Αριστερά και μητροπολίτες της Πρέβεζας

‘..Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας πέθαινε από αηδία..’
(«Πρέβεζα», Κώστας Καρυωτάκης-1928)

Σκελετολατρία:  25.10.1971, ο πόρνος και φασίστας δεσπότης Πρέβεζας Στέλιος Κορνάρος, ασπάζεται μια ιερή νεκροκεφαλή

Σκελετολατρία: 25.10.1971, ο πόρνος και φασίστας δεσπότης Πρέβεζας Στέλιος Κορνάρος, ασπάζεται μια ιερή νεκροκεφαλή

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Η σημερινή υπόθεση είναι μια ασήμαντη παρωνυχίδα στα Άπαντα της λυκοφιλίας  του ΣΥΡΙΖΑ με την Εκκλησία και ξέρω πως θα μου πουν πως κάνω την τρίχα τριχιά. Έχει όμως τη σημασία της, όχι μόνο τη χρονογραφική, την προσωπική ή την τοπική, που θα τις δούμε κι αυτές, έχει την αξία μιας αναλυτικής κατάδυσης στον επαρχιακό μικρόκοσμο ενός ασυνήθιστου δίπολου, πρωτοφανέρωτου, εκδηλώθηκε τα τελευταία χρόνια, που θα το λέγαμε Αριστερά-Εκκλησία.  Η έρευνα αυτή μπορεί να καταδείξει τον ερασιτεχνισμό του πρώτου πόλου και την τεράστια αφομοιωτική ικανότητα του δεύτερου. Άλλωστε από τα ασήμαντα και από τους ασήμαντους βλέπεις πως σκέπτονται οι άνθρωποι, επειδή εκεί νομίζουν πως κανείς δεν θα τους πάρει χαμπάρι και εκδηλώνονται πιο ελεύθερα.

Για να μην πάω λοιπόν μακριά σε παλιότερες κωμικοτραγικές ηγετικές αριστερές θρηνωδίες στις κηδείες χουντικών Αρχιεπισκόπων, στέκομαι στην Ήπειρο, όπου η βουλευτίνα κα Γεροβασίλη (ΣΥΡΙΖΑ) πένθησε, όπως είχαμε δει, την αναχώρηση για το υπερπέραν του καλτ μητροπολίτη-τραπεζίτη Θεόκλητου, στρατιωτικού παπά, για λίγο, επί δικτατορίας.

Της είχε ανοίξει το δρόμο ο συνάδελφός της κ.Μπάρκας από τη Φιλιππιάδα της Πρέβεζας, που έκλαψε την απώλεια του δικού του μητροπολίτη. Εκλέχτηκε βουλευτής στα 31 του και πρόσφατα νοικοκυρεύτηκε στην εκκλησιά. Ακολούθησε κι αυτός την οδό της Σωτηρίας, λίγο μετά τη μετά φανών και λαμπάδων αποκατάσταση της 19χρονης Ζωής Κωνσταντοπούλου και λίγο πριν να χορέψει τον Ησαϊα, με παπάδες και με σουβλιστά αρνιά, ο πιο μασκαράς «αναρχικός» που εμφανίστηκε ποτέ στον πολιτικό μας καραγκιοζομπερντέ, ο Βαγγέλης Διαμαντόπουλος της Καστοριάς.  Ο φέρελπις Πρεβεζάνος, έχει τελειώσει τη σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας στο ΤΕΙ Άρτας και το Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και δούλεψε δημοσιογράφος στην ‘ΑΥΓΗ’.

Έρχομαι στο θέμα μου. Στις στις 21 Ιουνίου 2012, πέθανε ο 79χρονος μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιος, πιθανότατα ο καλύτερος από τους αρχιερείς της κρατικής Εκκλησίας, ένας συμπαθέστατος και καλλιεργημένος βιβλικός γεροντάκος, δηλαδή για τα μέτρα αυτής της Εκκλησίας κάτι πολύ ποιοτικό. Είχε καθίσει μάλιστα στα νιάτα του να μεταφράσει από τα Λατινικά, τα ανούσια πρακτικά της Ε΄ Οικ.Συνόδου. Στο εύλογο ερώτημα τι είχε πάθει η Ιεραρχία και ανύψωσε στην επισκοπική κλίμακα έναν καλό άνθρωπο, η απάντηση είναι απλή. Η πόλη και το πανελλήνιο έβραζαν το 1979 από την υπόθεση του δεσπότη της Στυλιανού Κορνάρου, ενός ανθρώπου διαβόητου για την κατάχρηση της θέσης του στην ανάπτυξη μιας ασύδοτης σεξουαλικής δραστηριότητας, ακόμη και με μια παπαδιά, με τη συνενοχή του εκβιαστή του παπά της (!), αλλά και για τη φασιστική του δράση στη Μακρόνησο. Ο Κορνάρος ήταν μέλος της μόλις οχταμελούς «αριστίνδην» (!) αντικανονικής και παράνομης Συνόδου των χύδην εγκάθετων, που διόρισε η Χούντα για να εκλέξει Αρχιεπίσκοπο τον παλατιανό παπά Ιερώνυμο Α΄ στη θέση του ‘εκπαραθυρωμένου’ προκατόχου του. Οι εκβιασμοί του Κορνάρου πως «..‘αν αποσχηματισθεί θα δώσει στη δημοσιότητα τους φακέλους με τις φωτογραφίες ομοφυλοφιλικών σχέσεων οκτώ μελών της Ιεράς Συνόδου’, τους οποίους είχε αποκτήσει από την τότε ΚΥΠ, μέσω του διευθυντή της Ρουφογάλη…»  (Βικιπαίδεια, λ.Στυλιανός Κορνάρος), έπιασαν τόπο, αν και πιθανότατα θα τον αθώωναν έτσι κι αλλιώς. Το συνοδικό δικαστήριο, στο οποίο αναγκαστικά ύστερα από ενέργειες του Υπουργού Παιδείας Ι.Βαρβιτσιώτη (ΝΔ) παραπέμφθηκε, παρά τα φωτογραφικά ντοκουμέντα και τις ακαταμάχητες μαρτυρίες, παρ’ όλη την πανελλήνια κατακραυγή και παρά τη συμμετοχή σε αυτό του αυστηρού Κριτή της «πορνείας» του πολιτικού γάμου Άνθιμου του Μακεδονομάχου και Τουρκοφάγου, τον αθώωσε (όπως συνηθίζεται). Όμως τον έβγαλε σε πρόωρη σύνταξη λόγω τάχα της αμέλειάς του να αποσοβήσει το σκανδαλισμό των πιστών. Η Αριστερά έμεινε γενικά σιωπηλή (όπως συνηθίζεται), το βάρος της διερεύνησης και του σχολιασμού της βρωμερής όσο και πολυσήμαντης αυτής υπόθεσης το σήκωσαν η «Ελευθεροτυπία», ο Σπ.Καρατζαφέρης και ο σκηνοθέτης Δ.Κολλάτος. Η Σύνοδος,  πανικόβλητη διόρισε διάδοχο κάποιον για τον οποίο δεν είχε ακουστεί τίποτα κακό, μη έχοντας την πολυτέλεια να διακινδυνεύσει με κάποιον από αυτούς που συνήθως προωθούνται σε αυτές τις θέσεις. Ιδανικός αθώος ήταν το 1980 ο αρχιμανδρίτης Μελέτιος Καλαμαράς.

Ξεθαρρεμένος πρόπερσι (28.7) ο μητροπολίτης της γενέτειράς του Τήνου, ο Δωρόθεος Β΄ ο μπουγελωμένος, έχοντας εξασφαλίσει τη σιωπή του ευλαβικού βουλευτή Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ Συρμαλένιου, οργάνωσε τιμητικό μνημόσυνο το 2013 στο διαβόητο «εξομολόγο» της Μακρονήσου, παρ’ όλο που χιλιάδες «κύματα άγρια θαλάσσης επαφρίζοντα τας αισχύνας» του τ.Πρεβέζης, είχαν φτάσει από το Άκτιο στις ακτές του νησιού. Το επισκοπάτο ταυτόχρονα έδειξε σαν να μην συγχώρησε ποτέ τον παρείσακτο Μελέτιο. Έτσι, οτιδήποτε με το οποίο καταπιάστηκε, τορπιλίστηκε. Ο διάλογός του με τους Μονοφυσίτες σκάλωσε, οι ορθολογικές θεολογικές του θέσεις για τη γελοιότητα του ιερού πολέμου κατά του «666» στοχοποιήθηκαν ως αιρετικές, η διαδοχή του από κληρικό του περιβάλλοντός του, πολεμήθηκε, η τέλεση της Λειτουργίας στη Δημοτική από αρκετές ενορίες της μητρόπολής του, καταδικάστηκε και οι πρώτες ενέργειες του Τοποτηρητή και του διαδόχου του ήταν να την απαγορεύσουν. Σε τίποτα από αυτά ο κ.Μπάρκας δεν φαίνεται να ήταν παρών, ως δημοσιογράφος, πολίτης, «πιστός» ή  βουλευτής, πράγμα που θα δικαιολογούσε τη συγκίνησή του για την εκδημία του μητροπολίτη. Δεν βρήκα να έχει γράψει κάτι ούτε για μια γενναία αναφορά, με «εθνική», ηθική και πολιτική διάσταση, μοναδική δυστυχώς στο χώρο του κλήρου, που είχε κάνει ο Μελέτιος. Στη βιογραφία (1997) του αρχιμανδρίτη Ιωήλ Γιαννακόπουλου που συνέγραψε, υπαινίχθηκε αναφερόμενος στα λόγια του μακαρίτη, τις ελληνικές βαρβαρότητες που προηγήθηκαν της μικρασιατικής καταστροφής, δίνοντας και μια αξιοπρόσεκτη θεολογική ερμηνεία για την εθνική συμφορά. «Ο π.Ιωήλ απέφευγε να μιλάει γι’αυτά που έγιναν στη Μ.Ασία. Ήταν βαθιά πικραμένος. Και για τα έργα των Τούρκων και για τα έργα των Ελλήνων. Έλεγε μόνο: ‘Αμαρτίαι ελαττονούσι φυλάς’ …». Βγήκε όμως και μίλησε σαν τοπικός πολιτευτής όταν ο Μελέτιος πέθανε, με κωμική μεγαλοστομία: «Το παράδειγμά του και η πολύτιμη χριστιανική παρακαταθήκη που κληρονομεί σε όλους μας, τον κατατάσσει στις πιο λαμπρές προσωπικότητες της παγκόσμιας Ορθοδοξίας».

lask17jan15bΌμως ο Νικοπόλεως Μελέτιος δεν φαίνεται απόλυτα αθώος. Σε επιστολή του στους «Νέους Ανθρώπους», προβεβλημένη σε πλαίσιο, μιλάει απευθυνόμενος στον καταδικασμένο για εκβιασμούς ακροδεξιό, ρατσιστή και αποκρυφιστή Γρηγόρη Μιχαλόπουλο για τα «ευγενή βιβλία-πονήματα Σας και εκδόσεις Σας», τα οποία έλαβε. Αν δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος που επαναλαμβάνεται πεντάκις, έγραψε το Σας κολακευτικά με Σ κεφαλαίο. Ευχαριστεί για παλαιότερο δημοσίευμα και διαβεβαιώνει πως «Ανάλογα αισθήματα έχω και εγώ…». Στο ίδιο τεύχος (22-6-2001), η εφημερίδα μιλάει για παπά που είναι «σχέτη Ηγουμένη», ερωτά γιατί ο δεσπότης του σιωπά ενώ ο κόσμος βοά και παραθέτει την παροιμία δουλειά δεν είχε ο διάβολος «γ…σε τα παιδιά του». Παραδίπλα, ο εκδότης που σύμφωνα με το Μελέτιο αγωνιζόταν «για τονισμό και διάσωση του ιδιότυπου λαϊκού μας πολιτισμού» (sic), διαπίστωνε πως οι αγωνιστές του ’21 ήταν ενεργητικοί ομοφυλόφιλοι. Αυτό συνάγεται από άρθρο του, στο οποίο ο λόρδος Βύρωνας καταγγέλλεται ως «κλέφτης, ομοφυλόφιλος, αρχαιοκάπηλος …» με την προσθήκη ότι «είχε πεογδάρει όλους τους Αγωνιστές!».

Ο Μελέτιος λοιπόν δεν ήταν αψεγάδιαστος. Δεσπότης και ενάρετος είναι πράγμα σχεδόν ακατόρθωτο.  Διορίστηκε το 1968 από το βασιλοχουντικό μοιχεπιβάτη Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο γραμ­μα­τέ­ας της Ε­πι­τρο­πής Ε­ξω­τε­ρι­κών της Ι­.Συ­νό­δου. Υμνούσε τη φτώχια των ενδυμάτων της Παναγίας χωρίς να φροντίζει για τη φτώχια των δικών του αμφίων, πετώντας τουλάχιστον στα σκουπίδια τις αυτοκρατορικές μίτρες του: «Η Παναγία ήταν μια φτωχούλα και σαν φτωχούλα πέθανε. Και φτωχικά κηδεύτηκε … μα γεμάτη δόξα! Όχι σε ρούχα, σε λάμψη, σε στολίδια, σε παράτες, σε στέμματα, διαμάντια και μπριλάντια. …» («Λυχνία, τ.337, 8/2011).

Έτσι λοιπόν έχουν τα πράγματα και αφού ο κ.Μπάρκας είναι τόσο ενήμερος, επί παγκοσμίου επιπέδου μάλιστα για την Ορθοδοξία, αφού ταυτόχρονα είναι και ντόπιος και πολιτικός και δημοσιογράφος, δεν μπορεί κάτι θα έπρεπε να ξέρει για τη σύγκρουση του Μελέτιου με κάποιον κομμουνιστή συγγραφέα. Αν η κομματική Αριστερά κρατάει το στόμα της πιο κλειστό όταν πρέπει να μιλήσει για τα ιερά άπλυτα και από τους Τραπιστές μοναχούς, κάποιοι Αριστεροί μιλούν. Στα 1976 ο μαχητικός Γιώργος Δ.Καρανικόλας, που χρημάτισε και πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών, εκδίδει ένα βιβλίο σταθμό, το «Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους» (φωτ. 2), που έκανε πολλές επανεκδόσεις και προκάλεσε μεγάλη ταραχή στον κλήρο, γιατί έβγαζε, τεκμηριωμένα, πολλά άπλυτά του, στη φόρα. Αργότερα (1979) ο ίδιος εξέδωσε και το «Ανορθόδοξοι έρωτες ορθοδόξων κληρικών», όπου ξεγύμνωνε την ανατριχιαστικά υποκριτική «ηθική» του ιερατείου. Ένας έγκριτος δημοσιογράφος και μεταφραστής, ο Κώστας Σταματίου, έγραψε στα ‘ΝΕΑ’ (9/10/1976) για το πρώτο βιβλίο: «Ο συγγραφέας ούτε λιβελογραφεί, ούτε προσπαθεί με λόγια να εντυπωσιάσει. Ο ολισθηρός δρόμος της λοιδορίας που είναι ο εύκολος δεν τον ελκύει. Καταφεύγει αντίθετα, στις πηγές της ελληνικής ιστοριογραφίας, προσπαθώντας πάντα να αντλεί τις πληροφορίες του από τους πιο συντηρητικούς ιστορικούς, ακόμη και απ” αυτόν, τον ως χουντικό τελευτήσαντα, Παναγ.Πιπινέλη».

Τον καθόλου τιμητικό ρόλο του απολογητή του πανικόβλητου και οργισμένου κλήρου, που είδε να σπάει η Ομερτά, ανέλαβε μόλις ένα χρόνο μετά, ένας από τους ελάχιστους ιερωμένους, που αυτή η ιδιότητα δεν θα προκαλούσε  τον καγχασμό των επαϊόντων. Ίσως και αυτή του η κίνηση, να του έδωσε κι άλλους πόντους στη διαδοχή του μητροπολίτη Κορνάρου, γιατί, φάνηκε έτσι πως, ο Μελέτιος ήταν παπάς, επικίνδυνα ηθικός μεν για τα εκκλησιαστικά μέτρα, αλλά πρόθυμος να υπερασπιστεί (από αφέλεια, από το ζήλο αυτού που πιστεύει ότι ο εξευτελισμός του κλήρου θα φέρει δεινά ή δεν ξέρω γιατί) και την ηθική των ανήθικων. Ο τίτλος του αναιρετικού του έργου ήταν: «Είναι οι ρασοφόροι συμφορά του Έθνους;». Ενδεικτική για τον τρόπο του, ήταν η φρασεολογία του στο θέμα του αφορισμού του Φεραίου: «….προσπαθεί να μας πιπιλίσει το μυαλό, ότι ο Γρηγόριος αφόρισε τον Ρήγα. Αυτό είναι ένα ακόμη ψέμα. Χοντροκομμένο ΨΕΜΑ. Ερεύνησα γύρω από το ζήτημα αυτό πολλά βιβλία. Δεν ευρήκα τίποτα απολύτως. Μερικοί δύο ή τρεις (συμπεριλαμβανομένου και του Γ. Κορδάτου), μιλάνε για αφορισμό. Κανείς όμως δεν παραπέμπει σε κανένα κείμενο, που να αποδείχνει, ότι ο ισχυρισμός τους αυτός είναι αληθινός».

