Γεροβασίλη και Αμανατίδης, οι ευσεβείς υπουργοί

[Εκκρεμή Ερωτήματα]

Trikoupis20july15

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Δεν είναι μόνο ο εξ ακροδεξιών εκσυγχρονιστής, εμπειρογνώμων και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.Χαϊκάλης, ένας εξαιρετικά καλλιεργημένος, ευαίσθητος και ευγενικός εκπρόσωπος της Τέχνης, παλιός πολιτευτής της ‘Πολάν’ του κ.Σαμαρά,  που κάνει υπερήφανο κάθε έντιμο πολίτη για τη συμμετοχή του στο υπουργικό συμβούλιο, στο φλέγον και πολύ δύσκολο πόστο των κοινωνικών ασφαλίσεων. Νομίζω πως μια αναδίφηση στα άφθονα twitter του (απειλητικοί φαλλοί προς την κα Μέρκελ και πάρα πολλά ακόμη, αυστηρώς ακατάλληλα και κυρίως απίστευτα κακόγουστα), που θα έκαναν ακόμη και μητροπολίτη να κοκκινίσει, δικαιολογούν απόλυτως την επιλογή του μνημονιακοαντιμνημονιακού πρωθυπουργού. Υπάρχουν και αριστερά στελέχη, με σημαντική πολιτική δράση, που κοσμούν τη νέα κυβέρνηση και καλύπτουν επαρκώς την απώλεια ανθρώπων εξαιρετικού ήθους όπως η κα Βαλαβάνη (τελικά, που και που, μιλάει με τη μητέρα της), ο σεμνός πισινούχος κ.Βαρουφάκης και ο  μαυρομάλλης φιλόζωος κ.Λαφαζάνης της Σρεμπρένιτσα, δασοπυροσβέστης και υποψήφιος πτυχιούχος Μαθηματικός, πολιορκητής νομισματοκοπείων. Δεν «έχει μπλέξει με τρελούς» ο κ.Τσίπρας, όπως φέρεται πως δήλωσε, έχει επιλέξει να συνυπάρχει πολιτικά με λογικούς ανθρώπους όπως οι δυο παρακάτω, για τους οποίους μπορείτε να διαβάσετε παλαιότερες αναρτήσεις μας με αυτονόητα ερωτήματα,  που εκκρεμούν και που παίρνουν ιδιαίτερη σημασία τώρα που οι αρετές τους εκτιμήθηκαν από τον πρωθυπουργό:

Α). Η κα Γεροβασίλη, θαυμάστρια του μητροπολίτη-τραπεζίτη Ιωαννίνων Θεόκλητου:

(9.7.2014, Γ. Λυκουρέντζος-‘Παραπολιτικά’). «Γκρίζα» σημεία στο πόθεν έσχες της Όλγας Γεροβασίλη! Οι αδήλωτες καταθέσεις του συζύγου καίνε τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ «Μπλεξίματα με την τακτική Δικαιοσύνη… από σπόντα κινδυνεύει να έχει σύντομα η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ….».

Η βουλευτίνα αρκέστηκε σε σκληρή διάψευση, απειλή προσφυγής στη Δικαιοσύνη και διεκδίκηση χρηματικής αποζημίωσης που θα διαθέσει υπέρ σωματείου ανέργων, χωρίς να απαντήσει με στοιχεία στις κατηγορίες και χωρίς να μάθουμε έκτοτε αν κατέφυγε στην αδέκαστη Δικαιοσύνη μας, αν υπήρξε σχετική απόφαση (αυτές οι υποθέσεις πρέπει να επιλύονται ταχύτατα), αν τις επιδικάστηκε κάποιο ποσό και αν το διέθεσε εκεί που υποσχέθηκε. Αντιλαμβάνομαι πως η αριστερή και χριστιανική της σεμνότητα δεν της επιτρέπει εύκολα να ανακοινώνει τις ανθρωπιστικές της πράξεις, όμως «φρονώ» (που έμαθε τώρα να το λέει και ο κ.Τσίπρας, με ύφος Παναγιώτη Κανελλόπουλου), ότι εν προκειμένω το οφείλει, γιατί αφού υπουργοποιήθηκε,  θα έχουν προφανώς εκπέσει όλες οι εναντίον της συκοφαντίες, χωρίς να το έχουμε πληροφορηθεί.

Να σημειώσω πως η κα Γεροβασίλη έχει ξανασυκοφαντηθεί ότι δήθεν επιδιώκει αξιώματα, αλλά έβαλε στη θέση τους (6.2. τρέχοντος) τους συκοφάντες της: ««Πλέγμα φαντασιακών συνεπαγωγών» χαρακτηρίζει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Όλ. Γεροβασίλη τα σενάρια περί πικρίας της για το γεγονός ότι δεν ανέλαβε χρέη αντιπροέδρου της Βουλής…..Η λειτουργία και δράση των ανθρώπων της αριστεράς είναι διαμετρικά αντίθετη απ’ τις προσωπικές στρατηγικές, απ’ τη δημιουργία και την εξαργύρωση προσωπικών γραμματίων» (Αυτό το τελευταίο το επιβεβαιώνω κι εγώ).

Β). Ο δάσκαλος του Δημοτικού κ.Αμανατίδης (υφυπουργός Εξωτερικών!!!-Αεροσυνοδός του Αγ,Φωτός):

…..Eπειδή τα στοιχεία για το ακριβό αυτοκίνητο (χρώμα και μάρκα) του σταυροφόρου (άρα αρχιμανδρίτης ή πρωτοπρεσβύτερος;) ιερέα βιαστή (επί χρήμασι) φτωχών ανήλικων εισαγόμενων αγοριών της συμπρωτεύουσας  ή έστω της ευρύτερης ιερής περιοχής της είναι πολύ σαφή και μπορεί εύκολα να οδηγήσουν την αστυνομία (που ασφαλώς αγνοεί το τι συμβαίνει τη νύχτα στο Σταθμό, που να το φανταστεί;) και επειδή οι εισαγγελείς, οι αστυνομικοί και οι αρχιεπίσκοποι δεν προλαβαίνουν να διαβάσουν εφημερίδες, ας αναλάβει ο ευσεβέστερος όλων των βουλευτών Θεσσαλονίκης και πανάξιος «διάδοχος» του κ.Παπαθεμελή την πρωτοβουλία να υποδείξει σε κάθε αρμόδιο, είτε δημόσια με ερώτηση στη Βουλή είτε με προσωπική παράσταση, το καθήκον του…..

Θα ήμουν ευτυχής αν ο πανευλαβέστατος υπουργός (έδωσε θρησκευτικό όρκο, γράφοντας την αυστηρή απαγόρευση  του Χριστού στα παλιά του τα παπούτσια), μας πληροφορούσε σε τι ενέργειες προέβη ως πρώτος σε σταυρούς (έβαλε και ο ελληνορθόδοξος θεός το χέρι του ή μάλλον ο Άνθιμος;) αριστερός βουλευτής Θεσσαλονίκης, για να σταματήσει το αίσχος και να λογοδοτήσουν οι ένοχοι.

ΥΓ:
Υπουργικά και βουλευτικά ατυχήματα, σαν το πρόσφατο του δασοπυροσβέστη Λαφαζάνη: Άγριος καυγάς μέσα στο αεροπλάνο της Aegean προς τον κ. Αμανατίδη για το Άγιο φως.

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερή» Εξουσία, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

26 Responses to Γεροβασίλη και Αμανατίδης, οι ευσεβείς υπουργοί

  1. Ο/Η Μπαρούφ Φλαμπούρης, έγινε στην Έγινα λέει:

    Ωχ αδελφέ, άραξε, τι νόμιζες δηλαδή, εδώ είναι η πατρίδα του φραπέ, μούθελες και εναλλακτικό, έτσι δουλεύουμε εμείς, με ρέγουλα και χαλαρά δικέ μου, χαζοαμερικανάκι.
    Πως κάνεις ρε χλέμπουρα για μερικά δις πάνω κάτω και για τις κωλοτράπεζες, δεν χρεοκόπησε ο Έλληνας, χρεοκόπησαν οι τραπεζίτες.
    Άντε και @#$@

    http://news.in.gr/world/article/?aid=1500013557#.VawglGiCMIk.facebook
    «Απελπιστική ούτως ή άλλως η κατάσταση»

    Κρούγκμαν: Ίσως υπερεκτίμησα την ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης

    Για τον Πολ Κρούγκμαν ήταν ένα «σοκ» όταν συνειδητοποίησε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε εναλλακτικό σχέδιο Νέα Υόρκη

    Για ενδεχομένο να υπερεκτίμησε τελικά την ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης μίλησε ο Πολ Κρούγκμαν, εκ των πιο σκληρών επικριτών των μέτρων λιτότητας που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα. Σε συνέντευξή του στο CNN, ο αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος ομολογεί ότι ήταν ένα «σοκ» γι’ αυτόν όταν συνειδητοποίησε ότι η ελληνική κυβέρνηση «νόμιζε απλώς ότι μπορούσε να διεκδικήσει ευνοϊκότερους όρους χωρίς να έχει εναλλακτικό σχέδιο».

