Αυτή θα μπορούσε να είναι η Αριστερά μας, Αν…

[Που βρίσκεται επιτέλους καταχωνιασμένη η αριστερή κοινωνική ευαισθησία;]

©Adriano Amaral 2015: ανθρακίτης-κάρβουνο και ρετσίνι -Galleria Múrias Centeno, Lisboa

©Adriano Amaral 2015: ανθρακίτης-κάρβουνο και ρετσίνι -Galleria Múrias Centeno, Lisboa

Θα μπορούσαμε να κάνουμε τα στραβά μάτια σε όλο αυτό το αλληλοσυγκρουόμενο και αλληλοαναιρούμενο ασκέρι των κομματικών στελεχών με τις συνεχείς διαψεύσεις δικών τους θέσεων, δηλώσεων, λόγων και συνεντεύξεων που κάνουν ξημεροβραδιαζόμενοι στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, στα κανάλια.

Θα ήμασταν διατεθειμένοι όλα αυτά να τα παραβλέψουμε, Αν:
– Σε αντίθεση με τα κόμματα της διαφθορά και της διαπλοκής, που μας κυβερνούσαν έως τώρα, στελέχωναν το Δημόσιο με μόνο αξιοκρατικά κριτήρια, με αμεροληψία, με διαφάνεια, δεν θα συνέχιζαν το ίδιο με τους προηγούμενους τροπάρι με διορισμούς συγγενών, ημετέρων και στρατιές ειδικών «συμβούλων».

– Δεν θα διανοούνταν την κατάργηση (ή τις «τροποποιήσεις», ή την «τρύπα»  που μειώνει δραστικά  την αποτελεσματικότητά της) του πλέον προοδευτικού θεσμού, αυτού της Διαύγειας. Αδιάφορο αν η διαφάνεια ήταν ανέκαθεν η τιμή της δημοκρατικής αριστεράς και της ελευθερίας ως τέκνο του Διαφωτισμού.

– Φρόντιζε τους εργαζόμενους και άνεργους του ιδιωτικού τομέα όσο, αυτούς του Δημοσίου…

– Δεν έκανε τα στραβά μάτια, δια τη συνωμοσία της σιωπής· την ομερτά, στην επώνυμη διαπλοκή και διαφθορά, παράδειγμα η στάση του ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν αντιπολίτευση και η πρόσφατη δήλωση Βούτση : «Αν οι φάκελοι του συστήματος διαπλοκής βγουν στην δημοσιότητα, μόνο η Χρυσή Αυγή θα βγει κερδισμένη»

– Δεν μεταμορφώνονταν οι ανέξοδες και ψηφοθηρικές  προεκλογικές θέσεις και υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε «σχήματα λόγου», βλέπε για «το σκίσιμο με ένα νόμο όλων των μνημονιακών νόμων» που τόσο ανεύθυνα ξεστομίστηκε στη βουλή από τον κ.Τσίπρα και όπου η Ζωή Κωνσταντοπούλου το μετέτρεψε σε «σχήμα λόγου»…

-Δεν έσπαγε ρεκόρ επισκέψεων, επαφών, συναλλαγών με την ανώτατη εκκλησιαστική ιεραρχία, ποτέ άλλοτε στο παρελθόν πρωθυπουργός δεν έκανε τόσες αρχιεπισκοπικές επισκέψεις μέσα στις πρώτες 30 μέρες της κυβέρνησής του με αποκορύφωμα το «αίτημα ευχής» του κ. Τσίπρα από τον Ιερώνυμο λίγο πριν την… πολιτική του ορκωμοσία. Αφήνουμε στην άκρη την τραγελαφική, αστεία και φαιδρή εικόνα ενός πρωθυπουργού δυτικού κράτους εν μέσω ρασοφόρων, χειροκροτητών και αυλικών με τα περιστέρια στα Θεοφάνεια…

– Δεν σύμπραττε με την πλέον εθνολαϊκίστικη, σοβινιστική, ομοφοβική κι αντισημιτική ακροδεξιά των καμμένων-ψεκασμένων. Να δέχεται αδιαμαρτύρητα στρατοκρατικές και θεοκρατικές φιέστες, με κόκκαλα αγίων να περιφέρονται από νοσοκομείο σε νοσοκομείο επαινώντας και χαϊδεύοντας κατώτερα ανθρώπινα ένστικτα πουλώντας ματαίως φρούδες ελπίδες και φύκια. Όλα στο όνομα μια ανύπαρκτης φαντασιακής «αντιμνημονιακής συμμαχίας».

Πάνω απ’ όλα μια Αριστερά αντάξια του ονόματός της θα έδινε τη μέγιστη έμφαση στην παιδεία. Εμείς όμως βλέπουμε την «πρώτη φορά Αριστερά» να νομοθετεί με το βλέμμα στους συνδικαλιστές της παιδείας, όχι στην ίδια την παιδεία και στα νιάτα που κάθονται στα θρανία, να ξηλώνει ό,τι σωστό πήγαινε να γίνει, να μας γυρίζει σε ένα μοντέλο που δοκιμάστηκε πριν τριάντα χρόνια με οικτρά αποτελέσματα. [Δημ. Κούρτοβικ, Τα Νέα16-17 Μαΐου,2015].

Όλα αυτά και πολλά ακόμη για το ήθος και ύφος της, χωρίς καμία δημόσια εκφρασμένη (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων μετρημένων στα δάχτυλα ενός χεριού) ενόχληση από το σύγχρονο ανθρώπινο δυναμικό αυτή της… αριστερής κυβερνώσας παράταξης, είτε από τα πάνω, είτε από τα κάτω.

Που βρίσκεται επιτέλους καταχωνιασμένη η αριστερή κοινωνική ευαισθησία;

Κλείνω τη θλιβερή αυτή ανάρτηση με πρόσφατα (24.5.15) λόγια του Δημήτρη Σεβαστάκη μέσω του οργάνου αυτής της Αριστεράς, την «Αυγή»:

«[…]Οι οιμωγές για τα κράματα και τα ποσοστά αριστεροφροσύνης ή δεξιάς παρέκκλισης κάπου εκεί φυτεύονται. Αλλά δεν εγκαθιδρύονται ιστορικά ούτε τεκμαίρονται κοινωνικά. Δεν διατυπώνουν ιστορικό ερώτημα, ούτε φυσικά δίνουν απάντηση. Οι αλληλοενοχοποιήσεις και η φιλολογική δυσφορία για το είδος Ευρώπης που μασάμε, για τους κακούς ή για το λαϊκό δίκιο που είναι ασυμμάζευτο και τραχύ είναι τα μέλη μιας απέραντης ψυχωσικής αυταρέσκειας που απλώς αφήνονται στον αέρα. Αυτό είναι κρίση. Η αδύναμία αυτοκατανόησης και εύρεσης κατάλληλης και καίριας πολιτικής γλώσσας και θεσμικής λύσης. Ρεαλιστικό κοίταγμα. Κανένα μακιγιάζ. Καμιά μετάθεση. Πώς παράγουμε, πώς διοικούμαστε, πώς χρησιμεύουμε, πώς πολιτικοποιούμε την επιθυμία, πώς συγκροτούμε ένα ταπεινό και ρεαλιστικό ιδανικό. Όχι ιδεολογικόμορφα ρετάλια και μηρυκασμούς. Το κοντινό και οραματικό ιδανικό της πραγματικότητας. Αυτά είναι τα ζητούμενα. Που ως δια μαγείας παραμένουν ασύλληπτα σε μια διαρκή απομάκρυνση.

