τριλογία κατά του φασισμού -2

Η εξέγερση των τυφλών κατά της κρατικής Εκκλησίας & τα ανθρωποφάγα σκυλιά ενός τυραννικού παπά

lask9dec15a

του Αναγνώστη Λασκαράτου
(το πρώτο μέρος)

Γράφω αυτό το άρθρο με αφορμή τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη μακροχρόνια υπόδικη για σημεία και τέρατα «φιλανθρωπικη» οργάνωση της Εκκλησίας «Αλληλεγγύη-Αποστολή» των Χριστοδουλου-Ιερώνυμου-Λαυρεντιάδη-Κυριακίδη-Φουρλεμάδη, που χρωστάει στο Κράτος εκατομμύρια ευρώ και ο κ.Τσίπρας, αντί να ελέγχει, όπως υποχρεούται, το ατελέσφορο της υπόθεσης δηλώνει: «Η Πολιτεία να εμπιστευτεί το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας» (Αυγή-23.12.2014). Ο κ.Τσίπρας και οι βουλευτές του υποκρίνονται πως δεν διαβάζουν ούτε την «Αυγή»: «Αμαρτωλές ΜΚΟ: Το γαλάζιο «Έργο Πολιτών» και η ιερή «Αλληλεγγύη» (Κατσάκος Πέτρος 23.02.2014). Στον κ.Τσίπρα έχει απαντήσει ο συντηρητικός μακαρίτης Εισαγγελέας Δ. Τσεβάς, στη δίκη των τυφλών που είχε προκαλέσει η Αρχιεπισκοπή: «Στο εδώλιο αυτό κάθονται ήρωες, ενώ θα έπρεπε να κάθονται άλλοι που με τον μανδύα της φιλανθρωπίας προσπαθούν να προβληθούν κοινωνικά».  Ας δούμε λοιπόν αυτήν την άγνωστη στους νέους και ξεχασμένη από τους παλιότερους πτυχή του κοινωνικού έργου της Εκκλησίας, για να δούμε πόσο λογική και έντιμη είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, που αντί να τρυπήσει το μεσαιωνικό δράκο με το σπαθί του Διαφωτισμού, συμβιβάζεται μαζί του, ξεχνώντας να απαιτήσει, σε μια εποχή ιδιωτικοποιήσεων, την αποκρατικοποίηση της μοναδικής στον κόσμο κρατικής Εκκλησίας.

Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι ο αγράμματος, αγροίκος, διεφθαρμένος, φασίστας και κουμπουροφόρος Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, που το όνομά του ήλθε πρόσφατα στη δημοσιότητα με αφορμή μια παρακρατική αποθήκη όπλων του δικτύου «Κόκκινη προβιά» και από τους ιερείς του Δ.Σ. του ιδρύματος που θα δούμε, ο πρωτοπρεσβύτερος Εμμανουήλ Σχοινιωτάκης (του οικουμενικού Θρόνου!). Ο Σχοινιωτάκης, τ.Διευθυντὴς της Γεν. Διεύθυνσης Χριστιανικής Αλληλεγγύης της Αρχιεπισκοπής και  τ.Αντιπρόεδρος του Οίκου Τυφλών, πέθανε την πρωταπριλιά του 2009, τιμημένος με πολλά παράσημα Ορθόδοξων πατριαρχείων, κηδεύτηκε από δυο επισκόπους με εξαιρετικές εκκλησιαστικές τιμές και με εκδηλώσεις πένθους του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και των πατριαρχών Κωνσταντινούπολης και Αλεξάνδρειας. Όμως ο άνθρωπος αυτός έφυγε κουβαλώντας το ασήκωτο βάρος πελώριων δημόσιων αμαρτημάτων για τα οποία δεν ζήτησε ποτέ συγνώμη, ούτε αυτός ούτε η συνένοχη Εκκλησία του.

lask9dec15bΗ υπόθεση της εξέγερσης των τυφλών το Μάη του 1976, έχει σήμερα ξεχαστεί. Ένας από τους εξεγερμένους πρωταγωνιστές της, ο κ.Κουρουμπλής, εκλέχτηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και σήμερα με το ΣΥΡΙΖΑ, ένας άλλος ήταν ο χριστιανοσοσιαλιστής αγωνιστής θεολόγος κ.Βασίλης Τσούπρας, αλλά σχεδόν τα μόνα ντοκουμέντα που θυμίζουν αυτήν την ιστορία είναι το παρακάτω  ανυπόγραφο άρθρο της ‘Ελευθεροτυπίας’, 34 χρόνια μετά (3-5-2010), που υπάρχει προς το παρόν στο διαδίκτυο  και ένα βίντεο, απόσπασμα από την ταινία που γύρισε τότε η εξαιρετική Μαρία Χατζημιχάλη Παπαλιού:

«Ο εξεγερμένος Μάης των ελλήνων τυφλών
…Πρόκειται για την κατάληψη του Οίκου Τυφλών Καλλιθέας από ομάδα εξεγερμένων τυφλών, που δεν δίστασαν να αντιπαρατεθούν μετωπικά με το κατεστημένο (οικονομικό, πολιτικό, θρησκευτικό), έχοντας όλο το δίκιο με το μέρος τους αλλά και όλες τις πιθανότητες εναντίον τους….. το σύνθημα-ορόσημο των τυφλών εξεγερμένων που κατέλαβαν τον Οίκο Τυφλών στις 2 Μαΐου 1976 ήταν το “ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία”. .. γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη των εξεγερμένων να αποτινάξουν τον χρόνιο πατερναλισμό των αθλίων φιλανθρώπων και αποδίδει όσο κανένα το στίγμα ενός αγώνα .. διήρκεσε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ήταν η πρώτη στην ελληνική ιστορία φορά που ένα κομμάτι του αναπηρικού χώρου εμπράκτως αμφισβήτησε τον περιθωριακό ρόλο που του είχε επιβληθεί, επιτέθηκε μετωπικά στον κοινωνικό πατερναλισμό και τους φορείς-εκπροσώπους του, θέτοντας τις βάσεις, ώστε συνολικά το κίνημα των αναπήρων να διεκδικήσει κοινά σημεία εκκίνησης με την υπόλοιπη κοινωνία.

Το χρονικό της εξέγερσης περιληπτικά έχει ως εξής: Απόγευμα γύρω στις 6, μια ομάδα τυφλών παραβιάζει-γκρεμίζει την αλυσοκλειδωμένη πόρτα του Οίκου Τυφλών επί της οδού Σπάρτης. Μια άλλη ομάδα εισβάλλει πηδώντας τον τοίχο του ιδρύματος … Μπλοκάρονται τα τηλέφωνα ώστε να μην ειδοποιηθεί άμεσα η αστυνομία και τοποθετούνται μεγάφωνα. Εντός ολίγου, οι τυφλοί καταληψίες είναι περίπου 300, ανάμεσα στους οποίους όλοι οι μαθητές (γύρω στους 100) του ιδρύματος. Βράδυ στις 10 πριν γίνει ακόμα σαφές το βάθος της εξέγερσης, σπεύδει στον Οίκο Τυφλών ο εισαγγελέας Μεταξάς και ζητάει από τη δημιουργηθείσα Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα (19μελής) αποχώρηση των καταληψιών, εισπράττοντας κάθετη άρνηση. Αργά το βράδυ στη 1 καταφθάνει επιστολή του τότε αρχιεπισκόπου (σημ.Λασκ.: ο δημοσιογράφος αποφεύγει να γράψει το όνομά του, ήταν ο Σεραφείμ) που μη αντιλαμβανόμενος την συνειδητότητα της εξέγερσης … πατρικά νουθετεί: «Αποχωρήστε και δεν θα διωχθείτε ποινικά». Κανείς δεν τη λαμβάνει σοβαρά υπόψη.

Τα πράγματα σε χρόνο μηδέν αγριεύουν. Απ’ την επόμενη κιόλας μέρα τα μέλη της Συντονιστικής καλούνται για ανακρίσεις στο Α.Τ. Καλλιθέας (διοικητής ο περιβόητος Καραθανάσης) όπου επίμονα ρωτούνται για τα πολιτικά τους φρονήματα. «Αποτελούν άμεσο εθνικό κίνδυνο, εφαρμόστε εναντίον τους τους νόμους περί συμμοριτοπολέμου» απαιτεί με επιστολή της στον τότε υπουργό Υγείας-Πρόνοιας η Εκκλησία της Ελλάδας λίγες μέρες μετά. «Αν δεν υποχωρήσουν, θα τους προσθέσω άλλη μια αναπηρία», απειλεί δημόσια (και… χριστιανικά) ο τότε διευθυντής της

Τα εγκαίνια της «Αποστολής» έκανε χτες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Παπούλιας. Στη φωτογραφία με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους επιχειρηματίες Λ. Λαυρεντιάδη (δεξιά) και Π. Κυριακίδη (αριστερά)

Τα εγκαίνια της «Αποστολής» έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Παπούλιας. Στη φωτογραφία με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους επιχειρηματίες Λ. Λαυρεντιάδη (δεξιά) και Π. Κυριακίδη (αριστερά)