Εκ πρώτης όψεως ο Μελέτιος είχε δίκιο. Πιθανόν να μην υπήρξε αφορισμός του Ρήγα από τον άγιο Γρηγόριο τον Ε΄, που είχε αγοράσει τρεις φορές το θρόνο. Άλλωστε το πατριαρχείο είχε όλο το χρόνο μετά τη δημιουργία του ελληνικού Κράτους να εξαφανίσει ενοχοποιητικά στοιχεία. Αυτό όμως που είναι σίγουρο, είναι πως έξι μήνες μετά την εκτέλεση του Ρήγα, ο Γρηγόριος με εγκύκλιό του την 1η Δεκεμβρίου 1798 καταδίκασε το Σύνταγμά του, «ότι πλήρες υπάρχει σαθρότητος εκ των δολερών αυτού εννοιών, τοις δόγμασι της ορθοδόξου ημών πίστεως εναντιούμενον….Δια της παρούσης ημετέρας πατριαρχικής επιστολής δηλοποιούμεν τη αρχιερωσύνη σου, ότι συνέπεσεν εις χείρας ημών εν σύνταγμα .. επιγραφόμενον “Νέα Πολιτική Διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης, … και της Βλαχομπογδανίας”, ….να συνάξης άπαντα τα διασπειρόμενα, και να τα εξαποστέλλης εις ημάς εν τάχει, …αλλʼ αμέσως όσα αν εμπίπτωσι κατά μικρόν να εξαποστέλλης. Και πρόσεχε, αδελφέ, ίνα μη φανής παραμελών ….και δεν το φανερώσης προς ημάς …η ακουσθή, ότι αποδεικνύεις σεαυτόν ανίκανον και του ποιμαντικού χρέους ελλειπέστατον .. και εκ τούτου υποπίπτεις εις ανυποληψίαν και ποινήν παρά Θεού και της εκκλησίας .. ότι πλήρες υπάρχει σαθρότητος εκ των θολερών αυτού εννοιών, τοις δόγμασι της ορθοδόξου ημών πίστεως εναντιούμενον…..».

Αυτός ο λίβελος δεν συνιστά ούτε προϋποθέτει ούτε συνεπάγεται υποχρεωτικά αφορισμό, ούτε βέβαια τον αποκλείει. Είναι όμως περίπου ισοδύναμος με αφορισμό και ενοχοποιεί το σιμωνιακό πατριάρχη, που είχε εκφρασμένο προσωπικό μίσος κατά των δημοκρατικών αρχών της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Μελέτιος όφειλε να είναι πιο συγκρατημένος, γιατί σίγουρα ήξερε τι κουμάσι ήταν ο Γρηγόριος, όταν κατηγορούσε τον Καρανικόλα με φράσεις όπως «πιπιλίσει το μυαλό» και «Χοντροκομμένο ΨΕΜΑ», που δεν προσιδιάζουν σε αγαθό ιερωμένο.

Ο Μελέτιος, ίσως μέσα από μια διαδικασία συνεχούς ηθικής ωρίμανσης, ίσως γιατί ήταν πια ανήμπορος, δεν βρήκε θέση στο συνέδριο «Αριστερά και Εκκλησία», με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ έριξε γέφυρες ακόμη και σε ακροδεξιούς μητροπολίτες. Ο κ.Μπάρκας, αν θέλει να τιμήσει την παράταξή του, το αριστερό βουλευτιλίκι του και τη Δημοσιογραφία, ας εκφράζεται με περισσότερη γνώση και τόλμη. Δεν τον τσουβαλιάζω με το φασουλή αρχηγό του που αμολάει περιστέρια στις τελετές του πρώην αγαπημένου της Χ.Α. Χρήστου  Μεντζελόπουλου (Σεραφείμ), εκεί που παραδημαρχεύει ο Μαρινάκης. Όμως, στην πόλη του Καρυωτάκη άξιζε καλύτερος αριστερός βουλευτής, εύχομαι να υπάρχει και οι εκλογές να τον αναδείξουν.

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

20 Responses to Αριστερά και μητροπολίτες της Πρέβεζας

  1. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    http://www.kar.org.gr/2014/12/19/%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%af%ce%bd%ce%b1-28-%ce%b5%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%8e-%cf%83%ce%b5-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%b9%ce%ba%ce%b5/

    Απέσυρε η εκκλησία την πρόταση της να στεγάσει Σύρους πρόσφυγες

    Δεκ 14, 2014

    (….)

    Μετά από γράμματα κατοίκων στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και παρέμβαση στη βουλή του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Θανάση Πλεύρη, η αρχική προσφορά της Εκκλησίας της Ελλάδος να παραχωρήσει ένα από τα κτήρια της στην Κυψέλη δεν επιβεβαιώνεται.

    Aπό το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Damian Mac Con Uladh στο twitter

    Πηγή: fb Μαίρη Λαγανά

    ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ

    Κομπίνα 28 εκατομμυρίων ευρώ σε γυναικείο μοναστήρι

    Δεκ 19, 2014

    Όταν η ΝΔ και η Εκκλησία αφόριζαν τον πολιτικό γάμο!
    Δεκ 14, 2014

  2. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Από αυτό το ρεπορτάζ που ακολουθεί, μπορείτε να καταλάβετε ποια είναι η ηθική κατάσταση των ρασοφόρων

    Άρθρο για τους τρεις υποψήφιους μητροπολίτες Πρέβεζας…

    2-09-2012 || 16:04:24

    Οι εκλογές νέων Μητροπολιτών για την Εκκλησία μας, αποτελούν πάντα ένα ξεχωριστό γεγονός που ανεβάζει το θερμόμετρο!

    Παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, στη διοίκησή τους, εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που έχουν πολλοί Αρχιερείς, η ανανέωση προχωράει, δυστυχώς, με αργούς ρυθμούς! Και τούτο διότι πάνω από το συμφέρον της Εκκλησίας και της εικόνας που εκπέμπει,μπαίνουν ιδιοτέλειες και μικροσυμφέροντα των Μητροπολιτών που έχουν το πρόβλημα και της αυλής τους που διοικεί παρασκηνιακά, ερήμην του Μητροπολίτη.

    Τον προσεχή Οκτώβρη, ωστόσο, που θα συνέλθει η Ιεραρχία, στην τακτική συνεδρίασή της,θα εκλέξει τον νέο Μητροπολίτη Πρεβέζης, σε διαδοχή του Γέροντος Μελετίου.
    Από καιρό και μάλιστα προ του θανάτου του Μελετίου, έχουν αρχίσει οι διεργασίες της διαδοχής!

    Τρείς φέρονται, μέχρι αυτή τη στιγμή, οι υποψήφιοι για τον ιστορικό Αποστολικό θρόνο Νικοπόλεως και Πρεβέζης!

    1.- Κατ´αρχήν, μία ομάδα Μητροπολιτών υπό τον Μητροπολίτη Σπάρτης Ευστάθιο,ο οποίος συνεδέετο πνευματικά με τον αείμνηστο Μελέτιο(είναι και οι δύο Μεσσήνιοι), και τον Δημητριάδος Ιγνάτιο( για άλλους λόγους), προωθούν την υποψηφιότητα του πρωτοσυγκέλου της Μητρόπολης Αρχιμ.Θεοδοσίου Μαρτζούχου.
    Υπό άλλας συνθήκας,η εκλογή του π. Θεοδοσίου,θα ήταν μονόδρομος, αφού ήταν το δεξί χέρι και πνευματικό ανάστημα του Μελετίου!
    Δυστυχώς,όμως, οι απρέπειες και οι νεωτερισμοί που σημειώθηκαν με τις μεταφράσεις των ιερών κειμένων, έχουν θέσει τον Θεοδόσιο τελευταίο στην κούρσα! Το μέχρι χθες πλεονέκτημά του έγινε μειονέκτημα και βαρίδιο ασήκωτο, από το οποίο θα έπρεπε να απαλλαγεί αν ήθελε να ελπίζει!
    Πολλοί Αρχιερείς είναι προβληματισμένοι με την κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί και φοβούνται πως μιά προαγωγή του Θεοδοσίου, θα αποθράσυνε την κατάσταση στη Μητρόπολη και θα έπαιρνε ανεξέλεγκτες διαστάσεις !
    Ήδη η περίοδος της τοποτηρητείας, του σημαντικού και σοβαρού Μητροπολίτη Αρτης Ιγνατίου αλλά και αυτά που αντιμετωπίζει από μερίδα του κλήρου της Μητρόπολης, είναι αρκετά αποκαλυπτική των προθέσεων που έχει η παλιά φρουρά και το τί μπορεί να ακολουθήσει στη συγκεκριμένη Μητρόπολη, στο ενδεχόμενο εκλογής του Θεοδοσίου!

    2.- Ο Αρχιμ. Χρυσόστομος Τσιρίγκας, γραμματέας των Συνοδικών Δικαστηρίων και Προϊστάμενος του Αγίου Νικολάου Αχαρνών, ακούγεται από καιρό ως υποψήφιος για την Πρέβεζα και τούτο διότι θεωρείται ο παλαιότερος πλέον των Συνοδικών Γραμματέων!
    Για την προαγωγή του, κινούνται ανομοιογενείς ομάδες της Ιερσρχίας. Για παράδειγμα ο Μητροπολίτης Τρίκκης Αλέξιος το έχει πάρει πολύ ζεστά,συνεπικουρούμενος από τον Γρεβενών Σέργιο και τον Νικαίας Αλέξιο και από την άλλη από τους συντηρητικούς Μητροπολίτες Πειραιώς Σεραφείμ και Πατρών Χρυσόστομο!
    Είτε σε αυτή την εκλογή ,είτε σε μία επόμενη,ο εν λόγω κληρικός θα προαχθεί, διότι ήλθε η ώρα του που λένε… Το κακό στην περίπτωσή του έγκειται στο ότι διαδέχεται τον συντηρητικό-σε πολλά άλλα-Μελέτιο και οι κληρικοί της εν λόγω Μητρόπολης έχουν πλέον γαλουχηθεί με άλλους ρυθμούς, στους οποίους θα είναι δύσκολο να ανταποκριθεί ο εν λόγω κληρικός τουλάχιστον στην αρχή!
    Μητροπόλεις όπως η Νικοπόλεως και Πρεβέζης ,που πέρασε όσα πέρασε στο παρελθόν έχει ακόμη ανοιχτές πληγές και χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση!
    Και μπορεί με το κάπνισμα ενός…τσιγάρου, να πηγαίνουν πολλές φορές, τα φαρμάκια κάτω, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να διοικηθεί μία Μητρόπολη!
    Αλλά ποιός να το σκεφτεί αυτό, από τους αγίους εκλέκτορες; Αυτοί ενδιαφέρονται να προωθήσουν τον εκλεκτό τους και κατά τα άλλα… γαία πυρί μιχθήτω!
    Το αν η Εκκλησία περιλουσθεί στη συνέχεια μία νέα ταραχή,δεν θα ιδρώσει το αυτί κανενός! Η Εκκλησία όμως θα βγεί για μία ακόμη φορά διχασμένη και τραυματισμένη!

    Ο Α ‘ Γραμματέας της Συνόδου και Προιστάμενος του Προφήτη Ηλία Παγκρατίου Αρχιμ. Κλήμης Κοτσομύτης, πνευματικό ανάστημα του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου,από τα χρόνια που ήταν Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, θεωρείται επίσης υποψήφιος για την Μητρόπολη Νικοπόλεως! Ο πατήρ Κλήμης,που είναι ιδιαίτερα μορφωμένος κληρικός, βρίσκεται σε ώριμο στάδιο, τόσο στην εκκλησιαστική του διαδρομή, όσο και ηλικιακά, για να προαχθεί.. Δεδομένου άλλωστε ότι στην επετηρίδα κατέχει τη θέση του Α’ Γραμματέα, από την οποία φεύγει κανείς, είτε προαγόμενος σε Αρχιγραμματέα και μετά σε Μητροπολίτη( όπως έγινε με όλους τους τελευταίους) είτε κατ´ευθείαν σε Μητροπολίτη!

    Ολοι θεωρούν ότι οι πιθανότητες να γίνει Μητροπολίτης τώρα, είναι πολύ περισσότερρες,από το να μπεί σε λίστα αναμονής για να καταλάβει τη θέση του Αρχιγραμματέως,αφού ο νυν Αρχιγραμματεύς ,Επίσκοπος Διαυλείας Γαβριήλ είναι κατά πολύ νεώτερος του Α’ Γραμματέως—-αν και για τη θέση αυτή καιροφυλακτεί από καιρό,έτερος Κληρικός της Συνόδου, σαν έτοιμος από καιρό !
    Μέχρι αυτή τη στιγμή ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, δεν έχει εκφρασθεί για την προτίμησή του για την Πρέβεζα και δεν έχει δώσει το λεγόμενο » χρίσμα «, το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο σφού βοηθάει να γύρει η πλάστιγγα,υπέρ του υποψηφίου που επιλέξει!

    Ο Αρχιεπίσκοπος, ασφαλώς και ακούει τις εισηγήσεις και τις προτάσεις που του κάνουν οι άλλοι Αρχιερείς, αλλά ως δεξιός οιακοστρόφος που είναι, ο οποίος κρατάει στα στιβαρά χέρια του το πηδάλιο της Εκκλησίας, τα ζυγίζει όλα και κάποια στιγμή θα καταλήξει !!

    Εκτός και αν τον πιάσει το…. αρβανίτικο πείσμα και ρίξει τέταρτο πρόσωπο στην κούρσα…! Και τότε…;;;

    Ιδωμεν! Κυριακή κοντή γιορτή !

    http://www.sotirioslogos.gr
    – See more at: http://www.preveza-info.gr/node.php?id=8096#sthash.wUkgjdwW.dpuf

  3. Ο/Η Mίμης ο σιδεράς λέει:

    Δυστυχως τα Σόδομα και Γόμαρα του ΚΟλλάτου, Μαρκήσιος ντε Σαντ έχουν εξαφανιστεί ακόμα και από το λινκ της trashmania
    https://trashmania.wordpress.com/2010/05/26/sodoma-kai-gomora/
    που δίνει το παρακάτω σάιτ
    http://tipotastasovara.blogspot.gr/2010/05/blog-post_324.html
    Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

    Επιτέλους Σόδομα & Γόμορα!!!

    Βρέθηκε το χαμένο διαμάντι του αμφιλεγόμενου σκηνοθέτη Δημήτρη Κολλάτου! Πολύ λίγες πληροφορίες υπάρχουν γύρω από αυτήν την ταινία, ενώ σε όσες φιλμογραφίες του έχω κοιτάξει, δεν αναφέρεται πουθενά (δεν είναι η μοναδική ταινία του που δεν αναφέρεται). Πρόκειται στην ουσία για την κινηματογραφική μεταφορά μίας θεατρικής παράστασης του σκηνοθέτη, βασισμένης στο έργο του Μαρκήσιου Ντε Σαντ. Η ταινία γυρίστηκε το 1982 (ή το 1981 για κάποιους) και είναι της ίδιας περιόδου και νοοτροπίας με την άλλη ανατρεπτική θεατρική παράσταση του Κολλάτου που αργότερα έκανε και ταινία, το ο Άγιος Πρεβέζης, στην οποία έναν ρόλο κρατάει και ο Βασίλ(ακ)ης Καΐλας. Και οι δύο αυτές θεατρικές παραστάσεις-ταινίες, σήκωσαν θύελλα αντιδράσεων ενώ ο Άγιος Πρεβέζης (ταινία που βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Στυλιανου Kορνάρου, μητροπολίτη Πρεβέζης), υποτίθεται ότι είχε απαγορευθεί για ένα χρόνο.
    Πάτε λοιπόν στο trashmania και απολαύστε αυτό το έργο-σταθμό για τον ελληνικό κινηματογράφο. Σπάνιο ντοκουμέντο που αξίζει ιδαίτερης προσοχής! Μας κακομαθαίνετε κύριοι του trashmania!…

    ΥΠΑΡΧΕΙ Όμως ο Πρεβέζης

  4. Ο/Η Ντένης ο τρομερός λέει:

    http://www.mixanitouxronou.gr/agios-prevezis-o-mitropolitis-pou-sokare-tin-ellada-me-tis-erotikes-tou-epidosis/

    Άγιος Πρεβέζης. Ο μητροπολίτης που σόκαρε την Ελλάδα με τις ερωτικές του επιδόσεις

    12/11/2013

    Ένοχοι και Αθώοι

    -Είπες στον άνδρα σου για τα ψάρια; Τι ώρα θα πάει;
    -Στις 10.
    -Εγώ τότε θα έρθω. Θα αργήσει κάτω;
    -Κανά δυο ώρες.
    -Τότε θα έρθει κατά τις 12;
    -Ναι.
    -Δηλαδή, εγώ θα έρθω 10-10:30, να έχουμε ευκαιρία να σε δω καλά,
    να σε δω καλά, όπως θέλω εγώ και να νιώσουμε αγάπη μου την γλύκα του κορμιού.

