«Οξειδωμένη πραγματικά η πραγματικότητα στις Σκουριές…»

[Μία σοβαρή κι υπεύθυνη άποψη]

Οξειδωμένη πραγματικά η πραγματικότητα στις Σκουριές. Τι θα κάνουν οι εργαζόμενοι εάν σταματήσει η εξόρυξη; |φωτο ©ΜΑΡΙΟΣ ΛΩΛΟΣ

Οι μεταλλωρύχοι και οι νουνεχείς

Οσο αποκρουστικό και ομοιόμορφο, έως γελοίο, ήταν το θέαμα των μεταλλωρύχων στο κέντρο της Αθήνας, θα πρέπει εντούτοις να εξεταστεί σοβαρά και όχι απαξιωτικά από όσους αντιδρούν στις εξορύξεις στη Χαλκιδική. Μπορεί ο αστείος Αδωνις να προκαλεί τον γέλωτα στην Επικράτεια επιδεικνύοντας την υψηλή εργατική του συνείδηση, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να μπει στο αρχείο το μείζον θέμα που έχει ανακύψει φέρνοντας αντιμέτωπες χιλιάδες οικογένειες· αυτές που θέλουν να συνεχίσουν να εργάζονται (με όποιο τίμημα;) και ‘κείνες που αντιδρούν στη λειτουργία των ορυχείων φρονούσες ότι έτσι καταστρέφεται το περιβάλλον και κινδυνεύει η ζωή των κατοίκων από τα βαρέα μέταλλα και το αρσενικό, που έχουν ανιχνευθεί στο νερό της ευρύτερης περιοχής.

Η ανεργία και η πείνα κάνουν θηρίο τον άνθρωπο, ο οποίος προκειμένου να κορεστεί δεν διστάζει να προβεί στα μεγαλύτερα ανοσιουργήματα, όπως είναι η μόλυνση γης τε και υδάτων, που έχουν θανάσιμες επιπτώσεις στην υγεία των ίδιων αλλά και των παιδιών τους. Αυτά θέλουν να αποφύγουν -με το δίκιο τους- όσοι αντιδρούν, αλλά εύκολα μπορούν να τους αποκαλούν ψευδοοικολόγους, σφετεριστές της ίδιας γης για ανέγερση τουριστικών δομών και πλείστα άλλα, που δίνουν δίκιο (;) σε κείνους που θέλουν να εργαστούν και να φάνε (!) και ας καεί ο ντουνιάς.

Οξειδωμένη πραγματικά η πραγματικότητα στις Σκουριές. Τι θα κάνουν οι εργαζόμενοι εάν σταματήσει η εξόρυξη; Ας αντιπαρέλθουμε (ως ισοπεδωτικό και λαϊκιστικό) το ότι εκατομμύρια είναι οι άνεργοι που ζουν στη χώρα. Οι πιο νουνεχείς θεωρούν ότι υπάρχει λύση. Εάν -λένε- βρεθεί τρόπος να αποφευχθεί η παραγωγή καρκινογόνων ουσιών, μπορεί η εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες της. Ο τρόπος όμως αυτός απαιτεί τεράστιες εγκαταστάσεις (ειδικά φίλτρα κ.λπ.), οι οποίες είναι πολύ υψηλού κόστους, άρα; Δώρον άδωρον;

Είναι εντούτοις, φαντάζει, σαν η μόνη λύση, αφού και οι δύο «παρατάξεις» επιμένουν να υπερασπίζονται τα επιχειρήματά τους. Βλέποντας βέβαια κανείς τις απαράδεκτες μεθόδους της εταιρείας να συνεχιστούν οι εργασίες (εκβιασμοί, χρηματισμοί, ψεύδη και λοιπά), τάσσεται με το μέρος εκείνων που αντιδρούν· αυτό επιτάσσει η εχεφροσύνη και η όποια ηθική, που δεν βρίσκονται μακριά από τον ρεαλισμό. Γνωρίζουμε δε καλά τι σημαίνει ρεαλισμός για τους ισχυρούς, γι’ αυτούς που εκμεταλλεύονται τα πάντα προκειμένου να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Δεν είναι τυχαίο ότι η καναδικών συμφερόντων εταιρεία «σήκωσε» τις εγκαταστάσεις της από τον Καναδά και τις μετέφερε σε τριτοκοσμική χώρα. Αυτή είναι και η νοοτροπία του αποικιοκράτη.

Δεν καταλαβαίνω τι εννοεί ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, όταν διαβεβαιώνει ότι ουδείς εργαζόμενος θα χάσει τη δουλειά του. Θα τους μετατάξει; Θα βρει μια μέση λύση αδιαφορώντας για το κόστος; Ακόμη και αν την αποτολμήσει, έχει διαπιστωθεί επιστημονικά ότι είναι δυνατή μια τέτοια (διηθητική) λύση; Σημασία έχει ο διάλογος να καταλήξει κάπου, σ’ εκείνον τον τόπο όπου λείπουν το μίσος και ο φανατισμός, η αντιπαλότητα και η εχθρότητα. Υπάρχει τέτοιος τόπος;

[©Γιώργος Σταματόπουλος στην Εφημ. των Συντακτών]

Advertisements
This entry was posted in περιβάλλον, σκέψεις, Για την Αριστερά, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

4 Responses to «Οξειδωμένη πραγματικά η πραγματικότητα στις Σκουριές…»

  1. Ο/Η Βολταίρος λέει:

    Eίναι πολύ δύσκολο να βρεθεί η χρυσή τομή μεταξύ ανάπτυξης, περιβαλλοντκής προστασίας, εργασίας των ανθρώπων και σεληνοποίησης του εδάφους.
    Κάπου μεταξύ Λαφαζάνη και Άδωνη Γεωργιάδη, βρίσκεται η λύση, όμως ο πρώτος καλείται να την βρει..

  2. Ο/Η του κώλου λέει:

    Γειά σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά

    • Ο/Η Εco λέει:

      Καλή η οικολογία, οικολόγος δηλώνω, αλλά υπάρχει και η άδεια τσέπη που ο Λαφαζάνης δεν μπορεί να τη γεμίσει παρά μόνο με αέρα

  3. Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

    Ἡ κομματοκρατία ἔχει πείσει τοὺς πλείστους, ὅτι ὡς ἄνθρωποι δικαιοῦνται τὰ πάντα μὲ δυσανάλογα μικρὴ προσπάθεια. Φυσικὰ οἱ τότε ἤθελαν ὅσους πλείστους ἐξαρτωμένους λόγῳ τῆς ψήφου καὶ δὲν ἤθελαν οἰκονομικὴ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s