    «Δεν μπορούσε καν να μου περάσει από το μυαλό ότι ετοιμάζονταν να προβάλουν αντίσταση χωρίς να έχουν ετοιμάσει ένα εναλλακτικό σχέδιο. Απίστευτο. Πίστευαν απλώς ότι μπορούσαν να διεκδικήσουν ευνοϊκότερους όρους. Οπότε σίγουρα αυτό είναι ένα σοκ»,

  2. Ο/Η ανώνυμος λέει:

    «…..Η λειτουργία και δράση των ανθρώπων της αριστεράς είναι διαμετρικά αντίθετη απ’ τις προσωπικές στρατηγικές, απ’ τη δημιουργία και την εξαργύρωση προσωπικών γραμματίων» (Αυτό το τελευταίο το επιβεβαιώνω κι εγώ).»
    🙂
    🙂

    Γρήγορα στο κορνιζάδικο
    🙂

  3. Ο/Η Mίμης ο σιδεράς λέει:

    http://tvxs.gr/news/ellada/aygi-kata-baroyfaki-apo-gkoyroy-ton-oikonomikon-metaksetasteos-tis-politikis

    «Αυγή» κατά Βαρουφάκη: Από γκουρού των οικονομικών… μεταξεταστέος της πολιτικής
    Σχίσμα

    Το δυνατό ξεκίνημα η δημιουργική ασάφεια και η φωτογράφηση στο Paris Match».

    «Το ξεκίνημα φάνταζε ιδανικό… Άριστος γνώστης των οικονομικών, πολέμιος της γερμανικής αντίληψης για την Ευρώπη και ιδιαίτερα δημοφιλής στο ελληνικό κοινό», αναφέρει η Αυγή και προσθέτει: «Το πρώτο ισχυρό θετικό σοκ ήρθε από την ελπιδοφόρα παρουσία του, ήταν με την πρώτη συνέντευξη που παραχώρησε με τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, με τον δεύτερο να αναφωνεί: »Μόλις σκότωσες την τρόικα”» προσθέτει το δημοσίευμα.

    Το άρθρο χαρακτηρίζει τον τέως υπουργό Οικονομικών «μαθητευόμενο πολιτικό» και υποστηρίζει πως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη «Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, την οποία χρεώθηκε, στιγματίστηκε από τη δημιουργική ασάφεια την οποία ο ίδιος παραδέχτηκε, βάζοντας σε μπελάδες την κυβέρνηση». «Η φωτογράφηση στις 13 Μαρτίου στο “Paris Match” τις ημέρες που υποστήριζε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση ήταν ένα μεγάλο επικοινωνιακό φάουλ για τον υπουργό», αναφέρεται στο άρθρο.

    Επιπλέον επισημαίνεται πως ο Γ. Βαρουφάκης ήταν εκ των εισηγητών για την διενέργεια του δημοψηφίσματος. «Ο ίδιος φέρεται να ήταν, σύμφωνα με πληροφορίες, ένας εκ των εισηγητών του πρωθυπουργού για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Πριν, δήλωνε: Θα είναι ανοησία να πάμε σε δημοψήφισμα». Παράλληλα αναφέρεται στην συνέντευξη που είχε δώσει ο Γ. Βαρουφάκης στον eniko και τον Ν. Χατζηνικολάου: «Κακά τα ψέματα, ένα δημοψήφισμα θα είναι δραχμή ή ευρώ. Το δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε και δεν αφορούσε το δίλημμα».

    Συνεχίζοντας τις ευθείες βολές στο πρόσωπο του «γκουρού» του «Game of Theory», όπως τον αποκαλεί η εφημερίδα «Αυγή», αναφέρεται και στον τρόπο που χειρίστηκε τις καταστάσεις την ημέρα της κρίσιμης ψηφοφορίας. «Στην κρίσιμη χρονική στιγμή του δημοψηφίσματος για εξουσιοδότηση στην ελληνική κυβέρνηση άδειασε τους ψηφοφόρους του επιλέγοντας να πάει στην Αίγινα για να είναι με την κόρη του. Ανέφερε δε πως αν ήταν παρών θα ψήφιζε Ναι. Λίγες μέρες αργότερα ψήφισε Όχι…», καταλήγει το άρθρο.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ μας φίλε,
      λέει (κατόπιν εορτής βεβαίως) η Αυγή:
      @Η φωτογράφηση στις 13 Μαρτίου στο “Paris Match” τις ημέρες που υποστήριζε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση ήταν ένα μεγάλο επικοινωνιακό φάουλ για τον υπουργό».
      ______

      Τι Αριστερά είναι αυτή;
      Τι τύφλωση, τι έπαρση, τι άγνοια, τι ανοησία, πόση ανηθικότητα που δεν ξέρει ούτε να κρυφτεί.

      «Επικοινωνιακό φάουλ», λοιπόν λες και διαβάζεις την Espresso.
      Όλα με όρους μάρκετινγκ και επικοινωνίας και όχι ουσίας της πολιτικής.
      Η φωτογράφηση ήταν η 69η στη σειρά αποκάλυψη πως ο εν λόγω ήταν τίποτας, εγωπαθής, νάρκισσος, επιδειξιομανής, που τον ενδιέφερε μόνο η προβολή, η δημοσιότητα, η καλοπερασή του, ο εαυτούλης του.

      Ορατά όλα δια γυμνού οφθαλμού από μία ώρα μακριά, σε όποιον δεν έχει ψυχολογία ερωτευμένης μαθήτριας ή ονειροπαρμένης κομμώτριας.
      Ένα απίθανο τσίρκο από παρανοϊκούς, ιδεοληπτικούς, φανατικούς, εγωκεντρικούς, αρχομανείς, ρεβανσιστές, ηλίθιους, ημιμαθείς και αμαθείς, φιλόδοξους, ναρκισσευόμενους ανεπάγγελτους.
      Το μεγάλο ερώτημα, ο αρχηγός είναι ηλίθιος ή αδίστακτος;
      Προσωπικά πιστεύω πως είναι και τα δυο, το φωνάζω χρόνια σε βαθμό που να φαίνομαι πως έχω προσωπικά μαζί του, ένας κουτοπόνηρος που μάζευε δίπλα του όποιον φανφαρόνο τυχάρπαστο τον πλεύριζε και η ψεύτικη λάμψη του τον γοήτευε αφού τα κριτήρια αξιολόγησης που διαθέτει δεν διαφέρουν πολύ από αυτά ενός κακομαθημένου αδιάβαστου λουφαδόρου και καταφερτζή έφηβου.

      Μακάρι η καταστροφή που προκάλεσε να τον ωριμάσει, ξέρω πως λέω μια ανοησία αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, που να ελπίσω στη Φώφη στο Σταύρο, στο Μεϊμαράκη, πολύ θα το ήθελα, αλλά δεν έχω μάθει να κοροϊδεύομαι.

      Αυτό το άρθρο, θέτει ερωτηματικά προς τον πρωθυπουργό που κανείς δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης και των ιδιωτικών καναλιών που είναι όμηροι της κυβέρνησης, δεν θα του έθετε. Παλιότερα η διαφθορά, τώρα και η φτώχεια, έκαναν τη δημοσιογραφία απόλυτα εξαρτημένη:

      http://www.capital.gr/forum/thread/5218970?page=2

      Είναι δυνατόν κ. Τσίπρα;

      Του Σάκη Μουμτζή

      Η στάση του πρωθυπουργού τις τελευταίες μέρες αλλά και τα λεγόμενα του, δημιουργούν μερικά εύλογα ερωτήματα για την αντιληπτική του ικανότητα και την ειλικρίνεια του. Έτσι:

      Είναι δυνατόν ο πρόεδρος του Σύριζα μόλις πριν από λίγες μέρες να αντιλήφθηκε πόσο τυχοδιωκτικές είναι οι απόψεις του Π. Λαφαζάνη με τον οποίον συνεργάζεται τουλάχιστον από το 2008;

      Είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός μόλις τον Απρίλιο του 2015 να ανέθεσε σε ομάδα εργασίας την σύνταξη έκθεσης για τις συνέπειες της μετάβασης σε εθνικό νόμισμα;

      Είναι δυνατόν να έπρεπε να περάσουν πέντε μήνες για να αντιληφθεί ο πρωθυπουργός πως η μόνη πηγή χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας είναι η ευρωζώνη και το ΔΝΤ;

      Είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να μην γνώριζε πως η λήξη του προγράμματος στις 30 Ιουνίου 2015, άφηνε ακάλυπτο το τραπεζικό μας σύστημα από την ομπρέλα της ΕΚΤ ;

      Είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός όταν εξήγγειλε το δημοψήφισμα στις 27 Ιουνίου, να μην ήταν υποψιασμένος πως η μαζική φυγή κεφαλαίων από τις ελληνικές τράπεζες θα οδηγούσε αναπόφευκτα στο κλείσιμο τους;

      Είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να μην είχε ακούσει τίποτα για την ρευστότητα του ευρωπαϊκού αλλά και του παγκόσμιου συστήματος, που θα διατίθετο για την απορρόφηση των οποιωνδήποτε κραδασμών θα προκαλούσε η ελληνική κρίση;

      Είναι δυνατόν να αντιλήφθηκε ο πρωθυπουργός μόλις τις τελευταίες μέρες, τους σχεδιασμούς των ‘’ακραίων συντηρητικών κύκλων’’ της ευρωζώνης για το Grexit, όταν είναι παγκοίνως γνωστή η σχετική πρόταση του Σόιμπλε στον Β. Βενιζέλο από το 2012;

      Θα μπορούσα να παραθέσω κι άλλα ερωτήματα παρόμοιας μορφής, όπως υποθέτω και ο αναγνώστης. Το πρόβλημα για τον Α. Τσίπρα είναι, πως όποια απάντηση και να δώσουμε θα είναι ελάχιστα κολακευτική γι αυτόν……………..
      http://www.capital.gr/forum/thread/5218970?page=2

  4. Ο/Η eklag λέει:

    Τραγικές εξελίξεις:
    Στα χέρια ήρθαν το ΣΤΕ και ο βασιλιάς Σκασίλας για την πώληση της νησίδας Αχιλλέας.
    Ο Σκασίλας ισχυρίζεται ότι του ανήκει αφού την αγόρασε νόμιμα από την κυρία Φούφη Μπούφη-Πανταμπούφοι η οποία μέσω του δικηγόρου της Κου Μπαρουφάκη δήλωσε ότι σιγά μην σκοτιστεί να μας αποκαλύψει από πού αυτή την αγόρασε νόμιμα.
    Στην υπόθεση παρενέβη ο Κος Πολ Κρούγκμαν ο οποίος δήλωσε ότι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς για να χωθεί ακολούθως στο γραφείο του και να μας απαλλάξει-αυτός τουλάχιστον-από περαιτέρω βαθυστόχαστες αναλύσεις.

    p.s.
    Η Δικαιοσύνη εξακολουθεί να «τον! παίρνει! κανονικά!»
    πετάχτηκε σαν π***ή και η Κα Βαλαβάνη,
    μετά που μάλλιασε η γλώσσα της να την επικαλείται για να διαλευκάνει επιτέλους τις υποθέσεις.
    Των άλλων.

  5. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    XAIKALHS 24.6.15 (8min46sec)

  6. http://agrimologos.com/2015/07/20/20-7-15/

    Αν αυτό είναι Αριστερά

    Του Δημήτρη Ραυτόπουλου

    Α​​ν αυτό είναι Αριστερά, δεν δέχομαι την ιδιότητα του αριστερού. Εννοώ την κομμουνιστική ή ριζοσπαστική Αριστερά, που ευδοκιμεί παρ’ ημίν, ενώ αδυνατεί να υπάρξει μια σοβαρή, σύγχρονη, ρεαλιστική Αριστερά, δηλαδή σοσιαλδημοκρατική. Η αιτιολογία είναι εξαιρετικά περίπλοκη, αλλά χοντρικά πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στον παρασιτικό χαρακτήρα της οικονομίας μας και στην ανάλογη κοινωνιοδομή, στην υπανάπτυξη, στην ασύστατη παιδεία και τη συνακόλουθη ελληνοφρένειά μας. Στην Ουγκάντα του Αμίν Νταντά, ας πούμε, θα μπορούσε να φυτρώσει ένας σταλινολαφαζανισμός, ποτέ όμως ένας δημοκρατικός σοσιαλισμός, εμπνευόμενος π.χ. από τις ιδέες του Μπερνστάιν ή του Ρόουλς.

    Εδώ και τώρα. Από εδώ πέρασε η ριζοσπαστική Αριστερά και όπως λέει το όνομά της, θέρισε σύρριζα: δεν άφησε όρθια ούτε την ιδιωτική οικονομία, την οποία μισεί βλακωδώς, ούτε την πίστη ούτε την αξιοπρέπεια της χώρας. Ποτέ μια ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε σε λίγους μόνο μήνες τέτοια καταστροφή, υλική και ηθική. Εννοείται, «βαθιές είναι οι ρίζες». Δεν τα έκαναν όλα μόνοι τους ο Τσιπροκαμμένος και ο Λαφαζανομπαρούφας. Ο λαϊκισμός του παπανδρεϊσμού και της λαϊκής Δεξιάς με την κομμουνιστική Αριστερά συνένοχο έχει σαμποτάρει την πραγματική πρόοδο που λέγεται μεταρρύθμιση, έχει ενισχύσει τον παρασιτισμό και την ανομία. Αλλά ετούτη η Αριστερά, που αναγγέλθηκε ως ελπίδα και ειρηνική επανάσταση, ξεπέρασε κάθε όριο αντιδραστικότητας. Επιμένω: η ελληνική Αριστερά είναι η πρώτη αντιδραστική δύναμη της χώρας, γι’ αυτό και χωρίς ενδοιασμούς συγκυβερνά με τους εθνολαϊκιστές.

    Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται, δυστυχώς, πολύ αργά, μετά την καταστροφή. Και διασπασμένος, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ μένει αμετανόητος. Είναι θλιβερό και γελοίο το θέαμα των δακρύων (μου θύμισε την κατάθεση των όπλων μετά τη Βάρκιζα), της συνωμοσιολογίας, της πλήρους ανευθυνότητας και της σχιζοφρένειας. Ομολογούν ότι αναλαμβάνουν μια συμφωνία που εχθρεύονται, που κάλεσαν τον λαό να καταψηφίσει και αμέσως μετά την πρότειναν επιδεινωμένη και ταυτόχρονα την αποδοκιμάζουν και δηλώνουν ότι αδυνατούν να την εφαρμόσουν, αλλά συνεχίζουν… Ούτε ντρέπονται ούτε παραιτούνται ούτε απολογούνται. Ζητούν και τα ρέστα. Εχουν πάντα δίκιο, ως ιδιοκτήτες της αλήθειας: δική τους είναι, ό,τι θέλουν την κάνουν· είναι ιστορική αναγκαιότητα και μαρξιστική διαλεκτική.

    Θέλω όμως να σταθώ στον προταίτιο. Τα μίντια, οι λιβανιστάδες, κάποιοι εμβριθείς αναλυτές κοντεύουν να τον κάνουν τραγικό ήρωα και μεγάλο πολιτικό ηγέτη, κάτι σαν Τζουζέπε Μαντσίνι. Με συγχωρείτε. Εγώ δεν είμαι πολιτικός ούτε πολιτικορθοφρονών. Ο κύριος Τσίπρας είναι ο μεγάλος υπεύθυνος για την καταστροφή. Εξαπάτησε τον ελληνικό λαό με το παπατζίδικο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, εκβίασε εκλογές, υπονομεύοντας την εύθραυστη οικονομική ανάπτυξη και τη σχέση μας με την Ε.Ε., έγινε ο εμπνευστής τού «δεν πληρώνω» και της «σεισάχθειας», κήρυξε τη νέα αντίσταση και την ευρωπαϊκή επανάσταση και έμαθε χορό στις αγορές. Και συνέχισε με την πεντάμηνη δήθεν διαπραγμάτευση. Εκεί είναι ο κόμπος. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας ομολόγησε ότι έπαιξε πιστεύοντας στην μπλόφα, όχι τη δική του, τη βαρουφάκεια, αλλά τάχα την μπλόφα των άλλων. Στο τέλος τρόμαξε τόσο από το φιάσκο της μπλόφας του, που συνθηκολόγησε και γύρισε πίσω με την «επιτυχία» του.

