Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου, Η αριστερή στιγμή του πρωθυπουργού

[Η Αριστερά σήμερα: ένα ακαλαίσθητο και κακοραμμένο πάτσγουορκ, έτοιμο να ξηλωθεί ανά πάσα στιγμή. Εγινε η ευκαιριακή έως αθέμιτη σύναξη των απανταχού κομματικών δυσαρεστημένων]

27july15b

Η Ελπίδα Ήρθε!

«Ηθελα έναν κόσμο που να χωράει, να αποδέχεται με σεβασμό και, σχεδόν με ευγνωμοσύνη θα ’λεγα, τη διαφορετικότητα. Γιατί μέσα στην άγουρη συνείδηση και τον ρομαντισμό μου πίστευα πως εκεί συχνά κυοφορείται το σπέρμα του καινούργιου, μιας άλλης αλήθειας. «Ιδού εγώ λοιπόν» και η Αριστερά μου»

Η Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου στην Καθημερινή
Γ​​ια χρόνια βγαίνοντας από το σπίτι μου έβλεπα στον απέναντι τοίχο τον στίχο του Σαββόπουλου «Η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία». Το εμπέδωσα. Ολα αλλάζουν γύρω μας κι εντός μας, μαζί κι εγώ – μέσα κι έξω. (Από τα πρώτα μαθήματα της διαλεκτικής.) Στην εξορία απώλεσα την ιδεολογική μου αθωότητα, την «αριστερά» μου παρθενία. Εκεί, από την πρώτη στιγμή, από το 5ο Τμήμα το πρωί της 21ης Απριλίου 1967, όπου βρέθηκα στριμωγμένη ανάμεσα σε πρωτοκλασάτα στελέχη της Αριστεράς, κι ώσπου απολύθηκα από την Αλικαρνασσό, τον Αύγουστο του 1970, πέρασα, με επιτυχία νομίζω, το μάθημα του αυτοσεβασμού, της προσωπικής ευθύνης και της αξιοπρέπειας, με αναφορά πάντα στην κλασική μου παιδεία και την έννοια της Δημοκρατίας. Εκεί ήταν που έχασα το απλοϊκό κριτήριο του «δικός» μας όσον αφορά την πολιτική-ηθική αξιολόγηση και τοποθέτηση των ανθρώπων. Εκεί είπα, αλίμονο αν πρέπει να αντέξει κανείς υπερασπιζόμενος απλώς τη γραμμή του κόμματος. Και όσο για το «δικός» μας, έμπαζε πια από παντού. Ή εγώ μεγάλωνα και δεν χωρούσα ή πολλά «δικά» μας είχαν στενέψει αφόρητα. Οπωσδήποτε διαπίστωνα πως τα ίδια κοινωνικά, ιστορικά και συναισθηματικά γεγονότα τα σχολιάζαμε διαφορετικά.

Γεννήθηκα στο Σουφλί με τα μεταξουργεία, μέσα σε αριστερή οικογένεια. Βίωσα από παιδάκι ως «Αριστερά» την αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής και τον Εμφύλιο, με τον πατέρα μου αντάρτη, τη μητέρα, τις αδελφές και τον αδελφό μου στις φυλακές, στις εξορίες, στο Εκτακτο Στρατοδικείο, κι εγώ, αδέσποτο, σε παραμεθόριο περιοχή, δίπλα στα πεδία των εμφύλιων συγκρούσεων. Στην εφηβεία μου επέλεξα συνειδητά την ηττημένη Αριστερά – κι ας λέει ο ανεψιός μου ότι ήταν μονόδρομος για μένα! Γιατί η Αριστερά που γνώρισα στο άμεσο περιβάλλον μου είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που με συγκινούσαν: αυταπάρνηση, λεβεντιά, αγάπη για την πατρίδα, ηρωισμό, προσωπική ευθύνη και όραμα για έναν κόσμο με δικαιοσύνη, ισότητα και αλληλεγγύη. Και μέσα σε όλα αυτά πίστευα πως χωρούσε ένα πιο προσωπικό αιτούμενο, γιατί με τρόμαζε η ομοιομορφία. Ηθελα έναν κόσμο που να χωράει, να αποδέχεται με σεβασμό και, σχεδόν με ευγνωμοσύνη θα ’λεγα, τη διαφορετικότητα. Γιατί μέσα στην άγουρη συνείδηση και τον ρομαντισμό μου πίστευα πως εκεί συχνά κυοφορείται το σπέρμα του καινούργιου, μιας άλλης αλήθειας. «Ιδού εγώ λοιπόν» και η Αριστερά μου.

Ωστόσο «η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μου μελαγχολία». Μεταπολίτευση. Μπάχαλο το αριστερόμετρο. Το μέτρο του παρελθόντος, που λεγόταν και συνέπεια και αντοχή στις διώξεις και πίστη στη γραμμή, δεν είχε πλέον καμιάν αξία. Με τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ το νομικό πλαίσιο που έδινε υπόσταση στους όρους Αριστερά-Δεξιά ανατράπηκε. Το να δηλώνει κανείς αριστερός όχι μόνο δεν είχε κόστος, αλλά προσέθετε και κύρος εκείνη την εποχή. «Φοριόταν» που λένε, ήταν της μόδας.

Η δημοκρατική νομιμότητα καθιστούσε αναγκαίο να επαναπροσδιορίσει η Αριστερά το αριστερό όραμα. Ποιον κόσμο ήθελε; Η τεχνολογία και ο συνεπόμενος καταναλωτισμός, συν τα πακέτα Ντελόρ που ακολούθησαν, ακύρωναν ένα μεγάλο μέρος των αιτημάτων της Αριστεράς, την ευμάρεια. Τώρα έπρεπε να δει από πού προερχόταν αυτή η ευμάρεια, πώς μοιράζονταν οι ζώνες παραγωγής και κατανάλωσης και πού οδηγούσε μοιραία αυτός ο σχεδιασμός. Και, κυρίως, πού θα οδηγούσε τον πλανήτη αυτή η… ανάπτυξη. Και η Αριστερά; «Υπνον ελαφρό» πάνω στις διαμφισβητούμενες δάφνες του Πολυτεχνείου και της Αντίστασης κατά της χούντας, που, χωρίς να το αντιληφθούμε, είχε γίνει… αντίδωρο και μπορούσαν όλοι, μα όλοι να έχουν το μερτικό τους. Οπως το «μαζί τα φάγαμε». Δεδομένου ότι η διασπορά της ευθύνης και της δόξας είναι ίδιον όλων των λαϊκισμών. Και προφανώς κανένας δεν ένιωθε αρκετά αθώος, ώστε να θέλει ή να μπορεί να ελέγξει τις πολιτικές δυνάμεις που καρπώθηκαν την εξουσία επί δεκαετίες, επικαλούμενες αυτό το «μαζί», στήνοντας με το «πάρε-δώσε» τους τον καμβά του «μαζί τα φάγαμε»!