    Θα μπορούσε να είναι ένας συνηθισμένος διάλογος ενός παράνομου ζευγαριού, που κανονίζει να βρεθεί την ώρα που ο απατημένος σύζυγος θα λείπει.
    Μόνο που πρόκειται για τον ερωτικό διάλογο του μητροπολίτη Πρεβέζης και της συζύγου ενός ιερέα, που ήταν οδηγός του μητροπολίτη.

    Η «προϋπηρεσία» του μητροπολίτη

    Τη δεκαετία του ’50 ο Στυλιανός Κορνάρος εκλέχτηκε Μητροπολίτης Πρεβέζης. Είχε μόλις ολοκληρώσει τη θητεία του ως αρχιμανδρίτης στη Μακρόνησο και τη Γυάρο. Κάποιοι υποστήριξαν ότι η έδρα της Μητρόπολης, ήταν το αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που προσέφερε για την «αναμόρφωση» των εξόριστων, όταν συνυπηρετούσε με τον κατοπινό δικτάτορα Δημήτρη Ιωαννίδη.
    Οι εξόριστοι δεν ξέχασαν ποτέ τα βασανιστήρια του πατρός Στυλιανού.
    Προδοσίες και σωματική βία ήταν τα μέσα που χρησιμοποιούσε ο αρχιμανδρίτης, για να συνετίσει τους χαρακτηρισμένους ως ανθέλληνες, και να τους βάλει στον σωστό δρόμο. Οι εξόριστοι τον κατηγορούσαν ότι μετέφερε ακόμη και πληροφορίες που μάθαινε στην εξομολόγηση. Ο ίδιος βέβαια ποτέ δεν παραδέχτηκε τις πράξεις του και έλεγε ότι το μόνο όπλο που χρησιμοποίησε για να οδηγήσει τους εξόριστους στον δρόμο του Θεού, ήταν ο σταυρός.
    Παρά τον πρότερο βίαιο βίο του Στυλιανού, σαν νέος μητροπολίτης έχαιρε μεγάλης εκτίμησης, καθώς διέθετε έναν ισχυρό χαρακτήρα και το κατάλληλο φρόνημα για το εκκλησιαστικό του αξίωμα.

    Το χρονικό του σκανδάλου

    Δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός για να φουντώσουν οι φήμες στην Πρέβεζα, ότι ο σεβασμιότατος έχει αδυναμία στις γυναίκες.
    Όσο οι φήμες ήταν ανεπιβεβαίωτες, όλα πήγαιναν καλά για τον μητροπολίτη. Το 1978 όμως, έγινε γνωστή η παράνομη σχέση του με τη σύζυγο ενός ιερέα και οι φήμες για τον μητροπολίτη επιβεβαιώθηκαν με τον χειρότερο τρόπο.

    Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο γοητευμένος μητροπολίτης πολιόρκησε ασφυκτικά την παπαδιά και χρειάστηκε ακόμα και να την απειλήσει με δυσμενή μετάθεση του άντρα της, ώσπου εκείνη να ενδώσει στις πιέσεις του. Το παράνομο ζευγάρι έγινε γρήγορα αντιληπτό από τον απατημένο ιερέα, ο οποίος έσπευσε να πάρει τα μέτρα του. Στην αρχή ηχογραφούσε τους ερωτικούς διαλόγους του ζευγαριού, αλλά σύντομα αντιλήφθηκε ότι μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις κι έτσι φωτογράφισε τους εραστές σε πολύ προσωπικές στιγμές.

    Ο παπάς όμως δεν πήγε στην ιεραρχία, ούτε στην αστυνομία, καθώς η μοιχεία ήταν παράνομη. Έκανε κάτι πιο διαβολικό. Με τις ερωτικές φωτογραφίες ανά χείρας και με τη βοήθεια του Κυρίου, επισκέφθηκε τον μητροπολίτη και τον εκβίαζε ότι θα τις δημοσιεύσει, αν εκείνος δεν του δώσει χρήματα.
    Πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριξαν, ότι αυτός ήταν εξ’ αρχής ο στόχος του παπά, που έριξε σαν δόλωμα τη γυναίκα του στα δίχτυα του μητροπολίτη, με σκοπό να βγάλει χρήματα, αλλά η υπόθεση δεν επιβεβαιώθηκε.
    Ο Πρεβέζης πάντως αρνήθηκε να πληρώσει τον παπά, πιστεύοντας ότι δε θα τολμούσε να κάνει πράξη την απειλή του.

    Τα νέα διαδίδονται

    Δυστυχώς για τον μητροπολίτη, το σκάνδαλο δεν άργησε να γίνει γνωστό. Ένα τηλεφώνημα στον τότε αρχισυντάκτη της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, Σπύρο Καρατζαφέρη, ήταν αρκετό για να ταξιδέψει στην Πρέβεζα, να βρει τη μοιραία γυναίκα και να συνομιλήσει μαζί της. Όπως είπε ο ίδιος ο δημοσιογράφος, του τηλεφώνησε ένας παπάς από την Πρέβεζα και του είπε για την παράνομη σχέση. Ο Καρατζαφέρης το έψαξε, έκανε ρεπορταζ, δημοσίευσε σπαρταριστούς διαλόγους και ο τότε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, έδωσε εντολή στον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ να δρομολογήσει το ζήτημα στην εκκλησιαστική δικαιοσύνη.

    Η «θεία» δίκη

    Στη δίκη οι αποκαλύψεις πήραν μορφή χιονοστιβάδας.

    Ο μητροπολίτης που ηγήθηκε της εκκλησιαστικής έρευνας είπε: «Αι πληροφορίαι που συνέλλεξα από την ανάκρισιν, είναι αρκεταί διά να αποπέσουν οι ολιγοστές εναπομείνασες τρίχες της κεφαλής μου». Ο μητροπολίτης Πρεβέζης, υποστήριξε ότι είχε πέσει θύμα πλεκτάνης από τον παπά και όταν κατάλαβε ότι ο κλοιός γύρω του στένευε, πέρασε στην επίθεση.

    Agios Prevezis..apogeumatini (53)weblo

    Κατηγόρησε κάποιους ιερείς ότι ήταν ομοφυλόφιλοι και απείλησε να δημοσιεύσει τα στοιχεία τους. Η δίκη διακόπηκε και όταν συνεχίστηκε αποκαλύφθηκε ότι η παπαδιά είχε ζητήσει 200.000 δρχ. από τον εραστή της σαν αντάλλαγμα για τη σιωπή της. Αν και ο Πρεβέζης προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του σαν το μεγάλο θύμα της υπόθεσης, όταν ήρθαν στο φως οι ερωτικές του συνδιαλέξεις με την παπαδιά, κολάστηκαν ακόμα και οι άγιοι. Οι διάλογοι ήταν τόσο αποκαλυπτικοί, που η καθαίρεση ήταν μονόδρομος.

    Ο Στυλιανός, που είχε μετατραπεί από «άγιος» σε σάτυρο, αν και καθαιρέθηκε από μητροπολίτης, συνέχισε να λειτουργεί στην Αθήνα, όπου λίγο αργότερα το σκάνδαλο είχε αρχίσει να ξεχνιέται. Η παράνομη ερωμένη του δεν «καθαιρέθηκε» από σύζυγος του παπά και συνέχισε να ζει στο πλάι του, χαρίζοντάς του μάλιστα, πολλά παιδιά.

    Ο Σπύρος Καρατζαφέρης, που έγραψε ένα εξαιρετικά πετυχημένο βιβλίο με λεπτομέρειες της υπόθεσης, είδε την αποκάλυψή του, να γίνεται θεατρικό έργο και κινηματογραφική ταινία από τον Δημήτρη Κολλάτο. Μάλιστα, ξεπέρασε κάθε φαντασία, όταν πρότεινε στον μητροπολίτη Πρεβέζης, να πρωταγωνιστήσει, υποδυόμενος τον εαυτό του.

    Ο έκπτωτος μητροπολίτης αρνήθηκε, αν και ο Καρατζαφέρης υποστηρίζει, ότι για λίγο το σκέφτηκε. Άλλωστε ήξερε τον ρόλο καλύτερα από τον καθένα.

    Ήταν το σωτήριο έτος 1979. Ο «άγιος Πρεβέζης», πέθανε είκοσι χρόνια αργότερα.

  5. Ο/Η σκύψε τέκνον μου! λέει:

    Αν ο Τσιπρας δεν καλέσει τους τράγους για να εγκρίνουν την ορκομωσία του σαν πρωθυπουργού, θα προκαλέσει μία μεγάλη ήττα της Εκκλησίας: πρώτη φορά άρχοντας στο ρωμέικο, δεν θα προσκυνήσει τους μαυροφορεμένους φασίστες!
    Ενδεχομένως μετά ο πρόεδρος της Βουλής (Δραγ?) να τους καλέσει στη Βουλή, για να μη φωνάζουν οι γιακουμάτοι και οι κανέλες, αλλά εντάξει…μη το παρακάνουμε!

    Η ελπίδα αυτή είναι ένας σοβαρός λόγος να ψηφίσω τον Τσίπρα και να του συγχωρήσω κάθε μελλοντική κολοτούμπα! Αν μάλιστα νομιμοποιήσει και το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων (δεν βλέπω τον γάμο, μη το παρακάνουμε είπαμε…), καταργήσει τις γελοίες παρελάσεις και άλλα τέτοια με μηδέν οικονομικό κόστος, θα τον ψηφίζω με τα δύο χέρια! Μη ξεχνάμε ότι το ίνδαλμά του έφερε τον πολιτικό γάμο, όταν έσκουζαν οι Αβέρωφ και ο μικρός τότε Αντωνάκης….

  6. Ο/Η Psycho λέει:

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82_%CE%9A%CE%BF%CF%81%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%82

    Στυλιανός Κορνάρος

    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Ο Στυλιανός Κορνάρος διετέλεσε Μητροπολίτης Πρέβεζας και Νικόπολης επί σειρά δεκαετιών. Έγινε γνωστός στο πανελλήνιο ως «Ο Άγιος Πρεβέζης» από ερωτικό σκάνδαλο που δημοσιοποιήθηκε το έτος 1979.[1]

    Μετά τις σπουδές του διορίσθηκε στην Μακρόνησο, τόπο κράτησης αριστερών πολιτικών κρατουμένων, ως στρατιωτικός ιερέας. Εκεί αναφέρεται ότι μαζί με τον επόμενο δικτάτορα Δημήτριο Ιωαννίδη βιαιοπράγησε εναντίον κρατουμένων, πράγμα ασύμβατο με τα ιερατικά του καθήκοντα, αλλά και αποκάλυψε στοιχεία εξομολογήσεων κρατουμένων στην ΕΣΑ. Αργότερα εξελέγη Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης και η δημόσια δράση του ήταν πολλαπλή χάρις στις καλές του προσωπικές σχέσεις με ηγετικά στελέχη της Στρατιωτικής Δικτατορίας[3].[1]. Στις 16 Ιανουαρίου 1980 αποχώρησε της ενεργού υπηρεσίας με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, και με σύμφωνη γνώμη της Ιεράς Συνόδου. Πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 1999.

    Το ερωτικό σκάνδαλο του «Πρεβέζης» Στυλιανού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

    Το έτος 1979 ξεσπάει ένα σκάνδαλο που θα κάνει διάσημη την Πρέβεζα. Είναι το ερωτικό σκάνδαλο του Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Στυλιανού Κορνάρου (1911-1999) το οποίο έλαβε τεράστια δημοσιότητα και απασχόλησε τα ΜΜΕ των Αθηνών επί τουλάχιστον ένα έτος.[1] Το σκάνδαλο ξεκινάει όταν η τότε σκανδαλοθηρική εφημερίδα «Απογευματινή» δημοσιεύει πρωτοσέλιδη φωτογραφία του μητροπολίτη Στυλιανού Κορνάρου με γυμνή γυναίκα σε θέση «ιππαστί».[4]. Παράλληλα, ο Υπουργός Παιδείας Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, παραλαμβάνει ανώνυμη επιστολή με φωτογραφία του Στυλιανού με γυναίκα σε θέση «ιππαστί» και μια κασέτα μίας ώρας με ηχογραφημένο τηλεφωνικό σέξ. Ο τότε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων της ΝΔ Ιωάννης Βαρβιτσιώτης αποστέλλει τα στοιχεία στην Ιερά Σύνοδο (Αρχιεπίσκοπος τότε ο Σεραφείμ Ιωαννίνων) και θέτει σε αργία τον Μητροπολίτη Στυλιανό ενώ ένας άλλος μητροπολίτης, ο Μυτιλήνης Ιάκωβος, ορίζεται να διεξάγει ανακρίσεις.

    Στο τέλος των ανακρίσεων ο εκκλησιαστικός ανακριτής Ιάκωβος δηλώνει επακριβώς: «Αι πληροφορίαι που συνέλλεξα από την ανάκρισιν, είναι αρκεταί διά να αποπέσουν οι ολιγοστές εναπομείνασες τρίχες της κεφαλής μου». Οι πληροφορίες για την ταυτότητα της γυναίκας στην επίμαχη φωτογραφία είναι αντικρουόμενες και αποτελούν πεδίο έρευνας.[1] Ο δημοσιογράφος Σπύρος Καρατζαφέρης έρχεται στην Πρέβεζα, παίρνει συνεντεύξεις από την «ιππαστί» γυναίκα η οποία τελικά ομολόγησε ότι είναι αυτή (όνομα γνωστό, είναι εν ζωή) και από Πρεβεζάνους πολίτες και εκδίδει βιβλίο με τίτλο «Ο Αγιος Πρεβέζης».[5]. Η ανάκριση απέδειξε ότι ο σύζυγος της «ιππαστί» γυναίκας είναι ο προσωπικός οδηγός του Στυλιανού και προσωπικός φωτογράφος του. Οι τοπικές πληροφορίες και συνεντεύξεις στον Σπύρο Καρατζαφέρη λένε ότι ο «άτακτος» Μητροπολίτης «δεν άφηνε γάτα θηλυκιά» ασκώντας εξουσία στις γυναίκες, αφ ενός βάσει της θέσης του στην θρησκευτική ιεραρχία και αφ ετέρου μέσω υποσχέσεων διορισμών στο Δημόσιο. Ο σκηνοθέτης Δημήτριος Κολλάτος παρουσιάζει επί μήνες εμπορικά πετυχημένο θεατρικό έργο με τίτλο «Ο Άγιος Πρεβέζης» (1980) και στη συνέχεια γυρίζει κινηματογραφική ταινία με τίτλο «Ο Αγιος Πρεβέζης» (1981).[6].[1]

    Νεότερες αξιόπιστες πληροφορίες από συνεντεύξεις του Γεράσιμου Γ., νεωκόρου τότε στόν Αγιο Δημήτριο Άρτας(1929-2009) και του Κώστα Φ., τότε εκκλησιαστικού συμβούλου (1931- ) για τα έτη 1965-1967, αναφέρουν ότι «υπήρχε ερωτικό κύκλωμα Πρέβεζας – Αρτας με ιερείς και μητροπολίτες».[7]. Αρχικά χρησιμοποιούνταν γυναίκες από νυχτερινά μπαρ και αργότερα άλλες, οι οποίες μεταφέρονταν από τον Γεράσιμο Γ. με ταξί στην Πρέβεζα και αντιστρόφως. Για τις δεξιώσεις και τα συμπόσια αυτά, εκτίσθη επί τούτου η μονή Αγίας Πελαγίας στην Καστροσυκιά, όπου και παρετίθεντο οι επίμαχες δεξιώσεις.[1]

    Ο Κώστας Φ. δήλωσε επιπλέον ότι «ο Στυλιανός εγένετο αποδέκτης αιτήσεων διορισμού γυναικών στο Δημόσιο ή στις Τράπεζες, και η επιθυμία των γυναικών ικανοποιείτο τάχιστα, εφόσον… παρείχοντο οι δέουσες αφροδισιακές υπηρεσίες. Επίσης μια άλλη υπηρεσία για την οποία αμοίβετο ομοίως ο Στυλιανός ήταν η γραφειοκρατική διευκόλυνση εργατριών γιά μετανάσταυση στή Γερμανία» [8].[1]

