Για να ζήσει η χώρα: ΝΑΙ!

[Υπάρχει βεβαίως το ΝΑΙ του νεοφιλελευθερισμού, της ταξικής αλαζονείας, της αδιαφορίας για τους φτωχούς. Υπάρχει όμως και το ΝΑΙ της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δημοκρατικής παράδοσης, της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό το άλλο ΝΑΙ πρέπει να ακουστεί δυνατά και διακριτά αυτές τις κρίσιμες μέρες]

nai3.7.15b

Από τον ΣΤΑΥΡΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ 
Όποιος έζησε το δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974 αισθάνεται πολύ δυσάρεστα για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε τούτο το δεύτερο δημοψήφισμα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Μέσα σε πέντε μέρες καλούνται οι πολίτες να αποφασίσουν για μια οικονομική πρόταση, μη οριστική, την οποία δεν έχουν διαβάσει και πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να διαβάσουν. Αν προσθέσουμε και τις ρυθμίσεις της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, με την οποία αλλάζουν οι ισχύοντες κανόνες για τη συγκρότηση των επιτροπών υποστήριξης του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ, η αντιδημοκρατικότητα του παρόντος δημοψηφίσματος, με την επίκληση πάντα του λαού, πολλαπλασιάζεται. Ας είναι. Η Βουλή έκανε δεκτή την πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την προσθήκη και της ψήφου των βουλευτών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, και επομένως το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί.

Η κυβέρνηση που αποφάσισε τούτο το δημοψήφισμα αποτελεί μοναδικό φαινόμενο, σε όλο τον πλανήτη, και δίχως ιστορικό προηγούμενο: ειρηνική συνύπαρξη κομμουνιστών και ακροδεξιών εθνικιστών. Ορισμένοι καλοπροαίρετοι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ πίστεψαν αρχικά ότι επρόκειτο για μια αναγκαστική, με βαριά καρδιά, συγκατοίκηση, προκειμένου να εξασφαλίζεται η υπερψήφιση των νομοσχεδίων στη Βουλή. Οι βουλευτές των ΑΝΕΛ θεωρήθηκαν βολικοί και φτηνοί σύμμαχοι που αγοράζονταν με κάνα δυο υπουργεία. Μέγα λάθος. Ανάμεσα στα δύο κόμματα φάνηκε ότι υπάρχει σύμπνοια. Οι βουλευτές και υπουργοί της συγκυβέρνησης μιλάνε όλοι τους την ίδια γλώσσα, μια εύκολη γλώσσα που περιέχει λίγες λέξεις: «περηφάνια», «αξιοπρέπεια» και κυρίως τα αρνητικά μόρια «όχι» και «δεν», που τα κολλάνε σε άλλα λίγα ουσιαστικά ή ρήματα («όχι στην ταπείνωση», «δεν θα υποταχθούμε», και υπόρρητα «όχι στην Ευρώπη»). Όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου, με συμμετοχή του ΛΑΟΣ, έβγαλα ένα μικρό βιβλιαράκι, με τον τίτλο Ανίερη συγκυβέρνηση (Πόλις 2011). Αν έγραφα για την παρούσα συγκυβέρνηση, θα χρησιμοποιούσα πάλι το ίδιο επίθετο, μα αυτή τη φορά στον υπερθετικό βαθμό.

