H Aριστερά απέναντι στο ΝΑΙ και στο ΟΧΙ

[Το γιατί φτάσαμε ως εδώ το εξηγεί άριστα η νεότερη Ιστορία μιας χώρας που κυβερνήθηκε από μαυρόψυχους παπάδες, λούμπεν μεγαλοαστούς, ταγματασφαλίτες που έγιναν στρατηγοί, και από κάθε λογής παρακρατικούς, κομματικούς και απατεώνες, κολυμπώντας στον εθνικισμό και στη θρησκοληψία]

aristera3july15

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Έβαλα την φωτογραφία του Μιχάλη Παπαγιαννάκη για να θυμίσω πως ενώ ήταν έτοιμη η υποψηφιότητά του για τη Δημαρχία της Αθήνας, ο Αλέκος Αλαβάνος τον πρόδωσε για χάρη κάποιου άγνωστου νεαρού. Η Ειμαρμένη βέβαια απέδωσε στην πράξη του αυτή τη δίκαιη τιμωρία. Ο νεαρός που κατεχόταν από ασίγαστη φιλοδοξία και δεν ντράπηκε  να παραμερίσει τον καλύτερο ευρωβουλευτή μας, πρόδωσε αργότερα με τη σειρά του τον ευεργέτη του, ο οποίος έκτοτε εξελίχθηκε σε μια γραφική περιθωριακή φιγούρα, που υπερασπίζεται την οργή αυτών που καίνε κινηματογράφους και ο ίδιος λανσάρει τη δραχμή. Όποιος συγκρίνει τη στοχαστική μορφή του Παπαγιαννάκη με τις καρτουνίστικες φιγούρες των πρωταγωνιστών του ΣΥΡΙΖΑ, τον Γιάνη, το Στρατούλη, τον Μητρόπουλο, τη Ζωή, τη Ραχήλ, το Μιχελογιαννάκη, τον Λεουτσάκο, τον Κοτζιά, τον Πετράκο, το Διαμαντόπουλο, τον Ήσυχο,  θα μελαγχολήσει. Ο κύκλος της Νέμεσης δεν έχει κλείσει και την Κυριακή συμβολικά η ευρωπαϊκή ψήφος αυτών που κατοικούν σήμερα στην πατρίδα του Ομήρου, του Αριστοτέλη και του Ευριπίδη θα στείλει ελπίζω το νεαρό οιηματία στο σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.

Είπα άγνωστος για τον ανελλήνιστο και άμουσο πλην πολυμήχανο νεαρό,  αλλά τον αδίκησα. Είχε στο ενεργητικό του ήδη μια τηλεοπτική εμφάνιση στην εκπομπή της ευσεβούς Παναγιωταρέα, με την ιδιότητα του μαθητή, ο οποίος είχε λουκετώσει το δημόσιο σχολείο στο οποίο εξόδοις των φορολογούμενων φοιτούσε, ποιος ξέρει με ποια επινοημένα αιτήματα, από αυτά που εφευρίσκουν τα κακομαθημένα Ρωμιόπουλα για να εξασφαλίσουν το κεκτημένο 10ήμερο της τεμπελιάς τους, κάπου εκεί στα τέλη του Νοέμβρη. Είναι δε τόσο ριζοσπαστικοποιημένη αυτή η νεολαία που λίγα χρόνια μετά δίνει στη Δεξιά στα Πανεπιστήμια ένα για χρόνια σταθερό 40% και στη νεολαία του κόμματος του περί ου ο λόγος, τον αριθμό των δαχτύλων της δεξιάς παλάμης, ακόμη και τώρα που ο παλιός αρχηγός της παριστάνει τον πρωθυπουργό. Παρακμής γέννημα για την Παιδεία μας οι καταλήψεις, δείγμα εξευτελισμού γονιών, δασκάλων, Πολιτείας, κυοφόρησε το τέρας που θέλει να οδηγήσει την Ελλάδα στην έρημο του βαλκανικού ραγιαδισμού, του ασιατικού ολοκληρωτισμού και της ρωσορθόδοξης Μαφίας. Η Ιστορία εκδικείται την ύβρη κι αν οι Ουρανοί δεν εισακούσουν τις εκκλήσεις των παλιών ποιητών  και των φιλόσοφων αυτής της χώρας, μαζί με τις κραυγές των αδικοχαμένων παιδιών της, η Ελλάδα θα καταντήσει πεδίο βολής  του πιο μαύρου καλογερικού ράσου,  του Κασιδιάρη (αφέθη ελεύθερος) του Καμμένου, της ανακρίτριας Ζωής πορφυρογέννητης, του Στρατού που εγγυάται την εσωτερική μας ασφάλεια και του Λαφαζάνη της Σρεμπρένιτσα, που κάποια στιγμή θα κάνουν όλοι τους τον Μπούλη μια χαψιά.

Το γιατί φτάσαμε ως εδώ το εξηγεί άριστα η νεότερη Ιστορία μιας χώρας που κυβερνήθηκε από μαυρόψυχους παπάδες, λούμπεν μεγαλοαστούς, ταγματασφαλίτες  που έγιναν στρατηγοί, και από κάθε λογής παρακρατικούς, κομματικούς και απατεώνες, κολυμπώντας στον εθνικισμό και στη θρησκοληψία. Άρπα, βούτα, λάδωσε, σπρώξε ή γλείψε, ήταν το κυρίαρχο δόγμα αυτής της κοινωνίας που το σκασμένο ασκί της ξέβρασε τώρα όλα τα τέρατα που έκρυβε στον κόρφο της.

Η παρέα των ανεπάγγελτων του Τσίπρα, συμπληρωμένη με κάθε λογής επαγγελματίες πολιτικούς τυχοδιώκτες από όλο το φάσμα των αρπακτικών και των τιποτένιων που κινήθηκαν άνετα μεταξύ ακροαριστεράς και ακροδεξιάς, εμπλουτισμένη με κάθε λογής διανοούμενους και καλλιτέχνες, άλλους καλοπροαίρετους και άλλους παμπόνηρους, που όλοι τους όμως ξέρουν την τέχνη να σιτίζονται σε πλούσιες δημοσιογραφικές, επιχειρηματικές ή πολιτικές αυλές, ξετύλιξε μπροστά στο κοινό των απελπισμένων, των κακομαθημένων, των οργισμένων και των υποκριτών τη νέα εθνική αφήγηση, με τις πολλές παραλλαγές ως προς τα ονόματα, τα κίνητρα και τις προθέσεις των υποτιθέμενων ενόχων «που μας κατάντησαν έτσι»: «Η αδίστακτη Ευρώπη των δανειστών με τους ντόπιους συνεργάτες της θέλει να μας καταστρέψει, αλλά ο σοφός, αθώος και πάντα προδομένος  λαός μας δεν θα την αφήσει». Το σενάριο θα έσπαγε ταμεία τη δεκαετία του ’50 αλλά πουλάει και σήμερα.

