Σήμερα η καταχρηστική αγωγή του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά εναντίον της Athens Review of Books

Δελτίο Τύπου

logokrissia130208

Με το συνημμένο έγγραφο δίνουμε στη δημοσιότητα τη διακήρυξη με τίτλο «Υπερασπιζόμαστε τον κριτικό λόγο» με τις πρώτες υπογραφές πανεπιστημιακών, συγγραφέων, εκδοτών, επιστημόνων, καλλιτεχνών κ.ά. Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους και θα επανέλθουμε την ερχόμενη εβδομάδα με τον πλήρη κατάλογο όσων υπογράφουν. Η καταχρηστική αγωγή του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά εναντίον της Athens Review of Books (εξαιτίας της δημοσίευσης μιας επιστολής αναγνώστη που αναφερόταν στη σκληρή σταλινική δράση του στο παρελθόν) θα διεξαχθεί μεθαύριο Πέμπτη 5 Μαρτίου στο Εφετείο Αθηνών. Την αγωγή υπέβαλε με δικηγόρο τον Φαήλο Κρανιδιώτη. Όσοι υπογράφουν το συνημμένο κείμενο τονίζουν ότι:

«Στις 5 Μαρτίου γίνεται η δίκη στο Εφετείο Αθηνών. Η ύπαρξη της Athens Review of Books εδώ και έξι χρόνια τιμά τα γράμματα και την ελεύθερη σκέψη. Αν γίνουν δεκτές οι απαιτήσεις του Ν. Κοτζιά, η Athens Review of Books προφανώς θα κλείσει. Όσοι υπογράφουμε το παραπάνω κείμενο θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν υπερασπιζόμαστε μόνο το δικαίωμα της Athens Review of Books στον κριτικό λόγο, υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του λόγου και του Τύπου. Πρέπει επιτέλους να αλλάξει ο νόμος της ανελευθερίας του λόγου, ο οποίος επιτρέπει την άσκηση τόσων καταχρηστικών αγωγών που χρησιμοποιούνται πολλές φορές ως μέσον εκβιασμού ή και αθέμιτου πλουτισμού.»

Διαβάζουμε: Υπερασπιζόμαστε τον κριτικό λόγο και οι πρώτες υπογραφές...

Αθήνα 3 Μαρτίου 2015

Advertisements
This entry was posted in φασισμός, Διακρίσεις (κάθε είδους), κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

18 Responses to Σήμερα η καταχρηστική αγωγή του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά εναντίον της Athens Review of Books

  1. Ο/Η ataktos λέει:

    Κοτζιά, κάτω τα χέρια από τον κριτικό λόγο !

    http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2015/03/blog-post_4.html

  2. Ο/Η Baruch Spinoza λέει:

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=682022

    «Υπερασπιζόμαστε τον κριτικό λόγο»

    Δεκάδες συγγραφείς, πανεπιστημιακοί κατά της αγωγής Ν.Κοτζιά στην Athens Review of Books

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 03/03/2015

    Δεκάδες πανεπιστημιακοί, συγγραφείς, επιστήμονες με κείμενο που υπογράφουν υπερασπίζονται το δικαίωμα στην κριτική και την ελευθερία του λόγου, με αφορμή την αγωγή που έχει υποβάλει ο νυν υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς κατά της Athens Review of Books .

    Με αυτήν ζητεί «αποζημίωση» 250. 000 ευρώ εξαιτίας της δημοσίευσης μιας επιστολής αναγνώστη ο οποίος τον χαρακτήριζε ως «τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού.

    Όπως αναφέρεται στο κείμενο που υπογράφουν «ο Ν. Κοτζιάς υπέβαλε αυτή την αγωγή, τη στιγμή που είναι, μεταξύ άλλων, ο συγγραφέας του προπαγανδιστικού βιβλίου Η Πολωνία κι εμείς υπέρ της σταλινικής στρατιωτικής δικτατορίας στην Πολωνία το 1982. Δεν θεωρούμε περιττό να σημειώσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο ο «ενάγων» προφανέστατα επεδίωκε, το 2010 που υπέβαλε τη αγωγή, να μην γίνονται αναφορές στο παρελθόν του ως σκληρού προπαγανδιστή των σταλινικών καθεστώτων, καθώς τότε ήταν στενός συνεργάτης, ήδη από το 1996, του Γιώργου Παπανδρέου.

    »Στις 5 Μαρτίου γίνεται η δίκη στο Εφετείο Αθηνών. Η ύπαρξη της Athens Review of Books εδώ και έξι χρόνια τιμά τα γράμματα και την ελεύθερη σκέψη. Αν γίνουν δεκτές οι απαιτήσεις του Ν. Κοτζιά, η Athens Review of Books προφανώς θα κλείσει. Όσοι υπογράφουμε το παραπάνω κείμενο θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν υπερασπιζόμαστε μόνο το δικαίωμα της Athens Review of Books στον κριτικό λόγο, υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του λόγου και του Τύπου. Πρέπει επιτέλους να αλλάξει ο νόμος της ανελευθερίας του λόγου, ο οποίος επιτρέπει την άσκηση τόσων καταχρηστικών αγωγών που χρησιμοποιούνται πολλές φορές ως μέσον εκβιασμού ή και αθέμιτου πλουτισμού».

    ΠΡΩΤΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

    Παναγιώτης Αγαπητός, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

    Κώστας Αζαριάδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Washington St. Louis

    Νίκος Αλιβιζάτος, Καθηγητής Νομικής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Γιώργος Αντωνίου, ιστορικός, Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος

    Ανδρέας Αποστολίδης, συγγραφέας, σκηνοθέτης και μεταφραστής

    Αριστοτέλης Αριστοτέλης, Επιχειρηματίας

    Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, ομότιμη Καθηγήτρια Φιλολογίας ΑΠΘ

    Aριέλλα Άσερ, ψυχαναλύτρια

    Νάσος Βαγενάς, ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Θανάσης Βαλτινός, συγγραφέας, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

    Λάμπρος Βαρελάς, Αν. Καθηγητής Φιλοσοφικής ΑΠΘ

    Νίκος Βατόπουλος, Δημοσιογράφος

    Θάνος Βερέμης, ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Χάρης Βλαβιανός, ποιητής, διευθυντής περιοδικού «Ποιητική»

    Κυριακή Βουλγαρέλη, Καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης

    Παναγής Βουρλούμης, Πρώην Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΤΕ

    Ευριπίδης Γαραντούδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Βασιλική Γεωργιάδου, Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

    Γιώργος Γιαννουλόπουλος, δημοσιογράφος

    Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Συγγραφέας, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών

    Κ. Γκούζιας, Ναυπηγός Μηχανολόγος ΕΜΠ

    Διονύσης Γουσέτης, αρθρογράφος, τ. Γ. Γραμματέας Ε.Μ. Πολυτεχνείου

    Αχιλλέας Γραβάνης, Πανεπιστήμιο Κρήτης

    Δημήτρης Δασκαλόπουλος, συγγραφέας

    Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, ερευνητής και συγγραφέας

    Διονυσία Δασκάλου, διευθύντρια Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης

    Δημήτρης Δημηρούλης, Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

    Γιάννης Δημητρακάκης, Επίκουρος Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

    Άρης Δημοκίδης, δημοσιογράφος

    Νίκος Δεμερτζής, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Γιώργος Δικαίος, μεταπτυχιακός φοιτητής ΕΚΠΑ

    Απόστολος Δοξιάδης, συγγραφέας

    Παν. Δρακόπουλος, συγγραφέας

    Αντώνης Εφραιμίδης, Καθηγητής Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ

    Πέρσα Ζέρη, Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

    Σταύρος Ζουμπουλάκης, Συγγραφέας, Πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης

    Φάνης Ζουρόπουλος, τ. Πρόεδρος Ένωσης Επαρχιακού Τύπου και νυν εκτελεστικός Πρόεδρος Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

    Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών

    John O. Iatrides, Emeritus Professor of International Politics, Southern Connecticut State University

    Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

    Χρυσάφης Ιορδάνογλου, Επίκουρος Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

    Γιάννης Ιωαννίδης, Καθηγητής Οικονομικών (έδρα «Max and Herta Neubauer») Πανεπιστημίου Tufts

    Παναγιώτης Θανασάς, Αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας ΑΠΘ

    Τάκης Θεοδωρόπουλος, συγγραφέας

    Στέλλα Κακαβούλη, Wellesley College

    Ιόλη Καλαβρέζου, Harvard University

    Γιώργος Καλογεράς, Καθηγητής ΑΠΘ

    Ορέστης Καλογήρου, Καθηγητής ΑΠΘ

    Βάιος Καλογρηάς, Δρ. Ιστορίας Πανεπιστημίου Μάιντς

    Δημήτρης Καλοκύρης, συγγραφέας

    Στάθης Καλύβας, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Yale

    Κώστας Καλφόπουλος, δημοσιογράφος και συγγραφέας

    Θανάσης Καράβατος, Ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής του ΑΠΘ

    Δημήτρης Καργιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

    Ηλίας Κατσούλης, Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

    Χάρης Κεφάλας, Ομότιμος Καθηγητής και τ. Αντιπρύτανης Παντείου Πανεπιστημίου

    Θωμάς Κοροβίνης, συγγραφέας-τραγουδοποιός

    Ελισάβετ Κοτζιά, κριτικός λογοτεχνίας

    Θεόδωρος Κουλουμπής, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Νίκος Κουμπιάς, επιστημονικός επιμελητής Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης

    Τίνα Κροντήρη, Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

    Κώστας Κωστής, Καθηγητής Οικονομικών Πανεπιστημίου Αθηνών

    Απόστολος Λαμπρόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Bordeaux-Montaigne

