The Athens Review of Books (65ο τεύχος)

ARB_65_coverWeb

κλικ για μεγέθυνση

ΤO ΤΕΥΧΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΗΣ ARB

Στον Φρ. Νίτσε και στις εκλεκτικές του συγγένειες με τον Ηράκλειτο είναι αφιερωμένο το τεύχος Σεπτεμβρίου της Athens Review of Books. Γράφει ο Νικήτας Σινιόσογλου («Νίτσε και Ηράκλειτος – Σημειώσεις για τ’ άστρα χωρίς ατμόσφαιρα»). Παραθέτουμε εδώ μερικές επίκαιρες σκέψεις: Ας πάρουμε για παράδειγμα την τετριμμένη μέχρι αηδίας άποψη ότι σε καιρούς κρίσης οι «διανοούμενοι», οι «άνθρωποι του πνεύματος» και οι «καλλιτέχνες» οφείλουν «να βγουν μπροστά», «να πάρουν θέση», «να αναλάβουν τις ευθύνες τους». Συνήθως η δημόσια έκφραση ανώδυνων κοινοτοπιών για το «συλλογικό αδιέξοδο» δεν υπηρετεί την κοινότητα παρά τον ναρκισσισμό, τη μιζέρια και την αυτοπροβολή επιφυλλιδογράφων του σαββατοκύριακου.
Είναι η γνωστή βιομηχανία όσων εμπορεύονται την κρίση που σοκαρισμένοι καταγγέλλουν. … Γι’ αυτό και η αποστροφή του Νίτσε για τους τεταρτημόριους της φιλοσοφίας (Viertelsphilosophen), ή αλλιώς φιλοσόφους του ενός τετάρτου, τους σπουδαιοφανείς οργανικούς διανοούμενους, όσοι είναι παντελώς ανίκανοι να αγωνιστούν ενάντια στην επικαιρότητα, διότι αυτοί είναι η επικαιρότητα. Όλη αυτή την επικαιρότητα ο Νίτσε την αποκαλεί φιλοσοφία του κώλου (Afterphilosophie) και την προσδιορίζει ως κυρίαρχη «κρατικώς αναγνωρισμένη διανόηση του κώλου (Afterdenkerthum)».

  • Το editorial της ARB «213 νύχτες αριστερών φαντασιώσεων. Από το σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ στο σύμφωνο Τσακαλώτου – Ντάισελμπλουμ» είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα μας.
  • Ο Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, στο άρθρο του με τίτλο «Εύγε, λαέ, και χαλάλι σου!», δίνει μερικές εικόνες από το λαμπρό σοσιαλιστικό μας μέλλον που προς το παρόν ανεβλήθη. Με τη φιλολογική «διασκευή» κωμωδίας του ελληνικής καταγωγής ρουμάνου σατιρικού συγγραφέα Ιόν Λούκα Καρατζιάλε δίνει τη δική του εκδοχή του καρναβαλικού σοσιαλισμού, που είναι τόσο κωμικός παρά τα εφιαλτικά επεισόδια που ενδέχεται να περιλάβει.
  • Ο Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης γράφει ένα δοκίμιο για τη ζωή, τις ιδέες και την εποχή του Λέον Τρότσκι. Επισημαίνει ότι οι απόψεις του Τρότσκι για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού δεν διαφέρουν απ’ αυτές του Στάλιν – αντίθετα, ο Τρότσκι ως πιο δημιουργικό μυαλό προηγείται ενώ ο Στάλιν ακολουθεί.
  • Ο Μιχάλης Μητσόπουλος γράφει για τον μαχητή της ελευθερίας, σημερινό Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ. Ενώ η ARB θυμίζει το απεχθές και επονείδιστο βιβλίο του Ν. Κοτζιά «Η Πολωνία κι εμείς».
  • Ο Περικλής Σ. Βαλλιάνος γράφει για την αρχαιότερη πλάνη της φιλοσοφίας και η αναβίωσή της  από τον Χέγκελ.
  • Η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου μεταφράζει ποιήματα της Άννα Αχμάτοβα.
  • Η Κωνσταντίνα Γερ. Ευαγγέλου παρουσιάζει μια εκτενή συζήτηση-συνέντευξη με τον Νίκο Χουλιαρά.
  • Ο Νάσος Βαγενάς γράφει για τον Ρώμο Φιλύρα.
  • Η Ιωάννα Ναούμ γράφει για τον Γκυ ντε Μωπασάν.

