Οι φιλόξενοι πλούσιοι φίλοι του κ.Τσίπρα

[«Η Άνοδος της Ασημαντότητας» και η ευθύνη των πολιτών]

filoiTsipra17.9.15

του Αναγνώστη Λασκαράτου
ναι γνωστές οι παραινετικές επιστολές του Ισοκράτη στον βασιλιά της κυπριακής Σαλαμίνας Νικοκλή, που και ο σημερινός αναγνώστης τους θα τις βρει επίκαιρες, αφού παρέχουν διαχρονικές συμβουλές, σε ένα ασφαλώς όχι δημοκρατικό, αλλά πολύ πιο φιλελεύθερο και ηθικό κλίμα από αυτό του Μακιαβέλι. Μπορεί ο Νικοκλής να ατύχησε πεθαίνοντας το 361 στη φυλακή κατά την εξέγερση των σατραπών ενάντια στον Πέρση βασιλιά, αλλά οι συμβουλές του Ισοκράτη κρατάνε και σήμερα το βάρος που έχει η παλιά σοφία που άντεξε στη δοκιμασία του χρόνου και της Ιστορίας, ειδικά εκείνη η περίφημη φράση που συνδέει το ήθος των πολιτών με αυτό των αρχόντων τους, έστω κι αν αυτοί δεν ήταν εκλεγμένοι. Επιλέγω ένα μικρό απόσπασμα για τους φίλους του ηγεμόνα: «Νικοκλή, όσοι συνηθίζουν να προσφέρουν σ’ εσάς, τους βασιλιάδες, εσθήτες ή χάλκινα ή χρυσά καλλιτεχνήματα ή κάποιο άλλο δώρο, παρόμοιο μ’ αυτά που οι ίδιοι, έτσι το στερούνται, ενώ εσείς έχετε άφθονα, νομίζω ότι είναι φανερό ότι δεν δωρίζουν, αλλά εμπορεύονται, και μάλιστα με μεγαλύτερη δεξιότητα από εκείνους που ομολογούν ότι ασκούν το επάγγελμα του μικροεμπόρου…. Να αποκτάς φίλους όχι όλους όσους θέλουν τη φιλία σου, …. ούτε εκείνους με τους οποίους θα περάσεις ευχάριστα την ώρα σου, αλλά εκείνους με τους οποίους θα διοικήσεις άριστα την πόλη.» (Περί βασιλειας ή προς Νικοκλέα-1 & 27).

Πολλοί παριστάνουν τώρα, συνηθίζεται άλλωστε από πάντα αυτό,  πως έπεσαν από τα σύννεφα με τα κυβερνητικά ήθη της «πρώτης φοράς Αριστεράς», αλλά η θεμελιακή αντίληψη του κ.Τσίπρα περί χρηστότητας είχε φανεί πολύ νωρίς και ήταν απόλυτα σύμφυτη με όλες τις πληροφορίες, που είχαν από τότε και μετά διαρρεύσει, για το περιβάλλον της ανατροφής του, για τα μαθητικά του χρόνια, για τις φοιτητικές του διατριβές, για τη στρατιωτική του θητεία, για την κομματική του πολιτεία, αλλά και με τη δημόσια συμπεριφορά του ως αρχηγού της αντιπολίτευσης. Μια φαινομενικά ασήμαντη «λεπτομέρεια», ο τρόπος που διαχειρίστηκε οικονομικά τη γέννηση και των δυο γιών του στην ιδιωτική κλινική, επωφελούμενος από την «γενναιοδωρία» του επιχειρηματία, ο οποίος αργότερα εμφανίστηκε να χρωστάει μισθούς στο προσωπικό του, ήταν παραπάνω από αρκετή για να τον είχε στείλει στη μεν Γερμανία στο σπίτι του, στη δε Ελλάδα να συμβάλει στο να επαναληφθεί η εκλογική του πρωτιά, ως εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης, αφ’ενός λόγω  παντελούς έλλειψης σοβαρών αντιπάλων, αφ’ετέρου διότι η ρωμέικη συμπλεγματικότητα δεν επιτρέπει στους ψηφοφόρους του καμία άμεση αυτοκριτική και διόρθωση της ψήφου.  Σε αυτό το τελευταίο βασίστηκε το μεγάλο επίτευγμα των κυνικών συμβούλων του κ.Τσίπρα,  που κατάφεραν να κάνουν τους ψηφοφόρους του να νιώθουν συμπάσχοντες, συναποφασίζοντες και συνένοχοι με αυτόν.

Γράφω με αφορμή τις φωτογραφίες που διέρρευσαν στην μπλογκόσφαιρα. Πρώτα αυτές με τη βίλα ενός ευσεβή εφοπλιστή της λίστας Λαγκάρντ, δωρητή της Εκκλησίας ΑΕ, όπου φέρεται ότι φιλοξενήθηκε οικογενειακά το καλοκαίρι ο τ.πρωθυπουργός, γεννώντας τεράστια ερωτηματικά για το γιατί πήγε εκεί, για το αν, για το ποιος και για το πόσο πλήρωσε, για το τι δηλώθηκε ή θα δηλωθεί στην Εφορία, για την περιφρονητική προς τους πολίτες σιωπή. Γράφω και με αφορμή άλλες φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν χάρις στην ασυγκράτητη και αφελή αυταρέσκεια ενός ηλικιωμένου φίλου του επιχειρηματία να μας ενημερώσει, μέσω του facebook του. Όλα αυτά που αποπνέουν ροπή στη ντόλτσε βίτα, συνέβησαν μετά από τη μεγαλοπρεπή ήττα του πολεμιστή στα πεδία των ευρωπαϊκων Καυδιανών Δικράνων («στα τέσσερα», που θα έλεγε στη γλώσσα του ο ακροδεξιός συνέταιρός του).

Ο τ.πρωθυπουργός φέρεται πως πέρασε και από τη βίλα και έπλευσε στο σκάφος του αμέσως παραπάνω, σκληρού λέει στα εργασιακά εργοδότη. Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η μεγάλη ηλικία του «σκαφάτου», ο κ.Τσίπρας σέβεται τους παλιότερους ανθρώπους.  Υπουργοποίησε τους έμπειρους φίλους του, τον φιλόξενο κρατικό εργολάβο και μπαταχτσή της ΕΥΔΑΠ,  κ.Φλαμπουράρη της βίλας της Αίγινας, τον κ.Μπαλτά, καθηγητή του  Πολυτεχνείου, στη φιλοσοφική διδασκαλία του οποίου θα οφείλει και την ευτυχή αποφοίτησή του μετά από μια δεκαετία, που δεν τον δίδαξε ούτε τι είναι «έτος φωτός», πόσες μοίρες έχει ο κύκλος και το άκαυστο του διοξειδίου του άνθρακα. Θαυμάζει και θεωρεί φίλο του και  τον φερόμενο ως φίλο και συνεργασθέντα με τον πατέρα του τότε αρχιμανδρίτη Λιάπη (σήμερα Ιερώνυμο Β΄), στα πλαίσια του φιλανθρωπικού έργου του βασιλοχουντικού Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου Α΄.