Χριστιανικής Αλληλεγγύης (σημ.Λ.: κι αυτός ανώνυμος, ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος Σχοινιωτάκης). Κινούνται μηχανισμοί δίωξης και τα μέλη της Συντονιστικής κατηγορούνται για παράβαση του Ν4000 περί τεντιμποϊσμού! … Αγγίζοντας την αιτία του όλου προβλήματος ρητά ομιλούν για παραχώρηση του Ιδρύματος και ολόκληρης της περιουσίας του από την Εκκλησία στο κράτος! Η χειραφέτηση των αγωνιζομένων σύντομα αγγίζει χορδές των προοδευτικών ΜΜΕ της εποχής, προεξαρχούσης της Ελευθεροτυπίας. «Θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε», τιτλοφορείται σχετικό δημοσίευμα της «Ε» στις 11/5/76, στηρίζοντας απερίφραστα το δίκαιο των τυφλών και καθιστώντας τις διεκδικήσεις τους κεντρικό κοινωνικό ζήτημα. «Αξιώστε όλα σας τα δικαιώματα», μηνύει ο Μενέλαος Λουντέμης από τη μονάδα εντατικής παρακολούθησης όπου νοσηλεύεται, ο αγώνας πλέον έχει αναγορευτεί σε κρίσιμη κοινωνική υπόθεση. Λίγες μέρες μετά, 20.000 και πλέον άνθρωποι δίνουν το «παρών» στο γήπεδο του Πανιωνίου εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους στους αγωνιζόμενους τυφλούς. Στο πλευρό των εξεγερμένων και ξένοι ραδιοφωνικοί σταθμοί (όπως το BBC και η Ντόιτσε Βέλε) δίνουν στο θέμα διεθνή διάσταση… Κατάληψη του Δημαρχείου Αθηνών 1/10/76, υποχρεώνει τον Δήμο και το υπουργείο να ανταποκριθούν στο αίτημα επίδοσης άδειας μικροπωλητή σε τυφλούς που είχαν διωχθεί από τον «Οίκο» τους στο παρελθόν και αντιμετώπιζαν πρόβλημα βιοπορισμού. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, εκατοντάδες τυφλοί κοιμούνται έξω από την Αρχιεπισκοπή απειλώντας να την καταλάβουν (!) εάν δεν προχωρήσει η παραχώρηση του Οίκου Τυφλών στο κράτος. Στις 12 τη νύχτα, 8 Οκτωβρίου 1976, εκπρόσωποι της Εκκλησίας υποχρεώνονται να υπογράψουν τη σχετική ιστορική συμφωνία. Ο εξαναγκασμός της Εκκλησίας σε συμβιβασμό από μια ομάδα εξεγερμένων τυφλών, ήταν η πρώτη (και μοναδική μέχρι σήμερα) έμπρακτη αμφισβήτηση του απαραβίαστου θεσμού της εκκλησιαστικής περιουσίας και του εκκλησιαστικού κατεστημένου. Το ευρύτερο (εκκλησιαστικό και πολιτικό) κατεστημένο της εποχής αντιλαμβανόμενο την πράξη υπογραφής συμφωνίας ως μια απλή τακτική υποχώρηση, με δριμύτητα τα επόμενα χρόνια αντεπιτέθηκε. Το Μάιο του 1977, .. σε αγωνιστική εκδήλωση διαμαρτυρίας των Ελλήνων τυφλών στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη παρεμβαίνουν αστυνομικές δυνάμεις, το ξύλο πέφτει σύννεφο και κατά δεκάδες οι τυφλοί προσάγονται στην Ασφάλεια Αθηνών! Επίσης, κάθε λίγο και λιγάκι, τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα του Μαΐου 1976 σύρονται στα δικαστήρια (συνολικά 114 την τετραετία ’77-’81) με βαρύτατα κατηγορητήρια αλλά και επιπτώσεις στον προσωπικό και κοινωνικό τους βίο.… το παγιωθέν κλίμα συμπαράστασης σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο, δεν επέτρεπε στο ποτάμι να γυρίσει πίσω. Με εργαλείο το ντοκιμαντέρ-ντοκουμέντο της Μαρίας Χατζημιχάλη – Παπαλιού «Ο αγώνας των τυφλών» που ολοκληρώθηκε μέσα στο 1977 και έκτοτε έκανε τον γύρο της Ευρώπης, τα δίκαια αιτήματα των Ελλήνων τυφλών έγιναν υπόθεση όλου του πολιτισμένου κόσμου. Σαρτρ, Μποβουάρ, Φουκό, Σινιορέ, Βεργόπουλος, Πουλαντζάς, Μοντάν, Γαβράς, Ζέη, Πετρόπουλος, Φασιανός, οι πλέον επώνυμοι από τους συμπαραστάτες. Ελέω λοιπόν και της διεθνούς συμπαράστασης … Τρία χρόνια μετά τη λήξη της κατάληψης του Οίκου Τυφλών και τη συμφωνία του Οκτώβρη ’76, ολοκληρώνεται η διαδικασία δημοσιοποίησης και η μετατροπή του σε Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (Ν.Π.Δ.Δ.). Στις 9 Δεκεμβρίου 1981, έγινε και η τελευταία εκκρεμούσα δίκη σε βάρος 11 μελών της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα, απ’ την οποία συγκρατούμε μια φράση της αγόρευσης του εισαγγελέα Τσεβά: (σημ.Λ. βλ. στην 1η παράγραφο).

Ο απόλυτα ανάξιος Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, που είχε καταλάβει το θρόνο με εκκλησιαστικό πραξικόπημα της χούντας Ιωαννίδη, κηδεύτηκε με μεγάλες τιμές από το βαθύ Κράτος. Στην κηδεία του (Απρίλης του 1998) προσήλθαν απαρηγόρητοι και οι Χαρίλαος Φλωράκης-Νίκος Κωνσταντόπουλος, που εκφώνησαν και επικήδειους.

Το φιλάνθρωπο έργο του πρωτοπρεσβύτερου Σχοινιωτάκη δεν τελείωσε εδώ. Το απόγευμα της 17ης Ιουλίου του 1978 τα δυο άγρια μπουλντόγκ που εκγύμναζε στο κτήμα του στη Β.Εύβοια, κατασπάραξαν με πάνω από 500 δαγκωνιές την άτυχη νεαρή ποδηλάτισσα δικηγόρο Αριάδνη Αλεξάνδρου. Ο Σχοινιωτάκης κάθισε στο σκαμνί και η καταδικαστική ετυμηγορία, μετά από μια πολύ σκληρή αγόρευση του Εισαγγελέα εκδόθηκε στις 2.11.1979. Φυλάκιση δυο χρόνων και 15 ημερών και χρηματική αποζημίωση στη μητέρα του θύματος. Η έφεση είχε, ως είθισται, ανασταλτικό αποτέλεσμα και ο σκληρόκαρδος πρωτοπρεσβύτερος, που όπως κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας δημοσιογράφος   Βασίλης Καββαθάς του είχε δηλώσει ψυχρά στην Αρχιεπισκοπή λίγες ημέρες μετά το ατύχημα: «Οι νεκροί με τους νεκρούς και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς», δεν μπήκε ποτέ στη φυλακή. Η ίδια ποινή επιβλήθηκε και στον κατά την πολιτική αγωγή «εθελοντή κατηγορούμενο», «άβουλο όργανο» του παπά, «υποτακτικό» του και επιστάτη του κτήματος, στον οποίο έγινε προσπάθεια να μεταβιβασθεί η προφανής ευθύνη του αφεντικού του, που εξέτρεφε «Κέρβερους». Η υπεράσπιση προσπάθησε πολλές φορές να θολώσει τα νερά φτάνοντας στο σημείο να καταθέσει ανώνυμη καταγγελία σε βάρος υπαλλήλου της ΔΕΗ φερόμενου ως δήθεν δράστη δήθεν δολοφονίας της δικηγόρου. Πάντως η πρόβλεψη του Εισαγγελέα στον παπά πως το συμβάν «θα σας καταδιώκει σε όλη σας τη ζωή» («Απογευματινή», 1.11.1979) δεν επαληθεύτηκε. Άλλωστε η Εκκλησία όχι μόνο δεν καθαίρεσε ή έστω έθεσε σε αργία τον παπά αλλά όπως είδαμε του επιδαψίλευσε τίτλους και τιμές.

Αυτή είναι η φασιστική Εκκλησία, που δεκάδες κληρικοί της έχουν ευλογήσει τα ορμητήρια των εγκληματικών Ταγμάτων Εφόδου και κανένας νεαρός κουφιοκεφαλάκιας πολιτικάντης της Αριστεράς δεν μπορεί να την εξωραϊσει, χωρίς να έχει ταυτόχρονα αποκαλύψει στο νοήμον κοινό πόσο «τενεκές ξεγάνωτος» είναι, για να αντιγράψω το χαρακτηρισμό που είχε προσάψει ο βωμολόχος Σεραφείμ σε ευσεβή υπουργό της ΝΔ.

ΥΓ
Η παραγωγός και σκηνοθέτις Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, Βραβείο Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου-FIPRESCI, Βραβείο Henry Ford κ.ά.) έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο ντοκιμαντέρ το 1977 με τον «Αγώνα των τυφλών» με την οποία στρατεύθηκε στον αγώνα τους. Υπήρξε παραγωγός ταινιών των Θόδωρου Αγγελόπουλου, Νίκου Παναγιωτόπουλου, Τάσου Ψαρρρά, Δήμου Θέου, Γιάννη Σμαραγδή και άλλων. Οι σειρές με θέμα τις Δήλο και Μύκονο, τη Λυκία, τη Μακεδονία και την Ήπειρο έχουν συμπεριληφθεί στη διδακτέα ύλη πολλών πανεπιστημίων της Ευρώπης και της Αμερικής.

