μάλιστα Πάνος και Δημήτρης Καμμένος ήταν στην συντροφιά του πρωθυπουργού στην άσκηση Παρμενίων σαν να μη συνέβη τίποτε. Φαίνεται πως ο εθνικολαϊκισμός του κυβερνητικού εταίρου οδηγεί την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό σε μια πορεία που απέχει αρκετά από τις αρχές της Αριστεράς. Πόσο μάλλον από τις υποσχέσεις για κατάργηση φιεστών με μιλιταριστικό περιεχόμενο», τόνισε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ.

  12. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    Petros Tatsopoulos

    .
    Σκέψου ότι αυτός ο τύπος, που φοράει στολή παραλλαγής, κάνει ότι πιλοτάρει μαχητικό και ποζάρει για στρατηλάτης, πριν από δύο μόλις χρόνια, τον Ιούλιο του 2013, στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, δεχόταν εισηγήσεις για τη δημιουργία «εκλεγμένων και ανακλητών επιτροπών στρατιωτών και κατώτερων αξιωματικών που θα πρέπει να αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα που αφορούν τη Μονάδα», καθώς και «εκλογή και δικαίωμα ανάκλησης όλων των αξιωματικών από τους στρατιώτες», χωρίς να σκάσει το χειλάκι του, χωρίς να παίξουν τα ματοτσίνορά του, χωρίς να ταρακουνήσει με τα γέλια του όλο το Φαληρικό Δέλτα. Σκέψου πόση κυριαρχία πάνω στα εκφραστικά σου μέσα χρειάζεσαι ώστε να γίνεις μια μέρα πρωθυπουργός. Σκέψου.

  13. Ο/Η ανώνυμος λέει:

    Τσίπρας: «Η παραλειτουργία κόμματος μέσα στο κόμμα τελείωσε»

    Γραμμένο με σωστή ορθογραφία:
    «η παραλειτουργία κώματος μέσα στο κώμα τελείωσε»
    (γιατί μέχρι πρότινος ένα ήταν το κώμα, μετά …αυγατίσανε)

    Οι υπόλοιποι μετριοπαθείς ας διαχωρίσουμε μουσικά την θέση μας
    (ποίηση Edgar Allan Poe)

  14. Ο/Η Frixos λέει:

    Ωραια το λετε: «Δυο κόκκινα ηγεμονικά χαλιά μέσα σε λίγες μέρες, πάνε πολύ»

    Δεν πανε πολυ, απλως (συμφωνα με τη λαϊκη παροιμία) «Βρηκε ο γυφτος λαδι και αλειφει και τ΄αρχιδια του»,.

    Ομως, με ολο το σεβασμο, νομιζω οτι εχετε παρει στα σοβαρα το ρολο σας ως (επι)κριτες της εξουσιας.
    Αλλα για να ασκησει κανεις με σοβαροτητα το ρολο του κριτη απαιτειται το υποκειμενο στην κριτικη προσωπο ή συστημα να εχει -και αυτο- τη στοιχειωδη σοβαροτητα.
    Αλλιως ειναι σα να κανεις κριτικη στο σκυλοτραγουδιαρη οτι …δεν τα λεει καλα!

    Στη συγκεκριμενη περιπτωση αυτη η (στοιχειωδης) προϋποθεση δεν υπαρχει ουτε στο ελαχιστο οριο.
    Δεν μιλαμε μονο για το αδειανο πουκαμισο που περικλειει εντος του το φυσικο προσωπο που λεγεται Τσιπρας, αλλα και για τα κουρελια ολοκληρου του πολιτικου φασματος αυτου του τοπου.
    Τα πραγματα εχουν ονομα: Ας κοιταξουμε λοιπον ποιοι αποτελουν το ηγετικο πολιτικο προσωπικο της χωρας και ας αναλογιστουμε για ποιες πραξεις ή παραλειψεις ειναι ικανοι.

    Τσιπρας
    Μεϊμαρακης (Προηγουνται στη διαδοχη Αδωνις – Τζιτζικωστας)
    Φασιστες
    Φωφη
    Κουτσουμπας
    Σταυρος
    Καμενος
    Λεβεντης
    (Με διευθυντη ορχηστρας τον Πακη και τον Λαφαζανη στον παγκο)

    (Περιοριζομαι στην παραθεση των προσωπων γιατι η αναφορα στα αντιστοιχα κομματα θα προκαλουσε ακομα περισσοτερη καταθλιψη).

    Βλεποντας τους, ολο και πιο εντονα με κατακλυζει εκεινο το χαλασμενο συναισθημα που απορρεει απο τη διαπιστωση «Καθε πέρσι και καλυτερα».
    Στην ουσια προκειται για το συναισθημα της ηττας, της ηττας ομως που προηλθε απο ολεθρια λαθη και αυτογκολ και οχι αυτης που ερχεται μετα απο μια φιλοτιμη προσπαθεια και αξιοπρεπη εμφανιση.

    Μιλαμε για την «αυτοηττωμενη συμπεριφορα», για τον «ηθικο μαζοχισμο» μιας κοινωνιας, που αφου επινοησε την ταυτοτητα της κοιταζοντας τον εαυτο της μεσα στον παραμορφωτικο καθρεφτη της αυταπατης και αφου εκμαυλιστηκε μεσα στη φρεναπατη της ευδαιμονιας, δεν εχει πλεον κανενος ειδους αναστολη να καταφυγει σε πολιτικες επιλογες που, μεχρι χθες, η ιδια ειχε ορισει ως περιθωριακες: Συριζαιους και ναζιστες!