Μέχρι εδώ,  ο κόσμος εκείνος που πιστεύει πως οι αξιοπρεπείς συμπεριφορές των πολιτικών είναι αστισμός, δεν θα βλέπει τίποτα μεμπτό. Η αλήθεια άλλωστε είναι πως άλλοι έκαναν πολύ χειρότερα και θυμάμαι το θόρυβο που είχε σηκωθεί για το κότερο του Κόκκαλη με επιβάτη τον Τσουκάτο. Δεν λέω πως προς το παρόν υπάρχει μεγάλη  αναλογία, πότε να προλάβει άλλωστε; Λέω όμως πως μας γυροφέρνει η απειλητική δυσοσμία των θεμελιακών ηθών ενός τέτοιου πολιτικού πολιτισμού, που μπορεί να αναδυθεί αύριο προκλητικότερος, αποθρασυμένος από τη σιωπή αυτών, που ενώ οφείλουν να μιλήσουν έγκαιρα για να προλάβουν, δεν το κάνουν. Θα το κάνουν μόνο όταν τους  πετάξουν έξω από την κρουαζιέρα, σαν ενοχλητική σαβούρα, για να επιβιβαστούν καινούργιοι φίλοι.

Ξέρουμε πως ο πρωθυπουργικός μισθός είναι τόσο μεγάλος, ξέχασε και να τον φορολογήσει, το θυμήθηκε λίγες ημέρες πριν τις εκλογές , δεν πρόκανε, δεν είναι βιαστικός σαν τις αριστερές Ισπανίδες δημαρχίνες, που τρέξανε να κόψουν στη μέση τις απολαβές τους, Αυτός ο μισθός, μαζί με την κληρονομιά που περίσσεψε από τις ελεημοσύνες του πατέρα του (βοηθούσε λέει στην οργάνωση «Αγαπισμός» του διαβόητου Ιερώνυμου Α΄), δίνει στον κ.Τσίπρα τη δυνατότητα να εξασφαλίσει χωρίς δωράκια αυτά που λαχταράει.  Γιατί κάποια από αυτά πρέπει να τα πληρώνουν ιδιώτες; Πολλοί θα πουν πως με τα καμώματά του αυτά ένας πρωθυπουργός και μάλιστα «αριστερός», εκτός που ευτελίζει το αξίωμά του, το οποίο θα έπρεπε να του προκαλεί  ρίγη ευθύνης και ασυγκράτητη διάθεση προσφοράς, δίνει εποχούμενος ως τζαμπατζής επί των κυμάτων και ένα σύνθημα σε υπουργούς, βουλευτές, δικαστικούς, εφοριακούς και κάθε λογής κρατικούς υπαλλήλους. «Επωφεληθείτε!». Κι όμως θεωρητικά εκπροσωπεί και κορόιδα που έδωσαν και τη ζωή τους για την ισότητα των ανθρώπων και για τους αδικημένους, οι κακές γλώσσες καραδοκούν και ο Καίσαρας  δεν πρέπει να δίνει δικαιώματα.

Μόνος του φταίει ο Τσίπρας γι’αυτά ή φταίει και ο «λαός», που παρακολουθεί την επαναστατική καλοζωία του απαθής, ενώ οι «αυτοκτονίες λόγω κρίσης» για τις οποίες θρηνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, σταμάτησαν απότομα;  Θα απαντήσω με ένα απόσπασμα από την εξαιρετική συνομιλία του Κορνήλιου Καστοριάδη με την Τέτα Παπαδοπούλου, όπως δημοσιεύτηκε στην «Κυρ.Ελευθεροτυπία» (20  & 27.3.1994) με τον τίτλο «Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας” και αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο της δημοσιογράφου  “Του Κορνήλιου Καστοριάδη” (εκδ.Πόλις, 2000). Λέει λοιπόν ο μεγάλος αιρετικός για τα δεινά της δημόσιας ζωής μας:

«…Σύμφωνα με την παραδοσιακή “αριστερή” άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο. Εάν όμως ο λαός είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για Δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα. Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα.

-Ερ.: Πώς την εννοείτε αυτήν την ευθύνη;

Δεν δικάζουμε κανέναν. Μιλάμε για ιστορική και πολιτική ευθύνη. Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε έως τώρα να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων.

Θέλετε να πείτε ότι -αντιθέτως- σε άλλες χώρες, στη Δυτική Ευρώπη…Εκεί, αυτό έγινε! Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντάς μου καζούρα στο Παρίσι το 1956: “Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση”. Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματά του. Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα προηγουμένως, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: “Εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;”. Ναι, κύριε, εσύ θα το διορθώσεις το ρωμαίικο, στον χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι…..».

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

15 απαντήσεις στο Οι φιλόξενοι πλούσιοι φίλοι του κ.Τσίπρα

  1. Ο/Η Kάποιος λέει:

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=43015

    Γιώργος Καρελιάς

    Η αριστερή -ψιλικατζίδικη επί του παρόντος- διαφθορά
    [………….]
    Όταν αποκαλύφθηκε ότι ένας δικηγόρος και βουλευτής έκανε συμφωνίες με απολυμένους υπαλλήλους του Δημοσίου, ώστε να τους εξασφαλίσει την επαναπρόσληψη, ο εν λόγω οχυρώθηκε πίσω από τη νομιμότητα. Πράγματι, ουδεμία παρανομία διέπραξε. Το κόμμα του τον υπερασπίστηκε, παρακάμπτοντας ότι ο εν λόγω έγινε εν τω μεταξύ υπουργός και μάλιστα αυτός που έκανε τις επαναπροσλήψεις. Ο υπουργός έμεινε στη θέση του. Τι έχουμε εδώ; Τίποτα. Ένα ηθικό θεματάκι, που ξεχάστηκε.

    Όταν αποκαλύφθηκε ότι η σύζυγος ενός υπουργού νοίκιαζε το σπίτι της χωρίς την απαιτούμενη άδεια του αρμόδιου οργανισμού, δεν έγινε τίποτα. Πού να ξέρει κοτζάμ πολυάσχολος υπουργός, που (τότε) άλλαζε την Ευρώπη, τι έκανε η σύζυγός του; Κανένα θεματάκι.

    Όταν πρωθυπουργοί, αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί Παιδείας στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, την ώρα που κόπτονται για τη δημόσια παιδεία, τι κάνουν; Τίποτα. Δικαίωμά τους. Τιμή τους και καμάρι τους. Λεφτά έχουν και πληρώνουν. Απλώς είναι και υποκριτές. Αλλά η υποκρισία δεν είναι αδίκημα.

    Όταν αποκαλύπτεται ότι η εταιρεία που είχε ιδρύσει ένας υπουργός παίρνει δημόσια έργα, κανονικά δεν έπρεπε να υπάρχει κανένα πρόβλημα. Εφόσον ο υπουργός είχε αποχωρήσει από την εταιρεία μόλις έγινε υπουργός (αλλιώς είναι ασυμβίβαστο, δηλαδή αδίκημα). Και εφόσον το έργο ανατέθηκε νομίμως και διαφανώς. Όμως, ακόμα κι αν αυτά έχουν γίνει, ανακύπτει ένα θεματάκι. Ηθικής τάξεως, δηλαδή ασήμαντο. [.,…………..]