    Οχι! Ο κ. Τσίπρας παραμένει ο Αλέξης ο Τσίπρας! (Η επανάληψη του άρθρου επέχει θέση μορίου ευγενείας στη συριζαίικη αργκώ). Δεν είναι ο νέος πολιτικός. Είναι το γεροντοπαίδι της παρωχημένης Αριστεράς. Αντλεί από την πιο μπαγιάτικη ρητορική της ουτοπίας της και από τα απωθημένα της εμφυλιακής ήττας. Πρόκειται για τη γνωστή ηθική υπεραξίωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που αυτοαναγορεύεται σε τιμητή των πάντων και ιδιοκτήτη των αξιών, παρά τις παταγώδεις διαψεύδεις και τις συμφορές που έχει επιφέρει παντού, μα παντού στον πλανήτη, όπου δοκιμάστηκε. Η τελευταία είναι αυτή που ζούμε εμείς εδώ.
    Θα πει κανείς, ωραία όλα αυτά, τώρα τι γίνεται; Ολοι πίσω από τον Τσίπρα ή χάος και εκλογές; Επαναλαμβάνω: δεν είμαι πολιτικός, δεν δέχομαι το διαχειριστικό δίλημμα. Ως πνευματικός άνθρωπος και αριστερός πολίτης αρνούμαι τη θρησκειοποίηση της πολιτικής. Δεν προσυπογράφω την ετεροδικία μιας χρεοκοπημένης ιδεολογίας και μιας πολιτικής η οποία, εκτός από το εθνικό και κοινωνικό έγκλημα που διαπράττει, χαντακώνει και την ιδέα του σοσιαλισμού, της Αριστεράς αν θέλετε. Θα συντασσόμουν κι εγώ, αν ο κ. Τσίπρας, έστω και τώρα, αργά, ζητούσε συγγνώμη από τον ελληνικό λαό που εξαπάτησε και από τους πολιτικούς αντιπάλους που συκοφάντησε και ύβρισε. Και αν καλούσε ανυστερόβουλα (παραιτούμενος) σε εθνική ανασύνταξη. Αν φορούσε γραβάτα. Θα συμφωνούσαμε εμείς οι παλιοί αριστεροί, όχι για μας, ούτε καν για τα παιδιά μας, αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα μας.

    Καθημερινή

  7. Ο/Η Επιδέξιες πισίνες λέει:

    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=113614387

    Με τον προσφιλή τρόπο του… tweet απαντά ο Γιάνης Βαρουφάκης στα δημοσιεύματα που τον εμπλέκουν σε ένα σχέδιο επιστροφής στη δραχμή. Απάντηση επιχειρεί να δώσει, λοιπόν και στο ρεπορτάζ της «Ημερησίας» το οποίο ανέφερε ότι ο πρώην υπουργός είχε σχεδιάσει πριν από τις εκλογές την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.

    Αναφέρει ο κ. Βαρουφάκης:

    «Ο μόνος τρόπος να ξεσκεπαστεί η μαύρη προπαγάνδα των ημερών είναι, επιμένω, μέσω της διάδοσής της. Ο Γκαίμπελς ζει!».

    Αυτό έγραψε ο Γιάνης Βαρουφάκης σε ένα tweet που έκανε νωρίς το πρωί της Δευτέρας, κάνοντας παράλληλα retweet άρθρο της Ημεσησίας, σύμφωνα με το οποίο υπήρχε μυστικό σχέδιο για επιστροφή στη δραχμή.

    Να θυμίσουμε ότι στο φύλλο της «Ημερησίας του Σαββάτου» υπήρχε ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο ο κ. Βαρουφάκης είχε συναντηθεί και είχε εξομολογηθεί το σχέδιό του σε ανώτατο τραπεζικό παράγοντα σε κάποιο κατάστημα του Κολωνακίου.

    Παράλληλα, το ρεπορτάζ αναφέρει ότι υπήρξε σύγκρουση του πρώην υπουργού με στελέχη που του εφιστούσαν την προσοχή για την πολιτική που ακολουθεί. Η σύγκρουση έγινε μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου και παρουσία του ίδιου του πρωθυπουργού.

    Η «Η» απαντά στον κ. Βαρουφάκη ο οποίος τολμά να μιλήσει για Γκαίμπελς και για μαύρη προπαγάνδα, μέσω των εξής ερωτήσεων:
    1.Είχε ή όχι συνάντηση με κορυφαίο σήμερα τραπεζικό παράγοντα πριν από τις εκλογές σε εστιατόριο του Κολωνακίου; Του είπε ή όχι ότι το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ εφόσον εκλεγεί θα είναι η σύγκρουση με τους δανειστές, η μη πληρωμή των δόσεων και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα; Θα πρέπει η «Ημερησία» να αποκαλύψει τον συνδαιτημόνα του κ. Βαρουφάκη ο οποίος έμεινε έκπληκτος όταν τα άκουγε όλα αυτά;
    2.Ηταν ή όχι ο κ. Βαρουφάκης πρωταγωνιστής επεισοδίου μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου με κορυφαίο οικονομικό παράγοντα που του μίλησε μάλιστα απαξιωτικά παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος παράγοντας τον προειδοποιούσε για το έγκλημα που συντελείται με την πολιτική της δημιουργικής ασάφειας; Πρέπει και σ’ αυτή την περίπτωση να αποκαλύψει η «Η» τους παρόντες στο επεισόδιο αυτό;

    Είναι πολύ εύκολες οι «απαντήσεις» από το facebook ή το twitter όπως συνηθίζει να κάνει ο κ. Βαρουφάκης.

    Το ίδιο έκανε άλλωστε και για το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Καθημερινή» που αναφερόταν και πάλι σε σχέδιο επιστροφής στη δραχμή.

    Ωστόσο, καλύτερα θα ήταν να απαντά με τις πράξεις του και όχι με αφορισμούς.

    Γκαιμπελικές είναι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν εκείνοι που έχουν κρυφά σχέδια την ίδια στιγμή που διαπραγματεύονται, δήθεν, την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

    Ο κ. Βαρουφάκης,

    …αντί να χάνει το χρόνο του στα social media, τις συνεντεύξεις, τους ακκισμούς και τις φωτογραφήσεις,

    …καλό είναι να δώσει απαντήσεις για τους πέντε μήνες της τραγικής διαπραγμάτευσης που οδήγησαν τη χώρα ένα βήμα πριν την χρεοκοπία και σε ένα πολύ σκληρό μνημόνιο.

    Και να κάνει αυτοκριτική για τα λάθη του.

    Εκτός κι αν δεν ήταν «λάθη» αλλά μέρος του οργανωμένου σχεδίου για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

    Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί…

  8. Ο/Η και γυαλιστεροί κώλοι λέει:

    http://booksjournal.gr/slideshow/item/1278-ρέκβιεμ-για-μια-υποτιθέμενη-«αριστερά»-που-ήθελε-και-δεν-ήθελε-να-«αυτοκτονήσει»

    Σκέψεις με αφορμή τις τελευταίες καταστροφικές αναβιώσεις μιας «λούμπεν» Aριστεράς του Ευρωπαϊκού Νότου στον σύγχρονο μετα-μοντέρνο κόσμο

    H κυβέρνηση της σημερινής Ελλάδας (ΣΥΡΙΖΑ), όπως αυτή λειτουργεί ήδη από τον Ιανουάριο του 2015, αποτελεί κατά τη δική μου θεώρηση και σύμφωνα με το έργο του Kαρλ Μαρξ και των θεωρητικών του μαρξισμού και του επιστημονικού σοσιαλισμού, μια «λούμπεν» (“lumpen”) Αριστερά – για να χρησιμοποιήσουμε έναν νεολογισμό κατ’ αναλογία προς την έννοια του «λούμπεν προλεταριάτου» (Lumpenproletariat), δηλαδή των εξαθλιωμένων κοινωνικών τάξεων που βρίσκονται πιο κάτω ακόμα και από την εργατική τάξη, όπως τόνισε ο Mαρξ. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αυτού του είδους η κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να είναι αναπόδραστα συνυφασμένη και συνεργαζόμενη με πολλά δεξιά (ΑΝΕΛ) στοιχεία και ενίοτε να έχει και την υποστήριξη ακροδεξιών στοιχείων (Χρυσή Αυγή), τα οποία εν τούτοις ενδέχεται κατ’ ευφημισμόν να αποδειχθούν, τελικά, πολύ πιο “συνεπή” από εκείνη ως προς τη δική τους στάση και κατεύθυνση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η κυβέρνηση, για τη συντριπτική νίκη της στο τελευταίο δημοψήφισμα που διοργάνωσε στις 5 Ιουλίου 2015, νίκη την οποία, όπως δείχνουν τα σχετικά στατιστικά στοιχεία, οφείλεται κατά μείζονα λόγο στην ψήφο ανέργων, φοιτητών, νοικοκυρών και φυλακισμένων και ελάχιστα σε εκείνη των παραγωγικών τάξεων του μεσαίου κοινωνικού-οικονομικού χώρου, δέχθηκε μόνο τα συγχαρητήρια εκ μέρους της Mαρίν Λε Πεν, του Φιντέλ Κάστρο και του Νικολάς Μαδούρο.

    http://booksjournal.gr/γνώμες/item/1208-το-θανάσιμο-στρατηγικό-λάθος-του-συριζα

    Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι νεκρός. Αυτό το γνωρίζει η ηγεσία του, τα στελέχη του και αρκετά από τα νουνεχή μέλη του. Δεν το γνωρίζει μόνο ο ερυθρομέλανος όχλος που γαλουχήθηκε στις πλατείες της «αγανάκτησης» και αποτέλεσε το εκτροφείο του μοναδικού μαζικού αντικοινοβουλευτικού κινήματος μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου συνυπήρξαν αρμονικά οι νικητές και οι ηττημένοι του τελευταίου εμφυλίου διχασμού, έχοντας ως κοινό εχθρό την Ανοιχτή Κοινωνία.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγήθηκε νομοτελειακά στην μεγάλη πολιτική και ηθική ήττα που βιώνει στις μέρες μας (οι επιπτώσεις της οποίας θα καταγραφούν με ακρίβεια από τον ιστορικό του μέλλοντος), γιατί αγνόησε τα διδάγματα της ιστορίας και έκανε ένας τεράστιο στρατηγικό λάθος.