    Και στο σημειο αυτο η πολιτικη σημειολογια ειναι παρουσα: Αν οι νεοναζι αντικατοπτριζουν τη μνησικακια και τα πλεον βαρβαρα και αθλια εστικτα μιας κοινωνιας, η επιλογη του Λεβεντη ως εθνικου αντιπροσωπου υποδηλωνει την πληρη παραιτηση απο καθε ειδους σκεψη για μια προσπαθεια προκειμενου να ξεκολλησει το καρο απο το βαλτο που η ιδια κοινωνια το οδηγησε.

    Γι αυτο, …»οσο μακραινει του χρονου η ουρα (τοσο θα μοιαζω με τα απολιθωμενα εκεινα τερατα… -Μαγιακοφκυ)» τοσο οι χθεσινοι νανοι (Σαμαρας, Βενιζελος, ισως ακομη και οι ΚΑΚ – ΓΑΠ) θα φανταζουν σαν πολιτικοι γιγαντες μπροστα σε αυτο το απιθανο σιναφι που παριστανει το πολιτικο προσωπικο.

    Προσεξτε οτι ακομη και εν ενεργεια πολιτικα προσωπα, με απροσμετρητη πολιτικη (μωρο)φιλοδοξια (Ντορα – Αβραμο κλπ), συμπεριφερονται σαν μαθητες που εχουνε πιασει το τελευταιο θρανιο και κρυβονται πισω απο τους αλλους μην τυχον …και τους σηκωσει ο δασκαλος στον πινακα.

    Ανθρωποι που επαιξαν σημαντικο πολιτικο ρολο (Σιμιτης) εχουν ελαχιστοποιησει την πολιτικη τους παρουσια και αποστρεφουν …με τροπο το προσωπο τους απο τα δημοσια πραγματα, ενω καποιοι (ελαχιστοι) με σοβαρη κοινωνικη (Διαμαντουρος, Αλιβιζατος κλπ) στοιχιζονται πισω απο πολιτικα μεγεθη τυπου «Σ. Θεοδωρακη» προκειμενου να αποφυγουν (;) ενδεχομενη αναμειξη τους στα κοινα.

    Ολα μαρτυρουν οτι κανενας πια δεν θελει να συνδεθει με αυτα που ερχονται και ετσι η σκηνη μοιαζει να ειναι βγαλμενη απο τους στοιχους του ποιητη:
    «σμαρι κορακια πια πετουν στην ερημη αρενα
    και στο χωριο ουρλιαζουνε τη νυχτα εφτα σκυλια».

    Τι κριτικη να κανει καποιος στον Τσιπρα, τι ειναι ο (καθε) Τσιπρας για να τον κρινεις, περα απο αυτο που ο ετερος ποιητης περιγραφει σαν «Τέκνο της αναγκης και ωριμο τεκνο της οργης».
    Μονο που ο αριστερος μανιχαϊσμος του ποιητη τον εκανε να πιστευει οτι η οργη ειναι μια αρετη.

    Υπαρχει ομως και ο αντιλογος στον ποιητικο λογο που αρθρωνεται με τη μορφη της λαϊκης παροιμιας:
    «Εθυμωσε ο καλογερος και εκοψε τον πουτσο του»!

    Και βεβαια στη σημερινη κριση απεδειχθη (για μια ακομη φορα) οτι η οργη οδηγει στην αγανακτηση κι αυτη, με τη σειρα της, στο φασισμο.

  15. Ο/Η Αισθαντική κυρία που διαβάζει ποίηση λέει:

    http://manosstefanidis.blogspot.gr/2015/10/blog-post_57.html

    Όχι δάκρυα για τον Ξυδάκη*

    Ο Τσίπρας δεν εμπιστεύεται άλλους εκτός από τη στενή κομματική του παρέα, ούτε ανοίγεται ευρύτερα στις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας για να βρει συμμάχους. Από ανασφάλεια ή σκέτη αλαζονεία. Ξέρει δα πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός και μόνο αυτός. Ευτυχώς όμως που η Αριστερά δεν εξαντλείται στο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και όλοι οι άλλοι, όσοι διαθέτουν κύρος, εξειδίκευση ή ιδέες αλλά βρίσκονται εκτός “αυλής”, δεν εμπιστεύονται ούτε τον Τσίπρα, ούτε την ήδη αποτυχημένη, κατά την πρώτη της θητεία, κυβερνητική του ομάδα.

    Απ’ την άλλη, για μερικούς ανθρώπους η φάτσα τους είναι η τιμωρία τους. Εννοώ το Ν. Ξυδάκη. Δεν είμαι ρατσιστής, ελπίζω. Είμαι φυσιογνωμιστής. Τον βομβάρδισα με προτάσεις και αυτόν και τον πρωθυπουργό του, ούτε καν μου απάντησαν. Τους έστειλα προτάσεις πολιτισμού που δεν στοιχίζουν τίποτε αλλά μπορούν να απογειώσουν την εικόνα της χώρας διεθνώς. Αλλά δεν πιστεύουν ούτε στον πολιτισμό, ούτε στην παιδαγωγική δυνατότητα, αλλά και ούτε στους εκπροσώπους του, βέβαια. Ο πρόσφατος ανασχηματισμός το απέδειξε περίτρανα. Δεν είναι μόνο γραφειοκράτες, είναι και ατάλαντοι. Και βέβαια δεν έχουν σχέση με τον πολιτισμό, ούτε καν με τη διαχείρισή του. Για αυτούς, ο πολιτισμός, όπως και όλα τα άλλα άλλωστε, είναι αναβαθμοί για τη κατάκτηση, τη χρήση αλλά και τη κατάχρηση της εξουσίας.