  2. Ο/Η Kάποιος λέει:

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=43002

    Άλκης Γαλδαδάς

    Το νόμιμο, το ηθικό και ο κ. Τσίπρας

    Διάβασα όλα όσα γράφτηκαν για το θέμα της φοίτησης των πρωθυπουργικών υιών στην ιδιωτική Σχολή Χιλ και τον ιδιωτικό παιδικό σταθμό, ιδιαίτερα εδώ στο protagon.gr. Κατά τη γνώμη μου είναι ανοησία και ψευτοεπιχείρημα η προτροπή να μην ασχολούμαστε με αυτό το θέμα διότι λαϊκίζουμε. «Εξ όνυχος τον λέοντα», έλεγαν οι παλαιότεροι σε αυτόν τον τόπο, που ήξεραν από λιοντάρια και σήμερα, από τις μικρές καθημερινές του συνήθειες, λέω εγώ, οσμίζεσαι τον υποκριτή, και έχω βαρεθεί αυτές τις συμπεριφορές. Που, αν το καλοσκεφτείς, έχουν βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Μην ξεχνούμε πως τα Ανάβρυτα δημιουργήθηκαν μέσα στο μοναδικό φυσικό περιβάλλον του κτήματος Συγγρού για να είναι το ξεχωριστό και αποκλειστικό σχολείο που μια βασίλισσα ήθελε να υφίσταται για να πηγαίνει εκεί το βασιλόπουλό της μαζί με κάποιους προσεκτικά επιλεγμένους συμμαθητές (και είδαμε βέβαια τι σπουδαία πράγματα έμαθε και πώς συμπεριφέρεται ακόμη αυτό το βασιλόπουλο μετά την αποφοίτησή του). Στις δεκαετίες από το ’50 έως το ’70 τα «καλά σχολεία» ήταν δημόσια. Από τη Μεταπολίτευση και μετά άρχισαν να υπερέχουν τα ιδιωτικά. Πρώτα μόνον κτιριακά πιο πολύ, αφού ταυτόχρονα γινόταν ακατάλληλα, με επιταχυνόμενο μάλιστα ρυθμό, τα παλιά σχολεία, αλλά και τα πιο φρέσκα της Χούντας, (κακο)χτισμένα και αυτά και χωρίς πλέον τις ελληνικές (των παλαιοτέρων αρχιτεκτόνων) εκπαιδευτικές προδιαγραφές. Από το 1990 και μετά, παρόλο το βραχύβιο φιλί ζωής που δόθηκε με ορισμένα καλοβαλμένα τεχνικά λύκεια, τα ιδιωτικά έκλεψαν τις καρδιές του νεοέλληνα και νεόπλουτου. Άκουσα μάλιστα μια ημέρα έναν δημοσιογράφο να δηλώνει στο ραδιόφωνο, δίνοντας μια ακόμη διάσταση στο θέμα, πως πήγε την κόρη του στο Κολλέγιο για να κάνει γνωριμίες που θα τη βοηθήσουν μετά!

    Ναι, ο Πρωθυπουργός λοιπόν, προφανώς και δεν παρανομεί όταν ξεκινάει τα παιδιά του από τον ιδιωτικό παιδικό σταθμό, συνεχίζει με την εγγραφή τους και στο ιδιωτικό Δημοτικό και βλέπουμε για παραπάνω. Είναι όμως αυτό και σύμμορφο σε σχέση με τα όσα μας κανοναρχούν αυτός και οι σύντροφοί του από τα μεγάφωνα του κόμματος; (Πάντως όχι κατά σύμπτωση και ο φωτισμένος θεμελιωτής του νεοελληνικού αξιώματος «το νόμιμο=με το ηθικό», κ. Βουλγαράκης, δημοσιοποίησε και αυτός προχθές τη φωτογραφία του, όπου ποζάρει καταχαρούμενος μετά της κόρης στον περίβολο του Κολλεγίου). Και δεν είναι βέβαια οι μόνοι πολιτικοί με τέτοιες προτιμήσεις. Από την κυρία Παπαρήγα του ΚΚΕ μέχρι και τον κ. Σ. Θεοδωράκη του Ποταμιού, και άλλους αναρίθμητους στο παρελθόν, που θέλουν να μας σώσουν, είναι γνωστό πως πρώτα απ’ όλα εξασφαλίζουν, όπως πιστεύουν, τους πολύτιμους βλαστούς τους στα πανάκριβα ιδιωτικά, και μετά ομιλούν ακατάσχετα για το πώς θα φτιάξουν τα σχολεία των… άλλων παιδιών. Γενικότερα πιστεύω πως με τον καιρό, όσο πιο πολύ θα προσομοιάζουμε στα αφρικανικά καθεστώτα, τόσο πιο πολύ θα μεγαλώνει το ταξικό χάσμα και στην εκπαίδευση και θα γιγαντώνονται τα ιδιωτικά. Ας σκεφθούμε επίσης και το ότι σε κράτη όπως η Σουηδία και η Φινλανδία, τα ιδιωτικά σχολεία είναι ανέκδοτο.

    Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, δεν έπρεπε να γράψει το πρωθυπουργικό ζεύγος το παιδί του αυτή τη στιγμή στο ιδιωτικό σχολείο για τους εξής λόγους:

    Όταν έχεις διαφημίσει αρκετά (ας μην κρυβόμαστε) , το ότι συνεχίζεις να μένεις στην Κυψέλη, είναι περίεργο που κάθε πρωί θα στέλνεις το παιδί σου σε σχολείο στην Πλάκα. (Είναι αλήθεια ότι στην Κυψέλη έχει και «Αλβανάκια» και «μαυράκια» και παιδιά διαλυμένων οικογενειών που δεν αφθονούν στη Χιλ).

    Ούτε μπορεί να προβληθεί ως επιχείρημα ότι δεν θα προλάβαινε η μητέρα τα περιορισμένα ωράρια της πρώτης Δημοτικού σε ένα δημόσιο, που ίσως μάλιστα να μην (παρ)είχε επιπλέον παραμονή, λόγω ελλείψεων σε προσωπικό. Διότι ως γνωστόν η συγκεκριμένη μαμά αν και εκπαιδευτικός του Δημοσίου, διατελεί σε μια απόσπαση σε κάποια έδρα του Πολυτεχνείου, μάλλον αιώνια, με απροσδιόριστο ωράριο και με όλες τις κυβερνήσεις.

    Ο κ. Τσίπρας έχασε μια ευκαιρία να ενημερώνεται καθημερινά, αυθόρμητα και από πρώτο χέρι για τα όσα συμβαίνουν στη Δημόσια Εκπαίδευση. Και από τα όσα γενικόλογα μας έχει πει έως τώρα δεν φαίνεται να γνωρίζει και πολύ το τόσο δύσκολο αυτό θέμα (αν και δεν είναι βέβαια ούτε ο πρώτος ούτε ο μοναδικός πολιτικός).