Το ποσοστό που έφερε η Αριστερά στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 μεγάλωσε τα ερωτήματά μου, που έτσι κι αλλιώς είχαν αρχίσει από χρόνια. «Πώς ορίζεται η Αριστερά σήμερα;» Εγιναν σοσιαλιστές και αριστεροί ξαφνικά, μέσα σε λίγους μήνες, το 36% των Ελλήνων; Οχι, βέβαια. Μα τότε τι έγινε; Εγινε ακαλαίσθητο και κακοραμμένο πάτσγουορκ, έτοιμο να ξηλωθεί ανά πάσα στιγμή. Εγινε η ευκαιριακή έως αθέμιτη σύναξη των απανταχού κομματικών δυσαρεστημένων. Ανακαλύψαμε ότι τα χρέη ήταν μεγάλα και οι δανειστές ανελέητοι –σωστά– αλλά πώς, πότε και από ποιους δημιουργήθηκαν αυτά τα χρέη; Εγινε η συνένωση των εραστών της εξουσίας, όποιο χρώμα κι αν έχει. Ενα συμπίλημα, δηλαδή, κινήτρων και προθέσεων που συμφωνούσαν όμως στον στόχο: πάντα εκεί όπου γέρνει η ζυγαριά, πάντα κοντά στη νομή της εξουσίας και, το πιο αθώο, εκεί που πάνε και οι άλλοι, στο απυρόβλητο της πλειοψηφίας, που αφ’ εαυτής συνιστά επιχείρημα. Αυτή η μετακινούμενη ανθρώπινη εύνοια, που χωρίς ποτέ να λογοδοτεί, χαρίζει εξουσία σε όποιον της… χαρίζεται.

Είχα παιδιόθεν μια περίεργη συμπεριφορά, να επιλέγω πάντα τα δύσκολα – κάτι σαν στοίχημα. Αυτό σημαίνει πως στις πλειοψηφίες δεν είχε ποτέ θέση για μένα. Και όσο για την Αριστερά μου, την περιέγραψα εν συντομία. Γι’ αυτό, λοιπόν, για μένα, η αριστεροσύνη του πρωθυπουργού μας δεν έχει σχέση με την πλειοψηφία που κέρδισε τις εκλογές, ούτε με τις υποσχέσεις που χάριζαν τόσο απλόχερα στον καθένα ό,τι του έλειπε. Για μένα η αριστερή στιγμή του κυρίου Τσίπρα είναι εκείνη η τραγική 17ωρη συνεδρίαση με τους… «θεσμούς» και ο έρπης στα χείλη του. Οταν οι Ευρωπαίοι εταίροι τον σφυροκοπούσαν και τον κάρφωναν με όλα τα επιχειρήματα που τους παρείχαν επί πέντε χρόνια οι ατελέσφοροι διαπραγματευτές μας. Κι έπρεπε αυτός ο νέος, ο 40χρονος πρωθυπουργός της Ελλάδας, προσγειωνόμενος σκληρά στο πεδίο της «πολιτικής ως τέχνης του εφικτού» ν’ αποφασίσει, ωριμάζοντας έτσι απότομα, το μέλλον της χώρας μας. Και αποφάσισε, βάζοντας την Ελλάδα και το ευρωπαϊκό της μέλλον πάνω απ’ όλα. Γιατί προφανώς κατάλαβε ότι τα ρήγματα δεν «γεμίζουν πάντα με άνθη» και πως ναι, η Ευρώπη πρέπει ν’ αλλάξει, αλλά και η Ελλάδα να είναι παρούσα, δίπλα στους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς του Νότου, σ’ αυτόν τον αγώνα. Και ναι, αυτό για μένα είναι αριστερή απόφαση, προς το παρόν. Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε στο μέλλον. Και κάτι ακόμα που θέλω να ακούσουν οι πεντακοσιομέδιμνοι «αριστεροί». «Αριστερά» είναι η Κ.Σ. Γυναίκα του Δημοτικού, γύρω στα 80, με σύνταξη περίπου 400 ευρώ και ενοίκιο, που όταν τη ρώτησε ο ανεψιός της, με το κλείσιμο των τραπεζών, αν πήγε να πάρει το 60άρι της, εκείνη απάντησε: «Οχι, παιδί μου, έχω εκατό ευρώ. Ας πάει να πάρει κανένας άλλος, που έχει μεγαλύτερη ανάγκη».

* H (σύντροφος του Χρόνη Μίσσιου) κ. Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου είναι φιλόλογος.

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

28 Responses to Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου, Η αριστερή στιγμή του πρωθυπουργού

  1. Ο/Η Left λέει:

    Mπράβο στη Ρηνιώ!

    Όλοι οι Αριστεροί καταδικάζουν το εθνολαϊκίστικο συνονθύλευμα ακροδεξιών, λαϊκοδεξιών, πατριωτικού ΠΑΣΟΚ και αριστεριστών που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.

  2. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    http://www.pare-dose.net/3544
    http://www.pare-dose.net/4990
    http://www.pare-dose.net/4999
    Δὲν γίνεται νὰ εἶναι πατριῶτες τὰ φερέφωνα ἄλλης χώρας. Δὲν γίνεται νὰ δακρύζουν μὲ ἐθνικοὺς ὕμνους ἄλλης χώρας καὶ συνάμα νὰ λένε ὅτι κάθε κομμουνιστὴς εἶναι αὐτομάτως καὶ πατριώτης. Προσλαμβάνεται γνωστὸς ἀναρχοκομμουνιστὴς τὸ 1973, ἐποχὴ δικτατορίας, στὴν ἐθνικὴ τράπεζα. Κομμουνιστὲς στὴν μεταπολίτευσιν συνεργάζονται μὲ δεξιὲς ἐφημερίδες. Στὴν Εὐρώπη τοὺς ἔχουν παραδοθεῖ οἱ θεωρητικὲς ἐπιστῆμες. Ὁ Τσὲ Γκεβάρα, ἀφ’οὗ δολοφονήθηκε ἔγινε πὸπ σύμβολο.