Αυτή λοιπόν η κυβέρνηση Κνιτών και εθνικιστών, προσήλθε στις διαπραγματεύσεις με τους σκληρούς εταίρους –δεν το ήξερε;– εντελώς ανέτοιμη και απροετοίμαστη, με έναν άνθρωπο εντελώς ακατάλληλο ως υπουργό Οικονομικών, χωρίς στόχους και σχέδιο, παίζοντας, τζογάροντας και κοροϊδεύοντας, αλλά και με παραληρηματικές ταυτόχρονα ιδέες επαναστατικού μεγαλείου, ότι θα ηγηθούμε ως Έλληνες του αγώνα των ευρωπαϊκών λαών για την απελευθέρωσή τους από τα δεσμά των τραπεζιτών. Πολλή συζήτηση γίνεται τώρα τελευταία αν υπήρχε εξαρχής σχέδιο ρήξης, οπότε οι διαπραγματεύσεις ήταν συνειδητά προσχηματικές, ή αν τα πράγματα οδηγήθηκαν στη ρήξη, από μια σειρά μικρών και μεγάλων λαθών. Θεωρώ ότι αυτό είναι ένα ερώτημα για το μέλλον. Για το σήμερα, είτε το ένα ισχύει είτε το άλλο, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Οι διαπραγματεύσεις, πραγματικές ή προσχηματικές, όπως ήταν φυσικό, ναυάγησαν. Η κυβέρνηση βρέθηκε σε αδιέξοδο. Ακόμη και αν γινόταν δεκτή από τους εταίρους η τελευταία πρότασή της και υπογραφόταν συμφωνία, η συμφωνία αυτή δεν θα ψηφιζόταν στη Βουλή από πολλούς βουλευτές της και, αν ψηφιζόταν, δεν θα εφαρμοζόταν από πολλούς υπουργούς της. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από μια τέτοια συμφωνία δεν θα μπορούσε να σταθεί, θα γινόταν κομμάτια, θα έχανε τον κόσμο του. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός, προκειμένου να σώσει το κόμμα του και άρα τον εαυτό του, έπαιξε τη χώρα στα ζάρια. Τόσο απλά, τόσο κυνικά.

Τι κάνουμε λοιπόν τώρα; Λέμε ΝΑΙ στη συμφωνία, χωρίς να παραλείπουμε να τονίζουμε ότι η σημερινή Ευρώπη είναι μια νεοφιλελεύθερη Ευρώπη, στην οποία ξηλώνεται σιγά σιγά το κράτος πρόνοιας, μια Ευρώπη στην οποία κυριαρχούν δυνάμεις ταξικής αλαζονείας και σκληρότητας, στην οποία υποχωρεί η ίδια η δημοκρατία. Και επίσης ότι η συμφωνία είναι δυσμενής και δυσβάστακτη για τη χώρα. Το ΝΑΙ δεν είναι ιδεώδης λύση, εδώ που φτάσαμε όμως δεν υπάρχουν ιδεώδεις λύσεις. Άλλωστε το ΝΑΙ δεν αποτελεί οικονομική λύση, ανοίγει απλώς τον δρόμο για πολιτική λύση. Το ΟΧΙ οδηγεί στην πλήρη καταστροφή. Ανάμεσα στον θάνατο (ΟΧΙ) και στη συνέχιση της ζωής με λαβωματιές (ΝΑΙ), διαλέγουμε το δεύτερο.

Αποτελεί ερώτημα ωστόσο τι είναι αυτό που οδηγεί πολλούς συμπολίτες μας στο ΟΧΙ, όταν μάλιστα κανείς, απολύτως κανείς, ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δεν τους εξηγεί τι θα γίνει την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, αν επικρατήσει το ΟΧΙ. Τους οδηγεί άραγε σε αυτή την επιλογή η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, αυτή η ίδια δηλαδή που τους οδήγησε αφελώς να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ; Αστεία πράγματα. Τώρα που η χρεοκοπία ξεκίνησε πραγματικά, ξέρουν πια ότι μόνο μαύρες μέρες τους περιμένουν. Εκείνο που τους οδηγεί σε αυτή την αυτοκαταστροφική επιλογή είναι, πιστεύω, ο διάχυτος αριστερο-εθνικολαϊκισμός, όλη αυτή η ρητορική της εθνικής περηφάνιας. Το Κούγκι και ο Ζάλογγος της παραδοσιακής εθνικής ρητορείας έρχονται να διασταυρωθούν με τον μαρτυρικό ηρωισμό της Αριστεράς. Σε αυτή την πορεία προς τον θάνατο με το κεφάλι ψηλά η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ αποκαλύπτει όλη τη σημασία της.

Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι τραυματισμένοι συμπολίτες μας, δικαιολογημένα θυμωμένοι, που παίρνουν τον δρόμο της καταστροφής (ΟΧΙ), την οποία βλέπουν καθαρά μπροστά τους, με το επιχείρημα πως δεν έχουν τίποτε να χάσουν, ότι ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Και όμως έχουν να χάσουν πολλά. Είναι άλλο να είσαι άνεργος σε μια χώρα που στέκεται στα πόδια της, που έχει νοσοκομεία και σχολεία, ένα κάποιο πλαίσιο αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, και εντελώς άλλο σε μια εξαθλιωμένη χώρα όπου δεν λειτουργεί τίποτε, άλλο δηλαδή να είσαι άνεργος στη λαβωμένη Ελλάδα και άλλο στο Αφγανιστάν. Αυτό βέβαια είναι ένα ορθολογικό επιχείρημα που δεν το ακούνε εύκολα οι αναγκεμένοι άνθρωποι. Πρέπει όμως να τους πείσουμε, αυτές τις λίγες μέρες που απομένουν μέχρι το δημοψήφισμα. Όσοι καλοπροαίρετοι, φτωχοί άνθρωποι –δεν μιλώ για τους φανατικούς– ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, με την ελπίδα ότι θα ανακουφίσει τα βάσανά τους, πρέπει να πειστούν ότι η ελπίδα τους δεν βρίσκεται εκεί.