    Ποιος δεν γνωρίζει πως είναι μεγάλη ανάγκη να μην αποδυναμώνονται τα δημόσια σχολεία από γονείς που θα μπορούσαν να συμβάλλουν με τις γνώσεις, με τη φαντασία, με τη μόρφωσή τους στο να γίνουν τα σχολεία κέντρα πολύ περισσότερων δραστηριοτήτων (αντί να τα περιμένουμε όλα από το υπουργείο Παιδείας). Αν όλοι λοιπόν όσοι θα μπορύσαν να προσφέρουν και κάτι παραπάνω πηγαίνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά, θα είναι ακριβώς όπως όταν όλοι σήκωναν τα λεφτά τους από τις Τράπεζες, για να γίνουν συνεργοί στο γνωστό αποτέλεσμα.

    Με την κίνησή του αυτή ο κ. Τσίπρας έδωσε την εντύπωση σ’ εμάς τους υπόλοιπους πολίτες πως όταν πηγαίνει στη «δουλειά» φοράει κάτι άλλα ρούχα. Κάπως τριμμένα, λίγο μπαλωμένα, να πηγαίνουν με τις ταξικά «εξώραφες», δηλαδή εντελώς επιφανειακές, αριστερές αναφορές του όταν μιλάει με θέρμη για τα ονειρεμένα σχολεία του… μακρινού δυστυχώς μέλλοντος. Και να υποθέσω πως στο σπίτι άλλα συζητιούνται και αποφασίζονται (υποκύπτοντας σε μια πιο… αριστερογκουρμέ ενόρμηση);

    Στο συμβολικό πεδίο, τέλος, δεν μπορεί οι αναφορές σου να είναι στον Τσάβες, στον Έβο Μοράλες και στον Ζίζεκ και να γυρίζεις την πλάτη στο σχολείο της γειτονιάς σου.

    Καλώς έπραξε βέβαια η οικογένεια Τσίπρα που δεν υποκρίθηκε στο θέμα αυτό και έκανε ό,τι γούσταρε. Καλά θα κάνουμε όμως κι εμείς αν εξ όνυχος αναγνωρίσουμε τον τέλεια υποκριτή πολιτικάντη (και τους ομοίους του φυσικά). Φαντάζομαι, πάντως, ότι οι άνθρωποι, σε όποια γειτονιά θα εμφανίζεται εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα ντρέπονται (όπως η ανάρμοστα σιωπηλή σε αυτό το θέμα ΟΛΜΕ) να «λαϊκίσουν» ρωτώντας γιατί ο Πρόεδρος δεν καταδέχεται τα παιδιά τους. (Μήπως να το ρωτούσε αυτό και κανένας «λαϊκιστής» δημοσιογράφος εκεί στις τηλεμαχίες;).

  3. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    Η Άνοδος της Ασημαντότητας, του Κορνήλιου Καστοριάδη

    http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG1899
    Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ή να πάρετε μια ιδέα από το βιβλίο Η Άνοδος της Ασημαντότητας που κυκλοφόρησε από τις εκδ. Ύψιλον, 2000 (Γαλλία, Seuil 1996) σε μετάφραση Κώστα Κουρεμένου.

    Ανέβηκε στις 6 Οκτ 2007
    Ο διανοητής Κορνήλιος Καστοριάδης στην εκπομπή «Παρασκήνιο» σε μια έρευνα της Τέτας Παπαδοπούλου. Τα κείμενα διαβάζει η Λίνα Νικολακοπούλου.

  4. Ο/Η των κώλων λέει:

    Οι εκλογές έχουν το καλό πως σπάνε την ομερτά και βγαίνουν τα άπλυτα
    Mέχρι και τη λίστα Λαγκάρντ θυμήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τρέξανε να πάρουν κατάθεση από τον Φαλτσιάνι.
    7 μήνες μούγγα.

    http://www.protothema.gr/politics/article/509672/emfanizei-idiotiko-sumfonitiko-oti-ta-dose-sto-sunetairo-tou-me-doseis-vazei-adiproedro-to-gio-tou/

    Το ένα ψέμα φέρνει τ’ άλλο κυρ Αλέκο – Πρόσεχε μην πας και για πλαστά και εικονικά αφηγήματα

    Έβαλε αντιπρόεδρο στην εταιρεία το γιο του! – Την έδωσε στο συνεταίρο του με απλό ιδιωτικό συμφωνητικό και… με δόσεις

    Επιχείρηση αποπροσανατολισμού λόγω της πίεσης να παραιτηθεί από την γενική κατακραυγή – Προκύπτει ότι δεν έχει ολοκληρωθεί καμιά συναλλαγή και ότι ακόμη έχει συμφέροντα στην εταιρεία – Στην υποτιθέμενη πώληση που εμφάνισαν σήμερα, η πρώτη δόση θα καταβληθεί το Νοέμβριο του 2015 – Ομολογεί ότι δεν έχει καταθέσει στην Εφορία το συμφωνητικό μεταβίβασης των μετοχών
    Με μια λογική που θυμίζει το «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» ο Αλέκος Φλαμπουράρης επιχειρεί να απαντήσει στα ερωτήματα που δημιουργούνται από τις αποκαλύψεις του http://www.protothema.gr.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ με την kontra των αδελφών Κουρή και με την ακροδεξιά Ακρόπολη κάνει τη δική του δουλειά

    http://zoornalistas.blogspot.gr/2015/09/blog-post_59.html
    Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015

    Πως ο «λαθρόβιος εκδότης» εξόργισε τον Μεϊμαράκη

    Τι απαντά η ΕΡΤ στα παράπονα του αρχηγού της ΝΔ για τον Τάκη Μαυρίκο

    https://lh3.ggpht.com/-hlYXHwGyg2Y/Vfh6_GcOT2I/AAAAAAAAzHY/8dwgMnB2BDY/s1600/akropoli%2Bmeimarakis.bmp

  5. Ο/Η των Φλαμπουριάρηδων λέει:

    http://www.protothema.gr/politics/article/509893/upourgos-tou-suriza-apagoreuei-tis-erotiseis-gia-ton-flabourari/

    Πρωτοφανής επίθεση με ειρωνείες

    Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ απαγορεύει τις ερωτήσεις για τον Φλαμπουράρη!

    Ο Χρήστος Σπίρτζης απείλησε δημοσιογράφο με… αφαίρεση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος, προφανώς μπερδεύοντάς την με πολιτικό μηχανικό
    «Είστε δημοσιογράφος; Εάν είχατε άδεια άσκησης θα σας την παίρναμε», απάντησε με πρωτοφανή ειρωνεία ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Σπίρτζης, απευθυνόμενος σε δημοσιογράφο που «τόλμησε» να του απευθύνει ερώτηση για την υπόθεση Φλαμπουράρη.

    http://www.capital.gr/story/3063877

    Καταρρίπτεται το «άλλοθι» του Αλέκου Φλαμπουράρη

    Μία ουσιώδους σημασίας λεπτομέρεια αποκαλύπτει το Capital.gr που φαίνεται να διέλαθε της προσοχής του πρώην υπουργού Αλέκου Φλαμπουράρη που με καθυστέρηση 36 ωρών παρείχε, χθες το απόγευμα απαντήσεις για την υπόθεση της εργολαβικής σύμβασης που φέρεται να ανέλαβε η τεχνική εταιρεία Διάτμηση όσο ο ίδιος ήταν υπουργός.