  3. Ο/Η karampas λέει:

    ρε παιδια ημαρτον ,να χειροκροτησουμε τα μνημονια και τη γεννοκτονια του ελληνικου λαου?Καλυτερα να κανουμε αντισταση στους γερμανογαλλους τραπεζιτες που μας εξοντωνουν και τις αριστεροδεξιες μαριονετες τους

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Οι τραπεζίτες που λέτε συμπεριφέρονται απέναντι στην Ελλάδα πολύ καλύτερα από ότι συμπεριφέρεται ο μέσος Έλληνας σε όποιον του χρωστάει λεφτά.
      Ζούμε σε ένα δεδομένο περιβάλλον που δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, ποιοι δηλαδή να το αλλάξουν, ο μέσος ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι δεξιών αντιλήψεων και απλά θέλει να περνάει καλά όπως όταν η χώρα δεν είχε χρεοκοπήσει.
      Αριστερά θα πει μέσα στις δυνατότητες η καλύτερη, δικαιότερη, ορθολογικότερη δυνατή πολιτική.
      Προς το παρόν προτιμήθηκε η μηδενική πολιτική ή η πολιτική της δημιουργικής ασάφειας, των ψεμάτων και των παραισθήσεων.

    • Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

      Διαβάστε προσεκτικά, πολλές φορές, τις τρεις γραμμές που έγραψε ο κ. Καράμπας πιο πάνω.

      Είναι συμπυκνωμένη εκεί όλη η υπερφίαλη ανοησία και αχάριστη πλεονεξία των ρωμιών δανειοφάγων, που θεωρούν ότι μετά από τριάντα και βάλε χρόνια καλοπέρασης με ξένα και κλεμμένα χρήματα, τώρα που τελείωσε (ευτυχώς) το πανηγύρι έχουν «αδικηθεί» και επιχειρείται η «γενοκτονία» των Ελλήνων κ.λπ. (παίζει η συνήθης εθνικιστική κασέτα).

      Αν συνέχιζαν όμως οι κακοί γερμανογάλλοι να ταΐζουν πλουσιοπάροχα με τα λεφτά τους το ρωμέϊκο κράτος και την ευσυνείδητη, δημοκρατική πελατεία του, ο κάθε κ. Καράμπας δεν θα έγραφε ούτε μια λέξη, θα ήταν πολύ ικανοποιημένος μασουλώντας και δεν θα έβλεπε επιχειρήσεις «εξόντωσης» του υπερήφανου και τεράστιου Ελληνικού Έθνους, με τα τόσα τρομερά επιτεύγματα, που τα άλλα έθνη τα ζηλεύουν αφόρητα…

      Και βέβαια, είναι αναμενόμενο να μην θέλει κανείς μας τα μνημόνια – αν μη τι άλλο, υποφέρουν κι αυτοί που δεν έφαγαν όσα θα ήθελαν πραγματικά, επειδή τους πρόλαβαν οι άλλοι στον «μπουφέ».

      Είναι όμως απογοητευτικό, ακόμα και τώρα που έλαμψε ο (κοκκινούλης) κωλαράκος της ρωμιομαϊμούς ψηλά στο δέντρο της ρεμούλας, να εμμένουμε σε ηρωικές φαντασιώσεις αυτο-ικανοποίησης του εγωισμού μας περί «εχθρών του έθνους» (το χέρι των οποίων γλείφαμε τόσα χρόνια), αντί να αντιληφθούμε, επιτέλους, ότι ο εχθρός είναι εντός των συνόρων και μας κοιτάζει επίμονα κάθε μέρα στον καθρέφτη μας.

      Κανείς δεν θα μπορούσε να μας «απειλήσει», αν σαν κοινωνία είχαμε καταφέρει να αναπτύξουμε τη νοοτροπία που οδηγεί σε κατακτήσεις, παραγωγικότητα και πρόοδο, αντί στην καταστροφή και τη θλιβερή γελοιότητα που χαρακτηρίζει διαχρονικά την παρουσία μας ανάμεσα σε άλλους λαούς, τους οποίους μάλιστα κοιτάμε ηλίθια αφ’υψηλού…

      Και κανείς δεν κατηγορεί τον «Θεό των Ελλήνων» που μας έχει προφανώς εγκαταλείψει!!!

      • Ο/Η Lesbian nun from Lesbos λέει:

        καλέ πως να κατηγορήσουνε το θεό της Ελλάδας, φωτιά θα πέσει να τους ε κάψει.
        Κορόιδα είναι;

        H αλήθεια υπάρχει μόνο στην Ωρθωδοξοία

        Οι Αρχές της Αγίας Πετρούπολης απαγόρευσαν το Gay Pride που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στη ρωσική πόλη στις 2 Αυγούστου.

        «Οι αρχές επικαλούνται ως πρόσχημα τον νόμο που απαγορεύει την ομοφυλοφιλική προπαγάνδα στους ανήλικους, ισχυριζόμενες ότι αυτή η παρέλαση μπορεί να τον παραβιάζει» αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους τα μέλη της ρωσικής μη κυβερνητικής οργάνωσης GayRussia.

        Οι οργανωτές είχαν υποβάλει αίτημα για τη διεξαγωγή της παρέλασης στις 25 Ιουλίου. όμως και τότε απαγορεύτηκε η πραγματοποίηση της παρέλασης με παρόμοιες προφάσεις, σημειώνει η ανακοίνωση.

        Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, μια οργάνωση βετεράνων στην οποία μετέχουν κυρίως πρώην αλεξιπτωτιστές είχε εκφράσει την οργή της για το σχέδιο διοργάνωσης του Gay Pride στις 2 Αυγούστου, την ίδια ημέρα που η Ρωσία κατά παράδοση τιμά την Πολεμική Αεροπορία της.

        Η Ρωσία, όπου η ομοφυλοφιλία θεωρείτο έγκλημα μέχρι το 1993 και ψυχική ασθένεια μέχρι το 1999 υιοθέτησε το 2013 έναν νόμο που τιμωρεί με πρόστιμο και ποινές φυλάκισης την ομοφυλοφιλική «προπαγάνδα» σε ανηλίκους.