    Τίνα Λεβέντη, ψυχολόγος

    Δημοσθένης Λέντζης, Λέκτορας Νομικής Σχολής ΑΠΘ

    Τατιάνα Λιάνη, μεταφράστρια

    Θάνος Λίποβατς, ομ. Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

    Ιωάννης Ληξουριώτης, Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

    Σταύρος Λιβαδάς, μηχανολόγος, ηλεκτρολόγος

    Γιώργος Λιτσαρδάκης, Καθηγητής ΑΠΘ

    Ηλίας Μαγκλίνης, δημοσιογράφος, συγγραφέας

    Peter Mackridge, Ομότιμος Καθηγητής Νέας Ελληνικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Οξφόρδης

    Πήτερ Μακριάς, εκδότης, Νέα Υόρκη

    Χ. Ε. Μαραβέλιας, δικηγόρος, Δρ Νομικής, μεταφραστής

    Μανούσος Μαραγκουδάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

    Νίκος Μαραντζίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας

    Πέτρος Μαρτινίδης, συγγραφέας, ομ. Καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΑΠΘ

    Τζένη Μαστοράκη, ποιήτρια, μεταφράστρια

    Παναγιώτης Μεταξάς, Καθηγητής στο Wellesley College

    Ηρακλής Μήλλας, Διδάσκει τα πανεπιστήμια Αιγαίου και Işık και Bilgi της Κωνσταντινούπολης

    Πάνος Μιχαλόπουλος, Επιχειρηματίας

    Ρένα Μόλχο, ιστορικός

    Άγγελος Μουζακίτης, Λέκτορας Πανεπιστημίου Κρήτης

    Νίκος Μουζέλης, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας London School of

    Economics

    Σπύρος Μοσχονάς, Αναπληρωτής καθηγητής γλωσσολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

    Αλέξης Μπακόπουλος, Ομότιμος Καθηγηής ΕΜΠ

    Σίμος Μπενσασσών, Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης

    Άρης Μπερλής, μεταφραστής και κριτικός λογοτεχνίας

    Γεώργιος Κ. Μπήτρος, Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

    Αλέξανδρος Νεχαμάς, Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον

    Κωνσταντίνος Ξανθόπουλος, Αρχιτέκτων Ph.D. (Παν/μιο Columbia Ν.Υ.), πρ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

    Ηλίας Ντίνας, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης

    Μιράντα Ξαφά, Ερευνήτρια του Center for International Governance Innovation

    Σπύρος Μ. Ξένος, Σύμβουλος Επικοινωνίας

    Μιχάλης Πάγκαλος, φιλόλογος, διδάκτωρ φιλοσοφίας, διδάσκων στο ΕΑΠ

    Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Επίκουρος Καθηγητής ΑΠΘ – Μεταφραστής

    Γεωργία Πανοπούλου, ιδιωτική υπάλληλος

    Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Καθηγητής Νομικής Αθηνών

    Στέφανος Παπαγεωργίου, ιστορικός, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

    Δημήτρης Παπαδημητρίου, Professor of Politics, Director of the Manchester Jean Monnet Centre of Excellence (JMCE)

    Γιάννης Παπαδόγγονας, Επιστημονικός επιμελητής Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης

    Γιώργος Παπαδόπουλος, καθηγητής ΑΠΘ

    Ζαΐρα Παπαληγούρα, Καθηγήτρια ΑΠΘ

    Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος, εικαστικός

    Νίκος Παπαναστασίου, Λέκτορας, ΕΜΜΕ, ΕΚΠΑ

    Πάρις Παπαμίχος Χρονάκης, Λέκτορας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο του Ιλλινόι, Σικάγο

    Σπύρος Παρασκευόπουλος, ομότιμος καθηγητής (οικονομολόγος) της Οικονομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λειψίας

    Πέτρος Παπασαραντόπουλος, εκδότης

    Μιχαήλ Πασχάλης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης

    Αθ. X. Παπανδρόπουλος, δημοσιογράφος, διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

    Βασίλης Πατρώνης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

    Παναγιώτης Παφίλης, Επίκουρος Καθηγητής, ΕΚΠΑ

    Πετρουλάκης Ανδρέας,

    Σταύρος Πετσόπουλος, Εκδότης

    Μίλτος Πεχλιβάνος, Καθηγητής Freie Universität Berlin

    Στάθης Ποταμίτης, δικηγόρος

    Δημήτρης Ραυτόπουλος, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας

    Δημήτρης Ρηγόπουλος, δημοσιογράφος

    Θάνος Σαμαρτζής, αναπληρωτής διευθυντής Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης

    Andrea Schellinger, συγγραφέας, μεταφράστρια

    Γιώργος Σιακαντάρης, συγγραφέας

    Ιακώβ Σιμπή, Ιστορικός

    Νικήτας Σινιόσογλου, συγγραφέας, Δρ Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Cambridge

    Βλάσης Σκολίδης, ψυχίατρος-ψυχαναλυτής

    Θάνος Σκούρας, Ομότιμος Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

    Κωσταντίνος Μ. Σοφούλης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

    Εύα Στάμου, Συγγραφέας, Δρ Ψυχολογίας

    Μαρία Στασινοπούλου, συγγραφέας

    Νικόλαος Σταυρακάκης, Καθηγητής ΕΜΠ

    Ιωάννης Στεφανίδης, Καθηγητής Διπλωματικής Ιστορίας, Νομική Σχολή του ΑΠΘ

    Γρηγόρης Στεφανόπουλος, Καθηγητής στο MIT

    Γιώργος Στόγιας, εκπαιδευτικός, συγγραφέας

    Σπύρος Σφενδουράκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

    Θεοφάνης Τάσης, Stanley J. Seeger Fellow at Princeton University

    Πλάτων Τήνιος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς

    Νίκος Τζαβάρας, καθηγητής Ψυχιατρικής, Ψυχαναλυτής

    Στέφανος Τραχανάς, φυσικός-συγγραφέας

    Ανδρέας Ι. Τρούμπης, Κοσμήτορας Σχολής Περιβάλλοντος, πρώην Πρύτανης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

    Γεώργιος Τσαγδής, Δρ Φιλοσοφίας

    Βασιλική Τσακίρη, Δρ. Φιλοσοφίας, Διδάσκουσα ΕΑΠ

    Τσίου Αγόρω, Δρ. Ιστορίας

    Λίζυ Τσιριμώκου, Καθηγήτρια Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

    Σταύρος Τσιτσιρίδης, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών

    Λουκάς Τσούκαλης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Ευστράτιος Φουντούλης, εικαστικός

    Μίλτος Φραγκόπουλος, ιστορικός Τέχνης, μεταφραστής, συγγραφέας

    Αλέξανδρος Φυλακτόπουλος, Διεθνολόγος

    Φύσσας Δημήτρης, συγγραφέας

    Ελισάβετ Χάιντενράιχ, Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

    Δημήτρης Χαντζόπουλος, σκιτσογράφος στην εφημερίδα «Τα Νέα»

    Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, Καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών

    Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, δημοσιογράφος, συγγραφέας

    Αντώνης Χατζημωυσής, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Ελένη Χοντολίδου, Αναπληρώτρια καθηγήτρια ΑΠΘ

    Μαρία Χριστοφορίδου, αρχαιοελληνίστρια, διδάκτωρ φιλολογίας

    Χαμπίδης Κώστας, πρώην στέλεχος της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στην Ε.Ε.

    Αλέξανδρος Χαρκιολάκης, δ/ντής της μουσικής βιβλιοθήκης Erol Ucer και λέκτορας στο ΜΙΑΜ – Istanbul Technical University

    Χατζηβασιλείου Ευάνθης, Αναπληρωτής Kαθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Γιώργος Χατζημιχάλης, ζωγράφος

    Μιχαλης Ψαλιδοπουλος, Kαθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Βάσω Ψιμούλη, ιστορικός

  3. Ο/Η Baruch Spinoza λέει:

    http://topontiki.gr/details.php?id=98660

    Οι πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες που εμφανίζονται ευαίσθητοι σε ζητήματα ελευθερίας του λόγου, αναφέρουν ότι «ο Ν. Κοτζιάς υπέβαλε αυτή την αγωγή, τη στιγμή που είναι, μεταξύ άλλων, ο συγγραφέας του προπαγανδιστικού βιβλίου «Η Πολωνία κι εμείς» υπέρ της σταλινικής στρατιωτικής δικτατορίας στην Πολωνία το 1982. Δεν θεωρούμε περιττό να σημειώσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο ο «ενάγων» προφανέστατα επεδίωκε, το 2010 που υπέβαλε τη αγωγή, να μην γίνονται αναφορές στο παρελθόν του ως σκληρού προπαγανδιστή των σταλινικών καθεστώτων, καθώς τότε ήταν στενός συνεργάτης, ήδη από το 1996, του Γιώργου Παπανδρέου.

    http://tvxs.gr/news/ellada/panepistimiakoi-enantion-kotzia-yperaspizomaste-ton-kritiko-logo

    «Μια τέτοια μεθόδευση, η οποία διαστρέφει την ουσία της κριτικής στο πρόσωπο του Κοτζιά, δεν απειλεί μόνο την Athens Review of Books, απειλεί ανοιχτά την ελευθερία του Τύπου. Ο Ν. Κοτζιάς, ενώ έχει ενεργή δημόσια παρουσία και πολιτική δράση δεκαετίες τώρα, αξιώνει να μην αντιμετωπίζεται ως πολιτικό πρόσωπο, όποτε τον βολεύει, αλλά ως ιδιώτης του οποίου το πολιτικό παρελθόν και η δράση μένουν στο απυρόβλητο της δημόσιας κριτικής», συμπληρώνουν – μεταξύ άλλων – οι υπογράφοντες το κείμενο.

    http://www.iefimerida.gr/news/194333/panepistimiakoi-kata-kotzia-den-theleis-na-thymoyntai-oti-isoyn-propagandistis-toy

    Δεν θέλεις να θυμούνται ότι ήσουν προπαγανδιστής του σταλινισμού

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://pitsirikos.net/2014/11/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CE%BD%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83/

    Πώς να εξοντώσετε έναν κανονικό δημοσιογράφο

    18 Νοε, ’14, 6:46 μμ

    Η Ελλάδα κατρακυλάει στην κατάταξη των χωρών σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου -μετά την χρεοκοπία, πηδάει τις θέσεις δέκα δέκα- αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους Έλληνες. Αλήθεια, πώς είναι η ζωή ενός δημοσιογράφου που δεν εργάζεται σε καθεστωτικό ΜΜΕ και επιμένει να είναι κανονικός δημοσιογράφος;

    Για να αναφέρω κάποιον που μάλλον όλοι γνωρίζετε, θα αναφερθώ στον Κώστα Βαξεβάνη.
    ……………..

    Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Ανδρέας Βγενόπουλος, ο Γιάννης Μιχελάκης -και πολλοί άλλοι διακεκριμένοι συμπατριώτες μας- έχουν κάνει μηνύσεις και αγωγές στον Κώστα Βαξεβάνη για τα ρεπορτάζ που έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς στο Hot Doc.
    ……………
    Αίσθηση προκαλεί το γεγονός πως πολλά από τα δημόσια πρόσωπα που αναφέρονται στα ρεπορτάζ του Κώστα Βαξεβάνη δεν κάνουν δημόσια δήλωση για να αντικρούσουν τα στοιχεία του ρεπορτάζ αλλά κάνουν κατευθείαν αγωγή στον δημοσιογράφο.
    …………….
    _____________________

    http://www.koutipandoras.gr/article/35151/horis-agogi

    .Χωρίς αγωγή
    Του Κώστα Βαξεβάνη
    ………………………
    Σε σοβαρές χώρες, η μήνυση, δηλαδή η ποινική διαδικασία, προηγείται της αστικής, της αγωγής. Αν κάποιος δικαιωθεί στα ποινικά δικαστήρια απαιτεί και την αποζημίωσή του. Στην Ελλάδα ισχύει το σχιζοφρενές, κάποιος να έχει δικαιωθεί στο ποινικό δικαστήριο και να καταδικάζεται στο αστικό. Πολλές φορές, ακροβατώντας πάνω σε τεντωμένο σχοινί, οι δικαστές παραβιάζουν το όριο της νομικής προσέγγισης και μπαίνουν σε ρόλο αρχισυντάκτη ενός ρεπορτάζ, αναζητώντας αν έπρεπε να γραφτεί έτσι, πράγμα που ανήκει ως ευθύνη στους δημοσιογράφους. Αλλά όπως και να έχει, σπάνια αδικούνται δημοσιογράφοι σε αγωγές. Η νομολογία που υπάρχει οδηγεί σε απόρριψη των αγωγών, ειδικά όταν πρόκειται για δημόσια πρόσωπα. Τα δικαστήρια έχουν αποφανθεί πως ο δημοσιογράφος είναι υποχρεωμένος να ασκεί έλεγχο και κριτική ή να εκφράζει άποψη και να κάνει αξιολογική κρίση ακόμη και αν αυτή φαίνεται άδικη για το δημόσιο πρόσωπο.
    Η ελευθερία του Τύπου, δεν μπορεί να προσδιορίζεται από την δυσφορία των δημοσίων προσώπων. Η συκοφαντική δυσφήμηση δηλαδή, πρακτικά αποδεικνύεται μόνο όταν χρησιμοποιούνται στοιχεία σε ένα ρεπορτάζ που δεν είναι αληθή. Συνήθως, πρέπει να αποδειχθεί και δόλος.
    Πάμε τώρα λοιπόν στο τι συμβαίνει. Τα δημόσια πρόσωπα που κατά κόρον πια καταφεύγουν στα δικαστήρια, δεν το κάνουν για να δικαιωθούν όπως λένε. Το κάνουν για να αποφύγουν να απαντήσουν σε όσα τους καταλογίζονται. Ξέρουν ότι είναι χαμένη υπόθεση. Είναι δικαίωμα οποιουδήποτε να καταφεύγει στη Δικαιοσύνη και να χρησιμοποιεί ένδικα μέσα. Πριν από αυτό όμως, ειδικά όταν πρόκειται για δημόσιο πρόσωπο, οφείλει να απαντήσει σε όσα του καταλογίζονται, στα πλαίσια του κοινωνικού ελέγχου που ασκεί ένας δημοσιογράφος. Η ελευθερία του λόγου, η αλήθεια και η διαφάνεια, ούτε μπορούν να συμψηφίζονται ούτε να αντικαθίστανται από μηνύσεις. Συνεπώς, ο κ. Βγενόπουλος, ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, ο Εφραίμ, όλοι αυτοί οι οποίοι είναι δημόσια πρόσωπα τα οποία μάλιστα αρέσκονται να εμφανίζονται δημόσια, αλλά περιέργως όχι για να απαντήσουν σε ντοκουμέντα ενός ρεπορτάζ, είναι υποχρεωμένοι να απαντήσουν. Αν θέλουν να κάνουν και αγωγές και μηνύσεις ας το κάνουν, αλλά πρώτα να απαντήσουν.

    Το επιχείρημα «θα τα πούμε στα δικαστήρια» είναι η αντίληψη Άκη, και όλων αυτών οι οποίοι ακόμη και την ώρα που όλα αποδεικνύουν την ενοχή τους, χρησιμοποιούν την ίδια την Δικαιοσύνη που τους διώκει, ως ασπίδα.
    Οι κύριοι και οι κυρίες αυτές, ξεφεύγουν απλώς από αυτό που θεωρητικά απαιτεί η διαφάνεια στη λειτουργία των δημοσίων προσώπων, κραδαίνοντας δήθεν την Δικαιοσύνη ως υπέρτατη απειλή. Και γιατί αφού δεν διστάζουν να επιλέξουν το ύψιστο όπλο, δεν επιλέγουν και το πολύ υποδεέστερο; Αυτό της απάντησης, αφού όχι μόνο κανένας δεν τους την αρνείται, αλλά τη ζητάει κιόλας επιτακτικά.
    Η κυρία Τρέμη, ο Εφραίμ, ο Βγενόπουλος και πολλοί άλλοι, δημόσια πρόσωπα, με δημόσιο λόγο και μέσο να τον εκφράσουν, δεν είναι καθόλου φειδωλοί σε όσα λένε. Αλλά όταν πρέπει να μιλήσουν για την ταμπακιέρα, να απαντήσουν επίσημα δηλαδή, στρίβουν δια της…αγωγής.
    Η βιομηχανία μηνύσεων και αγωγών έχει έναν ακόμη σκοπό. Την ομηρία και την εξόντωση του δημοσιογράφου. Ένας δημοσιογράφος με αγωγές εναντίον του και μηνύσεις, γίνεται πιο «προσεκτικός», φοβάται μήπως «γίνει καμία στραβή» και βέβαια πρέπει να πληρώσει αρκετά χρήματα μόνο για να παρασταθεί στα δικαστήρια. Όταν μετά από χρόνια εκδικαστεί η υπόθεση, ο δημοσιογράφος θα αθωωθεί, αλλά θα έχει ταλαιπωρηθεί. Και ο «πονηρούλης» που έπρεπε να απαντήσει, δεν θα το έχει κάνει.
    ………………………..

  5. Ο/Η σας σκυλοβαρέθηκα λέει:

    αν κατάλαβα καλά από τα γραφόμενα φταίει το δικαστικό σύστημα της χώρας το οποίο είναι στραβό σύμφωνα με την γνώμη σας. Αν δεν κατάλαβα καλά και δεν φταίει το δικαστικό σύστημα τότε σε τι φταίει ο Κοτζιάς που το σύστημα του δίνει το δικαίωμα να υποβάλει αγωγή; και όπως πάντα δεν έχετε δικαίωμα να μην δημοσιεύεται σχόλια που δεν σας αρέσουν διαφορετικά μην εκτίθεσται δημόσια αλλά κάντε μια κλειστή ομάδα να λέτε και τον καφέ. Υ.Γ. Ο κάθε δημοσιογράφος την ώρα που δημοσιεύει κάτι ξέρει και τον νόμο και τις συνέπειές του.

    • Ο/Η Po λέει:

      κύριε «σκύλο…» κλπ., σας απαγορεύσαμε ποτέ να σχολιάσετε;
      άντε στο ξύλινο σπιτάκι που σου έχτισε το αφεντικό σου στη πίσω αυλή.
      άντε μπράβο.

      • Ο/Η Lawyer λέει:

        προσέξτε κε ροιδη την προβοκατόρικη έμμεση δήλωση πως δήθεν δεν τον αφήνετε να σχολιάσει, όταν είναι πρόδηλη η ανοχή σας στη διαφορετική γνώμη και έχετε δημοσιεύσει κατά εκατοντάδες σχόλια διαφωνούντων ακόμα και υβριστικά σχόλια κατά του μπλογκ σας, ακόμα και προσωπικά.
        κάτι προσπαθεί να κάνει ο ΄ποιητής.