    Έλκοντας την πολιτική του καταγωγή από τη λενινιστική ορθοδοξία, ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2008 με τα «νέα Δεκεμβριανά» προσπάθησε να επιβάλει ένα διαχωρισμό, μια κάθετη τομή στο πολιτικό σύστημα. Το διάστημα 2008 – 2010 ήταν η περίοδος «επώασης» των πιο εξτρεμιστικών απόψεων στο εσωτερικό του μικρού, τότε, κοινοβουλευτικού κόμματος, οι οποίες θέριεψαν και διαδόθηκαν με την κήρυξη της χώρας σε καθεστώς χρεοκοπίας.

    Εκείνη ακριβώς την εποχή εντοπίζεται και το θανάσιμο στρατηγικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ. Είδε στο «Μνημόνιο» το μάννα εξ ουρανού. Αντί να αναλύσει τις αιτίες κατάρρευσης του κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου της Μεταπολίτευσης και να προτείνει τις δικές του προτάσεις για την υπέρβαση της κρίσης, θεώρησε ως «αιτία όλων των δεινών» το «Μνημόνιο» και έτσι χάραξε τη βασική τομή στο πολιτικό σύστημα μεταξύ «Μνημονιακών» και «Αντιμνημονιακών» δυνάμεων.

  9. Ο/Η Η ρώσικη ρουλέτα του Αλιέκσι λέει:

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=723482

    Ο Λεονίντ, ο Αλέξης και ο Παναγιώτης

    Ο πρώην πράκτορας της ΚGB, το φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ, τα ταξίδια στη Μόσχα και το δάνειο που δεν δοθηκε ποτέ

    «Παρακολουθώ τις ελληνικές δημοσκοπήσεις και σας διαβεβαιώνω ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας» είπε ο Λεονίντ Ρεσέτνικοφ μιλώντας στη Μόσχα στις 13 Μαΐου 2014 σε ρώσους διπλωμάτες, συμβούλους και αναλυτές του ισχυρότερου think tank του Κρεμλίνου, του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (Russian Institute for Strategic Studies – RISI). Ανάμεσά τους βρίσκονταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, οι Ν. Κοτζιάς, Ν. Παππάς και Ι. Δραγασάκης, ο τότε διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου Γ. Αϋφαντής και η Νάντια Βαλαβάνη – όλοι επίσημοι καλεσμένοι της ρωσικής κυβέρνησης. Πλην του κ. Τσίπρα και του κ. Παππά, όλοι οι υπόλοιποι γνώριζαν τον ρόλο του κ. Ρεσέτνικοφ στις ελληνορωσικές σχέσεις, κάποιοι και τον ίδιο προσωπικά, ήδη από τη δεκαετία του ’80, όταν ήταν δραστήρια στελέχη του ΚΚΕ με πυκνές σχέσεις με τη Μόσχα. Λίγο καιρό πριν από τις ευρωεκλογές, με την κρίση στην Ουκρανία σε έξαρση, το «γεωπολιτικό προξενιό» του κ. Τσίπρα με ισχυρούς Ρώσους όπως ο κ. Ρεσέτνικοφ ανέλαβε ο κ. Κοτζιάς. Ο καθηγητής πράγματι απέδειξε τη χρησιμότητά του και έτσι εξασφάλισε το ΥΠΕΞ, έστω και αν ανάλογες κινήσεις εισηγούνταν τότε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και ο έτερος μνηστήρας του ΥΠΕΞ σερ Μπάζιλ Μαρκεζίνης…
    ……………
    Ζήτησε λοιπόν από τη Μόσχα ένα δάνειο ύψους 10 δισ. δολαρίων που θα το αξιοποιούσε για να υποστηριχθεί η δραχμή. Εν τω μεταξύ το μοντέλο της απόσχισης της Σλοβακίας από την Τσεχοσλοβακία στις αρχές του 1993 και η εισαγωγή της σλοβακικής κορόνας είναι ένα από τα πρότυπα αλλαγής νομίσματος που μελέτησαν ορισμένοι τεχνοκράτες – εντός και εκτός του υπουργείου Οικονομικών. Η Μόσχα δεν απέρριψε το αίτημα, αλλά άρχισε να συζητεί αορίστως για 5 δισ. δολάρια ως «προκαταβολή» για τον αγωγό South Stream. Αιτήματα για δάνεια σε δολάριο στάλθηκαν παράλληλα στο Ιράν και στην Κίνα, αλλά καμία από τις δύο χώρες δεν υπέκυψε στον πειρασμό, αφού δεν θα είχαν κανένα όφελος αν συνέπρατταν σε ένα πλήγμα προς την ευρωζώνη. Μέσα στον «ενθουσιασμό του πρωτάρη», περίσσεψαν τα αστραφτερά χαμόγελα και ουδείς υποψιάστηκε τη σκληρότητα των διεθνών σχέσεων.
    …………….

    Η αρχή του τέλους ήρθε το απόγευμα της Κυριακής του δημοψηφίσματος, όταν έφτασαν στην Αθήνα οι πρώτες πληροφορίες ότι η Ρωσία μάλλον δεν θα στηρίξει τη δραχμή – γι’ αυτό και το «κλίμα ήττας» που «μυρίστηκε» ο κ. Βαρουφάκης μπαίνοντας περιχαρής στο Μέγαρο Μαξίμου. Ως την Τετάρτη 8 Ιουλίου, όταν ο Πρωθυπουργός μίλησε στο Ευρωκοινοβούλιο, είχαν σβήσει και οι τελευταίες ελπίδες. Τότε αποδέχθηκε ότι χωρίς συμφωνία «θα ανατιναχθεί το κράτος» και παραδόθηκε άοπλος στα χέρια της κυρίας Ανγκελα Μέρκελ.

  10. Ο/Η Ουάου: Τόλμη και γοητεία λέει:

    http://www.naftemporiki.gr/finance/story/980596/reuters-o-baroufakis-itan-o-pio-akribos-upourgos-oikonomikon

    Reuters: «Ο Βαρουφάκης ήταν ο πιο ακριβός υπουργός Οικονομικών»

    Στα 63 δισ. ευρώ ανέρχεται το κόστος για την ελληνική οικονομία τους τελευταίους εννέα μήνες, εξαιτίας της πτώσης του ΑΕΠ αλλά και της αντίστοιχης υποχώρησης της αξίας των τραπεζών και του Χρηματιστηρίου Αθηνών, σύμφωνα με το Reuters.

    http://www.polispress.gr/giannis-varoufakis-to-telos-tou-pechnidiou/

    Γιάννης Βαρουφάκης. Το τέλος του παιχνιδιού

    Του Κ.Π. Αναγνωστόπουλου στο booksjournal
    καθηγητή στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

    Ο κ. Βαρουφάκης τα “κανε θάλασσα. Στο πιο σημαντικό, στο πιο κρίσιμο έργο της ζωής του προτίμησε να παίξει τον εαυτό του και όχι να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του. Γιατί; Διότι δεν κατάλαβε ότι «Αυτό είναι σοβαρό.» Και μάλιστα ιδιαζόντως σοβαρό, διότι οι αποφάσεις και η συμπεριφορά του είχαν (και έχουν ακόμη) να κάνουν με τη ζωή των άλλων.