        Ο νόμος είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από ακτιβιστές στη Ρωσία και το εξωτερικό.

  4. Ο/Η Frixos λέει:

    Συμπαθης η κυρια Ρηνιω αλλα η συμπαθεια βοηθαει μονο για να πιεις τσάι με καποιον, για τιποτε αλλο. Αναρωτιεται λοιπον

    «Εγιναν σοσιαλιστές και αριστεροί ξαφνικά, μέσα σε λίγους μήνες, το 36% των Ελλήνων; Οχι, βέβαια. Μα τότε τι έγινε;»

    Να σας πω εγω τι εγινε. Φυσικα και δεν ειναι αριστεροι, απλως η μεγαλη πλειοψηφια των Ελληνων, λογω κουλτουρας, εμφορειται απο αντιδυτικα συναισθηματα, τα οποια εκφραζει καθε φορα που το επιτρεπουν οι συνθηκες. Αυτη τη φορα, οταν οι αγορες μας εκλεισαν την πορτα καταμουτρα (επειδη το ελειμα εφτασε στο 15%) και οι εταιροι μας ζητησαν εγγυησεις για να μας δανεισουν τα χρηματα των πολιτων τους, οι Ελληνες πατριωτες θυμηθηκαν τον παππου τους, που τον σκοτωσαν οι Γερμανοι ναζι (πριν 70 χρονια).
    Τοτε η Συριζαϊκή αριστερα υποσχεθηκε -και μαλλον επεισε- οτι θα συμψηφισει τα διακοποδανεια που χρωσταμε με την αποζημιωση για το θανατο του παππου απο τους ναζι.
    Ετσι προεκυψε αυτο το 36%

    Κυρια Ρηνιω, ο Τσιπρας δεν ειναι αριστερος, ουτε δεξιος, συγκεκριμενα δεν ειναι τιποτε απο ολα οσα φαντασιωνεσθε, ενα απραγο παιδι ειναι μονο, που οι φαντασιωσεις του 36% των συμπατριωτων μας τον εκαναν πρωθυπουργο. Και του ανεθεσαν να κανει τον εκβιασμο με το Κουγκι και αν τον ζορισουν οι εταιροι μας τοτε … να αλλαξει την Ευρωπη.

    Λετε οτι η αριστερη στιγμη του Τσιπρα ηταν οταν οι ευρωπαιοι …»τον σφυροκοπουσαν και τον καρφωναν».
    Δεν τον σφυροκοπουσαν, ουτε τον καρφωναν, απλως προσπαθουσαν να συνετισουν ενα επηρμενο κοκορακι της πολιτικης, που πριν λιγες ημερες παραληρουσε και εκβιαζε ολοκληρη ΕΕ («ξερουμε να βρισκουμε άλλα, ασφαλεστερα λιμανια»).

    Ο δε ερπης δεν ειναι αριστερο παρασημο αλλα μολισματικος ιος, ουτε επελεξε την ευρωπαϊκη πορεια της χωρας απο πολιτικο κριτηριο, απλως του σφυριξαν καποιοι δικοι του, την τελευταια στιγμη, οτι η εξοδος μας απο το ευρω θα επνιγε τη χωρα και τον ιδιο στο αιμα.

    Ελπιζουμε στις επομενες εκλογες ο υπερηφανος ελληνικος λαος να ικανοποιησει αλλιως τις φαντασιωσεις του και να μην τον στειλει να παλι να διαπραγματευτει, γιατι την απομενη φορα αντι για ερπη θα βγαλει και …τη φαγέδαινα !

    • Ο/Η Po λέει:

      Frixos
      τιμή μας να σχολιάζεις εδώ, κι αν πότε-πότε φαλτσάρουμε, συγχώρα μας!

    • Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

      Κύριε Frixos, και λίγα που γράφετε.

      Όταν τολμάει κάποιος να κάνει «ενοχλητικές» ερωτήσεις ή δηλώσεις στους συμπολίτες του ρωμιούς, τον κοιτάνε με μισό μάτι και τον φαντάζονται χαμογελώντας να κρέμεται από το κοντινότερο δέντρο, με την ταμπέλα «προδότης» στο στήθος… επειδή πράγματι, όποιος σ’ αυτή τη χώρα τολμά να αναφέρει την πραγματικότητα, προδίδει τα ιδανικά της ρωμιοσύνης που αρέσκεται σε αυτοκαταστροφικά ψεύδη και φαντασιώσεις διάφορων τύπων.

      Διότι, για παράδειγμα, ακόμα και όταν ο τελευταίος αγρότης παραδέχεται αμέσως και με καμάρι ότι τόσα χρόνια έκλεβε τεράστια ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρώπης (και το Ελληνικό Κράτος, με τις αποζημιώσεις, επιδόματα, πετρέλαια κ.λπ. μαμμουνιές…), ψευδόμενος ασύστολα για την περιουσία και την παραγωγή του, έχει πάντα στο τέλος έτοιμη και την …απαλλακτική συνομωσία: «Ήταν ύπουλη παγίδα των Ευρωπαίων, του Διεθνούς Σιωνισμού και των Τραπεζών! Επίτηδες δεν μας έκαναν έλεγχο και δηλώναμε ό,τι θέλαμε!»

      Διότι παρόλο που, αν γινόταν, ακόμα και ο τελευταίος ρωμιός ψηφοφόρος θα «δούλευε» στο Δημόσιο, καταχρεώνοντάς το με την «παραγωγικότητά» του και την «αξία» του (το διαβόητο «Greek Dream»), ο «υπερήφανος» ελληνικός λαός θεωρεί τη Μέρκελ υπεύθυνη για τη χρεωκοπία της Ελλαδάρας και όχι την εντόπια κακοδιαχείριση, σπατάλη, κατάχρηση και διασπάθιση των πακτωλών ευρωπαϊκών χρημάτων επί δεκαετίες!

      Διότι παρόλο που ως κοινωνία είμαστε οι τελευταίοι σε όλα τα καλά και πρώτοι σε όλα τα φαύλα και καταστροφικά, θεωρούμε με γελοίο θράσος ότι είμαστε οι καλύτεροι απ’ όλους τους άλλους (και βέβαια, ότι μας …χρωστάνε)!