Μετέωροι; Ενώ πάει να διαμορφωθεί μια νέα κοινωνική, εξυγιαντική, ηθική ορμή, εμείς τρεκλίζουμε και μπερδευόμαστε με φθαρμένα πρόσωπα και δομές. Ενώ γνωρίζουμε το πρόβλημα του αντιδραστικού διοικητικού χάους, μπλέκουμε με νομοσχέδια «σκούπα», ασυνεχή και αλαφιασμένα ή χαζολογούμε μπροστά στις μαφίες του Δημοσίου. Ενώ δηλαδή ξέρουμε ότι το ευνοιοκρατικό δημόσιο σύστημα έχει φτάσει στο τέλος του και παρασιτεί πάνω στις δημόσιες ανάγκες, εμείς διστάζουμε ή φθειρόμαστε κλωθογυρίζοντας. Ενώ έχουμε εντοπίσει και την επιστήμη της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικής λαιμαργίας, την τεράστια σπατάλη φορολογικών πόρων, δυσκολευόμαστε να κάνουμε την μεγάλη χειρονομία. Δεν έχουμε μια συνεκτική κοινωνία, άρα δεν μπορούμε να διαμορφώσουμε συμμαχικές συνομαδώσεις. Υπάρχει ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού εκτός συστήματος, το οποίο δεν εντάσσεται σε κανένα όραμα πέραν της εκδίκησης. Υπάρχουν τα φοβισμένα μικροαστικά στρώματα που επιζητούν μια λύση συντήρησης, άρα θνησιγενή. Υπάρχουν διάσπαρτες δημιουργικές δυνάμεις, που δεν τις αφήνουν τα διοικητικά κυκλώματα να ζήσουν. Υπάρχουν κι οι πειρατές που βγάζουν φράγκα. Δεν μπορούν να συντεθούν σε ένα συλλογικό όλον.

Σ’ αυτό το περικείμενο, πρέπει να δούμε και τη ενδεχόμενη συμφωνία και την ενδεχόμενη αποτυχία. Και την κυβερνητική Αριστερά, και τις καριερίστικες βδέλλες στον λαιμό της. Και την νομοθέτηση, και το σάπιο διοικητικό σύστημα που εμποδίζει, αντιπολιτεύεται και εκβιάζει. Και τις προσωπικές στρατηγικές, και την απουσία συντροφικής σύμπνοιας…»

Υπογραμμίζω μέρος της τελευταίας παραγράφου: «[…] την κυβερνητική Αριστερά, και τις καριερίστικες βδέλλες στον λαιμό της. Και την νομοθέτηση, και το σάπιο διοικητικό σύστημα που εμποδίζει, αντιπολιτεύεται και εκβιάζει. Και τις προσωπικές στρατηγικές, και την απουσία συντροφικής σύμπνοιας…»

Αυτά και καλημέρα σας.

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

19 Responses to Αυτή θα μπορούσε να είναι η Αριστερά μας, Αν…

  1. Ο/Η ataktos λέει:

    Η επιστροφή των Αστέγων στο κέντρο της Αθήνας
    http://tokoutsavaki.blogspot.gr/2015/05/blog-post_628.html

  2. Ο/Η ataktos λέει:

    Το Απίθανο Συμβόλαιο: Η Τυραννία της Αποπληρωμής του Χρέους
    https://spiros26.files.wordpress.com/2009/10/cf84cebf-ceb1cf80ceafceb8ceb1cebdcebf-cf83cf85cebcceb2cf8ccebbceb1ceb9cebf2.pdf

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    Χτύπησε κι ο Καραμπελιάς
    http://ardin-rixi.gr/archives/187323

    2015 at 4:42 μμ

    Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κυβερνήσει

    Του Γιώργου Καραμπελιά

    Έκπληκτη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί επί τέσσερις μήνες τον πλέον απίθανο θίασο να ισχυρίζεται ότι κυβερνά τη χώρα. Ενώ βεβαίως, το μόνο που δεν μπορεί να κάνει είναι ακριβώς αυτό, να κυβερνήσει. Διότι η διακυβέρνηση θα υπέθετε είτε την ύπαρξη ενός οράματος επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας μας, τέτοιο που διαθέτουμε εμείς και όχι αυτοί, είτε την αποδοχή διαχειριστικής λογικής στα πλαίσια της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων. Και η κυβέρνηση αυτή ούτε όραμα διαθέτει, πέρα από τα «λεφτά υπάρχουν» και την αντιπαλότητα στο μέιλ Χαρδούβελη, ούτε βεβαίως μπορεί να διαχειριστεί μία οικονομία και μια κοινωνία στο ακρότατο σημείο της κρίσης. Γι’ αυτό μέσα σε τέσσερις μήνες, η χώρα επανήλθε στην ύφεση, τα κόκκινα δάνεια εκτινάσσονται, οι πληρωμές του κράτους στα νοσοκομεία έχουν πέσει στο 1/10 από τις περσινές, η λιανική αγορά πλησιάζει να χάσει 20% τον ήδη συρρικνωμένων πωλήσεων, οι τράπεζες έχουν χάσει 35 δισ. ευρώ καταθέσεις και πάνω από 10-15% σε χρηματιστηριακή αξία, και τα μόνα γεγονότα τα οποία συμβαίνουν, είναι τα επαναλαμβανόμενα σόου διαφόρων διαταραγμένων που μονοπωλούν το ενδιαφέρον των καναλιών και του πόπολου. Όση ανοχή εξακολουθεί να υπάρχει από ένα διαρκώς μειούμενο ποσοστό του ελληνικού λαού απέναντί τους, στηρίζεται σε δύο βασικές αιτίες:

    Α) Στο γεγονός πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί την τελευταία εκδοχή του πολιτικού συστήματος χωρίς να υπάρχει άλλη άμεση λύση. Είναι χαρακτηριστική η τελευταία δημοσκόπηση του πανεπιστημίου Μακεδονίας στην οποία η πλειοψηφία αποτιμά πλέον αρνητικά τις διαπραγματευτικές πρακτικές της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα δίνει στα κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα τα δύο άλλοτε μαστόδοντα της πολιτικής ζωής, την Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ με 15% και 3% αντίστοιχα στην πρόθεση ψήφου! Οι Έλληνες έφτασαν σ’ ένα ψυχολογικό σημείο όπου πλέον δεν έχουν εμπιστοσύνη στην παρούσα κυβέρνηση αλλά ακόμα μικρότερη στους αντιπάλους της. Και αυτοί οι τελευταίοι κάνουν ότι μπορούν για να συντηρούν αυτή την κατάσταση. Ο Σαμαράς δεν εννοεί να ξεκολλήσει από την καρέκλα του, και η μεγάλη εναλλακτική λύση του αστισμού, ο Κώστας Καραμανλής(!), αναπαύεται περιμένοντας ίσως να έχει ολοκληρωθεί η καταστροφή της χώρας, καταδεικνύοντας έτσι, πως πόσο μικρός είναι κι αυτός. Τα μόνο δύο σχήματα που εμφανίστηκαν στην πολιτική ζωή του τόπου, το Ποτάμι και η Χ.Α., είναι για διαφορετικούς λόγους εντελώς ανυπόληπτα και ανίκανα και βέβαια δεν μπορεί να γίνει λόγος για το όραμα της σταλινικής «ολικής επαναφοράς» του ΚΚΕ και των εξωκοινοβουλευτικών παραφυάδων του. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση παίζει με αντίπαλο τον εαυτό της γι’ αυτό εξάλλου όλο και πιο έντονα η αντιπολίτευση μεταφέρεται στο εσωτερικό της. Τσίπρας εναντίον Ζωής και Βαρουφάκη, Λαφαζάνης και Νταβανέλος εναντίον Παπαδημούλη, κ.ο.κ.