    Ήδη, στην Άρτα είχε ξεσπάσει το «σκάνδαλο με ιερέα του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος έκλεβε λεφτά από το παγκάρι, για να καλύψει δαπάνες παροχής αφροδισιακών υπηρεσιών από μπαργούμαν της Άρτας, και ο οποίος μετατέθηκε σε ναό του Κολωνού Αθηνών» [7]. Ο Στυλιανός Κορνάρος τελικά απολογείται στην Ιερά Σύνοδο, όπου απειλεί ότι «αν αποσχηματισθεί θα δώσει στη δημοσιότητα τους φακέλους με τις φωτογραφίες ομοφυλοφιλικών σχέσεων οκτώ μελών της Ιεράς Συνόδου», τους οποίους είχε αποκτήσει από την τότε Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), μέσω του διευθυντή της Δημήτριου Ρουφογάλη [9]. Ο μητροπολίτης Στυλιανός Κορνάρος τελικά δεν αποσχηματίστηκε, απώλεσε απλώς τη θέση του στη Μητρόπολη Πρέβεζας και στη συνέχεια διέμενε στην Αθήνα.[1]

    Τα τελευταία του χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

    Μετά την αποπομπή του το έτος 1979 ο Στυλιανός διέμεινε στήν Αθήνα και ιερουργούσε κατ επίκληση σε διάφορους ναούς. Το έτος 1995 εθεάθη ιερουργών στο Ναό του Αγίου Νικολάου στο Χαλάνδρι, όπου «είχε τυχαία συνάντηση με τον Γεράσιμο Γ. και τα είπαν στο πόδι».[7]. Λίγο πριν πεθάνει ο Στυλιανός έδωσε συνέντευξη σε κάμερα στον Πρεβεζάνο κάμεραμαν Ιωάννη Νικολαίδη, αγνώστου περιεχομένου. Ο Στυλιανός Κορνάρος πέθανε στην Αθήνα στις 18 Δεκέμβρη 1999 και η σορός του ετάφη στην πατρίδα του την Τήνο. Νέος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο κ. Μελέτιος.[1]

  7. Ο/Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΚΕ λέει:

    Η θέση – ανακοίνωση του ΚΚΕ

    «Στα όρια της πολιτικής αλητείας έφτασε πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μια βδομάδα πριν τις εκλογές. Με συκοφαντικές και γκεμπελίστικες μεθόδους προσπαθεί να εμποδίσει την πραγματοποίηση της κεντρικής προεκλογικής συγκέντρωσης του ΚΚΕ στο Σύνταγμα, την Πέμπτη 22 Γενάρη, που εδώ και μέρες έχει ανακοινωθεί. Το πρόσχημα, ότι η Πέμπτη εθιμοτυπικά δίνεται για συγκεντρώσεις στην αξιωματική αντιπολίτευση, δεν πείθει ούτε τα μικρά παιδιά.
    Το ΚΚΕ και στις ευρωεκλογές και σε προηγούμενες εκλογικές μάχες πραγματοποίησε συγκέντρωση την Πέμπτη, χωρίς καμία διαμαρτυρία τότε από τον ΣΥΡΙΖΑ ή από κάποιο άλλο κόμμα.
    Επίσης, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ σε προηγούμενες εκλογές, πραγματοποίησε συγκέντρωση την Πέμπτη, χωρίς να είναι τότε αξιωματική αντιπολίτευση. Προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται το έθιμο όποτε τον συμφέρει.
    Άλλωστε οι συγκεντρώσεις του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ δεν πραγματοποιούνται ούτε στο ίδιο ούτε καν σε κοντινό μέρος. Το ΚΚΕ έχει ανοιχτή συγκέντρωση στο Σύνταγμα κι ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει τη συγκέντρωσή του στο ΤΑΕ ΚΒΟ ΝΤΟ. Τι φοβάται επομένως ο ΣΥΡΙΖΑ;
    Ο λαός βγάζει συμπεράσματα και ιδιαίτερα ο αριστερός, προοδευτικός κόσμος. Αν ένα κόμμα καταφεύγει σε τέτοιες μεθόδους όταν είναι στην αντιπολίτευση, μπορεί κανείς να σκεφτεί τι θα κάνει αν γίνει κυβέρνηση. Αλλά είπαμε, τσίπα δεν υπάρχει.
    Καλούμε το λαό της Αττικής να πάρει μαζικά μέρος στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ, στο Σύνταγμα την Πέμπτη 22 Γενάρη στις 19.00, δίνοντας απάντηση σε όλους όσοι επιχειρούν να εμποδίσουν τη φωνή του ΚΚΕ».

  8. Ο/Η Σεϊτάν Παζάρ λέει:

    Αχαχούχα, εδώ στην Πρέβεζα ο ΣΥΡΙΖΑς είναι κόμμα της Εκκλησίας, τώρα το πήρατε πρέφα;

    Υποψήφιος Δήμαρχος Πρέβεζας με το ΣΥΡΙΖΑ ο Δημήτρης Βασιλείου (photo+video)
    http://www.atpreveza.gr/index.php/news/politikh/item/8333-ipospifios-dimarxos-o-vasileiou-syriza.html

    Επίσκεψη Βασιλείου στον Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Χρυσόστομο

    Πηγή
    https://dhmotikirizospastikhsynergasia.wordpress.com/2014/05/06/%CE%B5%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%88%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B7/
    Posted by dirizsy on Μαΐου 6, 2014

    Posted in: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ – ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ. Σχολιάστε

    Την Δευτέρα 05.05.2014 ο υποψήφιος δήμαρχος της ‘‘ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ’’ Δημήτρης Βασιλείου και οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι του συνδυασμού Θανάσης Μπάρκας και Δημήτρης Παρασκευάς επισκέφθηκαν τον σεβασμιότατο Μητροπολίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Χρυσόστομο.

    Κατά την διάρκεια της συνάντησης, η οποία διεξήχθη σε ζεστό κλίμα και με αμοιβαίο σεβασμό και ειλικρίνεια, συζητήθηκαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων οι δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, η προστασία του περιβάλλοντος και του φυσικού κάλλους της περιοχής του δήμου μας, εναλλακτικές μορφές τουρισμού όπως ο θρησκευτικός ή προσκυνηματικός τουρισμός, o πολιτισμός και η ανάδειξη και προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

    Οι δυο πλευρές συμφώνησαν να διατηρήσουν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας και μελλοντικής συνεργασίας σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος προς όφελος των δημοτών και του Δήμου μας.

    Πρέβεζα 6/5/2014

    Το Γραφείο Τύπου

  9. Ο/Η για τον Παστίτσιο λέει:

    Καλησπέρα σας. Διάβασα την ανάρτησή σας και τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα. Σίγουρα κατάγεστε από τα μέρη μας.
    Ξέρετε γιατί δεν εψηφίσθη μητροπολίτης από το περιβάλλον του μακαριστού Μελετίου.
    Γιατί δεν εδέχετο την αγιότητα του Παστίτσιου

    http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2010/11/blog-post_09.html
    Tuesday, November 9, 2010

    ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΡΕΒΕΖΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟ

    Του Παναγιώτη Τελεβάντου

    Αναδημοσιεύουμε από το ιστολόγιο “Ορθόδοξο Παρατηρητήριο” και προσυπογράφουμε όσα εύστοχα καταμαρτυρεί εναντίον του Πρωτοσύγκελου της Μητρόπολης Πρεβέζης Θεοδόσιου Μαρτζούχου, ο οποίος, συν τοις άλλοις, θεωρεί ότι οι Ψαλμοί του Δαβίδ (επομένως η Αγία Γραφή) δεν μπορούν να μιλήσουν στην καρδιά του σύγχρονου ανθρώπου!!!.

    Θέλουμε όμως να συμπληρώσουμε τις παρατηρήσεις και τα ερωτήματα του καλού ιστολογίου με ορισμένα άλλα ερωτήματα προς το Σεβασμιότατο Πρεβέζης.

    Πλην του π. Θεοδοσίου στη Μητρόπολη Πρεβέζης υπάρχει μια άλλη ακόμη πιο τραγική φιγούρα. Ο παπα-Κώστας Μπέης ο καθαιρετέος ο οποίος ποτέ δεν θα έπρεπε να έχει χειροτονηθεί! Αυτός λοιπόν ο παππούλης, όπως ο ίδιος ομολόγησε, έδωσε τη Θεία Κοινωνία σε μουσουλμάνα!!! Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι όταν ρώτησε το Σεβασμιότατο Πρεβέζης αν έκανε καλά ο Σεβασμιότατος απάντησε καταφατικά!!!

    Ερωτάται λοιπόν ο Σεβασμιότατος Πρεβέζης:

    1.) Αληθεύει ότι ο π. Μπέης έδωσε τη θεία κοινωνία σε μουσουλμάνα;

    2.) Αληθεύει ότι ο Σεβασμιότατος Πρεβέζης επεκρότησε την ασεβέστατη αυτή ενέργεια η οποία δεν έχει προηγούμενο (προσευχόμαστε διακαώς ούτε και επόμενο) στην Εκκλησιαστική ιστορία;

    Αν αληθεύει ότι π. Μπέης έδωσε τη θεία κοινωνία σε μουσουλμάνα δεν έπρεπε να τεθεί αμέσως σε αργία και να προσαχθεί σε εκκλησιαστικό δικαστήριο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος για να καθαιρεθεί;

    Αν οι καταγγελίες εναντίον του π. Θεοδόσιου Μαρτζούχου αληθεύουν ότι μιλά με ασέβεια για αγίες μορφές (όπως λ.χ. τον π. Παίσιο και όχι μόνον), ότι δεν αναγνωρίζει την αγιότητα του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, ότι καταργεί ευχές της Εκκλησίας, ότι διαδίδει θρησκευτικά φυλλάδια αιρετικών (Παπικών και Προτεσταντών) αντί τα φυλλάδια της Εκκλησίας της Ελλάδος γιατί δεν τίθεται αμέσως σε αργία και γιατί δεν παραπέμπεται σε συνοδικό δικαστήριο;

    Παραθέτουμε στη συνέχεια το άρθρο του “Ορθόδοξου Παρατηρητηρίου” που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

    ΣΥΜΦΩΝΕΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΜΑΡΤΖΟΥΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ π. ΠΑΙΣΙΟ;

    ========

    Η «Ομάδα κληρικών και λαϊκών Πρεβέζης» μας έστειλε ένα e-mail, στο όποίο καταγγέλλουν γενικώς και ειδικώς συμπεριφορές και πρακτικές ανθρώπων του άμεσου περιβάλλοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πρεβέζης κ. κ. Μελετίου.

    Όπως έχουμε πεί και στο παρελθόν, δεν υιοθετούμε αυτού του είδους τον καταγγελτικό λόγο όσο και αν αντιλαμβανόμεθα και συναισθανόμεθα τα κίνητρα των καταγγελλόντων. Η κριτική την οποία έχουμε ασκήσει κατά καιρούς με άρθρα και αναδημοσιεύσεις κειμένων, στον Σεβασμιώτατο Πρεβέζης, εστιαζόταν πάντοτε στις αντικανονικές «καινοτομίες» που θέλει να επιβάλλει ο ίδιος και οι «συνοδοιπόροι» του της «μετανεωτερικής» και «συναφούς» αντι-Πατερικής «θεολογίας», στο λατρευτικό τυπικό της Εκκλησίας μας μέσω των λειτουργικών «μεταφράσεων» ή επι το ορθότερον «παραφράσεων».

    Δυστυχώς μία εκ των καταγγελιών, αφορούσε στην απαξιωτική έως και ιερόσυλη αναφορά του πρωτοσύγγελου της Ι. Μ. Νικοπόλεως και Πρεβέζης π. Θεοδοσίου Μαρτζουχου στο πρόσωπο του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου.

    Ο π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος φέρεται να δήλωσε προ ημερών ενώπιον των παρευρισκομένων στην ιερατική σύναξη Ιερέων της Ι. Μητροπόλεως, ότι ο Γέροντας Παϊσιος:

    «Ήταν ένα απλό γεροντάκι που πολλές φορές δεν ήξερε τι έλεγε και προσεύχονταν λίγο παραπάνω»…!!!

    Λίγο πιο κάτω διαβάζουμε στο e-mail των καταγγελλόντων Ιερέων και λαϊκών της Ι. Μ. Πρεβέζης:

    «… Έχει απομονώσει τον λαό της Πρέβεζας (σημ Ο.Π: αναφέρονται στον πρωτοσύγγελο π. Θεοδόσιο Μαρτζούχο) από κάθε επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος, προβάλλοντας μόνο τις προτεσταντικες ιδεούλες του και αφήνοντας τον κόσμο στο σκοτάδι αφού δεν επιτρέπει την έλευση ορθοδόξων φυλλαδίων π.χ. “Φωνή Κυρίου”, αλλά μοιράζει φυλλάδια προτεσταντών, αγγλικανών, στην Εκκλησία ή ακόμα και του Πάπα σβήνοντας το όνομα του! Ακόμη δεν παραδέχεται τον μικρό αγιασμό, έχει καταργήσει τον αρραβώνα, ακόμη και Ευαγγέλια στο Ευχέλαιο, δε θεωρεί τον Νικόδημο Αγιορείτη άγιο, κόβει και ράβει τις ακολουθίες στα μέτρα του μυαλού του, σβήνει απολυτίκια, μουτζουρώνει στα μηναία ότι δεν του αρέσει. Φιλτράρει κάθε τι που έρχεται από αλλού ακόμα και τις εγκυκλίους της συνόδου που πολλές από αυτές ποτέ δεν φτάνουν στους Ιερείς…»

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες.

      Είναι τόσο φανατικοί που απέκλεισαν έναν καλό κληρικό του περιβάλλοντος του Μελέτιου από τη διαδοχή του, κατηγορώντας τον για τις αρετές του, με αποκορύφωμα την παροχή της θείας κοινωνίας σε μια μουσουλμάνα λες κι αυτή είναι παιδί άλλου θεού.
      Το ότι χορηγείται η θεία κοινωνία σε Ναζιστές ή σε κάθε λογής διαβόητα καθάρματα δεν τους απασχόλησε ποτέ.
      Το γεγονός ότι ο αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος, του περιβάλλοντος του μακαρίτη Μελέτιου, είπε πως ο Παϊσιος «Ήταν ένα απλό γεροντάκι που πολλές φορές δεν ήξερε τι έλεγε», δείχνει πως πρόκειται για γενναίο και φιλαλήθη άνθρωπο που μισεί την αφορολόγητη κερδοσκοπική θεομπαιξία.

      Αυτά μου θυμίζουν το κατηγορητήριο της Ι.Συνόδου κατά του πολύ καλού και δημοκρατικού πρωτοπρεσβύτερου Πειρουνάκη, που το είχα διαβάσει αναδημοσιευμένο στο εξαιρετικό περιοδικό «Αντί» του Χρήστου Παπουτσάκη.
      Ήταν ένας πραγματικός ύμνος, τον κατηγορούσαν πως οργάνωνε συσσίτια για πεινασμένα παιδιά φυλακισμένων κομμουνιστών.
      Ήταν τόσο ηθικά πωρωμένοι που δεν ήξεραν τι έγραφαν.

      • Ο/Η Λαθραναγνώστης λέει:

        Μνημονεύσατε του πατρός Πειρουνάκη.
        Παρακαλώ συμπληρωματικά να δημοσιευθεί το ακόλουθο και ευχαριστώ

  10. Ο/Η Αγιος Πρεβέζης λέει:

    Το ερωτικό σκάνδαλο του Μητροπολίτη Πρεβέζης και η καθαίρεσή του
    .ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

    Δημοσιεύτηκε στις 21 Δεκ 2015

    Ο Στυλιανός Κορνάρος εκλέχτηκε Μητροπολίτης Πρεβέζης την δεκαετία του 1950. Ήταν ισχυρός χαρακτήρας, αλλά οι αδυναμίες του δεν συμβιβάζονταν με το λειτούργημά του.
    Το 1978 ο Στυλιανός γνωρίζει μια νεαρή κοπέλα. Ήταν παντρεμένη με ιερέα της Μητρόπολης που
    εκτελούσε και χρέη οδηγού του μητροπολίτη.
    Το σκάνδαλο του Ιεράρχη έγινε πρώτο θέμα στις εφημερίδες.
    Δημοσιεύτηκαν και οι φωτογραφίες του παράνομου ζευγαριού με αναλυτικά ρεπορτάζ και γαργαλιστικούς διαλόγους.

  11. Ο/Η του Μπάρκα λέει:

    Όσα δεν φτάνει η αλεπού…
    θίχτηκε ο μπάρκας και έφυγε

  12. Ο/Η Ένας λέει:

    Στυλιανός Κορνάρος ο σάτυρος μητροπολίτης της Πρέβεζας
    Φωτ. από την Μηχανή του Χρόνου

  13. Ο/Η Οι γελοίοι λέει:

    Σκυλοκαυγάς για να κρυφτούν οι ευθύνες όλων, με αποκορύφωση της παράστασης την αποχώρηση του δήθεν θιγμένου Μπάρκα που στριμώχτηκε και δεν ήξερε τι να πει.