    Πώς κατάφερε ο κ. Ιωάννης Βαρουφάκης μέσα σε ένα τρίμηνο να βρεθεί από την κορυφή του Ολύμπου στα Τάρταρα; Πώς φούσκωσε και ξεφούσκωσε το «φαινόμενο Βαρουφάκη» τόσο σύντομα; Αφήνω στην άκρη τα χιλιοειπωμένα περί στυλιστικών επιλογών και άλλα παρόμοια, επειδή καταρχάς με ενδιαφέρει κάτι που είχε πάρει διαστάσεις στο μυαλό των συμπατριωτών μας, αλλά για το οποίο σίγουρα δεν ευθύνεται ο υπουργός Οικονομικών. Αυτό ακουγόταν: η ανάθεση του υπουργείου Οικονομικών σε γνώστη της θεωρίας των παιγνίων αποτελεί τρόπον τινά εγγύηση ότι θα ευοδωθούν οι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας.

    Μια ιστορία πρώτα. Ένας εξέχων φιλόσοφος της επιστήμης συνάντησε κάποιον διάσημο θεωρητικό των αποφάσεων σε διάδρομο του πανεπιστημίου τους. Ο θεωρητικός των αποφάσεων βημάτιζε πάνω-κάτω μουρμουρίζοντας: «Τι θα κάνω; Τι θα κάνω;.»

    «Τι συμβαίνει Χάουαρντ;» ρώτησε ο φιλόσοφος.

    Ο θεωρητικός των αποφάσεων απάντησε: «Είναι φοβερό, Έρνστ. Έλαβα μια πρόταση από το Χάρβαρντ και δεν ξέρω αν πρέπει να τη δεχθώ.»

    «Γιατί Χάουαρντ;», αντέδρασε ο φιλόσοφος. «Είσαι από τους σημαντικότερους ειδικούς παγκοσμίως στη λήψη των αποφάσεων. Κατασκεύασε ένα δένδρο αποφάσεων, υπολόγισε τις πιθανότητες και τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, και προσδιόρισε ποια επιλογή μεγιστοποιεί την προσδοκώμενη χρησιμότητά σου.»

    Ενοχλημένος ο θεωρητικός των αποφάσεων απάντησε: «Έλα, Έρνστ. Αυτό είναι σοβαρό.»

    Αληθινή ή ψεύτικη, η ιστορία αυτή αποτυπώνει τη διάχυτη πλέον δυσπιστία μεταξύ των οικονομολόγων όσον αφορά την καταλληλότητα της θεωρίας των αποφάσεων γενικά και της θεωρίας των παιγνίων ειδικά ̶ μείζονα αναμφιβόλως επιστημονικά επιτεύγματα του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα ̶ τόσο για την πρόβλεψη της συμπεριφοράς των αποφασιζόντων όσο και ως οδηγός για το πώς πρέπει να δρουν σε ανταγωνιστικά περιβάλλοντα. Έτσι, δεν είναι διόλου εντυπωσιακό ότι ο Shaun Hargreaves Heap ισχυρίζεται ότι η χρήση της θεωρίας παιγνίων στις διαπραγματεύσεις της χώρας μας πρακτικά είναι μηδαμινής αξίας (http://www.bbc.com/news/magazine-31503875). Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια: ο Hargreaves Heap είναι συν-συγγραφέας με τον κ. Βαρουφάκη του βιβλίου Game Theory: A Critical Introduction. Και αναπόφευκτο συμπέρασμα: ούτε αναγκαία ούτε ικανή συνθήκη αποτελεί η γνώση της θεωρίας των παιγνίων για την ευόδωση των διαπραγματεύσεων.

    Συνεπώς, αλλού πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια της αποτυχίας του κ. Βαρουφάκη. Με υπερβαίνει το αν έχει ή όχι προσωπική ατζέντα. Ξεχνώ ότι με πληθωρική κιμπαριά αδιαφόρησε για τα 11 δισ. του ΤΧΣ. Παραβλέπω ότι το επίθετο από την περίφημη «δημιουργική ασάφεια» εξαερώθηκε τάχιστα, ως αναμένετο, αφήνοντάς μας στη μοναξιά της σύγχυσης. Από την άλλη, προσπερνώ ισχυρισμούς περί ιδιοτελούς συμπεριφοράς πουκαταλήγουν στο κακεντρεχές «έπιασε την καλή, θα γυρνάει τον κόσμο και θα βγάζει έναν σκασμό λεφτά από διαλέξεις», διότι δεν μου δίνει την αίσθηση ανθρώπου που του έλειψαν ή τον απασχόλησαν ποτέ τα χρήματα. Θεωρώ αυτονόητο, επίσης, ότι έτη φωτός τον χωρίζουν από έναν μπαγιάτικο, τριτοδιεθνιστικής οσμής, μαρξισμό(-λενινισμό) που ευδοκιμεί εντός του κυβερνώντος κόμματος.

    Η αδολεσχία του, όμως, υπήρξε μείζον πρόβλημα. Πολιτική επιπολαιότητα και μόνον προδίδει η περιττολογία ενός υπουργού οικονομικών ̶ πόσω μάλλον υπουργού χώρας που βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Ποιος θέλει να θυμάται ότι δασκάλευε την Ευρώπη για το πώς θα σωθεί ή τους Ιταλούς ότι το χρέος τους δεν είναι βιώσιμο; Δικαίωμά του να αποστρέφεται τα στερεότυπα, δικαίωμά του να τον αρρωσταίνουν οι κοινοτοπίες, αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η ακατάσχετη ροπή (ματαιοδοξία;) προς «σοφιστικέ» ατάκες αυξάνει εκθετικά τον κίνδυνο της ασυναρτησίας. Επί παραδείγματι, ομολογώ ότι μπερδεύομαι όταν τον ακούω να λέει «Φοβόμαστε, αλλά δεν είμαστε φοβισμένοι» και συγχρόνως ότι είναι «τρομοκρατημένος και εμβρόντητος» με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

    Εξάλλου, σύγχυση και εκνευρισμό μάλλον σκορπά, όταν δηλώνει ότι «βλέπει με σεβασμό τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, αλλά πως προκαλεί απογοήτευση το γεγονός ότι δεν έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, στο οποίο τα επιχειρήματα θα παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από τη σχετική ισχύ» (Τα Νέα, 20.05.2015). Ο Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ ερμήνευσε αυτή τη δήλωση ως προσβολή προς τον Σόιμπλε με την έννοια ότι καταχράται τη δύναμή του αντί να απαντά στα επιχειρήματα των άλλων. Εγώ κατάλαβα ότι εννοεί «Θεέ μου, γιατί να μη ζούμε σε έναν καλύτερο κόσμο;» Κάποιος άλλος ενδεχομένως θα μιλούσε για απερινόητη υπεροψία ενός καθηγητή ο οποίος, απολύτως βέβαιος ότι ερμηνεύει ορθά τον κόσμο, σηκώνει το δάκτυλό του στους συνομιλητές του λέγοντας «είστε άσχετοι, θα σας κολλήσω στον τοίχο με τα επιχειρήματά μου.» Εν πάση περιπτώσει, το πρόβλημα με τον κ. Βαρουφάκη είναι βαθύτερο.

    Στο Administrative Behavior, ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του 20ου αιώνα για το μάνατζμεντ, ο Herbert Simon παρομοιάζει τη διοίκηση με την ηθοποιία. Ο καλός ηθοποιός, ισχυρίζεται, πρέπει και να γνωρίζει και να παίζει καλά τον ρόλο του, διότι μια πετυχημένη παράσταση εξαρτάται και από το έργο και από το πόσο καλά ερμηνεύεται. Παρομοίως, «η αποτελεσματικότητα της διοικητικής διαδικασίας θα μεταβάλλεται συναρτήσει της αποτελεσματικότητας της οργάνωσης και της αποτελεσματικότητας με την οποία τα μέλη της εκπληρώνουν τους ρόλους τους.»

    Ο κ. Βαρουφάκης τα ‘κανε θάλασσα. Στο πιο σημαντικό, στο πιο κρίσιμο έργο της ζωής του προτίμησε να παίξει τον εαυτό του και όχι να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του. Γιατί; Διότι δεν κατάλαβε ότι «Αυτό είναι σοβαρό.» Και μάλιστα ιδιαζόντως σοβαρό, διότι οι αποφάσεις και η συμπεριφορά του είχαν (και έχουν ακόμη) να κάνουν με τη ζωή των άλλων.

    Το «δεν κατάλαβε» είναι ήπιος χαρακτηρισμός, όταν έχεις να κάνεις με εμμονική αναζήτηση της μοναδικότητας. Στα νιάτα σου, ας πούμε ότι δικαιούσαι να αφαιρείς ένα «ν» από το όνομά σου για να ξεχωρίσεις από τον σωρό. Οδεύοντας προς τα εξήντα σου και έχοντας αναλάβει κορυφαία δημόσια θέση, ξενίζει η σώνει και καλά αγνόηση των κανόνων του παιχνιδιού. Διότι οι μεν καλοπροαίρετοι θα χαρακτήριζαν αυτή την εμμονή γνησιότητα και αυθεντικότητα, ανυποκρισία και φυσικότητα. οι δε κακοπροαίρετοι παρατεταμένη εφηβεία. Δυστυχώς, όταν στραβώνουν τα πράγματα, όταν δηλαδή έρθει η ώρα της Ρίγας, δικαιώνονται, δικαίως ή αδίκως, οι δεύτεροι.