    Εν ολίγοις, η ΠΟΛ έγινε γνωστή, στις 29 Ιανουαρίου, δηλαδή τρεις ημέρες μετά την κατάρτιση του ιδιωτικού συμφωνητικού (26/1). Διέθετε, λοιπόν, ο πρώην υπουργός πληροφόρηση από την Δευτέρα 25 Ιανουαρίου ή και νωρίτερα -όταν δηλαδή η προεκλογική μάχη είχε κορυφωθεί- ότι επίκειται η έκδοση της συγκεκριμένης ΠΟΛ; Ας το επαναλάβουμε για να γίνει σαφές. Η συγκεκριμένη ΠΟΛ, που επικαλείται ο κ. Φλαμπουράρης, έγινε γνωστή σε δικηγόρους και λογιστές, την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου. Και στις εφορίες αρκετές μέρες αργότερα, αφού κοινοποιούνται προς αυτές με σχετική καθυστέρηση.

    Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, ένας συναλλασσόμενος, ιδίως όταν πρόκειται για υπουργό αριστερής κυβέρνησης να σπεύσει να ρωτήσει, έστω την εφορία, τι προβλέπεται για μεταβιβάσεις μετοχών; Ένας «κοινός θνητός”, όπως έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του ο κ. Φλαμπουράρης, δεν θα έσπευδε να ρωτήσει τον ‘Έφορο πώς πρέπει να διαχειριστεί τη συναλλαγή σε σχέση με τις φορολογικές αρχές; Άλλωστε, μετοχές αξίας άνω του 1 εκατ. ευρώ μεταβίβαζε! Εκτός, βέβαια, και εάν στηρίχθηκε μόνο στον νόμο 4172/2013 τον οποίο, εξίσου, επικαλείται. Μόνο που επικαλείται και την ΠΟΛ.

    Ως εκ τούτου, θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος, ότι κατά τη διάρκεια των 36 ωρών που χρειάστηκε ο κ. Φλαμπουράρης υπήρξε ένας αριστοτεχνικός συνδυασμός γεγονότων.

    http://www.kathimerini.gr/831041/article/epikairothta/politikh/politikh-8yella-me-al-flampoyrarh

    Πολιτική θύελλα με Αλ. Φλαμπουράρη

    Εντύπωση, ωστόσο, προκαλεί το γεγονός ότι για τη μεταβίβαση των μετοχών δεν παρουσιάζεται συμβολαιογραφική πράξη, αλλά ένα ιδιωτικό συμφωνητικό ανάμεσα στον κ. Φλαμπουράρη και έτερο μέτοχο της εταιρείας. Η μόνη βεβαίωση της ημερομηνίας σύναψής του προκύπτει από την επικύρωση γνησίου υπογραφής, η οποία, μάλλον ασυνήθιστο, εμφανίζεται να έχει γίνει από υπηρεσία του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και όχι από κάποιο αστυνομικό τμήμα.

  6. Ο/Η Έλλλα μωρέ, χαλλλαρρρά λέει:

    http://www.koolnews.gr/politiki/684878-flampouraris-egine-metaxronologimena-i-metavivasi-nai-more-entaxei/

    Φλαμπουράρης: Έγινε μεταχρονολογημένα η μεταβίβαση; Ναι μωρέ εντάξει…

    Ο κ. Φλαμπουράρης αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες για τις «αποδείξεις» μεταβίβασης των μετοχών, με τη δικαιολογία ότι η συγκεκριμένη κουβέντα τον… υποβιβάζει.

    Όσο για το κρίσιμο ερώτημα «έγινε στις 26 Ιανουαρίου ή μεταχρονολογημένα η μεταβίβαση;» ο κύριος Φλαμπουράρης απάντησε με σαφήνεια: «Ναι μωρέ εντάξει». Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

    «Οι επιθέσεις είναι καθοδηγούμενες. Έχουν συγκεκριμένο στόχο. Στοχοποιούν άτομα που έχουν καθαρά χέρια για να στοχοποιηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ».

    «Ρωτάνε γιατί πήγα στο αρχηγείο της αστυνομίας για να υπογράψω το ιδιωτικό συμφωνητικό; Είναι ερωτήματα αυτά; Να ψάξουν να το βρούνε. Έχουμε τα χαρτιά που αποδεικνύουν ότι δεν ισχύουν αυτά που λένε και τώρα θέτουν και ερωτήματα “γιατί το πήγανε εκεί; Γιατί το κάνατε το άλλο; Γιατί δεν πήγατε στην εφορία;”. Δεν θέλω να μπω σε αυτή την συζήτηση, με υποβιβάζει. Δυο μέρες πριν τις εκλογές για ένα πράγμα που έχει αποδειχτεί ότι είναι όπως το λέω να κάθομαι να συζητάω λεπτομέρειες γιατί έκανες το ένα και γιατί έκανες το άλλο;».

  7. Ο/Η Mimi metallurgico λέει:

    http://www.gazzetta.gr/plus/article/802774/o-flampoyraris-esvise-stoiheia-me-mplanko-pics

    Ο Φλαμπουράρης έσβησε στοιχεία με μπλάνκο

  8. Ο/Η Xalara dike mou λέει:

  9. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

  10. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

    Διασκεδάστε: Η e-voice που δίνει προβάδισμα στο ΣΥΡΙΖΑ 3,6% όπως και ο ProRata που δίνει προβάδισμα 4% δεν είναι μέλη του ΣΕΔΕΑ

  11. Ο/Η Liberal λέει:

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CE%BA%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC

    Ανήκεστος Αριστερά

    ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ

    «…στις ουρές των τραπεζών [ΑΤΜ] να υπάρχουν δύο μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και να δίνουν ένα μπουκαλάκι νερό στους πολίτες που περιμένουν.»[1] Αριστείδης Μπαλτάς, 30.7.2015

    Με τη σχετλιαστική έκφραση «ο μετά συγχωρήσεως Υπουργός Παιδείας» στο κύριο άρθρο [2] του τεύχους Σεπτεμβρίου της Athens Review of Books αναφερθήκαμε ειδικά στην περίπτωση του Αριστείδη Μπαλτά και σε δύο συγκεκριμένες φράσεις του που αποκαλύπτουν πώς σκέφτονται αυτός και οι σύντροφοί του για την Ευρώπη. Άλλωστε ο εν λόγω υπουργός έχει ομολογήσει επισήμως ότι αυτός και οι ομόδοξοί του έχουν κηρύξει «τζιχάντ» στην Ευρωζώνη: «Ο πρώτος πόλεμος στο κέντρο της παγκοσμιοποίησης με όπλα δημόσιες συχνότητες, τράπεζες και ΑΤΜ. Το μικρό που κερδίσαμε σε σχέση με τη συμφωνία Τουσκ, δεν είναι αμελητέο. Ο πόλεμος είναι παρατεταμένος, ανοίξαμε ρήγμα ανεπούλωτο στην ευρωζώνη»[3]. Ο περί ού ο λόγος Μπαλτάς επιμένει ότι «Ένα πράγμα που ανέδειξε η δική μας διαπραγμάτευση είναι ότι το οικοδόμημα της Ευρωζώνης είναι εξαιρετικά σαθρό»[4]. Φαντάζεται την Αθήνα σαν το Στάλινγκραντ της εποχής μας όπου θα ηττηθεί η επιτιθέμενη γερμανική Ευρώπη. Χρησιμοποιεί στρατιωτική ορολογία όπως όλοι οι σταλινικοί: μάχες, επιθέσεις, εμπροσθοφυλακές, κατακτήσεις,… Φαντάζεται ότι η αδάμαστη και πρωτοπόρα ελληνική αριστερά στην ευρωγερμανική «αποικία χρέους» θα ξεκινήσει τον αντιαποικιακό αγώνα και θα ακολουθήσουν οι άλλες «αποικίες» του Νότου.

