The Athens Review of Books (63ο τεύχος)

κλικ για μεγέθυνση

ΤO ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΗΣ ARB

Στον Μίλτο Σαχτούρη είναι αφιερωμένο το τεύχος Ιουνίου της Athens Review of Books. Γράφει ο Αντώνης Δρακόπουλος. Ο Σαχτούρης είναι ίσως ένας από τους τελευταίους ποιητές ενός συγκεκριμένου τύπου αντισυμβατικού ποιητή που παρέμεινε πιστός στο ποιητικό του όραμα και στάθηκε μακριά από τα παραμορφωτικά κάτοπτρα της δημοσιότητας. Μια τέτοια μετρημένη στάση μοιάζει ίσως αναχρονιστική στην εποχή των ΜΜΕ. Ίσως όμως γι’ αυτό στην περίπτωσή του, η προσεκτική απόσυρση από τον συμβατικό τρόπο διαβίωσης δεν παραπέμπει σε παραίτηση, αλλά σε μια ηθική στάση.
Δεν μπορεί λοιπόν κανείς, κοιτάζοντας τώρα συγκεντρωμένο το έργο του Σαχτούρη, να μην σταματήσει στη στάση του ποιητή και στην ηθική της διάσταση. Στο τέλος βέβαια ο ποιητής θα κριθεί από το έργο του. Η ποίηση του Σαχτούρη νοείται ως πεδίο αποκάλυψης. Ακριβώς όμως επειδή φανερώνει εκείνο που καλύπτεται από το πέπλο της φυσικότητας, ανοίγει την προοπτική της υπέρβασής του.

  • Ο Γιάννης Δ. Στεφανίδης γράφει για μια αμφίσημη ιστορική αναλογία: τη Συμφωνία του Λονδίνου (1953) για το γερμανικό εξωτερικό χρέος και την περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Διαθέσιμο στην ιστοσελίδα μας: http://athensreviewofbooks.com/?p=1741
  • Η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου γράφει για το νέο σκάνδαλο των Κρατικών Βραβείων, της βράβευσης δηλαδή μεταφράσματος από τα ρωσικά, ενώ σύμφωνα με την ανάλυσή της έγινε από τα αγγλικά. Ώστε μπορούμε να μιλούμε για Κρατικό βραβείο μετάφρασης της μετάφρασης! Σχετικό είναι επίσης το άρθρο της Μαρίας Παπαδήμα, η οποία γράφει για τα αναξιόπιστα βραβεία και τους απαρχαιωμένους θεσμούς που πρέπει να καταργηθούν.
  • Ο Ιακώβ Σιμπή αμφισβητεί πολλές πτυχές του διάσημου έργου της Χάνα Άρεντ «Οι πηγές του Ολοκληρωτισμού», ανιχνεύοντας στο έργο της θολούς απόηχους αντισημιτικών στερεοτύπων και ισχυρισμών, για τους οποίους δίνει την εξήγηση ότι καμιά φορά το θύμα αφομοιώνει τις εναντίον του καταγγελίες
  • Ο Μιχάλης Χρυσανθόπουλος γράφει για την Προϊστορία ή Καταγωγή της «Σουρρεαλιστικής μπόμπας».
  • Η Στέλλα Κουρμπανά γράφει για τον (κλασικό ή ρομαντικό, άραγε;) Άγγελο Βλάχο.
  • Ο Φίλιππος Κ. Βασιλόγιαννης αμφισβητεί την σύνθεση του Αμάρτια Σεν για «την ιδέα της δικαιοσύνης» εξηγώντας ότι πρόκειται για πολλές «ιδέες της δικαιοσύνης».
  • Η Ελένη Μπενέκη γράφει για ένα άγνωστο ντοκιμαντέρ για την ελληνική βιομηχανία. Ο Μανόλης Αρκολάκης γράφει για τους αδελφούς Γαζιάδη και την εμφάνιση των βιομηχανικών ταινιών στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Η Χριστίνα Αγριαντώνη, γράφει για την εικόνα της ελληνικής βιομηχανίας και τις δυσκολίες της αποδοχής της.
  • Ο Πέτρος Μαρτινίδης γράφει για το δαιμόνιο μαστόρεμα του Φίλιπ Κερ.
  • Ο Αλέξανδρος Κεσίσογλου γράφει για τον Γκύντερ Γκρας.
  • Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου γράφει για τον Ουίλιαμ Μπλέικ.
  • Η Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου γράφει για το τραύμα των Καλαβρύτων στη λογοτεχνία.
  • Ο Χάρης Βλαβιανός, Γιατί γράφω ποίηση. Ποίημα.

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μίλτος Σαχτούρης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Advertisements
This entry was posted in βιβλία/ανάγνωση. Bookmark the permalink.