  14. Ο/Η Παφίτης λέει:

    http://www.iokh.gr/2015/12/apeiloun-me-skotomous.html

    «Απειλούν με σκοτωμούς στην Κύπρο…» Σάλος για την παράσταση «Ο Άγιος Πρεβέζης» γράφουν στην Ελλάδα
    Nick Argyriou Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2015

    Από την διαφήμιση του έργου άρχισαν οι αντιδράσεις φανατισμένων του Εκκλησιαστικού χώρου και απειλούν ακόμα και με σκοτωμούς στην προσπάθειά τους να ματαιωθεί η παράσταση. Έβαψαν με σπρέι τις διαφημίσεις , απείλησαν τους ηθοποιούς με αποτέλεσμα να επέμβει η αστυνομία και να αναζητά τους δράστες.

    Το έργο του Σπύρου Καρατζαφέρη, εκτός από την σεξουαλική δράση του τότε δεσπότη είναι πολιτικό και περιγράφει την δράση του Στυλιανού όταν ήταν ακόμη ιερέας στο Μακρονήσι. Εξομολογούσε τους εξόριστους και εν συνεχεία πήγαινε και τους κάρφωνε στο διοικητή του στρατοπέδου που ήταν ο μετέπειτα αόρατος δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης.

    Οι φανατικοί προφανώς δεν γνωρίζουν την πολιτική διάσταση του έργου και μένουν στον θρησκευτικό φανατισμό των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων.

    Να θυμίσουμε ότι η θεατρική παράσταση με τίτλο «Ο Άγιος Πρεβέζης και η παπαδιά», την οποία είδαν πολλές χιλιάδες κόσμου στην Ελλάδα, προφανώς όχι για το εξαιρετικό σενάριο και τη σκηνοθεσία αλλά για το ίδιο το στόρι και κυρίως για το «απαγορευμένο» της υπόθεσης, έρχεται Κύπρο. Η παράσταση είναι άνω των 18 ετών, αφού υπάρχουν γυμνές σκηνές από την Ελληνίδα ηθοποιό Τίσσα Βασιλάκη η οποία υποδύεται την παπαδιά. Στο ρόλο του Μητροπολήτη ο Νίκος Ζιάγκος, ενώ παίρνουν επίσης μέρος ο Ανδρέας Αργυρίδης, ο Λάκης Σκούταρης κ.α.

    Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο κυπριακό κοινό, από τις 18 Δεκεμβρίου (μέχρι 10 Ιανουαρίου) στο Θέατρο Πάνθεον, στη Λευκωσία, ενώ στη Λεμεσό θα κάνει πρεμιέρα στις 13 Ιανουαρίου (μέχρι 31 Ιανουαρίου), στο θέατρο Οθέλλος.

  15. Ο/Η Πορνοθεολόγος λέει:

    http://www.lifo.gr/articles/retronaut_articles/153991

    Τα Σόδομα και Γόμορα του Δημήτρη Κολλάτου
    Από τον ΑΝΤΩΝΗ ΜΠΟΣΚΟΪΤΗ

    Η σκανδαλώδης (και σκανδαλοθηρική) πολιτεία του Έλληνα σκηνοθέτη που έφερε πρώτος το γυμνό στην αθηναϊκή σκηνή σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στο LiFO.gr


    Ο Δ. Κολλάτος με τον συλλεκτικό δίσκο από την ταινία «Ο Θάνατος του Αλέξανδρου» σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου

    Το όνομα Δημήτρης Κολλάτος ανέκαθεν μου δημιουργούσε αυτομάτως μια σειρά από συνειρμούς: ένα εντελώς ιδιότυπο κινηματογραφικό σύμπαν, που ειδικά την πρώτη του περίοδο ήταν ταυτισμένο με την πρωτοπορία ή, αν μη τι άλλο, με καθετί έξω από τα στεγανά του εγχώριου «λαϊκού» κινηματογράφου. Ένα εξίσου ιδιότυπο θέατρο που ακροβατούσε δεξιοτεχνικά μεταξύ μιας κοινωνικής καταγγελίας, ενός χαβαλέ και ενός αναρχικού χιούμορ − έχω την αίσθηση πως ο «Άγιος Πρεβέζης» του Κολλάτου στο θέατρο μαζί με το «Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι» του Αλευρά στον κινηματογράφο ήταν από τα δύο σημαντικότερα και τολμηρότερα καλτ θεάματα που μας κληροδότησε η δεκαετία του 1980! Μια ιδιότυπη στάση ζωής, τέλος, από έναν καλλιτέχνη που κυνηγήθηκε ανελέητα από τη λογοκρισία και το θεοκρατικό καθεστώς της χώρας του, με τις αντίστοιχες διώξεις όχι να τον πτοούν αλλά παραδόξως να τον τρέφουν και να τον ανανεώνουν σε δημιουργικό επίπεδο.

    Αφορμή για τη συνέντευξη με τον Κολλάτο ήταν το γυμνό στην εργογραφία του, στο θέατρο κυρίως, από τη Μεταπολίτευση και μετά. Τον συνάντησα στο σπίτι του στο Κολωνάκι, όπου ζει μαζί με τον μικρό του γιο, περιστοιχισμένοι αμφότεροι από βιβλία, μακέτες σκηνικών και κοστουμιών, ταινίες και δίσκους. Ένα διαμέρισμα που παραπέμπει σε θεατρική σκηνή στην καρδιά της Αθήνας, ανοιχτό μάλιστα στον κόσμο. Τον πέτυχα ευδιάθετο, αν και ο Κολλάτος είναι μάλλον πάντα ευδιάθετος και προσηνής. Άκουσα ιστορίες από τα χείλη του που ζωντάνεψαν μια εποχή τού όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος, αυτήν της Ελλάδας της πρώτης πασοκικής δεκαετίας. Όταν η συζήτηση έφτασε στο τέλος της, μου παραχώρησε ένα μεγάλο μέρος του αρχείου του, αλλά και κάτι ακόμη: μια ανέκδοτη ερωτική επιστολή του από το επικείμενο βιβλίο του με ερωτικά γράμματα, τα οποία καλύπτουν το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του πολυτάραχου βίου του.

    — Κύριε Κολλάτε, θυμάμαι τον Νίκο Κούνδουρο να λέει πως «ο Κακογιάννης κι εγώ ήμασταν η Αναγέννηση, ο Κολλάτος όμως ήταν η Επανάσταση». Να το έλεγε, άραγε, και για το γυμνό που παρουσιάσατε απ’ τους πρώτους στο ελληνικό θέατρο; Το ‘χω πληρώσει πολύ ακριβά αυτό! Ο Κούνδουρος είχε καλή αισθητική σε ό,τι αφορούσε το γυναικείο σώμα, πάρα πολύ καλή αισθητική! Μην ξεχνάτε ότι ήταν και ένας καλός ζωγράφος, εικαστικός.

    — Ας μιλήσουμε για τη δική σας αισθητική, λοιπόν, επί του θέματος. Δεν ήμουν από τους πρώτους, ήμουν ο πρώτος που παρουσίασε γυμνό, όχι μόνο γυναικείο αλλά και αντρικό. Θυμάμαι που με είχε πάρει ο εισαγγελέας: «Να το κόψεις το γυμνό του άντρα, φαίνεται το πέος του». «Μα, πώς να του κόψω το πέος του ανθρώπου;» απαντούσα εγώ κι αυτός φώναζε: «Κολλάτε, άσε τ’ αστεία, δεν θα με τρελάνει εμένα ο Καντιώτης να με παίρνει κάθε μέρα τηλέφωνο»! Τελικά, με το πέος έξω ο ηθοποιός εμφανίστηκε επί σκηνής για δύο ή τρεις μέρες, το έκοψα για να μην μπω φυλακή. Θα σας πω κάτι που δεν το’ χω ξαναπεί: είμαι πια 80 ετών, όταν κηδευτώ, θα είμαι γυμνός στην κάσα. Γυμνοί ήρθαμε στη ζωή και δεν υπάρχει λόγος να μας ντύνουν όταν φεύγουμε.

    — Μιλάτε για την παράσταση «Ένας Έλληνας σήμερα» του 1975. Ακριβώς. Στο Λουζιτάνια, επιχείρηση Ρίζου. Μου έλεγε ο συχωρεμένος ο Νίκος Ρίζος: «Γράφε, γράφε, γιατί θα τα κόψουν»! Είχα μια ωραία σκηνή με τον Βερλέκη, που υποδυόταν τον Χριστό και έλεγε στη Μαγδαληνή: «Γυναίκα, εγώ σ’ αγάπησα σαν άντρας κι ονειρεύτηκα να κάνω μαζί σου παιδί» − ένα τραγούδι σε δικούς μου στίχους και μουσική του Χατζηνάσιου. Το «Ένας Έλληνας σήμερα» είχε γίνει κι εξώφυλλο στον «Ταχυδρόμο», ανάρπαστο − δεν το έβγαζαν έξω και το πουλούσαν κρυμμένο. — Αναρωτιέμαι ποιο ήταν το σκεπτικό σας πίσω από τον ντόρο που γινόταν κάθε φορά. Υποθέτω, όχι μόνο ο ντόρος καθαυτόν. Θα σας πω κάτι που δεν το’ χω ξαναπεί: είμαι πια 80 ετών, όταν κηδευτώ, θα είμαι γυμνός στην κάσα. Γυμνοί ήρθαμε στη ζωή και δεν υπάρχει λόγος να μας ντύνουν όταν φεύγουμε.

    — Σωστό! Βάλε και ότι μερικούς τους κηδεύουν με νάιλον ρούχα, τα οποία δεν… Ζήτησα από τον φωτογράφο τον Εμιρζά, τον γιο του Γιώργου, που υπήρξε πολύ φίλος μου, να με βγάλει μια φωτογραφία γυμνό, που θα τη βάλω στον τάφο μου. Έχω κρατήσει και το φέρετρό μου από μια ταινία στην οποία υποτίθεται ότι είχα πεθάνει και με έβαλαν στην κάσα. Λέω σε έναν φίλο μου κηδειά στην Αίγινα: «Με χτυπάει λίγο στον ώμο». «Τι να σου πω», μου απαντάει, «δεν μου παραπονέθηκε ποτέ κανείς»! Μπήκε κι αυτός σε μια κάσα, έτσι, για να δει την αίσθηση, μα τρεις μέρες μετά πέθανε! Δεν έχει πια κάσες η Αίγινα, τις φέρνουν με το καράβι από τον Πειραιά. Τελευταία κάσα ήταν αυτουνού και άλλη μία που την κρατάω σπίτι μου.

    — Άρα, μου παρουσιάζετε το γυμνό ως κοσμοθεωρία σας. Μα, το γυμνό δεν είναι πρόστυχο! Στην Ελλάδα έγινε πρόστυχο το γυμνό από τους Τούρκους. Η ομορφιά ενοχοποιήθηκε! Έβλεπε ο Τούρκος ένα αγόρι ή ένα κορίτσι όμορφο, το έπαιρνε στο χαρέμι του και μοιραία οι γονείς έκρυβαν τα παιδιά τους, τα έντυναν από πάνω ως κάτω! — Και ο ρόλος του Βυζαντίου; Το Βυζάντιο δεν είναι Ελλάδα! Ένα κομμάτι του ήταν μόνο μετά τον Ιουστινιανό. Ίσαμε τότε μιλάγανε λατινικά. Δεν υπήρξε ποτέ Βυζάντιο, μόνο Ρωμαϊκή Ανατολική Αυτοκρατορία. Είμαστε αμόρφωτοι όταν μιλάμε για βυζαντινούς αυτοκράτορες! Θέλησαν, βέβαια, μετά να περιορίσουν το ελληνικό τμήμα, σαν είδαν πως άρχισε να επικρατεί η ελληνική γλώσσα.

    — Αυτή η ενοχοποίηση του γυμνού κρατάει μέχρι σήμερα; Βεβαίως! Μου έλεγε ο Παπαμιχαήλ: «Δεν μπορώ να παίξω γυμνός», κι εγώ του απαντούσα: «Τι λες, ρε, που δεν βγαίνεις γυμνός; Εδώ ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ έβγαζε φάτσα κάρτα την ψωλή του». Θυμάμαι, σε μια άλλη ταινία, «Ψάχνοντας την Πηνελόπη» λεγόταν, έπρεπε να κάνουν μπάνιο σε μια σκηνή πατέρας και γιος γυμνοί. Είχα σκεφτεί να πάρω κι έναν ηθοποιό, ωραίο παιδί, ομοφυλόφιλος, που δεν είναι πια εν ζωή και που μου έλεγε: «Δεν δείχνω εγώ τον κώλο μου». «Σιγά τον κώλο» του έλεγα! Δεν γδύνονται οι Έλληνες, είναι η αλήθεια αυτή! Στο Παρίσι στα τέλη του ’60 ερχόταν μια κοπέλα ηθοποιός και της έλεγα «πρέπει να δω το σώμα σας». «Να γδυθώ» μου απαντούσε αμέσως!

    — Φυσιολογικά, πάντως, με τέτοια ζέστη κιόλας, άνετα θα κυκλοφορούσαμε όλοι γυμνοί στους δρόμους. Μα, αυτό έκανε ο Απολινέρ, ο Γάλλος ήρωας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Υποδεχόταν γυμνός τους φίλους του ή φορώντας μόνο ένα καλσόν. Για φαντάσου τον Ρίτσο ή τον Ελύτη να δέχονταν γυμνοί τους φίλους τους! — Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ και δεν ξέρω αν οφείλεται σε έναν ασυνείδητο συντηρητισμό. Ο Απολινέρ, όμως, το έκανε και δεν θεωρούνταν σκάνδαλο κάτι τέτοιο. — Η Γαλλία, ως γνωστόν, στα τέλη του ’60 ήταν μια τεράστια κρεβατοκάμαρα, κοιτίδα της σεξουαλικής επανάστασης. Κοιτάξτε, εγώ την αγαπώ πολύ τη Γαλλία. Και ο Άλκης και ο Αλέξανδρος, τα παιδιά μου, εκεί έχουν γεννηθεί. Έχω σπίτι στη Γαλλία, ακόμα πηγαίνω, είχα δικό μου θέατρο στο Παρίσι, τη μόνη πόλη στον κόσμο όπου κάθε μέρα μπορεί να γίνει κάτι σημαντικό.

    — Έτσι λέτε; Δεν το είδα αυτό όταν πήγα πριν από μερικούς μήνες. Μια πόλη βρόμικη είδα. Ναι, αλλά είναι η μόνη πόλη όπου περπατάς και συναντάς ολοζώντανη την Ιστορία. Οι αιώνες μπερδεύονται. Έλεγε ο Ντεσνός, ένας σουρεαλιστής Γάλλος: «Δεν αγαπώ μόνο τη Γαλλία. Αγαπώ τα σπίτια, τους δρόμους, τα μπαρ της». Ο Δ. Κολλάτος με τον συλλεκτικό δίσκο από την ταινία «Ο Θάνατος του Αλέξανδρου» σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου

    — Ο Ντεσνός υμνούσε, λοιπόν, τα μπαρ της χώρας του και ο Ελύτης τα πελάγη της δικιάς του. Μικρή η διαφορά, δεν βρίσκετε; Ναι, αν υποτεθεί πως στη Γαλλία νιώθεις ελεύθερος. Ερχόταν μια κοπέλα ηθοποιός και της έλεγα: «Πρέπει να δω το σώμα σας». «Να γδυθώ» μου απαντούσε αμέσως! — Γαλλίδα η κοπέλα; Γερμανίδα ήτανε! Έτοιμη να γδυθεί, ενώ εγώ περίμενα φίλους. Δεν ήταν όμως για να δω απλώς εγώ ένα ωραίο γυναικείο σώμα.

