Η παρέα Τσίπρα φαντασιώνεται νέο προσωποπαγές καθεστώς;

[Μια λογική ανάλυση της τραγικής πραγματικότητας]

tsipras-kammenos-xontros-lignos

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Το ποια είναι τα αριστερά ήθη της ποπουλίστικης ηγετικής ομάδας Τσίπρα το έχουν δείξει αφ’ενός τα απίστευτα ψέματα και οι συνεχείς αυτοδιαψεύσεις και στροφές 180 (ή 360 κατά τον Τσίπρα) μοιρών, η συνεργασία με τους ακροδεξιούς τυχοδιώκτες καραγκιοζοπαίχτες και με ασίγαστες προσωπικές ονειρώξεις ΑΝΕΛ, το Ιασώ, η εφοπλιστική βίλα του Σουνίου, το ταχύπλοο του επιχειρηματία, το καθημερινό ελικόπτερο, η εν ψυχρώ ικανοποίηση των καθηγητικών φιλοδοξιών της συζύγου και η Σχολή Χίλλ. Η κατάρρευση του χωρίς βάσεις ευτυχισμένου κόσμου μιας κρίσιμης μάζας του 50%, μαζί με τον παραμορφωτικό εκλογικό νόμο που θα τον άλλαζαν, έφερε μια παρέα αδίστακτων στην εξουσία και τη Χ.Α. και το Λεβέντη στη Βουλή. Η απουσία καλλιεργημένης με παράδοση αστικής τάξης, η παρουσία μιας λούμπεν αρπακτικής μεγαλοαστικής τάξης βυθισμένης στις κομπίνες, η ανυπαρξία σοβαρών διανοούμενων και στοχαστών με απήχηση και δημόσιο λόγο, η έλλειψη κρίσιμης μάζας καλλιεργημένων πολιτών, ο επίτηδες υπερεκτιμημένος από το ΣΥΡΙΖΑ ρόλος της Εκκλησίας (τι κι αν το 75% ζητά χωρισμό!), ο στρατός που ανατέθηκε στους ΑΝΕΛ και αρχικά και στο γραφικό φυγόστρατο άνθρωπο του Λαφαζάνη, η απαξίωση της ΝΔ, η συντριβή του ΠΑΣΟΚ και του Κέντρου (από δικά τους μεγάλα αμαρτήματα και τεράστια λάθη και ανικανότητα, εννοείται), η «καθησυχαστική» υπόγεια συνεργασία με την μπουνταλάδικη καραμανλική Δεξιά, η απόλυτη ταύτιση με το δικαστικό κατεστημένο, η αποφυγή κάθε κάθαρσης στην Αστυνομία, η κωλυσιεργία της δίκης των Νεοναζιστών, οι αρχικές χονδροειδείς εξορμήσεις προς την Ρωσία και την Ασία που σίγουρα έστησαν κάποιες συνεχείς προσωπικές επαφές, η υπόθαλψη της νοσηρής αντιδυτικής συνωμοσιολογίας, οι υπουργοποιήσεις κάποιων προσώπων που δεν θα άντεχαν ποτέ στο δημόσιο δημοκρατικό έλεγχο, ο εκβιασμός των ΜΜΕ με απειλές που δεν υλοποιούνται, η απουσία ανεξάρτητης δημοσιογραφίας ειδικά στον τηλεοπτικό χώρο, η απουσία κάθε μέτρου πάταξης της διαφθοράς, ο κενός και γελοίος «πατριωτικός» λόγος, η απόλυτη απροθυμία λήψης οποιουδήποτε ισοδύναμου μέτρου στη βάση του εμείς να μην ενοχλήσουμε κανέναν, η στοχοποίηση της Δύσης ως ενόχου των δεινών μας, η απουσία οποιουδήποτε επενδυτικού ή παραγωγικού σχεδίου, η αδίστακτη υποσχεσιολογία, η δημιουργία πελατειακών ομάδων, η καταβαράθρωση της επενδυτικής ελκτικότητας της χώρας με καταστάσεις ανασφάλειας, έλλειψης κανόνων και σπασίματος νεύρων όπως με την φαρσοκωμωδία των Σκουριών, η συνειδητή καταβαράθρωση του τραπεζικού συστήματος, η σχεδόν απόλυτη ταξικοποίηση της ψήφου με μοναδικό κριτήριο την τσέπη του καθενός και η απόλυτη απαξίωση των ανθρωπιστικών, δημοκρατικών και πολιτισμικών αρχών της Αριστεράς (που τώρα νομίζω πως σε ένα βαθμό υπήρχαν μόνο στο μυαλό μας, πάντως όχι στην έκταση και στην ειλικρίνεια που φαντασιωνόμασταν) και η κατεδάφιση των διαχωριστικών γραμμών με την Ακροδεξιά, η αποδόμηση της καλλιεργημένης μεσοαστικής τάξης, η κατάρρευση του, όχι ισχυρού και υπονομευμένου ανέκαθεν από τα πρόσωπα που το στελέχωναν έτσι κι αλλιώς, θεσμικού πλαισίου (σε ποια ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν ανεκτά τα καμώματα της Κωνσταντοπούλου;), όλα δείχνουν πως υπάρχει ένα θολό σχέδιο εξόδου της χώρας από την Ε.Ε. και μετατροπής της σε ένα βαλκανικό και ανατολίτικο καπετανάτο μιας αδίστακτης παρέας. Αυτή είναι η κατάσταση σε λίγες γραμμές, οι φύλακες από ανέκαθεν δεν είναι αθώοι και δεν έχουσιν γνώσιν, το σχέδιο, τροποποιημένο και συνεχώς εξελισσόμενο κάτω από την κτηθείσα πείρα, προβλέπει αργό σύρσιμο προς τα εκεί μέχρι να συμβούν αυτά που λέει το παρακάτω «προφητικό» άρθρο, που βασίζεται στα ψυχρά δεδομένα και στη λογική. Μπορεί η προχειρότητα και η αμάθεια των ανθρώπων να μην συνηγορούν όσον αφορά στη σοβαρότητα του σχεδίου, όμως υπάρχουν νοσηροί εγκέφαλοι που προσφέρουν τεχνογνωσία, άνομα επιχειρηματικά και δημοσιογραφικά συμφέροντα ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, που προσφέρουν στήριξη, μια μικροαστική πληθυσμιακή ομάδα που θέλει να καταλάβει με έφοδο και λεηλασία, υποστηριζόμενη από υπό διαμόρφωσιν κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς, το μεσαίο κοινωνικό χώρο, εφεδρικές ιδεοληπτικές ομάδες κρούσης και συμμορίες «αγανακτισμένων» ή εξαθλιωμένων, που διψούν για σύγκρουση, ο δεδομένος ασυγκράτητος τυχοδιωκτισμός της ηγετικής ομάδας μετά τα δυο 36% και την (προσωρινή) ανώδυνη αντιστροφή του 62 %, αποτελέσματα που γιγάντωσαν την αυτοκαταστροφική αλαζονεία η οποία οδήγησε στο δημόσιο αυτοεξευτελισμό του αγγλομαθή αρχηγού (και τι τρέχει μωρέ, τραβάτε ζόρι;), όλα αυτά κινούνται στα πάντα πρόχειρα και αυτοσχεδιαστικά πλαίσια του «Ντάξει μωρέ», «χαλαρά» και «θα μας κάτσει η κατάσταση», σε συνδυασμό πάντα με συμπλεγματικό αυταρχισμό, που ανυπομονεί να εκδηλωθεί σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Ο Λαφαζάνης και ο απίθανος παρδαλός του θίασος, πετάχτηκαν προσωρινά (πολλοί θα ανασυρθούν όταν χρειαστούν), στα σκουπίδια, λόγω μαρξιστικών ιδεοληψιών (η Κωνσταντοπούλου για άλλους λόγους), που εμποδίζουν την εφαρμογή ενός αυταρχικού παλαιοκαπιταλιστικού, λαϊκίστικου τριτοκοσμικού μοντέλου, που θα κινείται μεταξύ Τρουχίλιο και Περόν και δεν θα προκαλεί ανησυχία στους πιο συντηρητικούς κύκλους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, θα είναι μάλιστα ανεκτό και από τους πιο στυγνά επιχειρηματικούς ευρωπαϊκούς κύκλους, αφού θα προσφέρει φτηνά εξαθλιωμένα εργατικά χέρια μέσα σε ένα ευρύτερο χαλαρό δυτικοευρωπαϊκό πλαίσιο και θα λειτουργεί ως γέφυρα ή και ως ανάχωμα προς τη ρωσική και κινεζική Ευρασία. Αναζητείται, στο στενό κύκλο των μυαλών που ανομολόγητα το έχουν σκεφτεί, μόνο ο βαθμός, οι αναλογίες, η σύσταση του μίγματος, οι συσχετισμοί και οι ανοχές, που κι αυτά όμως όπως και τα υπόλοιπα (π.χ. αν και ποιος θα είναι ο ρόλος του ΚΚΕ, πόση Δημοκρατία θα είναι ανεκτή, πόσο θα αφομοιωθεί η ναζιστική Δεξιά κλπ), θα προκύψουν στην πορεία, βλέποντας και κάνοντας, μόνο το πλαίσιο έχει σχηματοποιηθεί:

«Grexit: Θα στο σερβίρουν να σ’ αρέσει» (2.10).