        το σύστημα δίνει πολλά δικαιώματα σε πολλούς.
        ένας όμως υπουργός της αριστεράς, υποτίθεται πως έχει κάποιες ευαισθησίες, όπως την παρακάτω της εσηεα

        Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

        Επίθεση ΕΣΗΕΑ για τον τυποκτόνο νόμο Βενιζέλου

        Ένα ακόμα κρούσμα αγωγής για υπέρογκη αποζημίωση, στον ελληνικό Τύπο, με βάση τον νόμο 1178/1981 του οποίου μία αυστηρότατη διάταξη επαυξήθηκε με τον νόμο 2243/30 του 1994, για να γεννηθεί το έκτρωμα του περιβόητου «τυποκτόνου νόμου του Βενιζέλου».

        Το κρούσμα ήλθε να καταγγείλει με ανακοίνωσή του το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Η ανακοίνωση, με τίτλο «Να καταργηθεί αμέσως ο τυποκτόνος νόμος 1178/81», αναφέρει:

        Το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ ζητεί, για άλλη μια φορά, την κατάργηση του τυποκτόνου νόμου 1178/81, ο οποίος έχει δημιουργήσει μια βιομηχανία αγωγών που μοναδικό σκοπό έχουν να φιμώσουν τον Τύπο και τους δημοσιογράφους. Η πρόσφατη αγωγή του Βαρδή Βαρδινογιάννη, με την οποία ζητεί 8 εκατ. ευρώ από την εφημερίδα «Το Χωνί», δύο δημοσιογράφους και έναν αρθρογράφο, είναι ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας των αγωγών, που έχουν υποβληθεί όλα αυτά τα χρόνια και οι οποίες έχουν κοινά χαρακτηριστικά.

        Συγκεκριμένα, οι θιγόμενοι ζητώντας υπέρογκα ποσά από Μέσα και δημοσιογράφους στην ουσία επιχειρούν να τους εξοντώσουν, να εμποδίσουν τη δημοσιογραφική έρευνα και να σταματήσουν τις αποκαλύψεις. Επιθυμούν η δημοσιογραφία στη χώρα μας να μην είναι αποκαλυπτική, αλλά ελεγχόμενη. Να μην ενοχλεί και να μην ασχολείται με θέματα που θίγουν συμφέροντα.

        Το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ καταδικάζει απερίφραστα την προσπάθεια ποινικοποίησης του δημοσιογραφικού λειτουργήματος και καλεί την Πολιτεία να άρει κάθε εμπόδιο και περιορισμό στην άσκηση του.

        Τέλος, διακηρύσσουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι κανένας τυποκτόνος νόμος δεν μπορεί να τρομάξει τους συναδέλφους και να τους αποτρέψει από την άσκηση της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας.

        >>> Το νομοθετικό πλαίσιο ανήκει στις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος 1178 (14/16 Ιουλίου 1981) «περί αστικής ευθύνης του Τύπου και άλλων διατάξεων», ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Ράλλη. Μέσω αυτού επιχειρήθηκε να καθοριστούν τα όρια της αστικής ευθύνης του Τύπου στην περίπτωση κατά την οποία θιγόταν η τιμή και η υπόληψη οποιουδήποτε ατόμου από δημοσιεύματα. Η προστασία αποσκοπούσε στη χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη ο θιγείς και την ουσιαστική αποκατάσταση της τιμής του θιγέντος, με την καταχώρηση στον Τύπο περίληψης της απόφασης που έκανε δεκτή την αγωγή του θιγέντος. Η ευθύνη για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης βάρυνε όχι μόνο τον συντάκτη αλλά και τον εκδότη (ή διευθυντή) και την ιδιοκτησία του εντύπου. Όμως, η αυστηρότητα της διάταξης αυτής επαυξήθηκε με τον νόμο 2243/30 (Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 1994), που αποκαλείται «τυποκτόνος νόμος Βενιζέλου». Να τον… χαιρόμαστε! Όχι τον νόμο…

      • Ο/Η σας σκυλοβαρέθηκα λέει:

        πολύ ανοιχτόμυαλούς σας βρίσκω. ποτέ δεν λέτε τι πιστεύετε αλλά κρυβόσαστε πάντα πίσω από δημοσιεύματα προκειμένου να ισχυριστείτε το κάπου άκουσα, κάπου διάβασα κάπου πήρε το μάτι μου. και ως συνήθως δεν απαντάτε σε αυτά που σας ρωτούν επειδή η απάντηση είναι γνώμη και η γνώμη έχει ευθύνες.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Σας προκαλώ να μας υποδείξετε μια τέτοια περίπτωση.
        Είναι προφανέστατα πως δεν θέλουμε διώξεις και μάλιστα εξοντωτικές, με αγωγές, κατά του Τύπου και μάλιστα από υπουργό ¨»αριστερής» κυβέρνησης.

  6. Παράθεμα: Ας θυμηθούμε: Η ΕΣΗΕΑ για τον τυποκτόνο νόμο Βενιζέλου… | αγριμολογος

  7. Ο/Η Left λέει:

    Μια άποψη από το Unfollow που αν και παραδέχεται το απαράδεκτο της δίωξης στη βάση της υπεράσπισης της ελευθερίας του λόγου, επικρίνει και την ARB.

    «Η θέση αρχής είναι αδιαπραγμάτευτη: τέτοιου είδους αγωγές είναι απαράδεκτες. Σε μια στάθμιση ανάμεσα στην προστασία της υπόληψης και στην ελευθερία του Τύπου να ασκεί κριτική σε πράξεις δημοσίων προσώπων για ζητήματα που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος και ενδιαφέροντος, η πλάστιγγα πρέπει πάντοτε να γέρνει υπέρ της ελευθερίας. Ο Ν. Κοτζιάς ποτέ δεν έπρεπε να έχει καταθέσει αυτή την αγωγή. Και οφείλει αυτή τη στιγμή να την αποσύρει.

    Ρωτούν κάποιοι: Και τότε πώς προστατεύονται τα δημόσια πρόσωπα; Η απάντηση είναι: Με τον δημόσιο λόγο τους και μόνο. Σε καμία περίπτωση με αγωγές. Διότι οι αγωγές όχι μόνο απειλούν τον Τύπο με εξόντωση, ειδικά όταν ένα ισχυρό πρόσωπο απαιτεί υπέρογκα ποσά από ένα σχετικά μικρής εμβέλειας ΜΜΕ, πράγμα που γίνεται συχνότατα, αλλά και διότι η φύση της αγωγής είναι να λειτουργεί ως διαρκής απειλή για ένα μέσο προκειμένου να εξασφαλίζεται η σιωπή του επί μεγάλο διάστημα. »

    http://unfollow.com.gr/web-only/17102-arb

    Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

    Web Only –

    Ο Νίκος Κοτζιάς, το Athens Review of Books και ο καημένος Τρικούπης

    Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2015

    Αυγουστίνος Ζενάκος

    Εδώ και κάποιες μέρες, το περιοδικό Athens Review of Books έχει ανακινήσει στη δημοσιότητα την υπόθεση της παλαιότερης, εκκρεμούς αντιδικίας του με τον -υπουργό Εξωτερικών, πια- Νίκο Κοτζιά.

    Ο Νίκος Κοτζιάς είχε κάνει αγωγή κατά της ARB, ζητώντας 250.000 ευρώ, όπως δηλώνεται, για δημοσίευμα του Ανδρέα Παππά, τον Ιούνιο 2010, στη στήλη «Διάλογος», με τίτλο «Από τον Χαρίλαο Τρικούπη στον… Χόνεκερ». Το δημοσίευμα, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου Η εξωτερική πολιτική στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, διατύπωνε ως κεντρική θέση πως όποιος έχει το «πολιτικό παρελθόν» του Ν. Κοτζιά, δηλαδή «έχει ηγηθεί της πιο άγριας και πιο μισαλλόδοξης τάσης του πιο επιθετικού και δογματικού κνιτισμού», είναι ανεπίτρεπτο να παρουσιάζει βιβλίο στην Παλαιά Βουλή.

    Από τις 25 Ιανουαρίου, το ARB έχει εξαπολύσει εκστρατεία υπενθύμισης του «πολιτικού παρελθόντος» του Ν. Κοτζιά, με χαρακτηριστικούς τίτλους δημοσιευμάτων όπως «Τότε που ο Ν. Κοτζιάς ήταν γκαουλάιτερ δύο σταλινικών δικτατοριών», «Η ακροδεξιά πολιτική στο ΥπΕξ με τον ρωσολάγνο «πατριώτη» Κοτζιά», «Νίκος Κοτζιάς: Ο υβριστής του Τσέσλαβ Μίλος», «Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών και ο κ. Πούτιν», μεταφράζοντας μάλιστα κάποια από αυτά σε διάφορες γλώσσες για αποτελεσματικότερη διάχυση, καθώς και ενημερώνοντας, όπως δηλώνει στην ιστοσελίδα της, τον (πολωνό) Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ «περί Κοτζιά», δηλαδή -υποθέτει κανείς- για τα γραπτά του υπ. Εξωτερικών που υποστήριζαν το καθεστώς του πολωνικού υπαρκτού σοσιαλισμού.

    Ταυτόχρονα, το ARB εμφανίζονται να υποστηρίζουν πανεπιστημιακοί, φοιτητές, συγγραφείς και καλλιτέχνες, με κείμενο που δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ και στις 9 Φεβρουαρίου πήρε και τη μορφή ψηφίσματος/επιστολής προς τον πρωθυπουργό, σε γνωστή διαδικτυακή πλατφόρμα του είδους, το οποίο καλείται να υπογράψει όποιος επιθυμεί.