    — Ας πάμε πάλι στο «Ένας Έλληνας σήμερα». Μου έριξαν φυλακή, μου έκοψαν τη σκηνή του πέους του νεαρού, ενώ σε μια άλλη σκηνή με γυμνές χορεύτριες ζήτησαν να μπουν λουλούδια στα αιδοία τους. Το μόνο που δεν μας είπαν ήταν πότε θα τα ποτίζουμε (γέλια). Ακούστε τώρα τι μου είχε πει δικαστής στη Θεσσαλονίκη: «Κύριε Κολλάτε, τους ομοφυλόφιλους να τους κοροϊδεύετε σαν να είναι η Φτερού»!
    — Συμβουλή ήταν αυτή δηλαδή; Μάλιστα! Του απάντησα: «Γιατί, κύριε; Ο ομοφυλόφιλος είναι ένας πάρα πολύ ενδιαφέρων έρωτας». «Τι είν’ αυτά που λες;» άρχισε να φωνάζει. «Πέντε μήνες φυλακή!». Δεν με ένοιαξε, την άποψή μου είπα, που την πιστεύω μέχρι σήμερα, όντας ετεροφυλόφιλος.
    — Μα, και στις «Ελιές», μια σειρά διηγημάτων σας, καταπιαστήκατε με την ομοφυλοφιλία. Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, μόνο εσείς και ο Χριστιανόπουλος, ένας στρέιτ και ένας ανοιχτά γκέι ποιητής, έχουν ασχοληθεί σθεναρά με το θέμα σε δύσκολες εποχές. Πράγματι, στις «Ελιές» υπήρχε ένα διήγημά μου για ένα ομοφυλόφιλο αγόρι 17 ετών που το ψώνισε κάποιος. Έλεγε, λοιπόν, το αγόρι: «Δεν μετάνιωσα που τα είπα όλα στον φίλο μου. Μόνο για ένα μετάνιωσα, που δεν πήγα μαζί του». Πήγα να πάρω το βιβλίο μου την πρώτη μέρα που το έβγαλε ο Φέξης και μου είπαν ότι το απέσυρε. Πήγα να πεθάνω! Έτρεξα στον Φέξη και μου είπε ότι το απέσυρε γιατί είχε γίνει μια δίκη για τον Λαπαθιώτη και ο δικαστής τού είπε: «Ομοφυλόφιλοι εκδότες σαν κι εσάς κάνουν κακό» − που ο Φέξης βέβαια δεν ήταν ομοφυλόφιλος. Μου ζήτησε, λοιπόν, ο Φέξης να γράψω ένα άλλο διήγημα, διότι διωκόταν οτιδήποτε ομοφυλοφιλικό κι έτσι εγώ του ‘γραψα το «Αυγό έχει ασβέστιο». Μετά ο θόρυβος κόπασε και το βιβλίο βγήκε κανονικά με την Ουράνη, μια δυνατή προσωπικότητα της Αθήνας, να με στηρίζει πάρα πολύ.


    Το ιδιαίτερα τολμηρό για την εποχή εξώφυλλο του «Ταχυδρόμου» (Αύγουστος 1975) με αφορμή το έργο »Ένας Έλληνας» του Δημήτρη Κολλάτου.

    — Όμως οι «Ελιές» είχαν προβλήματα και στην κινηματογραφική εκδοχή τους. Πενήντα αστυφύλακες είχαν κυκλώσει τον κινηματογράφο και παραφύλαγαν μια κόπια! Για 18 χρόνια η ταινία ήταν λογοκριμένη, η μοναδική ίσως που ασχολήθηκε με το θέμα της καταπίεσης των γυναικών με την παρθενιά και την προίκα. Ήμουν ο μόνος Έλληνας, ο μόνος σκηνοθέτης, ο μόνος πούστης, που ασχολήθηκε τόσο με τη γυναίκα: αυτήν που καταπιέζουν για τα ζητήματα που σας είπα, αυτήν με τη σαρία στην Ελλάδα επίσης − είμαστε η μόνη χώρα που δέχεται τη σαρία, η Τουρκία πια δεν έχει! Σημαίνει ότι έχουμε μουσουλμανική θεοκρατία, εφόσον η Ελληνίδα μουσουλμάνα καταπιέζεται και κανείς δεν τολμά να μιλήσει. Είδατε να γίνεται τίποτα και με τις γυναίκες των προσφύγων που έρχονται εδώ και είναι όλες βιασμένες; Μόνο τσάγια και φιλανθρωπικά γκαλά στήνουν οι άλλες, οι ευυπόληπτες κυρίες, που ασχολούνται μαζί τους!

    ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ___________>

  16. Ο/Η Πορνοθεολόγος λέει:

    _________ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

    http://www.lifo.gr/articles/retronaut_articles/153991

    — Θέλω να μου πείτε τώρα τι αντίκτυπο είχε η λογοκρισία του «Ένας Έλληνας σήμερα» σε όποιο έργο σας ακολούθησε. Είπα στην εισαγγελέα ότι θα ανέβαινα να δω τον Καντιώτη. Πήγαμε μαζί με τον Άρη Σκιαδόπουλο, τον δημοσιογράφο, κι έγινε μια συζήτηση τρομακτική. Ο Καντιώτης ξιφουλκούσε «κατά των πούστηδων». «Να σας πω κάτι για τον Ματθαίο;» τον ρώτησα! «Ο Ματθαίος λέει κάποια στιγμή του Χριστού: «Μπορώ να σας πλησιάσω, Κύριε, με το αγκάθι που έχω στην ψυχή μου;» «Ναι, μπορείς» του απαντάει ο Χριστός. Τι αγκάθι είχε ο Ματθαίος; Μήπως ήταν γυναικάς; Μήπως ήταν κλέφτης;». «Όχι» φωνάζει ο Καντιώτης. «Ε, τότε, μήπως ήταν αδερφή;» Κι αρπάζει τη μαγκούρα κι αρχίζει να με κυνηγάει! Εγώ να τρέχω, πίσω μου ο Καντιώτης και ξοπίσω ο Σκιαδόπουλος να τον πιάσει να μη με σκοτώσει! Το ότι ο Ματθαίος ήταν αδερφή κι ερωτευμένος με τον Χριστό είναι κάτι που υποστηρίζουν αρκετοί Γάλλοι θεωρητικοί. Ο Καντιώτης, επίσης, δεν ήθελε τις σκηνές με γυμνούς άντρες και γυναίκες μαζί. «Έτσι έκαναν μπάνιο παλιά» του έλεγα και αντιπρότεινε την Ιερά Σύνοδο που το ‘χε απαγορεύσει αυτό. «Μα, το 1100 έγινε η Σύνοδος», φώναζα και μου απαντούσε, «Τι με νοιάζει; Δεν έχει αναιρεθεί από τότε!». 13.6.2017 Δημήτρης Ποταμίτης: Έργα και ημέρες μιας μεγάλης μορφής του ελληνικού θεάτρου

    — Δεν ξέρω αν είναι για γέλια ή για κλάματα όλο αυτό που μου διηγείστε. Ποια η διαφορά του δικού σας έργου από τα ανάλογα πορνογραφήματα της εποχής; Το πορνογράφημα δεν έχει κοινωνική υποδομή. Η Ουράνη τα είπε πολύ καλά αναφορικά με αυτό που ρωτάτε. Δεν γίνεται τίποτε απλώς για να προκαλέσω ή να ερεθίσω. Και στις «Ελιές», το 1964, σκοτώνανε, σφάζανε, βιάζανε, αλλά όλο έρωτα κάνανε. Ο έρωτας είναι στοιχείο του Έλληνα και φτάσαμε σήμερα να μη γαμάμε. Ντροπή μας που δεν είμαστε πια ερωτικός λαός! Δεν κοιτάμε τη γυναίκα ή τον άντρα καταπώς το προτιμά ο καθένας. Μόνο ο άντρας έχει ερωτική ζωή σήμερα και γι’ αυτό, στην ηλικία που είμαστε, έχουμε γκόμενες. Οι νέοι βαριούνται!

    — Γεγονός είναι ωστόσο πως, παρά τις διώξεις για εκείνο το πρώτο θεατρικό, δεν κάτσατε στ’ αυγά σας στη συνέχεια. Έφυγα στη Γαλλία και συνέχισα εκεί να κάνω θέατρο. Το ’80 γύρισα στην Ελλάδα και ανέβασα τον «Άγιο Πρεβέζης». Συνάντησα τον μεγαλοπαραγωγό, τον Λιβαδά, και του είπα ότι είχα ένα σενάριο που ήθελα να το κάνω θεατρικό, γιατί κανείς δεν μου έδινε λεφτά για ταινία. Σημειωτέον, ο Λεφάκης, ο κινηματογραφικός παραγωγός, είχε βγάλει πιστόλι για να με διώξει. Επέμενα εγώ, «δεν είναι καθόλου εμπορικό, δεν το θέλω» φώναζε αυτός! Ο Λιβαδάς, λοιπόν, με παρότρυνε να πάρω τον Φυσσούν για τον κεντρικό ρόλο, μια και στην παράστασή του που «έτρεχε» μετά βίας μάζευε πέντε ανθρώπους. «Ή θα πας με τον Κολλάτο ή θα μπεις φυλακή επειδή χρωστάς» του μήνυσε ο Λιβαδάς μεταξύ αστείου και σοβαρού και ο Φυσσούν δέχτηκε. Σε 50 μέρες κάναμε 50.000 εισιτήρια σε ένα θέατρο εξακοσίων θέσεων!


    Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος και ο πρωταγωνιστής του, Πέτρος Φυσσούν, στον θεατρικό «Άγιο Πρεβέζης» (1980)


    Ο Άγιος Πρεβέζης του Δημήτρη Κολλάτου

    — Ορμώμενος από τι κάνατε την παράσταση αυτή; Να που το αστυνομικό δελτίο γέννησε την πιο καλτ ελληνική παράσταση της δεκαετίας του 1980. Το έψαξα το σκάνδαλο με τον Πρεβέζης. Ο πρώτος που είχε μιλήσει ήταν ο Τσαρουχάς, ο δημοσιογράφος. Πήγα ο ίδιος στην Πρέβεζα και είδα τον δεσπότη σε όλη του τη δράση: έκλεβε εικόνες, είχε αναμειχθεί σε αρχαιοκαπηλίες, άλλαζε διαθήκες, είχε έντονη ερωτική ζωή, μέχρι και για φόνο τον είχαν κατηγορήσει. Μου έκαναν μήνυση όλοι οι σύλλογοι της Πρέβεζας, αφού τους κατηγόρησα ανοιχτά ότι ήταν συνένοχοι. Ευτυχώς, έκαναν μήνυση και στην «Ελευθεροτυπία» που με είχε δημοσιεύσει, οπότε απέσυραν τις μηνύσεις τους. Είναι γνωστό ότι στην Πρέβεζα τότε κυριαρχούσαν ο δεσπότης κι ένας εφοπλιστής-έμπορος ναρκωτικών, που τον πιάσανε.

    — Κάνατε, δηλαδή, κανονική έρευνα πριν γραφτεί το έργο. Ακριβώς, λειτούργησα κάπως σαν ντέτεκτιβ. Είχα μαζί μου κι έναν ηθοποιό, τον Πάνο Νικολαΐδη, με τον οποίο μαζεύαμε τις μαρτυρίες των ανθρώπων. Όλοι πίστευαν πως το έργο θα πήγαινε άπατο, καθώς δημοσιογραφικά το θέμα είχε τελειώσει. Είναι άλλο πράγμα η δημοσιογραφία και άλλο το θέατρο. Ο Καρατζαφέρης, ας πούμε, μετά τους δικούς μου «Εφοπλιστές», ανέβασε τους δικούς του με άλλο τίτλο, που δεν πήγαν καλά. Ο πρωταγωνιστής Φυσσούν ήταν ερωτικός, αλλά και σκληρός άνθρωπος! Είχε όλα τα στοιχεία του Πρεβέζης, συν του ότι ήταν καλός και έξυπνος. Τι λυπηρό που πρόσφατα στην κηδεία του ήμασταν μόνο εγώ, η Φόνσου και άλλα τέσσερα-πέντε άτομα. Μόνος του κηδεύτηκε. Τρομακτικό!

    — Ήταν όμως σχεδόν τρομακτική και η απήχηση του έργου! Μου έλεγε ο Φυσσούν πως είχαν σηκώσει στα χέρια την ταμία, άφησε αυτή το ταμείο να πέσει, άνοιξε κι έγινε μπάχαλο! Μετά τσακωθήκαμε με τον Φυσσούν, διότι στη δίκη που διήρκεσε πενήντα μέρες εκείνος μαζί με τον δικηγόρο τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο τα βρήκαν με τους δικαστές. Μου επέβαλαν να φορέσω κιλότα στην παπαδιά, λες και όλη η φασαρία είχε γίνει για το μουνί της παπαδιάς, με το συμπάθιο. Στο επίκεντρο ήταν όμως η Εκκλησία, αυτοί είναι οι πρόστυχοι και οι διεφθαρμένοι. Με είχε ενοχλήσει πολύ στον Πρεβέζης που ικανοποιούσε τις ορέξεις του με τις γυναίκες των υφισταμένων του. Το θεωρούσα τερατώδες! Στη δίκη με στήριξε ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ!


    Δύο μηνυτήριες αναφορές από την Εκκλησία, μέσω του δικηγόρου Βασίλη Χατζησταυρόπουλου, στον Εισαγγελέα προκειμένου να μην παιζόταν το έργο «Ένας Έλληνας σήμερα» (1975) του Δημήτρη Κολλάτου σε θέατρα της Θεσσαλονίκης

    — Με τη Μελίνα επικεφαλής, φαντάζομαι. Η Μελίνα με αγαπούσε, με ήξερε από μικρό παιδί. Μου είχε προτείνει να κάνουμε έρωτα, αλλά της είπα «όχι», καθώς δεν μου αρέσει να μου το προτείνουν, θέλω εγώ μόνο να το προτείνω αυτό. Αρνήθηκα, λοιπόν, να συνεχιστεί η παράσταση με κιλότα στην παπαδιά, όπως συνέχισε να το παίζει ο Φυσσούν, και τον πήγα εγώ εκ νέου στα δικαστήρια. Ο Γιαννόπουλος είχε βάλει να παρακολουθούν το τηλέφωνό μου ώστε να με δικάσει εν συνεχεία το Σωματείο των Ηθοποιών. Επειδή εγώ τότε είχα πολλές γκόμενες, μου τηλεφωνούσε η άλλη: «Να έρθω να σου κάνω ένα τσιμπούκι;». Όταν μετά έγινε η ακρόαση μεταξύ των ηθοποιών, συνέβη το εξής αστείο. Πετάχτηκε ο Καζάκος και είπε: «Κλείστε την κασέτα, ρε παιδιά, έχουμε καυλώσει όλοι εδώ μέσα» (γέλια). Έτσι, ουσιαστικά, δεν δέχτηκαν τη δίωξη σε έναν σκηνοθέτη. Τη δίκη κατά του Λιβαδά και του Γιαννόπουλου την κέρδισα με δικηγόρο τον Λυκουρέζο και μοναδική μάρτυρα την Ελένη Βέλτσου. Παρά το ότι ο Σεραφείμ είχε κάνει ασφαλιστικά μέτρα στην παράσταση, αυτή συνεχιζόταν, αφού ο Γιαννόπουλος προετοιμαζόταν για βουλευτής και έκανε ό,τι ήθελε! Θέλω να ζήσω, μου αρέσει η ζωή, αλλά δεν πρόκειται να την τσιγκουνευτώ. Θέλω να ζήσω ελεύθερος υπό τις συνθήκες που ορίζω. Ποτέ δεν έσκυψα εγώ το κεφάλι και γι’ αυτό μπορώ να ερωτεύομαι ακόμα, αυτό να κρατήσετε.

    — Είμαι περίεργος να μου πείτε πώς καταφέρατε να εντάξετε γυμνό και στους «Εφοπλιστές» που ακολούθησαν. Στους «Εφοπλιστές» είχα τσακωθεί με τον επιχειρηματία για το ποσοστό μου. Μου έδινε 10% κι εγώ ήθελα 14-15%. «Τόσα δεν παίρνει ούτε ο Ψαθάς» μου έλεγε. «Ζει ο Ψαθάς;» τον ρώτησα. «Όχι» μου απαντάει. «Ε, πώς να ζει με τέτοια ποσοστά που έπαιρνε;». Την παραγωγή αυτή την είχα επωμιστεί εγώ. Πήγαμε να στήσουμε τα σκηνικά με τον Νίκο Ζερβό και ξαφνικά μας την πέφτουν τύποι με πολυβόλα! Έρχονται οι δικαστές και μας λένε: «Δεν μας νοιάζουν οι εφοπλιστές, αλλά αν τα βάλεις με τη Δικαιοσύνη, θα το κατεβάσουμε το έργο». Ένας δικαστής, ο Αλεξάς, που έπαιζε κιόλας στην παράσταση, πήγε και τους είπε: «Πώς να το κατεβάσετε, ρε παιδιά; Εγώ έχω ωραίο ρόλο» (γέλια). Στους «Εφοπλιστές» είχα πάλι γυμνό και νεκροφιλικές αναφορές. Παρουσίαζα τη νεκρή Νιάρχου κι όταν το παίζαμε τον χειμώνα στο Βρετάνια, η ηθοποιός είχε πολύ ωραίο ποπό. Έσκυβε, και καλά, ως πτώμα και σηκωνόταν όλη η πλατεία να τη δει, ένα μεγάλο «ουουουου» άκουγες! Τα πολλά λεφτά μού τα έφεραν οι «Εφοπλιστές», απ’ αυτό το έργο ζω ακόμα. Φανταστείτε ότι είχα ασφαλίσει όλους τους ηθοποιούς και τους έδινα πριμ χωρίς λόγο. Πήγαμε και επαρχία, σε ολόκληρη την Ελλάδα, ξεπερνώντας σε εισιτήρια μέχρι και τη Βουγιουκλάκη. Είχα το θάρρος να πάμε στην Κρήτη, όπου παρουσίαζα ομοφυλόφιλο τον Βαρδινογιάννη, με αποτέλεσμα να μου φωνάξουν οι Κρητικοί: «Τη βράκα να τη σέβεσαι, Κολλάτε!». Ξέρετε τι απάντησα; «Να τη σέβεστε εσείς, που σας δίνει τα μισά λεφτά προεκλογικά και τα άλλα μισά μετά, αφού τον έχετε ψηφίσει. Μην τον βγάλετε βουλευτή κι εγώ θα το κόψω». Δεν τον έβγαλαν τελικά! Σε μια άλλη παράσταση είχαν πλακώσει οι λιμενικοί, καθώς παρουσίαζα έναν λιμενικό να μιλάει στο τηλέφωνο: «Μάλιστα, κύριε Λάτση, μάλιστα» έλεγε και ξανάλεγε, μέχρι που το κεφάλι του ακουμπούσε στο πάτωμα! Έφαγα και ξύλο γι’ αυτή την παράσταση, έβαλαν και με δείρανε. Φοβήθηκα πολύ, αλλά το μήνυμά μου ήταν ένα: «Σκοτώστε με, εγώ δεν κόβω τίποτα»!