Η ταινία προβλήθηκε και πάλι ολόκληρη σε εκδήλωση της πολύ καλής (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Οικολόγοι, ανένταχτοι) Δημοτικής Αρχής Χαλανδρίου (7.12.2014), χωρίς δυστυχώς την παρουσία του κ.Κουρουμπλή, που είχε προαναγγελθεί.

Σε όποιον την παρακολουθήσει, η σκληρότητα της Εκκλησίας θα του προκαλέσει έκπληξη, ακόμα και σε όποιον γνωρίζει το σκοτεινό ιστορικό της ρόλο. Δεν υπάρχει οίκτος από τους επαγγελματίες «φιλάνθρωπους» ούτε στα εκ γενετής τυφλά και φτωχά παιδάκια που θα ραγίσουν την καρδιά του θεατή με την τραγική ζωή τους, σερνόμενα στους θαλάμους του ιδρύματος, υφιστάμενα επί πλέον και το μαρτύριο του μίσους αυτών που θα έπρεπε να είναι οι δεύτεροι γονείς τους. Μόνη εξαίρεση από πλευράς  κλήρου υπήρξε ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, που δυστυχώς η συνέχειά του δεν υπήρξε και τόσο σύμφωνη με το ξεκίνημά του.

Απόσπασματά της μπορείτε να παρακολουθήσετε:

This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερές» Υποκρισίες, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

17 απαντήσεις στο τριλογία κατά του φασισμού -2

  1. Ο/Η ataktos λέει:

    Κρατάς τόσους λαούς υποανάπτυκτους με το πρόσχημα και το όχημα της θρησκείας, γιατί έχουν όλα όσα χρειάζεσαι σαν αναπτυγμένος κόσμος για να λειτουργήσεις. Δεν τους μορφώνεις, δεν τους καλλιεργείς, τους έχεις κάτω από το μαστίγιο των «πεφωτισμένων», που τους κρατάνε εκεί, γιατί αν μορφωθούν, αν καταλάβουν περισσότερα, θα θέλουν κι αυτοί να έχουν τα προνόμιά σου, την καλή σου ζωή, τα δικαιώματά σου. Και μετά δεν βγαίνουν τα κουκιά! Όχι, γιατί φταίει ο καπιταλισμός, ρε ηλίθιε! Φταίνε όλα τα ελαττώματα του ανθρώπινου είδους, αυτά που έχουμε όλοι οι κοινοί θνητοί και προσπαθούμε να δαμάζουμε καθημερινά: η απληστία, ο εγωκεντρισμός, ο εγωισμός και ουκ έστιν τέλος.
    Χώρισες τον κόσμο σε ζώνες επιρροής, κάθε λίγο αυτές ανισσορροπούν, για να βρεθούν νέες ισορροπίες, μαλώνουν τα βουβάλια, λιώνονται τα βατράχια και απολαμβάνουμε όλοι κάτι στιγμές σιγής και κάτι κραυγές που σκίζουν για λίγο τη σιωπή, γιατί κάποια βατράχια απλώς και μόνο ήταν δημοφιλή.
    Νέες πηγές ενέργειας και πλούτου, νέα διαμάχη· νέα διαμάχη, νέα ανισορροπία· νέα ανισορροπία, νέα θύματα. Η ιστορία του κόσμου τούτου όπως την καταλαβαίνει ένας βάτραχος………….

    Ο συνεργάτης της CIA, από το 1979-1989, Οσάμα Μπίν Λάντεν με το κωδικό όνομα Τιμ Οσμάν και η φωτο της ταυτότητας του.
    Κάτω, ο «Χαλίφης» του χαλιφάτου των ISIS Αμπού Μπακρ Μπαγκνταντί και η ταυτότητα του πράκτορα της CIA.
    Τόσο η Αλ Κάϊντα, όσο και το Ισλαμικό Κράτος, οι «μαχητές» του οποίου χρηματοδοτούνται από ΗΠΑ και Ισραήλ, εκπαιδεύονται, από τη Μοσάντ και εξορμούν, από την Τουρκία, είναι δημιουργήματα αυτών των κρατών.
    Δεν έχουν καμία σχέση με οποιαδήποτε θρησκεία, που τη χρησιμοποιούν, ως πρόσχημα, για τις αγριότητες τους. Είναι κανονικοί πράκτορες, που πόνταραν και πέτυχαν να παρασύρουν δυστυχισμένους και απομονωμένους, κοινωνικά, θρησκόληπτους, που εγκληματούν «στο όνομα του Αλλάχ».
    Στόχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι η ισλαμοφοβία, που θα εξυπηρετήσει επεμβάσεις, σε κυρίαρχες χώρες της Μέσης Ανατολής, πράγμα που γίνεται, από την σχεδιασμένη κατάρρευση των δίδυμων πύργων, μέχρι σήμερα, καθώς και την εξόντωση των Παλαιστινίων(μουσουλμάνοι), από το Ισραήλ.
    Η Γαλλία υποστήριξε, την προηγούμενη εβδομάδα το αίτημα της Παλαιστίνης, για αναγνώριση του κράτους της, στα σύνορα του 1967. Για μία ψήφο(8, από τις απαιτούμενες 9) δεν ψηφίστηκε.
    Στη Γαλλία, η πλειοψηφία των Γάλλων είχε ταχθεί υπέρ της αναγνώρισης του Παλαιστινιακού κράτους και καταδίκαζε τα εγκλήματα του Ισραήλ, στη Γάζα και στη Δυτική όχθη.
    Τώρα η Παλαιστίνη έχει προσφύγει, στο Διεθνές Δικαστήριο, ζητώντας να τιμωρηθεί, για τα εγκλήματα αυτά, το Ισραήλ και αναμένεται η εξέταση της υπόθεσης.
    Η επίθεση στο σατυρικό περιοδικό, από την άλλη, έγινε με στρατιωτικό τρόπο, από ντυμένους στρατιωτικά τρομοκράτες και με συγκεκριμένη λίστα προγραμμένων θυμάτων. Και ω του θαύματος μιά κάμερα ήταν στημένη, στο σωστό σημείο.
    Καλημέρα σας!
    Πεφωτισμενοι ευλογηθεντες ευεργηθεντες

  2. Ο/Η Red λέει:

    H Aυγή δεν βλέπει ομερτά κομμάτων, μόνο κυβερνήσεων.

    http://www.avgi.gr/article/1933779/amartoles-mko-to-galazio-ergo-politon-kai-i-ieri-allileggui-

    Οι «ιερές» ΜΚΟ και η ομερτά των κυβερνήσεων

    Το πόρισμα των ελεγκτών για την Έργο Πολιτών μπορεί να παραδόθηκε στον εισαγγελέα, η τύχη της υπόθεσης όμως αγνοείται, όπως αγνοούνται και τα εκατομμύρια που έκαναν φτερά μέσω της ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος, της «κλειστής» πλέον Αλληλεγγύης. Η ιδέα της σύστασης της ΜΚΟ Αλληλεγγύη ξεκίνησε μετά την ίδρυση της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης και Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του υπουργείου Εξωτερικών. Η ΥΔΑΣ με στελέχη της προετοίμασε εξάλλου το 2002 την ίδρυση της Αλληλεγγύης που εμφανίστηκε ως πρωτοβουλία τού τότε αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

    Η ΜΚΟ της Εκκλησίας σε ελάχιστο χρονικό διάστημα εξαπλώθηκε αρπάζοντας κυρίως από το 2004 και μετά τη μερίδα του λέοντος από τα προγράμματα του υπουργείου Εξωτερικών. Την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από τη Ν.Δ., δηλαδή το διάστημα 2004-2007 (επί υφυπουργίας Ευριπίδη Στυλιανίδη, όπου ήταν υπεύθυνος για τις επιχορηγήσεις των ΜΚΟ) η Αλληλεγγύη φαίνεται, σύμφωνα με στοιχεία, να έλαβε μόνο από την ΥΔΑΣ περίπου 3.000.000 ευρώ, προκαλώντας την αντίδραση άλλων ΜΚΟ. Το 2005, με αφορμή το τσουνάμι στη νοτιοανατολική Ασία, η ΜΚΟ βρέθηκε στο στόχαστρο άλλων οργανώσεων. Τότε είχαν γίνει καταγγελίες από εκπροσώπους Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων ότι αντί για τον αναγκαίο ρουχισμό, στα κιβώτια της Αλληλεγγύης βρίσκονταν… στρινγκ και γούνες. Στις καταγγελίες έσπευσαν να απαντήσουν εκπρόσωποι της Αλληλεγγύης. Η αντίστροφη μέτρηση για τη ΜΚΟ της Εκκλησίας ξεκίνησε όταν τον Απρίλιο του 2007 βρέθηκαν 340 τόνοι σάπιων κοτόπουλων σε αποθήκες ψυγείων. Τα κοτόπουλα είχαν αγοραστεί μέσω ενός προγράμματος του υπουργείου Εξωτερικών.