      «Του χωριάτη το σκοινί, μονό δεν του φτάνει, διπλό του σώνει και του περισσεύει…»

  5. Ο/Η ανώνυμος λέει:

    Όταν το ΚΚΕ υποστήριζε τον δικτάτορα Πάγκαλο, τον φασίστα Βιντέλα και τον Χομεϊνί…

    http://goo.gl/OoFn8T

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    Παρακμή, οπισθοδρόμηση, μούχλα, υποκρισία, εθνικισμός, ψέματα, συμμαχία με την ακροδεξιά, επαγγελματισμός της «Επανάστασης».
    Ζωή ψεύτικη και ψευδεπίγραφη σε ένα παράλληλο σύμπαν ολοκληρωτισμού που μεταμφιέζεται σε «Άμεση Δημοκρατία».
    Μίσος και σύμπλεγμα κατωτερότητας απέναντι στη Δύση. Δουλικότητα σε κάθε λογής δικτάτορες και καπιταλιστές της Ανατολής. Συνηγορία ξεδιάντροπη, υπέρ των χασάπηδων που έσφαξαν μικρά παιδιά. Θα τους ρωτήσει ποτέ κάποιος δημοσιογράφος κατάμουτρα γιατί υποστήριξαν τους φονιάδες της Σρεμπρένιτσα;

  7. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Καὶ Βόρειος Κορέα νὰ γίνουμε, κάποιοι θὰ περνᾶνε καλά! Ἀνόητους ψάχνουν.

    Τὸ ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι ἤξεραν τὴν κουτοπονηριὰ τῶν Ῥωμῃῶν ἀποκλείεται νὰ μὴν εἶναι ἀλήθεια. Οἱ φιλοπόνηροι Ῥωμῃοὶ δὲν κατάλαβαν, ὅτι ἔφτιαχναν μόνοι τους τὴν παγίδα στὴν ὁποίαν καὶ ἔπεσαν; Μὲ τὸ ζόρι νὰ σὲ κάνει ὁ Γερμανὸς ἀνταγωνιστήν του;

  8. Ο/Η eklag λέει:

    iAy caramba!
    Οι Μήδοι θα διαβούν και οι Ρομπέν των δασών θα συντριβούν.
    Αυτό δεν γινόταν ανέκαθεν;
    4-5 Μαικήνες και τα τεκνά τους υπό τον Περικλή καλοπέρασαν ίσως κάποτε,συνθλίβοντας εννοείται γυναίκες και δούλους(so much for liberty αγαπητοί αρχαιολάτρεις).
    Ό,τι «χάρισαν»-τότε και έκτοτε-οι «πρίγκιπες» στους πολλούς,πιστώθηκε ανελέητα την επομένη στο λογαριασμό τους(των πολλών).
    Απίθανο και όμως αληθινό να δίνει-στις μέρες μας-τον ευρωπαϊκό τόνο ένας κοινός δωρολήπτης
    (τουλάχιστον ο Σόιμπλε το παραδέχτηκε σε αντίθεση με τους εγχώριους) και οι κομπάρσοι να σφάζονται για την απονομή της δικαιοσύνης(τους) χωριστά ο καθένας.

    p.s.
    Οι ποιητές-αυλικοί και μη-πάνε πακέτο,διανθίζοντας ευχάριστα τα σκατά!

  9. Ο/Η Frixos λέει:

    Αγαπητε Ρο,

    πολλοι τελεολογοι ισχυριζονται οτι η γηινη σφαιρα γυριζει επειδη το σουτ που εφαγε απο το ποδι του θεου ειχε φαλτσο!
    Αν αυτο ευσταθει τοτε ολοι φαλτσαρουμε, οποτε μην αγχωνεσαι αν …φαλτσαρετε κι εσεις.

    Επιπροσθετως θα ηθελα να σημειωσω οτι ο σεβασμος μου για την κυρια Ρηνιω και τον εκλιποντα συντροφο της Χρονη Μισσιο δεν αναιρειται απο αυτα που γραφω. Αλλωστε εζησε με εναν ανθρωπο που, ενω ηταν αριστερος πρωτης γραμμης, κατορθωσε να αντιληφθει -σε σημαντικο βαθμο- το χάλι της αριστερας.
    Ομως το καταλαβαινω, ετσι ειναι οι (συντριπτικα περισσοτεροι) ανθρωποι, αντι να προσπαθησουν να σταθουν στα ποδια τους ψαχνουν να κρατηθουν απο καπου, απο κατι. Και οταν αυτο το «κατι» δεν υπαρχει το επινοουν, αρνουμενοι να παραδεχτουν την πραγματικοτητα.

    Οταν -για παραδειγμα- δειχνεις στους χριστιανους την αθλιοτητα των παπαδων σου λενε «Δεν ειναι αυτη η εκκλησια του Κυριου, η εκκλησια ειναι η αγαπη για τον συνανθρωπο» κ.ο.κ., τα ιδια πανω-κατω ισχυριζονται και οι αριστεροι οταν τους δειχνεις τα εγκληματα της αριστερας.
    Ομως δυστυχως γιαυτους (και για ολους μας) αυτη ειναι η εκκλησια, αυτη ειναι και η αριστερα, δεν ειναι τιποτε αλλο απο αυτο που βλεπουμε και ζουμε, ενω αυτο που οι ιδιοι νομιζουν οτι ειναι (η εκκλησια και η αριστερα) ειναι μοναχα ενα παραλληλο συμπαν που εχουν οι ιδιοι κατασκευασει μεσα στο κεφαλι τους. Ειναι ο ιδεατος κοσμος του Πλατωνα.

    Προκειται για την μεθοδο τεκμηριωσης των πεποιθησεων δια του σολιψισμού και τη διαμορφωση μαζικης συνειδησης μεσω της αυτοκρατιας.