    — Γιατί πιστεύετε ότι σας πολέμησαν τόσο πολύ; Τους ενοχλούσαν τα γυμνά μου, η επαφή τους με τον κόσμο. Να μια αιτία συμφώνως με το αντικείμενο της συζήτησης μας, διότι τα αίτια φυσικά ήταν βαθύτερα. Σάμπως σήμερα δεν με πολεμάνε που παρουσιάζω τον Ερντογάν ως αδελφή ψυχή του Χίτλερ; Υπάρχει κανείς που να μην παραδέχεται τον Ερντογάν ως δικτάτορα; Τι το παράξενο είπα δηλαδή εγώ και ήρθαν τις προάλλες να με συλλάβουν δεκατρείς αστυφύλακες; «Ρε παιδιά, σαν πολλοί δεν είστε;» τους ρώτησα κατευθείαν.


    — Ίσως είναι ο τρόπος της διαμαρτυρίας σας κάπως, ας πούμε, χοντροκομμένος. Αλλάζει το γεγονός πως η εξουσία είναι γελοία; Εδώ πέρα φοβόμαστε και μισούμε ο ένας τον άλλον. Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί με τον τρόπο του για να αντιδράσει απέναντι στην κοινωνική αδικία και στην ασχήμια. — Πώς είχατε δει τα σοφτ πορνό του Όμηρου Ευστρατιάδη; Με τον Ευστρατιάδη είμαστε φίλοι, αλλά το πορνό ουδέποτε με ενδιέφερε. Είμαι πολύ συντηρητικός κατά βάθος. Στα γυμνά με τη γυναίκα μου έπαιζα πάντα εγώ, δεν θα άφηνα να την αγγίξει άλλος άντρας. Ακόμα και με τη Φανί Αρντάν, που υπήρξαμε ζευγάρι ενόσω ήμουν παντρεμένος με τη γυναίκα μου, ήλεγχα τη ζωή της. Ήμουν πολύ ζηλιάρης. 22.11.2015 Οι 10 ακριβότεροι ελληνικοί δίσκοι στην εποχή της «κρίσης» — Το γυμνό, πάντως, στο θεατρικό-φιλμικό σύμπαν του Κολλάτου έφτασε στο απόγειό του με τον «Μαρκήσιο ντε Σαντ» το 1985. Στο έργο αυτό με στήριξαν πολύ ο Μίνως Αργυράκης, η «Ελευθεροτυπία» και το «Έθνος». Ο Αργυράκης έφτιαξε πολλά σκίτσα για την έκδοσή του σε βιβλίο. Έγινε πάλι χαμός! Στην Αθήνα ήταν πατείς με πατώ σε το θέατρο, αλλά όταν βγήκαμε επαρχία, με συνέλαβαν στην Κέρκυρα. Υπήρχε ένας παπάς γαλονάς εκεί που έδωσε εντολή στους παπάδες να πλακώσουν στις μπουνιές τους αστυφύλακες. Αυτοί πάλι δεν το περίμεναν και η φάση μετατράπηκε σε ρινγκ. Πού να χτυπήσουν οι μπάτσοι τους παπάδες; Τους παρακολουθούσα κι είχα πεθάνει στα γέλια! Έρχεται αυτός ο παπάς και μου λέει: «Πόσα λεφτά θες, Κολλάτε, για να φύγεις;». Απάντησα: «Δεν θέλω τίποτα, πουτάνα είμαι;». Ο εισαγγελέας, απ’ την άλλη, δεν την κατέβασε την παράσταση, προς τιμήν του. Με ξανασυνέλαβαν όμως στη Λάρισα. Το χειρότερο κρατητήριο της Ελλάδας ήταν στη Λάρισα! Τους έλεγα «Καλά, ρε σεις, είστε γεμάτοι ξενυχτάδικα και τσοντάδικα, εγώ σας πείραξα;» και τι απαντούσαν; «Αυτά είναι η παράδοσή μας, εσύ δεν έχεις θέση»! Άλλη μια σύλληψή μου έγινε στον Βόλο!

    — Παράσταση και σύλληψη. Ήταν για να το απολαμβάνει κανείς! Μα, ναι. Αφού τους φώναζα: «Για καρδινάλιους μιλάει το έργο» και οι παπάδες απαντούσαν: «Το ίδιο κάνει, οι καρδινάλιοι είναι οι δικοί μας δεσποτάδες»! Στον «Ντε Σαντ» είχα βάλει γυμνό τον Τάκη Λουκάτο, έναν καλό ηθοποιό και πολύ ωραίο παιδί. Πάλι, όμως, η απήχηση των έργων σας δεν βασιζόταν τόσο στο «πιπεράτο», ούτως ώστε κάπου να χάνεται ο στόχος σας; Βεβαίως, βεβαίως, δεν το αρνούμαι. Ο κόσμος, όμως, παρ’ ότι τον αγαπάει τον παπά και την Εκκλησία, ήξερε ότι λέω αλήθεια. Το κείμενο ήταν καλογραμμένο και ο Φυσσούν εξαιρετικός, για να ξαναπάμε στον «Πρεβέζης», που δημιούργησε σάλο. Και να ξέρετε, ποτέ δεν μάσησα τα λόγια μου, πάντα, ό,τι ήθελα, το έλεγα χωρίς να σκέφτομαι το κόστος! Σε μια συνέντευξή μου κάποτε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είχα αφηγηθεί πώς μου είχε κάνει ερωτική πρόταση ο Μάνος Χατζιδάκις και σηκώθηκε ο Γιάνναρης να με προγκήξει. «Ξέρεις για ποιον είχε πει ο Χατζιδάκις ότι ήταν ο πρώτος δραματουργός στο ελληνικό σινεμά; Για μένα το ‘χε πει! Βούλωσ’ το, λοιπόν!»


    Το εξώφυλλο της α’ έκδοσης του βιβλίου με το θεατρικό έργο του Δημήτρη Κολλάτου «Σόδομα και Γόμορα του Μαρκησίου Ντε Σαντ» (1985). Την έκδοση κοσμούσαν σκίτσα του Μίνου Αργυράκη και παλιές γκραβούρες.

    — Ισχύει αυτό με τον Χατζιδάκι, όχι για την ερωτική πρόταση, αλλά για τα εύσημά του προς το πρόσωπό σας με αφορμή την ταινία «Ο θάνατος του Αλέξανδρου» το 1966. Με τον Χατζιδάκι βλεπόμασταν συχνά στο Παρίσι. Πηγαίναμε από καφέ σε καφέ γιατί έπρεπε να κλείσουν και μας έδιωχναν. Γράφω τώρα ένα βιβλίο για τους Γάλλους σουρεαλιστές και αναφέρω πως αυτό που έκανε ο Χατζιδάκις στο Παρίσι ήταν το ίδιο που έκανε ο Ελιάρ και η παρέα του. Τον «Θάνατο του Αλέξανδρου» τον είχαν παρουσιάσει ως μια ταινία του φεστιβάλ, αλλά στην πραγματικότητα ήταν Η ταινία του φεστιβάλ! Μάλιστα, την επόμενη μέρα, το «Μέχρι το πλοίο» του Αλέξη Δαμιανού, που ήταν πολύ καλή ταινία, δεν είχε καθόλου κριτικές. Η δικιά μου ταινία, βέβαια, απαγορεύτηκε, όπως και οι «Ελιές». Ενοχλούσα! Δεν έχω πάρει ποτέ λεφτά από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το τονίζω αυτό! Κι εκεί βρέθηκε ο Χατζιδάκις στην επιτροπή και δήλωσε φαν της ταινίας με τα πιο κολακευτικά σχόλια. — Προσωπικά, εκτιμώ το ότι κάνατε ταινία για τον αυτισμό, ένα προσωπικό σας βίωμα. Καταπιαστήκατε με βαριά θέματα και ο Έλληνας, ξέρετε, θέλει την ανώδυνη ψυχαγωγία του. Μα, ακριβώς επειδή είμαστε Έλληνες λυτρωνόμαστε μέσα από τον πόνο του άλλου. Είχαμε τον Αριστοφάνη, αλλά με τις τραγωδίες εκφραζόμασταν δραματουργικά. Είναι ντροπή να λέμε: «Πάμε να δούμε τη σαχλαμάρα για να περάσουμε καλά», δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Λυτρώνεσαι άμα δεις τον πόνο του συνανθρώπου σου, βλέπεις τον κόσμο καλύτερο! Ιούνιος 1992, ο Κολλάτος διώκεται αυτή τη φορά για τον «Αριστοφάνη» του ή όπως αναγράφεται με γλαφυρότητα «Μήνυσαν τον Κολλάτο κατά το έθιμο…» — Τι βλέπω εδώ, στο γραφείο σας; Σαν ερωτική επιστολή μοιάζει… Είναι ερωτική επιστολή. Ετοιμάζω βιβλίο με όλες τις ερωτικές επιστολές που έστελνα σε γυναίκες από τη δεκαετία του 1960 μέχρι το 2014. Εγώ ακόμα ερωτεύομαι, σκαρφαλώνω στα σπίτια. Στα 75 μου πήδαγα τοίχους. Τώρα που πήγα 80 θα το καταργήσω, γιατί όποιος ακούει ότι είσαι 80, σε αντιμετωπίζει σαν γέρο. Θα λέω ότι έγινα 70! — Μου θυμίζετε τον Δήμο Θέο στη σχολή κινηματογράφου. «Πόσων ετών είσαι, Δήμο;» τον ρωτούσαμε κι έλεγε 60, ενώ ήταν 58. «Δεν βαριέσαι», μας εξηγούσε, «δεν υπάρχει 56 και 58, λες 60 και καθάρισες». (γέλια) Καλά έλεγε ο Δήμος! Εγώ πάλι θα λέω: «Κακώς είπα 80, έγινα 70 κι όποιος μου φέρεται σαν σε ογδοντάρη θα τρώει delete»! Εγώ πιστεύω ακόμα στον έρωτα. Υπάρχουν γυναίκες που λένε «Σε μισώ». Πώς με μισείς, μωρή πουτάνα, αφού μέχρι πρότινος μ’ αγαπούσες; Ο έρωτας δεν είναι σαν το ηλεκτρικό που γυρνάς έναν διακόπτη και το κλείνεις. Ο έρωτας θέλει δουλειά για να σβήσει. — Μήπως αναφέρονται στο συναίσθημα και όχι στο σαρκικό στοιχείο; Και το συναίσθημα δεν αλλάζει! Το σαρκικό στοιχείο μπορεί να εκλείψει, να μη σου σηκώνεται, η ψυχή όμως; Δεν είναι ωραίο να σβήνει ένας έρωτας ακαριαία, σε διαλύει. Ο έρωτας είναι ο μεγαλύτερος θεός και πρέπει να απορροφάται από τον οργανισμό.

    — Έρωτας, λογοκρισία, μαχητικότητα, γυμνά κορμιά, θέατρο, σινεμά. Έχετε μια πλήρη ζωή, κ. Κολλάτε, και μ’ αυτό θέλω να κλείσουμε. Θέλω να ζήσω, μου αρέσει η ζωή, αλλά δεν πρόκειται να την τσιγκουνευτώ. Θέλω να ζήσω ελεύθερος υπό τις συνθήκες που ορίζω. Ποτέ δεν έσκυψα εγώ το κεφάλι και γι’ αυτό μπορώ να ερωτεύομαι ακόμα, αυτό να κρατήσετε.

    * Ένα απόσπασμα από την ανέκδοτη ερωτική επιστολή του Δημήτρη Κολλάτου «Η πρώτη μετά από χρόνια (Απρίλης 2014)» … Χάσαμε τα θνητά σώματά μας. Όμως η αίσθηση της κοινής μας παρουσίας, χωρίς συγκεκριμένο χώρο, πέρα από τους περιορισμούς του χρόνου, ήταν έντονη. Έκλεισα τα μάτια. Σιγά-σιγά γύρισα στη γη. Η ψυχή στο σώμα μου. Σε έψαξα με το χέρι μου. Άνοιξα φοβισμένος τα μάτια. Δεν ήσουνα δίπλα μου. Όταν σου διηγήθηκα, την άλλη μέρα που ήρθες βιαστικά για να φύγεις ξανά, την εμπειρία μας, ναι, Μας. Αυτή την ξεχωριστή ερωτική επαφή. Με ρώτησες αν την «έπαιξα» μετά; Μου ήρθε να βάλω τα κλάματα. Πώς μπόρεσες να σκεφτείς κάτι τέτοιο; Έμεινα ώρες σε αυτή την Τρίτη Διάσταση. Σε ένιωσα, αδύναμος να αντιδράσω που έφυγες χωρίς θόρυβο, σαν κλέφτρα. Από τότε έχω να σε δω, να σε ακούσω. Έκλεισες το τηλέφωνο, κρύφτηκες. Ελπίζω να είσαι καλά. Σ’ αγαπώ…


    Τον Ιανουάριο του 1984 ακόμη ένα έργο του Δημήτρη Κολλάτου, «Οι Γιατροί» (με υπότιτλο «Δολοφόνοι με άσπρες μπλούζες;»), προκαλεί την οργή αρχικώς των ιατρικών συλλόγων και κατόπιν του Εισαγγελέα. Ο δημιουργός κυκλοφόρησε, εν είδει flyer της εποχής, κριτικές για το έργο μαζί με ένα δικό του μήνυμα προς τους πολίτες.

  17. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:


    Στην τελετή με τον σκελετό συμπρωταγωνιστεί και ο Πρεβέζης


    https://lh3.googleusercontent.com/proxy/eTQyXQqe0xANGiHpTKZW3PXwtNaqwgpARUSI-jJMPstojsBTvB_tiHNmmw5L6onDWUr3XJslBpJRAAZ_3w9aH_TSJm8mOy9EQeAsW5bzFcJ4-SIKn0Wg263P=s0-d

    http://rethemnosnews.gr/2015/08/%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7-%CF%83%CF%84%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%B2%CE%AD%CE%B6%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%BB%CE%B7-%CF%83/

    Μνήμη Στυλιανού Πρεβέζης του Μανόλη Σκαρσούλη

    Πέμπτη 06th, Αύγουστος 2015 / 11:00

    Οι φωτογραφίες έδειχναν τον μητροπολίτη γυμνό από τη μέση και κάτω και δίπλα του μια ολόγυμνη στρουμπουλή μελαχρινή γυναίκα. Ο υπουργός Παιδείας κοίταξε προσεκτικά τις δυο φωτογραφίες. Ξαναδιάβασε το σημείωμα: «Αυτά είναι τα αίσχη του μητροπολίτη Πρεβέζης, κύριε υπουργέ». Έκρυψε τον φάκελο και το σημείωμα στο συρτάρι του και έστειλε στην Εγκληματολογική Υπηρεσία τις φωτογραφίες για να διαπιστωθεί η γνησιότητά τους. Έτσι άρχισε η περιπέτεια του μητροπολίτη Πρεβέζης κ. Στυλιανού Κορνάρου που τέλειωσε προ ημερών με την απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου να τον κηρύξει έκπτωτο.

    Σαράντα δύο ολόκληρα χρόνια υπηρετούσε την Εκκλησία ο Πρεβέζης. Στα 66 του χρόνια γίνεται πέτρα σκανδάλου και ήρωας μιας ιστορίας σεξ που απετέλεσε θέμα και για τις εφημερίδες του εξωτερικού.