    Η αγωγή του Ν. Κοτζιά κατά του ARB έχει γίνει δεκτή πρωτόδικα. Η δίκη στο Εφετείο είναι στις 5 Μαρτίου.

    Η θέση αρχής είναι αδιαπραγμάτευτη: τέτοιου είδους αγωγές είναι απαράδεκτες. Σε μια στάθμιση ανάμεσα στην προστασία της υπόληψης και στην ελευθερία του Τύπου να ασκεί κριτική σε πράξεις δημοσίων προσώπων για ζητήματα που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος και ενδιαφέροντος, η πλάστιγγα πρέπει πάντοτε να γέρνει υπέρ της ελευθερίας. Ο Ν. Κοτζιάς ποτέ δεν έπρεπε να έχει καταθέσει αυτή την αγωγή. Και οφείλει αυτή τη στιγμή να την αποσύρει.

    Ρωτούν κάποιοι: Και τότε πώς προστατεύονται τα δημόσια πρόσωπα; Η απάντηση είναι: Με τον δημόσιο λόγο τους και μόνο. Σε καμία περίπτωση με αγωγές. Διότι οι αγωγές όχι μόνο απειλούν τον Τύπο με εξόντωση, ειδικά όταν ένα ισχυρό πρόσωπο απαιτεί υπέρογκα ποσά από ένα σχετικά μικρής εμβέλειας ΜΜΕ, πράγμα που γίνεται συχνότατα, αλλά και διότι η φύση της αγωγής είναι να λειτουργεί ως διαρκής απειλή για ένα μέσο προκειμένου να εξασφαλίζεται η σιωπή του επί μεγάλο διάστημα. Το να διακινδυνεύει κανείς την ύπαρξη ενός ποσοστού δυνητικά δυσφημιστικού λόγου, απέναντι στο οποίο ένα δημόσιο πρόσωπο θα έχει μόνη καταφυγή τη δημόσια αντίκρουσή του, με όλα τα μειονεκτήματα που περιλαμβάνει κάτι τέτοιο, είναι μια λύση ξεκάθαρα μεροληπτική υπέρ των ΜΜΕ αλλά είναι και το τίμημα που καταβάλλει μια ζωντανή δημοκρατία για να έχει πραγματική ελευθεροτυπία. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί οι νόμοι έχουν χαρακτηριστεί «τυποκτόνοι». Αν και, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα λιγότερο νομικής τεχνικής ή διατύπωσης και περισσότερο κουλτούρας του δημοσίου λόγου η οποία να διαμορφώνει τελικά τη δικαστική κρίση. Συνεπώς, το πρόβλημα για όλους εμάς που ανησυχούμε γι” αυτήν την κατάσταση είναι πώς εργαζόμαστε για την οικοδόμηση αυτής της κουλτούρας, έστω παράλληλα με το αίτημα τροποποίησης του νομικού πλαισίου, που ελπίζουμε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να εξετάσει.

    Τούτων δοθέντων, μου κάνει μια εντύπωση το ότι το ARB, σε όλη την εκστρατεία του κατά του Ν. Κοτζιά, αποφεύγει να αναφέρει ότι η αγωγή έχει γίνει δεκτή πρωτόδικα ή να αναπαραγάγει το επίμαχο δημοσίευμα του Α. Παππά. Όσον αφορά το ότι η αγωγή έγινε δεκτή, δεν το επισημαίνω επειδή το γεγονός αυτό αλλάζει τη θέση αρχής. Ακόμη και αν στο δημοσίευμα της ARB περιλαμβάνονταν ολοωσδιόλου ψευδείς ισχυρισμοί για γεγονότα -πόσο μάλλον αξιολογικές κρίσεις-, επιμένω πως τέτοιου είδους αγωγές είναι απαράδεκτες και πως η λειτουργία τους είναι να φιμώνουν τον Τύπο. Το επισημαίνω, όμως, επειδή η γνώση του σκεπτικού του δικαστηρίου θα ήταν πολύ χρήσιμη σε όλους εμάς που έχουμε ανοικτά ζητήματα με τον τυποκτόνο νόμο. Είναι γνωστό ότι, σε γενικές γραμμές, η σχέση της ελληνικής δικαιοσύνης με την ελευθερία του Τύπου, ιδιαίτερα όσον αφορά το ζήτημα των «αξιολογικών κρίσεων», δεν είναι η πλέον φιλελεύθερη.

    Πόσο μάλλον που ο διευθυντής του ARB Μανώλης Βασιλάκης, εκ των εναγομένων από τον Ν. Κοτζιά, έχει ιστορία στο θέμα των τυποκτόνων νόμων, καθότι διώχθηκε για σειρά άρθρων του, με πρωτοφανή αγριότητα και με καταιγισμό δεκάδων αγωγών από το εθνικιστικό «Δίκτυο 21», ανάμεσα στο 1999 και στο 2008, οπότε τελικά δικαιώθηκε από το ΕΔΔΑ. Χρήσιμο είναι επίσης να επισημανθεί ότι δικηγόρος στον καταιγισμό των αγωγών τότε ήταν ένας εκ των πρωτοστατών του «Δικτύου 21», ο γνωστός αρθρογράφος ακροδεξιών απόψεων, αποτυχών επίδοξος βουλευτής αλλά μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, Φαήλος Κρανιδιώτης. Το UNFOLLOW έχει, δυστυχώς, αναγκαστεί να κάνει λόγο ορισμένες φορές για τον Φ. Κρανιδιώτη, όχι μόνο εξαιτίας της ακροδεξιάς του ρητορικής αλλά και επειδή τον βρήκε μπροστά του ως πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτρη Μελισσανίδη, όταν ο Δ. Μελισσανίδης απείλησε τηλεφωνικά τον συνάδελφό μου Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο ότι θα τον σκοτώσει. Περιττεύει, λοιπόν, να πει κανείς πως -όσο κι αν καθένας έχει δικαίωμα να επιλέγει όποιον δικηγόρο του κάνει κέφι- το γεγονός ότι πληρεξούσιος δικηγόρος του Ν. Κοτζιά και υπογράφων την αγωγή κατά του ARB είναι ο Φαήλος Κρανιδιώτης, γεννά το λιγότερο δυσάρεστους συνειρμούς.

    Η τελευταία επισήμανση, βέβαια, αυθόρμητα φέρνει στον νου πως το περιοδικό UNFOLLOW έχει δεχτεί τρεις αγωγές – η πρώτη από τον Δημήτρη Μελισσανίδη, ύψους 500.000 ευρώ (έχει εκδικαστεί, εκκρεμεί η απόφαση εδώ και έναν χρόνο)· η δεύτερη από τον Γιώργο Μελισσανίδη, γιο του Δημήτρη, ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ (η άλλη πλευρά δήλωσε «απούσα» στο δικαστήριο, δεν έχει ζητήσει νέα δικάσιμο)· και η τρίτη από τη Γιάννα Αγγελοπούλου, ύψους 800.000 ευρώ (η δικάσιμος είναι τον Σεπτέμβριο). Όλες αφορούν ρεπορτάζ του περιοδικού για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των πανίσχυρων αυτών δημοσίων προσώπων. Μου έχει προφανώς διαφύγει η φιλελευθεροδημοκρατική αγανάκτηση των je suis charlie ακραιοκεντρώων αρθρογράφων και διανοουμένων, οι οποίοι εκστρατεύουν υπέρ της ελευθερίας λόγου του ARB, για τις αγωγές κατά του UNFOLLOW, αλλά δεν θέλω να μακρηγορήσω εδώ γι” αυτό. Σε αντίθεση με πολλούς από αυτούς, πιστεύω ότι δικαίωμα στο ιερό της Παλαιάς Βουλής έχουν ακόμη και όσοι θεωρούν πως η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας ήταν ό,τι καλύτερο συνέβη στην ανθρωπότητα.

    Τώρα, η αποφυγή της αναπαραγωγής του επίμαχου δημοσιεύματος ίσως οφείλεται στον φόβο που έχει προκαλέσει στο ARB η αγωγή, αν και δυσκολεύεται κανείς να κατανοήσει πώς συνδυάζεται ο φόβος αυτός με την παροξυσμική εκστρατεία του ARB να μεταφράζει κείμενα του Κοτζιά και να τα στέλνει όπου γης, κάτι που θυμίζει λίγο εκείνους που φωτοτυπούν τη διάγνωση κονδυλωμάτων του/της πρώην τους και την τοιχοκολλούν σ” όλη τη γειτονιά. Υπάρχει τρόπος να ασκηθεί κριτική σε θεωρίες και σχεδιασμούς σαν αυτούς του Ν. Κοτζιά, που να μην έχει τη μορφή «κ. πολωνέ Πρόεδρε, κ. πολωνέ Πρόεδρε, δείτε, ο Νίκος έγραφε υπέρ του Γιαρουζέλσκι!». (Σας προτείνω, ας πούμε, την κριτική του Γ. Γιαννακόπουλου για το βιβλίο «Πατριωτισμός και Αριστερά», στο UNFOLLOW Φεβρουαρίου, όπου μπορείτε να πάρετε μια πολύ καλή ιδέα για τις πολιτικές του νέου υπουργού Εξωτερικών.) Όποιος, πάντως, και αν είναι ο λόγος της μη αναπαραγωγής, η δυσχέρια που προκαλεί στον καλοπροαίρετο παρατηρητή να σχηματίσει άποψη, σίγουρα δεν προάγει μια πιο σφαιρική κατανόηση του ζητήματος. Ευτυχώς, εδώ το UNFOLLOW μπορεί να βοηθήσει.