    Β) Το σοβαρότερο όμως πρόβλημα δεν είναι η ανυπαρξία του πολιτικού προσωπικού, είναι η ραχιτική και χωρίς ραχοκοκαλιά κοινωνία μας. Άραγε δεν γνώριζαν οι Έλληνες τι επρόκειτο να συμβεί με την πολιτική επιτάχυνση που επιτεύχθηκε με τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου; Άραγε δεν γνωρίζουν σήμερα την απολύτως καταστρεπτική πορεία που ακολουθεί μια ανύπαρκτη κυβέρνηση; Άραγε δεν γνωρίζουν ότι στο τέλος αυτού του δρόμου, δηλαδή πολύ σύντομα η ήδη υποβαθμισμένη χώρα μας θα κατέβει ακόμα μερικές κατηγορίες; Άραγε δεν βλέπουν τι συμβαίνει με την Αλβανία, τα Σκόπια, την Τουρκία και το μεταναστευτικό; Άραγε αγνοούν ότι η εξωτερική πολιτική των μαθητευόμενων μάγων των καφενέδων του Κολωνακίου οδηγεί στο να δυσαρεστήσουν και τους Αμερικανούς και τους Ρώσους και τους Ευρωπαίους; Άραγε δεν βλέπουν ότι οι Ποδέμος στην Ισπανία πληρώνουν ήδη τα σπασμένα του Σύριζα καταρρέοντας δημοσκοπικά και γι’ αυτό αποποιούνται πλέον οποιαδήποτε σχέση με την Ελλάδα; Άραγε δεν βλέπουν ότι στα νοσοκομεία οι ασθενείς κουβαλούν πλέον μαζί τους τις γάζες, τις σύριγγες και το βαμβάκι; Δεν γνωρίζουν ότι σ’ ένα μήνα δεν θα πληρώνονται ούτε οι περιβόητες συντάξεις και οι μισθοί; Δυστυχώς οι συμπατριώτες μας είναι μεν αφελείς αλλά πολλοί είναι και κουτοπόνηροι. Αρκετοί έχουν κάποιο λόγο για να κρύβουν το κεφάλι τους σαν την στρουθοκάμηλο στην άμμο. Πολλοί θεώρησαν πως είναι ευκαιρία για να πάψουν να πληρώνουν τη ΔΕΗ, τις ασφαλιστικές εισφορές, τις τράπεζες, ακόμα και αν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν, και επιτέλους να περάσουν κάποιους μήνες «αμεριμνησίας» μετά από την πίεση τόσων χρόνων.

    Γιατί δυστυχώς η νέα κυβέρνηση δεν ήρθε στην εξουσία με το σύνθημα που προς στιγμήν προέβαλε και ο Βαρουφάκης, «σας υπόσχομαι αίμα και δάκρυα», δηλαδή καλώντας τους Έλληνες σε μια πανστρατιά για ν’ αλλάξουν την χώρα και τον εαυτό τους. Για παράδειγμα όλοι γνωρίζουμε πως το ΦΠΑ το οποίο δεν δηλώνεται πλησιάζει στην Ελλάδα τα 12 δισ. ευρώ τον χρόνο. Με τα μισά από αυτά θα μπορούσαμε να λύσουμε το δημοσιονομικό μας πρόβλημα. Και όμως, επί της κυβερνήσεως της «ριζοσπαστικής αριστεράς» η φοροαποφυγή διογκώνεται. Και αυτό γιατί ο Σύριζα δεν δημιούργησε ποτέ ένα κίνημα που σκοπεύει να αλλάξει την κοινωνία και μαζί με αυτό να αλλάξουμε και όλοι εμείς, ώστε να λύσει με το μαχαίρι αυτό το διαχρονικό σκάνδαλο όπως τόσα και τόσα άλλα. Αντ’ αυτού, υποσχέθηκε ακόμα μεγαλύτερη χαλάρωση και παροχές. Και όσο κρατήσει κράτησε, διότι βέβαια πλησιάζει η ώρα του λογαριασμού και η χώρα μοιάζει σαν την Πομπηία στις τελευταίες μέρες της. «Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» όπως λέει και ο ποιητής περιμένουν όλοι κάποιο θάμα, ποιος ξέρει ίσως η Ζωή με την Ραχήλ έχουν εγκαταστήσει στα υπόγεια της Βουλής κάποιο μυστικό τυπογραφείο εκτύπωσης ευρώ, έχοντας εξασφαλίσει και τη συνδρομή του… Σώρρα.

    Και έτσι γελοιοποιούνται άνθρωποι, συνειδήσεις και κοντεύει να γελοιοποιηθεί ένας ολόκληρος λαός. Ακούω συχνά πυκνά, «γιατί δεν δίνεις λίγο περισσότερο χρόνο στην κυβέρνηση;» Ή ακόμα χειρότερα ακούω από φίλους «τι κάθεσαι και τα παρακολουθείς όλα αυτά, εγώ έχω πάψει πλέον να βλέπω ειδήσεις». Εγώ όμως, επειδή έχω συναίσθηση πως αυτός ο τόπος που έχει τόσο συρρικνωθεί σε έδαφος και ανθρώπους, που έχει μεταβληθεί στο παίγνιο των ισχυρών και στον περίγελο των Σόιμπλε και Ντάισελμπλουμ, και κινδυνεύει με ολοκληρωτική καθίζηση, είμαι υποχρεωμένος να παρακολουθώ ειδήσεις στα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες, ελληνικές και ξένες για να μπορώ να καταλαβαίνω τι μου γίνεται σε αντίθεση με όλους εκείνους που με απόλυτη ελαφρότητα μας οδήγησαν στο αδιέξοδο, ακόμα και με την ψήφο τους, και τώρα παριστάνουν τους χαζοχαρούμενους.

    Ξέρω πολύ καλά τις προσδοκίες διαφόρων, για παράδειγμα, που είναι αναφανδόν υπέρ της δραχμής. Πέραν των αφελών που φαντάζονται ότι με αυτή θα ξανακερδίσουμε την αυτοδυναμία μας, χωρίς να βλέπουν ότι θα βυθιστούμε σε ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση και θα κινδυνέψει η ακεραιότητα της χώρας μας. Διότι εκτός από τους αφελείς και απαίδευτους ιδεολόγους, υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία από λαμόγια, που έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό ή καλά φυλαγμένα, και μια δραχμή υποτιμημένη στο 50 ή 70% , όπως αναπόφευκτα θα συμβεί θα τους κάνει πάμπλουτους ή θα τους δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι ημών των υπολοίπων. Ξέρω πάρα πολλούς μπατιρημένους επιχειρηματίες, μεγάλους αλλά και μεσαίους, της λαμογιάς και της απάτης, που επιθυμούν την καταστροφή της χώρας ώστε να μην πληρώσουν ποτέ τα θαλασσοδάνειά τους. Και αυτοί κυριαρχούν σε κανάλια της συμφοράς, σπρώχνουν αργυρώνητους δημοσιογράφους που μέχρι χθες γλύφανε τις μπότες των Γερμανών και των Αμερικάνων, να υποστηρίζουν αιφνιδίως την «ρήξη» και τις «κόκκινες γραμμές» των ασχέτων. Γνωρίζω πάρα πολλούς οι οποίοι για μια θεσούλα ή για τον περιβόητο δέκατο τρίτο μισθό, που έχει ήδη κάνει φτερά, προτίμησαν να κωφεύσουν απέναντι σε όλους εκείνους που όπως εμείς κρούαμε τον κώδωνα κινδύνου καθημερινά, ασταμάτητα, μονότονα από τον Οκτώβριο του 2014. Γνωρίζω πάρα πολλούς, στον Σύριζα, οι οποίοι και πριν διαφωνούσαν με τους τυχοδιωκτισμούς του Τσίπρα, αλλά δεν τόλμαγαν να βγάλουν τσιμουδιά και ακόμα χειρότερα, σήμερα, ενώ βλέπουν πολύ καλά τι έρχεται, συνεχίζουν ακόμα να έχουν στο απυρόβλητο την ηγεσία τους και να μας συνιστούν ψυχραιμία γιατί βέβαια πάντα φταίει εκείνος που λέει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