Μέχρι που μπορεί να πάει αυτή η κυβέρνηση; Πόσες αξιολογήσεις, πόσα μέτρα θα αντέξει; Πότε θα αρχίσει να φυλλορροεί; Πότε θα γίνουν εκλογές το ’16; Αυτά σκέπτονται και με βάση αυτά σχεδιάζουν τα «πολιτικά ορθώς» σκεπτόμενα επιτελεία της αντιπολίτευσης. Κοντός ψαλμός αλληλούια, ελπίζουν.

Μπορεί να είναι και έτσι. Είναι πολύ πιθανό να εξελιχθούν τα πράγματα έτσι. Υπάρχουν και άλλοι αστάθμητοι παράγοντες, το μεταναστευτικό για παράδειγμα, που μπορούν να χύσουν μπόλικο καύσιμο στην εύφλεκτη πολιτική αρένα και να ξεκινήσει το μπουρλότο. Πολλά μπορούν να συμβούν. «Κινδυνεύουμε πάντα να βγούμε από το ευρώ!», μας προειδοποιεί γνωστός βιομήχανος. Κι αυτό είναι πιθανό. Ο κακός Σόιμπλε παραμονεύει για τα στραβοπατήματα. Είναι ένα ενδεχόμενο. Μια μεγάλη «κινέζικη» ύφεση που θα εξελιχθεί σε παγκόσμια, επίσης είναι πιθανή. Τα εμπορεύματα πέφτουν, το #dieselgate πληγώνει το γερμανικό οικονομικό θηρίο, το παγκόσμιο χρήμα εκνευρίζεται και εύκολα μπορεί να μας στείλει στον πάτο μια βαρβάτη παγκόσμια μπόρα.

Την έχει δύσκολα ο Αλέξης και θα την πατήσει;
Γιατί δεν το σκέφτηκε λίγο πιο πονηρά; Γιατί δεν αποπειράθηκε να μπλέξει από την αρχή και άλλους στο δύσκολο κόλπο; Τη Φώφη, τον Σταύρο και τον -γιατί όχι;- πρόθυμο Βασίλη Λεβέντη. Γιατί επιμένει στη στενή ομάδα, στους ανεπαρκείς, στα σούργελα, στους επικίνδυνους; Γιατί επιμένει στο κομματικό κράτος και δεν ανοίγει το παιχνίδι; Γιατί δεν ρισκάρει τώρα που είναι δυνατός; Γιατί δείχνει να «μην καταλαβαίνει Χριστό» από τα σύννεφα που μαζεύονται;

Καταλαβαίνει που το πάει το βαπόρι ο Αλέξης;
Κάτι καταλαβαίνει, αλλά άμα σου έχουν βγει δύσκολα στοιχήματα χαλαρώνεις. Μπορεί όμως η στενή παρέα εκεί στο Μαξίμου να μην είναι και τόσο αφελής, όσο τουλάχιστον δείχνει. Μπορεί να κάνει και κάποια σχέδια και υπολογισμούς για τα δύσκολα. Δεν μιλάω για μεταρρυθμίσεις, εθνικά σχέδια ανάκαμψης, εκσυγχρονισμούς, οράματα και άλλα βαρετά. Αυτά είναι για τα κορόιδα. Η δουλειά και τα σχέδια εκεί στήνονται σε άλλη βάση. Το θέμα είναι να κρατάς την εξουσία, να στήσεις καλά το μαγαζί τώρα που οι άλλοι είναι στο καναβάτσο και ο ψηφοφόρος συνένοχος στην κατάσταση. Να μην γίνεσαι κακός ανατρέποντας, αλλά να παίρνεις τη ζωή όπως έρχεται, να βρίσκεις το κύμα και να μένεις στον αφρό παραμυθιάζοντας και υπνωτίζοντας, σερβίροντας εχθρούς και περήφανες νίκες.

Εξάλλου τώρα πλέον υπάρχει και η εμπειρία. Όταν τα πράγματα θα σφίξουν και θα αρχίσουν οι έξω τις απειλές μπορεί να ξεκινήσει μια νέα πατριωτική εξέγερση αξιοπρέπειας. Ο μαχητής πρωθυπουργός δεν θα δεχθεί τα «νέα τελεσίγραφα». Τι σημασία έχει αν ο ίδιος τα υπέγραψε πριν μήνες; Η προσφάτως ηττημένη αντιπολίτευση θα προσπαθήσει να κινητοποιήσει τους λογικούς, αλλά θα χρεωθεί ότι παίζει «το παιχνίδι των ξένων» και θα απομονωθεί από την «πατριωτική πλειοψηφία». Ο σκληρός και γενναίος Αλέξης θα τα παίξει όλα για όλα και με την έγκριση του λαού, του κοινοβουλίου τέλος πάντων, θα «υποχρεώσει» τους δανειστές να του δώσουν ένα καλό πακέτο και μια ρύθμιση του χρέους.

Έτσι, μετά τη «νίκη» θα πούμε αντίο στη «λυκοσυμμαχία» των εκβιαστών του ευρώ. Η «νέα υπερήφανη Ελλάδα» θα πορευτεί με εθνικό νόμισμα και νέο χαλαρό μνημόνιο σε νέες θάλασσες αξιοπρέπειας. Το πακέτο θα επιβραδύνει την άμεση κατάρρευση του νέου νομίσματος και θα επιτρέψει να στηθεί το νέο παιχνίδι με νέους παίκτες και νέα τζάκια φιλαράκια που θα φέρουν φρέσκο κρυμμένο αιμοβόρο χρήμα. Όλα θα πρέπει να γίνουν γρήγορα όσο θα κρατάει ο ενθουσιασμός και πριν αισθανθεί ο κόσμος τη νέα δυστυχία.

Η παρέα θα έχει ανοίξει τη λεωφόρο που οδηγεί σε ένα νέο καθεστώς.
Δύσκολα κόλπα για να πιάσουν, αλλά όποιος νομίζει ότι δεν υπάρχουν, τουλάχιστον σε κάποια μυαλά, είναι αφελής».

This entry was posted in σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

41 απαντήσεις στο Η παρέα Τσίπρα φαντασιώνεται νέο προσωποπαγές καθεστώς;

  1. Ο/Η ανώνυμος λέει:

    «… και απόλυτη απαξίωση των ανθρωπιστικών, δημοκρατικών και πολιτισμικών αρχών της Αριστεράς (που τώρα νομίζω πως σε ένα βαθμό υπήρχαν μόνο στο μυαλό μας, πάντως όχι στην έκταση και στην ειλικρίνεια που φαντασιωνόμασταν) …»

    Έτσι
    ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ …

  2. Ο/Η Θέκλα Φακλάνα, σεκσολόγος λέει:

    Να μη σώσουν!
    Μαύρο φίδι απειλεί την Ελλάδα.

  3. Ο/Η Ιπτάμενος και τζέντλεμαν λέει:

    http://www.lifo.gr/now/politics/75740

    19.9.2015 | 17:12

    Ηugo Dixon στην FT: Ο Τσίπρας πήγαινε με ελικόπτερο από το Σούνιο στο Μαξίμου .