Τι μπορούμε να αντιτάξουμε στον εσμό των φανατικών και των ηλίθιων. Εμείς τίποτα. Η φωνή μας δεν φτάνει στα αυτιά τους. Μπορούμε όμως να μιλήσουμε στον κόσμο της Αριστεράς, στους προοδευτικούς ανθρώπους στην εργαζόμενη και σκεπτόμενη νεολαία μας. Αρχίσαμε και τελειώνουμε με Μιχάλη Παπαγιαννάκη όπως τον βρήκαμε στο πολύ καλό αριστερό μπλογκ der landstreicher, μαζί με ένα βίντεο:

“Επέμεινα στα του Ευρώ, γιατί θεωρείται από πολλούς στην αριστερά ο πιο εύκολος στόχος κριτικής και καταγγελίας, με ανεξέλεγκτα γενικά υπονοούμενα και άνετες και ανέξοδες «προτάσεις» του τύπου «έξω από το Μάαστριχτ, την ΟΝΕ, το Ευρώ κλπ» ώστε να έχουμε λυτά τα χέρια μας για να ασκήσουμε πολιτική. Το πόσο λυτά θα ήσαν τα χέρια τους, ποιους πόρους θα μπορούσαν να κινητοποιήσουν, σε ποιο και σε πόσο υποτιμημένο «εθνικό» νόμισμα, και άλλα δευτερεύοντα ζητήματα ας τα αφήσουμε για μελέτη και εργασία στο σπίτι”.

“Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης είναι η πιο αριστερή πρόταση που γνωρίζω όταν συζητάμε την πορεία του κόσμου.» Και «ακόμα κι αν 27 στις 27 κυβερνήσεις της ΕΕ ήσαν δεξιές και αποφάσιζαν να προωθήσουν τη Συνθήκη που αρχίζει δειλά δειλά να πολιτικοποιεί την Ένωση και τα προβλήματα, δικά της και του κόσμου», η εξέλιξη θα έπρεπε να χαιρετιστεί χωρίς επιφυλάξεις από την αριστερά”

“Το ευρώ επανέφερε την πολιτική στην Ευρώπη. Σε μας εναπόκειται να χαράξουμε το δρόμο για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης και μεθαύριο, μέσω της ενωμένης Ευρώπης, για την πολιτικοποίηση της παγκοσμιοποίησης, που σήμερα προχωράει τυφλή, χωρίς ιστορικό και πολιτικό σχέδιο”.

Nα μην αφήσουμε την Ελλάδα έρμαιο στα χέρια αυτών των ανθρώπων, ούτε σε αυτούς που την έφεραν εδώ, να αγωνιστούμε για νέα ήθη και ηθική στην Πολιτική:

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

28 Responses to H Aριστερά απέναντι στο ΝΑΙ και στο ΟΧΙ

  1. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    Καταλαβαίνω (και συμμερίζομαι) το μένος σας ενάντια στην ακροδεξιά «συμμορία» (με αριστερή μάσκα) του στενού κυβερνητικού κύκλου, που εκτελεί τα σχέδια των πιο τυχοδιωκτικών μερίδων Ελλήνων και ξένων καπιταλιστών.
    Όμως αυτό δεν πρέπει να αθωώσει την βάρβαρη ιμπεριαλιστική ένωση που κρύβεται πίσω από τον ουδέτερο γεωγραφικό-πολιτιστικό όρο «Ευρώπη» και όσους από δόλο η άγνοια και αφέλεια,
    συνέβαλλαν στην λεγόμενη «ευρωπαϊκή πορεία», κατάληξη της οποίας, (μέχρι στιγμής) είτε σας αρέσει είτε όχι είναι η σημερινή κατάσταση.
    Άλλωστε και τα μέλη της «συμμορίας» στην «Ευρώπη» ομνύουν, (που θα γίνει «των λαών», με την βοήθεια βέβαια των υπερατλαντικών συμμάχων μας).

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Δεν εξιδανικεύω την Ευρώπη, δεν είμαι ούτε ολότελα κουτός ούτε απατεώνας.
      Αλλά στον τομέα των ατομικών δικαιωμάτων είναι μια εγγύηση και είναι χώρος ανοιχτός και επιδεκτός μεταρρύθμισης.

      • Ο/Η Διεθνιστής λέει:

        Φοβάμαι ότι αυτό περιγράφει μια προηγούμενη ιστορική περίοδο που έχει παρέλθει.
        Ασφαλώς κάτι έχει μείνει από τα δικαιώματα των εργαζομένων και τις λαϊκές ελευθερίες, μετά από 200 χρόνια αγώνων και επαναστάσεων, αλλά η δύναμη της αδράνειας δεν κρατάει το απόθεμα για πολύ, όπως ξέρετε αυτό που έχει σημασία για το μέλλον, είναι η κατεύθυνση και ο ρυθμός της μεταβολής («η κλίση της εφαπτομένης»).
        Στο κοινωνικο-οικονομικό πεδίο, την ίδια αντιλαϊκή και υπέρ του μεγάλου κεφάλαιου κατεύθυνση, έχουν όλα τα ΑΝΤΙ»μεταρρυθμιστικά» σχέδια της ΕΕ, που εφαρμόζονται με διαφορετικό ρυθμό σε ΟΛΕΣ τις χώρες.
        Στο πεδίο της δημοκρατίας και των ατομικών ελευθεριών, τα ίδια και χειρότερα, όπως έγραψε σε μια στιγμή ειλικρίνειας και ο Αλέξης Παπαχελάς, δεν γίνεται οικονομική αναδιάρθρωση με «κανονική» δημοκρατία.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Bλέπετε πουθενά καλύτερο πεδίο ένταξης;
        Τα «προοδευτικά» καθεστώτα της Λ.Αμερικής βρίσκονται πίσω από την Ευρώπη, χωρίς σταθερούς και αξιόπιστους μηχανισμούς δημοκρατικής λειτουργίας.
        Η Ελλάδα δεν έχει θέσει ζητήματα Δημοκρατίας στην Ε.Ε. είναι πολύ πιο πίσω, δεν έχει εξασφαλίσει ούτε την καύση των νεκρών.
        Μόνο οι ευρωπαϊκοί λαοί έχουν εν σπέρματι τη δυνατότητα να βάλουν τον καπιταλισμό στο μικροσκόπιο της κριτικής και των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων. Ας εργαστούμε μέσα στην Ε.Ε. για την αντιστροφή του κλίματος. Η απομόνωση δεν θα βοηθήσει κανέναν.