11 απαντήσεις στο The Athens Review of Books (63ο τεύχος)

  1. Ο/Η Frixos λέει:

    Συγχωρηστε με, δεν εχω διαβασει Μιλτο Σαχτουρη ή μαλλον ποσπαθησα αλλα δεν τα καταφερα και τελικα τα παρατησα, ως εκ τουτου δεν μπορω να εκφερω αποψη για την ποιηση του, αλλα με αυτό το λημμα, «αντισυμβατικος», εχω μεγαλες ενστασεις, γενικοτερα.
    Ο ποιητης είναι ενας δοτης προς την κοινωνια και αν ο δοτης δεν είναι συμβατος με αυτή τοτε δεν μπορει να είναι δοτης, καθοτι το μόσχευμα θα απορριφθει.
    Δεν υποστηριζω ότι ο ποιητης, ο λογιος, ο καλιτεχνης πρεπει να ειναι χαμελαιοντας και καθε φορα να παιρνει το χρωμα του βραχου, δηλαδή να ταυτιζεται με την κοινωνια, προκειμενου να είναι συμβατος μαζι της.
    Ο ποιητης μπορει (και πρεπει) να ειναι (και) ναρκισσος, αλλα από τη στιγμη που στηνει τον παγκο του στο παζαρι των ιδεων και εκθετει την πραμάτεια του στους αλλους αν δεν είναι συμβατος μαζι τους, τοτε εμπιπτει στην περιπτωση του λαΪκου γνωμικου: «Εδώ γαμουνε αρσενικους κι εσυ γυρεύεις νυφη»!

    ΥΓ
    Επισης επιτρεψτε μου, με αφορμή τα ανωτερω, να εκφρασω την καχυποψια μου απέναντι στον ορο «αντισυμβατικος» και στον τυπο που ο ορος αυτος υποδηλωνει, επειδή -ειδικα σημερα- ο τυπος αυτος είναι η απολυτη εκφανση του μικροαστισμού και η αποδειξη της επικυριαρχιας του: εχουμε ηδη μπροστα μας έναν υπουργο οικονομικων με μηχανη («ο κοσμος ολος χιλια κυβικα», που διακυρισει και ο «γάτζος»), εναν Διαμαντοπουλο στη θεση του προεδρου της Βουλης, έναν Τασσο Κουρακη με βαμενη αλογουρα στο Παιδειας, πληθος θεοσεβουμενες νεες με χαλκαδες κρεμασμενους «επι των αιδοιχειλεων και της γλωττης αυτων» καθως και νεους με εμφανιση πανκ να περιμενουνε με τις ωρες στην ουρα για να προσκυνήσουνε τα λειψανα της Αγιας Βαρβαρας. και αλλα λαμπρα παραδείγματα γυρω μας ων ουκ έτσι αριθμος.
    Φτανει πια, όχι άλλη αντισυμβατικοτης (εναντια σε ποιον;), όχι άλλη εξεγερση (εναντια σε ποιον;), δεν βοηθάνε πια, μονο συγχυση προσφερουνε.
    Ας γινουμε για λιγο παλι ο εαυτος μας και ας παρουμε τα πραγματα από την αρχη.

    • Ο/Η Po λέει:

      Καλύτερα να προμηθευτείτε το τεύχος πριν από τον όποιο χαρακτηρισμό, άλλωστε στο Δελτίο Τύπου αναφέρεται ότι: «Στο τέλος βέβαια ο ποιητής θα κριθεί από το έργο του…»
      αυτό έχει σημασία. όλοι κρίνονται από το έργο τους, η προσωπική στάση του καθενός μέσα με το χρόνο, περνά στη λήθη.
      Scripta manent.

  2. Ο/Η Frixos λέει:

    αβλεψια: χαμαιλεοντας,

  3. Ο/Η Frixos λέει:

    Προσπαθησα να καταστησω σαφες ότι δεν κρινω τον ποιητη, πολυ δε περισσοτερο δεν εκανα χαρακτηρισμο. Μερικες σκεψεις εξεφρασα με αφορμή τον ορο «αντισυμβατικος».

  4. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Αγαπητέ Φρίξο,

    Δεν καταλαβαίνω γιατί σε πείραξε ο όρος «αντισυμβατικός». Ο Σαχτούρης ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε ή που προσπαθούσε να ζήσει από την ποίηση, όταν οι ποιητές θεωρούνταν από την κοινωνία γραφικοί. Ως γνωστόν, κάτι κτήματα των προγόνων του από το 1821 τα πούλησε προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην, ενώ πέθανε στο γηροκομείο. Δεν νομίζω πως ο Σαχτούρης έδωσε λαβές για οποιαδήποτε είδους σχόλια ή ότι υπάρχει κάποιο σκοτεινό ή επιλήψιμο σημείο στο βίο του. Αλλά όπως λέει και ο Ρο για το έργο του θα κριθεί πλέον.