    Ο «σοσιαλιστής με το ελικόπτερο» γράφει ο δημοσιογράφος των Financial Times

    ΣΧΟΛΙΑ (8)

  4. Ο/Η Mίμης ο σιδεράς λέει:

    Dolce vita
    http://www.star.gr/Pages/Politiki.aspx?art=290954&artTitle=oi_diakopes_tou_tsipra_sto_skafos_kai_sti_vila_pasignostou_epicheirimatia_foto

    Οι διακοπές του Τσίπρα στο σκάφος και στη βίλα πασίγνωστου επιχειρηματία-ΦΩΤΟ

    Σχόλια με χιούμορ και αιχμές για την πρώτη φορά Αριστερά σε… κότερα

    http://www.protothema.gr/politics/article/506942/epese-to-internet-gia-tis-diakopes-tsipra-sto-skafos-kai-ti-vila-tou-mr-dhi/

    «Έπεσε» το Ιντερνετ για τις διακοπές Τσίπρα στο σκάφος και τη βίλα του κύριου DHI

    Εντύπωση προκάλεσε η σπουδή του κ. Γιώτη (προφανώς υπό τις υποδείξεις της Κουμουνδούρου) να «κλειδώσει» το ανοικτό του προφίλ στο Facebook

    http://www.protothema.gr/politics/article/506584/ta-nea-to-parti-ekplixi-tis-bettus-ston-alexi-/

    Κάτω από την Aυγουστιάτικη πανσέληνο

    Νέα: Πάρτι έκπληξη της Μπέττυς στον Αλέξη, υπό πανσέληνο, στη βίλα του κ. DHI

    Στο πάρτι μετείχαν περίπου 60 άτομα, ο Αλέκος Φλαμπουράρης και φυσικά ο κύριος DHI αποκαλύπτει ο Γιώργος Παπαχρήστος

  5. Ο/Η Αλεξ Σήρας λέει:

    Είχα αποφασίσει να ενεργώ ως ιδιώτης (idiot),οπως ακριβώς αισθάνομαι μετά το θλιβερό βράδυ της 5ης Ιουλίου, απέχοντας απο δημόσιες εκθέσεις. Παρακολουθώ με μεγάλο σεβασμό τον εντιμο αγώνα σας ,βασισμένο στις μεγάλες αρχές του ορθολογισμού & διαφωτισμού, & τις διαπιστώσεις σας & τις προβλέψεις για το ζοφερό μέλλον που αναπόφευκτα έρχεται. «Κάποιες φορές η κωμική επανάληψη μπορεί να είναι πιο τρομερή από την αρχική τραγωδία» έγραφε στα ’60 ο Herbert Marcuse.

  6. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Τὴν ἀριστερὰν τὴν εἴδαμε στὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν.
    Τὸ φαινόμενο εἶναι παγκόσμιο, ἀφ’οὗ ἔχουμε χρηματιστὲς-«φιλόσοφους».

    Ὑπεράσπισις τοῦ αὐτονοήτου.
    http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=742834

    «ΕΠΕΙΔΗ ΣΚΕΤΟΣ Ο ΟΡΟΣ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ» ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ»
    http://www.rassias.gr/9035.html

  7. Ο/Η Left and Liberal λέει:

  8. Ο/Η παράνομος λέει:

    Η καλλιεργημένη και με παράδοση αστική τάξη της Γερμανίας δημιούργησε το ναζισμό και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες τα ακροδεξιά και φασιστικά κόμματα έχουν φτάσει το 25% και συνεχίζουν να αυξάνονται. Σιγουρα βέβαια αυτά τα κόμματα εκεί, δεν είναι τα ίδια εγκληματικές συμμορίες όπως η ΧΑ (απλώς υποθάλπουν στους κόλπους τους, και κάποιους «ακτιβιστές της δεξιάς»), όμως τι θα γινότανε άραγε αν είχε μείωση 25% του ΑΕΠ, σε 4 χρόνια, κάποια από αυτές τις χώρες με την «καλλιεργημένη και με παράδοση αστική τάξη»;

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ο Χίτλερ και οι τραμπούκοι του ανήκαν στη καλλιεργημένη αστική τάξη;
      Φασιστικά κόμματα δεν υπάρχουν στα κοινοβούλια της Ευρώπης, πλην Χ.Α., ακροδεξιά, ναι.

      Πράγματι η Δημοκρατία της Βαϊμάρης είχε πολιτισμό και λογικά δεν θα έπρεπε από εκεί να ξεκινήσει το κτήνος, όμως στο λαό υπήρχε όπως κι εδώ εθνικισμός και αίσθημα αδίκησής του από τους ξένους.

      • Ο/Η ανώνυμος λέει:

        αλλά

        https://goo.gl/7R31V8
        The Nazi Dictatorship: Problems and Perspectives of Interpretation

        In 1985, Kershaw published a book on the historiography of Nazi Germany titled The Nazi Dictatorship, in which he reflected on the problems in historiography of the Nazi era.[13] Kershaw noted the huge disparity of often incompatible views about the Third Reich such as the debate between:

        * those who see the Nazi period as the culmination of Deutschtum (Germanism), and Marxists who see National Socialism as the culmination of capitalism
        * those who argue for a Sonderweg, and those who argue against the Sonderweg concept
        * those who see National Socialism as a type of totalitarianism, and those who see it as a type of fascism
        * those historians who favour a «functionalist» interpretation with the emphasis on the German bureaucracy and the Holocaust as an ad hoc process, and those who favour an «intentionalist» interpretation with the focus on Hitler and the argument that the Holocaust had been something planned from early on in Hitler’s political career.[14]


      • Ο/Η παρανομος λέει:

        Δεν είναι τόσο απλό, βλέπετε και εσείς ότι κάτι δεν ταιριάζει.
        Συμβουλευτείτε τον Μπόρχες, έχει μερικές αξιοσημείωτες σελίδες για το θέμα, γραμμένες με την νηφαλιότητα της απόστασης της Λ. Αμερικής.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        παράνομε,
        είναι η εύκολη λύση το να τα φορτώνει η Αριστερά όλα στην αστική τάξη, η οποία ασφαλώς στη Γερμανία του μεσοπολέμου είχε τεράστιες ευθύνες, αλλά ο Ναζισμός είναι μια από τις πολιτικές εκφράσεις του απόλυτου Κακού και έχει να κάνει με την πάρα πολύ σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου που κρύβεται επιμελώς και εκφράζεται όταν δημιουργηθούν οι συνθήκες, πόλεμος, πτώχευση, κλπ.
        Να θυμίσω και αυτό, για να μην επικαλεσθώ την, ορατή με γυμνό μάτι, ανοχή και βοήθεια που έχουν προσφέρει ηγετικά στελέχη του πρώην ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ στη Χ.Α.:

        https://enthemata.wordpress.com/2012/03/18/rivera/

        Βερολίνο 1928: Χίτλερ, ένας «κλόουν» που τον αποθεώνουν τα πλήθη
        Standard
        18 Μαρτίου 2012 24 σχόλια
        ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ»

        του Ντιέγκο Ριβέρα

        μετάφραση: Χρήστος Κεφαλής
        ………………….

        Λίγες μέρες αργότερα, είδα τον Αδόλφο Χίτλερ να απευθύνεται σε μια μαζική συγκέντρωση στο Βερολίνο, δίπλα σε ένα κτίριο τόσο τεράστιο που καταλάμβανε το σύνολο του οικοδομικού τετραγώνου, τα κεντρικά γραφεία του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ένα προσωρινό ενιαίο μέτωπο ήταν τότε σε ισχύ ανάμεσα στους ναζί και τους κομμουνιστές, ενάντια στους διεφθαρμένους ρεφορμιστές και τους σοσιαλδημοκράτες.

        Η πλατεία ήταν κυριολεκτικά πλημμυρισμένη με 25-30.000 κομμουνιστές εργάτες. Ο Χίτλερ ήρθε με συνοδεία περίπου χιλίων ανδρών. Διέσχισαν την πλατεία και σταμάτησαν κάτω από ένα παράθυρο, από το οποίο παρακολουθούσαν οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ήμουν μεταξύ τους, έχοντας προσκληθεί από τον Μίντσενμπεργκ, που βρισκόταν στα δεξιά μου. Στα αριστερά μου στάθηκε ο Τέλμαν, γενικός γραμματέας του Κόμματος. Ο Μίντσενμπεργκ εξηγούσε τα σχόλιά μου στον Τέλμαν, και μετέφραζε την ομιλία του Χίτλερ σε μένα.

        Οι κομμουνιστές φίλοι μου έκαναν κοροϊδευτικές παρατηρήσεις για τον «αστείο ανθρωπάκο» που επρόκειτο να εκφωνήσει τον λόγο στη συγκέντρωση, και θεωρούσαν εκείνους που τον θεωρούσαν απειλή δειλούς ή ανόητους.

        Καθώς ετοιμαζόταν να μιλήσει, ο Χίτλερ ορθώθηκε άκαμπτα, σαν να περίμενε να διογκωθεί και να γεμίσει το μεγάλο αγγλικό στρατιωτικό αδιάβροχό του ώστε να μοιάζει με γίγαντα. Στη συνέχεια, έκανε ένα νεύμα για να επικρατήσει σιωπή. Μερικοί κομμουνιστές εργαζόμενοι τον αποδοκίμασαν, αλλά μετά από λίγα λεπτά όλο το πλήθος σώπασε απολύτως.

        Καθώς ζεστάθηκε, ο Χίτλερ άρχισε να ουρλιάζει και να κουνά τα χέρια του σαν επιληπτικός. Κάτι σ’ αυτόν ανατάραξε, φαίνεται, το βάθος της ψυχής των ομοεθνών του, γιατί μετά από λίγο ένιωσα ένα περίεργο μαγνητικό ρεύμα μεταξύ αυτού και του πλήθους. Ήταν τόσο βαθύ που, όταν τελείωσε, έπειτα από δύο ώρες ομιλίας, επικράτησε μια στιγμή πλήρους σιγής. Ούτε καν οι ομάδες της κομμουνιστικής νεολαίας, που είχαν εντολή να τον γιουχάρουν, δεν το έκαναν. Και τότε, η σιωπή έδωσε τη θέση της σε ένα τεράστιο, εκκωφαντικό χειροκρότημα από όλη την πλατεία.