    Σείστηκε ο Παντοκράτορας Πρεβέζης από την ερωτική ζωή του μητροπολίτη που θα έμενε μυστική αν ο έμπιστος, ο βοηθός και σοφέρ του Στυλιανού, ιερέας Κασκάνης, δεν αποφάσιζε μια μέρα να βγάλει λεφτά εκβιάζοντας τον. Τον Ιανουάριο του 1976 του στέλνει την πρώτη επιστολή:

    «Σεβασμιώτατε, τα σέβη μου… Να μου δώσετε εφ’ άπαξ 300.000 δραχμές και εν συνεχεία θα μου δίνετε 10.000 δραχμές τον μήνα εφ’ όρου ζωής και των οποίων η πρώτη δόση θ’ αρχίσει από 1ης Μαρτίου 1976. Νομίζω ότι σας συμφέρει αυτή η λύση. Άλλωστε αυτές τις 10.000 δραχμές μηνιαίως θα τις πληρώνετε αν δεν συμφωνήσουμε και καταθέσω αίτηση διαζυγίου. Αν πάλι συμφωνείτε με όσα σας γράφω, περιμένω την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου ώρα 10-11 πρωινή να μου στείλετε στο σπίτι μου, με ταξί όμως και όχι με κανέναν άλλο, τον φάκελο με τις 300.000 δρχ. και την υπόσχεση για τις 10.000 δρχ. μηνιαίως ότε εγώ θα αποσύρω κάθε άλλη απαίτηση υποσχόμενος πλέον αφοσίωση σε σας… Αν πάλι δεν συμφωνείτε, να είστε βέβαιος ότι ως τις 10 Φεβρουαρίου θα παραδώσω τα στοιχεία στην Ιερά Σύνοδο αφού πρώτα εισπράξω από άλλον τα χρήματα… Με σεβασμό, ιερεύς Κασκάνης».

    Και ποια ήταν η γυναίκα στη ζωή του μητροπολίτη; Η ίδια η παπαδιά, η γυναίκα του Κασκάνη!

    Ο Πρεβέζης διηγείται τη συνέχεια της ιστορίας:

    – Τον εκάλεσα και του συνέστησα να σταματήσει την εκβιαστική τακτική του. Τίποτε εκείνος. «Βρε καλέ μου, δεν βγαίνει τίποτε μ’ αυτό που κάνεις. Γιατί από μένα δεν πρόκειται να πάρεις δεκάρα». Τον χαβά του εκείνος. Μου έστειλε άλλες τέσσερις επιστολές. Μου έγραφε σας λέω συχνά – με το ίδιο αντικείμενο πάντα. Καθαρός εκβιασμός, σας λέω. Αναγκάστηκα και γω να διατάξω ανακρίσεις και το πόρισμά τους να το θέσω υπ’ όψη της Ιεράς Συνόδου.

    Όταν είδε εκείνος ότι ο εκβιασμός του δεν έπιασε και ότι η υπόθεση του πήγε πολύ μακριά – στη Σύνοδο – πέταξε τα ράσα.

    Μερικούς μήνες αργότερα ανέλαβε δράση η… παπαδιά. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1976 γράφει στον μητροπολίτη:

    «Άγιε Δέσποτα, σας έστειλα άλλα δύο γράμματα και δεν έλαβα καμία απάντηση. Φαίνεται θα το πήρες στα αστεία εγώ δεν αστειεύομαι. Έχω έτερο γράμμα αντίγραφο του οποίου σας στέλνω, για τη γνωστή μου εφημερίδα το οποίο θα στείλω αν μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου δεν μου στείλεις διακόσιες χιλιάδες (200.000), μάλιστα 200.000, γιατί έχω και εγώ ανάγκες και γιατί θέλω να δε εκδικηθώ για το κακό που μου έκανες.

    Φωτεινή»

    Στην επιστολή αυτή η Φωτεινή έγραφε πως έχει άσεμνες φωτογραφίες του μητροπολίτη και μαγνητοταινίες με «αισχρά και βρωμερά λόγια». Δεν ανέφερε όμως πουθενά ότι «παρτεναίρ» του Πρεβέζης ήταν η ίδια… Αλλά και πάλι ο μητροπολίτης δεν υπέκυψε στον εκβιασμό.

    Είναι συκοφαντίες

    Μετά τις πρώτες διαπιστώσεις, ο υπουργός Παιδείας κ. Βαρβιτσιώτης έστειλε τις φωτογραφίες μαζί με τις καταγγελίες στον αρχιεπίσκοπο κ. Σεραφείμ, για να τις εξετάσει και να επιληφθεί της υποθέσεως «λόγω αρμοδιότητος».

    Μόλις ο αρχιεπίσκοπος παρέλαβε το επίμαχο υλικό «ζεματίσθηκε». Δεν ήξερε τι να κάνει. Ο μητροπολίτης Πρεβέζης ήταν κιόλας συνοδικός. Τον κάλεσε στο γραφείο του και μπροστά στον τότε γενικό διευθυντή Θρησκευμάτων καθηγητή κ. Βλάσιο Φειδά του έδειξε τις φωτογραφίες. Ο Πρεβέζης με πολλή σιγουριά δήλωσε ότι είναι ψεύτικες κι ότι κατασκευάστηκαν για να τον συκοφαντήσουν. Διάβασε τις κατηγορίες του Σταύρου Κασκάνη, που στο μεταξύ δεν ήταν παπάς, και είχε αυτοαποσχηματισθεί, και δήλωσε ξανά ότι όλα ήσαν συκοφαντικά.

    – Πρόκειται για γνωστό κατήγορό μου, που διαδίδει ψεύδη είπε.

    Ήταν Μάρτιος 1978.

    Στο μεταξύ, στην Πρέβεζα και στην Αθήνα, στα γραφεία εφημερίδων, στη Σύνοδο και το Υπουργείο Παιδείας κυκλοφορούσαν διάφορα ανώνυμα λεβελογράμματα εναντίον του Πρεβέζης που έθεταν το ερώτημα:

    – Γιατί δεν προωθείται η καταγγελία που υπάρχει σε βάρος του Πρεβέζης. Γιατί ο αρχιεπίσκοπος τον κάλυπτε; Γιατί ο υπουργός Παιδείας δεν πίεζε την κατάσταση;

    Οπωσδήποτε πίσω από τον Κασκάνη κρυβόταν κάποια ομάδα ανθρώπων που ήθελε να εκθέσει τον Πρεβέζης. Αλλά οι καταγγελίες συνεχιζόντουσαν.

    Η Σύνοδος φλέγεται

    Ο αρχιεπίσκοπος βρέθηκε και πάλι σε δύσκολη θέση. Ζήτησε από τον Πρεβέζης να ξεκαθαρίσει την υπόθεση. Το ίδιο ζήτησε και ο υπουργός Παιδείας. Και πάλι ο Πρεβέζης δήλωσε:

    – Κάνετε ό,τι θέλετε. Θα αποδείξω την αθωότητά μου…

    Μπροστά σ’ αυτή την τόση σιγουριά όλοι κλονίζονται.

    Για μια ακόμη φορά γίνεται προσπάθεια να πεισθεί ο ηλικίας 67 χρονών μητροπολίτης Πρεβέζης κ. Στυλιανός να παραιτηθεί πριν ξεσπάσει θόρυβος.

    Διαδίδεται παράλληλα πως σύντομα θα φύγει για λόγους υγείας. Ήδη υπηρετεί στις τάξεις της Εκκλησίας επί 42 χρόνια, αλλά, όπως λένε οι φήμες, θέλει να αφήσει δικό του άνθρωπο στην Πρέβεζα.

    Έτσι από τον Μάρτη μέχρι τον Αύγουστο περνά ένα διάστημα αναμονής και διαπραγματεύσεων. Ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ μετρά το σκάνδαλο που θα ξεσπάσει αν οι φωτογραφίες βγουν στη δημοσιότητα πριν επέμβει η εκκλησιαστική δικαιοσύνη. Αυτό αφήνεται να εννοηθεί στις ανώνυμες καταγγελίες, που κατά βάσιμες υποψίες προέρχονται από ιερωνυμικούς κύκλους, πρώην συνεργάτες της επταετίας και σκληρούς πυρήνες της «καθάρσεως». Μ’ αυτό το πρόσχημα εξοντώνουν κάθε εχθρό της δικής του εκκλησιαστικής φατρίας.

    Μιας φατρίας που λίγους μήνες πριν υπηρετούσε ο Πρεβέζης, αλλά μετά εγκατέλειψε και συνεργάσθηκε με τον αρχιεπίσκοπο κ. Σεραφείμ. Στις 31 Αυγούστου 1978, τελευταία συνοδική συνεδρίαση, ο αρχιεπίσκοπος ανοίγει το φάκελο Πρεβέζης και ανακοινώνει στη Σύνοδο ότι ο υπουργός Παιδείας του έστειλε σε βάρος του Πρεβέζης φωτογραφίες και καταγγελίες ότι διατηρούσε σχέσεις με γυναίκες.

    Η πληροφορία σκάει σαν βόμβα.

    Η αίθουσα της Συνόδου φλέγεται. Οι συνοδικοί δείχνουν έκπληξη. Ο Πρεβέζης διαψεύδει τον κατήγορό του. Ύστερα βγαίνει από την αίθουσα για να συζητηθεί η περίπτωσή του.

    Έτσι:

    Παραπέμπεται στα εκκλησιαστικά δικαστήρια, προκειμένου να διερευνηθεί η υπόθεση.
    Την επόμενη μέρα, την 1η Σεπτεμβρίου 1978, η εφημερίδα «Απογευματινή» με οκτάστηλο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι ο μητροπολίτης Πρεβέζης κ. Στυλιανός καταγγέλθηκε στη Σύνοδο για παράνομες σχέσεις που διατηρούσε με γυναίκες. Γίνονται αποκαλύψεις για τις φωτογραφίες και το ρεπορτάζ εξιστορούσε τα καθέκαστα. Η υπόθεση παίρνει έκταση. Από τις 2 Σεπτεμβρίου και επί ένα ακόμα μήνα απασχολεί τις πρώτες σελίδες όλων των αθηναϊκών εφημερίδων. Περνά στις εφημερίδες ολόκληρου του κόσμου με πικρούς τίτλους και πορνογραφικές περιγραφές.

    Έτσι η κοινή γνώμη πληροφορείται τις σχέσεις και τις δραστηριότητες του μητροπολίτη στην Πρέβεζα, τα τελευταία 23 χρόνια όπου υπηρετούσε εκεί.

    Μένει το ερωτηματικό της φωτογραφίας. Η γυμνή γυναίκα δεν βρίσκεται, αλλά στο πόρισμα των ανακρίσεων ο μητροπολίτης Μυτιλήνης κ. Ιάκωβος αναφέρει:

    – Όπως μου εξομολογήθηκε, χωρίς όμως να το καταθέσει ενόρκως, η γυναίκα της φωτογραφίας είναι η σύζυγος του κατήγορου, η Φωτεινή Κασκάνη. Η παπαδιά.

    Ο μητροπολίτης Πρεβέζης παίρνει άδεια για λόγους υγείας. Δεν ξαναπηγαίνει στην έδρα του μέχρι πριν λίγε μέρες, που εκδίδεται και τον κηρύσσει έκπτωτο. Ήταν μοιραίο ο γηραιός μητροπολίτης να μην ξαναδεί την έδρα του μετά την ημέρα των αποκαλύψεων.

    Στις ανακρίσεις που γίνονται επί δύο μήνες, δεκάδες κάτοικοι της Πρεβέζης καταθέτουν εναντίον του. Μιλούν για σχέσεις συνεχείς με γυναίκες. Περιγράφουν τον Πρεβέζης ως άνθρωπο που «κυνηγούσε μόνιμα τον ποδόγυρο».

    – Μέσα στην εκκλησία όταν λειτουργούσε, είπαν, κοίταζε «λάγνα» κάθε γυναίκα που τον τριγύριζε. Και ποτέ δεν αργούσε να ρίξει τα δίχτυα του.

    Βγήκαν στην επιφάνεια ονόματα γυναικών, σκάνδαλα που καλύφτηκαν, αποδοκιμασίες που του έγιναν σε χωριά από κατοίκους…

    Ηθικά παραπτώματα

    Όλα αυτά καταγγελθήκανε και μπήκανε στον φάκελο της ανακρίσεως που σχημάτισε ο Μυτιλήνης. Στο τέλος υπέβαλε στη Σύνοδο το πόρισμά του.

    Ο Μυτιλήνης αμφισβητούσε την αυθεντικότητα της φωτογραφίας, αλλά πρότεινε:

    – Καθαίρεση ή τουλάχιστον έκπτωση ως ποινή, με κατηγορίες για «βαριά παραπτώματα ηθικής».

    Ο Πρεβέζης αντέδρασε με απολογητικό υπόμνημα που έλεγε ότι ο Κασκάνης τον μισούσε, ότι αναλώθηκε στην υπηρεσία της Εκκλησίας, ότι είναι θύμα σκευωρίας κλπ.

    Παράλληλα έκανε μηνύσεις εναντίον του Κασκάνη, δημοσιογράφων και άλλων κατοίκων της Πρεβέζης. Κι αυτό για να αποδείξει εκβιασμό και συκοφάντηση σε βάρος του.

    Η υπόθεση δικάστηκε στο Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, που τον αποτέλεσαν οι μητροπολίτες:

    Κερκύρας Πολύκαρπος, πρόεδρος.
    Μέλη: Ύδρας Ιερόθεος, Καρυστίας Σεραφείμ, Λευκάδος Νικηφόρος, Νέας Κρήνης Προκόπιος, Καλαμαριάς Διονύσιος, Φιλίππων Προκόπιος, Ηλείας Αθανάσιος, Γόρτυνος Θεόφιλος, Διδυμοτείψου Αγαθάγγελος (σε αντικατάσταση του Ζιχνών), Μαρωνείας Δαμασκηνός και Αλεξανρουπόλεως Άνθιμος.
    Η δίκη κράτησε τρεις ημέρες. Στη διαδικασία εξετάστηκαν όλες οι μαρτυρικές καταθέσεις και ζητήθηκε το πρωτότυπο αρνητικό της φωτογραφίας, το οποίο στάλθηκε για εξέταση στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο.

    Την τελευταία ημέρα της συνεδριάσεως σε μια διάσκεψη μαμούθ, που κράτησε 9 ώρες, το Συνοδικό Δικαστήριο:

    Με ψήφους 6 έναντι 6 δεν δέχθηκε ότι η φωτογραφία είναι αυθεντική, αφού το Εγκληματολογικό Εργαστήριο δεν έδινε σαφή απάντηση και δεν αποφαινότανε γι’ αυτό.
    Έτσι ο Πρεβέζης γλίτωσε την ποινή της καθαιρέσεως για βαριά παραπτώματα ηθικής.

    Στη δεύτερη ψηφοφορία:

    Ο Πρεβέζης κ. Στυλιανός κηρύχθηκε έκπτωτος του μητροπολιτικού του θρόνου, με ψήφους 10 υπέρ και 2 που ζήτησαν εξάμηνη αργία. Υπέρ της εκπτώσεως ψήφισαν οι μητροπολίτες: Κέρκυρας, Ύδρας, Καρυστίας, Λευκάδος, Ηλείας, Γόρτυνος, Νέας Κρήνης, Καλαμαριάς, Φιλίππων και Αλεξανδρουπόλεως. Οι μητροπολίτες Μαρωνείας και Διδυμοτείχου ζήτησαν εξάμηνη αργία.
    Μετά την απόφαση αυτή η Σύνοδος την προώθησε στο Υπουργείο Παιδείας για την έκδοση του σχετικού Διατάγματος, βάσει του οποίου αφαιρείται η διοίκηση της μητροπόλεως. Στο μεταξύ ο μητροπολίτης πρώην Πρεβέζης άσκησε έφεση στο Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, ενώ όπως δήλωσε, θα εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα. Θα φτάσει δηλαδή ως το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

    Με την απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου και την έκπτωση από τα διοικητικά του καθήκοντα του κ. Στυλιανού, τέθηκε τέρμα σε μια υπόθεση που συγκλόνισε επί δέκα μήνες την παγκόσμια κοινή γνώμη και που αποτέλεσε το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό σκάνδαλο των τελευταίων πενήντα χρόνων. Ο πρώην ιερεύς Κασκάνης και η γυναίκα του θα δικαστούν σε λίγες ημέρες στα ποινικά δικαστήρια για την υπόθεση του εκβιασμού. Η δική τους παρανομία πέρασε σε δεύτερο πλάνο, τα κίνητρά τους λίγο ενδιέφεραν την κοινή γνώμη καθώς η προσοχή όλων συγκεντρώθηκε «στα ερωτικά σκάνδαλά ενός μητροπολίτη…»

    Πηγή: «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», 4 Ιουλίου 1979,

    τεύχος 596

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s