    Είναι άραγε απλώς έκφραση στιγμιαίας βαριά αρρωστημένης μεγαλομανίας; Η απάντηση είναι μάλλον όχι, αν εξετάσει κανείς τι διέπραξε ξεκινώντας από τις καταστροφές στην Ανώτατη Εκπαίδευση και συνεχίζοντας στη Δευτεροβάθμια, αλλά και τι αποπειράθηκε να διαπράξει (με το πολυνομοσχέδιο-«κουρελού» όπως το ονόμασε ο ίδιος), ως επικεφαλής του Υπουργείου αυτούς τους επτά μαύρους μήνες της Παιδείας. Πράγματι, μέσα σε λίγους μήνες κατόρθωσε να δημιουργήσει τόσα δυσεπούλωτα ρήγματα όχι στην Ευρώπη αλλά στην Παιδεία. Είναι ένα από τα σύμβολα της καθυστέρησης, είναι αυτός που έγραψε πως «Η διδακτική σχέση είναι σχέση ενσώματη. … Η κιμωλία και ο πίνακας είναι οργανική επέκταση των παραπάνω. … Προτζέκτορες, επιδιασκόπια και λοιπά υποκατάστατα αποστειρώνουν τη διδακτική σχέση. Την εξαϋλώνουν τείνοντας τελικά να την καταργήσουν» [5]. Στις φαντασιώσεις τού εν λόγω παλιατζή της μαοϊκής Κίνας και του εξηλεκτρισμού της Ρωσίας, ο οποίος έχει μείνει στα επιδιασκόπια, ασφαλώς το PowerPoint –αν έχει πληροφορηθεί την ύπαρξή του– θα είναι ένα ακόμη υπερόπλο του ιμπεριαλιστικού τεχνοφασισμού για να… εξαϋλώσει την ενσώματη διδακτική σχέση.

    Για να δείξουμε την διανοητική κατάσταση του ανθρώπου τον οποίο επέλεξε (!) ο «εθνικός ηγέτης» [6] Τσίπρας για τη θέση του υπουργού Παιδείας, παραθέτουμε εκτενή αποσπάσματα από πρόσφατο άρθρο του [7] στην Αυγή (30.8.2015). Πρόκειται για κείμενο το οποίο ξαναδούλεψε εν ψυχρώ και δημοσίευσε ενάμιση μήνα μετά, αφού, όπως σημειώνει, αποτελεί επεξεργασία της ομιλίας του στις 16 Ιουλίου στην παρουσίαση του βιβλίου του Εντουάρντο Καντάβα για τον Μπένγιαμιν. Συνεπώς το κείμενο δεν έχει το ελαφρυντικό τού εν θερμώ. Εννοείται ότι ενδιαμέσως ο ψευτοεπαναστάτης Υπουργός έκανε δυο-τρεις βδομάδες διακοπές. Χρησιμοποιώντας τον άτυχο Μπένγιαμιν ως αφορμή γράφει το παραλήρημα που παραθέτουμε αυτούσιο παρακάτω. Οι ασυναρτησίες της ομιλίας και εν συνεχεία του άρθρου του Μπαλτά δεν έχουν σχέση με το περιεχόμενο του βιβλίου. Παρότι εκ πρώτης όψεως φαίνεται να έχει καταλογισμό, ας σημειώσουμε εδώ μόνο ότι αυτός ο απόστολος του αιώνιου ολοκληρωτισμού φθάνει μέχρι του σημείου να δικαιολογεί και να επικαλείται ακόμη και την «ομολογία» του Μπουχάριν στις σταλινικές δίκες της Μόσχας. Ο συγγραφέας του Αλφάβητου του Κομμουνισμού θυσιάστηκε, γράφει ο Μπαλτάς, προκειμένου να… προστατευθεί (;!) η Σοβιετική Ένωση. Αυτό ούτε ο Κοτζιάς, εξ όσων γνωρίζω, δεν το έχει γράψει ακόμη, ούτε κάποιος από τους άλλους παλιατζήδες του σταλινισμού δεν το έχει υποστηρίξει. Ακόμη κι αν εκληφθούν ως λόγια παράφρονος, έχει πλήρη καταλογισμό αυτός που όχι μόνο τον επέλεξε σαν υπουργό αλλά και ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Αττικής, ενώ βέβαια τον είχε ορίσει ως υπεύθυνο για την κατάρτιση του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ τόσο στις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου όσο και στις προσεχείς [8]. Πάντως στα λόγια του Μπαλτά αναγνωρίζω τη γλώσσα του «Μπλανκισμού»[9]. Αλλά και τη γλώσσα των μεταμοντέρνων σταλινικών. Κι αισθάνομαι την ανάγκη να διαβάσω για μια ακόμη φορά Καίσλερ ή Καμύ.

    Όσα διέπραξε ως Υπουργός και όσα διακηρύσσει ο σταλινικότερος του Ιωσήφ Μπαλτάς επιτρέπουν –ίσως και να επιβάλλεται– να είναι κανείς ανελέητος μαζί του. Οι παραπάνω σκέψεις ας εκληφθούν λοιπόν ως ανθρωπιστική αντιμετώπιση μιας θλιβερής περίπτωσης συνανθρώπου μας και ως επίθεση φιλίας.
    Ας παραθέσουμε, όμως, για τους αναγνώστες και τους ψυχο-ειδικούς, τα λόγια του ίδιου του Μπαλτά. Σε κάθε «εικόνα» του Μπαλτά, σε υποσημείωση, βάζω τη δική μου «λεζάντα»:

    «(…) Κάποιες ιδιαίτερες στιγμές, στιγμές μεγάλης ιστορίας, η εικόνα που έρχεται από το παρελθόν φτάνει να ταυτίζεται με τα επίδικα της έκρηξης δημιουργώντας μια συναστρία που διαυγάζει το παν. Τούτες τις ιδέες του Μπένγιαμιν ανακαλεί η εμπειρία των φετινών “Ιουλιανών”, που συνεχίζονται τον βαθύ Αύγουστο, των τόσο διαφορετικών, αλλά και τόσο όμοιων, με εκείνα του 1965. Σκόρπια στιγμιότυπα ή θραύσματα που φτάνουν στον καθένα μας ακάλεστα, που τα μιλάμε και τα μοιραζόμαστε, όχι για να συνθέσουμε το αδύνατο αφήγημα, αλλά γιατί αναζητούμε ασυνείδητα την εικόνα που θα διαυγάσει διαμιάς το πού ακριβώς βρισκόμαστε και το προς τα πού πορευόμαστε.
    Στιγμιότυπα ή θραύσματα λοιπόν. Σκόρπιες εικόνες.