      • Ο/Η ανώνυμος λέει:

        http://goo.gl/rvjUHx

        ——-
        Εδώ, στο κάτω μέρος της σελίδας
        υπάρχει δυνατότητα κατεβάσματος ή ανάγνωσης
        https://goo.gl/b7phIY

        ——-
        Τα υπόλοιπα θα συζητηθούν
        μετά την αμεσοδημοκρατική εφαρμογή
        🙂
        και για τα επόμενα τριάντα (και βάλε) χρόνια
        🙂

        ——-
        Και ένα ακόμα (της προπαγάνδας):
        μέσα στα τόσα παραδείγματα και τα ρέστα
        δεν νομίζετε ότι λείπει η στοιχειώδης αναφορά
        πως δεν λέμε ποτέ «όχι ή ναι» ;
        http://www.donotlink.com/fsjx

  2. Ο/Η Ένας λέει:

    http://politicalreviewgr.blogspot.gr/2015/07/blog-post_64.html?spref=fb

    Μπορούν να σωθούν οι ναυαγοί;
    …………

    Η ψευδαίσθηση ότι δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε
    ………………..

  3. Ο/Η pitsiloti λέει:

    Reblogged στις My Blog.

  4. Ο/Η Ιωάννης ο Ιταλός λέει:

    Theofilos Kafarakis

    Καρλ Μαρξ – Φρίντριχ Ενγκελς: Παλιομοδίτικη υπενθύμιση, προς όσους εντός ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να παραμένουν μαρξιστές ή αριστεροί

    Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα. Δεν μπορεί να τους πάρεις αυτό που δεν έχουν. Αφού, όμως, το προλεταριάτο πρέπει κατ’ αρχήν να κατακτήσει την πολιτική εξουσία, να ανυψωθεί σε εθνική τάξη, να συγκροτηθεί το ίδιο σαν έθνος, είναι και το ίδιο ακόμα εθνικό, αν και σε καμιά περίπτωση με την έννοια που δίνει η αστική τάξη.
    Οι εθνικοί χωρισμοί και οι εθνικές αντιθέσεις ανάμεσα στους λαούς εξαφανίζονται όλο και περισσότερο με την ανάπτυξη της αστικής τάξης, την ελευθερία του εμπορίου, την παγκόσμια αγορά, την ομοιομορφία της βιομηχανικής παραγωγής και των συνθηκών ζωής που αντιστοιχούν σ’ αυτήν. Η κυριαρχία του προλεταριάτου θα τους εξαφανίσει ακόμα πιο πολύ. Η κοινή δράση, τουλάχιστον των πολιτισμένων χωρών, αποτελεί έναν από τους πρώτους όρους της απελευθέρωσής του.

    Καρλ Μαρξ – Φρίντριχ Ενγκελς: Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος

  5. Ο/Η Ιωάννης ο Ιταλός λέει:

  6. Ο/Η 39 + η Άλκη Ζέη λέει:

    Αρβελέρ, Μούσχουρη, Ζέη, Μάρκαρης και Φασιανός: Λένε «Ναι» στην Ευρώπη!

    Νίκος Αλιβιζάτος, Θανάσης Βαλτινός, Θάνος Βερέμης, Κατερίνα Γαρδίκα, Νίκη Γουλανδρή, Βασίλης Γούναρης, Άγγελος Δεληβοριάς, Γιώργος Δερτιλής, Νικηφόρος Διαμαντούρος, Απόστολος Δοξιάδης, Αρίστος Δοξιάδης, Άλκη Ζέη, Παναγιώτης Ιωακειμίδης, Παντελής Καψής, Χαρά Κιοσσέ, Γιώργος Κουρουπός, Χρύσα Μαλτέζου, Λίλα Μαραγκού, Πέτρος Μάρκαρης, Ναταλία Μελά, Νανά Μούσχουρη, Γιώργος Μπαμπινιώτης, Δημήτρης Νανόπουλος, Γεράσιμος Νοταράς, Μαρία Νυσταζοπούλου Πελεκίδου, Γιώργος Παγουλάτος, Γιώργος Παμπούκης,

    Λευτέρης Παπαγιαννάκης, (ο αδελφός του Μιχάλη)

    Στέλιος Ράμφος, Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, Ιωσήφ Σηφάκης, Μιχάλης Σταθόπουλος, Παναγιώτης Τέτσης, Μιχάλης Τιβέριος, Κώστας Τσόκλης, Λουκάς Τσούκαλης, Αλέκος Φασιανός, Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Παναγής Ψωμόπουλος.

  7. Ο/Η ataktos λέει:

    o Λευτέρης Παπαγιαννάκης, (ο αδελφός του Μιχάλη) δεν ζει χρόνια τώρα

    • Ο/Η Zωζώ Σ. λέει:

      Σε καλό μου έχω μείνει πίσω, είναι ο υιός του Μιχάλη μουά ήξευρα μόνο το Λευτέρη αδελφό, όχι πως είμαι μεγάλη, έτυχε
      Erratum αποκατάστασις
      Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης γεννήθηκε το 1971 και έχει σπουδάσει νομικά στη Γαλλία. Εργάζεται στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ως διοικητικός υπάλληλος ενώ για δύο χρόνια αποσπάστηκε στο κόμμα των Οικολόγων και κατόπιν στο υπουργείο Περιβάλλοντος στο γραφείο του γενικού γραμματέα. Ηταν υπεύθυνος για την εφαρμογή του προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων για την εκμάθηση ελληνικών από το 2003 έως και το 2005 όπου διέμεινε στην Κομοτηνή. Κατά την διάρκεια του προγράμματος γνώρισε και τον Μίλτο Κύρκο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και συμμετείχε στην διοίκηση του Ινστιτούτου Μιχάλης Παπαγιαννάκης απ’ όπου παραιτήθηκε.

  8. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    » Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015
    Από το Κragujevac στην Καρδίτσα

    του Plamen Tonchev

    Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο protagon.gr το Νοέμβριο του 2011, σε μια περίοδο που μάς είχε απασχολήσει έντονα το ερώτημα: «Θα παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη ή θα επιστρέψει στη δραχμή»; Μια απάντηση, πρόσκαιρη όμως, δόθηκε έξι μήνες αργότερα, μετά από τις διπλές εκλογές του 2012. Κι αποδείχθηκε πρόσκαιρη, διότι σήμερα αντιμετωπίζουμε το ίδιο ακριβώς δίλημμα, με δύο μόνο διαφορές:
    – Το ερώτημα αυτό τίθεται ξανά υπό πολύ χειρότερους όρους απ’ό,τι το 2012
    – Στα ονόματα του ΓΑΠ και του Σαμαρά προσθέστε το όνομα του Τσίπρα κι έχουμε πραγματοποιήσει ένα μαγικό ταξίδι πίσω στο χρόνο.