        Καθώς έφευγε, οι οπαδοί του Χίτλερ έκλεισαν τις γραμμές γύρω του με όλα τα σημάδια της αφοσιωμένης πίστης. Ο Τέλμαν και ο Μίντσενμπεργκ γελούσαν σαν σχολιαρόπαιδα. Όσο για μένα, ήμουν τόσο χαμένος και προβληματισμένος, όπως όταν είχα δει το παρακμιακό τελετουργικό λίγες μέρες πριν στο Γκρούνβαλντ. Δεν μπορούσα να δω τίποτα για να γελάσω. Αισθάνθηκα πραγματικά βουτηγμένος στη θλίψη.

        Ο Μίντσενμπεργκ, ρίχνοντας μια ματιά σε μένα, ρώτησε: «Ντιέγκο, τι τρέχει με σένα;».

        «Αυτό που τρέχει», του είπα, «είναι ότι με κατακλύζει ένα προαίσθημα. Το προαίσθημα ότι, αν οι ένοπλοι κομμουνιστές άφηναν σήμερα στον Χίτλερ να φύγει ζωντανός, θα μπορούσε να ζήσει για να κόψει τα κεφάλια και των δυο συντρόφων μου σε λίγα χρόνια».

        Ο Τέλμαν και ο Μίντσενμπεργκ γέλασαν δυνατά. Ο Μίντσενμπεργκ με επαίνεσε για τη ζωηρή φαντασία που είχα ως καλλιτέχνης.

        «Θα πρέπει να αστειεύεσαι», είπε. «Δεν άκουσες τον Χίτλερ να μιλά; Δεν κατάλαβες, από όσα σου μετέφραζα, τι ανοησίες έλεγε;».

        Του απάντησα: «Μα αυτές οι ανοησίες γεμίζουν επίσης στα κεφάλια των ακροατών, αλαλιασμένων από την πείνα και το φόβο. Ο Χίτλερ τους υπόσχεται μια αλλαγή, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και επιστημονική. Λοιπόν, θέλουν αλλαγές, και μπορεί να είναι σε θέση να κάνουν ακριβώς ό,τι λέει, αφού έχει όλα το καπιταλιστικό χρήμα πίσω του. Μ’ αυτό μπορεί να δώσει τροφή στους πεινασμένους Γερμανούς εργάτες, να τους πείσει να πάνε με το μέρος του και να στραφούν ενάντια σε εμάς. Επιτρέψτε μου να τον πυροβολήσω εγώ τουλάχιστον. Θα αναλάβω την ευθύνη. Είναι ακόμα εντός εμβέλειας».

        Μα αυτά τα λόγια μου έκαναν τους γερμανούς συντρόφους να ξεσπάσουν σε ακόμα δυνατότερα γέλια. Αφού ξεράθηκε στο γέλιο, ο Τέλμαν είπε: «Φυσικά, είναι καλύτερα να έχεις κάποιον πάντα έτοιμο να βγάλει από τη μέση τον κλόουν. Μην ανησυχείτε, όμως. Σε λίγους μήνες θα έχει τελειώσει, και τότε θα είμαστε σε θέση να πάρουμε την εξουσία».

        Αυτό μου προκάλεσε μονάχα ακόμα μεγαλύτερη θλίψη, και εξέφρασα ξανά τους φόβους μου. Τώρα πια όμως ο Μίντσενμπεργκ δεν χαμογελούσε. Είχε παρακολουθήσει τον Χίτλερ, που βρισκόταν σχεδόν στην άλλη άκρη της πλατείας. Παρατήρησε ότι ο κόσμος τον χειροκροτούσε ακόμα. Πριν φύγει από την πλατεία, ο Χίτλερ έκανε το ναζιστικό χαιρετισμό. Αντί για αποδοκιμασίες, το χειροκρότημα γιγαντώθηκε. Ήταν σαφές ότι ο Χίτλερ είχε κερδίσει πολλούς οπαδούς ανάμεσα στους αριστερούς εργαζόμενους. Ο Μίντσενμπεργκ ξαφνικά έγινε χλωμός κι έπιασε το χέρι μου.

        Ο Τέλμαν κοίταξε έκπληκτος και τους δύο μας. Χαμογέλασε αδύναμα και χάιδεψε το κεφάλι μου. Στα ρώσικα, που ακούγονταν βαριά με τη γερμανική προφορά του, είπε, «Νιτσεβό, νιτσεβό» (Δεν είναι τίποτα, απολύτως τίποτα).

        Η τρελή φαντασία του καλλιτέχνη επιβεβαιώθηκε αργότερα πικρά. Τόσο ο Τέλμαν όσο και ο φίλος μου Μίντσενμπεργκ ήταν ανάμεσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων που θανατώθηκαν από τον «κλόουν» που είχα παρακολουθήσει στην πλατεία εκείνη την ημέρα
        ……………….

      • Ο/Η ανώνυμος λέει:

        Aφού ο άνθρωπος προτιμούσε τις άλλες παρελάσεις του ολοκληρωτισμού, πώς να το κάνουμε. Και αντι-ιμπεριαλιστικά παιχνίδια με τα μολυβάκια με τον πατερούλη. 🙂

        Εγώ λέω να τον πιστέψουμε κι αυτόν,
        μιάς που θα ήταν νηφάλιος 🙂

        Οι σελίδες προέρχονται από το βιβλίο
        «Diego Rivera: A Biography»
        (Manuel Aguilar-Moreno and Erika Cabrera, 2011)

  9. Ο/Η Κάποιος λέει:

    Καταγγέλεται από μπλογκ
    http://trisxeiroteros.blogspot.gr/2015/10/blogs.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

    Δίκη παρωδία τα Ασφαλιστικά Μέτρα επισκόπου κατά blog.
    Αυτή τη διαπλοκή και διαφθορά θα χτυπήσεις Αλέξη; …σιγά, μην τη χτυπήσεις πολύ και πονέσει…

  10. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

    Αλέξη, θέλεις αλήθεια τη χώρα στο ευρώ;

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

    Με όσα έχουμε δει τον καιρό που κυβερνά ο κ. Τσίπρας και από τον τρόπο που έχει χειριστεί τις διαπραγματεύσεις, είτε επί Βαρουφάκη, είτε όταν συνθηκολόγησε υπογράφοντας μία πολύ σκληρή συμφωνία, είτε ακόμη και σήμερα, προκύπτει ένα μεγάλο ερώτημα. Τελικά ο Έλληνας πρωθυπουργός επιθυμεί ή όχι την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη;

    Νομίζετε ότι έχει απαντηθεί; Επιτρέψτε μου να διατηρώ αμφιβολίες. Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το ερώτημα αυτό απαντήθηκε με την υπογραφή του Μνημονίου. Ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε δύο πράγματα. Πρώτον ότι ακόμη και σήμερα αρνείται ο κ. Τσίπρας να αναλάβει την πατρότητα της συμφωνίας και δεύτερον ότι η συμφωνία αυτή είναι τόσο δυσβάσταχτη που επί της ουσίας καθίσταται μη υλοποιήσιμη και πιθανότατα μη αποτελεσματική. Πρόκειται άλλωστε για μία συμφωνία που δεν αφήνει κανένα αναπτυξιακό περιθώριο και που έτσι όπως πάει να την εφαρμόσει η κυβέρνηση με φορολογική καταιγίδα, διάλυση της επιχειρηματικότητας και πλήρη φτωχοποίηση της κοινωνίας δεν μπορεί να αποδώσει καρπούς.

    Αν θυμηθούμε και λίγο από την αρχή την ιστορία, μήπως δεν προκύπτει ότι μέχρις ενός χρονικού σημείου η πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα ωθούσε την Ελλάδα εκτός ευρώ με στόχο να επωμισθούν την ευθύνη και το πολιτικό ανάθεμα της εξόδου της χώρας οι εταίροι; Ξεχάστηκαν κιόλας οι σχεδιασμοί Βαρουφάκη για διπλό νόμισμα; Ξεχάστηκαν οι προσπάθειες εξεύρεσης πόρων από Ρωσία, Κίνα και τριτοκοσμικές χώρες; Ή μήπως πρέπει να ξεχάσουμε ότι η πρώτη συμφωνία που του προσφέρθηκε ήταν πολύ ευνοϊκότερη από εκείνη που τελικά υπέγραψε;

    Αν θυμάμαι καλά ο κ. Τσίπρας ουσιαστικά κάλυψε τον κ. Βαρουφάκη όταν τότε είχε αποκαλυφθεί το σχέδιό του. Ο τρόπος που χειρίστηκε η πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα την διαπραγμάτευση μέχρι και το κλείσιμο των τραπεζών «μύριζε» grexit. Τι άλλαξε την τελευταία στιγμή; Αυτό θα το απαντήσουν ασφαλώς οι ιστορικοί του μέλλοντος. Απειλές; Γεωπολιτικές εξελίξεις και αλλαγή σχεδιασμών; Ελιγμός για να κερδηθεί χρόνος; Κάτι άλλο; Πολλά μπορεί να συνέβησαν στο παρασκήνιο των ενεργειών ενός πρωθυπουργού που επί της ουσίας έχει εμμέσως ομολογήσει ότι έπαιρνε οδηγίες από τις ΗΠΑ όταν διαπραγματευόταν με τους Ευρωπαίους.