    Νομίζω ότι, διαβάζοντας το κείμενο του Α. Παππά, ο μελετητής του λόγου του Ακραίου Κέντρου θα το βρει ενδιαφέρον ως πρώιμο παράδειγμα της στρατηγικής εξοβελισμού της Αριστεράς στο περιθώριο, στον χώρο που ο ακραιοκεντρικός λόγος επιφυλάσσει για όσους διατυπώνουν αδιανόητες απόψεις· της κατασκευής της θεωρίας των «δύο άκρων», που τόσο δημοφιλής έγινε αργότερα στην Ελλάδα της κρίσης· και της εργαλειοποίησης των ολοκληρωτικών καθεστώτων του 20ού αιώνα με ανιστορικό τρόπο στην υπηρεσία μιας μάχης ιδεολογικής που διεξάγεται στο σήμερα και έχει στόχο να πλήξει και να απονομιμοποιήσει την κοινωνική διαμαρτυρία, είτε πρόκειται για απεργία είτε για διαδήλωση είτε για όποιου άλλου είδους ανυπακοή, και να «συμμορφώσει» τον πολίτη. Ο δε απλώς διαυγής αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει ένα διασκεδαστικότατα μπουφόνικο παραλήρημα, όπου το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο -η Παλαιά Βουλή, δηλαδή- εμφανίζεται ως ρουσφέτι του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, ενώ ο αρθρογράφος, λάβρος κατά τα άλλα εναντίον των ολοκληρωτισμών, υποστηρίζει πως οι κομμουνιστές δεν δικαιούνται να μολύνουν τον χώρο όπου άλλοτε λειτουργούσε ο καημένος ο Χαρίλαος Τρικούπης.

    Διαπιστώσεις που δεν μπορούν παρά να επιτείνουν την απορία γιατί ο νυν υπ. Εξωτερικών έκανε αγωγή και δεν αγνόησε απλώς το κείμενο ή δεν έγραψε, έστω, μια απάντηση που να το στέλνει κατευθείαν στα βάθη της γελοιότητας όπου ανήκει. Σε κάθε περίπτωση, έστω και τώρα δεν είναι αργά να διορθώσει το λάθος του ο Ν. Κοτζιάς και να αποσύρει την αγωγή του.

    Παραθέτω το κείμενο:

    κλικ για μεγέθυνση κλικ για μεγέθυνση κλικ για μεγέθυνση κλικ για μεγέθυνση

    ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 14.2.2015: Μετά τη δημοσίευση του άρθρου, από την πλευρά του υπουργού Εξωτερικών λάβαμε την κάτωθι διευκρινιστική δήλωση. Μολονότι η θέση του άρθρου παραμένει ως έχει ως προς την άσκηση αγωγών στον Τύπο, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι τίθεται ένα ζήτημα με την ακρίβεια των πληροφοριών που διακινούνται στην υπόθεση αυτή, ιδιαίτερα στο ψήφισμα/επιστολή προς τον πρωθυπουργό, το οποίο υπογράφουν πανεπιστημιακοί και καλείται να υπογράψει όποιο μέλος του κοινού επιθυμεί. Τόσο λοιπόν γι” αυτό τον λόγο όσο και βάσει της αυτονόητης δεοντολογικής υποχρέωσής μας, δημοσιεύουμε τις διευκρινίσεις από την πλευρά του Ν. Κοτζιά, όπως τις λάβαμε:

    Στο κείμενο που κυκλοφορεί προς υπογραφή από την Athens Review of Books εναντίον του κ. Κοτζιά γίνεται η ψευδής αναφορά σε διεκδίκηση ποσού 250.000 ευρώ, ενώ το πραγματικό ποσό είναι 120.000 ευρώ (βλ. παρακάτω). Γίνεται επίσης η ψευδής αναφορά περί δήθεν επιστολής αναγνώστη, ενώ όπως η ίδια η ARB έχει παραδεχθεί σε αναρτήσεις της πρόκειται για κανονικό άρθρο της εφημερίδας. Τέλος, γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ως υπόθεση ελευθερίας του Τύπου, ενώ πρόκειται για κλασική περίπτωση συκοφάντησης, αφού η όλη επιχειρηματολογία του εν λόγω άρθρου βασίζεται πάνω σε ένα ψέμα, τις σπουδές του κ. Κοτζιά.

    Σύντομη περιγραφή της υπόθεσης: Σύμφωνα με την εκδοθείσα υπ. αριθμ. 3284/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατόπιν αγωγής του Νικολάου Κοτζιά κατά των: α) Μαρίας Βασιλάκη, β) Εμμανουήλ Βασιλάκη, γ) Ηλία Κανέλλη και δ) Ανδρέα Παππά, καταδικάστηκαν οι αυτοί να καταβάλλουν 30.000 ευρώ ο καθένας εις ολόκληρο ως αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης και προσβολής προσωπικότητας για την δυσφήμιση που ο Νίκος Κοτζιάς υπέστη και την προσβολή της τιμής και υπόληψης του από συκοφαντικό δημοσίευμα της εφημερίδας «The Athens Review of Books» στις 1/10/2010 με τίτλο «Από τον Χαρίλαο Τρικούπη… στον Χόνεκερ», στο οποίο μεταξύ άλλων αναληθών , εξυβριστικών και συκοφαντικών ισχυρισμών υπήρχαν ενδεικτικά και τα ψευδή γεγονότα ότι ο Ν. Κοτζιάς σπούδασε στην Αν. Γερμανία με την ευγενική φροντίδα του χασάπη Χόνεκερ, διαφημιστής της Στάζι, γκαουλάιτερ του Σταλινισμού κλπ.

    Από τις 27 Ιανουαρίου, ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του κ. Κοτζιά στο ΥΠΕΞ, η ARB έχει επιδοθεί σε μια πρωτοφανή εκστρατεία περαιτέρω κατασυκοφάντησής του, διαδίδοντας ψέμματα περί δήθεν σχέσεων του με τον κ. Dugin και το ρωσικό παρακράτος, ενώ όπως ο ίδιος ο κ. Dugin παραδέχθηκε σε συνέντευξή του στην Μαρία Καρχιλάκη ούτε καλέστηκε από τον κ. Κοτζιά, ούτε τον ήξερε, ούτε τον είχε ξαναδεί, ούτε έχουν οποιαδήποτε σχέση. Επιπλέον, σε σειρά αναρτήσεων της ARB στο facebook (και με πληρωμένη προώθηση των αναρτήσεων – αλήθεια, πού βρίσκονται τα χρήματα για κάτι τέτοιο;), καθώς και διαφόρων λογαριασμών στο twitter (που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για να τον βρίζουν), ο κ. Κοτζιάς αποκαλείται «σταλιναυγίτης», «καραφασίστας», «ακροδεξιός» κλπ.

    Τα γεγονότα αυτά καθιστούν την οποιαδήποτε σκέψη για απόσυρση της αγωγής απαγορευτική, καθότι υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι ο κ. Κοτζιάς έχει άδικο στην υπόθεση αυτή.

    ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 16.2.2015: Από το περιοδικό Athens Review of Books λάβαμε το κάτωθι δελτίο Τύπου, με την παράκληση να το αναρτήσουμε. Μολονότι, ομολογουμένως, το αίτημα για απόσυρση της αγωγής και τροποποίηση του «τυποκτόνου» νόμου, το οποίο ανέπτυξε το UNFOLLOW, δεν εξυπηρετείται δια της απειλής περαιτέρω μηνύσεων, είναι υποχρέωσή μας να το δημοσιεύσουμε. Το δελτίο Τύπου τιτλοφορείται «Η Athens Review of Books μηνύει τον Νίκο Κοτζιά» και έχει ημερομηνία 15 Φεβρουαρίου 2015. Το πλήρες κείμενο είναι το εξής:

    Ο υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς έστειλε στις 14.2.2015 ένα κείμενο-δήλωση στο περιοδικό Unfollow, όπου διαδίδει διάφορους συκοφαντικούς για την Athens Review of Books ισχυρισμούς. Επειδή οι ισχυρισμοί αυτοί υπερβαίνουν κάθε ανεκτό όριο ψεύδους, η Athens Review of Books έδωσε εντολή στον νομικό της σύμβουλο να στραφεί εναντίον του συκοφάντη με όποια μέσα παρέχει ο αστικός ή/και ο ποινικός νόμος.

    Για την Athens Review of Books, Μαρία Βασιλάκη, εκδότρια

    • Ο/Η Ανοιξιάτικη παπαρούνα του Πεκίνου λέει:

      «Από τις 27 Ιανουαρίου, ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του κ. Κοτζιά στο ΥΠΕΞ, η ARB έχει επιδοθεί σε μια πρωτοφανή εκστρατεία περαιτέρω κατασυκοφάντησής του, διαδίδοντας ψέμματα περί δήθεν σχέσεων του με τον κ. Dugin και το ρωσικό παρακράτος, ενώ όπως ο ίδιος ο κ. Dugin παραδέχθηκε σε συνέντευξή του στην Μαρία Καρχιλάκη ούτε καλέστηκε από τον κ. Κοτζιά, ούτε τον ήξερε, ούτε τον είχε ξαναδεί, ούτε έχουν οποιαδήποτε σχέση.»