    Tο καλοκαίρι του 1993 είδα σε κεντρικό δρόμο του Βελιγραδίου πεταμένο χαρτονόμισμα 500 εκατ. δηναρίων – ναι, μισού δισεκατομμυρίου! – και δεν έσκυβε κανείς να το πάρει. Ήταν ένα άχρηστο χαρτάκι…
    Στο φόρτε του πολέμου, η κατάρρευση της οικονομίας οδήγησε στην επιστροφή των επιμέρους δημοκρατιών της πρώην Γιουγκοσλαβίας σε τοπικά νομίσματα που δεν είχαν καμία αξία και ο υπερπληθωρισμός έκανε τη ζωή των κατοίκων πραγματικό εφιάλτη. Θυμάμαι ότι πήγα να δω ένα φιλικό ζευγάρι στο σπίτι τους στο Novi Beograd. Με φιλέψανε, μιλήσαμε, αλλά κάποια στιγμή αντιλήφθηκα ότι ο Ράντε κρυφοκοίταζε το ρολόϊ του. Τον ρώτησα αν έχει δουλειά και προσφέρθηκα να φύγω αμέσως. Βγήκαμε μαζί και στο δρόμο μού είπε, με μεγάλη αμηχανία, ότι πήγαινε στον σιδηροδρομικό σταθμό, γιατί ερχόταν ο πεθερός του από το Κragujevac και θα έφευγε δέκα λεπτά αργότερα με το ίδιο τραίνο. “Και τότε γιατί έρχεται;”, τον ρώτησα. “Για να μάς φέρει δύο κιλά φακές, στο Κragujevac τις βρίσκεις πολύ πιο φθηνά”…
    Παρόμοια φαινόμενα έχω δει και σε άλλες χώρες με υπερπληθωρισμό, π.χ. στο Ουζμπεκιστάν. Άλλαζες 50 δολάρια και έπαιρνες πέντε σακούλες με “σουμ”, το άχρηστο τοπικό νόμισμα. Έπινες καφέ και όταν ερχόταν ο λογαριασμός, ρωτούσες τον σερβιτόρο “Πόσες δεσμίδες με χαρτονομίσματα κάνει ο καφές;”

    Πολύ φοβάμαι ότι παρόμοιες σκηνές θα δούμε και στην Ελλάδα, αν η χώρα βγει από την Ευρωζώνη και επιστρέψει στη φτωχή πλην τίμια δραχμούλα, η οποία θα υποτιμάται κάθε εβδομάδα, αν όχι κάθε μέρα… Είμαι σίγουρος ότι κανείς δεν θέλει να ζήσουμε την εξαθλίωση που αναπόφευκτα φέρνει ο υπερπληθωρισμός. Δεν είμαι σίγουρος, όμως, ότι γίνεται αντιληπτό το πόσο κοντά βρίσκεται η Ελλάδα σ’αυτό το εφιαλτικό ενδεχόμενο. Για κάποιον περίεργο λόγο κυριαρχούν ακόμη διάφορες – μεταφυσικές (;) – απόψεις ότι αποκλείεται η Ευρώπη να πορευθεί χωρίς την Ελλάδα, ότι μπορούμε να επαναδιαπραγματευθούμε τους όρους δανεισμού ή ότι ο θεός είναι … Έλληνας και θα ξανακάνει το θαύμα του την τελευταία στιγμή… Ειδάλλως δεν εξηγείται το γεγονός ότι μέχρι και σήμερα δεν φαίνεται εφικτή η εθνική συναίνεση για την απόλυτη προτεραιότητα που είναι η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Βλέπουμε τους περισσότερους πολιτικούς ιθύνοντες να επιδίδονται σε τακτικισμούς και η συμπεριφορά τους να καθορίζεται από προσωπικούς και κομματικούς υπολογισμούς, ενώ αυτό που διακυβεύεται αφορά το σύνολο των Ελληνων, ανεξαρτήτως των πολιτικών πεποιθήσεών τους.

    Είναι, λοιπόν, ώρα ευθύνης για όλους ανεξαιρέτως, συμπεριλαμβανομένου και του τελευταίου πολίτη, αλλά οι ευθύνες των πολιτικών αρχηγών είναι απείρως μεγαλύτερες. Σε λίγους μήνες από τώρα κανείς δεν θα θυμάται τα περίτεχνα επιχειρήματα του Παπανδρέου ή του Σαμαρά την ώρα που ταξιδεύει στην Καρδίτσα, για να προμηθευθεί … δύο κιλά τραχανά. »

    http://mhmadas.blogspot.gr/2015/07/ragujevac.html

  9. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    «Bλέπετε πουθενά καλύτερο πεδίο ένταξης;»
    Ένα αυθόρμητο λάθος της σκέψης είναι να συνδέει άμεσα την ανάλυση ενός προβλήματος, με την επίλυση του.
    Στο επίπεδο της πρακτικής καθημερινότητας, είναι καλή και χρήσιμη συνήθεια, για σύνθετα ζητήματα όχι.
    Η ανάλυση της κατάστασης οφείλει να προηγηθεί.
    Η ορθολογική ανάλυση δείχνει ότι όσα πρέπει να διατηρήσουμε από την ευρωπαϊκή δημοκρατική αριστερή λαϊκή εργατική αλλά και αστική κληρονομιά, πρέπει να τα προστατέψουμε πρώτα από όλα, από την ΕΕ, τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς της και τα πολυεθνικά τραπεζικά και βιομηχανικά μονοπώλια για λογαριασμό των οποίων την κυβερνούν.
    Αυτά τα ίδια μονοπώλια που στήριξαν και ανέδειξαν το ναζισμό και το φασισμό στην καρδιά της Ευρώπης.