    Και όμως, σήμερα που η Ελλάδα είναι, καλώς ή κακώς, στο ειδησεογραφικό επίκεντρο της υφηλίου, χάνουμε μοναδική ευκαιρία που δεν τρελαίνουμε την υφήλιο με γεγονότα υψηλής επικοινωνιακής δύναμης, δηλαδή με πολιτισμό. Θα μπορούσαν τα μουσεία μας, οι ορχήστρες μας, οι ταινίες μας, τόσα ταλέντα που παραμένουν άγνωστα και ανεκμετάλλευτα να πυροδοτήσουν μέσα στη παρακμή μια μικρή, καλλιτεχνική αναγέννηση. Τους οργάνωσα έκθεση σύγχρονης ελληνικής τέχνης μέσα στο σημαντικότερο γερμανικό ίδρυμα, το Altes Museum του Βερολίνου. Τους πρότεινα το παλιό μουσείο της Ακρόπολης, στον Ιερό Βράχο, που η Μενδόνη το ήθελε αποθήκη (sic) να καταστεί υποδειγματικό μουσειακό Ιερό στο οποίο κάθε δυο χρόνια θα εκτείθενται συμβολικά δυο τρία αριστουργήματα (πχ. ένας κούρος, μια φιγούρα του Giacometti και ένα τόρσο του Rodin), συμβολικό αφιέρωμα στους πολιτισμούς του κόσμου και προσκύνημα για όλη την ανθρωπότητα. Τους πρότεινα ένα όραμα και εισέπραξα παγερή αδιαφορία.

    Ο Ξυδάκης υπήρξε έμμεσα μαθητής μου (όπως εξ άλλου και η Ζαχαροπούλου) όταν εκείνος έκανε ρεπορτάζ κι εγώ έγραφα επιφυλλίδες στη Καθημερινή μετά από πρόσκληση του Αντώνη Καρκαγιάννη. Μετά, ως τεχνοκριτικός κατ’ αποκοπήν, έγινε ανταγωνιστής μου φτάνοντας στο σημείο, ο ζηλιαρούλης, να με διαγράψει από την AICA (Εταιρεία Ελλήνων Τεχνοκριτών) ως αντιπρόεδρός της. Προς τιμήν του τώρα με αποκαθιστά ο νέος της πρόεδρος, καθηγητής Εμμανουήλ Μαυρομμάτης. Ο Ξυδάκης, αν και εραστής της δραχμής, δεν πήγε με τον Λαφαζάνη γιατί βέβαια ξέρει το συμφέρον του. Η συνεχής τηλεοπτική του έκθεση όμως έπληξε ανεπανόρθωτα το όνομα που είχε κάνει ως επιφυλλιδογράφος της Καθημερινής. Ήταν τότε που τον ενέπνεε η στήλη μου «Το Γυάλινο Μάτι» στην Ελευθεροτυπία. Μόνο που αυτός περιοριζόταν σε λυρικές γενικότητες αναφερόμενος στον πολιτισμό και την πολιτική του, χωρίς ποτέ να θίγει την εξουσία και τους εκπροσώπους της. Όμως η κριτική πρέπει πάντοτε να γίνεται ad hominem. Αλλιώς καταντάει ευχολόγιο και κήρυγμα. Θα μου πείτε βέβαια πως μόνο όταν γράφεις έτσι, γίνεσαι υπουργός. Και θα σας απαντήσω πως πολύ γρήγορα έτσι και ξεγίνεσαι. Επειδή αυτό που τελικά μένει είναι κάποια κείμενα και συγκεκριμένες στάσεις. Όλα τα άλλα είναι δημόσιες σχέσεις και μήντια-σαγανάκι.

    ΥΓ 1. Το λέμε εδώ και 25 χρόνια :Δεν βιώνουμε κρίση αλλά κάτι πολύ δυσμενέστερο .Βιώνουμε παρακμή .Κρίση και μάλιστα ανθρωπιστική ζουν στη Συρία, το Αφγανιστάν, κλπ.
    Και κάποια ερωτήματα: Τελικά πήρε το πτυχίο του ο υπουργός Παιδείας Φίλης; Μιλάει καμία ξένη γλώσσα ο ίδιος ή ο υπουργός Εξωτερικών Ξυδάκης; Η ικανότητα του Αλέξη να επιλέγει τους πιο κατάλληλους είναι μοναδική. Η νέα -λέμε τώρα- κυβέρνηση αποτελείται από δημοσιογραφικούς και από γραφικούς τύπους, αποκλειστικά. Ακόμη και Τέρενς έχει στους κόλπους της πλην Φίλη και Ξυδάκη του αξιοδάκρυτου. Άλλα κόλπα! Ο επικοινωνιακός Αλέξης φαίνεται να έχει μεγάλη εκτίμηση στα γιουσουφάκια της επικοινωνίας. Στο Παιδείας πάντως έχουμε τον απόλυτο συμβολισμό και συγχρόνως την τέλεια ερμηνεία για την χρόνια κατάντια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης: Έναν αιώνιο φοιτητή σε ρόλο υπουργού Παιδείας με υφυπουργό – υφιστάμενο έναν πρώην Πρύτανη- εκπρόσωπο εκείνου του ακαδημαϊκού κατεστημένου που συναλλάσσεται με τις κομματικές νεολαίες και τους φοιτητοπατέρες .Έξοχο! Ρε Αλέξη έχεις μεγάλα κέφια – παρά τη κούραση της 17ωρης διαπραγμάτευσης.
    ΥΓ 2. Δύση …Κάπως έτσι τελειώνει η Αριστερά που πίστεψα 40 χρόνια τώρα. Με τον Αλέξη σε προγραμματική συμφωνία με τους καμμένους και σε πλήρη ανατροπή των διαφορών ανάμεσα σε Αριστερά και Δεξιά. Με τον Αλέξη υποστηρικτή μιας καινούριας αναξιοκρατίας-μετριοκρατίας και προτεζέ των Αμερικανών. Με τον Αλέξη σε ρόλο αριστερού ψάλτη σε δεξιό σαρανταλείτουργο. Χτες έζησα τη τελευταία ήττα του ΕΑΜ.Την τελική ήττα της γενιάς μου απο μια νεότερη γενιά απαράτσνικων και γραφειοκρατών τρελαμένων για εξουσία. Ποιοι ξεπουλάνε πιο εύκολα; Οι έμπειροι ή οι άπειροι; Ο Αλέξης πασοκοποίησε μεθοδικά τον ΣΥΡΙΖΑ με κατρούγκαλους και ξυδάκι για να νοστιμήσει η σαλάτα.
    Ακούω μετά απο πάρα πολύ καιρό τη «Ρωμιοσύνη» με την ξύλινη φωνή του Γρηγόρη θυμάμαι τα 20 μου χρόνια και κλαίω βουβά .Για τα λάθη μου, για τα λάθη μας,για το άγος των εργολάβων που υποδύονται τους αριστερούς .Καιρός ήταν…
    Να μην κλαίω μόνο για γυναίκες. Να μη πενθώ μόνο έρωτες …