    Το πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας δεν ολοκληρώθηκε στις προθεσμίες που είχαν προβλεφθεί. Τα χρήματα στη συνέχεια ζητήθηκαν έντοκα, ενώ όταν τον Ευριπίδη Στυλιανίδη διαδέχτηκε στο υπουργείο ο Θόδωρος Σκυλακάκης, δεν υπήρξε κάποια εξέλιξη. Και παρά το γεγονός ότι δημοσιοποιήθηκε πως το υπουργείο Εξωτερικών ζητούσε τα χρήματά του πίσω, σε ενημερωτικό σημείωμα της Αλληλεγγύης τον Ιανουάριο του 2008 αναφερόταν: «Αξίζει να επισημάνουμε ότι η υπουργός Ντόρα Μπακογιάννη, σε πρόσφατη συνάντησή της με τον μακαριότατο αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, αναγνωρίζοντας τις αγαθές προθέσεις της «Αλληλεγγύης», διαβεβαίωσε τον ίδιο προσωπικώς ότι το περί ου ο λόγος θέμα θα διευθετηθεί από εκείνη κατά τρόπο δίκαιο και ευνοϊκό για την εταιρεία μας». Ύστερα απ’ όλα αυτά και ενώ η διεύθυνση της ΜΚΟ στη μετά Χριστόδουλο εποχή δεν πέτυχε τους στόχους της, το έλλειμμα έφτασε στα 14.600.000 ευρώ, αφήνοντας έκθετο τον διευθυντή της οργάνωσης και προσωπικό συνεργάτη του Χριστόδουλου, Δημήτρη Φουρλεμάδη.

    Όπως ανέφερε στην «Αυγή» ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος «έστειλε μονάχα ένα γράμμα στην επιτροπή της Εκκλησίας που τον κάλεσε και τους είπε δεν έρχομαι, αλλά να ξέρετε ότι τα λεφτά που ζητάτε τα έχω εγώ για να πληρώσω τα δικαστήρια όταν με κατηγορήσουν δημοσιογράφοι, ο Ζακύνθου κ.ά.». Σήμερα τα εκατομμύρια εξακολουθούν να αγνοούνται «παρά τις επιστολές που έχω απευθύνει στη δικαιοσύνη» υποστηρίζει ο κ. Χρυσόστομος ενώ ο διευθυντής της Αλληλεγγύης που πρόσφατα χειροτονήθηκε ιερέας από την Εκκλησία της Ρουμανίας, κατέχει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου του τηλεοπτικού σταθμού Alpha του κ. Κοντομηνά, χωρίς να έχει κληθεί ποτέ να δώσει εξηγήσεις για τις «αμαρτωλές» φιλανθρωπίες της εκκλησιαστικής ΜΚΟ.

  3. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    στο 0:10, τα νεύρα του Σεραφείμ

    ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ – ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΕΝΟΣ -ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΠΑΣΧΑ 1988
    .

    Δημοσιεύτηκε στις 14 Απρ 2014

    ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΟΥΝ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ .ΑΥΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ. ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΜΩΣ Ο ΔΙΑΚΟΝΟΣ ( Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΡΙΦΥΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΣ) ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΙΑΚΟΝΟ ΣΤΟ ΑΜΒΩΝΑ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ :» ΟΤΙ ΣΑΣ ΚΑΠΝΙΣΕΙ ΚΑΝΕΤΕ ΕΔΩ»

    Ρεσιτάλ υποκρισίας και αμορφωσιάς, με Τράγκα

  4. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ:ΕΙΣΤΕ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ?…..ΣΟΥ ΦΑΙΝΟΜΑΙ ΑΓΡΙΟΣ?…..ΠΑΝΕ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΛΑΓΟ!!
    Δημοσιεύτηκε στις 10 Οκτ 2014

    ΜΕΤΑ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΑΘΗΝΩΝ. ………ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ ……..ΕΧΕΤΕ ΑΓΡΙΕΨΕΙ…..ΤΙ ΛΑΓΟ?….ΟΥΤΕ ΑΡΚΟΥΔΙ ΔΕ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΝ…

  5. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    ΑΡΧ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ »…..ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΛΙΟΤΕΝΕΚΕ

  6. Ο/Η Psycho λέει:

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=665453

    Γάμος και βάφτιση α λα Τσίπρας

    Ισως να μην έχει πλέον και τόση σημασία μετά τη συνεχή προσέγγιση που κάνει ο κ. Τσίπρας με την Εκκλησία η συνάντηση που είχε τις προάλλες με δύο μητροπολίτες, τους Σινανίου και Σιατίστης κ. Παύλο και Δράμας κ. Παύλο, όσο τι ειπώθηκε στη συνάντηση αυτή, στο πλαίσιο του ανηφορικού δρόμου που επέλεξε ο κ. Τσίπρας προς τις εκλογές. Η συζήτηση έμαθα ότι ήταν ουσιαστική και ο κ. Τσίπρας έδειξε πολύ καλά διαβασμένος για όσα συμβαίνουν στην Εκκλησία, στην Ορθοδοξία και στον Χριστιανισμό, κάτι που εντυπωσίασε τους δύο ιεράρχες. Αλλά μετά άρχισαν οι ερωτήσεις. Για παράδειγμα, τον ρώτησαν εάν σκοπεύει να νυμφευθεί τη σύντροφό του Περιστέρα. Η απάντηση που έδωσε αιφνιδίασε τους ιεράρχες: «Εγώ θα κρίνω πότε, αλλά δεν θα το κάνω ποτέ προκειμένου να γίνω πρωθυπουργός» φέρεται ότι τους είπε, όπως ακριβώς μου το μετέφερε ένας συνεργάτης του, που ήταν παρών και που υπενθύμισε ότι ο Γέρος της Δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου έλεγε συνήθως στους υποψήφιους βουλευτές ότι θα πρέπει να είναι παντρεμένοι. Αμέσως μετά έγινε και η δεύτερη ερώτηση, δηλαδή γιατί έως τώρα ο κ. Τσίπρας δεν βάφτισε τα παιδιά του, απλώς τα ονομάτισε. Είπε ότι σέβεται την Εκκλησία και τον ιστορικό της ρόλο, αλλά θα αφήσει τα παιδιά του όταν μεγαλώσουν να αποφασίσουν τα ίδια εάν θέλουν ή όχι να βαπτισθούν. Είπε μάλιστα πως ένας φίλος του βάφτισε το παιδί του σε ηλικία 8 χρόνων επειδή το παιδί το ζήτησε.

  7. Ο/Η Αχαιός λέει:

    Μόνο ο Τσούκαλης της ΔΗΜΑΡ μίλησε

    http://www.thetoc.gr/politiki/article/ereuna-kai-sti-mko-tis-ekklisias-allileggui-gia-123-ekat-eurw

    Ερευνα και στη ΜΚΟ της Εκκλησίας «Αλληλεγγύη» για 123 εκατ. ευρώ

    Στο μικροσκόπιο τα προγράμματα της ΜΚΟ «Αλληλεγγύη»- Ελαβε περισσότερα από 120 εκατ. Ευρώ-Ζητήθηκαν πίσω 6,5 εκατ, αλλά έχουν επιστραφεί μόλις 500 χιλιάδες ευρώ

    Αυτό γνωστοποίησε στη Βουλή ο υφυπουργός Εξωτερικών Άκης Γεροντόπουλος απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκου Τσούκαλη.

    Ο κ. Γεροντόπουλος αναφέρθηκε εκτενέστατα και στην «Αλληλεγγύη» της Εκκλησίας. Η συγκεκριμένη ΜΚΟ ανέλαβε την υλοποίηση 32 προγραμμάτων για την χρονική περίοδο 2002-2006 και έλαβε χρηματοδότηση 123.126.000 ευρώ.

    Από τα 32 προγράμματα που είχε αναλάβει υλοποιήθηκαν μόνο τα 10. Οι φάκελοι των υπολοίπων 22 προγραμμάτων-δήλωσε ο υφυπουργός Εξωτερικών- παραμένουν ανοικτοί και βρίσκονται σε διαδικασία εκκαθάρισης. Σε τέσσερα από τα 22 προγράμματα η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του υπουργείου Εξωτερικών προέβη σε καταγγελία και απαίτησε να επιστραφούν 6.690.460 ευρώ. Μέχρι σήμερα έχουν επιστραφεί μόνο 500 χιλιάδες ευρώ. Στο ποσό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι νόμιμοι τόκοι και προσαυξήσεις.

    Ως προς τα υπόλοιπα 18 προγράμματα της ΜΚΟ της Εκκλησίας βρίσκονται στη διαδικασία του ελέγχου και τελικής εκκαθάρισης από την ΥΔΑΣ. Για τα έξι η ΥΔΑΣ έχει προβεί σε καταγγελία σύμβασης. Οι καταγγελίες αυτές αντιστοιχούν ως αυτή τη στιγμή σε 568.239 ευρώ. Για τα υπόλοιπα 12 προγράμματα εκκρεμεί το τελικό πόρισμα εκκαθάρισης.

    Ο κ. Τσούκαλης από την πλευρά του κατηγόρησε το υπουργείο Εξωτερικών για αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.