  10. Ο/Η Dr.NoNoNo λέει:

    Λυπάμαι για την στάση του που κράτησε το μπλογκ. Πιστεύω ότι είναι λάθος.
    Το ερώτημα ήταν απλό. Συμφωνείτε με την πρόταση των θεσμών; ΝΑΙ ή ΟΧΙ;
    Εσείς απαντάτε ΝΑΙ. Διαβάστε λοιπόν την πρόταση που μας κάνανε μετά από 5 χρόνια μνημόνια
    και βάλτε ΝΑΙ και μετά 2 χέρια. http://www.ypes.gr/UserFiles/f0ff9297-f516-40ff-a70e-eca84e2ec9b9/oe092-22-4277.pdf

    Όλα τα άλλα «ΝΑΙ στην Ευρώπη», «ΝΑΙ στο ΕΥΡΩ» κλπ είναι απαντήσεις που ερωτήματα που ΔΕΝ σας ρωτάει κανείς.

    Ξαναδείτε την ερώτηση: http://www.ypes.gr/el/Elections/referendum2015/

    Η κυβέρνηση έθεσε ένα ερώτημα να αποφασίσει ο λαός εάν επιθυμεί με δημοψήφισμα. Και τα όργανα της ΕΕ έκλεισαν τις τράπεζες ως μέσο πίεσης. (όταν π.χ. το Μάιο του 2012 που επίσης είχαμε bank-run δε το έκαναν και στέλναν χαρτονομίσματα με το τσουβάλι).
    Και σε αυτό τον εκβιασμό απαντάτε ένα ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ στα μέτρα που προτείνετε;

    Ταπεινός και πιστός σας αναγνώστης.
    Ευχαριστώ για το σχολείο τόσα, χρόνια,
    Καλά να περνάτε καλέ μου Ροιδη και Λασλαράτε,
    Σας φιλώ και σας αφήνω πίσω μου,
    (σαραντάρησα και αποφοίτησα πια)
    Dr. NoNoNo

    Υ.Γ. Αυτές είναι οι ευρωπαϊκές αξίες; Η δημοκρατία; Με το ΝΑΙ σας νομίζετε πραγματικά ότι βοηθάτε να βελτιωθεί η ευρώπη;
    [ Κυνική ομολογία Άδωνι: Εγώ πρότεινα στους Γερμανούς να κλείσουν τις τράπεζες για να χρεοκοπήσει η χώρα | Η Αυγή http://www.avgi.gr/article/5681590/kuniki-omologia-adoni-ego-proteina-stous-germanous-na-kleisoun-tis-trapezes-gia-na-xreokopisei-i-xora%5D

    • Ο/Η ντεν ξερο γκραματα λέει:
    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ Δρα,
      σε ήξερα για ορθολογιστή και εσύ αδικείς τον εαυτό σου.
      1. Κανείς Άδωνις δεν έκλεισε τις τράπεζες ότι και να λέει ο ίδιος ή εσείς, και καμία Ε.Ε. επίσης δεν τις έκλεισε
      Είναι ηλίου φαεινότερο πως τις τράπεζες τις έκλεισε η μαύρη ανάγκη (άδειασαν) και οι καταθέτες τους, ιδιαίτερα τα σεσημασμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν μεγάλες καταθέσεις στο εξωτερικό. Θα μου επιτρέψεις να σου πω πως αφού έληξε επίσημα η συμφωνία να πληρώνει η Ε.Ε. τέλος Ιουνίου τα κερατιάτικα, η απαίτηση του ΣΥΡΙΖΑ να στέλνουν οι Πολωνοί φορολογούμενοι λεφτά στις ελληνικές τράπεζες για να μπορεί η κα Βαλαβάνη, ο κ.Τσακαλώτος, ο κ.Σταθάκης και δεν θυμάμαι πόσοι ακόμη υπερήφανοι αριστεροί πατριώτες να βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό είναι, το λιγότερο που μπορώ να πω, πρόστυχο.

      2. Ο ισχυρισμός πως καλούνται οι Έλληνες χωρικοί και οι Ελληνίδες νοικοκυρές να μελετήσουν την τελευταία συμφωνία (που αποσύρθηκε), μάλιστα για όσους δεν πρόλαβαν να μελετήσουν υπάρχουν κάποιες παραπομπές στην αγγλική αν δεν απατώμαι επί του ψηφοδελτίου, και να απαντήσουν αν συμφωνούν, είναι το λιγότερο παρανοϊκός.
      Να δεχθώ όμως πως είναι έτσι και απαντούν ΝΑΙ.
      Άρα η συμφωνία πρέπει να υπογραφεί άμεσα. Δεν άκουσα καμία τέτοια δέσμευση από τον κ.Τσίπρα. Άκουσα δηλώσεις ενός κοινού απατεώνα που αντιφάσκουν μεταξύ τους.
      α.Δεν είμαι πρωθυπουργός παντός καιρού (δηλαδή παραιτούμαι, το είπαν και άλλοι, ο γνωστός Γλέζος, ο Στρατούλης κλπ).
      β. Άκουσα τον πρωθυπουργό να λέει μετά ακριβώς το αντίθετο, πως την Τρίτη όποια κι αν είναι η απάντηση θα υπογραφεί συμφωνία.

      Τα ξεπερνάμε αυτά τα περίεργα και καλόπιστα πάμε παρακάτω.

      Αναρωτιέμαι γιατί δεν λέει το απλό, σαφές και ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ: Αν είναι ΝΑΙ, θα υπογράψω την αποσυρμένη συμφωνία όπως μου ζήτησε ο λαός. Όμως δεν το λέει ούτε λέει πως το πιθανότερο είναι να υπάρχει τότε μια χειρότερη αφού στο μεταξύ η οικονομία επιδεινώθηκε ραγδαία.

      Αν είναι ΟΧΙ δεν θα υπογράψω τίποτα (με ότι κατακλυσμό αυτό συνεπάγεται) αφού δεν υπάρχει κάτι να υπογράψω.
      Να δεχθώ πως θα σπεύσουν να του καταθέσουν νέα πρόταση; Να το δεχτώ. Η λογική λέει πως θα είναι χειρότερη αφού η κατάσταση της οικονομίας μέσα στη βδομάδα έχει επιδεινωθεί ραγδαία. Να δεχθώ όμως πως επειδή ο ελληνικός λαός είναι υπερήφανος και μοναδικός, οι ευρωπαϊκοί λαοί τρομοκρατημένοι θα υποχωρήσουν εντός 48ώρου και θα καταβάλλουν βαρύτερα λύτρα στους ξύπνιους Ρωμιούς. Δεν θα πρέπει και η νέα συμφωνία να τεθεί πάλι στη λαϊκή έγκριση των Ελλήνων, αν είναι όσο θα ήθελε καλύτερη ή η Δημοκρατία σταματάει εδώ; (Για τους υπόλοιπους λαούς δεν γεννάται θέμα. Είναι υποχρεωμένοι να υποκύπτουν στη θέληση του ελληνικού λαού). Αν ο ελληνικός λαός πει τότε ΝΑΙ έχει καλώς, αν πει ΟΧΙ, νέο δημοψήφισμα κ.ο.κ.