Ακόμη:

  • Γ. Β. Δερτιλής, «Αυτοβιογραφία» βιογραφική και ψυχαναληπτική
  • Δημήτρης Καλοκύρης, Διασταυρώσεις. Ποίημα
  • Χ. Λ. Καράογλου, «Πιερότος: ειρωνικός, μα και θλιμμένος, ένας μώμος τραγικός»
  • Πέτρος Μαρτινίδης, Η υποχρέωση της μνήμης
  • Νίκος Σιγάλας, Η ιστορία μιας προϊστορίας. Για την ποιητική συλλογή του Ανδρέα Εμπειρίκου «1934. Προϊστορία ή Καταγωγή».
  • Χ. Ε. Μαραβέλιας, Περί κριτικής και άλλων δαιμόνων.
  • Ο Μανώλης Βασιλάκης γράφει για την «τελευταία αποικία του σταλινισμού», για το εθνοκομμουνιστικό αντιευρωπαϊκό «Μανιφέστο» τού μέχρι πρότινος ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, το «Αποικία Χρέους» του Ν. Κοτζιά, όπου βρίσκονται συγκεντρωμένες οι Μεγάλες Ιδέες και οι Θεωρίες Συνωμοσίας που πίστεψαν και προπαγανδίζουν τα τελευταία χρόνια όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη του. Ο τίτλος «Αποικία Χρέους» έγινε το πιο κοινότοπο σύνθημα του λαϊκισμού της ριζοσπαστικής αριστεράς μα και των ακροδεξιών εταίρων τους.
  • Η ARB παρουσιάζει ντοκουμέντα πώς ο Κοτζιάς εξαφάνισε τον Μάνφρεντ Μπουρ («Ελαφοπόδαρο»). Ο Κοτζιάς στην προσπάθειά του να μη γίνει γνωστή η συνεργασία του με τον επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του καθεστώτος Χόνεκερ Μάνφρεντ Μπουρ (και όπως αποκαλύφθηκε και χαφιέ της ΣΤΑΖΙ με το ψευδώνυμο «Ελαφοπόδαρος»), με τον οποίο συνέγραψε βιβλίο, δια του συνηγόρου του δηλώνει απειλητικά ότι «Η αναπαραγωγή και αναδημοσίευση των εν λόγω συκοφαντιών συνιστά αστικό και ποινικό αδίκημα…». Η ARB αναδημοσιεύει τα ντοκουμέντα που είχε δημοσιεύσει τον περασμένο Μάρτιο δηλώνοντας ότι: Η αναπαραγωγή και αναδημοσίευση των εν λόγω αποκαλύψεων συνιστά προσφορά στην πολιτική ιστορία του τόπου, στη χώρα μας, στην Ευρώπη, στη δημοκρατία, στην ελευθερία. Κατεβάσετε το αρχείο σε P D F.

Όλα τα σχετικά άρθρα είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα μας.

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Φρ. Νίτσε από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Advertisements
This entry was posted in βιβλία/ανάγνωση. Bookmark the permalink.

2 απαντήσεις στο The Athens Review of Books (65ο τεύχος)

  1. Ο/Η Iωάννης ο Ιταλός λέει:

    http://www.athensvoice.gr/article/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%C2%AB%CE%BB%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF-%CE%BF-%CF%84%CF%83%CE%AF%CF%80%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%B3%CE%BF%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%AC%CE%BA%CE%B7%C2%BB

    Την άποψη πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένα λαϊκό, αυθόρμητο παιδί το οποίο γοητεύτηκε από τον Γιάνη Βαρουφάκη, αλλά και την επιθυμία του μετά τις εκλογές να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ εξέφρασε ο πρώην αναπληρτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης.