    ΥΓ. Διακινδυνεύω μια πρόβλεψη. Όταν καταλαγιάσουν τα πράγματα και αποτιμηθεί ψύχραιμα το πεντάμηνο αυτής της θορυβώδους, αλαλουμοειδούς και επώδυνης για τη χώρα διαπραγμάτευσης, οι πολέμιοι της λιτότητας θα καταλογίσουν μεγάλες ευθύνες στον κ. Βαρουφάκη και τον ΣΥΡΙΖΑ για υπονόμευση της αξιοπιστίας των πολιτικών κατά της λιτότητας. Εννοώ σοβαρούς μελετητές εντός και εκτός Ελλάδας. Όχι τους αιθεροβάμονες εντός και εκτός Ελλάδας. Η απουσία ενός στοιχειώδους σχεδίου με συγκεκριμένες, μη μαξιμαλιστικές προτάσεις υποκαταστάθηκε από ανοησίες (τζιχαντιστές), απειλές (Κούγκι), το «μια έτσι, μια αλλιώς» (θα πληρώνουμε στο διηνεκές το ΔΝΤ και δεν το πληρώνουμε). Είναι απίστευτο ότι ούτε μια νέα ιδέα δεν ακούστηκε από ένα κίνημα που αυτοπροσδιορίζεται ως ριζοσπαστικό και προοδευτικό, και ήθελε να αλλάξει την Ελλάδα και τη Ευρώπη.

  11. Ο/Η παλιά μου τέχνη λέει:

    http://www.capital.gr/epikairotita/3045979/bgazoun-apo-to-kadro-tis-psifoforias-themata-fotia

    Βγάζουν από το κάδρο της ψηφοφορίας θέματα-φωτιά

    Του Δημήτρη Γκάτσιου

    Το… μαξιλάρι των «120” επιχειρεί να προστατέψει το Μέγαρο Μαξίμου, τραβώντας από την ψηφοφορία της προσεχούς Τετάρτης για το δεύτερο πακέτο των προαπαιτουμένων, τόσο τις ρυθμίσεις για τις πρόωρες συντάξεις, όσο και τις ρυθμίσεις για τη φορολόγηση των αγροτών.

    Σύμφωνα με πηγές του Μεγάρου Μαξίμου, σε δύο εικοσιτετράωρα από σήμερα και στην κρίσιμη ολομέλεια θα συζητηθούν, για να πάρουν «πράσινο φως” ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, «ο οποίος αποτελεί μείζονα αναμόρφωση των διαδικασιών και ρυθμίσεων για το σύστημα πολιτικής δικαιοσύνης και μπορεί να επιταχύνει σημαντικά τη δικαστική διαδικασία και να μειώσει τα κόστη” και η ενσωμάτωση της οδηγίας BRRD, που αφορά την ασφάλεια των καταθέσεων, καθώς και την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων.

  12. Ο/Η Aκραίος Κεντρώος λέει:

    http://booksjournal.gr/slideshow/item/1280-το-μπρεστ-λιτόφσκ-του-τσίπρα

    Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

    Μπρεστ Λιτόφσκ και Αριστερή Παρένθεση.
    Επιστολή στον Μπαλαούρα

    Στις 17 Ιουλίου 2015, μιλώντας στο Mega, o βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μάκης Μπαλαούρας, αναφερόμενος στη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους, έκανε λόγο για το Μπρεστ Λιτόφσκ του Τσίπρα. Το περιστατικό ήταν η αφορμή για την ακόλουθη ανοιχτή επιστολή του καθηγητή Παναγιώτη Γκλαβίνη προς τον βουλευτή.

    Αξιότιμε κύριε Μπαλαούρα,

    Έμαθα για τη δήλωσή σας περί Μπρεστ Λιτόφσκ του κ. Τσίπρα. Ξέρετε –για τους λόγους που εξηγώ παρακάτω– εγώ πάλεψα για να μην έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, προκειμένου ακριβώς να μη ζήσει η χώρα ό,τι ακριβώς βιώνει σήμερα.

    Την παραμονή των εκλογών, λόγω Σαββάτου, επέλεξα να γράψω ένα άρθρο ιστορικό κι όχι πολιτικό, με σαφείς όμως πολιτικές αιχμές. Γι’ αυτό και ο υπέρτιτλος που του έβαλα ήταν «Σήμερα δεν κάνουμε Πολιτική, κάνουμε Ιστορία». Το άρθρο αυτό αφορούσε το Μπρεστ Λιτοφσκ και δημοσιεύτηκε στο Books’ Journal του Φεβρουαρίου και στη συνέχεια δυο φορές στο site του περιοδικού:

    http://booksjournal.gr/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/item/886-%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%84-%CE%BB%CE%B9%CF%84%CF%8C%CF%86%CF%83%CE%BA

    και

    http://booksjournal.gr/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/item/1148-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%84-%CE%BB%CE%B9%CF%84%CF%8C%CF%86%CF%83%CE%BA

    Εγώ, αγαπητέ κύριε Μπαλαούρα, ήξερα τους συναδέλφους μου πανεπιστημιακούς που θα στελέχωναν την Κυβέρνησή σας και ήξερα πού θα μας πήγαιναν. Ο λαός δεν τους ήξερε. Δεν σας ήξερε, αγαπητέ κύριε βουλευτά. Τώρα σάς έμαθε. Τώρα, όμως, είναι αργά για τη χώρα. Την καταστρέψατε, αξιότιμε κύριε, μέσα σε πέντε μόλις μήνες.

    Τώρα απομένει στον ίδιο τον αρχηγό σας να κλείσει την αριστερή παρένθεση. Πράγματι, σ’ αυτό έκανε λάθος ο Λαζαρίδης. Στο ότι την παρένθεση θα την έκλεινε ο Σαμαράς. Σ’ αυτό, όμως, μόνον. Διότι η παρένθεση πάντως έκλεισε, μόνο που την έκλεισε ο ίδιος ο Τσίπρας.

    Να ζητήσετε ένα συγγνώμη από όλους όσους κράτησαν τη χώρα όρθια αντιμετωπίζοντας τα ίδια διλήμματα που αντιμετωπίζετε κι εσείς σήμερα. Αφού τα δημιουργήσατε, όμως…

    Ένα συγγνώμη. Ένα…

    Σας χαιρετώ

    Παναγιώτης Γκλαβίνης

  13. Ο/Η Aκραίος Κεντρώος λέει:

    https://www.facebook.com/petros.tatsopoulos?fref=nf

    Petros Tatsopoulos

    ·

    .

    Γιώργος Kατρούγκαλος: «Η συμφωνία δεν είναι Βάρκιζα. Δεν παραδώσαμε τα όπλα»… Κατρούγκαλε, μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο πνευματώδες και πιο λογοτεχνικό και πιο πολιτικά ορθό, αλλά λέω, ειδικά αυτή τη φορά, προς χάριν σου, να μην μπω στον κόπο. Γάμησέ μας, ρε πλούσιε τζιτζιφιόγκο, με τις γραβατίτσες σου και τα μαντηλάκια σου και τα ποσοστά σου επί των επαναπροσλήψεων. Γάμησέ μας, ρε καραγκιόζη, εσύ και τα άλλα τσόλια, όπως το βλίτο της Κοζάνης, που μπερδεύετε τη Βάρκιζα και το αντάρτικο με τις ξαπλώστρες στη Λούτσα. Νισάφι πια. Βουλώστε το, παράσιτα. Αν δεν έχετε τσίπα να ζητήσετε συγγνώμη από τον κόσμο της Αριστεράς, τουλάχιστον βουλώστε το.

    Petros Tatsopoulos

    .

    Η Ραχήλ Μακρή προσκύνησε στο μοναστήρι του και ζήτησε από τον άγιο Εφραίμ να την βοηθήσει στη δεύτερη κύησή της. Ο άγιος την βοήθησε και η Ραχήλ έδωσε το όνομά του στο παιδί της. Τον ίδιο άγιο είδε σε όραμα η Σταυρούλα Ξουλίδου, όπου και την προέτρεψε στο δημοψήφισμα να ψηφίσει «Όχι». Η Ξουλίδου τελικά με σπαραγμό καρδίας ψήφισε «Ναι», γιατί ο Πάνος Καμμένος -άγιος εν αναμονή- της είπε τελευταία στιγμή ότι θα της πάρει ο διάολος όλο της το σόι. «Ναι» ψήφισε και ο Παύλος Χαϊκάλης παραβλέποντας τον αστρολογικό του χάρτη που, σε κάθε άλλη περίπτωση, ακολουθεί τυφλά -παράβλεψη που τον ωφέλησε: έγινε υπουργός. Όχι, ρε φίλε. Όχι άλλη Αριστερά. Overdose πια. Ο Μαρξ παίζει ντραμς με τα κόκαλα του Λένιν

  14. Ο/Η trol λέει:

    http://www.eyedoll.gr/ngine/article/5063/%CE%BF%CE%B9-%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B4

    Οι Λαφαζάνηδες του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ
    20/07/2015

    Λίγες ώρες πριν, δημοσιεύτηκε η είδηση ότι η κυβέρνηση αφαίρεσε από το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί την Τετάρτη στη Βουλή, τις παραγράφους που αφορούν στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και στη φορολογία των αγροτών.