    *Η εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” έγραψε πως ο Ν. Ξυδάκης έκλαψε όταν ο Τσίπρας τον απομάκρυνε από τον ΥΠΠΟ και έτσι εξασφάλισε διακοσμητική καρέκλα στο ΥΠΕΞ.

  16. Ο/Η Έρχεται παρέλαση λέει:

  17. Ο/Η Βολταίρος λέει:

    Από δεξιά σκοπιά αλλά του τα λέει καλά

    http://www.stontoixo.com/2015/10/blog-post_0.html

    Η πατρίδα του Τσίπρα έχει μεγάλη πλάκα

    του Γιάννη Λαζάρου

    Η μεγάλη πλάκα της πλάκας που έχει η πατρίδα του Τσίπρα είναι το ότι εμείς δεν μπορούμε να γελάσουμε. Πόσο να γελάσεις με την αηδία; Κάποια στιγμή σε πνίγει η εμετική διάθεση. Με ένα κρεσέντο επικοινωνιακής τακτικής οι επικοινωνιολόγοι σκέφτηκαν: «αφού τον κάναμε πρωθυπουργό, είναι ώρα να τον κάνουμε και άντρα».

    Έτσι λοιπόν ο μέχρι χτες πολέμιος των στρατών και των συνόρων, μια κανονική «ντακότα», ντύθηκε πολέμαρχος. Δερμάτινα μπουφάν με πουλάδες (τις κέρδισε κυνηγώντας κοτόπουλα στο Αθαμάνιο), γυαλιά μάχης, εικόνες από Top Gun να χορτάσει και ο τελευταίος άνεργος.

    Για τον άλλον πολέμαρχο τον Πάνο δεν χρειάστηκαν έξοδα, το τζάκετ ήταν ευγενική προσφορά της τεντοποιίας «Φαταούλας», με την υποχρέωση να μην φάει στην καραβάνα το προσωπικό.

    Του έστρωσε κόκκινο χαλί η πατρίδα του τού Τσίπρα, για να μην ακουμπήσει στο λερωμένο χώμα της το αγνό του ποδάρι. Όλα αυτά τα κάνει η πατρίδα του εις αναγνώρισην των εξαιρέτων πράξεων, τόσο για την μέχρι πρότινος πορεία του αλλά και για τις θυσίες των τελευταίων ετών. Οι υπηρεσίες, που κλήθηκε να εκπληρώσει μετά την εκλογική του νίκη, εκπληρώθηκαν υπέρ του δέοντος και η πατρίδα του ευγνωμονούσα του απονέμει τιμές.

    Η πατρίδα του Τσίπρα, είναι μια πατρίδα που τα γουστάρει αυτά και πράττει αναλόγως. Γιατί όταν ο Τσίπρας είχε κληθεί να υπηρετήσει μια άλλη πατρίδα, έκανε τα αδύνατα δυνατά να την κοροϊδέψει και να την χλευάσει. Ο ίδιος τα ομολόγησε σε μια συνέντευξη εδώ και χρόνια στους «Schooligans» όπου μεταξύ άλλων είπε:

    schooligans : Συμφωνείς με την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας;

    Τσίπρας: Συμφωνώ με την κατάργηση του στρατού. Να καταργηθούν όλοι οι στρατοί.

    schooligans: Και μέχρι να γίνει αυτό;

    Τσίπρας: Μέχρι να γίνει, είμαι υπέρ της ισόχρονης κοινωνικής θητείας. Αντί να πηγαίνεις στρατό, να μπορείς να προσφέρεις κοινωνικές υπηρεσίες.

    schooligans: Εσύ όταν πήγες στρατό, είχες βάλει βύσμα;

    Τσίπρας: Ναι, είχα βάλει. Είχα έναν γνωστό, Πασόκο εκείνη την εποχή, τον οποίο τον πήρα τηλέφωνο για να κάνει κάτι και αυτός τα ‘κανε χειρότερα. Καλύτερα ήμουν πριν το βύσμα!

    schooligans: Κακοπέρασες;