    Τι θέλει τώρα πραγματικά ο κ. Τσίπρας; Δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται ότι η συμφωνία που έκανε είναι σχεδόν ανεφάρμοστη. Μπορεί να χρεωθεί απειρία, ανικανότητα, έως και αλαζονεία, όμως κουτός δεν είναι. Κάθε άλλο. Και είναι και σκληρός παίκτης. Οπότε; Πόσο βέβαιο είναι ότι ο Αλέξης έχει διαγράψει οριστικά από το μυαλό του το πρωταρχικό του σχέδιο; Αρκεί η απομάκρυνση των ιδεοληπτικών της αριστερής πτέρυγας για να πιστέψουμε ότι μεταλλάχθηκε; Ή ότι το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να κρατήσει την καρέκλα; Ίσως. Είναι όμως έτσι; Ή είναι μόνο έτσι;

    Γιατί αν δεν είναι, πολύ φοβάμαι ότι δεν έχουμε ακόμα δει όλο το έργο. Το οποίο μπορεί να μην ξεκίνησε καν επί Αλέξη. Μπορεί ας πούμε να ξεκίνησε στην πρώτη φάση του επί Γιώργου Παπανδρέου. Και με τον Τσίπρα να εξελίσσεται. Σε αυτή ωστόσο την περίπτωση, θα κινδυνέψουμε να βρεθούμε στην άσχημη θέση -κάποια στιγμή- να θεωρούμε το σχέδιο Σόιμπλε για time out από την Ευρωζώνη, ό,τι καλύτερο θα έχουμε στα χέρια μας.

  11. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

    Δημήτρης Αλικάκος
    4 Οκτωβρίου στις 11:10 μ.μ. ·

    Οι μητσοτάκηδες οι παπανδρέηδες οι σημίτηδες οι καραμανλήδες οι σαμαράδες… κατέστρεψαν τον τόπο γι’ αυτό τους ευχόμουνα καρκίνο, αν και ήταν πάνω στα νεύρα μου και δεν θα το ξανακάνω.
    Τώρα λοιπόν που μεγάλωσα και ωρίμασα και βλέπω αυτόν τον καλό άνθρωπο…
    του σφίγγω το χέρι και λιώνω. ΛΙΩΝΩ σας λέω!

    Ψήφισα και τον Βούτση φανερά, ως μια πρώτη πράξη αντίστασης στο κατεστημένο καθώς «είναι συμπαθής και συνάδελφος, πολιτικός μηχανικός». Γιατί έτσι είμαστε εμείς οι πολ. μηχανικοί, μια γροθιά.

    Α και πού ’στε; Όταν με ρώτησαν γιατί διόρισα τον γιο μου (σημ: για την ακρίβεια γιος τής συζύγου του από τον πρώτο της γάμο) γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας απάντησα γενναία «εάν δεν διορίσω αυτόν που του έχω εμπιστοσύνη ποιον να διορίσω». Ε ποιον;

    Τι με περάσατε; για κανέναν παλαιοκομματικό που μυρίζει σάπιες ιδέες και στηρίζει την οικογενειοκρατία των μητσοτάκηδων και των παπανδρέηδων; Αξιοκρατία πάνω απ’ όλα!
    ΖΩΑ! (εντάξει αυτό μού ξέφυγε)

  12. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://politicalreviewgr.blogspot.gr/2015/10/blog-post_5.html

    Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

    Οι Έλληνες ριζοσπάστες και τα μαθηματικά χειρόγραφα του Καρλ Μαρξ.
    Σημειώσεις για την καχεξία του πολιτικού λόγου την εποχή της κρίσης- Μέρος 1ο

    Του Μάκη Καραγιάννη

    …………………………
    Ο Φλωμπέρ δεν θα το χαρακτήριζε λάθος πολιτική, αλλά σκανδαλώδη βλακεία χωρίς όρια. Το πέπλο των κοινών τόπων έπεσε πάνω στην αριστερά και σκότωσε τη σκέψη της: το χρέος είναι «απεχθές και επονείδιστο», για όλα φταίει ο νεοφιλελευθερισμός και οι κακοί ξένοι. Μια έμμισθη νωθρή κομματική γραφειοκρατία, η οποία έχει να πιάσει βιβλίο στα χέρια της από τα εφηβικά της χρόνια της δεκαετίας του ’70, έκανε πολιτική, συνοδεία φραπέ, από τα πάνελ του Τράγκα και του Χατζηνικολάου. «Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;» Δεν είναι τυχαίο που «μεγαλουργεί» σε αγαστή συνεργασία τους ψεκασμένους των ΑΝΕΛ η οποία, όπως κατέδειξε και η παρούσα βουλή, δεν έγινε από ανάγκη, αλλά αποτελεί συνειδητή επιλογή και εκφράζει πλήρως τις «εκλεκτικές συγγένειες». Η αριστερά δεν είναι πια αδιάβροχη από τις θεωρίες συνομωσίας και τον εθνικισμό. Η ρηχότητα της σκέψης, ο μανιχαϊστικός τρόπος ανάγνωσης της πραγματικότητας είναι το γόνιμο έδαφος πάνω στο οποίο κάρπισε το φαινόμενο του εθνολαϊκισμού. Τα σύμβολα αυτής της επιμειξίας αποτελούν η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Ραχήλ Μακρή, το ύφος των οποίων αντικατέστησε το ήθος παλιών αριστερών με τα τρύπια παπούτσια που έκαναν τη θητεία τους στις φυλακές και τις εξορίες. Το μπλουζάκι του Τσε εναλλάσσεται πια με τις αντισημιτικές δηλώσεις. Το όλο φαινόμενο εκφράζεται με εμβληματικό τρόπο από τον Μίκη Θεοδωράκη. «Η πρόσφατη οικονομική κρίση δεν οφείλεται σε εσωτερικά αίτια αλλά είναι αποτέλεσμα μιας διεθνούς συνωμοσίας (ΗΠΑ, Ευρώπη) με στόχο την οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων εργαζομένων και τη διάλυση του κοινωνικού ιστού της ελληνικής κοινωνίας». (Αύγουστος 2010, «Η έρευνα για την κρίση 2010-2014», εκδ. Κέδρος σελ. 29)

    Δεκαετίες αγώνων, ηρωισμού και εξοριών για να καταλήξει σ’ αυτό συμπέρασμα! Αιώνες διαφωτισμού, ακόμη και μαρξιστικών αναλύσεων, πετιούνται στα σκουπίδια για να υποκατασταθούν από τα φληναφήματα και τις θεωρίες της συνωμοσίας. Νομίζω ότι οι τέσσερις αυτές γραμμές και η υπογραφή τους είναι μια από τις πιο σημαντικές όψεις της πολύπλευρης ελληνικής κρίσης. Ο Μ. Θεοδωράκης ανακαλεί στη μνήμη μας τον οίκτο που ένιωσε ο Φλωμπέρ όταν αντίκρυσε από κοντά στην Αθήνα τον μύθο του Κωνσταντίνου Κανάρη, αυτόν που ο Βίκτωρ Ουγκώ αποκαλούσε στα ποιήματά «ημίθεο ακτινοβόλου δόξας»: «Θλιβερή επίσκεψη! Να ωστόσο ένας άνθρωπος αιώνιος, απαθανατισμένος!». Δεν είναι τυχαίο που ο Δημήτρης Ραυτόπουλος, ένας από τους πιο σημαντικούς διανοούμενους και ανθρώπους της αριστεράς, δήλωσε ότι «​αν αυτό είναι Αριστερά, δεν δέχομαι την ιδιότητα του αριστερού». Είναι φανερό ότι η κρίση δεν είναι μόνον οικονομική, αλλά βαθύτατα πολιτική και πολιτιστική. Και αν δεν απαλλαγούμε από την σκουριά του δημόσιου πολιτικού λόγου, θα ανακυκλώνουμε τον λαϊκισμό που μας οδήγησε πλησίστιους στην κρίση.
    ………………..

