Λειτουργία Κυριακής: «Αν η Γη γύριζε, η Κίνα θα πήγαινε στο αεροπλάνο και όχι το αεροπλάνο σε αυτή»

ro3may15

ro3may15b

This entry was posted in Λειτουργία Κυριακής. Bookmark the permalink.

4 απαντήσεις στο Λειτουργία Κυριακής: «Αν η Γη γύριζε, η Κίνα θα πήγαινε στο αεροπλάνο και όχι το αεροπλάνο σε αυτή»

  1. Αυτό είναι τό Καλό πρόσωπο τού Ισλάμ.
    Ο λόγος γιά τόν όποίον κατακλύζεται η Ευρώπη καί ό Δυτικός Κόσμος καί η ωπισθοδρομική Ελλάδα, από μουσουλμάνους, α) λαθρομετανάστες, β) παράτυπους, γ) πρόσφυγες, είναι΄πως έρχονται εδώ γιά νά μάς φωτίσουν. Η Ευρώπη τού διαφωτισμού τών Τεχνών, τής επιστήμης καί τής Δημοκρατίας απέτυχε. Ο Αλάχ είναι Μεγάλος. Τό Ισλάμ έρχεται νά μάς διδάξει επιστήμη, π.χ. η Γή είναι στάσιμη. Ηθική, α λα ισλαμ, Σαρία, καί νά μήν ξεχάσω, «Τό Ισλάμ καταργεί τήν Δημοκρατία.» Τίς Τέχνες τόν πολιτισμό. Ολα αυτά τά έχει αντιληφθεί Ο ΣΥΡΙΖΑ καί η γιαγιά Τασία καί αγωνίζονται νά σώσουν τόν κόσμο καί από όλα τά κακά που μάθαμε στόν δυτικό Ευρωπαϊκό κόσμο μας. Αλλά μήν πάς μακρυά, ο χριστιανισμός δέν πάει πίσω στίς επιστημονικές του θεωρίες. Η γή κατα τήν χριστιανική θεωρία είναι μόνο 10.000 ετών. ΣΥΡΙΖΑ, είπατε? Δέν μου κοβότανε τό χέρι, καλύτερα.! Τήν Κυριακή εκείνη είχα αποφασίσει νά μήν πατήσω στίς κάλπες, διότι θεωρώ τούς πάντες πολιτικούς επικύνδινα καθάρματα, αλλά μέ έπισε φίλος νά πάω καί πού αλλού πιά νά ρίξω τό μαγκούφι τό κωλόχαρτο παρα εκεί που τείνω ιδεολογικά στή αριστερά, αλλά όχι καί σέ αυτήν τήν ψευτοαριστερά. Είπα, «Η ελπίδα έρχεται». Πού ξέρεις! Μοιάζει μέ τό τζόκερ, πετάς εκεί τούς μαγικούς αριθμούς καί λές, πού ξέρεις μία στό δισεκατομμύριο νά σού τύχει. Ψύλο στ’ αχυρα. Η ελπίδα δέν ήρθε. Τό Ισλάμ έρχεται. Η θρησκεία αναζωογονείται. Λέτε νά είναι σύμπτωση ο ερχομός τού λειψάνου τής αγίας Βαρβάρας, μετά από 1.000 χρόνια? Η μή κατάργηση τού αγίου κωλοφωτός από τήν Ιερουσαλήμ καί η υποδοχή του ως αρχηγού κράτους? Εργα τών κρυφών παρασκηνίων τού ΣΥΡΙΖΑ. Είναι παρατηρημένο πως όλα τά κακά, όλο τό πνευματικό σκοτάδι, η δεισιδαιμονία, ο παραλογισμός, καί άλλα κακά, προέρχονται από τήν θεούσα Ανατολή. Ο χριστιανισμός, εισέβαλε στόν δυτικό κόσμο καί έσβησε τό φώς τού πολιτισμού. Τώρα εισβάλει τό Ισλάμ καί έρχεται νά σβήσει καί αυτό τό φώς τού δυτικού πολιτισμού.
    Υ.Γ. Γιά νά μήν παρεξηγηθώ, πιστεύω πως ανάμεσα στούς λαθρομετανάστες, υπάρχουν κάποιοι πραγματικοί πρόσφυγες, θύματα πολέμου, οί οποίοι χρειάζονται βοήθεια. Αλλά η υπόλοιπη
    μάζα, κυρίως νέοι άνδρες, είναι τυχοδιόκτες, τσαρλατάνοι, αληταριό.