  8. Ο/Η Mimì metallurgico λέει:

    http://www.mixanitouxronou.gr/serafim-o-antartis-pou-egine-archiepiskopos-oploforouse-evrize-ke-diikouse-me-stathero-ke-vari-cheri-tin-ekklisia/

    Σεραφείμ. Ο αντάρτης που έγινε Αρχιεπίσκοπος. Οπλοφορούσε, έβριζε και διοικούσε με σταθερό και «βαρύ» χέρι την εκκλησία

    10/04/2014

    Πρωτοχρονιά του 79. Ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ, επισκέφθηκε στο προεδρικό μέγαρο τον πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Καραμανλή.
    Την ώρα που τον χαιρέτησε, του έπεσε ένα περίστροφο. “Εδώ το έχω ακόμα”, είπε με καμάρι στον έκπληκτο Καραμανλή. “Δεν το αποχωρίζομαι ποτέ”, ανέφερε την ώρα που το ξαναέκρυψε κάτω από τα ράσα του.
    Ο Σεραφείμ Τίκας, αν και αρχιεπίσκοπος, δεν έπαψε ποτέ να οπλοφορεί.
    Ποτέ δεν έδωσε εξηγήσεις γιατί κουβαλούσε όπλο πάντα μαζί του.
    Μπορεί να ήταν κατάλοιπο του βουνού, από τα χρόνια που ήταν αντάρτης στα βουνά στην πλευρά του ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα.

    Τα “γαλλικά” του Σεραφείμ

    Το 1949 έγινε μητροπολίτης Άρτας και στη συνέχεια Ιωαννίνων ενώ τον Ιανουάριο του 74, ανέβηκε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, με τη βοήθεια του πρώην συμπολεμιστή του και δικτάτορα Δημήτρη Ιωαννίδη.
    Ο Σεραφείμ σε όλη τη διάρκεια του 60χρονου αρχιεπισκοπικού έργου του έμεινε ένας αυθεντικός επαρχιώτης, όπως τον αποκαλούσαν οι αντίπαλοι του.
    Διάβαζε σπάνια, πίστευε στην κοινή λογική ενώ στα δύσκολα θέματα ήταν της άποψης “άστο να περάσει”. Και σχεδόν πάντα «πέρναγε».
    Η αθυροστομία του ήταν πασίγνωστη.
    «Γαμώ το κέρατο σας”, φώναξε μέσα στην εκκλησία προς τους παρεκκλησιαστικούς που αποδοκίμασαν στην Λάρισα το 1974, την ενθρόνιση του μητροπολίτη Σεραφείμ Ορφανού.
    “Τενεκέ ξεγάνωτο”, αποκάλεσε πρώην υπουργό της Ν.Δ. που ενεργούσε για την επιστροφή των 12 μητροπολιτών που είχε εκθρονίσει χωρίς δίκη, ως χουντικούς.
    Το 1982, που το ΠΑΣΟΚ, είχε αποφασίσει να καθιερώσει τον πολιτικό γάμο στην Ελλάδα, δεν δίστασε να αρπάξει το μικρόφωνο από το χέρι του μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως και να του επιτεθεί, γιατί κατηγόρησε στο κήρυγμα του τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
    Κάποια άλλη περίοδο εμφανίστηκε αγανακτισμένος για την κατάντια στην εκκλησία από τα ομοφυλοφιλικά όργια κληρικών, που είχαν δημοσιοποιηθεί και δήλωσε: “Κατάντησα αρχιεπίσκοπος πούστηδων”.

    Σε μια σύνοδο, στο διάδρομο των γραφείων της μονής Πετράκη, συναντά ένα μητροπολίτη, που είχε κάνει κάποιες
    εριστικές δηλώσεις σε βάρος της πολιτείας.
    -«εσένα ποιος σε έκανε μητροπολίτη;» ρώτησε τον ιεράρχη
    -«εσείς» του απάντησε
    -«ε! να σε εσένα, να και σε μένα» του είπε, ρίχνοντας δύο μεγαλοπρεπείς μούτσες, στον μητροπολίτη και στον εαυτό του, που δεν τόλμησε να πει το παραμικρό.

  9. Συμπτωματικά, αγαπητέ Λασκαράτε, έτυχε αυτές τις μέρες να διαβάζω ορισμένα για τον εργοστασιακό -όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται- συνδικαλισμό και των άλλων τομέων συνδικαλισμό της Μεταπολίτευσης, για μια εργασία που χρειαζόταν, και θαύμασα πραγματικά τη μαχητικότητα των τυφλών, τότε στις 20/5/1976, αν φαίνεται εδώ:

    αλλά και στις 1/6/1977:

    Αν δεν φαίνονται, από εδώ ίσως καλύτερα:

    1976-05-20 – Βουλή Αγνωστος Στρατιώτης – Απεργία πείνας τυφλών κατά των τυφλοπατέρων
    http://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=4741

    1977-06-01 – Βουλή Διαμαρτυρία τυφλών και συλλήψεις σε κλούβες
    http://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=4740

    Οσο για τον Σεραφείμ, διαβάζουμε παντού «ο ανταρτόπαπας» και «ο μπαρουτοκαπνισμένος πολεμιστής» και να τα όπλα και τα περίστροφα, και «ο Σεραφείμ με τις κουμπούρες», όπως τον είχε αποκαλέσει ο Τράγκας όταν του είχε κάνει την αγιογραφία σε συνέντευξη στον τότε ΣΚΑΪ.

    Να μην τρελαθούμε, όμως: Σύμφωνα με τον γραμματέα, βοηθό και βιογράφο του Ιωάννη Χατζηφώτη και το βιβλίο «Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, Μαρτυρίες και τεκμήρια 1913-1998», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1998, δηλαδή την επίσημη βιογραφία του, ο Σεραφείμ, με τα χρήματα ενός βιομήχανου Μπάρδη, διεκπεραιώθηκε μέσω Πατρών στο Αγρίνιο, κι από κει στο στρατηγείο του Ζέρβα, στους Σκιαδάδες (Βουλγαρέλι) Αρτας.
    Εκεί, το έργο του αποκλειστικά και μόνο ήταν να κάνει λειτουργίες, αγιασμούς όπως π.χ. όταν ήλθε μια σημαία απ’ το Κάιρο και να δίνει την ευλογία του στους μαχητές.
    Μόνο μία φορά του έδωσαν μια κάπως δύσκολη αποστολή, να μεταφέρει κάποια έγγραφα στην Αθήνα, κι επειδή ήταν απρόσεκτος, τον έπιασαν οι Γερμανοί. Βέβαια, απελευθερώθηκε αμέσως χάρη στις γνωριμίες του επίσημου διερμηνέα της Κομαντατούρ, Λάμπρου Λάμπρου (επιστολή στο βιβλίο, σελ 30). Τελικά, κατάφερε να στείλει τα έγγραφα στην Αθήνα με άλλον αγγελιοφόρο, και η οργάνωση Αρτας του ΕΔΕΣ τον προμήθευσε με έγγραφα και άδειες μετακίνησης, αλλά αυτός προτίμησε να ανεβεί σε ένα φορτηγό και να γυρίσει στην Αθήνα, αντί να επιστρέψει στη βάση του ΕΔΕΣ, όπως θα περίμενε κανείς. Στην Αθήνα έμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου.
    Αυτά τα ολίγα για την διαβόητη (και μάλλον ανύπαρκτη) υποτιθέμενη «πολεμική δράση» του Σεραφείμ.
    Να μην ξεχνάμε εδώ, ότι έπρεπε να βρεθεί ένα «αντίβαρο» στους κληρικούς εκείνους που πολέμησαν με το ΕΑΜ, όχι μόνο τους γνωστούς δεσπότες, αλλά και τους απλούς ιερείς. Ετσι ο Σεραφείμ, σοφά ποιώντας για την υστεροφημία τη δικιά του και όλων των δεξιών κληρικών, στη συνέντευξη στο Εθνος το 1991 (υπάρχει κι αυτή στο βιβλίο) ανεβάζει τους τόνους και λέει εν ολίγοις:

    – Εμείς είμαστε η Εθνική Αντίσταση του κλήρου και όχι οι άλλοι του ΕΑΜ.

    Κατανοητόν, ασφαλώς, αγαπητέ Λασκαράτε με τις ωραίες αναρτήσεις 🙂

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητή κυρία Μετατρούλου,
      σας ευχαριστώ. Οι αναρτήσεις του δικού σας μπλογκ είναι εξαιρετικές πραγματικά ντοκουμέντα.

      Για τον Σεραφείμ έχω γράψει κι εδώ.
      Ενδεικτικά:

      https://roides.wordpress.com/2010/11/27/27nov10/
      ……………………….