  13. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Δὲν εἶναι ἡ πρώτη χρεωκοπία τοῦ Ἑλλαδικοῦ κρατιδίου. Οἱ παλαιότερες δεικνύουν τί θὰ συμβεῖ ὅταν ὁριστικοποιηθῇ καὶ τούτη ἐδῶ. Ἡ Ἐκκλησία πάντα κραταιὰ καὶ παρασιτική, ὁ λαὸς πάντα ἐξαπατώμενος ὅταν καταλαγιάζει ἡ ὀργή του καὶ τὰ παράσιτα αἰεὶ ἐπανερχόμενα.

    Ναί, οἱ τρεῖς τελευταῖες παράγραφες προδιαγράφουν τὸν κίνδυνον.

  14. Ο/Η Kάποιος λέει:

    Προπηλάκισαν εφοριακούς σε πανηγύρι στη Φλώρινα -Εντόπισαν ταμειακή μαϊμού, αλλά τους «κυνήγησαν» οι έμποροι [βίντεο]

    Πηγή: Προπηλάκισαν εφοριακούς σε πανηγύρι στη Φλώρινα -Εντόπισαν ταμειακή μαϊμού, αλλά τους «κυνήγησαν» οι έμποροι [βίντεο] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/229446/propilakisan-eforiakoys-se-panigyri-sti-florina-entopisan-tameiaki-maimoy-alla-toys#ixzz3nngD3QzE

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Καὶ φυσικὰ πῆγαν τοὺς νταῆδες αὐτόφωρο· ξέχασα μιλᾶμε γιὰ τὸ ῥωμέικο κρατίδιο.

    • Ο/Η Po λέει:

      Οι εφοριακοί εντόπισαν ταμειακή μαϊμού, προσπάθησαν να επιβάλουν το αυτονόητο αλλά οι «καλοί» μας έμποροι είναι… αγανακτισμένοι.
      Αυτοί που με τόσο ζήλο έσπειραν τη μούτζα της αντιμνημονιακή δήθεν αγανάκτισης, ας τα λουστούν.

      Το να είσαι «πολίτης» και όχι πελάτης, δεν είναι απλό.

      • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

        Οἱ ἐφοριακοὶ πῆγαν αὐτόφωρο μετὰ ἀπὸ μήνυσιν τῆς ἀγανακτισμένης καὶ αὐτὸ εἶναι γελοῖον γιὰ νὰ μὴν εἰπῶ ὕποπτον. Ἦρθε ἐπὶ τόπου ἡ ἀστυνομία καὶ συνέλαβε τὰ θύματα. Αὐτὸ μόνο εἰς τὸ Ρωμανιστὰν δύναται νὰ συμβῇ. Ἦρθε τὸ Κράτος νὰ συλλάβῃ τὸ Κράτος. Οἱ ἐφοριακοὶ ἔπρεπε νὰ εἶχαν ὑποστήριξιν ἀστυνομικῆς δυνάμεως. Πῶς πῆγαν μόνοι τους λὲς καὶ δὲν εἴχαμε τὰ προηγούμενα τῆς νήσου Ὕδρας; Καὶ ἂν οἱ τοπικοὶ κωλύονται ἂς τοὺς στείλουν σπίτια τους νὰ διευκολύνωνται. Ἢ ἔχουμε Ἐθνικὸ Κράτος ἢ κάνουμε Ἑλληνικὴν Ἕνωσιν Πόλεων-Κρατῶν καὶ Κοινῶν μὲ ὄτι αὐτὸ συνεπάγεται. Κάπου πρέπει νὰ εἰσφέρουν.

        Ἀπὸ τὸ ἴδιο ἄρθρο, ἀναφέρεται ἡ πηγή μέσα στὰ εἰσαγωγικά:
        «Η έμπορος κατέθεσε μήνυση σε βάρος των εφοριακών για κατάχρηση εξουσίας και υπέρβαση καθήκοντος. Επί τόπου βρέθηκε αμέσως αστυνομική δύναμη που οδήγησε τους εφοριακούς στο τμήμα,

        Πηγή: Προπηλάκισαν εφοριακούς σε πανηγύρι στη Φλώρινα -Εντόπισαν ταμειακή μαϊμού, αλλά τους «κυνήγησαν» οι έμποροι [βίντεο] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/229446/propilakisan-eforiakoys-se-panigyri-sti-florina-entopisan-tameiaki-maimoy-alla-toys#ixzz3nsE2lCv3
        »

  15. Ο/Η Liberal λέει:

    http://www.lifo.gr/team/apopseis/60608

    Sexy Alexis .

    «Να ’μαστε πάλι εδώ, Αλέξη»…κι αυτήν τη φορά, κανείς δεν μπορεί να κοροϊδέψει κανέναν.

    ΣΧΟΛΙΑ (5)

    Ο «σέξι Αλέξης» επικράτησε πάλι καθαρά κόντρα στη «μνημονιακή» στροφή του, τις κλειστές μέχρι πρότινος τράπεζες, τους ελέγχους κεφαλαίων, την όξυνση του προσφυγικού, τα πισωγυρίσματα, τις διαψεύσεις, τις διασπάσεις και την απομυθοποίηση. Φωτο: Nikos Libertas / SOOC
    Ο «σέξι Αλέξης» επικράτησε πάλι καθαρά κόντρα στη «μνημονιακή» στροφή του, τις κλειστές μέχρι πρότινος τράπεζες, τους ελέγχους κεφαλαίων, την όξυνση του προσφυγικού, τα πισωγυρίσματα, τις διαψεύσεις, τις διασπάσεις και την απομυθοποίηση. Φωτο: Nikos Libertas / SOOC

    Από τον
    ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ

    «Ναι, ρε μάνα, Τσίπρα να ξαναψηφίσεις… τον πολεμάνε οι ξένοι και τα συμφέροντα, τον υπονομεύει το σύστημα, πήγαν να τον ρίξουν κι οι δικοί του, αλλά να δεις που τώρα θα σκίσει!» συμβούλευε ένας μάλλον καθωσπρέπει νεαρός την ώριμη κυρία που συνόδευε έξω από το εκλογικό τμήμα όπου ψήφισα. Όσο απλοϊκή, η παραίνεση αυτή είναι, νομίζω, αντιπροσωπευτική τού γιατί επικράτησε πάλι καθαρά (35,5%) ο «σέξι Αλέξης» κόντρα στη «μνημονιακή» στροφή του, τις κλειστές μέχρι πρότινος τράπεζες, τους ελέγχους κεφαλαίων, την όξυνση του προσφυγικού, τα πισωγυρίσματα, τις διαψεύσεις, τις διασπάσεις και την απομυθοποίηση. Κέρδισε γιατί ήταν ηλικιακά, ρητορικά κι αισθητικά ελκυστικότερος, γιατί τον προτίμησαν νέοι, γυναίκες, άνεργοι και μη προνομιούχοι, αλλά κι επειδή ταυτίστηκε περισσότερο μαζί του ο μέσος ψηφοφόρος, ασχέτως ιδεολογίας: φιλότιμο, πονετικό παιδί της διπλανής πόρτας, αλλά και «παρτάκιας» κωλοπετσωμένος σαν χρειαστεί, «κοκόρι» φωνακλάδικο που δεν διστάζει να προκαλεί τους ισχυρούς, αλλά τα κάνει «καπάκια» άνετα μαζί τους σαν στριμωχτεί, ηγέτης δυναμικός, λαοπλάνος χαρισματικός, αλλά ταυτόχρονα «εύθραυστος», οικείος, «ένας από μας», αντίθετα, π.χ., από τον υπερβατικό Ανδρέα Παπανδρέου – ακόμα και η απειρία ή η επιπολαιότητα (στα διεθνή, γιατί «εντός» αποδεικνύεται πολυμήχανος Οδυσσέας) μέτρησαν υπέρ του.

    Δίχως την αποφασιστική πίεση της κοινωνίας ημών των πολιτών, δίχως τη δική μας αυτο-οργάνωση κι αλληλεγγύη, μην προσδοκάς ούτε πράματα, ούτε θάματα από κανέναν.

    Κέρδισε, επιπλέον, πολλούς αναποφάσιστους στο «παρά 5». Που μολονότι απογοητεύτηκαν σε πολλά, ευελπιστούν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα όσα βάρβαρα δεσμεύτηκε να διεκπεραιώσει, θα μοιράσει δικαιότερα τα βάρη, την πίτα και τις ευκαιρίες, όντας, ταυτόχρονα, πιο ευαίσθητη κοινωνικά και δικαιωματικά – οι οικονομικά αδύνατοι δεν θα συντριβούν, η καταστολή δεν θα είναι οργουελιανών προδιαγραφών, Πολιτεία και θεσμοί θα εκσυγχρονιστούν και θα «εξανθρωπιστούν», νέα πρόσωπα και κοινωνικές δυναμικές θα αναδειχτούν. Οι πιο σκεπτικοί, βέβαια, αμφιβάλλουν κυνικά για τα περισσότερα – ήδη υπήρξαν κάποια απογοητευτικά δείγματα γραφής, ο εθνολαϊκισμός πριμοδοτείται, ενώ η πανηγυρική απενοχοποίηση της συγκυβέρνησης με τον Καμμένο μέσω θερμών εναγκαλισμών και ασπασμών (κάτι που δεν τόλμησαν ούτε οι Σαμαράς-Βενιζέλος) προκάλεσε αναγούλες στους πιο συνεπείς αριστερούς, όσο «ρεαλιστές»… Όμως η ελπίδα είναι ένα ισχυρό, νόμιμο και δωρεάν εξαρτησιογόνο!