    Το δυστύχημα όμως είναι πως ενώ είναι αναρίθμητοι αυτοί που επαναλαμβάνουν αυτά τα πράγματα και ακόμα πιο βίαια καθημερινά, κατ’ ιδίαν, είναι ελάχιστοι εκείνοι που βγαίνουν να τα διακηρύξουν δημόσια. Τα σαράντα χρόνια της μεταπολίτευσης διέφθειραν μέχρι το μεδούλι ή στην καλύτερη περίπτωση έφθειραν μέσω της καθημερινής τριβής το ήθος και την ευθυκρισία όλων των συστημικών ελίτ της χώρας. Και δυστυχώς, οι συστημικές ελίτ δεν περιλαμβάνουν μόνον τους κυβερνώντες αλλά και δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς, διανοουμένους, λογοτέχνες, μουσικούς και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας. Τόσο φθάρηκαν και διεφθάρησαν ώστε δεν τους έμενε ούτε κουκούτσι ευθυκρισίας για να βλέπουν αυτό που ερχόταν αναπόδραστα με βήματα γίγαντα. Και αν εμείς διεκδικούμε αυτή την ευθυκρισία που τόσο ενοχλεί αρκετούς κομπλεξικούς, αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο γιατί επί σαράντα χρόνια αρνηθήκαμε πεισματικά την ένταξή μας σε οποιοδήποτε μικρότερο ή μεγάλο θεσμό της μεταπολίτευσης, μείναμε μαζί με ελάχιστους «τρελούς του χωριού», «όπως μας γέννησε η μάνα μας Ισπανία», να καταδείχνουμε τη γύμνια των κυβερνώντων.

    Και βέβαια δεν χρειαζόταν καμιά φιλοσοφία για να δεις ότι τα πράγματα θα κατέληγαν εδώ πού κατέληξαν. Χρειαζόταν απλώς η στοιχειώδης λογική που διαθέτει ή διέθετε ο Έλληνας αγρότης, που ξέρει πως πρώτα πρέπει να σκάψεις, μετά να σπείρεις και πολύ αργότερα να εισπράξεις τους καρπούς των κόπων σου. Αλλά αυτά συνέβαιναν όταν οι Έλληνες αγρότες καλλιεργούσαν και δεν σκάβανε οι Αλβανοί γι’ αυτούς και όταν οι Έλληνες διανοούμενοι τρώγανε ένα κυριακάτικο γιουβέτσι ως αμοιβή των κόπων τους μαζί με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, και όχι αντίθετα την εποχή που αμείβονται από πανεπιστήμια, ευρωπαϊκά προγράμματα, ιδρύματα τραπεζών και εφοπλιστών, εφημερίδες και εκδοτικούς οίκους. Και βέβαια ήρθαν και οι απαραίτητοι Σημίτηδες, Λιάκοι (ξέρετε αυτός στον οποίο αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός την 25η Μαρτίου) για να τους πείσουν πως δεν υπάρχει ούτε ιστορία, ούτε ηθικές αξίες, ούτε πατριωτισμός. Μία και μόνη αρχή «Αμύνεστε περί πάρτης». Γι’ αυτό λοιπόν, επειδή έγιναν πάρα πολλοί όσοι αδιαφορούν για την χώρα τους, όσοι αδιαφορούν για το μέλλον της πατρίδας τους, όσοι βάζουν σε πρώτη προτεραιότητα το κοντόφθαλμο μικροσυμφέρον τους, γι’ αυτό και βρεθήκαμε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, ανερμάτιστοι, απροσανατόλιστοι, σε απόλυτη αφωνία. Γιατί παρ’ όλο που η πλειοψηφία των Ελλήνων παραμένουν ακόμα άνθρωποι σκληρά εργαζόμενοι, που προσπαθούν να θρέψουν την οικογένειά τους και τα παιδιά τους, κατακλύζονται από τα λαμόγια, τους συμφεροντολόγους, τους αφελείς, τους πολιτιστικά μηδενιστές, τους μπαρόβιους φωνακλάδες, τους κυρίαρχους των ΜΜΕ και του δημόσιου λόγου και έτσι μένουν σιωπηλοί ελπίζοντας σε κάτι καλύτερο. Γι’ αυτό απέχουν απ’ τις εκλογές –βλακωδώς– στρέφονται στον ιδιωτικό χώρο και αφήνουν τα μηδενικά να κυριαρχούν στον δημόσιο και να διαφεντεύουν τη ζωή τους. Αφήνουν το 15-20% του πληθυσμού με την ψήφο του να καθορίζει την μοίρα του 75-80% που είτε ψηφίζει διαφορετικά, είτε όλο και περισσότερο απέχει απ’ αυτό που θεωρεί στημένο παιχνίδι που δεν τον αφορά.

    Δυστυχώς λοιπόν έχει πτωχεύσει πριν απ’ όλα το μυαλό, το πνεύμα και η ευθυκρισία των Ελλήνων. Διότι διαφορετικά θα έβλεπαν πως η παρούσα κυβέρνηση δεν μπορεί να κυβερνήσει. Δυστυχώς γι’ αυτούς, αλλά δυστυχώς και για μας. Έτσι είναι προφανές πως ο Τσίπρας και η στενή παρέα του, μπροστά στα αδιέξοδα, έχουν κάνει «γαργάρα» τις κόκκινες γραμμές και τα προγράμματα της Θεσσαλονίκης. Ωστόσο είναι παντελώς ανίκανοι να επιβάλλουν αυτή τη γραμμή στο κόμμα τους, το οποίο σε ένα μεγάλο ποσοστό προτιμά να τραβήξει στα άκρα τις ιδεοληψίες του μιας ψευδο-ρήξης, την οποία είναι ανίκανοι να υλοποιήσουν παρά να δεχθεί το aggiornamento (κωλοτούμπα !) του Τσίπρα.

    Ο τελευταίος, ο Τσίπρας, επειδή έχει εκλεγεί ως ο παράκλητος του αντιμνημονιακού κινήματος, και επειδή δεν διαθέτει άλλες ικανότητες εκτός από τα επικοινωνιακά τερτίπια είναι ανίκανος να περάσει αυτή τη συμφωνία στο κόμμα του. Είναι ταυτόχρονα ανίκανος –γιατί πρόκειται για ένα κόμμα το οποίο δεν το δημιούργησε αυτός αλλά ο Γλέζος, ο Αλαβάνος, ο Βούτσης και ο Λαφαζάνης, οι οποίοι απλώς τον επέλεξαν ως επικοινωνιακή τους προμετωπίδα– να επιβάλλει μια οποιαδήποτε συνεκτική γραμμή στο κόμμα . Γι’ αυτό, η Ζωή έχει καταστήσει την Βουλή σε όχημα για την μεταβολή της σε ηγέτιδα κόμματος, (τρομάρα της!) ο Βαρουφάκης ετοιμάζεται να «την κάνει» με ένα ταρατατζούμ, και οι λοιποί επιδίδονται σε μια απίστευτη κακοφωνία –φανταστείτε που καταντήσαμε να ακούμε καθημερινά τον Λεουτσάκο–, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να παρθεί μια οποιαδήποτε απόφαση, πριν συμβούν κάποια καταστροφικά γεγονότα που είτε θα υποχρεώσουν τον Σύριζα να επιλέξει γραμμή, είτε το πιθανότερο θα οδηγήσουν σε νέο κυβερνητικό σχήμα με ή χωρίς τον Τσίπρα, με ή χωρίς εκλογές ή δημοψήφισμα. Πάντως στο μεταξύ και όσο δεν έχει συμβεί έναν τέτοιο σοκ αυτή η κυβέρνηση θα συνεχίσει να μην κυβερνάει. Διότι δεν έχει φτιαχτεί γι’ αυτό. Ο Σύριζα εκ κατασκευής έχει δημιουργηθεί για να είναι ο αριστερός ψάλτης, ο παρακοιμώμενος και ο ιδεολογικός εκπρόσωπος της εθνομηδενιστικής κεντροαριστεράς. Και δυστυχώς ο ιδεολογικός εκπρόσωπος δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον διαχειριστικό εκφραστή του κεντροαριστερού μπλοκ, παρότι ελλείψει κεντροαριστεράς, ο αριστερός ψάλτης θέλησε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Και τώρα αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Γι’ αυτό, ήδη σε θέσεις διαχείρισης έχει γεμίσει την κυβέρνηση με Πασόκους, κατεξοχήν Γιωργακικούς, που «ξέρουν την δουλειά». Ταγματάρχης, Χουλιαράκης, Θεοχαράκης, και λοιποί. Ο σκληρός πυρήνας όμως των υποστηρικτών του κόμματος, δεν μπορεί να αποδεχθεί κάτι τέτοιο γιατί γνωρίζει πως από τον διαχειριστή περιμένεις διαχείριση και αθέτηση των υποσχέσεών του, τον ιδεολογικό εκφραστή όμως τον θες για τις εξαγγελίες του, αυτός είναι ο ρόλος του. Κατά συνέπεια καθίσταται αδύνατο να διαχειριστεί έναν συμβιβασμό άκρως επώδυνο, που γίνεται όλο και πιο βαρύς με το πέρασμα του χρόνου, τουλάχιστον υπό κανονικές συνθήκες. Έτσι λοιπόν είτε ρήξη στο εσωτερικό του κόμματος και δημιουργία στην ουσία ενός νέου κυβερνητικού σχήματος υπό τον Τσίπρα με μειωμένη την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, είτε ακόμα πιο ακραίες λύσεις αλλαγής του συνολικού κυβερνητικού σχήματος.