      Μπα μπα μπα!

      http://www.dailyopinion.gr/nea-kivistisi-kotzia-tora-paradechete-pos-aftos-telika-kalese-ton-ethnikisti-ntougkin-ston-pirea/

      Νέα κυβίστηση Κοτζιά: Τώρα παραδέχεται πως αυτός τελικά κάλεσε τον εθνικιστή Ντούγκιν στον Πειραιά
      Posted date: Φεβρουαρίου 09, 2015

      Μπορεί πριν από μερικές ημέρες -όταν κυκλοφόρησε φωτογραφία τους στο Διαδίκτυο- να διέψευδε τη σχέση του με τον Ρώσο ακροδεξιό Αλεξάντρ Ντούγκιν, ωστόσο ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, παραδέχτηκε σήμερα ότι είχε προσκαλέσει τον εθνικιστή καθηγητή σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Πειραιά……..

      http://www.protothema.gr/politics/article/450091/strofi-180-moiron-apo-kotzia-paradehetai-tin-prosklisi-ston-roso-fasista-dougin/

      Συνέντευξη στο Spiegel
      «Στροφή 180 μοιρών» από Κοτζιά: Παραδέχεται την πρόσκληση στον Ρώσο εθνικιστή Ντούγκιν
      09/02/201518:33

      http://www.parapolitiki.com/2015/01/to-panepistimio-peiraia-prospathei-na-kalypsei-ton-kotzia-o-ntougkin-aytoprosklithike.html#sthash.9T6NycOY.dpuf

      Το Πανεπιστήμιο Πειραιά προσπαθεί να καλύψει τον Κοτζιά: Ο Ντούγκιν…αυτοπροσκλήθηκε

      http://www.iefimerida.gr/news/190783/kotzias-sto-spiegel-epivevaionei-oti-eihe-epafes-me-ton-ntoygkin-exigei-ti-shesi-toys#ixzz3TUg8lh5z

      «ΟΙ ΑΝΕΛ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ»
      Κοτζιάς στο Spiegel: Επιβεβαιώνει ότι είχε επαφές με τον Ντούγκιν, εξηγεί τη σχέση τους

      Και η πρωτόγονη συνηγορία του «Στόχου»:
      http://www.stoxos.gr/2015/01/blog-post_6999.html

      28/1/15
      ΑΠΟΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ: ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΤΟΝ ΚΝΙΤΗ ΥΠ.ΕΞ. ΝΙΚΟ ΚΟΤΖΙΑ, ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΟΥΓΚΙΝ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!..

  8. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    http://diktiospartakos.blogspot.gr/2015/01/blog-post_389.html

    Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015
    ΚΟΤΖΙΑΣ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΝΕΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ;

  9. Ο/Η σας σκυλοβαρέθηκα λέει:

    το γεγονός ότι το Athens Review of Books σκοπεύει να κινηθεί ποινικά και αστικά κατά του Κοτζιά επειδή του δίνει αυτό το δικαίωμα ο νόμος, και καλά κάνει αν έτσι πιστεύει, πως το κρίνεται; θα μαζέψεται καμιά υπογραφή συμπαράστασης ή όχι. http://athensreviewofbooks.com/?p=1629. ξέρω είμαι προβοκάτορας σύμφωνα με την Lawyer τι να κάνουμε είναι μια παλιοδουλειά αλλά καλύτερη από του σφουγκοκωλάριου.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Tο Athens Review of Books είναι περιοδικό και ο Κοτζιάς είναι υπουργός.
      Είναι σαφέστατο πως δίνει μάχη επιβίωσης κατά ενός υπουργού που φαίνεται να αυτοδιαψεύδεται:
      @Από τις 27 Ιανουαρίου, ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του κ. Κοτζιά στο ΥΠΕΞ, η ARB έχει επιδοθεί σε μια πρωτοφανή εκστρατεία περαιτέρω κατασυκοφάντησής του, διαδίδοντας ψέμματα περί δήθεν σχέσεων του με τον κ. Dugin και το ρωσικό παρακράτος, ενώ όπως ο ίδιος ο κ. Dugin παραδέχθηκε σε συνέντευξή του στην Μαρία Καρχιλάκη ούτε καλέστηκε από τον κ. Κοτζιά, ούτε τον ήξερε, ούτε τον είχε ξαναδεί, ούτε έχουν οποιαδήποτε σχέση.

      ΄Όμως ο ίδιος όταν η υπόθεση πήρε δημοσιότητα φέρεται πως αναγκάστηκε να ομολογήσει στο Spiegel το οποίο δεν αστειεύεται. Τα σχετικά αδιάψευστα δημοσιεύματα στο internet είναι πολλά:
      http://www.iefimerida.gr/news/190783/kotzias-sto-spiegel-epivevaionei-oti-eihe-epafes-me-ton-ntoygkin-exigei-ti-shesi-toys#ixzz3TUg8lh5z

      Κοτζιάς στο Spiegel: Επιβεβαιώνει ότι είχε επαφές με τον Ντούγκιν, εξηγεί τη σχέση τους

      http://www.protothema.gr/politics/article/450091/strofi-180-moiron-apo-kotzia-paradehetai-tin-prosklisi-ston-roso-fasista-dougin/

      Συνέντευξη στο Spiegel
      «Στροφή 180 μοιρών» από Κοτζιά: Παραδέχεται την πρόσκληση στον Ρώσο εθνικιστή Ντούγκιν
      09/02/201518:33

  10. Ο/Η d.dimitriou λέει:

    ας μην χρησιμοποιουμε ομως 2 μετρα και 2 σταθμα σε αυτα τα θεματα.αναλογως επρεπε να εκφραστει ,ο πνευματικος κοσμος και στην δικη εναντιον του Πλευρη για το περι Εβραιων βιβλιο του.(σημειωτεον οτι με τον Πλευρη ,με χωριζει αβυσσος αποψεων,και με το εν λογω βιβλιο του,διαφωνω οριζοντιως και καθετως)

    • Ο/Η Βολταίρος λέει:

      Ρατσιστική προτροπή σε βίαιες πράξεις, έτερον εκάτερον

      http://www.kis.gr/files/Stephen%20Roth%20Institute%20on%20Plevris%20gr.pdf

      Ινστιτούτο Stephen Roth για τη Μελέτη Σύγχρονου Αντισηµιτισµού και Ρατσισµού Πανεπιστήµιο του Τελ Αβίβ Έκθεση υπ’ αριθµ. 8, 2011

      Επιµέλεια: ∆ρ. Roni Stauber Beryl Belsky ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑ∆Α: Η ∆ΙΚΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΛΕΥΡΗ
      Της Michal Navoth1