    (….)

  16. Ο/Η παρανομος λέει:

    Churchill extolled Mussolini – «If I were Italian, I am sure I would have been with you entirely from the beginning”
    Hitler described the signing of the Anglo-German Naval pact as the «happiest day of his life». The British Empire being his inspiration
    It cannot be denied that Fascism and similar movements aiming at the establishment of dictatorships are full of the best intentions and that their intervention has, for the moment, saved European civilization. The merit that Fascism has thereby won for itself will live on eternally in history. (Ludwig von Mises)

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      To ότι ο Τσώρτσιλ λέει μια τέτοια αθλιότητα ή ένας φιλελεύθερος οικονομολόγος μια άλλη, σημαίνει κάτι πέρα από το ότι το αστικό στρατόπεδο είναι γεμάτο παλιανθρώπους ή ηλίθιους όπως ακριβώς και το στρατόπεδο της Αριστεράς;

      • Ο/Η ανώνυμος λέει:

        «If I had been an Italian I am sure I would have been with you entirely from the beginning to the end oh your victorious struggle against the bestial appetites and passions of Leninism» (January 1927)

        Αυτό βρίσκεται στη σελίδα 70 του βιβλίου του John T. Flynn
        «As We Go Marching» (1944)
        (επανεκδόθηκε το 2007 από το «Ludwig Von Mises Institute»)

        Ποιός ήταν (ο εκτός των άλλων και αντισημίτης) John T. Flynn,
        εδώ (σιγά μην ασχοληθούμε πέραν της Wikipedia)

        https://en.wikipedia.org/wiki/John_T._Flynn

        He was also the first to advance
        the Pearl Harbor advance-knowledge conspiracy theory.[2] [***]


        [***] the argument that American government officials had advance knowledge of Japan’s December 7, 1941 attack on Pearl Harbor.

        ——
        Τα αγαπητά κομμούνια του Twitter και του Facebook
        αφ’ ενός μεν δεν παραθέτουν ολόκληρη την πρόταση
        και αφ’ ετέρου δεν μπήκαν στον κόπο να παραθέσουν την πηγή.
        Ή μήπως …
        – αλλά όχι,
        κομμουνιστική προπαγάνδα,
        πού ακούστηκε 🙂

      • Ο/Η παρανομος λέει:

        Όχι οι συγκεκριμένες παραθέσεις δεν αποδεικνύουν ασφαλως αυτο που θελω να πω.
        Είναι απλες ενδειξεις. Αυτο που θελω να πω (χωρις να το αποδεικνυω, σε ενα σχολιο) ειναι οτι υπαρχουν αντικειμενικες κοινωνικες τασεις που ενισχυουν τον εκφασισμο της κοινωνικης και της πολιτικης ζωης, στον συγχρονο καπιταλισμο, ανεξαρτητα απο παλιανθρωπους, ηλιθιους τραμπουκους, παρανοϊκους Φύρερ κλπ.Αυτοί ολοι είναι με την ορολογία του Τοκβίλ «οργανα της θειας προνοιας», οπου με την παλιομοδιτικη λέξη «θεια προνοια», εννοει μια αντικειμενικη ιστορικη ταση.
        Αυτη η παραγνωριση των πραγματικων παραμετρων και διαστασεων του φασισμου και η ταυτιση του με αγραμματους τραμπουκους, ειναι επικινδυνη, λογω υποτιμησης και αγνοιας του εχθρου.

  17. Ο/Η Λεβεντιά καμαρωτή λέει:

  18. 5.000 γραμματείς στά Ελληνικά υπουργεία.

    http://www.avgi.gr/article/5920380/x-bernardakis-anakalupsame-pente-xiliades-genikous-grammateis-upourgeion-
    Υ.Γ. Ζητούνται υπουργεία για νά καλύψουν τίς ανάγκες τών γραμματέων.

  19. Ο/Η laskaratos λέει:

    Η ΛΑΕ, χολωμένη από τη συντριβή της, έχει σπάσει την ομερτά:

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2015/10/blog-post_547.html

    Πάλι εκτιθέμενος ο Α. Φλαμπουράρης

    Από giorgis , Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015 | 3:56 π.μ.

    Κάτι παραπάνω από εύγλωττα είναι τα ερωτήματα που θέτει η Ραχήλ Μακρή στον προσωπικό της λογαριασμό και απευθύνονται στον υπουργό Επικρατείας Φλαμπουράρης. Μάλιστα αυτά τα ερωτήματα παίρνουν άλλη διάσταση αν τα συνδυάσει κανένας με το αποκαλυπτικό κείμενο που υπάρχει στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Unfollow που σχολιάζαμε στην ανάρτησή μας με τίτλο «Κυβερνητοσυμμορίτες με βούλα Βρυξελλών με Ν. Παππά και Α. Φλαμπουράρη στις «βρόμικες» δουλειές».
    Παραθέτουμε την ανάρτηση της πρώην βουλευτού και ελπίζουμε να υπάρξει κάποιος «αρμόδιος» να δώσει απαντήσεις

    Τι γυρεύει ένας συνιδιοκτήτης εταιρείας κατασκευής οικοδομών, μέλος του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ που διαχειρίζεται όλη την δημόσια περιουσία και ελεγχόμενος στη λίστα των 1.600 πλουσίων που παρέλαβε το ΣΔΟΕ από την «ομάδα Ράιχενμπαχ» στο Γραφείο του υπουργού Επικρατείας ως ειδικός σύμβουλος σε θέματα πολεοδομίας;

    Εχει καμιά δουλειά με τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τα πολεοδομικά έργα ο Φλαμπουράρης; Αυτά είναι αρμοδιότητας Των υπουργών ΠΕΚΑ.

    Οι αρμοδιότητες που ο πρωθυπουργός Τσίπρας εκχώρησε στον υπουργό Φλαμπουράρη είναι να «υποστηρίζει τις ενέργειες και τις δράσεις του πρωθυπουργού που αποβλέπουν στη διασφάλιση της ενότητας της κυβέρνησης και της συνοχής του κυβερνητικού έργου», άρα καμία σχέση με
    πολεοδομικά ή μήπως όχι;

    Διαβάζουμε στην απόφαση του υπουργού, ότι υπάρχει «ανάγκη εξασφάλισης παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών από εμπειρογνώμονα ειδικό σε ζητήματα σχεδιασμού και προγραμματισμού πολεοδομικών έργων αρμοδιότητας του υπουργού Επικρατείας».

    Καταλάβατε τώρα τι ρόλο βαράνε.

    Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η προηγούμενη ανάρτηση στο f./b της Ραχήλ Μακρή σύμφωνα με την οποία:

    Διορισμός του διαχειριστή του Olympia.gr στο υπουργείο εθνικής άμυνας για να εκτελεί συμβόλαια πολιτικής εξόντωσης των βαριδίων και ιδιαίτερα της πρώην προέδρου της Βουλής κ Ζωής Κωνσταντοπουλου. Δημοσιεύματα ψευδή, συκοφαντικά, κατ’ εντολή του πολιτικού του προϊσταμένου λίγο πριν τις εκλογές. Αντί να τους πληρώνει για τις υπηρεσίες τους, τους πληρώνει το υπουργείο.

  20. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

    http://booksjournal.gr/slideshow/item/1510-η-αριστερή-ανακατανομή-της-φτώχειας

    Η αριστερή ανακατανομή της φτώχειας
    από τον Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη


    Γελοιογραφία του Χρήστου Παπανίκου.που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αναγγελία του Αγρινίου

    Ποτέ και πουθενά στη μέχρι σήμερα γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας η Αριστερά δεν έκανε ανακατανομή του πλούτου. Το μόνο που έκανε, με ιδιαίτερη επιτυχία μάλιστα, ήταν η ανακατανομή της φτώχειας.

    Αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι είναι οι αριστεροί που αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση μιας χώρας είναι άσχετοι, αμόρφωτοι, ανίκανοι ή βλάκες. Απεναντίας, συνήθως (με εξαίρεση του σημερινούς έλληνες βαλκάνιους νεοκομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ), είναι άνθρωποι ευρυμαθείς, κοσμοπολίτες, πολύγλωσσοι με ιδιαίτερες οργανωτικές ικανότητες.