      ο δημοκρατικός καθηγητής της Θεολογικής Σάββας Αγουρίδης έγραψε: «Δείγμα αυτής της δουλοπρέπειας (της Πολιτείας) ήταν η κηδεία του μακαρίτη Σεραφείμ. Εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω άλλη περίπτωση ενός θρησκευτικώς και κοινωνικώς τόσο ανάξιου ηγέτη που να θάπτεται από το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας με τιμές ήρωα» («Ελευθεροτυπία», 7-7-2000). Στην ίδια εφημερίδα είχε προηγηθεί ο ανένταχτος αριστερός Τ. Φωτόπουλος, που σχολίασε δηκτικά την υπερκομματική κηδεία: «…κάτι αντίστοιχο συνέβη μόνο στο θεοκρατικό Ιράν, όταν πέθανε ο Χομεϊνί» (25-4-’98). Η ωμή πραγματικότητα βέβαια δεν μπορούσε να κρυφτεί. Ακούστηκαν διάφορες φήμες και γράφτηκε: «Πρωτοφανής για τα ελληνικά χρονικά χαρακτηρίζεται από εκκλησιαστικούς κύκλους η διαθήκη του……αφήνει όλη του την περιουσία στον ανηψιό του……εάν υπολογίσει κανείς ότι ο Σεραφείμ παρέμεινε στον θρόνο επί μια 25ετία, τότε θα καταλάβει πόσα χρήματα πέρασαν από τα χέρια του…κανένα φιλανθρωπικό ίδρυμα…δεν φέρει το όνομά του…» (Γ.Κύρτσος 16-5-’98). Μια επιστολή διαμαρτυρίας του τ. βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και συντοπίτη του Σεραφείμ Ηλία Χατζοπλάκη στην “Ελευθεροτυπία”, για τις τιμές που αποδόθηκαν στον Σεραφείμ συμπληρώνουν το πάνθεον των ελάχιστων αντιδράσεων που δεν μπορούν να σώσουν την τιμή του πολιτικού και δημοσιογραφικού κόσμου.
      ………………….

      https://roides.wordpress.com/2010/11/20/20nov10/
      ………………………
      Κατηγορημένος ο Σεραφείμ από τον πρώην Θεσσαλιώτιδος Κωνσταντίνο για ηθικές παρεκτροπές, υπήρξε διώκτης των επισκόπων που δεν έλεγχε, ενώ προώθησε πολλούς διεφθαρμένους κληρικούς, κάνοντας πως δεν άκουγε τις κατηγορίες εναντίον τους. Ο Κωνσταντίνος τον κατηγόρησε πως όταν εργάσθηκε ως κατηχητής στην Άρτα, το έργο του «..το διέλυσε η σκανδαλώδης ζωή του κ. Σεραφείμ», τότε δεσπότη της πόλης που είχε δημιουργήσει «αποπνικτική ατμόσφαιρα από ηθικής πλευράς». «Κρύβει πολλά», συνεχίζει ο πρώην Θεσσαλιώτιδος η απάντηση «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο…«, που έδωσε στους δημοσιογράφους ο Σεραφείμ, ερωτώμενος για τα σεξουαλικά σκάνδαλα του μητροπολίτη Πρεβέζης. Και καταλήγει: «Τα διατυμπανιζόμενα σκάνδαλα του Στυλιανού Πρεβέζης είναι μικροπταίσματα μπροστά στα ηθικά όργια του κ. Σεραφείμ στην Άρτα και στα Ιωάννινα«. Και η χαριστική βολή: «Διότι μεταξύ Ορθοδόξου σεξ και αιρετικού σεξ…δεν γίνεται σύγκρισις» (Σ. Καρατζαφέρη «Φάκελλος. Εκκλησία»).
      …………………….

      Μια επιστολή του στον δικτάτορα Παπαδόπουλο στις 9 Μαρτίου 1968 δείχνει πως ήταν ακροδεξιός από πεποίθηση. Ζητούσε «Ταχεία συγκρότησιν ελαφρών αντικομμουνιστικών στρατιωτικών τμημάτων διώξεως……Χρειάζεται αντικομμουνιστικός φανατισμός…Τα ΛΟΚ θα χρησιμοποιηθούν εν ώρα σοβαρωτέρου κινδύνου επί πολυπληθεστέρων συμμοριών…«, ενώ καταγγέλει πως «Μέρος των άλλων Εθνικοφρόνων Ελλήνων ου μόνον αδρανεί …αλλά υστεροβούλως…κάνει γλυκά μάτια προς τους Κομμουνιστάς…«, ενώ ζητούσε » δι ‘ελληνοφιλανθρωπικούς λόγους»(sic) προστασία των προδοτών που συνεργάστηκαν με τον κατοχικό στρατό, λόγω του κομμουνιστικού κινδύνου. Ο δεσπότης Σύρου Δωρόθεος Α΄, κάτω από το βάρος των στοιχείων ομολογεί στον δημοσιογράφο Σ.Καρατζαφέρη που τον στριμώχνει για να του αποσπάσει την ομολογία για τον Σεραφείμ: «Έχεις δίκιο είναι φασίστας…«. Ο βουλευτής του Κέντρου (μετέπειτα στέλεχος του ενιαίου Συνασπισμού) Τάσος Μήνης, μια εξαιρετική προσωπικότητα γενναίου δημοκράτη στρατιωτικού (αντισμήναρχος) που αντιστάθηκε στην Χούντα και βασανίστηκε κτηνωδώς στα ελληνοχριστιανικά μπουντρούμια της ΕΣΑ, σεμνός και στην κηδεία του που έγινε το 2005 σε στενό κύκλο χωρίς τις τιμές που εδικαιούτο με το παραπάνω, αρνήθηκε στη Βουλή του ‘74 να ορκιστεί από τον Σεραφείμ.
      ………………

  10. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.agiosgeorgios-kypselis.gr/54.pdf

    Ἐκοιμήθη ὁ π. Ἐμμανουὴλ Σχοινιωτάκης

    Τὴν Τετάρτη 1 Ἀπριλίου ἐκοιμήθη
    κατόπιν πολυχρόνιας δοκιμασίας ἀπὸ τὴν
    ἐπάρατο νόσο ὁ ἀείμνηστος ἐφημέριος τῆς
    Ἐνορίας μας π. Ἐμμανουὴλ Σχοινιωτάκης, ὁ
    ὁποῖος διακόνησε σ’ αὐτὴν κατὰ τὴν περίοδο
    1959-2002. Ὁ ἐκλιπὼν –γόνος πολυμελοῦς
    οἰκογενείας– διακόνησε σὲ πολλοὺς τομεῖς
    τῆς Ἐκκλησίας μας μεταξὺ τῶν ὁποίων ὡς
    Διευθυντὴς τῆς Γεν. Διευθ. Χριστιανικῆς Ἀλληλεγγύης
    τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, Ἀντιπρόεδρος τοῦ Οἴκου
    Τυφλῶν κ.π.ἄ. Εἶχε τιμηθεῖ μὲ παράσημα ἀπὸ πολλὲς
    τοπικὲς Ἐκκλησίες μεταξὺ τῶν ὁποίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ
    Πατριαρχείου τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ἐκκλησίας
    τῆς Ἑλλάδος κ.ἄ. Εἶχε ἐπίσης τιμηθεῖ ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο
    Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κυρὸ Δημήτριο μὲ τὸ ὀφφίκιο τοῦ
    Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
    Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία ἐτελέσθη στὸν Ναό μας μὲ
    τὴν συμμετοχὴ ἀρκετῶν ἱερέων ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπο τοῦ
    Μακ. Ἀρχιεπισκόπου μας Σεβασμ. Μητροπολίτη Βελεστί-
    νου κ.Δαμασκηνό, ὁ ὁποῖος μετέφερε τὶς συλληπητήριες
    εὐχὲς τοῦ Ποιμενάρχου μας. Συμμετεῖχαν ἀκόμη ἀρκετοὶ
    ἱερεῖς καθὼς καὶ ὁ Θεοφ. Ἐπίσκοπος Νικοπόλεως ἐκ
    τοῦ Πατριαρ χείου Ἀλεξανδρείας. Ἐπίσης ὁ Πανοσιολ.
    Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου ἱεροκήρυξ τῆς Ἱ.
    Ἀρχιεπισκοπῆς, μετέφερε στὴν οἰκογένεια τοῦ ἐκλιπόντος
    τὶς εὐχὲς τοῦ Παναγ. Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρ-
    θολομαίου. Ἡ σορός του μετεφέρθη στὴν ἰδιαιτέρα του
    πατρίδα, τὴν Κρήτη. Εἴη αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη!

    http://www.ec-patr.org/news.php?ye=2009&mo=4
    ..

    Ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης
    ..
    Ἐξεπροσωπήθη καταλλήλως κατά:
    Τήν κηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Ἐμμανουήλ Κ. Σχοινιωτάκη, ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κυψέλης, τήν Παρασκευήν, 3ην Ἀπριλίου.

    http://www.politeianet.gr/books/schoiniotakis-k-emm-blassis-moscha-53326

    ΜΟΣΧΑ

    ΕΝΔΟΙΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΕΣ – ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ
    ΣΧΟΙΝΙΩΤΑΚΗΣ Κ. ΕΜΜ.

    Τιμή Έκδοσης
    €9.16 Τιμή Πολιτείας

    €6.87
    (-25%)
    Κερδίζετε €2.29

    Παρουσίαση
    Καρπός επίπονης αναζήτησης και γόνιμης πνευματικής εμπειρίας, το νέο βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Εμμανουήλ Σχοινιωτάκη, έρχεται να καλύψει στις μέρες μας ένα σημαντικό κενό αφού μετουσιώνει τη θεωρία της Ορθοδοξίας σε βίωμα και την αισθητική της τέχνης σε πράξη. Έχοντας ως τίτλο στο νέο έργο του «Μόσχα, Ενδοιασμοί και Ελπίδες», ο συγγραφέας ανιχνεύει τα βήματα της Ορθοδοξίας στην ομόδοξη Ρωσία, ιχνηλατεί προσεκτικά τη ζωή και το έργο του Ρωσικού λαού πριν και μετά τη μεγάλη Ρωσική Επανάσταση του 1917 και παρουσιάζει με πάθος ότι τα μάτια της ψυχής του είδαν και η καρδιά του εβίωσε κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Ρωσία ως επίσημος προσκεκλημένος της Ρωσικής Εκκλησίας. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

    Λεπτομέρειες
    Εκδότης ΒΛΑΣΣΗΣ
    Χρονολογία Έκδοσης Δεκέμβριος 1995
    Αριθμός σελίδων 224
    Διαστάσεις 21×14
    Πρόλογος ΠΡΟΒΑΤΑΚΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

    Οι αναγνώστες του βιβλίου έγραψαν
    Δεν υπάρχουν κριτικές γι’ αυτόν τον τίτλο.
    Παρακαλούμε συνδεθείτε για να γράψετε μία κριτική.