    Όπως διαβάσαμε, η κυβερνητική δικαιολογία είναι ότι δεν περιλαμβάνονται στα προαπαιτούμενα για να κλείσει η συμφωνία.
    Δεν είναι προαπαιτούμενο των «ξένων τοκογλύφων».
    Φαίνεται ότι δεν είναι ούτε και δικό μας προαπαιτούμενο.

    ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!
    ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΕΡΊΔΙΟ.
    ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.
    ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΠΕΙΔΗ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, ΤΑ ΒΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΥΖΙΝΕΣ ΤΗΣ ΖΗΜΕΝΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΕΣ.
    ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΜΑΣΤΕ. ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

    Κανείς από τους κυβερνητικούς και τους αντιπολιτευόμενους αυτούς αγύρτες, δεν λέει τι θα πάθουν οι αφορολόγητοι αγρότες και οι πρόωροι συνταξιούχοι, αλλά και η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών, αν σε λίγες μέρες σύσσωμη η πολιτική ηγεσία των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας πετάξει έξω από την Ευρώπη και από το ευρώ, αφού δεν θα έχουμε τηρήσει τη συμφωνία.

    Τη συμφωνία που υπόγραψε ένας πολιτικός αρχιτυχοδιώκτης, ένα άεργο άτομο, που από μειράκιο στις σχολικές καταλήψεις ξημέρωσε πρωθυπουργός με τη στρεβλή θέληση ενός πολιτικά ευνουχισμένου λαού, που βλέπει απαθής την καταστροφή του να πλησιάζει λάου-λάου, ανίκανος να κατανοήσει τί πρόκειται να συμβεί.

    Μία απερίγραπτα «λίγη» προσωπικότητα, για να πάρει όχι τη σωστή, αλλά έστω οποιαδήποτε απόφαση, ένας πτωχαλαζών υποκριτής, που καθύβρισε όλη την Ευρώπη με μεταμπολσεβίκικους αλαλαγμούς, ένας εκπληκτικού θράσους προπέτης, που υπερχρεωμένος και αναξιόπιστος ζητά δανεικά υβρίζοντας και απειλώντας!

    Όλοι φίλοι των αγροτών και των συνταξιούχων είναι. Φίλοι του λαού.

    Εκλογές έρχονται. Συμφωνία κυρίων κάνουν οι άνθρωποι μεταξύ τους.

    Στην πλάτη μας.

    Είναι το μόνο που ξέρουν, το μόνο που θέλουν, το μόνο που μπορούν.
    Τζαμπατζήδες της κοινοβουλευτικής μαγκιάς, επιβήτορες της ελπίδας μας για το αύριο, βιρτουόζοι του τσίρκου φιλολαϊκής πλειοδοσίας.
    …………………………

  15. Ο/Η ανώνυμος λέει:

    εικόνες

    http://goo.gl/bXczGV

  16. Ο/Η της Γεροβασίλη λέει:

    Κουλτούρα να φύγουμε

    • Ο/Η Aισθαντική κυρία που διαβάζει ποίηση λέει:

      Quelle politique pour la culture ?

      Η Όλγα – 1997

      Στίχοι: Ντίνα Μπατζιά
      Μουσική: Νίκος Μαϊντάς

      Magic de Spell

      Ντύθηκε να πάει βόλτα
      έβαλε άρωμα και κραγιόν
      Όλοι την ξέρανε σαν Όλγα
      με το δικτυωτό καλσόν

      Θέλαν όλοι πολυτέλεια
      με χαμόγελα και εξτρά
      από του έρωτα την ιέρεια
      κι η Όλγα μπαίνει στα σκατά

      Μα εγώ ξέρω για την Όλγα
      που κρατάει από τον Βόλγα
      κάθε νύχτα κάθε μέρα
      πνίγεται και θέλει αέρα

      Στα σαλόνια και στα στέκια
      την πατρίδα αναπολεί
      έμαθε τι είναι ψέμα
      μέσα σε χρυσό κλουβί

      Σ’ ένα ραντεβού κλεισμένο
      πήγε γι’ άλλη μια φορά
      θα `τανε το τελευταίο
      το σκεφτόταν σοβαρά

      Μα εγώ ξέρω για την Όλγα
      που κρατάει από τον Βόλγα
      κάθε νύχτα κάθε μέρα
      πνίγεται και θέλει αέρα

      Κάποιο βράδυ υστερία
      είπε στην υπηρεσία
      πες στον γέρο παπαγάλο
      πνίγομαι δεν πάει άλλο

  17. Ο/Η Θεούσα Γεροβασίλη λέει:

    ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
    Η «πρώτη φορά» αριστερή κυβέρνηση φέρνει το Αγιο Φως με το πρωθυπουργικό Embraer

    28|04|2016 19:52

    Με το αεροσκάφος Embraer-209 της Πολεμικής Αεροπορίας θα γίνει η μεταφορά του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα στο Μετόχι του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα, λίγες ώρες πριν από την Ανάσταση.

    Το αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας θα απογειωθεί από την 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευσίνα στις 7 το πρωί

    μεταφέροντας μεταξύ άλλων, την κυβερνητική εκπρόπσωπο Ολγα Γεροβασίλη, τον υφυπουργό Εξωτερικών Γιάννη Αμανατίδη

    και εκπροσώπους και του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα, με προορισμό το Ισραήλ.

    Το Embraer-209 είναι προγραμματισμένο να απογειωθεί από το Ισραήλ στις 4 το απόγευμα και θα προσγειωθεί στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, όπου θα γίνει η επίσημη υποδοχή του Αγίου Φωτός, κατά την οποία, άγημα των Ενόπλων Δυνάμεων θα αποδώσει τιμές.

    Πηγή: Η «πρώτη φορά» αριστερή κυβέρνηση φέρνει το Αγιο Φως με το πρωθυπουργικό Embraer | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/264555/i-proti-fora-aristeri-kyvernisi-fernei-agio-fos-me-prothypoyrgiko-embraer#ixzz479rmdN74

  18. Ο/Η laskaratos λέει:

    Τις ανόητες-προσχηματικές-αποπροσανατολιστικές «συνταγματικές μεταρρυθμίσεις», που δήθεν προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, θα τις βρείτε τις περισσότερες στις παλιότερες «προτάσεις» της Πολάν και του κόμματος Αβραμόπουλου, είναι κλασσικές σαπουνόφουσκες. Δεν θα φτάσουν ποτέ ούτε καν στην απόπειρα υλοποίησής τους, είναι αστείες και έξω από κάθε προοδευτική ανάγκη, επικοινωνιακές φιοριτούρες τρίτης δαλογής.
    Το σοκαριστικό είναι το εξωθεσμικό δημοψήφισμα (πάλι «δημοψήφισμα»; μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου;) στο οποίο αναφέρθηκε η πανάσχετη, φιλόδοξη και αμετροεπέστατη κυρία, που αποκαλύπτει αντιδημοκρατικές, ολοκληρωτικές λαϊκίστικες μεθόδους. Ο κ.Βενιζέλος έχει απόλυτο δίκιο και είναι άκρως ανησυχητικό πως μόνο αυτός επεσήμανε αυτήν την έστω φραστική εκτροπή, γιατί στην πράξη τίποτα από αυτά δεν θα υλοποιηθεί, είναι η προσπάθεια του ΤΙΠΟΤΑ να προσποιηθεί πως προγραμματίζει ΚΑΤΙ:

    Ευ.Βενιζέλος:

    Η διαβούλευση με την κοινωνία και τα κόμματα δεν υποκαθιστά το ρόλο της αναθεωρητικής Βουλής που επεξεργάζεται και συντελεί την αναθεώρηση με αυξημένη πλειοψηφία έχοντας προς τούτο ρητή εντολή από το εκλογικό σώμα.

    Στην ελληνική συνταγματική ιστορία συνταγματικές αλλαγές με «διαβούλευση» και «δημοψήφισμα» επιχείρησε μόνο η δικτατορία το 1968 και το 1973.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s