Το μεγάλο ρεύμα τού ΝΑΙ πρέπει να διαμορφωθεί, διαμορφώνεται ήδη, από πολλά ρυάκια, από πολλές τάσεις. Υπάρχει βεβαίως το ΝΑΙ του νεοφιλελευθερισμού, της ταξικής αλαζονείας, της αδιαφορίας για τους φτωχούς. Υπάρχει όμως και το ΝΑΙ της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δημοκρατικής παράδοσης, της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό το άλλο ΝΑΙ πρέπει να ακουστεί δυνατά και διακριτά αυτές τις κρίσιμες μέρες.

©Σταύρος Ζουμπουλάκης – Athens Review of Books

This entry was posted in Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

11 απαντήσεις στο Για να ζήσει η χώρα: ΝΑΙ!

  1. Ο/Η Σαλταδόρος λέει:

    Υπάρχει βεβαίως το ΝΑΙ του νεοφιλελευθερισμού, της ταξικής αλαζονείας, της αδιαφορίας για τους φτωχούς. Υπάρχει όμως και το ΝΑΙ της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δημοκρατικής παράδοσης, της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό το άλλο ΝΑΙ πρέπει να ακουστεί δυνατά και διακριτά αυτές τις κρίσιμες μέρες

    ΝΑΙ στο κλασικό αιώνιο νεοελληνικό βόλ€μα (και στις ευρωφανείς ιδεοληψίες που το διαιωνίζουν)

    Η ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ
    Το δίλημμα του δημοψηφίσματος δεν είναι το «Μένουμε Ευρώπη ή Πάμε Κάπου Αλλού». Είναι το εάν το βόλεμα αποτελεί ευρωπαϊκή αξία.
    http://hypnovatis.blogspot.de/2015/07/blog-post_3.html

  2. Ο/Η Κάσυ Διάρη ΟΧΙ λέει:

    Ενώ ο κασιδιάρης αφέθηκε προχτές ελεύθερος (για να συμμετάσχει στην εκστρατεία του ΟΧΙ;) 8 μήνες πριν συμπληρωθεί το 18μηνο, παρά την αντίθεση του αρμόδιου Εισαγγελέα:

    http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6.html

    Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

    Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και πάλι τόλμησε!

    Μάζεψε σ’ ένα βιβλίο οκτώ κείμενά του που αναφέρονται στη σχέση Χρυσής Αυγής και Εκκλησίας και έχουν δημοσιευθεί την τελευταία διετία, οπότε και ενέσκηψε το φαινόμενο.

    Το πρώτο από τα κείμενα του μικρού αυτού βιβλίου γράφτηκε τον Μάιο του 2012, την επαύριο της πρώτης μεγάλης εκλογικής επιτυχίας της Χρυσής Αυγής. Το δεύτερο σχετίζεται με τη βίαιη δημόσια εμφάνισή της προς υπεράσπιση της Ορθοδοξίας, με αφορμή τη θεατρική παράσταση του «Corpus Christi» στην Αθήνα. Η οπτική του κειμένου αυτού, που έχει ως θέμα του τη βλασφημία, ορίζει την οπτική και των άλλων τεσσάρων κειμένων που ακολουθούν: η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, η παγανιστική, αντισημιτική, αντιισλαμική και ό,τι άλλο κακό βάλει ο νους του ανθρώπου, είναι ταυτόχρονα και μια αντιχριστιανική οργάνωση.

    Στα έξι αυτά κείμενα προστέθηκαν δύο παλαιότερα για τον Ορθόδοξο αντισημιτισμό και φονταμενταλισμό, γιατί ο συγγραφέας έκρινε ότι το πνευματικό κλίμα που περιγράφουν φωτίζει τους λόγους οι οποίοι εμποδίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία να αποδοκιμάσει δίχως περιφράσεις τη Χρυσή Αυγή.