  11. Ο/Η Ιερή παιδοφιλία λέει:

    Ρεπορτάζ στο ΒΗΜΑ

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=253211

    Νικολόπουλος Γιάννης

    Πώς ακόμη και άνθρωποι που έχουν αφιερωθεί στον Θεό φτάνουν ως τη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων

    Στα πλοκάμια της παιδοφιλίας

    Οι περιπτώσεις ρασοφόρων που έχουν καθήσει τα τελευταία χρόνια στο εδώλιο του κατηγορουμένου για βιασμούς παιδιών

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 01/02/2009 07:11

    ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ σκάνδαλα με την κακοποίηση ανηλίκων από θύτες κληρικούς δεν είναι πρωτόγνωρη υπόθεση για την ελληνική Εκκλησία. Τα τελευταία χρόνια, η εμπλοκή ιερωμένων σε υποθέσεις παιδοφιλίας και σεξουαλικής κακοποίησης έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη, προβληματίσει τα ηγετικά κλιμάκια της Εκκλησίας και απασχολήσει τη Δικαιοσύνη επανειλημμένως. Μάλιστα, δεν λείπουν και οι περιπτώσεις όπου το Διαδίκτυο με
    την πληθώρα των ανατριχιαστικών σε περιεχόμενο ιστοσελίδων του αποτελεί το πεδίο δράσης των κληρικών αυτών, που είτε διακινούν είτε παρακολουθούν τέτοιου είδους σκληρό, πορνογραφικό υλικό, όπως στην υπόθεση του αρχιμανδρίτη από τη Μητρόπολη Σπάρτης, ο οποίος συνελήφθη και εν συνεχεία τέθηκε σε καθεστώς προσωρινής κράτησης στον Κορυδαλλό, την περασμένη εβδομάδα. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, οι καταγγελίες αφορούσαν ακόμη και κληρικούς που εκδίδονταν μέσω ιστότοπων ανάλογου περιεχομένου.

    Πριν από δύο μήνες, στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών καταδίκασε, σε δεύτερο βαθμό, σε ποινή κάθειρξης 11 ετών τον 65χρονο ιερέα Ανδρέα Παπαϊωάννου για τον βιασμό δύο αγοριών. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο ιερέας στα μέσα της δεκαετίας του 1990 συμμετείχε σε εκδρομή στο Κάιρο και στην Ιερουσαλήμ, που είχε διοργανωθεί από το πνευματικό κέντρο στο οποίο εκτελούσε χρέη συμβούλου. Στην ίδια εκδρομή είχαν πάρει μέρος και τα δύο αγόρια, αδέλφια μεταξύ τους, ηλικίας τότε 11 και 10 ετών. Σύμφωνα με τις καταθέσεις των δύο παιδιών, ο ιερέας τα είχε βιάσει στη διάρκεια αυτής της εκδρομής. Ο ίδιος ο Παπαϊωάννου είχε αρνηθεί τις κατηγορίες, χωρίς όμως να πείσει τους δικαστές. Μάλιστα, είχε προξενήσει εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος ιερωμένος είχε εμφανιστεί στη διάρκεια της δεύτερης δίκης, μόνο για να απολογηθεί, χωρίς να παρακολουθήσει την υπόλοιπη ακροαματική διαδικασία.

    Στη φάση έκδοσης βουλεύματος, με το οποίο θα αποσαφηνίζεται η παραπομπή ή όχι σε δίκη των εμπλεκομένων, βρίσκεται η υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στο Ιλιον, που είχε έρθει στο φως της δημοσιότητας τον Δεκέμβριο του 2007. Τότε είχε αποκαλυφθεί ότι η 34χρονη Ειρήνη Τσοπανοπούλου, μαζί με τον σύντροφό της Σπύρο Σουχλέρη , 42 ετών, εξέδιδαν επ΄ αμοιβή τα τρία παιδιά της πρώτης, καθώς και δύο ακόμη ανηλίκους που κατά καιρούς «φιλοξενούσε» η 34χρονη στο σπίτι της. Ανάμεσα σε εκείνους που κατηγορούνται ότι ασελγούσαν στα παιδιά είναι και ο 65χρονος ιερέας Σωτήρης Παπαδόπουλος , ο οποίος από την πρώτη στιγμή αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες. « Με έμπλεξαν δόλια και επαίσχυντα στη βρώμικη αυτή υπόθεση, επειδή τους έκοψα το βοήθημα από τα έσοδα της ενορίας» υποστήριξε τότε ο ιερωμένος. Προσέθετε, μάλιστα, ότι «είχα αντιληφθεί ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τη συγκεκριμένη οικογένεια» αλλά, όπως υποστήριζε, δεν είχε προλάβει να ενεργήσει καταλλήλως.

    Τις αιτιάσεις του κληρικού διέψευσαν οι καταθέσεις των παιδιών. «Ο παπα-Σωτήρης, όπως τον είχα γνωρίσει και τον λέγαμε, ερχόταν στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο Ιλιον. Εκεί με πήγαινε η μητέρα μου μία φορά την εβδομάδα το διάστημα από την πρώτη έως την τετάρτη δημοτικού» είπε ένα από αυτά. Και συνέχιζε, περιγράφοντας: «Ο παπάς μου έδινε κάποια χρήματα και η μητέρα μου έβγαινε έξω κάνοντας ότι καθάριζε την εκκλησία. Εκείνος μου έβγαζε τα ρούχα… και μετά όταν τελείωνε με έβγαζε έξω και, αφού έδινα τα χρήματα στη μητέρα μου,φεύγαμε». Ο Σ. Παπαδόπουλος αυτή τη στιγμή, όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι για την υπόθεση, βρίσκεται προσωρινά κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού.

    «Στο όνομα του Θεού,σας διαβεβαιώνω,κύριοι δικαστές, ότι είμαι αθώος» ήταν η αποστροφή του ιερέα Πέτρου Παπουτσάκη , τον Ιανουάριο του 2000, στη διάρκεια της απολογίας του ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Χαλκίδας. Ο 82χρονος τότε ιερέας αντιμετώπιζε τη βαρύτατη κατηγορία ότι βίαζε ανήλικα κορίτσια τα οποία είχαν αναζητήσει στέγη, φροντίδα και αγάπη στο ομώνυμο ίδρυμα για ορφανά και άπορα παιδιά, που διηύθυνε ο υπερήλικας ιερωμένος στην Αγία Παρασκευή. Ολα ξεκίνησαν όταν ένα από τα κορίτσια εξομολογήθηκε την αντιμετώπιση που του επεφύλασσε ο Παπουτσάκης σε μία από τις παιδαγωγούς που απασχολούνταν στις σχολικές εγκαταστάσεις του, το 1995. Ακολούθησαν οι συζητήσεις με πέντε ακόμη οικότροφους, που διατύπωσαν την ίδια κατηγορία. Σύντομα, το θέμα απασχόλησε τη Δικαιοσύνη και ο κληρικός βρέθηκε κατηγορούμενος για βιασμό και απόπειρα βιασμού εις βάρος των έξι κοριτσιών. Στη διάρκεια της πρωτόδικης δίκης, που διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών, ο Παπουτσάκης άκουσε ατάραχος τις καταθέσεις των έξι κοριτσιών. Κατά την απολογία του, ισχυρίστηκε ότι «όλα τα έχουν φανταστεί, με πληρώνουν με αυτό το φρικτό νόμισμα για όσα καλά έχω κάνει για αυτά τα παιδιά». Οι δικαστές καταδίκασαν τον ιερέα σε κάθειρξη 30 ετών, που συγχωνεύθηκε σε 20 έτη.

    Ο Παπουτσάκης οδηγήθηκε στις φυλακές, αφέθηκε όμως ελεύθερος σχετικά σύντομα, όταν επικαλέστηκε λόγους υγείας. Εν τω μεταξύ, είχε ασκήσει έφεση. Η δίκη στον δεύτερο βαθμό, δύο χρόνια αργότερα, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ο κατηγορούμενος ιερωμένος επικαλέστηκε ανήκεστο βλάβη της υγείας του που συντελέστηκε το διάστημα της κράτησής του, με αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί ποτέ η διαδικασία της δίκης. Οπως επισημαίνουν νομικοί κύκλοι, που ασχολούνται για μακρό χρονικό διάστημα με υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης ανηλίκων, οι παραπάνω περιπτώσεις είναι λίγες σε σχέση με τα πραγματικώς συμβαίνοντα κυρίως στην επαρχία. Εκεί όμως επικρατεί ο νόμος της σιωπής, ο φόβος του κοινωνικού στιγματισμού και επέρχεται συνήθως ένας «άκομψος» συμβιβασμός. Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα, η πρόσφατη υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης σε χωριό κοντά στο Αγρίνιο. Δύο εξαδέλφες κατηγόρησαν τον ιερέα του χωριού ότι στη διάρκεια εξομολόγησης τις άρπαξε από το στήθος, κάνοντάς τους αντίστοιχες προτάσεις σεξουαλικού περιεχομένου. Τα κορίτσια κατήγγειλαν το περιστατικό, ο ιερέας καταδικάστηκε προ διμήνου σε τρία χρόνια με αναστολή, αλλά έσπευσε να ασκήσει έφεση, δηλώνοντας την αθωότητά του. «Τις άγγιξα στον ώμο από πατρικό ενδιαφέρον» υποστήριξε στη διάρκεια της απολογίας του.