  2. Ο/Η Frixos λέει:

    Ο ανθρωπος μιλαει με επιχειρηματα, προσεξτε: «Ο Μωαμεθ λεει οτι συχναζει στο ουρανιο σπιτι που βρισκεται στον 7ο ουρανο και αν πεσεις απο εκει θα πεσεις στην Κάαμπα. Αν η γη γυριζε θα επεφτες αλλου». Ο συλογισμος ειναι σωστος και φαινεται οτι εχει ισχυρη επαγωγικη σκεψη, τωρα αν η βαση δεδομενων του (database) ειναι λαθος δεν φταιει αυτος, τα παραπονα σας στον Μωαμεθ.
    Το αλλο επισοδειο, με την Κινα που παει στο αεροπλανο, ειναι επισης δομημενο στην παραδοχη του Μωαμεθ που δεν παει στο βουνο αλλα το βουνο παει στο Μωαμεθ.

  3. Ο/Η ανώνυμος λέει:

    http://www.strangenotions.com/gods-philosophers/
    The Dark Age Myth: An Atheist Reviews “God’s Philosophers”

    Galileo, Inevitably

    As mentioned above, no manifestation of «the Myth» is complete without the Galileo Affair being raised. The proponents of the idea that the Church stifled science and reason in the Middle Ages have to wheel him out, because without him they actually have absolutely zero examples of the Church persecuting anyone for anything to do with inquiries into the natural world. The common conception that Galileo was persecuted for being right about heliocentrism is a total oversimplification of a complex business, and one that ignores the fact that Galileo’s main problem was not simply that his ideas disagreed with scriptural interpretation but also with the science of the time.

    Contrary to the way the affair is usually depicted, the real sticking point was the fact that the scientific objections to heliocentrism at the time were still powerful enough to prevent its acceptance. Cardinal Bellarmine made it clear to Galileo in 1616 that if those scientific objections could be overcome then scripture could and would be reinterpreted. But while the objections still stood, the Church, understandably, was hardly going to overturn several centuries of exegesis for the sake of a flawed theory. Galileo agreed to only teach heliocentrism as a theoretical calculating device, then promptly turned around and, in typical style, taught it as fact. Thus his prosecution by the Inquistion in 1633.

    Hannam gives the context for all this in suitable detail in a section of the book that also explains how the Humanism of the «Renaissance» led a new wave of scholars, who sought not only to idolize and emulate the ancients, but to turn their backs on the achievements of recent scholars like Duns Scotus, Bardwardine, Buridan, and Orseme. Thus many of their discoveries and advances were either ignored and forgotten (only to be rediscovered independently later) or scorned but quietly appropriated. The case for Galileo using the work of Medieval scholars without acknowledgement is fairly damning. In their eagerness to dump Medieval «dialectic» and ape the Greeks and Romans – which made the «Renaissance» a curiously conservative and rather retrograde movement in many ways – they discarded genuine developments and advancements by Medieval scholars. That a thinker of the calibre of Duns Scotus could become mainly known as the etymology of the word «dunce» is deeply ironic.

    As good as the final part of the book is and as worthy as a fairly detailed analysis of the realities of the Galileo Affair clearly is, I must say the last four or five chapters of Hannam’s book did feel as though they had bitten off a bit more than they could chew. I was able to follow his argument quite easily, but I am very familiar with the material and with the argument he is making. I suspect that those for whom this depiction of the «Renaissance,» and the idea of Galileo as nothing more than a persecuted martyr to genius, might find that it gallops at too rapid a pace to really carry them along. Myths, after all, have a very weighty inertia.

    ———–
    http://www.quora.com/Why-did-science-make-little-real-progress-in-Europe-in-the-Middle-Ages

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s