    Αλλά για όλα αυτά οι δήθεν αθώοι συμπατριώτες μας οι οποίοι με διαβάζουν, μαζί με τους όντως αθώους που δεν με διαβάζουν, θα υποχρεωθούν να υποστούν πρώτα όλα αυτά που μας ετοιμάζουν τα «παιδιά», κρίσεις, σε όλα τα πεδία, πολιτικές και τραπεζικές, άγρυπνες νύχτες, πιθανώς νέες πολιτικές ανατροπές και πριν απ’ όλα παραπέρα σφίξιμο του ήδη σφιγμένου ζωναριού. Και επειδή διάφοροι αφελείς και κουτοπόνηροι, όλα τα προηγούμενα χρόνια μου έλεγαν ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος, «εδώ και τώρα αλλαγή», ενώ εγώ πάντα έλεγα υπάρχουν και χειρότερα, επειδήαυτά τα χειρότερα έχουν έρθει πλέον ή είναι επί θύραις, είμαι εγώ που λέω πως δεν υπάρχει άλλος χρόνος: Όποιοι θέλουν να μην τους κυνηγάει η συνείδησή τους για πάρα πολλά χρόνια, πρέπει να ανορθώσουν το ανάστημά τους και όλοι οι Συριζαίοι και μη συριζαίοι φίλοι μας να στείλουν ένα σαφές μήνυμα στον κυβερνητικό θίασο πως δεν τους ανεχόμαστε άλλο. Έχει πράγματι έρθει η ώρα για να αρχίσει επιτέλους η οικοδόμηση ενός πατριωτικού εναλλακτικού πόλου που θα αρχίσει το μακρύ και επίπονο έργο της ανοικοδόμησης της σκέψης και της πατρίδας. Όντως δεν υπάρχει πια άλλος χρόνος. Γιατί διαφορετικά θα ξαναδούμε να βγάζουν τον Καραμανλή με ωσαννά από τη Ραφήνα, για να μας σώσει μετά την καταστροφή, όπως έγινε με τον θείο του, για να επαναληφθεί η ιστορία ως ιλαροττραγωδία ή ακόμα χειρότερα θα δούμε τους ζηλωτές του Μιχαλολιάκου να ξαναβγαίνουν στο μεϊντάνι.

    Υ.Γ Και επειδή διάφοροι εξυπνάκηδες του διαδικτύου, κάποτε-κάποτε ακόμα και φίλοι, επαναλαμβάνουν πως τρέχουν πίσω από τα κόμματα διότι δεν παίρνουμε εμείς την πρωτοβουλία και δεν συγκροτούμε έναν πολιτικό πόλο, με πρόγραμμα, θέσεις κ.λπ. τους πληροφορούμε πως και πρωτοβουλίες παίρνουμε τα τελευταία χρόνια και συγκροτημένο πρόγραμμα διαθέτουμε –αρκεί να διαβάσουν τις «25 Θέσεις του Άρδην» και τις χιλιάδες αναλύσεις μας. Αλλά δεν είμαστε δελαπατρίδηδες και θέλουμε τα πολιτικά εγχειρήματα να πατάνε σε ένα μίνιμουμ δυνάμεων και λαϊκής συναίνεσης. Δυστυχώς όμως, εσείς τρέχατε, πότε πίσω από τον Καζάκη, πότε από τον Καμμένο, πότε πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι ακόμα και πίσω από τον Κασιδιάρη και τον Σώρρα, στα κρυφά, γιατί «βιαζόσασταν». Και έπρεπε δυστυχώς να «περιμένουμε» για να κάνουν και αυτοί τον κύκλο τους. Ε λοιπόν, ιστορικά οι Συριζανέλ τον κάνανε και αυτοί τον κύκλο τους και είναι θέμα μηνών, λιγότερων ή περισσότερων, να τον ολοκληρώσουν και στην πράξη. Τώρα λοιπόν βιαζόμαστε εμείς, και ο καθένας θα δείξει τι ψάρια πιάνει. Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Και το πρώτο βήμα είναι να εγκαταλείψετε την αφωνία σας.

  4. Ο/Η Θέκλα Φακλάνα-σεκσολόγος λέει:

    Διεθνώς η Αριστερά πρέπει να μεταρρυθμιστεί και να μην ζει με τους μύθους, τις αυταπάτες και τις φαντασιώσεις του δογματικού της παρελθόντος.

  5. Ο/Η Ντένης ο τρομερός λέει:

    http://www.kathimerini.gr/801380/opinion/epikairothta/politikh/kotzias-ntoygkin-ee

    ΞΕΝΙΑ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ

    Κοτζιάς, Ντούγκιν, Ε.Ε.

    Εκτοτε μεσολάβησαν τα εξής: πρώτον, η σύμπραξη με τον Πάνο Καμμένο των ΑΝΕΛ, τον άνθρωπο που αναρωτήθηκε αν οι Εβραίοι πληρώνουν φόρους και σκόπευε να υπουργοποιήσει τον Νίκο Νικολόπουλο, γνωστό για το ομοφοβικό τουίτ εναντίον του Λουξεμβούργιου πρωθυπουργού και δεύτερον, η ανάθεση του ΥΠΕΞ στον Νίκο Κοτζιά, συνομιλητή του Αλεξάντερ Ντούγκιν, ιδεολογικού γκουρού του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και -ω του θαύματος- συνδαιτυμόνα της Χ.Α. Σε περσινή συνέντευξή του στην ιστοσελίδα της Χ.Α. ο Ντούγκιν είχε κάνει λόγο για «δαιμονοποίηση» του φιλοναζιστικού κόμματος και είχε αποφανθεί ότι η Χ.Α. «εκφράζει τα συμφέροντα των Ελλήνων και αυτό είναι πολύ σπουδαίο».