      Ο κ.Τσίπρας κοροϊδεύει λοιπόν εμφανώς, αν οι συλλογισμοί μου πάσχουν κάπου, παρακαλώ να μου το δείξετε, το δημοψήφισμα είναι ένα θανατηφόρο όπλο κατά της Ελλάδας μήπως και γλυτώσει ο Τσίπρας το τομάρι του. Τον Τσίπρα, που γράφει στα παλιά του τα παπούτσια (με μον μπλαν) την εκφρασμένη μέσω αλλεπάλληλων δημοσκοπήσεων σαφή θέση του ελληνικού λαού για φορολόγηση και χωρισμό της Εκκλησίας, καθόλου δεν τον απασχολεί τι θέλουν οι πολίτες. Αυτός δεν καταδέχτηκε να ρωτήσει τους βουλευτές του αν συμφωνούν να προτείνει Παυλόπουλο ή αν υπάρχουν και άλλες προτάσεις. Αποφασίζει μόνος του με τους μέντορές του και με την παρέα του.

      • Ο/Η ανώνυμος λέει:

        «Κανείς Άδωνις δεν έκλεισε τις τράπεζες ότι και να λέει
        ο ίδιος
        ή
        εσείς…»

        🙂

  11. Γιουχάρισμα σό Ανθιμο

  12. Ο/Η AnefOriwn λέει:

    Αναγνώστη Λασκαράτε,

    Παρ’ ότι λετε πώς «δεν εξιδανικεύεται την Ευρώπη», γιατί [όπως λέτε], «δεν είστε ούτε ολότελα κουτός ούτε απατεώνας», εν τούτοις στηρίζετε το ΝΑΙ επειδή [όπως διατείνεστε] στην Ευρωπαϊκή Ένωση «στον τομέα των ατομικών δικαιωμάτων είναι μια εγγύηση και είναι χώρος ανοιχτός και επιδεκτός μεταρρύθμισης», ενώ «η Ελλάδα δεν έχει θέσει ζητήματα Δημοκρατίας στην Ε.Ε. είναι πολύ πιο πίσω, δεν έχει εξασφαλίσει ούτε την καύση των νεκρών…»
    “Ψωμιά δεν είχαμε και ραπανάκια για την όρεξη γυρεύαμε”!!! … Αλήθεια σε μια χώρα με τεράστια οικονομικά προβλήματα και με την πλειοψηφία του κόσμου να βρίσκεται στα όρια ή εντός των ορίων της φτώχειας, για ποια «ατομικά δικαιώματα» μιλάμε;
    Πέραν τούτου με το ερώτημα (ΣΑΣ) «βλέπετε πουθενά καλύτερο πεδίο ένταξης», υποβάλλετε ότι πρέπει απαραίτητα να κινούμαστε στο βάση της ρήσης «το μη χείρον βέλτιστον»;
    Όσο για την τοποθέτηση ΣΑΣ [σε σχόλιο ΣΑΣ] ότι «τα “προοδευτικά” [γιατί εντός εισαγωγικών η συγκεκριμένη λέξη;] καθεστώτα της Λ.Αμερικής [και γιατί καθεστώτα] βρίσκονται πίσω από την Ευρώπη, χωρίς σταθερούς και αξιόπιστους μηχανισμούς δημοκρατικής λειτουργίας»… Μα θα τους αποκτήσουν από τη μια στιγμή στην άλλη;
    [Προφανώς οι αμερικανοί απέτυχαν να τους διδάξουν τα απαραίτητα κατά τη διάρκεια των δεκάδων χρόνων που ανέβαζαν και κατέβαζαν καθεστώτα με στόχο τη δημοκρατική διαπαιδαγώγηση των λαών της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Ας τους αναλάβουν κι αυτούς οι Ευρωπαίοι!]…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Eπιτρέψτε μου να σας πω πως η φτώχια δεν αποτελεί δικαιολογία για την καταπάτηση των ατομικών δικαιωμάτων που είναι σεβαστά στην Ε.Ε, από την Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
      Φτώχια δεν σημαίνει υποχρεωτικά και παλιανθρωπιά.
      Επίσης απορρίπτω κατηγορηματικότατα τον εν τοις πράγμασιν ισχυρισμό του ΣΥΡΙΖΑ πως οι προκλητικές και δημοσιοποιημένες κλεψιές των παπάδων είναι χρήσιμο κοινωνικό έργο, τείνω όμως πλέον να συμφωνήσω με την προσθήκη πως είναι παρεμφερές με το κοινωνικό έργο της (κυβερνώσας θα προσθέσω) Αριστεράς.
      Παρακαλώ να περιμένετε λίγο και να σχολιάσετε το επόμενο ποστ, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βαλθεί να δολοφονήσει την κοινή λογική, το περί δικαίου αίσθημα (και τους κατοίκους αυτής της χώρας).

  13. Ο/Η Frixos λέει:

    @Διεθνιστης,
    από αυτά που γραφεις προκυπει οτι οι …»διεθνιστικες» σου ιδεες εμφορουνται απο την απεχθεια σου για τους λαους της ΕΕ (Ευρωπαϊκης Ενωσης) και το πολιτικο συστημα που εχουν επιλεξει να εχουν οι κοινωνιες τους, καθως επισης οτι τα «διεθνιστικα» σου αισθηματα οριζονται απο ενα ολοφανερο μισος για αυτα το πολιτικο τους συστημα, δηλαδη για την αστικη κοινοβουλευτικη δημοκρατια.

    Γιατι δεν μπαινεις λοιπον στον κοπο να μας πεις και ποιες ειναι αυτες οι διεθνεις κοινοτητες (στον πλανητη Γη, οχι στο Σείριο) που αντιστοιχουν στις ιδεες σου και σε τροφοδοτουν με θετικα συναισθηματα.

    Μηπως η αληστου μνημης ΕΣΣΔ, αυτη η (αδικο)χαμενη Ατλαντιδα του υπαρκτου σοσιαλισμου, αποτελει τον απολεσθεντα πολιτικο σου παραδεισο ή μηπως προκειται για τη νεα ΕΕ (Ευρασιατικη Ενωση), που προσπαθει να σκαρωσει ο Πουτιν με τον Τζουκιν (θα μπορουσε να) ειναι η νεα γη της επαγγελιας για σενα;

    Τα αναρωτιέμαι αυτά επειδη -απο μια γρηγορη ματια που εριξα- στις υπολοιπες τρεισημισι ηπειρους που διαθετει ο πλανητης (φανταζομαι οτι εκτος απο την Ευρωπη θα μισεις και την Β. Αμερικη) δεν μπορεσα να καταλαβω ποια ενωση χωρων εμπνεει τον …διεθνισμο σου.