    Οι συμβολισμοι και οι αντιστοιχιες αριστερας και εκκλησιας ειναι βαθιες και πανισυρες και καταδεικνυουν την κοινη βαση αντιληψης που δεν ειναι αλλη απο τη σωτηριολογία:

    Η κυρια Ρηνιω φαντασιωνεται και μας παρουσιαζει τον Τσιπρα ως εναν οσιο-μαρτυρα της αριστερας που υφισταται μαρτυρια απο τους …σταυρωτηδες του: «τον σφυροκοπούσαν και τον κάρφωναν» (σ.σ. οπως δηλαδη τον Χριστο) ενω ο ερπης ηταν κατι παρομοι με το σφουγγαρι με το ξυδι που του εδωσαν να πιει οταν διψασε … «αυτος ο σαρανταχρονος πρωθυπουργος» (νατο παλι: Αλεξης – Τζιζους, οι νεοι θα μας σωσουν!)
    Ο Αλεξης, «σφυροκοπειται και καρφωνεται» οπως ο Χριστος και αυτα τα βασανιστηρια ειναι που τον καθαγιαζουν, τον εξαγνιζουν και αιρουν ολες τις αμαρτιες του, οπως: το κλεισιμο των τραπεζων, το διχαστικο δημοψηφισμα, η αναδειξη του Λαφαζανη και των σταλινικων σε παραγοντες της δημοσιας ζωης, η αναβαθμιση του Βαρουφακη απο τρολ της πολιτικης σε κεντρικο πολιτικο προσωπο-τρολ, η επιλογη της Ζωης ως ΠτΒ, η δηλητηριωδης παρουσια Ραχηλ στο κοινοβουλιο, η υβρις προς την Ευρωπη της αναγεννησης και του διαφωτισμου, η διεθνης απομονωση της χωρας, η επιβολη του επαχθεστερου μνημονιου, το χάιδεμα των ναζιστων και η συμπραξη μαζι τους στο πλαισιο του «μεγαλου οχι» …στους ορους των δανειστων και άλλες ων ουκ έτσι αριθμος.

    Τα βασανιστηρια που υπεστη ειναι εξαγνισμος και ο εξαγνισμος αυτος ειναι ή ιερη «αριστερη του στιγμη» του πρωθυπουργου, που εκτος απο τις δικές του θα αρει και τις αμαρτιες ολου του κοσμου, που …ψηφιζε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλα και ημων των …ευρωληγουρηδων.

    Ετσι στο τελος αυτο που το δαχτυλο προτεινει στην παρατηρηση δεν ειναι οι εκατονταδες επιχειρησεις που κλεινουν λογω capital controls, ουτε οι ουρες του μαρτυριου στις τραπεζες αλλα … «η Κ.Σ. Γυναίκα του Δημοτικού, γύρω στα 80, με σύνταξη περίπου 400 ευρώ και ενοίκιο, που όταν τη ρώτησε ο ανεψιός της, με το κλείσιμο των τραπεζών, αν πήγε να πάρει το 60άρι της, εκείνη απάντησε: «Οχι, παιδί μου, έχω εκατό ευρώ. Ας πάει να πάρει κανένας άλλος, που έχει μεγαλύτερη ανάγκη».

    ΥΓ
    Υποθετω ότι -με βαση αυτου του τυπου την προσεγγιση- και η πολιτικη του Φωτη Κουβελη εντασεται μεσα στο πλαισιο του intelligent design theory για …τη σωτηρια της πατριδας.

  10. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Η …ανταρσύα της Αριστερής Πλατφόρμας και η τύχη της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας

    από το tvxs

    του Γιώργου Παπασπυρόπουλου
    «……η πλατφόρμα* πρόσκειται ιδεολογικά κυρίως στις δυνάμεις του δημοσιοϋπαλληλικού σοσιαλισμού, του υπαρκτού κρατισμού και των συντεχνιακών δομών του ελληνικού συνδικαλισμού με τα ισχυρά συνδικάτα των ΔΕΚΟ, του Δημοσίου και των ευγενών επαγγελμάτων……»

    http://aristeristrouthokamilos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_27.html?showComment=1438083388499#c6212648226755020536

    ΥΓ *και καθε σιγουρατζης νεος/νεα νεοδεημοκρατης, πασοκος, αριτερος,…μεσαιου πνευματικου επιπεδου και κοινωνικης νωθροτητας συνηθισμενος στις αντιπαροχες (λ.χ. δεν ψηφιζεις πανσπουδαστικη δεν σε καλω στην ταβερνα , στο παρτυ, αναλογα την δεκαετια….)

    Συνεπαγωγες

    Επαρχιωτης ως εφηβος, με την οικογενεια υποκειμενη στις σκληρες καιρικες συνθηκες και ασθενειες και -συνεπως- με την ανασφαλεια ανα πασα χρονικη στιγμη η αγροτοκτηνοτροφικη παραγωγη να καταστραφει , μετοικος ως φοιτητης, πολιτισμικο σοκ απο τα φωτα της πολης, φοιτητικος συνδικαλισμος στους κοινωνικοτερους, απαλλαγη απο την μοναξια, στρατιωτικη θητεια, πρωτος γαμος και διορισμος στο Δημοσιο Τομεα,ΔΕΚΟ, Δημους (πρωτη εξασφαλιση σιγουρου σεξ και μισθου 🙂 ) , συνδικαλισμος , ….., με τελικο αποτελεσμα να υποστηριζουν υστερικα τον «δημοσιουπαλληλικό σοσιαλισμό και τις συντεχνίες των ΔΕΚΟ» και πολλοι των οποιων εχουν γινει συνταξιουχοι (λ.χ. Μυλαινα Αποστολακη, Κωστας Ησυχος της Ολυμπιακης με οτι αυτο σημαινει σε οικονομικους ορους)

    • Ο/Η Θέκλα Φακλάνα-σεκσολόγος λέει:

      Ο αρθρογράφος της στρουθοκαμήλου έχει περάσει και από δημάρ φιλελέ μέχρι να δει το φως το αληθινό.

  11. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Ένα καλοκαίρι που θυμίζει βαρύ χειμώνα. Tου Ανδρέα Κυράνη

    Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα, ή ο ορισμός στην πράξη της φυγής προς τα μπρός.