    Τον γενειοφόρο εμπνευστή της «Ευρασίας», μιας αυτοκρατορίας που θα αποτελέσει αντίβαρο στις ΗΠΑ, είχε προσκαλέσει το 2013 ο Νίκος Κοτζιάς, προκειμένου να δώσει μία διάλεξη στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Ας μην είμαστε όμως τόσο δογματικοί όσο ο ίδιος ο νέος ΥΠΕΞ. Μία απλή πρόσκληση για διάλεξη δεν σημαίνει απαραίτητα υιοθέτηση όσων λέει ο ομιλητής. Ούτε τα πλατιά χαμόγελα στη φωτογραφία των δύο ανδρών, πλαισιωμένων από φοιτητές, αποτελούν απαραίτητα τεκμήρια ενοχής. Για να διαλύσει κάθε καλοπροαίρετη αμφιβολία και επιφύλαξη, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας υπήρξε λαλίστατος προχθές στην παράδοση-παραλαβή του υπουργείου του. «Προσπάθησαν πολλοί να μας φέρουν προ τετελεσμένων πριν καν ορκιστούμε κυβέρνηση. Οποιος νομίζει ότι στο όνομα του χρέους θα μας κάνει να παραιτηθούμε από τη συμμετοχή μας στις ευρωπαϊκές πολιτικές γελιέται… Οποιος νομίζει ότι στο όνομα του χρέους η Ελλάδα θα παραιτηθεί από την κυριαρχία της και από την ενεργητική δραστήρια συμβολή της στην ευρωπαϊκή πολιτική, κάνει λάθος», απείλησε χαρακτηριστικά. Το ίδιο βράδυ ανήρτησε το εξίσου διχαστικό τουίτ «Σύστημα εξάρτησης ήδη ενοχλείται από δημοκρατική εξωτερική πολιτική. Βρίζει ασύστολα. Επιδιώκει με πολυειδή ψεύδη να καλύψει τον ραγιαδισμό του». Μάλιστα. «Ραγιάδες» όσοι αντιλαμβάνονται την ενιαία οικονομική, δημοσιονομική εξωτερική πολιτική ως προϋπόθεση για εμβάθυνση της -ατελούς είναι η αλήθεια-ομοσπονδιοποίησης της Ε.Ε. «Ραγιάδες» όσοι πιστεύουν ότι η μερική, αμοιβαία και ισότιμη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας είναι θεμέλιος λίθος για να προχωρήσει η Ευρώπη. Την ίδια στιγμή η Ε.Ε. τοποθετείται από τον αρμόδιο υπουργό στην αντίπερα όχθη, οιονεί εχθρός, που θέλει να μας εξαπατήσει και να μας περιφρονήσει. Ανησυχητικά σημάδια για ένα… έθνος, που συχνά βρέθηκε να είναι ανάδελφο, αναζητώντας ερείσματα σε λάθος, πλην πάντα Χ.Ο., συμμάχους.

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    To είδαμε κι αυτό, ο γιός έχει διορίσει τον πατέρα.
    Πρωτηφορααριστερά!
    Ο ευσεβής νέος Νίκος παππάς «Τίμα τον πατέρα σου κλπ»:

    http://kourdistoportocali.com/post/36119/pappas
    20 Ιουνίου 2014

    Ο μπαμπάς του Νίκου Παππά συντονιστής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ!!!

    Aπό την Αρετή Παπανικολάου

    Σχέσεις στοργής, οργής και πάνω απ ΄όλα οικογενειακές εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

    O κος Στέλιος Παππάς, κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει το προνόμιο-όπως αποδεκνύεται-να είναι ο μπαμπάς του Νίκου Παππά, ο οποίος είναι διευθυντής του γραφείου του Αλέξη Τσίπρα.

    Ο Στέλιος Παππάς λοιπόν ανέλαβε συντονιστής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ πράγμα που σημαίνει γλυκιά ζωή στις Βρυξέλλες με τα ταξιδάκια του, τα σέα του, τα μέα του.

    Οι ευρωβουλευτές τον κοιτάνε με μισό μάτι ενώ συζητώντας μεταξύ τους σχολιάζουν ως εξής την οικογενειοκρατία

    -O μπαμπάς έβαλε τον γιο στο κόμμα-ο οποίος με τις ικανότητές του ανέβηκε την ιεραρχία-και ο γιος ανταποδίδει διορίζοντας τον μπαμπά συντονιστή της ευρωομάδας.

    Ασε που ο Νίκος Παππάς θα έλεγχει έτσι όλη την ευρωομάδα.
    ……………………….

    • Ο/Η Po λέει:

      ντροπή.

    • Ο/Η Ιερέας Χ λέει:

      Ο Νικόλαος Παππάς ο οποίος διώρισε τον μπαμπά του, δεν είναι απλώς ευσεβής ως λέγετε, είναι ΕΥΣΕΒΕΣΤΑΤΟΣ:

      http://www.skai.gr/news/politics/article/222711/pappas-i-ekklisia-ehei-parallilo-minuma-me-tin-aristera/#ixzz3bQnqY4wW

      Παππάς: Η Εκκλησία έχει παράλληλο μήνυμα με την Αριστερά
      «Απολύτως δευτερεύον θέμα ο φόρος στους Χριστιανούς» δήλωσε στον ΣΚΑΪ το μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Παππάς. «Το κράτος αυτή τη στιγμή πρέπει να καλύπτει τους μισθούς των ιερωμένων» σημείωσε.

      http://www.avgi.gr/article/3630709/ti-enonei-aristera-kai-ekklisia

      Η μεγαλύτερη σύγχρονη μορφή του Αγίου Όρους, ο π. Βασίλειος Γοντικάκης, συνομιλεί με τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ παρακολουθούν ο βουλευτής Γιάννης Αμανατίδης και ο Νίκος Παππάς

      Αλλά και για εκείνους που θέλουν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση αυτή, το ζαπατίστικο σύνθημα «όλα για όλους, τίποτε για μας», που έχει γίνει βίωμα στο Άγιο Όρος όπως είπε ο Αλ. Τσίπρας, δεν μπορεί παρά να αποτελεί τον φάρο για τη συνέχεια. Όπως άλλωστε κατέγραφαν εκκλησιαστικά μέσα ενημέρωσης, οι μοναχοί στο πρόσωπο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν είδαν έναν εχθρό, όπως ίσως κάποιοι να υπολόγιζαν, αλλά έναν ευγενικό άνθρωπο, έναν πολιτικό που μιλούσε για τη σημασία στήριξης της αθωνικής πολιτείας.
      Οι φιλοσοφικές συζητήσεις -για τον Νίτσε και τον Ηράκλειτο έλεγαν με τον περίφημο Βασίλειο Γοντικάκη της Μονής Ιβήρων-, αλλά και η περιήγηση στον μαγικό κόσμο των αγιορείτικων μονών και την κληρονομιά τους δεν μπορεί, τελικώς, παρά να ήταν μια σημαντική εμπειρία για τον Αλέξη Τσίπρα, τον βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης Γιάννη Αμανατίδη, τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Παππά και τον Μάκη Λυκόπουλο, αρμόδιο της θεματικής Θρησκευμάτων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

      http://www.protothema.gr/politics/article/459386/stenes-sheseis-ekklisias-suriza-meta-tin-orkomosia-tsipra/

      Οι σχέσεις τους χρονολογούνται από το 2011
      Οι στενές σχέσεις του Αλέξη Τσίπρα με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο
      Πώς οικοδομήθηκε η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με την Εκκλησία – Ο ρόλος του Νίκου Παππά και τα ιδιωτικά γεύματα τα οποία δεν ανακοινώθηκαν

      http://www.thetoc.gr/politiki/article/samaras-kai-npappas-stin-enthronisi-tou-mitropoliti-niwnias–filadelfeias

      Σαμαράς και Ν.Παππάς στην ενθρόνιση του Μητροπολίτη Ν.Ιωνίας -Φιλαδελφείας
      To μεγαλύτερο πολιτικό event του Σαββατοκύριακου έγινε στην Μητρόπολη Νέας Φιλαδελφείας.Ο Σαμαράς μαζί με τον Ν. Παππά παρακολουθούν την ενθρόνιση Γαβριήλ.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.media&id=41246
        29 Μαΐου 2015
        διαφθορά ΣΥΡΙΖΑ ΜΜΕ

        Τάσος Τέλλογλου

        Κόκκινες δουλειές

        O Νίκος Παπάς, στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, είναι επικεφαλής της καμπάνιας με την οποία η κυβέρνηση καταγγέλλει την διαπλεκόμενη ιδιοκτησία των ηλεκτρονικών μέσων. Την ίδια όμως εποχή που η κυβέρνηση, δια του Νίκου Παπά και κυβερνητικών βουλευτών όπως ο κ. Νικολόπουλος, καταγγέλλουν την παλιά διαπλοκή, κλείνουν το «μάτι» σε φιλικούς προσκείμενους προς αυτήν προμηθευτές του δημοσίου, π.χ προμηθευτές φαρμάκων, υποσχόμενοι άδειες εκπομπής. Ή ακόμα χειρότερα, σε επιχειρηματίες που ελέγχονται από υπερατλαντικές αρχές για παραβίαση του εμπάργκο πετρελαίου με το Ιράν ή με στενή σχέση με Ρώσο επιχειρηματία που έχει απαγόρευση εισόδου στη Δύση εξαιτίας της εκ μέρους του χρηματοδότησης της ρώσικης επιχείρησης στην Κριμαία. Μετά από 4 μήνες στην κυβέρνηση, όλοι –μέσα και έξω από τη χώρα– έχουν πονηρευθεί.