    • Ο/Η Διεθνιστής λέει:

      Αν εσύ κατάλαβες ότι εμφορούμαι από απέχθεια για τους λαούς της Ε.Ε. και των Η.Π.Α., τότε μάλλον έχεις πρόβλημα κατανόησης κειμένου.
      Η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ήταν μια ατελής κατάκτηση των λαών, από την οποία δεν έχει μείνει πια σχεδόν κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο, σε λίγο δε, όπως πάμε ούτε και τυπικό.
      Η προσφορά της ΕΣΣΔ (παρ’ όλα τα προβλήματα της), στην ανθρωπότητα είναι πολύ μεγάλη, ένα μέρος αυτής της θετικής επίδρασης, εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την διάλυση της, έχοντας εκτρέψει σε πιο προοδευτική κατεύθυνση τον ρου της ιστορίας και εκτιμάται από όλους τους δημοκρατικούς ανθρώπους του πλανήτη. Επίσης εκτιμάται από τους ίδιους τους λαούς των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ, που σε όλες τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία θεωρεί ότι η ζωή ήταν καλύτερη τότε.
      Σε σχέση με Σείριο, Ανδρομέδα κλπ, υποθέτω ότι, όταν κάποιοι προγονοί μας πρότειναν στους συντρόφους τους να βγουν από τις σπηλιές, κάποιοι τους απάντησαν: «μα βλέπετε κανέναν να ζει έξω από τις σπηλιές; δείξτε μας μια φυλή που να το κάνει».
      Επίσης το άμεσο θέμα, όπως καταλαβαίνει ο καθένας, δεν είναι να βρούμε μια «Γη της επαγγελίας», που δεν υπάρχει, αλλά να επιβιώσουμε της «δημιουργικής» καταστροφής του καπιταλισμού, που συσσωρεύει ερείπια γύρω μας, διατηρώντας ταυτόχρονα όσο μπορούμε το ριζοσπαστικό και απελευθερωτικό πρόταγμα του Διαφωτισμού και του Σοσιαλισμού.
      Όπως λέει και ο ποιητής: «Έβλεπα τώρα Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
      Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.»

  14. Ο/Η Frixos λέει:

    Αγαπητε Λασκαρατε,
    αδικως κατηγορεις τον μαθητευομενο μαγο Τσιπρα ότι ως μαθητης υπηρξε καταληψίας και …αλλα παρομοια. Θα πρεπει να ξερεις ότι: «-Τα παιδια εχουν το αναφαιρετο δικαιωμα στη μαλακια»!

    Αν για κατι οφειλεις να τον εγκαλεσεις είναι ότι εχει παει 40 χρονω και δεν εχει …ενηλικιωθεί ακομη.

    Και δεν είναι μονο ο Τσιπρας, ο Φλαμπουραρης, ο Δραχμαζανης κι ενα σωρο αλλοι γεροντες (ων ουκ εστι αριθμος) εκει μεσα, εξακολουθουν ανερυθριαστα να ασκουν καθημερινως και μετ’ επιτασεως τα παιδικα τους …δικαιωματα!

    Αναμφισβητητη αποδειξη των ανωτερω αποτελει και το γεγονος οτι -πολυ σωστα- η Λινα Αλεξιου, μητερα της ΠτΒ Ζωης Κωνσταντοπουλου, εξακολουθουσε να λαμβανει απο το κρατος επιδομα …ανηλικων τεκνων!!!

    Η κατασταση (τους) εχει ξεφυγει τοσο πολυ που η Λαγκαρντ αναγκαστηκε να θεσει το ζητημα στο συμβουλιο κορυφης, με ολο το γαλλικο τακτ βεβαια αλλα και με απολυτη σαφηνεια: «Θα πρεπει στο δωματιο να παραμεινουν μονο οι ενηλικες»(!!!) ειπε, απαιττωντας ετσι απο τον Βαρουφακη να αποσυρθει (στην τουαλετα).

    Οι ανθρωποι ακομα …»παιζουν τους γιατρους», με την οικονομια στο ρολο του ασθενη και οταν επι τελους αποφασισαν να το παιξουν ενηλικες βαλθηκαν να γαμησουν οχι μονο τη χωρα αλλα και ολοκληρο τον πλανητη!

    Βεβαιωςδεν θα πρωτοτυπουσαν -τουλαχιστον σε οτι αφορα την χωρα- καθως ειχαν προηγηθει και αλλοι γαμηκουλες, ομως στην περιπτωση του Συριζα ολο το νοημα της τραγωδιας συμπικνωνεται στη λαϊκη παροιμια:

    ΤΟ ΓΑΜΗΣΙ ΤΟΥ ΑΤΖΑΜΗ ΤΟ ΦΟΒΑΤΑΙ ΚΑΙ Η ΠΟΥΤΑΝΑ !

  15. Ο/Η Frixos λέει:

    Αν σε χαλαει το γνωμικο «το μη χειρον βελτιστον» που χρησιμοποιησε ο Λασκαρατος για την Ευρωπη, μπορεις να το αλλαξεις και να το κανεις «το μη βελτιστον χειρον», που ανακουφιζει προσωρινα και απο την ξυνιλα!

    Σε οτι αφορα τα καθεστωτα της Λ. Αμερικης, σκεψου κατι δικο σου, πιο ευφανταστο, γιατι κατανταει πλεον πληκτικο να κατηγορεις τους αμερικανους οτι … » απέτυχαν να τους διδάξουν τα απαραίτητα που ανέβαζαν και κατέβαζαν καθεστώτα με στόχο τη δημοκρατική διαπαιδαγώγηση των λαών της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής».

    Τα παραπονα σου στους Ισπανους!

    Και επειδη αναρωτιεσαι αν («τους σταθερούς και αξιόπιστους μηχανισμούς δημοκρατικής λειτουργία», που αναφερει ο Λασκαρατος οτι δεν διαθετουν): «θα τους αποκτήσουν από τη μια στιγμή στην άλλη;», η γνωμη μου ειναι πως ΟΧΙ.