    Συγκεκριμένα σε συνέντευξη που παραχώρησε την Πέμπτη στον ραδιοφωνικό σταθμό Βήμα FM, δήλωσε: «Νομίζω ότι ο κ. Βαρουφάκης γοήτευσε τον κ. Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας παραμένει ένα παιδί λαϊκό, αυθόρμητο, με την πλάκα του, με το ταλέντο του και εμφανίστηκε ένας τύπος που άρχισε να του λέει για τον Γκάλμπρεϊθ, για τον Στίνγκλιτς, “κοίτα πώς είναι ο κόσμος”, κοσμοπολίτικα… Εκεί νομίζω ότι γοητεύτηκε και έχασε τον έλεγχο. Πολλοί του έλεγαν ότι είναι λάθος η επιλογή. Ήταν φανερό σε πολλούς ότι αυτός ο άνθρωπος έπαιζε διπλά παιχνίδια και έπαιζε για πάρτη του. Το πιστεύω ψυχολογικά, δεν έχω κάποια πληροφορία (σ.σ. ότι έπαιζε για πάρτη του), αλλά γενικώς οι άνθρωποι που είναι τόσο νάρκισσοι, τόσο αλαζόνες, παντογνώστες και θέλουν όλος ο κόσμος να γυρίζει γύρω από αυτούς, είναι το κέντρο. Άρα, αφού είσαι το κέντρο, θα παίξεις παιχνίδι με άλλα κέντρα».

    Παράλληλα, για τις εκλογές είπε: «Να το αντέξει (ο ΣΥΡΙΖΑ να αντέξει να κάνει κυβέρνηση με τη Ν.Δ.). Αν η Ν.Δ. πάει λίγο πιο κεντροδεξιά και ο ΣΥΡΙΖΑ λίγο πιο κεντροαριστερά, να συναντηθούν και για τρία – τέσσερα χρόνια να λύσουν τα προβλήματα των μνημονίων και του κράτους, μετά έχουν 100 χρόνια να μαλώνουν, αλλά η ιστορία θα τους γράψει ως σωτήρες αν κάνουν αυτή τη δουλειά», σημείωσε. Σύμφωνα με τον κ. Πανούση, ο λαός θα μοιράσει τις ψήφους και θα δώσει τη δυνατότητα ενός μεγάλου συνασπισμού, γιατί αυτό πρέπει να γίνει.

    Για τον Φώτη Κουβέλη είπε πως «θα ήταν θανάσιμο λάθος να είναι στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήταν θανάσιμο λάθος για την υστεροφημία του».

  2. Ο/Η Johannes Italus λέει:

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B8%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B1

    Πρωθυπουργός άσχετος, άβουλος και μοιραίος αντάμα

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

    Θα μπορούσε να είναι διασκεδαστικό κουίζ: Ποιος είναι ο πρωθυπουργός ο οποίος ανακαλύπτει μετά από επτά μήνες και, μάλιστα την τελευταία ημέρα της θητείας του, ότι μια κοινή υπουργική απόφαση για να πάει από το ένα υπουργείο στο άλλο πρέπει να περάσουν τρεις μήνες; Εύκολο… Ποιος άλλος από τον απίθανο κ. Τσίπρα ο οποίος, με μια χαρακτηριστική αφέλεια, προέβη στην διαπίστωση αυτή στη συνέντευξή του στον Alpha, καταλήγοντας στο καινοφανές συμπέρασμα: «Δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι το κράτος!»


