«Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές» (χε-χε)

Κατά τους ΑντιΕξουσιοΕτσι με… αγωνιστές εννοούν τους έγκλειστους για βόμβες, Καλάσνικοφ και ανθρωποκτονίες Πυρήνες, 17 Νοεμβρη και Επαναστατικός Αγώνας κ.α.

οι αγωνιστές σε δράση

οι αγωνιστές σε δράση

Τύφλα νά ‘χουν η πραγματικοί αγωνιστές της ζωής, οι άνεργοι και οι χαμηλοσυντήρητοι που αγωνίζονται κάθε μέρα να θρέψουν εαυτούς και οικογένειες.

ro3apr15bbΠοιος διόρισε μια χούφτα… αγανακτισμένους «ΑντιΕξουσιοΕτσι κι Έτσι να ούμ φιλάρα» να τους αντιπροσωπεύσουν;

Άβυσσος!

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

11 απαντήσεις στο «Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές» (χε-χε)

  1. Ο/Η Ιακωβος λέει:

    Συγχαρητηρια για την συγκεντρωση διαμαρτυριας στη στοα Κοραη.Αυτο ειναι μεγα πληθος μεγα παθος»φιλε».

  2. Ο/Η Left and Libera; λέει:

    Δεν είμαι με τους αναρχικούς αλλά
    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2015/04/blog-post_11.html

    Συνειδητοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ τι θα συμβεί αν με «κυβέρνηση πρώτη φορά αριστερά», έχουμε νεκρό απεργό πείνας;
    Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015 | 4:37 π.μ.

    Συνειδητοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι με «κυβέρνηση πρώτη φορά αριστερά» το ενδεχόμενο να έχουμε νεκρό απεργό πείνας μετά από δεκαετίες είναι κάτι παραπάνω από ορατό; Μπορεί να φανταστεί τι θα επακολουθήσει αν συμβεί το μοιραίο στον Μιχάλη Νικολόπουλο που πριν λίγες ώρες μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Ευαγγελισμού λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής της υγείας του Σύμφωνα με πληροφορίες οι παλμοί του της καρδιάς του είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ όλες τις προηγούμενες μέρες βρισκόταν στα πρόθυρα ανακοπής καθώς οι σφυγμοί του ήταν 25 παλμούς το λεπτό και η πίεση του 5 η μεγάλη και 2,5 η μικρή.

    «Για πρώτη φορά υπάρχει μια τόσο σκληρή απεργία πείνας σε τόσο μεγάλη έκταση» τόνισε η γιατρός Όλγα Κοσμοπούλου, μιλώντας για κατά περιπτώσεις απάνθρωπες συνθήκες υγειονομικής περίθαλψης των απεργών πείνας. «Μια ρώσικη ρουλέτα παίζεται. Υπάρχει πάντοτε η πιθανότητα για ένα οδυνηρό συμβάν. Μιλάμε για καταπονημένους οργανισμούς που υπήρξαν απεργοί πείνας και στο παρελθόν» συμπλήρωσε, ενώ από την πλευρά της, η γιατρός Λίνα Βεργοπούλου είπε πως «η κατάσταση της υγείας των απεργών πείνας είναι οριακή».

    • Ο/Η Δρ Ιακωβος λέει:

      Γι’αυτο γραφεις τοσο απολιτκα Po για να ξεχωρισεις απο το πληθος,για αυτο δεν το εχεις καταφερει μεχρι σημερα,γιατι νομιζεις οτι γραφεις το κατιτι σου και αδυνατεις να κατανοησεις οτι το πληθος που αναφερεις το εχει ηδη κατακτησει,το δικαιωμα να διαφωνουμε με το τσουβαλιασμα την γενικευση ολων με ολους και»ολως τυχαιως» για εσενα σ’αυτο το τσουβαλι εβαλες και τους απεργους πεινας εν’προκειμενω,ολο το αναθεμα επομενως σε αυτους και μονο.Το γεγονος οτι καμια φορα αναρτας το σωστο κατοπιν παροτρυνσης σχολιαστων λεει πολλα.

  3. Ο/Η Po λέει:

    Κάτι δεν «πιάνω» ίσως, αλλά η κυβέρνηση τι ακριβώς μπορεί να κάνει; Ανακοίνωσε την κατάργηση των φυλακων υψίστης ασφαλείας και τακτοποιεί το θέμα των συγγενών κρατούμενων κλπ.

    Υπάρχει κάτι άλλο;
    Δεν καταλαβαίνω.

    να τους αφήσουν ελεύθερους;

  4. Ο/Η tory anarchist λέει:

    Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει το «προσπαθώ να τα βγάλω πέρα» με τους αγώνες για τη χειραφέτηση του ανθρώπου. Δηλαδή κάποιος που πασχίζει για την επιβίωσή του είναι «αγωνιστής»; Δεν είναι αυτό το κριτήριο και ασφαλώς δεν το λέω για να μειώσω κανέναν ηθικά. Κι εγώ άλλωστε άνεργος είμαι, αλλά την καθημερινή μάχη για τα ψίχουλα που δίνουν τα αφεντικά δεν την ονομάζω και πολιτικό αγώνα, μάλλον συμβιβασμό με τις υπερσύγχρονες μορφές κρυπτοδουλείας θα την ονόμαζα… όχι τίποτα άλλο για να μην διαστρεβλώνουμε τις έννοιες.