        Το πιο εξογιστικό, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι οι χθεσινές τοποθετήσεις του κ. Παππά για την εξυγίανση του τηλεοπτικού τοπίου δόθηκαν στον ιστότοπο The Press Project και από αυτόν σε ένα κανάλι που, σύμφωνα με καταγγελλίες ελβετικής εταιρείας στην εισαγγελεία Αθηνών, έχει αγορασθεί με χρήματα που υπεξαιρέθηκαν στην διάρκεια αγοραπωλησίας της εταιρείας υπαίθριας διαφήμισης ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ από τον ελβετικό κολοσσό Affichage.

        Στις 15 Φεβαρουαρίου του 2007, η ελβετική εταιρεία Affichage, ένας από τους κολοσσούς του κλάδου της διαφήμισης στην Ευρώπη, υπογράφει συμφωνία με τον Έλληνα επιχειρηματία Φίλιππο Βρυώνη για να εξαγοράσει το 75% της δραστηριότητάς του στον χώρο της υπαίθριας διαφήμισης στην Ελλάδα. Με χρονικό ορίζοντα το καλοκαίρι του 2009, οι 10.000 θέσεις υπαίθριας διαφήμισης -που έλεγε ο πωλητής ότι ήλεγχε- θα έπρεπε να έχουν μεταβιβασθεί στον νέο συνεταίρο του. Οι Ελβετοί πληρώνουν 64,5 εκ. ευρώ και η δραστηριότητα της εταιρείας ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ ΑΕ μεταφέρεται, μέσω δύο άλλων εταιρικών σχημάτων, στους Ελβετούς. Για τη μεταβίβαση χρησιμοποιούνται και δύο κυπριακές οντότητες. Στη συμφωνία ο πωλητής δεσμεύεται ότι δεν θα ανταγωνίζεται τη νέα εταιρεία και ότι για κάθε πλαίσιο που δεν θα παραδίδει στους Ελβετούς, θα καταβάλλει 8.000 ευρώ πρόστιμο.

        Ο κ. Αναστάσιος Σωφρονιάδης ήταν ο κάτοχος του 9,28% του κεφαλαίου της εταιρείας ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ, αλλά είχε πληροφορηθεί ότι η συμφωνία των Ελβετών με τον μεγαλομέτοχο της εταιρείας αφορούσε «στρατηγική συνεργασία». Τον Ιούλιο του 2011, στη γενική συνέλευση της εταιρείας χάνεται ξαφνικά το όνομα του βασικού μετόχου και στη θέση του εμφανίζεται μια κυπριακή εταιρεία με έδρα τη Λεμεσό, ενώ νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας εμφανιζόταν ένας Βέλγος υπήκοος, ο οποίος όμως δεν παρουσιαζόταν στις γενικές συνελεύσεις της εταιρείας.

        Η επιτροπή κεφαλαιαγοράς έχει δικαιώσει τον Σωφρονιάδη, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταγγείλει την αγοραπωλησία του πρώην «902 αριστερά στα FM», επειδή πουλήθηκε σε παρένθετα πρόσωπα από την Κύπρο και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ. Πόσα ακριβώς χρωστάει ο πραγματικός μέτοχος του καναλιού, που αναμετάδωσε τις δηλώσεις Παππά για εξυγίανση του τηλεοπτικού τοπίου, θα μπορούσε να μάθει ο υπουργός που διεκδικεί και το τελευταίο ευρώ από τα χρέη των καναλιών με σχετική ευκολία. Δεν λέω ότι αποφασισε ο ίδιος πού θα αναμεταδοθούν οι δηλώσεις του, αλλά το αντισυστημικό έχει κάποια όρια. Ιδιαίτερα όταν «ακουμπάει» μερικές από τις πιο σκοτεινές πλευρές του συστήματος που υποτίθεται ότι πολεμάει στο όνομα του δημοσίου συμφέροντος.

  7. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    «Διεθνώς η Αριστερά πρέπει να μεταρρυθμιστεί και να μην ζει με τους μύθους, τις αυταπάτες και τις φαντασιώσεις του δογματικού της παρελθόντος.»
    Πόσο ακόμα να μεταρρυθμιστεί; με άριστα το 10, έφτασε το 11. Δεν ξεχωρίζει από την Δεξιά, αν κόψεις αποσπάσματα από λόγους του Σαμαρά και του Τσίπρα, των τελευταίων χρόνων, δεν ξέρεις ποιος είναι ποιος.
    Γιατί να μην υιοθετήσει και το δημοφιλές τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»; αν το υπαγορεύει η πολυσυλλεκτικότητα ενός κόμματος εξουσίας;
    Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο Σύριζα, έχει ξεχειλώσει την έννοια του κόμματος «σούπερ μάρκετ».
    Πουλάει από χριστιανικό σκοταδισμό μέχρι υψηλού επιπέδου «δυτικό μαρξισμό», αλλά αν δεν φτάσεις κάτι στα όρια του, δεν μπορείς να τα γνωρίσεις και να τα διευρύνεις.
    Αυτή είναι η μοίρα των πρωτοπόρων!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ Διεθνιστή,
      δεν είμαι σε θέση να ερμηνεύσω τη σχολιογράφο μας σεκσολόγο που είναι πάντα σχεδόν αμφίσημη σαν την Πυθία, μπορώ όμως να σου πω εγώ τι μεταρρύθμιση πρέπει να κάνει η Αριστερά διεθνώς.
      Χωρίς να χάνει το στόχο της, που κατ’εμέ είναι η μέγιστη δυνατή Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Δημοκρατία, Γνώση, Επιστημοσύνη για χάρη της κοινωνίας και του φυσικού μας περιβάλλοντος, οφείλει να προσαρμόζει τους καθημερινούς της στόχους με τις υπάρχουσες δυνατότητες, να συνάπτει έντιμες συμμαχίες, να διαλέγεται με κάθε λογικό άνθρωπο και συλλογικότητα, να προωθεί κάθε εφικτή προοδευτική κατάκτηση, να μην κλείνει τα μάτια της σε αδικίες και αισχρότητες που μπορούν να καταπολεμηθούν άμεσα, εφαρμόζοντας το δόγμα Τσίπρα-Βούτση, κάνε το κορόιδο για να κάνουν αύριο τα στραβά μάτια οι άλλοι για χάρη σου.

      • Ο/Η Aκούς Αλέκσι; λέει:
      • Ο/Η με δικά μας λόγια λέει:

        LOL

        http://goo.gl/ymk00U
        laSexta.com | Madrid | Updated 04/04/2015

        Ada Colau: «If I Mayor of Barcelona I will lower the net salary of 2,200 euros»

        The candidate Comú Barcelona in the City of Barcelona, Ada Colau, is committed to ‘laSexta Night’ to get off the salary if he becomes mayor: «I would lower the net salary of 2,200 euros and give up diets.» «All public officials should publish their property by law» has been proposed, which is that «the public asks exemplary, because people are tired of words and want facts.» And, in his opinion, «In Barcelona increasingly poor people there, jobs are lost, it is one of the most unequal cities».