    […..]
    Είμαστε ένας μικρός λαός που θα μπορούσαμε να κάνουμε θαύματα εκεί που οι άλλοι σήμερα λόγο μεγέθους αδυνατούν. Εκεί και μόνο εκεί κατοικεί η δυνατότητα μας να υπερβούμε την κρίση.
    Στην παραγωγή πολύτιμων μονάκριβων πραγμάτων υψηλής προστιθέμενης αξίας, συμβατών με την ιδιοπροσωπεία μας, από τον πρωτογενή έως τον τριτογενή τομέα, που θα συνδυάζουν υπερσύγχρονη τεχνολογία και υψηλή μαστορική δεξιότητα. Δεν έχουμε κανένα μέλλον στην μαζική παραγωγή. Δεν μπορούμε και δεν μας παίρνει. Το δυστύχημα της χωράς είναι το ότι οι κρατούντες αδυνατούν να κατανοήσουν πως παραγωγή στην σημερινή διεθνή συγκυρία δεν είναι μόνο η μαζική παραγωγή αλλά και η μικρή σύγχρονη και ευέλικτη αντίστοιχα. Οφείλουμε να γεννήσουμε μεγέθη μέσα από την συνέργεια μικρών και πολύ μικρών πολύτιμων και σπάνιων δραστηριοτήτων. Ο τόπος μας προσφέρει άπειρες τέτοιες δυνατότητες. Δεν χρειαζόμαστε «απασχόληση», είδος που ανήκει σε ένα ήδη νεκρό για την Ευρώπη παραγωγικό πρότυπο. Χρειαζόμαστε χιλιάδες μικρούς η και αυτοαπασχολούμενους παραγωγούς, διαδικτυωμένους μεταξύ τους σε διεθνώς αναγνωρίσιμο μέγεθος. Όλα τα παραπάνω βρίσκουν εμπόδιο στις ιδεοληψίες των κυβερνώντων όχι σήμερα αλλά εδώ και 40 χρόνια. Δυστυχώς οι μορφωμένες ελίτ αυτού του τόπου μιλούν με όρους κυρίαρχου Δυτικού μοντέλου, παραβλέποντας πως η όποια ικμάδα του τόπου δεν εγγράφεται σε αυτό το μοντέλο. Αυτή η εγγραφή, αυτές οι περίφημες μεταρρυθμίσεις για τις οποίες μιλούν τα απανταχού παπαγαλάκια, μόνο παραπέρα καταστροφή μπορούν να επιφέρουν, μια και ισοπεδώνουν το όποιο ενδογενές «κοινοτικό» υπόδειγμα υπέρ ενός εξωγενούς αντίστοιχου.

    Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μας, στην πρώτη επίσημη επίσκεψη του στο Βερολίνο μίλησε για ενδογενή αίτια της κρίσης. Παρέλειψε να μιλήσει για ενδογενείς δυνατότητες. Είπε δηλαδή την μισή αλήθεια, και η μισή αλήθεια συνήθως συνιστά δυστυχώς ένα μεγάλο ψέμα.

    Με την κραυγαλέα έλλειψη ενός τέτοιου σχεδίου, η πολιτική ατζέντα εξαντλείται στο πως δήθεν θα προασπιστούν οι κατακτήσεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Το ζήτημα όμως αυτό δεν επιλύεται κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη, αν η χώρα δεν υπερβεί την παρασιτική της πραγματικότητα και χαράξει τον δικό της παραγωγικό δρόμο και τρόπο. Σε αυτό το τελευταίο τα μνημόνια δεν είναι εκείνα που γεννούν από μόνα τους την καταστροφή, παρά την παράνομη φύση τους. Αυτό και συνιστά την ψευδεπίγραφη υπόσταση του πρόσφατου δήθεν κύριου πολιτικού διακυβεύματος στον τόπο. Η αποσιώπηση και υποτίμηση δηλαδή του γεγονότος του ότι τα μνημόνια συνιστούν κυρίως αποτέλεσμα και όχι αιτία.
    […..]

    http://endogenis.blogspot.gr/2015/07/t.html#more

  12. Ο/Η Εγκεφαλικό κύτταρο λέει:

    Στο μεταξύ ο Παπαγεωργόπουλος, ισόβια στον πρώτο βαθμό, δώδεκα χρόνια στο εφετείο, αποφυλακίζεται μετά από 2,5 χρόνια παραμονής στις φυλακές. Εξερχόμενος δεν παραλείπει να ανακοινώσει ότι η αποφυλάκισή του οφείλεται στον «ευνοϊκό νόμο Παρασκευόπουλου».
    Ο νόμος έχει ένα κουσούρι: Δεν είναι το γεγονός ότι προβλέπει να αποφυλακιστεί κάποιος που πάσχει ανίατα (αν και αν έβλεπε κανείς τον ατσαλάκωτο, μόνο για ανίατο πάσχοντα δεν θα τού φαινόταν), είναι που προβλέπει να γίνεται αυτή η έξοδος αυτομάτως, δεσμεύοντας την κρίση του δικαστικού συμβουλίου με ένα χαρτί γιατρού. Η προηγούμενη δικαστική κρίση (της καταδίκης) ακυρώνεται με μια πραξικοπηματική επέμβαση στην, υποτίθεται, ανεξάρτητη δικαστική εξουσία.
    Ας μην ασχοληθούμε με το κατά πόσο μια τέτοια πρακτική τονώνει το δικαστικό φρόνημα και σθένος. Αυτό ας μείνει πρόβλημα των δικαστών, οφείλουν να δώσουν το δικό τους αγώνα.
    Προβληματίζει το ότι ο Παπαγεωργόπουλος σπεύδει να ανακοινώσει για ποιον λόγο εξέρχεται των φυλακών, δίκην ευχαριστηρίου επιστολής.
    Είχαν ακουστεί εικασίες για το ότι ο Ξηρός ήταν πρόσχημα, ο ωφελημένος του νόμου θα ήταν ο Λαυρεντιάδης, αλλά αποδεικνύεται ότι ωφελημένο βγαίνει άλλο ένα ακόμη παιδί της εκκλησίας.
    Αυτή η μεθοδική περιφρόνηση στην ανεξαρτησία του θεσμού είναι στοιχείο φασισμού.

  13. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Μνημονικοι και αντιμνημονιακοι «οπλαρχηγοι» και «βοηθοι καπετανιου» μας δουλευουν κανονικα. Μην προσπαθειτε να βρειτε πολλα καλα στις προθεσεις τους. Ανωδυνα καλα για διαφημιση, ισως.

    «άστα και γάμησε τα.» που γραφει ο ποιητης.

    Μονον ο ερωτας και η τεχνη σωζει.