    Με αγάπη,
    Κωλόγερας

  5. Ο/Η Frixos λέει:

    Αγαπητε Κωλογερα,
    κατ΄αρχην θα ηθελα να σας εκφρασω τον σεβασμο μου (για τους λογους που θα αναπτύξω στη συνεχεια). Εχετε κι εσεις και ο Ρο, το δικιο σας: μαλλον ηταν αστοχο (εκτος στοχου) το σχολιο μου αφου ο στοχος δεν ηταν ο Σαχτούρης αλλα ο ορος και ειδικα η χρηση του στις μερες μας.
    Αλλα με λιγη κατανοηση θα μπορούσατε να μοιραστείτε το δικιο σας μαζι μου, όταν θα σας εξηγησω τι ζορι τραβάω με τον ορο … «αντισυμβατικος»
    Όλα ξεκινησαν από ένα ανεκδοτο (ας με συγχωρησουν οσοι το ξερουν): Καποτε ενας γερακος περιμενε το λεωφορειο στη σταση μαζι με έναν νεαρο πανκ. Ο παππους αρχισε να τον περιεργάζεται κοβωντας συνεχως βολτες γυρω απο αυτον και κοιτωντας τον συνεχως εντελως αδιάκριτα. Οποτε τα παιρνει στο κρανιο ο πανκης, τον αρπαζει από τα πέτα και τον ρωτάει αγριεμένος «Τι κοιτας ετσι ρε κωλογερα;»
    «Ηρεμησε αγορι μου, απλα σε κοιταζω να δω αν εισαι ο γιος μου» του απανταει ο γερακος,
    «Από που μεχρι που εγω να είμαι δικος σου γιος ρε μαλακα;» εξοργιζεται ακομα περισσοτερο ο πανκιός.
    «Ηρεμησε αγορι μου να σου εξηγησω: Να, καποτε που ημουνα νεος και ζωηρος κι εκανα τρελες σαν κι εσενα, ειχα παει σε μια εξοχη κι ειχα γνωρισει ένα παγωνι το οποιο γαμησα, γιαυτο τωρα κοιταω να δω αν εισαι το παιδι μου.»

    Από τοτε που το ακουσα επαψα να είμαι με τους αντισυμβατικούς τυπους (φρικια) και γοητευομαι από τους γερακους
    Ειδικα μαλιστα οταν διαβαζω τον ορο «αντισυμβατικος» και ταυτοχρονα βλεπω τον Τσακαλωτο -σε διεθνη συσκεψη για το μελλον της χωρας- με τιρκουαζ καλτες ή καποια βουλευτινα του Συριζα, με το μισο κεφαλι ξυρισμενο και το αλλο μισο βαμενο κοκκινο, να αγορευει στη Βουλη, εξαπολυοντας εθνολαϊκιστικες κορωνες ή τον Κουρακη με την κοτσιδα (για να αναφερθω μονο στην αισθητικη διασταση), νοιώθω την ακατανικητη επιθυμια να υπερασπιστω …την συμβατοτητα εναντι της αντισυμβατικοτητας.

    Ο ποιητης Σαχτούρης ηταν απλως μια παραπλευρη απωλεια!

  6. Ο/Η homopoliticus λέει:

    Πολύ καλό τεύχος!

  7. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Φρίξο,

    «Αντισυμβατικός», «προβληματίζομαι», «ριζοσπαστικός» κ.α. κατάντησαν λέξεις κενές. Αν εννοείς αυτό, θα συμφωνήσω πέρα για πέρα.

    Με αγάπη,
    Κωλόγερας των Εθνών

  8. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    Ὁ τρελὸς λαγός

    Γύριζε στοὺς δρόμους ὁ τρελὸς λαγὸς
    γύριζε στοὺς δρόμους
    ξέφευγε ἀπ᾿ τὰ σύρματα ὁ τρελὸς λαγὸς
    ἔπεφτε στὶς λάσπες

    Φέγγαν τὰ χαράματα ὁ τρελὸς λαγὸς
    ἄνοιγε ἡ νύχτα
    στάζαν αἷμα οἱ καρδιὲς
    ὁ τρελὸς λαγὸς
    ἔφεγγε ὁ κόσμος

    Βούρκωναν τὰ μάτια του ὁ τρελὸς λαγὸς
    πρήσκονταν ἡ γλώσσα
    βόγγαε μαῦρο ἔντομο ὁ τρελὸς λαγὸς
    θάνατος στὸ στόμα

  9. Ο/Η Frixos λέει:

    Κωλογερα,
    εννοω ότι δεν μπορω να εννοησω τι εννοει ο ποιητης.

    Διεθνιστή,
    Τα ποιηματα του τα ‘λαβα
    όμως δεν εκαταλαβα
    τι εννοει ο ποετας
    και τι αφορα το μυνημα,
    του ερωτος το κινημα
    ή την τιμη της φετας;

    Να εννοησω δεν μπορω
    οσο κι αν είναι ηχηρο
    το μυνημα που εκπεμπει,
    το νιωθω πως καθως γερνω
    παλι στα πρωτα μου γυρνω,
    να ξαναγινω μπεμπης.

    Μπορει ν’ ακούγομαι πεζα
    μπορει και να ‘ναι αργα τα ζά
    που σερνουνε το καρο
    ή μηπως φταιμε οι ιππεις
    αν το γνωρίζεις να το πεις,
    το μυνημα να παρω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s