    Τσίπρας: Δεν μπορώ να πω ότι κακοπέρασα, αλλά εκείνη την εποχή αισθανόμουν ότι αν μ’ έπιανες από τη μύτη, θα έσκαγα. Στο τέλος, όμως, στάθηκα τυχερός. Είχα βρει έναν νόμο που είχε βγάλει τότε ο Τσοχατζόπουλος που έλεγε ότι αν είσαι στο στρατό και κατέβεις υποψήφιος βουλευτής, παίρνεις προσωρινή απόλυση και επανέρχεσαι μετά. Κατέβηκα, λοιπόν, στις εκλογές. Ήμουν ο πρώτος οπλίτης στην ιστορία του ελληνικού στρατού που είχε γίνει υποψήφιος βουλευτής. Όταν επανήλθα στον στρατό, είχε μειωθεί η θητεία από 15μηνο σε 12μηνο. Κι έτσι εκεί που χρώσταγα έξι μήνες για ν’ απολυθώ, χρώσταγα ξαφνικά τρεις! Άσε που είχε πέσει τρελό σύρμα στη μονάδα ότι ήμουν υποψήφιος βουλευτής κι από κει που με στέλνανε για αγγαρείες, μόνο προσοχές δε μου βαράγανε!

    schooligans: Φοβερό!

    Τσίπρας: Έτσι είναι στον στρατό μωρέ…

    Η πατρίδα του Τσίπρα τα άκουγε από τότε αυτά και έτριβε τα χέρια της γι’ αυτό και σήμερα του στρώνει κόκκινα χαλιά. Είναι η ίδια πατρίδα που έντυνε τον Μητσοδράκουλα πιλότο

    και πολέμαρχους όλες τις «ντακότες» από τον Σαμαρά, τον Αβραμόπουλο, τον Σημίτη μέχρι και τον Κωστάκη το ναυτάκι. Η πατρίδα τους λοιπόν, είναι για γέλια

  18. Ο/Η Kεντροδεξιός λέει:

    http://www.antinews.gr/action.read/Πολιτική/Θαυμάστε-τους/2.102540

    Ο αρχιστράτηγος και ο στρατηγός φόρεσαν τη στολή παραλλαγής και πήγαν να επιθεωρήσουν το στράτευμα στην άσκηση Παρμενίων. Ο Πάνος Καμμένος, άλλωστε, ως… καλός δεξιός δεν μπορεί να μην τιμά τον ελληνικό στρατό άσε που αν είσαι μεγάλο ψώνιο δεν σταματάς να το παίζεις το κομάντο ασχέτως αν είσαι… κοτόπουλο.

    Αλλά ο… αριστερός πρωθυπουργός; Πώς καταπατά τα ιερά και τα όσια της Αριστεράς; Από τη μια έχει γίνει ο πιο θρήσκος της κυβέρνησης και από την άλλη ντύθηκε με την παραλλαγή και το τζάκετ του πιλότου; Τι θα λέει ο Αλαβάνος και ο Λαφαζάνης που τον έβγαλαν στο πολιτικό κουρμπέτι; Αλλά δεν πειράζει. Η «αστικοποίηση» του Αλέξη γίνεται σταδιακά. Ακριβά κοστούμια, ταξιδάκια με κότερα, παιδιά στο ιδιωτικό, χειροφιλήματα στον αρχιεπίσκοπο, επίδειξης «στρατιωτικής μαγκιάς». Τι άλλο περιμένουμε; Να φύγει και από την Κυψέλη να πάει Εκάλη;

  19. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ιδού το κόμμα των συμμάχων του ΣΥΡΙΖΑ

    KAΠΕΡΝΑΡΟΣ, τ.βουλευτής ΑΝΕΞΕΛ, ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΚΟΥΖΗΛΟΥ, ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

    http://jailgoldendawn.com/2015/04/21/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84/

    Μαύρο» το κλίμα στην αρχή της εκπομπής «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» στο MEGA σχετικά με την έναρξη της δίκης της ναζιστικής συμμορίας. Ενώ κάποιοι από τους μάρτυρες δεν κατόρθωσαν να φτάσουν στην αίθουσα του δικαστηρίου, καθώς οι τραμπούκοι τους έστειλαν στο νοσοκομείο, ακούγαμε διάφορα για «επιθέσεις ένθεν και ένθεν», συμψηφισμούς των αποδοκιμασιών του Ν. Ορφανού με τις τραμπούκικες επιθέσεις και τους τραυματισμούς μαρτύρων, ‘ανακριτικές’ ερωτήσεις για το πού ακριβώς έγινε η επίθεση, παράλληλα με αναλύσεις περί του ότι περισσεύουν οι διαδηλώσεις και πρέπει η ‘Δικαιοσύνη’ να αφεθεί απερίσπαστη στο έργο της.

    Το κλίμα άλλαξε η δυναμική παρουσία του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη, συνηγόρου πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Δείτε στα βίντεο που ακολουθούν αποσπάσματα από τις καίριες παρεμβάσεις και επισημάνσεις του.

    [….]
    Στο δεύτερο βίντεο, ο συνήγορος του Ν. Κούζηλου Β. Καπερνάρος εξαπολύει επίθεση κατά του Θ. Καμπαγιάννη, ενώ ο συνήγορος του Χρ. Παππά θέτει το κλασικό ερώτημα «ποιος ζημιώθηκε» από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ήταν ομολογουμένως μια ατυχής στιγμή γι’ αυτόν, καθώς 1) έφαγε ‘τάπα’ από τον Πρετεντέρη, που του είπε «Ο Παύλος Φύσσας και η οικογένειά του ζημιώθηκε» και 2) οδηγήθηκε ο ίδιος να πει ότι η Χρυσή Αυγή αναδείχθηκε σε τρίτο πολιτικό κόμμα.