    Πίσω λοιπον στους κλασσικούς(8η επαναληψις)

    1. Ας θυμηθούμε την εμβληματική φράση από τον Γατόπαρδο του Λαμπεντούζα: «όλα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν ίδια»
    ……

    2. Η μεγαλοφυΐα του Ποε είναι δεδομένη. Διαβάστε λοιπόν την συνέχεια.
    Απόσπασμα από το “Ήταν ο Πόε ρατσιστής;”Από την Κατερίνα Σχινά
    The Books’ journal
    “…ο Πόε θέλει τα πράγματα να μείνουν ως έχουν, είναι γιατί πιστεύει πως όσες μεταρρυθμίσεις και να επιχειρηθούν, η μυστηριώδης δύναμη που φωλιάζει μέσα στον άνθρωπο θα μείνει ανέγγιχτη. Είναι μια δύναμη ανώνυμη, μια αρχέγονη ροπή που τον τραβάει στο χείλος της αβύσσου: η έλξη προς το κακό, η φυσική του μοχθηρία. Τη βλέπει να γιγαντώνεται στην Αμερική του καιρού του, καθώς η χώρα παραπαίει ανάμεσα στο ξεγύμνωμα του κυνισμού και την αταραξία της βιβλικής υποκρισίας και όντας αφοσιωμένη στην ύλη ξεπέφτει, καθώς έγραψε ο Μπωντλαίρ, «σε μια ηθική λογιστηρίου». Είναι σαν να αντιστρέφει εκείνη την εμβληματική φράση από τον Γατόπαρδο του Λαμπεντούζα: «όλα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν ίδια», σε ένα: «αφού θα μείνουν όλα ίδια, γιατί να αλλάξουν;»

    3. Η ΒΙΝΤΕΟΚΑΣΕΤΑ [Τίτος Πατρίκιος]

    Κι αν γύριζε ο χρόνος πίσω στην αρχή
    όπως γυρίζει πίσω μια βιντεοκασέτα
    το ίδιο αδέξια, με την ίδια ταραχή
    τα ίδια θα κάναμε, άστα και γάμησε τα.

  14. Ο/Η TARZANAKOS λέει:

    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Η «ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ» ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ… 290715 23:29

    Είναι πράγματι αξιοσημείωτο ότι η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τού επιχειρηματία Αλαφούζου (ΣΚΑΪ – Μπάμπης
    και σία…) φιλοξενεί άρθρα γνώμης ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ σχολιαστών, όπως τής κυρίας Ρηνιώς Παπατσαρούχα-Μίσσιου και τού κυρίου Δημήτρη Ραυτόπουλου.
    Το «ΓΙΑΤΙ» οι συγκεκριμένοι διανοούμενοι αρθρογραφούν στο κατ’εξοχήν δημοσιογραφικό όργανο τής ΔΕΞΙΑΣ στην Ελλάδα, έστω και τής «πεφωτισμένης», είναι δικό τους θέμα.

    Το «ΓΙΑΤΙ», όμως, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ χρησιμοποιεί τίς πένες τών συγκεκριμένων (και άλλων) ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ διανοουμένων προκειμένου να ΑΠΟΔΟΜΗΣΕΙ τον ΣΥΡΙΖΑ και ό,τι θετικό προσπαθεί
    να δημιουργήσει, είναι μάλλον προφανές.

    Χρειάζεται, μήπως, να θυμίσω ΠΟΙΟΙ είναι μεταξύ τών ΚΥΡΙΩΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΩΝ αυτού τού εντύπου τής ΔΕΞΙΑΣ;;;
    Συνοπτικά:

    α. ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ, ο γνωστός θεολόγος «ελληνομέτρης» (ο οποίος παριστάνει και τον
    «φιλόσοφο»).
    Ο Βαγγέλης Πανταζής έχει αναλύσει πρόσφατα τα επιτεύγματά του σε κείμενό του στο «The Book’s
    Journal »
    (http://booksjournal.gr/slideshow/item/233-ο-χρήστος-γιανναράς-ο-ηθικολόγος-της-καθ-ημάς-ανατολής-σε-νέες-περιπέτειες)

    β. ΣΤΑΘΗΣ ΚΑΛΥΒΑΣ, ο γνωστός «αναθεωρητής» ιστορικός (https://punctumcaecum.wordpress.com/2012/03/11/ο-στάθης-καλύβας-τα-κάνει-για-μια-ακόμη/)

    ΚΑΙ

    γ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ, ο ακροδεξιός επιφυλλιδογράφος (http://skandaloblog.blogspot.gr/2013/01/blog-post.html)

    Έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ – ας πούμε – αποτελεί «ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΙ» για τη φιλόξενη αυτή ιστοσελίδα.
    ΠΩΣ γίνεται, λοιπόν, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τα κείμενα που δημοσιεύει να χρησιμοποιούνται ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ και να αναδεικνύονται σε «ΒΑΡΥ ΚΑΤΗΓΟΡΩ» για τον ΣΥΡΙΖΑ;;;

    ΥΓ: ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διαπράξει πολλά και τεράστια σφάλματα – π.χ. με τη στάση του απέναντι στην «ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Α.Ε.»
    Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι να τού αποδίδονται ΟΛΕΣ οι αμαρτίες τού κόσμου, η απόσταση είναι μάλλον πολύ μεγάλη…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Δεν υποστηρίζουμε τη γραμμή της Καθημερινής, ούτε κάποιας άλλης εφημερίδας. Προσωπικά διάβαζα την Εφ.τ.Συντακτών αλλά τη διέκοψα από την εβδομάδα του δημοψηφίσματος λόγω της υποστήριξης που παρείχε σε μια αντισυνταγματική, αντιδημοκρατική και παραπλανητική κίνηση που σηματοδότησε οικονομική καταστροφή και τεράστια ανθρώπινη δυστυχία, χωρίς καμία λογική ή ηθικό και πολιτικό έρεισμα, όπως απέδειξε και η αντίστροφη ανάγνωση του αποτελέσματος.
      Είχαμε έγκαιρα επισημάνει, εδώ και χρόνια ποια είναι η ηθική υπόσταση του κ.Τσίπρα, το διανοητικό του βεληνεκές και οι πραγματικές πολιτικές του σκέψεις, σε συνδυασμό με μια πρωτοφανή, απροκάλυπτη προτίμηση που έδειχνε σε πρόσωπα και κινήσεις της Ακροδεξιάς και σε υποστήριξη διεφθαρμένων προσώπων και καταστάσεων σε συνδυασμό με μια αδίστακτη παραγωγή ψευδολογιών και ολότελα ανυπόστατων υποσχέσεων.
      Δικαιωθήκαμε, η χώρα ήλθε στο χείλος της αβύσσου, η Αριστερά εξευτελίστηκε, η κατάσταση παραμένει τρομερά επικίνδυνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s