    Εικόνα [10]: Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος από το βήμα της Βουλής θυμίζει την επίσκεψη μιας ξένης αντιπροσωπείας στην μετεπαναστατική Κίνα. Κάποια από τα μέλη της ρωτούν τον τότε Πρωθυπουργό Τσου Εν Λάι το πώς αποτιμά η νέα κινεζική Κυβέρνηση τη Γαλλική Επανάσταση. Κι εκείνος απαντά: “Είναι πολύ νωρίς να αποφανθούμε”.

    Εικόνα [11]: Η φράση του Λένιν όταν εξηγεί την άκρως αμφιλεγόμενη συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ: “Δίνουμε χώρο για να κερδίσουμε χρόνο”.

    Εικόνα [12]: Η εξέγερση της Κρονστάνδης. Όσα την προκάλεσαν, η καταστολή της, όσα ακολούθησαν.

    Εικόνα [13]: Η ομολογία Μπουχάριν. Η απόλυτη αυτοσυντριβή ενός εαυτού και της ιστορίας του μπροστά στην αιωνιότητα προκειμένου να προστατευθεί η Σοβιετική Ένωση. Η διάκριση του Βέμπερ ανάμεσα στην ηθική της πεποίθησης (ή του φρονήματος) και στην ηθική της ευθύνης.

    Εικόνα [14]: “Μικρός λαός που πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια / για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι”.
    “Δίχως σπαθιά και βόλια”. Με τον ηρωισμό της σιωπής ενάντια σε όπλα πρωτόγνωρα: ΑΤΜ, τηλεοπτικές συχνότητες, μια παγκόσμιας εμβέλειας και ισχύος προπαγάνδα που ήθελε να του επιβάλει την ιδέα ότι θα ψήφιζε για άλλα από εκείνα για τα οποία κλήθηκε ρητά να ψηφίσει.
    “Για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι”. Όλου του κόσμου: στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και πολύ παραπέρα.

    Εικόνα [15]: Μια απίστευτη συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος και ένα μεγαλειώδες νικηφόρο Όχι, που έδεσε σε συναστρία με το τόσο διαφορετικό και τόσο όμοιο Όχι του 1940. Όπου το Όχι δεν έγινε Ναι: η υπογραφή της συμφωνίας της 13ης Ιουλίου αποτέλεσε απλώς εκπλήρωση της πολιτικής υπόσχεσης του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης όταν προκήρυξαν το δημοψήφισμα.

    Εικόνα [16]: Σταθερός προσανατολισμός, τακτική υποχώρηση, στρατηγική αντεπίθεση. Παρατεταμένος πόλεμος, Μεγάλη Πορεία. Κύρια αντίθεση και κύριος αντίπαλος. Κύρια πλευρά της αντίθεσης και δευτερεύουσες αντιθέσεις. Λέξεις πολέμου. Από όπου δεν μπορεί να υπάρξει ούτε απεμπλοκή ούτε απεγκλωβισμός. Μόνο στρατηγική νίκη ή στρατηγική ήττα. Ακόμη και αν ο πόλεμος διεξάγεται με όπλα “ειρήνης”.

    Εικόνα [17]: Ο Πωλ Μέισον, ο γνωστός βρετανός δημοσιογράφος, αρχίζει την ομιλία του στην Αθήνα, δύο ημέρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, με την φράση: “Welcome to Stalingrad!”. Η Ελλάδα του δημοψηφίσματος οχυρό δημοκρατίας στην Ευρώπη. Οχυρό δημοκρατίας που εξακολουθεί να αντιστέκεται, παρά την απομειωμένη εθνική κυριαρχία και παρά την εκ των έσω ισχυρή αμφισβήτηση.

    Εικόνα [18]: Η ρήση του Χάμπερμας ότι όσα προσπάθησε να οικοδομήσει υπομονετικά η Γερμανία επί εξήντα χρόνια κατέρρευσαν σε μια νύχτα.

    Εικόνα [19]: Ο στίχος του Αντόνιο Ματσάντο: “Διαβάτη, δεν υπάρχει δρόμος. Τον δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας”.
    ***
    » Και μια σκέψη: η επιχειρησιακή ενεργοποίηση του “Σχεδίου Σόιμπλε” θεωρήθηκε πολύ πλατιά κάτι σαν κήρυξη πολέμου στο Εσωτερικό της Ευρωζώνης. Δηλαδή στο εσωτερικό ενός από τα κέντρα της παγκοσμιοποίησης. Παρά το ότι η σύγκρουση διεξάγεται στο οικονομικό, λεγόμενο, επίπεδο στόχος της είναι εκείνος κάθε πολέμου: κατίσχυση και ηγεμονία. Το δημοψήφισμα ενεργοποίησε το Σχέδιο και ταυτόχρονα αποκάλυψε τις βλέψεις και την εμβέλειά του. Η Ελλάδα βρέθηκε έτσι στην εμπροσθοφυλακή της δημοκρατικής αντίστασης σε αυτόν τον πόλεμο νέας μορφής. Η πολιτική σκέψη μας οφείλει να ξεκινήσει από εδώ[20]. Έτσι ή αλλιώς, είναι η δική μας δράση και η δική μας σκέψη που συνιστούν συνθήκες της απαιτούμενης σήμερα ενεργού ετοιμότητας: της ενεργού ετοιμότητας που θα μας επιτρέψει να υποδεχθούμε την καίρια εικόνα…».

    Εδώ τελείωσαν οι «εικόνες»-θέσεις για τη θλιβερή φιλοσοφία της ιστορίας του Μπαλτά. Καθεμιά είναι χίλιες λέξεις τόσο για τον ίδιο, όσο και για τον απαίδευτο ηγετίσκο που θεωρεί assets της κυβέρνησής του τέτοια μυαλά. Η συναστρία Βαρουφάκη, Κοτζιά, Μπαλτά, Κατρούγκαλου, Βούτση, Φλαμπουράρη, Σκουρλέτη, Φωτίου, Κουρουμπλή, Ξυδάκη, Κωνσταντοπούλου και Καμμένου και –μην ξεχνούμε– Λαφαζάνη, Στρατούλη, Βαλαβάνη, Χαϊκάλη και άλλων ερυθρών και φαιών νάνων είχε ως αποτέλεσμα καταστροφές που μόνο σε πόλεμο γνώρισε η χώρα, αλλ’ –ω της μεγαλοσύνης του!–, ο «Εθνικός Ηγέτης» την τελευταία στιγμή και «με το πιστόλι στον κρόταφο» που του έβαλαν οι Ευρωπαίοι «εκβιαστές» έστριψε το τιμόνι και γλιτώσαμε την ολοκληρωτική καταστροφή.

    Όπως σαρκαστικά σχολίαζαν, μετά την απελευθέρωσή τους το 1989, τα θύματα των καθεστώτων τής υπό σοβιετική κατοχή Ευρώπης, «σοσιαλισμός είναι μια μακρά και βασανιστική διαδικασία από τον καπιταλισμό προς τον καπιταλισμό». Αυτή η σκέψη στις μέρες μας μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: «σοσιαλισμός είναι μια μακρά και βασανιστική πορεία από φαντασίωση σε φαντασίωση της ανήκεστης αριστεράς».