    Προφανως γιαυτο απετυχαν και τα …»ταχυριθμα μαθηματα» των (βορειο)αμερικανων, οι ανθρωποι αυτοι πρεπει να δουλεψουν οι ιδιοι και εχουν πολλη δουλεια να κανουν, τοση πολλη που θα χρειαστει να περασουν πολλες γενιες για να προκοψουν τοσο ωστε ξεφυγουν απο τους περιορισμους που θετει το γνωμικο των αρχαιων ημων προγονων «το μη χειρον βελτιστον», οπως συμβαινει με εσενα.

    Αν -παρ΄ολαυτα- εχεις απορια και ως προς την κατευθυνση που θα πρεπει εργαστουν, μπορεις να την υποβαλεις στην ενορια σου ωστε να παρεις χαρτι (αποριας) για να μπορεσεις να συμετασχεις στα «γευματα αγαπης» τωρα που οι …αδιστακτοι δανειστες της ΕΕ κλεισανε τις τραπεζες.

  16. Ο/Η Frixos λέει:

    @Διεθνιστής 11:36 πμ
    Ενταξει, επροκειται γιαυτο που υποψιαζομουνα αλλα τωρα που εγινες πιο σαφης το καταλάβα: Εισαι θαυμαστης του Σοβιετικου καθεστώτος για …..την προσφορα του στην ανθρωποτητα (!!!).

    Τα υπολοιπα (περι προταγματος του διαφωτισμου κλπ) αστα, αυτά ειναι θεματα που συζητουνται …στο άλλο δωματιο.

  17. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.protagon.gr/epikairotita/44341348514-44341348514

    Το ευρώ, το δημοψήφισμα και μια σχεδόν αληθινή ιστορία

    Ενα πολιτικό διήγημα χωρίς ονόματα, αλλά με αποκαλυπτικούς διαλόγους, λεπτομερείς περιγραφές κάθε ίντριγκας και ξεκάθαρους ρόλους εις βάρος μιας χώρας σε πρωτοφανή κρίση, δημοσιεύει tovima.gr. Η ιδέα είναι ότι ρίχνοντας τον λαό σε μια διαρκή κρίση αναπαράγεις τον εαυτό σου

    Protagon Team

    14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017
    Η υπόθεση έχει τη δραματική πλοκή που ταιριάζει σε μια χώρα που παραπαίει εντός μιας νομισματικής ένωσης. Και έχει τους φαιδρούς ήρωες ενός πολιτικού διηγήματος σαν τα «contes immoraux» των Γάλλων του 18ου αιώνα, ανήθικες ιστορίες.

    Οι ήρωες:

    Ενας νεαρός Πρωθυπουργός που έχει πρότυπο έναν κομμουνιστή ηγέτη του Εμφυλίου. Που όμως δεν μπορεί να ερμηνευτεί μονοδιάστατα ως πρόεδρος ενός αριστερού κυβερνητικού κόμματος, αλλά ως επικεφαλής της εθνικοπατριωτικής και αντιδυτικής παράταξης. Ενας πολιτικός που δεν σκοπεύει να αντιμετωπίσει την κρίση, διότι η όξυνσή της είναι η προϋπόθεση για την υλοποίηση των σχεδίων του.
    Ενας υπουργός που χαρακτηρίζεται από τα αστραφτερά του κοστούμια και τη γαλλική κόμη και επιμένει κυνικά ότι «ο συμβιβασμός που κάναμε δεν θυμίζει τον συμβιβασμό στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου γιατί τότε παρέδωσαν τα όπλα, ενώ σήμερα δεν παραδώσαμε τα όπλα γιατί τα όπλα είναι η εξουσία».
    Ενας άτολμος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που «δεν ξέρει να λέει όχι» αλλά ονειρεύεται έναν ρόλο ως «Θησέας του Προεδρικού Μεγάρου».
    Ενας άφωνος πρώην Πρωθυπουργός που συνομιλεί με τον νυν ο οποίος τον παραπλάνησε. Χαρακτηριστικό ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε από τον συνεταίρο του νεαρού Πρωθυπουργού για ένα άλλο δημοψήφισμα μια καλοκαιρινή νύχτα. Αλλά παρά την αφωνία και την αβελτηρία του περιμένει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
    Ενας διστακτικός Αρχιεπίσκοπος που ομολογεί κατ’ ιδίαν ότι θυμάται τον Εμφύλιο και φοβάται την Αριστερά, αλλά για όσο καιρό δεν θίγονται τα συμφέροντα της Εκκλησίας δεν συγκρούεται – αντιθέτως υπακούει στα οπισθοδρομικά ένστικτα του ποιμνίου του που χαρακτηρίζεται από βαθύτατα αντιδυτικές και αντιευρωπαϊκές απόψεις. Αλλοι φαύλοι ιεράρχες που είναι Δεξιοί αλλά κρυφοί λάτρεις του Πρωθυπουργού, διάγουν διπλό βίο και εκμεταλλεύονται νέους ανθρώπους και ηλικιωμένους με παχυλές περιουσίες.
    Ενας αριστερός δημοσκόπος που έχει αναβαθμιστεί σε μυστικοσύμβουλο του Πρωθυπουργού.
    Ενα ζευγάρι υποστηρικτών του εθνικού νομίσματος που όμως έχουν αναλάβει νευραλγικές θέσεις για την οικονομική ανάπτυξη και την αντιμετώπιση (;) της κρίσης.
    Αλλα μέλη μιας κλειστής λέσχης εντός της κυβέρνησης που δεν προετοιμάζει εκλογές, αλλά ένα δημοψήφισμα με καθαρό ερώτημα την έναρξη διαπραγμάτευσης για την αποχώρηση από την Ευρωζώνη, στο πρότυπο του Brexit.
    Και κάποιοι άλλοι με μικρότερους αλλά σημαντικούς ρόλους.
    Σας θυμίζει κάτι; Είναι ένα διήγημα που δημοσιεύει tovima.gr, ένα πολιτικό παραμύθι χωρίς όνομα. Στο οποίο, όμως, αν κάποιος έχει ελάχιστη υπομονή και δεν εθελοτυφλεί μπορεί να αναγνώσει την τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα και το πώς κάποιοι στην κυβέρνηση, υπό την ανοχή κάποιων άλλων παραγόντων, και παρά εκφρασμένες ανησυχίες κάποιων άλλων, σχεδιάζουν την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη μέσω μάλιστα μιας λαϊκής εντολής.

    Τίτλος του αφηγήματος που υπογράφει ο δημοσιογράφος Παύλος Παπαδόπουλος –είχε γράψει στο «Βήμα της Κυριακής» και την περίφημη «γάτα Ιμαλαΐων»– είναι:

    Η σκευωρία του εθνικού νομίσματος και το σαμποτάζ στη Δημοκρατία
    …………………………

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s