    Η Αριστερά έχει εν σπέρματι μέσα στην αφετηριακή της ιδεολογία την εξισωτική αντίληψη της κοινωνίας. Μια εξίσωση των πάντων προς τα κάτω, μέσα σε συνθήκες φτώχειας και ανέχειας, έτσι ώστε το πανίσχυρος μηχανισμός του κόμματος – κράτους να μπορεί να ελέγχει όλες τις πλευρές της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας, ακόμη και όταν δεν έχει επαρκείς κατασταλτικούς μηχανισμούς.

    Στόχος της Αριστεράς είναι η «απλοποίηση» του συστήματος κοινωνικής διαστρωμάτωσης με τη δημιουργία δύο βασικών τάξεων: της ελίτ των εξουσιαστών και της τεράστιας εξαθλιωμένης μάζας των εξουσιαζομένων.

    Το παράδειγμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων στην ΕΣΣΔ αλλά και στη μεταπολεμική Ευρώπης παραμένει ζωντανό, επίκαιρο και προς αποφυγή στις μέρες μας.

    Η σημερινή συγκυβέρνηση των δύο άκρων, εμπνεόμενη από τον λατινοαμερικανικό «σοσιαλιστικό» εξισωτισμό, έχει θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο φτωχοποίησης του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού. Το γεγονός ότι η χώρα ανήκει, ακόμη, στο δυτικό στρατόπεδο και συμμετέχει σε θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, είναι τα μόνο αναχώματα που σταματούν τις ορέξεις πολλών μέσα στην κυβέρνηση για δημιουργία μιας κοινωνίας δύο βασικών τάξεων.

    Η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλει ασφυκτικό έλεγχο στην κοινωνική ζωή μέσω της φοροεπιδρομής που εξαπολύει, υποχρεώνοντας τους πολίτες να περιορίσουν τη ζωή τους, προκειμένου να βρεθούν οι πόροι για τη συντήρηση του υδροκέφαλου, αναποτελεσματικού, κανιβαλιστικού πελατειακού κράτους, το οποίο αποτελεί και το μοναδικό στήριγμα του καθεστώτος.

    Οι καθημερινές διαρροές για επιβολή νέων φόρων στους πολίτες, από τη φορολόγηση των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στο δακτύλιο της πρωτεύουσας μέχρι το νέο χαράτσι στους ελεύθερους επαγγελματίες, δεν αποσκοπεί μόνο στη συγκέντρωση πόρων, αλλά και στην εξουθένωση των πολιτών προκειμένου να μην προβάλουν αντίσταση στον περιορισμό και άλλων ελευθεριών που κυοφορούνται στο παρασκήνιο της συγκυβέρνησης των δύο άκρων.

  21. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=43565

    Γιάννης Παντελάκης

    Χωρίς γραβάτα…

    Έκανε τον απόλυτο συμβιβασμό (Μνημόνιο), διατηρεί άριστες σχέσεις με τους πιο συντηρητικούς εκπροσώπους της κοινωνίας (ιεράρχες), συγκυβερνά μ’ έναν ακραία δεξιό σχηματισμό, ακολουθεί έναν απόλυτο κομφορμιστικό τρόπο ζωής, κάνει διακοπές σε νοικιασμένες βίλες και σε κότερα οικονομικά ισχυρών, φοράει στρατιωτικά τζάκετ, αλλά δεν φοράει γραβάτα. Και αν ρωτηθεί και σήμερα γιατί το κάνει, το πιο πιθανόν είναι πως θα δώσει την ίδια απάντηση. Γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελεί μια σημειολογική μετατόπιση προς τον συμβιβασμό!

  22. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.kathimerini.gr/836619/opinion/epikairothta/politikh/anikanothta-kai-kynismos

    ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΟΥΣΕΤΗΣ

    Ανικανότητα και κυνισμός

    Τ​​ην περασμένη εβδομάδα, ο κ. Γιούνκερ χαρακτήρισε «κυνική και χωρίς στρατηγική» την ελληνική κυβέρνηση, η οποία, όπως δήλωσε, «πρότεινε ένα κείμενο πολύ πιο σκληρό απ’ αυτό που απέρριψε ο ελληνικός λαός». Η δήλωση του προέδρου της Κομισιόν αρκεί για να στείλει τον κ. Τσίπρα στο Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της κατάχρησης εξουσίας εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας.

    Οι κ. Σόιμπλε και Γιούνκερ απεφάνθησαν ότι «η Ελλάδα δεν είναι κράτος» και έχουν δίκιο. Το κράτος συντηρεί, δεν διαλύει την κοινωνία. Αλλά το ελληνικό κράτος διέλυσε τη μεσαία τάξη, η οποία, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Credit Suisse, έχει «χάσει» 1,2 εκατ. μέλη! Τη διάλυση της μεσαίας τάξης την ξεκίνησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, για χάρη του υδροκέφαλου κρατικού μηχανισμού και των συντεχνιακών όχλων οι οποίοι κυριάρχησαν τη μεταπολιτευτική περίοδο στο όνομα της αποκατάστασης της δημοκρατίας. Η (οργανωμένη) ψήφος τους εξαγοραζόταν για δεκαετίες με δανεικά, τα οποία όμως σήμερα δεν υπάρχουν. Τώρα, η εξαγορά τους γίνεται με δαπάνες της μεσαίας τάξης. Συνέπεια αυτών των δαπανών είναι η συρρίκνωση της παραγωγής, οι απολύσεις εκατομμυρίων εργαζομένων και τελικά η καταστροφή της κοινωνικής δομής.

    Τους ίδιους όχλους υπερασπίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ για δεκαετίες επίσης, στο όνομα της υπεράσπισης των «εργαζομένων». Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέθρεψε άφθονες ελπίδες στους αφελείς. Οι μετέπειτα υπουργοί κ. Κατρούγκαλος, Βαρουφάκης, Τσακαλώτος κ.ά. φόρτωναν με παχιά λόγια τους «αγανακτισμένους» στο Σύνταγμα το 2011. Οταν κατέλαβαν την εξουσία ακολούθησαν την ίδια πολιτική της προστασίας των προνομίων – με εξαίρεση τα μέτρα εξορθολογισμού που τους επιβάλλονται από το μνημόνιο. Η διαφορά με τους προηγούμενους είναι ο πρωτοφανής κυνισμός με τον οποίο διαχωρίζουν φανερά τους πολίτες σε ψηφοφόρους τους και μη, που φτάνει μέχρι το χαράτσωμα των σχολείων των «ευπόρων». Επιπλέον, θέλουν να ξεθεμελιώσουν τις όποιες επιμέρους μεταρρυθμίσεις πέτυχαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με ρυθμίσεις όπως π.χ. επαναπροσλήψεις στο Δημόσιο ή κλείσιμο του μεταλλείου Σκουριών. Το χειρότερο: πολλαπλασίασαν τα βάρη πάνω στην κοινωνία, λόγω της ανικανότητας και της ιδεοληψίας που τους διακρίνει. Ωστόσο, ούτε τα κόμματα ούτε οι προστατευόμενοι προνομιούχοι συνειδητοποιούν ότι η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης και άρα της χρηματικής εισφοράς της θα εξαφανίσει μοιραία και τους ίδιους. Οτι έτσι βαίνουμε πιθανώς προς μια συνολική εξαθλίωση, τύπου Αλβανίας. Οτι γινόμαστε ώριμο φρούτο για τα αλλοδαπά και ημεδαπά κεφάλαια που καραδοκούν στο εξωτερικό. Οτι από αυτό θα προκύψει μια διαφορετική κοινωνία με διαφορετική κοινωνική διαστρωμάτωση. Στο Εδιμβούργο που βρίσκομαι αυτές τις μέρες γνώρισα έναν από τους 130.000 πτυχιούχους που μετανάστευσαν. Εργάζεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας. Μου είπε ότι ακόμα και η μητέρα του, που έκανε το παν για να τον εμποδίσει να μεταναστεύσει, τώρα του γράφει πως καλά έκανε. «Αυτό με έπεισε πως πλέον η Ελλάδα δεν έχει μέλλον», κατέληξε.

  23. Ο/Η laskaratos λέει:

    Αδίστακτος, ανίδεος, συμμαχεί με την ακροδεξιά και με το παπαδαριό, στήνει μηχανισμούς στο βαθύ Κράτος, στρατό, Δικαιοσύνη, Αστυνομία, διεισδύει στα ΜΜΕ και στα πιο χυδαία λαϊκά στρώματα, φλερτάρει με τα αυταρχικά καθεστώτα της Ανατολής και ετοιμάζει το προφανές όταν η χώρα χρεοκοπήσει απόλυτα:

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2015/11/blog-post_284.html
    Περικλής Κοροβέσης: Πολύ φοβάμαι, ότι ο Τσίπρας, θα πάρει την πορεία των δικτατόρων

    Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015 | 2:00 μ.μ.

    ………………………………..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s