    [1] Ένα μήνα μετά την επιβολή των capital controls (29 Ιουνίου 2015), ο Μπαλτάς έκανε την πρόταση να μοιράζουν οι Συριζαίοι μπουκάλια νερό στις ουρές των ΑΤΜ. Βλ. http://goo.gl/IwCelY
    [2] http://athensreviewofbooks.com/?p=1822
    [3] Εισήγηση Μπαλτά στην συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, 30.7.2015. Βλ. http://goo.gl/6DB2Mg
    [4] Η Αυγή, 7.9.2015. Διαθέσιμο στο http://goo.gl/JHDzKg
    [5] Α. Μπαλτάς, «Η διδακτική σχέση», Η Αυγή, 6.4.2014, βλ. http://goo.gl/hp0eIY
    [6] Έτσι τον χαρακτήρισε ο Μπαλτάς με άρθρο του στην Αυγή στις 15.8.2014: http://goo.gl/0RfL8N Βέβαια, θα ήμασταν άδικοι μαζί του αν δεν επισημαίναμε ότι υπάρχουν και χειρότεροι κόλακες, όπως λ.χ. η πρώην αναπληρώτρια υπουργός Θεανώ Φωτίου: «Ο Τσίπρας είναι ένας ηγέτης παγκόσμιας ακτινοβολίας, απ’ αυτούς που γεννιούνται κάθε 100 χρόνια» (βλ. http://goo.gl/Xs5T39 ).
    [7] https://goo.gl/UItP2h
    [8] Αυτή τη φορά μαζί με τον Γ. Σταθάκη.
    [9] Βλ. Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, «Ο σύντομος δρόμος προς τον σοσιαλισμό. Από τον Τκάτσοφ στον Λένιν, από τον Νετσάγεφ στον Στάλιν», ARB, τχ. 32, Απρ. 2012.
    [10] «Λεζάντα»: Ο σταλινισμός ελέγχει και τον χρόνο. Ο χρόνος, όπως και η ιστορία, είναι υπό έλεγχο. Εμείς (το Κόμμα) αποφασίζουμε πότε είναι νωρίς, πότε αργά.
    [11] «Λεζάντα»: Παρότι την χαρακτηρίζει ως «αμφιλεγόμενη συνθήκη», ο Μπαλτάς, όχι διακόσια, αλλά ούτε εκατό χρόνια μετά, αποφαίνεται ότι είναι μάλλον σωστή η θέση του Λένιν. Έτσι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για τη συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόσφσκ, που ήταν 7 ψήφοι υπέρ της άποψης του Λένιν, 4 αποχή (Τρότσκι κ.ά.), 4 κατά (Μπουχάριν κ.ά.), μετά και την ψήφο του Μπαλτά διαμορφώνεται σε 8 υπέρ του Λένιν.
    [12] «Λεζάντα»: Ιδού και η… άκρως επίκαιρη αναφορά στον επιχειρησιακό ηγέτη καταστολής της εξέγερσης, ο οποίος εξοντώθηκε μετά από τον Στάλιν.
    [13] «Λεζάντα»: Η αιωνιότητα ως αυταπάτη ή η αιωνιότητα της αυταπάτης. Ο Μπουχάριν δεν προσπαθούσε να σώσει τη Σοβιετική Ένωση αλλά τη γυναίκα και το παιδί του. Άλλωστε, η ΕΣΣΔ είχε προστάτη τον Στάλιν που φρόντιζε γι’ αυτήν – το τραγούδησε κι ο Γιάννης Ρίτσος.
    [14] «Λεζάντα»: Ο επόμενος στίχος παραλείπεται: «Κάτω απ’ τη γλώσσα του κρατεί / τους βόγγους και τα ζήτω…». Ή τα ζήτω και τους βόγγους. Που ντροπιάζουν τη χώρα σ’ όλο τον κόσμο: στην Ευρώπη, κι ακόμη παραπέρα.
    [15] «Λεζάντα»: Η δύναμη της φαντασίωσης ως βαριάς ασθένειας και ανήκεστης βλάβης. Όσο για τη «συναστρία», όσο επιστημονικό κύρος έχει η αστρολογία στην οποία αναφέρεται τόσο έχει και ο «μαρξισμός» του πανεπιστήμονα Μπαλτά.
    [16] «Λεζάντα»: Πολεμική σταλινομαοϊκή συνθηματολογία. Μεγάλη Πορεία που οδηγεί στον άγριο καπιταλισμό τον οποίον αντιμαχόμαστε.
    [17] «Λεζάντα»: Χωρίς λόγια!
    [18] «Λεζάντα»: Αυτή την εν θερμώ κρίση του Χάμπερμας της 16.8.2015 την υψώνει σαν σημαία ο Μπαλτάς πάνω στα ερείπια του νέου Ράιχσταγκ, σύμφωνα με τις φαντασιώσεις του. Βλ. http://goo.gl/Qa8xGZ
    [19] «Λεζάντα»: «Επαναστατικό είναι να ανοίγεις δρόμους, ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν», όπως λέει κι ο «εθνικός ηγέτης» Τσίπρας. Αυτό είναι το «ιστορικό προτσές» της Αριστεράς. Η Αριστερά δημιουργεί καινούργιους δρόμους. Και πάντα προηγείται, στον δρόμο προς τον γκρεμό· κι όταν οι άλλοι οπισθοχωρούν αυτή συνεχίζει. Η έλλειψη εδάφους κάτω από τα πόδια της δεν έχει σημασία, αφού αιθεροβατεί.
    [20] «Λεζάντα»: Είναι τόσο ισχυρή η φαντασίωση Μπαλτά που νομίζει ότι ο ήλιος περιστρέφεται γύρω από την επαναστατική σκέψη του(ς). Από το «νόμο του Γαλιλαίου» λοιπόν στον «νόμο Μπαλτά»: ο ήλιος περιστρέφεται γύρω από τον Ηγέτη του Κόμματος της πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας Αντίστασης.

  12. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    8/01/2015 – 13:15 50 Σχόλια
    4598

    Οι προδότες του φραπέ

    ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΣΤΑΝΑΣ

    Πέντε χρόνια σχεδόν έχω τη «Μαργαρίτα». Έγινα γνωστός όταν έγραψα ότι το πρόβλημα της Ελλάδα είναι ο λαός της. Από τότε δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα. Προχθές οι Έλληνες ανέβασαν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος που προσπάθησε με συνέπεια και τελικά τα κατάφερε να πείσει ότι το μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι η κρίση το μνημόνιο. Δεν πρόκειται για δυο Ελλάδες. Πρόκειται για τα 9/10 και το 1/10. Ναι, ένα 10% είναι οι θιασώτες του ορθολογισμού στη χώρα αυτή και αυτό αποτυπώθηκε και σε αυτές τις εκλογές. …
    [….]

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AD

  13. Παράθεμα: Ποιος θα εξηγήσει στην κα Τσίπρα πως έχουμε Δημοκρατία; | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s