    Τους αντιεξουσιαστο-έτσι δεν τους διόρισε κανείς. Οι συνελεύσεις συντονισμού, δράσης και κινητοποίησης είναι ανοιχτές, άρα δυνητικά μπορείτε κι εσείς να πάτε σ’ αυτές κε αρθρογράφε, να καταθέσετε τις απόψεις σας και που ξέρετε, ίσως και οι υπόλοιποι να συμφωνήσουν μαζί σας και να ακολουθήσουν τη δική σας λογική εφόσον θα κρίνετε αποτελεσματική πολιτικά και πιο αξιόλογη ηθικά. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να σας ενδιαφέρει ο ρόλος των ιδρυμάτων εγκλεισμού και της τιμωρητικής πειθαρχίας των φυλακών ως «δημοκρατικές» πολιτικές επανένταξης στην κοινωνία. Αν όμως έχετε την άποψη ότι «εφόσον ο άλλος κατηγορείται για βόμβες και καλάζνικοφ άρα του αξίζει να λιώσει στα κολαστήρια να μάθει (τι να μάθει άραγε;;)», τότε θα διατηρήσετε να έχετε αυτές τις, απαρχαιωμένες αν μου επιτρέπετε, απόψεις περί σωφρονισμού και μεταμέλειας.

    Γενικότερα τα υποκείμενα δεν είναι τέτοια μόνο όταν υπάρχει κάποιος διορισμένος γι’ αυτά. Στη ζωή, υπάρχει και το ενδεχόμενο της αδιαμεσολάβητης πρωτοβουλίας, δεν χρειάζεται να πάμε όλοι στον κοινοτάρχη, τον δημοτικό σύμβουλο ή να πάρουμε γραμμή από τα ανώτατα κλιμάκια κάποιου Κόμματος ώστε να δράσουμε πολιτικά. Αυτό κι αν είναι κλασική νεοελληνική μικροαστική νοοτροπία on how to do politics. Κι επίσης, δεν νομίζω οι συγκεκριμένοι αντιεξουσιαστο-έτσι ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν κάποιον πέραν απ’ τους εαυτούς τους. Τουλάχιστον στη δική μου την αντίληψη δεν υπέπεσε κάποια ρητή αναφορά από πλευράς τους ότι εκπροσωπούν την κοινωνία, τον λαό, το έθνος κ.ο.κ. Ισχυρίζονται μονάχα ότι αγωνίζονται για τους καταπιεσμένους των φυλακών. Όχι εις το όνομά τους, αλλά εις ένδειξη αλληλεγγύης. Να θυμίσω ότι κάνουν περίπου ένα μήνα απεργία πείνας ορισμένοι «τρομοκράτες» και αυτός είναι ο ρόλος των κινητοποιήσεων. Και γενικότερα, την τελευταία δεκαετία γίνονται διαρκώς αν το έχετε παρατηρήσει (σχεδόν ανά κάποιους μήνες) εξαντλητικές απεργίες πείνας για τη βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές και την εφαρμογή των εσωτερικών κανονισμών. Αυτό περίπου σημαίνει ή ότι μεγάλο μέρος των ποινικών και πολιτικών κρατούμενων είναι «κακομαθημένοι βουτυρομπεμπέδες των Βορείων Προαστίων που δεν αντέχουν την αρρενωπή σκληρότητα των συνθηκών στις φυλακές» (περίπου αυτά που ακούγονται από Μανδραβέληδες, Φαήλους και Αδώνιδες….) ή ότι όντως ίσως να υπάρχει πραγματικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή στο σωφρονιστικό σύστημα και να επιβάλλεται μια προοδευτική μεταρρύθμισή του για να αντιμετωπιστούν μια σειρά από ζητήματα (από την άθλια υγιεινή, την ελλειπή σίτιση, τον υπερπληθυσμό, τη νοοτροπία των δεσμοφυλάκων κ.ο.κ.).

    Αυτά είναι περίπου και τα σχετικά ρεαλιστικά αιτήματα που μέσες-άκρες ζητούν να ικανοποιηθούν οι απεργοί. Από ‘κει και πέρα, ο καθείς τραβάει το δικό του μονοπάτι αλλά στο τέλος που θα γίνει το ταμείο μην δούμε πάλι χιλιάδες Άιχμαν να λένε «δεν ήξερα τι έκανα, δεν είχα πάρει χαμπάρι τη συνέβαινε»….

    Αυτά τα ολίγα με κριτική αλλά και φιλική διάθεση.

  5. Παράθεμα: «Αυτά είναι περίπου και τα σχετικά ρεαλιστικά αιτήματα που μέσες-άκρες ζητούν να ικανοποιηθούν οι απεργοί» | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

  6. Παράθεμα: Όπου ‘ΑντιΕξουσιο’-Μπάχαλοι τιμωρούν (και πάλι) πόλη και ανθρώπους | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s