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απίστευτη χοντράδα του Καπερνάρου, όταν λέγοντας πόσο λυπήθηκε για την απώλεια του Παύλου, πρόσθεσε ότι «δεν μας περισσεύουν ελληνόπουλα» (για τους κατηγορούμενους τόνιζε ότι είναι «Έλληνες κατηγορούμενοι».) Όταν εύλογα του παρατήρησε ο Θ. Καμπαγιάννης ότι ούτε ο Σαχζάτ Λουκμάν που δολοφονήθηκε ‘’περισσεύει’’, εκείνος είπε απαξιωτικά: «Θα σου απαντήσω μετά εσένα», « μπορεί να είναι ξάδελφός σου αυτός»(!) και «δεν μ’ ενδιαφέρει τι κάνει ο πελάτης σου»! Δεν ξέρουμε αν εμπίπτει στην περιύβριση νεκρού η συμπεριφορά του ανεξάρτητου αυτού Έλληνα, σίγουρα όμως εντυπωσιάζει το πώς πέρασε στο “ντούκου” από την υπόλοιπη ομήγυρη η απαξιωτική αναφορά στο δολοφονημένο εργατόπαιδο από το Πακιστάν.

  20. Ο/Η Red λέει:

    http://vathikokkino.gr/archives/82653
    Ποια «νέα Ελλάδα»;

    11/06/2014
    (…..)

    Διευθυντής σύνταξης του neaellada.gr είναι ο Δημήτρης Μπεκιάρης, ο οποίος, σύμφωνα με το βιογραφικό του από το 2010 συνεργάζεται με το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών (RIEAS) ως αναλυτής σε θέματα Διεθνών Σχέσεων, Άμυνας και Ασφάλειας.

    Από την (σχεδόν αποκλειστικά αγγλόφωνη) ιστοσελίδα του RIEAS (rieas.gr) διαπιστώνουμε πως πρόκειται για ένα ινστιτούτο ευθυγραμμισμένο με την αμερικάνικη πολιτική στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή, το οποίο επιπλέον ισχυρίζεται πως είναι ανεξάρτητο, αλλά δέχεται εισφορές από άτομα και οργανισμούς που δεν κατονομάζονται.

    Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει και ένα πρότζεκτ του RIEAS, το Athens Security Forum (ASF) που σύμφωνα με την ιστοσελίδα του

    «…επιδιώκει να διασυνδέσει και να ενδυναμώσει όσους ενδιαφέρονται προσωπικά (!!) για το οργανωμένο έγκλημα, τις αντιτρομοκρατικές πολιτικές, τη διακίνηση ανθρώπων, την παράνομη μετανάστευση, το ξέπλυμα χρήματος και τον ισλαμικό φονταμενταλισμό στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο…».

    Όμως ούτε το υπόλοιπο βιογραφικό του κ. Μπεκιάρη θυμίζει σε οτιδήποτε Αριστερά. Ξεκίνημα της καριέρας του στην «Χώρα» του κ. Τράγκα την εποχή που πρωθυπουργός ήταν ο Κ. Καραμανλής, συνεργάτης στρατιωτικών περιοδικών, υπεύθυνος του πολιτικού ρεπορτάζ της εφημερίδας «Αξία» (του μετόχου του «Πρώτου Θέματος», Α. Πίκουλα) ενώ έχει εργαστεί για σύντομο χρονικό διάστημα και στην φιλο-ακροδεξιά, «κίτρινη» και εμμονικά αντι-ΣΥΡΙΖΑ εφημερίδα Παραπολιτικά.

    Για την ακρίβεια, η «στροφή» του κ. Μπεκιάρη προς τον ΣΥΡΙΖΑ έλαβε χώρα μόλις τον τελευταίο 1,5 χρόνο με την ίδρυση της ιστοσελίδας periodista.gr την οποία και διευθύνει.

    Είναι μέσα απ’ αυτό το site που «απειλεί» τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που διαμαρτύρονται για το ποιον του, με ύφος Μάκη Τριανταφυλλόπουλου.

    Το πρόβλημα είναι στον ΣΥΡΙΖΑ

    Με μιαν έννοια, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ο κ. Μπεκιάρης. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που όταν ένα κόμμα της Αριστεράς θα βρίσκεται στα πρόθυρα της εξουσίας θα προσπαθούν να «πηδήξουν στο βαγόνι», όχι βέβαια λόγω κάποιας ιδεολογικής στροφής, αλλά για την «κουτάλα».

    Το πραγματικό πρόβλημα είναι τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αυτοπροστατευτεί απέναντι στους κάθε λογής καριερίστες που τον περιτριγυρίζουν. Φροντίζει να κάνει ξεκάθαρο πως δεν έχουν καμιά δουλειά μαζί του (πόσο μάλλον σε επιτελικές θέσεις) ή αντίθετα «ανοίγει διάπλατα τις πόρτες»;

    Κάποιοι μπορεί να πουν πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να «ανοιχτεί στην κοινωνία».

    Πρόκειται για τραγικό λάθος! Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μην μπορέσει ποτέ να ανοιχτεί πραγματικά στην κοινωνία ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να δώσει την εντύπωση ότι είναι «μια απ’ τα ίδια» – και, δυστυχώς, μια σειρά κινήσεις της ηγετικής του ομάδας το τελευταίο διάστημα, αυτήν ακριβώς την εντύπωση ενισχύουν.

    Πηγή: Του Αλέξανδρου Πραντούνα – «Ξεκίνημα»

  21. Ο/Η Συριζέικες διαπλοκές λέει:

    Συριζέικα μυστήρια: Το «σούργελο» τους πείραξε, το «μιζαδόροι» το έκαναν γαργάρα με ταβανόπροκες.

    Από giorgis , Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015 | 10:18 μ.μ.