      • Ο/Η Διεθνιστής λέει:

        Η απάντηση σας, δείχνει και σε τι συνίσταται η ένσταση μου.
        Ο κατάλογος των αξιών που αναφέρετε, είναι, στην γενικότητα τους, και αξίες της μετριοπαθούς δεξιάς.
        Δεν νομίζω, όποιος είναι μη φασίστας, δεξιός (δηλ. με ευρωπαϊκή ορολογία, χριστιανοδημοκράτης), να είναι υπέρ της Αδικίας, της Σκλαβιάς, της Δικτατορίας, της Άγνοιας και του Σκοταδισμού.
        Η λυδία λίθος, η οποία διαχωρίζει την δεξιά από την αριστερά, είναι η ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΗ τοποθέτηση της δεύτερης, υπέρ των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεζόμενων της κοινωνίας μας, έτσι ώστε αυτές οι αξίες να αποκτήσουν και γι΄αυτούς, ουσιαστικό και όχι τυπικό νόημα.
        Αντίθετα η δεξιά, παίρνοντας μια τυπικά αμερόληπτη θέση, και αρνούμενη να διακρίνει η να ασχοληθεί με τις ταξικές διαφορές, ουσιαστικά και πρακτικά, μεροληπτεί υπέρ των ισχυρότερων.
        Αυτή η στάση της αριστεράς, έχει επίσης αντανάκλαση και στην διεθνή πολιτική, στην υπεράσπιση των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεζόμενων λαών.
        Αυτή η διακριτική-συγροτητική ιδιότητα, ταξικού προσανατολισμού της αριστεράς, είναι που (στις κυρίαρχες πολιτικές της εκφράσεις), τείνει να συρρικνωθεί μέχρις εξαφανίσεως και προς αυτή την ίδια κατεύθυνση (ακόμα περισσότερο) ωθούν, οι διάφορες εκκλήσεις για να «να μεταρρυθμιστεί και να μην ζει με τις φαντασιώσεις του δογματικού της παρελθόντος.»
        Αυτή η μεταρρύθμιση είναι, που ξεκινάει με τον Μπερλιγκουέρ (compromesso storico)
        και ολοκληρώνεται με τον Ντ΄Αλέμα, προς τον οποίο απευθυνόμενος ο Μορέττι,
        λέει: «πες κάτι αριστερό!».*
        Αυτή η μεταρρύθμιση της αριστεράς, εδώ στην Ελλάδα, (τα εύσημα στο ΚΚΕ),
        δεν ολοκληρώθηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι η τελευταία της εξέλιξη.

        * The phrase, ‘say something left-wing’ originates from a scene in Moretti’s 1998 film Aprile in which an incredulous Moretti watches Italy’s Prime Minister Silvio Berlusconi denounce the Italian magistracy on a popular current affairs television programme. Massimo D’Alema, the leader of the PDS (Partito Democratico della Sinistra), has no response to Berlusconi, which provokes the enraged Moretti to shout at the television screen: ‘D’Alema, react, say something, react, say something, answer, say something left-wing, say something even not left-wing, something civilised!’. The phrase not only came to define D’Alema but it has also passed into popular political discourse.

    • Ο/Η Θέκλα Φακλάνα-σεκσολόγος λέει:

      Εκαλύφθην κε Λ.

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    ΠΡΟΤΙ ΦΩΡΑ ΑΡΗΣΤΑΙΡΑ

    http://www.tanea.gr/news/culture/article/5243640/katebasan-ergo-texnhs-apo-to-kentro-ths-athhnas-me-parembash-ierea/

    Συμβαίνει τώρα:

    Κατέβασαν έργο τέχνης από το κέντρο της Αθήνας με παρέμβαση ιερέα

    Μαίρη Αδαμοπούλου | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 18:44 |

    Το επίμαχο έργο
    Κατέβασαν έργο τέχνης από το κέντρο της Αθήνας με παρέμβαση ιερέα

    H καταγγελία ενός ιερωμένου έγινε αιτία να καθαιρεθεί ένα έργο τέχνης από την καρδιά της Αθήνας: η βιντεοπροβολή Stills του Κρις Βέρντονκ που προβαλλόταν σε κτίριο επί των οδών Παρνασσού και Παπαρηγοπούλου, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Fast Forward της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

    Το έργο πρόλαβε να μείνει στη θέση του για έξι νύχτες – από τις 22.00 έως τη 1.00 – αλλά την έβδομη, δηλαδή το βράδυ της Τετάρτης είχε αποκαθηλωθεί, καθώς διερχόμενος ιερέας φέρεται να προσεβλήθη από τις εικόνες που προβάλλονταν – γυμνές υπερμεγέθεις ανθρώπινες φιγούρες που συγκρατούν κτίρια ως άλλες καρυάτιδες – και έκανε καταγγελία στην αστυνομία.

    Στο τμήμα εκλήθησαν οι υπεύθυνοι εκ μέρους της Στέγης και αφού ενημερώθηκαν ότι η προβολή θεωρήθηκε ότι προσβάλλει τη δημόσια αιδώ προχώρησαν σε απομάκρυνση του έργου.

    Κατόπιν τούτου η Στέγη εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση: «Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, υποχρεώθηκε να διακόψει την προβολή του έργου με τον τίτλο Stills του Κρις Βέρντονκ που εντάσσεται στο FastForwardFestival 2, στη συμβολή των οδών Παρνασσού και Παπαρηγοπούλου (πλατεία Κλαυθμώνος), κατόπιν καταγγελιών επί του περιεχομένου αυτού, επειδή σέβεται και υπακούει τους νόμους.

    Είμαστε αντίθετοι σε αυτή τη λογική αντιμετώπισης ενός έργου τέχνης. Το γυμνό αποτελεί στοιχείο καλλιτεχνικής έκφρασης, δεν είναι χυδαίο ούτε άσεμνο.

    Λυπόμαστε που 12 χρόνια μετά το Outlook, συζητάμε ακόμα αν είναι προσβλητικό το γυμνό σε ένα σύγχρονο έργο τέχνης. Ας αναλογιστεί ο καθένας μας τι είναι χυδαίο, τι θα έπρεπε να μας ενοχλεί πιο πολύ, η εικόνα γυμνών ανθρώπων που προβάλλονται σε ένα τοίχο πάρκινγκ της πλατείας Κλαυθμώνος ή η καθημερινότητα εξαθλιωμένων ανθρώπων που ζουν στην κάτω μεριά της πλατείας.

    Πώς κρίνεται τι είναι επιτρεπτό και τι όχι; Αυτό που πρέπει να συζητηθεί είναι πώς οριοθετείται το άσεμνο σε ένα έργο τέχνης. Γιατί αφορά μόνο τη σύγχρονη τέχνη και δεν υπάρχει κανένα αντίστοιχο θέμα προσβολής δημοσίας αιδούς σε αρχαία ή αναγεννησιακά έργα; Είναι καιρός πια να συζητήσουμε για την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης στον δημόσιο χώρο».

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    To χτεσινό δημοσίευμα της Εφ. τ.Συντακτών δεν έχει κατεβεί εδώ και 23 ώρες στο διαδίκτυο ακόμη για άγνωστο λόγο, όμως παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ελπίζω ο ΣΥΡΙΖΑ να μην ρίξει το γνωστό πέπλο της συγκάλυψης, όπως το συνηθίζει:

    https://www.efsyn.gr/arthro/diavaste-simera-stin-efimerida-ton-syntakton-131
    Πανούσης καλεί Τσίπρα

    Συνάντηση με τον πρωθυπουργό έχει ζητήσει ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη για τις τηλεφωνικές συνομιλίες ιδιώτη σχετιζόμενου με τον ΣΥΡΙΖΑ (;), αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. και δουλεμπόρων. Αυτές που ώθησαν τον αν. υπουργό να μιλήσει για απόπειρα πολιτικής εκτροπής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s