    Αναγνωρίζω την ειλικρίνεια του κ. Τσίπρα στην ακριβή περιγραφή της κυβέρνησής του. Πλην όμως θα πρέπει να μάθει, έστω τώρα, ότι μια ΚΥΑ μπορεί να υπογραφεί και να τεθεί σε εφαρμογή σε μια ημέρα. Αρκεί βεβαίως, εκτός από όσα ρυθμίζονται σ’ αυτήν, να έχουν σκεφτεί οι εκδότες της και τον τρόπο εφαρμογής της. Σε άλλες εποχές, όπου το κράτος δικαίου και η νομοπαραγωγική διαδικασία είχαν μια κάποια ποιότητα, μια ρύθμιση (ανεξαρτήτως επιπέδου) συνοδευόταν από τα εφαρμοστικά της κείμενα. Ένας νόμος δηλαδή που περιείχε εξουσιοδοτήσεις για την έκδοση υπουργικών αποφάσεων ή προεδρικών διαταγμάτων, έπρεπε να συνοδεύεται απ’ αυτά κατά το χρόνο της κατάθεσής του στη Βουλή. Δεν πρέπει να κρατάμε –για να εκφραστώ με το «συριζαΐκο» ιδίωμα– τις δευτερογενείς ρυθμίσεις «καβάτζα» για να εκβιάζουμε ή να διαπραγματευτούμε ό,τι δεν μπορέσαμε όταν γινόταν η ρύθμιση. Ατυχώς, πολλές φορές, ψηφίζονται συμβολικοί, «χάρτινοι» νόμοι μόνο και μόνο για να εξασφαλιστεί στην κυβέρνηση κάποιο μικροπολιτικό όφελος. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα απογείωσε αυτή την κακή πρακτική. Έφερε στη Βουλή πράξεις νομοθετικού περιεχόμενου στις οποίες οι βουλευτές της συγκυβέρνησης υπέβαλαν τροπολογίες! Τόσο οι κανόνες όσο και η διαδικασία θέσπισής τους την περίοδο της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμένου έγιναν στην κυριολεξία «σουρωτήρια». 


    Αλλά ο κ. Τσίπρας στην ίδια συνέντευξη δεν έμεινε στα «μάκρο» ζητήματα της νομοθέτησης. Έδειξε ότι έχει και επιχειρησιακή γνώση του «μίκρο» διοικητικού επιπέδου. Ανέφερε, verbatim, ότι «για να ξεκινήσει να δραστηριοποιείται μια επιχείρηση πρέπει να περάσουν 3 μήνες γραφειοκρατίας», όπως και ότι «ένας δήμος για να πάρει μια απόφαση να φτιάξει ένα μικρό έργο, πρέπει να πάρει υπογραφές και αποφάσεις από 4 υπουργεία». Να τονίσω, ξανά, ότι η μαθησιακή επίδοση του κ. Τσίπρα είναι αξιόλογη. Διαπιστώνει μετά από μερικούς μήνες πρωθυπουργίας ό,τι γνωρίζει και βιώνει ο μέσος Έλληνας στην καθημερινότητά του. Μάλλον, θα πρέπει να υποβληθεί σ’ ένα επόμενο course προκειμένου να μάθει ότι οι υπουργοί και ο ίδιος ήταν εκεί για να λύσουν αυτά τα προβλήματα, όχι για να τα διαπιστώνουν.

    Είναι εκπληκτικό ότι στην πενιχρή νομοθετική παραγωγή της συγκυβέρνησης δεν συναντάμε μία (1), έστω, αξιόλογη πρωτοβουλία για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Μάλιστα συναντάμε το ακριβώς αντίστροφο: Επαναφορά πρόσθετων διαδικασιών και δομών που επιδεινώνουν τη γραφειοκρατία. Η γραφειοκρατία, δε, απογειώνεται εκεί όπου συναντά τον κομματισμό και τον πελατειασμό. Η συγκυβέρνηση, αφού διόρισε στρατιές συντρόφων, φίλων και συνοδοιπόρων, τώρα αναστοχάζεται διά του πρωθυπουργού: «Επίσης, η συνήθεια στο πελατειακό κράτος… αυτά πρέπει να αλλάξουν»!

    Ο κ. Τσίπρας απήλθε εν μέσω σφαλμάτων, παραλείψεων και αστοχιών. Ίσως, όμως, μείνει στη ιστορία ως ο πλέον άσχετος και ανίδεος πρωθυπουργός της Ελλάδας, που την τελευταία ημέρα της πρωθυπουργίας του κατάλαβε ποιος ήταν ο ρόλος του…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s