    Του Γ.Γ.

    Κοιτάξτε κάποια Συριζέικα μυστήρια. Μια βδομάδα έχει που κυκλοφορεί το περιοδικό Unfollow το οποίο περιέχει ενυπόγραφο άρθρο, με βαρύτατες καταγγελίες σε βάρος του Τσίπρα και κυβερνητικών στελεχών και μέχρι τώρα δεν υπήρξε η παραμικρή κυβερνητική αντίδραση

    Ούτε λίγο ούτε πολύ το συγκεκριμένο κείμενο μας λέει ότι έχουμε μια κυβέρνηση «συμμοριτών» η οποία με «συνειδητή επιλογή του πρωθυπουργού και των κυβερνητικών στελεχών αποφάσισαν να συμπορευτούν με το ευρωπαϊκό και εγχώριο κατεστημένο». Μια επιλογή που δεν την κάνουν με το … αζημίωτο.

    Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα «ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του είναι αποφασισμένοι να συντονιστούν και στην πραγματικότητα να διαπλεχθούν με την εγχώρια επιχειρηματικότητα» δημιουργώντας μαζί της «σχέσεις που δεν στηρίζονται μόνο στην γενική πολιτική αλλά και στο ταπεινό και υλικό «δούναι και λαβείν»».

    Οποιοσδήποτε διαβάσει, λοιπόν, αυτό το κείμενο αντιλαμβάνεται ότι ισχυρίζεται ότι γύρω απ’ τον πρωθυπουργό και με την συμμετοχή του έχει στηθεί μια «μαφία» η οποία ξεπουλάει την δημόσια περιουσία και δίνει κρατικά έργα σε μια χούφτα πλουτοκρατών και αυτή παίρνει την μίζα της.

    Και δεν αρκείται σ’ αυτά το δημοσίευμα. Κάνει αναφορά στους βρώμικους ρόλους που έχουν αναλάβει, σ’ αυτή την κατεύθυνση οι υπουργοί Ν. Παππάς και Α. Φλαμπουράρης με τον τελευταίο να διακατέχεται από την «μέθη εξουσίας» και να μην περιορίζεται σε «μυστικές συναντήσεις με επιχειρηματίες» αλλά να εκδηλώνει τις συμπάθειες του φανερά.
    «Η φωτογραφία με τον υπουργό Επικρατείας καθισμένο δίπλα στον Μελισσανίδη, λίγες μάλιστα μέρες προτού ξεσπάσει η περιβόητη υπόθεση με την μεταβίβαση των μετοχών της εταιρείας του, προκάλεσε την οργή ακόμα και ορκισμένων στελεχών του μεταλλαγμένου προς … το ρεαλισμό ΣΥΡΙΖΑ. Την ημέρα που βγήκε στην δημοσιότητα η φωτογραφία εκτυλίχτηκαν σκηνές απείρου κάλλους κατά την συνεδρίαση της πολιτικής γραμματείας στην Κουμουνδούρου, με μεσαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκονται εκτός εαυτού, να φωνάζουν και να βρίζουν σε τέτοιο βαθμό που χρειάστηκε να διακοπεί η συνεδρίαση», σημειώνει το δημοσίευμα.

    http://www.tsolias.net/2014/06/blog-post_1233.html
    Δέσποινα Κουτσούμπα

    Προς κον Δημήτρη Μπεκιάρη,
    δημοσιογράφο, διευθυντή του site periodista και διευθυντή σύνταξης του site neaellada.gr, κατά δήλωσή του τουλάχιστον.

    Επειδή σας είδα να κόπτεστε ιδιαιτέρως για την ενότητα της Αριστεράς ωσάν να σας αφορά κιόλας, θα θέλατε να μας πείτε για ποιο λόγο έχετε αποκρύψει από το –κατά τα άλλα «πλούσιο»– βιογραφικό σας, την προϋπηρεσία σας κάπου το 2006-2007 στο γραφείο του τότε Υπουργού Πολιτισμού κου Γιώργου Βουλγαράκη; Για να σας φρεσκάρουμε τη μνήμη, ο κος Βουλγαράκης ήρθε στο Υπουργείο Πολιτισμού λίγο μετά τις αποκαλύψεις για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις του τότε πρωθυπουργού και έμεινε μέχρι λίγο πριν μαθευτεί το σκάνδαλο του Βατοπεδίου (που τότε ήταν σε εξέλιξη). Γιατί το κρύβετε άραγε; Όπως κι εσείς έχετε πει, καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή. Πράγματι! Ντροπή είναι όμως να «πουλάτε» αριστερό παρελθόν και νουθεσίες προς την Αριστερά, αποκρύπτοντας την (πραγματική) διαδρομή σας.

    Άραγε οι (νυν) πολιτικοί σας προϊστάμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν τις υπηρεσίες που προσφέρατε στο παρελθόν; Κι αν ναι, το θεωρούν και «νόμιμο» και «ηθικό»;

    ΥΓ. Θα παρακαλούσα να μου απαντήσετε επωνύμως, όπως επωνύμως σας απευθύνομαι, και όχι με την κουκούλα του Αντιδεξιού Αντιδεξιού. Άλλωστε, όπως θα πρεπε να ξέρετε αν όντως είχατε οποιαδήποτε (πραγματική) σχέση με την Αριστερά, το να δείχνει κανείς ανθρώπους φορώντας κουκούλα ανήκει στις παραδόσεις της πιο βαθιάς Δεξιάς…

  22. Ο/Η του Φλαμπουράρη λέει:

  23. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politismos&id=43556

    Κατερίνα Ι. Ανέστη
    Τι γύρευε ο Λάκης στο Gazarte;


    Ο εθνικός μας καλλιτέχνης περιμένει να υποδεχθεί τους δύο ηγέτες στο Gazarte

    Ο Φρανσουά Ολάντ, όταν δέχτηκε την πρόσκληση να επισκεφθεί την Αθήνα, ζήτησε να δει οπωσδήποτε έλληνες καλλιτέχνες. Νέους. Το θεωρούσε σημαντικό. Το Γαλλικό Ινστιτούτο προθυμοποιήθηκε να καλέσει μερικούς από τους πιο ελπιδοφόρους, ακάματους, νέους καλλιτέχνες, τονίζοντας ότι ο πρόεδρος δεν θέλει κανένα πρωτόκολλο: «Ελάτε με casual ρούχα, ελάτε να μιλήσετε με τον Φρανσουά Ολάντ. Θα χαρεί πολύ».