      Εισαγωγή Στις 13 ∆εκεµβρίου 2007, ο Έλληνας νεοναζί συγγραφέας και δικηγόρος Κωνσταντίνος Πλεύρης καταδικάσθηκε σε 14 µήνες φυλάκιση µ ε αναστολή από το Πρωτοδικείο, το ∆ευτεροβάθµιο Εφετείο Αθηνών, σύµφωνα µε τις διατάξεις του Ελληνικού Αντιρατσιστικού Νόµου 927/1979 (εφεξής ο Αντιρατσιστικός Νόµος), για ένα καταφανώς αντισηµιτικό βιβλίο που εξέδωσε µ ε τίτλο, Εβραίοι, όλη η Αλήθεια.2 Το ∆ευτεροβάθµιο Εφετείο Αθηνών λειτουργεί ως πρωτοδικείο όταν τουλάχιστον ένας από τους κατηγορουµένους είναι νοµικός.3 Ο Πλεύρης κατηγορήθηκε για παραβίαση του Άρθρου 1, Παράγραφος 1 και του Άρθρου 2 του Αντιρατσιστικού Νόµου 927/79 και συγκεκριµένα: δηµοσίως, δια του τύπου, µε πρόθεση προέτρεψε σε πράξεις και ενέργειες δυνάµενες να προκαλέσουν διακρίσεις, µίσος και βία κατά προσώπων και οµάδων προσώπων, εκ µόνου του λόγου της φυλετικής και εθνικής καταγωγής αυτών, ενώ εξέφρασε και ιδέες προσβλητικές κατά οµάδος προσώπων λόγω της φυλετικής και εθνικής καταγωγής των και δη των Εβραίων γενικώς.4 Το αποτελούµενο από 1.400 σελίδες βιβλίο, που συκοφαντεί τους Εβραίους και αρνείται το Ολοκαύτωµα, είναι ένα από τα πιο εµπεριστατωµένα αντισηµιτικά συγγράµµατα που έχουν εµφανισθεί στην Ελλάδα από την εποχή του ∆ευτέρου Παγκοσµίου Πολέµου. Σε αυτό, ο Πλεύρης, ένας παραγωγικός συγγραφέας, δηλώνει: «Είµαι Ναζί, φασίστας, ρατσιστής, αντιδηµοκράτης, αντισηµίτης» (σελ. 600).5 Κατά την ηµέρα της καταδίκης του ο Πλεύρης κατέθεσε έφεση. Στην απόφαση υπ’ αριθµ. 913/2009, που εκδόθηκε την 27η Μαρτίου 2009, το Πενταµελές Εφετείων Αθηνών (εφεξής Εφετείο Αθηνών) αθώωσε τον Πλεύρη, ακυρώνοντας την καταδίκη του από δικαστήριο χαµηλότερου βαθµού τον ∆εκέµβριο του 2007. Στη συνέχεια, αιτήσεις για υποβολή αιτήµατος αναίρεσης κατά της αθώωσής του υποβλήθηκαν στον εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Στην απόφαση υπ’ αριθµ. 3/2010 της 15ης Απριλίου 2010, ο Ελληνικός Άρειος Πάγος (Ολοµέλεια, Ποινικές) (εφεξής, Άρειος Πάγος ή Ακυρωτικό ∆ικαστήριο), ευρισκόµενος σε ολοµέλεια, απόρριψε τις εφέσεις.
      Στη συνέχεια ακολουθεί µία σύντοµη µελέτη των τελευταίων δύο αποφάσεων: της απόφασης υπ’ αριθµ. 913/2009 και της απόφασης υπ’ αριθµ. 3/2010, και οι επακόλουθες εξελίξεις. Θα ήθελα επίσης να συσχετίσω τις εν λόγω νοµικές διαδικασίες µ ε τον Αντιρατσιστικό Νόµο και να ασκήσω κριτική στην προσέγγιση του ελληνικού δικαστικού συστήµατος προς τον ρατσισµό και τον αντισηµιτισµό.
      2
      Απόφαση υπ’ αριθµ. 913/2009 – Εφετείο Αθηνών (27 Μαρτίου 2009)
      Στις προτάσεις του ο Θανάσης Πλεύρης, υιός του Κωνσταντίνου Πλεύρη, δικηγόρος του στη δίκη και εκλεγµένος βουλευτής του ακροδεξιού κόµµατος ΛΑΟΣ (Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερµός), ισχυρίσθηκε ενώπιον του Εφετείου Αθηνών: Ακούσαµε έναν µάρτυρα ενώπιον του δικαστηρίου, κάποιον που ισχυρίζεται ότι οµιλεί υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, να λέει ότι απαγορεύεται για οποιονδήποτε να είναι Ναζιστής. Είναι δυνατόν µία δηµοκρατική κοινωνία να απαγορεύει σε οποιονδήποτε να οµιλεί υπέρ του εθνικοσοσιαλισµού;6 Ζητώντας από το δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούµενο δήλωσε ότι «αποτελεί δηµοκρατικό δικαίωµα κάθε πολίτη να ζητήσει την εξαφάνιση οποιουδήποτε πληθυσµού και την επαναλειτουργία του Άουσβιτς»7. Αναφορικά µ ε τον Αντιρατσιστικό Νόµο, τόσο ο Θανάσης Πλεύρης όσο και ο Κωνσταντίνος Πλεύρης χλεύασαν τη δίκη, ισχυριζόµενοι ενώπιον του Εφετείου Αθηνών ότι έµαθαν για την ύπαρξη του εν λόγω νόµου µόλις εκδόθηκε το βιβλίο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση µε το γεγονός ότι ο Νόµος 927/79 δηµοσιεύθηκε στο σύνολό του στις σελίδες 1294-6 του βιβλίου Εβραίοι, Όλη η Αλήθεια.8 Το Εφετείο Αθηνών ερµήνευσε αποσπάσµατα από το βιβλίο του Πλεύρη, που συµπεριλαµβάνονταν στο κατηγορητήριο εν όψει του Άρθρου 1, Παράγραφος 1 και του Άρθρου 2 του Αντιρατσιστικού Νόµου. Για παράδειγµα, τα εξής: «Έτσι θέλουν οι Εβραίοι. ∆ιότι µόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασµα». [sic] ∆εν θεωρήθηκαν από το δικαστήριο ως προτροπή σε πράξης βίας και µίσους έναντι των Ελλήνων Εβραίων. Παρόµοια, το απόσπασµα: Απελευθερωθείτε από την Εβραϊκήν προπαγάνδα που σας εξαπατά µε τα ψεύδη περί στρατοπέδων συγκεντρώσεων, θαλάµων αερίων, «φούρνων», και τα άλλα παραµύθια του ψευτοολοκαυτώµατος … [sic] δεν θεωρήθηκαν προσβλητικά για τους Έλληνες Εβραίους. Εποµένως, αφού είχε καταδικασθεί από το Πρωτοδικείο για διπλή παραβίαση του Αντιρατσιστικού Νόµου, ο Πλεύρης αθωώθηκε από το Εφετείο ως ακολούθως: αναφορικά µε το άρθρο 1(1) – προτροπή σε πράξεις που και ενέργειες δυνάµεις να προκαλέσουν διακρίσεις, µίσος και βία – ο Πλεύρης αθωώθηκε µε τέσσερις ψήφους υπέρ και µία κατά. Αναφορικά µ ε το Άρθρο 2 – έκφραση ιδεών προσβλητικών κατά οµάδος προσώπων – αθωώθηκε κατ’ οµοφωνία.9 Στο σκεπτικό του, το Εφετείο ανέφερε: Ο κατηγορούµενος δεν στρέφεται κατά των Εβραίων, µόνο λόγω της φυλετικής και εθνικής καταγωγής τους αλλά κυρίως λόγω των επιδιώξεών τους για παγκόσµια κυριαρχία, των µεθόδων που χρησιµοποιούν για την ευόδωση αυτών και τη συνωµοτική τους δράση… Τα αναφερόµενα από το συγγραφέα, για την στήριξη των απόψεών του πραγµατικά περιστατικά και οι ρήσεις ιστορικών προσώπων στηρίζονται σε ιστορικές πηγές τις οποίες κατονοµάζει και οι οποίες απλώς επισηµαίνουν ορισµένες οξύτατες φράσεις του συγγραφέα… Από το όλο περιεχόµενο του βιβλίου δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούµενος µ ε αυτό είχε πρόθεση να προτρέψει τον αναγνώστη σε πράξεις ή ενέργειες που µπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, µίσος ή βία κατά των Εβραίων, ούτε να εκφράσει προσβλητικές ιδέες κατ’ αυτών (Εβραίων), εκ µόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους… Τούτο δε γιατί δεν καταφέρεται συλλήβδην κατά των Εβραίων αλλά κατά των εβραιοσιωνιστών, οι οποίοι προέβησαν στις συγκεκριµένες πράξεις που αναφέρονται στο βιβλίο.10
      3
      Πρέπει να σηµειωθεί ότι η αναφορά, στο σκεπτικό του δικαστηρίου, σε «πραγµατικά περιστατικά» και «ιστορικές πηγές» που ο Πλεύρης χρησιµοποίησε είναι παρόµοια µε άλλα σχόλια στα κείµενά του που εκφράσθηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης Πλεύρη. Στην αρχή της δίκης, στο Πρωτοδικείο, ο εισαγγελέας απεκάλεσε το βιβλίο του Πλεύρη µ ία «επιστηµονική µελέτη».11 Επιπλέον, η απόφαση του ∆εκεµβρίου 2007 για την καταδίκη του Πλεύρη δεν είχε ληφθεί οµοφώνως. Η µειοψηφούσα δικαστής, που ψήφισε για την αθώωση του Πλεύρη, έγγραψε µία δήλωση 32 σελίδων αναφέροντας τους λόγους για τη διαφωνούσα άποψή της. Στις 9 Νοεµβρίου 2008, την 70η Επέτειο της «Νύχτας των Κρυστάλλων» (Kristallnacht), το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συµφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) δηµοσίευσε επιλεγµένα αποσπάσµατα από τις απόψεις της δικαστού. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι:
      ο Πλεύρης επιχειρεί µε ντοκουµέντα που αναλυτικώς εκθέτει στο βιβλίο του, να αµφισβητήσει την έκταση του ολοκαυτώµατος, το οποίο, ισχυρίζεται ότι αφορά µόνο 66.000 έως 350.000 Εβραίους, µε βάση τα επίσηµα στοιχεία του ∆ιεθνούς Ερυθρού Σταυρού και όχι 6.000.000 που το σιωνιστικό κίνηµα, για λόγους συµφέροντος επικαλείται… Καταβάλλοντας την απαιτούµενη, για επιστήµονα ιστορικό, επιµέλεια, δεδοµένου µάλιστα ότι ο επιστήµονας – ιστορικός είναι ελεύθερος να αξιολογήσει θετικά ή αρνητικά τις ιστορικές πηγές και να προκρίνει ή υποβαθµίσει αυτές που θεωρεί αντίστοιχα ως πειστικότερες ή αξιόπιστες.12 [sic] Ο…….
      http://www.kis.gr/files/Stephen%20Roth%20Institute%20on%20Plevris%20gr.pdf

  11. Ο/Η alex λέει:

    Γράφω αυτό το σημείωμα χωρίς να γνωρίζω την έκβαση της σημερινής εκδίκασης της εφέσεως σας.
    Αισχος! η απηνής εκ μέρους σας καταδίωξις της Αυτού Εξοχότητος του Υπουργού Εξωτερικών Νικολάου Κοτζιά πρέπει πάραυτα να παύσει. Το ηθικό ανάστημα Του μόνον με προκατόχων του ως οι Θεόδωρος Δηλιγιάννης, Παναγιώτης Πιπινέλης, Ηλίας Τσιριμώκος & βεβαίως Κωνσταντίνος Μητσοτάκης , μπορεί να συγκριθεί. Και δεν τους αναφέρω τυχαία, αλλά όλοι τους ευτύχησαν να αναρριχηθούν εις τον πρωθυπουργικόν θώκον, όχι ως οι ανόητοι υπηρετούντες ιδεολογίες αλλά θέτοντες τις ιδεολογίας εις την υπηρεσία των. Εύχομαι συντόμως να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι & η Α.Ε. Με την υπάρχουσα ποιότητα του πολιτικού δυναμικού, περισσότερο πιθανό παρά απίθανο είναι.
    Προτείνω να μεταβείτε εις τους τόπους καταγωγής σας να εύρετε από παρθένα πηγή ύδωρ καθώς & γήν απάτητον , ταπεινά προσφέροντας τα εις την Α.Ε. μαζί με τις συγνώμες σας & τα σχετικά σε σκληρά νομίσματα (ρούβλια δεν γίνονται δεκτά) πολύτιμα μέταλλα & λίθους. Επίσης μία αυτομαστίγωση στο πεζοδρόμιο του ΥΠΕΞ θα βοηθούσε την υπόθεση σας.
    Ένας homme d’État μας έχει απομείνει & τον πληγώσατε βαθειά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s