    Το βιβλίο με τον τίτλο Χρυσή Αυγή και Εκκλησία (σ. 115) κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Πόλις πριν λίγες μέρες και ήδη έγινε η πρώτη αναφορά στο Βήμα της περασμένης Κυριακής, με τον ίδιο τον Ζουμπουλάκη να εξηγεί αυτή τη σχέση, την οποία συνοψίζει ο συγγραφέας ως εξής:

    Η Ιεραρχία δυσκολεύεται να αποκηρύξει ρητά τη Χρυσή Αυγή γιατί έχει στους κόλπους της ανθρώπους που, κατά το μάλλον ή ήττον, είναι υπέρ της Χρυσής Αυγής ή είναι απλώς συμπαθούντες. Επιπλέον νιώθει ότι αυτός ο κόσμος που στρέφεται προς τη Χρυσή Αυγή είναι δικός της και δεν επιθυμεί να συγκρουστεί μαζί του. Δεν το κάνει όμως γιατί αυτό προϋποθέτει πρωτίστως μια αυτοκριτική τομή, να επανατοποθετήσει δηλαδή τον ρόλο της απέναντι στην πολιτική και την κοινωνία.

    Ο Ζουμπουλάκης δεν μασάει τα λόγια του και γράφει σ΄ ένα από τα κείμενά του ότι «έχουμε τρεις επισκόπους, τον Πειραιώς Σεραφείμ, τον Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο και τον Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέα, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί υπέρ της Χρυσής Αυγής. Ο Πειραιώς δεν έχει εκφραστεί ρητά υπέρ της Χρυσής Αυγής». Και στη συνέχεια αναφέρεται στην περίφημη μήνυση του Πειραιώς εναντίον των συντελεστών της παράστασης Corpus Christi, η οποία έγινε με την παρουσία Χρυσαυγιτών βουλευτών.

    Επίσης, τα δύο τελευταία κείμενα του βιβλίου είναι …αφιερωμένα, θα λέγαμε, στον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ. Το ένα αναφέρεται σε αντισημιτικές δηλώσεις του Πειραιώς (ο Ζουμπουλάκης ψέγει και τον Γλυφάδας Παύλο για την συμπαράστασή του στον Πειραιώς) και το άλλο στα περίφημα «αναθέματα» που εκφώνησε ο Πειραιώς την Κυριακή της Ορθοδοξίας 2012. Ξαναδιαβάζοντας το κείμενο του Ζουμπουλάκη αναμένω με ανυπομονησία τα φετινά αναθέματα του Αγίου Πειραιώς!

    Στο Βήμα της Κυριακής επισημαίνεται το γεγονός:

    Είναι ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, στον οποίο επανέρχεται ο Ζουμπουλάκης στο βιβλίο, ο τύπος του ελληνορθόδοξου φονταμενταλιστή; «Απολύτως! Ο τύπος που περιγράφετε είναι ένας μανιχαϊστής, θεωρεί συλλήβδην τη Δύση «αιρετική» και την Ανατολή την ορθοτομή της αληθείας. Πάνω σε αυτή τη διάκριση σωρεύονται τόσα πράγματα: ο συνωμοσιολογικός αντισημιτισμός, η άρνηση κάθε ανανέωσης και αλλαγής, η ακαμψία επί της σεξουαλικής ηθικής, η ομοφοβία».

    Ο Ζουμπουλάκης δε διστάζει να κατηγορήσει και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για την ατολμία του να πάρει θέση απέναντι στον Πειραιώς και τους άλλους επισκόπους που …φλερτάρουν – τουλάχιστον! – με τη Χρυσή Αυγή ή εκφράζουν φονταμενταλιστικές θέσεις.

    Θα επανέλθουμε στο θέμα.

    Επί του παρόντος σημειώνουμε ότι η Διοικούσα Εκκλησία, δεν έχει, και μάλλον δεν θέλει να απαντήσει στον Ζουμπουλάκη, ο οποίος είναι ο πρώτος διανοούμενος που λέει τα πράγματα με ονοματεπώνυμο! Δεν κρύβεται πίσω από γενικολογίες ή αοριστολογίες. Ο λόγος του είναι ως ρομφαία δίστομος οξεία εκπορευομένη, και δεν επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες απ’ αυτές που ο ίδιος ο συγγραφέας δίνει.