    Και ήταν όλοι εκεί περιμένοντας τον πρόεδρο της Γαλλίας, όταν έφτασε ο Λάκης Λαζόπουλος, αιφνιδιάζοντας τους εκπροσώπους του Ινστιτούτου. Δεν τον είχαν καλέσει, λένε άνθρωποι που ήταν εκεί. Δεν ήξεραν πως θα βρίσκεται εκεί. Ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε όμως φαίνεται ως δικό του άνθρωπο του πολιτισμού τον Λαζόπουλο, με τον οποίο πέρασε σχεδόν όλη τη βραδιά χαλαρά στον καναπέ του Gazarte. Kαι στο τέλος τέλος, ελάχιστη σημασία έχει αν ήταν ή όχι καλεσμένος από το Ινστιτούτο ο Λαζόπουλος, το πώς και γιατί βρέθηκε εκεί. Οι συμβολισμοί είναι που μετρούν εδώ.

    Ναι, ο Πρωθυπουργός δεν ήταν ούτε με τον Ολάντ, ούτε με τους νέους έλληνες καλλιτέχνες. Ο Ολάντ, όμως, τους αφιέρωσε περισσότερη από μισή ώρα. Τρυφερά, με ενδιαφέρον, με γνώσεις λέγοντας «ήταν αδιανότητο για εμένα να έρθω στην Ελλάδα και να μην σας συναντήσω». Μαζί του και οι υπουργοί Παιδείας και Πολιτισμού της Γαλλίας, φιλικές, με τεράστιο ενδιαφέρον και σφαιρική ενημέρωση.

    Ο Αλέξης Τσίπρας είπε στους έλληνες καλλιτέχνες ένα απλό «γεια», φεύγοντας. Αρκούσε. Για αυτόν ο εκπρόσωπος του ελληνικού πολιτισμού ήταν ο Λάκης Λαζόπουλος. Ο τηλεοπτικός. Που προκαλεί το γέλιο για να το διεμβολίσει με θραύσματα πολιτικής ανάλυσης. Ο Λαζόπουλος είναι ο εκπρόσωπος του ελληνικού πολιτισμού που τιμά ο πρωθυπουργός. Είναι η εκδοχή του πολιτισμού που κατανοεί, που τον κάνει να νιώθει άνετα. Είναι η εκδοχή του πολιτισμού που ο πρωθυπουργός επιβάλλει. Τον βολεύει, τον εξυπηρετεί.

    Ο Λαζόπουλος και μια σφήνα από Γλυπτά του Παρθενώνα, έτσι για ξεκάρφωμα και λίγο δέος. Δεν είναι μόνο η πολιτική για τον πολιτισμό που ακολουθεί η κυβέρνηση του -μια πολιτική ακρωτηριασμού- είναι και αυτή η δημόσια κίνηση που συμβολίζει πόσο θέλει να κοντύνει τη χώρα. Να ξεριζώσει κάθε τι ελληνικό που είναι νεωτερικό και μαζί διεθνές. Ποιος Λάνθιμος, ποια Τσαγγάρη, ποιος Παπαιωάννου, ποιος Τερζόπουλος, ποιος Κουμεντάκης. Αυτή την Ελλάδα ο Αλέξης Τσίπρας δεν την αναγνωρίζει. Τη φοβάται. Δεν την προσκάλεσε στο Gazarte.

    Ο Λάκης Λαζόπουλος είναι η επιλογή του Μαξίμου λοιπόν. Όχι ο Δημήτρης Παπαϊωάννου που τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης αποθεώνουν με λόγια λυρισμού και δέους για τις sold out εμφανίσεις του πριν λίγες μέρες στο θρυλικό Theatre de la Ville (ναι, στο Παρίσι). Όχι ο Γιώργος Λούκος, διευθυντής του Φεστιβάλ της Λυών (που να πάρει!). Ούτε ο Γιώργος Λάνθιμος του παγκόσμιου κινηματογράφου, ούτε η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη που μόλις κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Λονδίνο.

    Και γιατί να τους θέλει; Είναι δημιουργοί που φέρουν την ελληνικότητά τους περήφανα, δεν την κρύβουν, δεν την φτιασιδώνουν, δημιουργούν νέο λεξιλόγιο εν μέσω της κρίσης και κατορθώνουν να μιλούν στο παγκόσμιο κοινό. Είναι οι Ελληνες που τρομοκρατούν τους συντηρητικούς τους ταμπουρωμένους τους ιδεοληπτικούς τους «επαρχιώτες» οπισθοδρομικούς. Είναι οι Ελληνες που μας κάνουν περήφανους, μας κάνουν να βλέπουμε να θέλουμε να διευρύνουμε τα όρια, να ανεβάσουμε τον πήχη. Ενώ η πολιτική για τον πολιτισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αγαπά μόνο το stand up comedy.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s