    Η Εκκλησία της Ελλάδος ακόμα πάσχει από μιαν απίστευτη ενδοστρέφεια και από ένα νεο-συντηρητισμό, που διατηρεί πολλά χαρακτηριστικά από εκείνα του μετεμφυλιακού – φευ! – κράτους. Υπάρχει άραγε προοπτική για μια μεγάλη Έξοδο;

  3. Ο/Η Σαλταδόρος λέει:

    Και ο σοσιαλ(θεο)δημοκράτης Άνθιμος επίσης, λέει ΝΑΙ στο ευρώ.
    Τελικά, είναι πολλά τα λ€φτά…

    http://www.tribune.gr/religion/news/article/150572/o-anthimos-dilose-oti-tha-psifisi-ne-dite-pos-antedrase-to-pimnio-vinteo.html

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Είναι πράγματι πάρα πολλά τα λεφτά που με τη συνενοχή του ΣΥΡΙΖΑ βουτάει η Εκκλησία από τα ευρωπαϊκά προγράμματα και ακόμη περισσότερα τα αφορολόγητα αφού ο βαρουφάκης δεν ντράπηκε να δηλώσει σε γαλλικό περιοδικό πως η Εκκλησία δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ επειδή δεν έχει (που έχει) εισοδήματα από τα ακίνητα, υπονοώντας πως ο ΕΝΦΙΑ είναι τάχα φόρος εισοδήματος.

      • Ο/Η Σαλταδόρος λέει:

        Ενώ δεν βούταγε τα ίδια ακριβώς λεφτά με τη συνενοχή των «ευρωπαϊστών» κάθε είδους (των σοσιαλδημοκρατών και άλλων αληθινών αριστερών -όλοι το ίδιο αληθινοί είναι- συμπεριλαμβανομένων).
        Τα τριτοκοσμικά βλαχαδερά είναι τριτοκοσμικά βλαχαδερά απ’ όπου κι αν προέρχονται (και ειδικά όσοι -κι όσο πιο πολύ- νομίζουν ότι είναι ευρωπαίοι).
        Στην Ελλάδα ζείτε και έλληνες θα μείνετε. Αν θέλετε να γίνετε ευρωπαίοι θα πρέπει να αντιληφθείτε ότι «το ΝΑΙ της κοινωνικής αλληλεγγύης και της δημοκρατικής παράδοσης» (που φυσικά δεν είναι αποκλειστικότητα της … σοσιαλδημοκρατίας, όπως την επικολάτε ακριβώς δίπλα τους) σημαίνει αναπόδραστα ΟΧΙ «στον νεοφιλελευθερισμό, στην ταξική αλαζονεία και στην αδιαφορία για τους φτωχούς».
        Γι’ αυτό το ΟΧΙ έχυσαν το αίμα τους κάποτε οι λαοί της Ευρώπης. Κι όχι για να βολ€ύονται οι νεοφιλελεύθεροι θεο(σοσιαλδημο)κράτες που τις τελευταίες μέρες παριστάνουν τους ευρωπαίους.

        Όπως καταλάβατε δεν μιλάτε με συριζαίο. Οπότε τα ανάλογα «επιχειρήματα» δεν έχουν νόημα στην περίπτωση.

  4. Ο/Η Κλαζομενευς λέει:

    Εμενα με επεισε ο Σακης Ρουβας! Θα ψηφισω Ναι!

  5. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Καὶ μὲ ναὶ καὶ μὲ ὄχι ἀναπτυξιακὰ προγράμματα δὲν προβλέπονται. Ἐξ’ἄλλου θὰ γινώταν ὅτι καὶ τὴν δεκαετία τοῦ ’80, ἐὰν δὲν ὑπάρξει ἐπίβλεψις ἀπ’εὐθείας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό. Ὅμως γιατί νὰ δημιουργήσουν ἀνταγωνιστὲς οἱ Γερμανοὶ καὶ πάλι θὰ ἐθίγετο ἡ ῥωμέικη «ἀξιοπρέπεια».
    Ὁ τρόπος σκέψεως θὰ μείνει ὁ ἴδιος· βυζαντινός.
    Εἶναι θέμα πολιτισμικό. Ἢ Ἕλληνισμός, ἢ κάποιος τύπος Μονοθεϊσμοῦ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s