    Ιερωμένος εκδιδόταν στο Διαδίκτυο

    «ΠΟΤΕ θα σε συναντήσω, να μου αλλάξει η ζωή;» ήταν η φράση με την οποία ξεκινούσε την προσωπική του ιστοσελίδα αρχιμανδρίτης που πριν από τρία χρόνια σκανδάλισε το Οικουμενικό Πατριαρχείο έπειτα από καταγγελία ότι εκδίδεται μέσω του Διαδικτύου. Η περίπτωση μάλιστα αυτή κατέδειξε την «επιρροή» και τον ρόλο του νέου μέσου επικοινωνίας στην «αποκάλυψη» των ιδιαίτερων προτιμήσεων και μύχιων σκέψεων κληρικών, προκαλώντας πονοκέφαλο στο Φανάρι. Το… σερφάρισμα στην ιστοσελίδα αυτή οδηγούσε κατόπιν τον επισκέπτη σε φωτογραφίες από προσωπικές στιγμές και μία ολόσωμη φωτογραφία του αρχιμανδρίτη με αδαμιαία περιβολή. Κάτω από αυτήν την πόζα αναγράφονταν οι… εντολές του προς τους ενδιαφερομένους: «Μόνο για ψαγμένους και αποφασισμένους» και «Παρακαλώ, όχι εύσωμοι, τριχωτοί ή θηλυπρεπείς». Ο συγκεκριμένος ιερωμένος είχε, σύμφωνα με πληροφορίες, απασχολήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο και εκκλησιαστικούς κύκλους της Εκκλησίας της Ελλάδος και με την… εξωεκκλησιαστική ζωή του, καθώς καταγγελίες τον ήθελαν τακτικό θαμώνα σε μπαρ όπου σύχναζαν ομοφυλόφιλοι. Στις παρέες του μάλιστα καυχιόταν για τις «υψηλές, εκκλησιαστικές του γνωριμίες», αλλά και τον «τολμηρό του βίο». Υστερα από αυτές τις εξελίξεις, ο αρχιμανδρίτης κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις στο Φανάρι, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στην παρούσα φάση υπηρετεί σε εκκλησία του εξωτερικού.

  12. Ο/Η Αδ.Κοραής λέει:

    http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%85%CF%86%CE%BB%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B5%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-70#ixzz3ONUK6NE6

    Διεκδικώντας το φως: Ο αγώνας των τυφλών τη δεκαετία του ’70

    […………..]

    Ο φιλανθρωπικός σύλλογος Οίκος Τυφλών ιδρύθηκε το 1906 με πρωτοστάτες δύο αστούς διανοούμενους, τον Βικέλα και τον Δροσίνη. Διανοούμενοι πιστοί στο όραμα της εθνικής ανάπτυξης και αστικής ολοκλήρωσης, προσηλωμένοι στο όραμα του ευρωπαϊκού αστικού εκσυγχρονισμού, που γίνονταν αντιληπτό ως τρένο που έστω και καθυστερημένα έπρεπε να πάρει και η Ελλάδα. Κατανοώντας κατ’ αυτό τον τρόπο το «χρέος του έθνους», υποστήριζαν ότι η δική τους συμβολή σε αυτό το έργο είναι η προώθηση της παιδείας του λαού (και οι δύο συμμετείχαν σε δύο σημαντικούς φιλεκπαιδευτικούς συλλόγους, τον Παρνασσό και το Σωματείο Ωφέλιμων Βιβλίων). Σε αυτό το πλαίσιο, εντυπωσιασμένοι από τις προόδους της εκπαίδευσης των τυφλών στην Ευρώπη (Γαλλία, Σουηδία, Νορβηγία κλπ) πρότειναν και τελικά ίδρυσαν ένα ιδιωτικό σωματείο, που στόχος του ήταν η εκπαίδευση και προστασία των τυφλών. Σε αυτό συμμετείχαν αστοί και αστές της εποχής, πολιτικοί, διανοούμενοι, καθηγητές πανεπιστημίου, δημοσιογράφοι ενώ είχε και τη στήριξη του παλατιού. Πρόεδρος ορίστηκε ex officio ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος, τονίζοντας και με αυτό τον τρόπο τη χριστιανική ηθική που διέπει τη φιλανθρωπία. Οι πόροι του προέρχονταν από ευεργεσίες, κληροδοτήματα, εράνους της εκκλησίας (την Κυριακή του Τυφλού), δωρεές κλπ

    Το 1907 μετά από μεγάλη δωρεά της οικογένειας ευεργετών της διασποράς, Αμπετ, χτίστηκε το Αμπέτειο Μέλαθρον στην Καλλιθέα (το ερειπωμένο νεοκλασικό υπάρχει μέχρι σήμερα στο χώρο που στεγάζεται το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών), η έδρα του Οίκου Τυφλών, που εξελίχθηκε σε σχολείο και οικοτροφείο για τυφλούς μαθητές και τρόφιμους. Με εμβληματική φιγούρα, μέχρι τη δικτατορία του Μεταξά, τη διευθύντρια Ειρήνη Λασκαρίδου.

    Για εβδομήντα χρόνια, ο Οίκος Τυφλών μαζί με άλλους 3-4 άλλους ιδιωτικούς συλλόγους (Φάρος Τυφλών κ.ά.) ήταν οι μοναδικοί φορείς που επιφορτίστηκαν με την εκπαίδευση και τη φροντίδα των μη βλεπόντων. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλη αυτή την περίοδο το κράτος πρόνοιας στην Ελλάδα ήταν ανύπαρκτο και οι προνοιακές παροχές ελάχιστες, αφορώντας μια μικρή μερίδα πολιτών. Αλλά και η ιδιωτική φιλανθρωπική πρωτοβουλία ήταν πλήρως ανεπαρκής, καθώς αφορούσε πολύ περιορισμένο αριθμό εκ των χιλιάδων ατόμων με προβλήματα όρασης. (Ο Οίκος Τυφλών, δεν μπορούσε να φιλοξενήσει πάνω από 60 άτομα, οι 30 περίπου ήταν μαθητές του. Τα δε δημόσια Γυμνάσια που μπορούσαν να παρακολουθήσουν οι μη βλέποντες δεν είχαν παράλληλη στήριξη ή υποδομή, κατάλληλα βιβλία κλπ). Κι όλα αυτά παρά το γεγονός ότι ο Οίκος Τυφλών είχε συσσωρεύσει μια τεράστια περιουσία, με δεκάδες ακίνητα από δωρεές και κληροδοτήματα, αλλά και ρευστό.

    Το 1976 οι τρόφιμοι του Οίκου, που είχαν σχηματίσει σωματεία όπως και οι γονείς τους, άρχισαν να προβάλουν διεκδικήσεις για λήψη κρατικών μέτρων. Αποκορύφωμα του αγώνα τους αποτέλεσε η πεντάμηνη κατάληψη στον Οίκο Τυφλών, που ξεκίνησε στις 2 Μάιου 1976, όταν ομάδα τυφλών μαζί με τους μαθητές του Οίκου κατέλαβαν τις εγκαταστάσεις του συλλόγου. Την ίδια μέρα 300 άτομα βρίσκονταν στο χώρο της κατάληψης. Η άλλη πλευρά αντεπιτίθεται άμεσα: απ’ την επόμενη κιόλας τα μέλη της Συντονιστικής κλήθηκαν για ανακρίσεις στο Α.Τ. Καλλιθέας, όπου δέχονταν επίμονες ερωτήσεις για τα πολιτικά τους φρονήματα, και τελικά κατηγορήθηκαν με το Ν4000 περί τεντιμποϊσμού! Ωστόσο, παρά τις διώξεις, κανείς δεν υποχώρησε. Λίγες μέρες μετά, 20.000 και πλέον άνθρωποι δίνουν το «παρών» στο γήπεδο του Πανιωνίου εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους στους αγωνιζόμενους τυφλούς. Η εξέγερση αυτή κράτησε πολλούς μήνες και ενισχύθηκε από την κατάληψη του Δημαρχείου Αθηνών, την 1/10/76, που υποχρέωσε το Δήμο και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης να επιδώσουν άδειες μικροπωλητή σε τυφλούς που είχαν διωχθεί από τον «Οίκο» τους και αντιμετώπιζαν πρόβλημα βιοπορισμού. Αλλά και από μια άλλη δράση, την παραμονή εκατοντάδων τυφλών έξω από την Αρχιεπισκοπή απειλώντας ότι θα την καταλάβουν αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημα τους. Παράλληλα το γεγονός απέκτησε διεθνή προβολή με τους Σαρτρ, Μποβουάρ, Φουκό, Σινιορέ, Βεργόπουλος, Πουλαντζά κ.ά. να δηλώνουν δημόσια τη συμπαράσταση τους στον αγώνα . Οι τρόφιμοι και οι αλληλέγγυοι σύρθηκαν στα δικαστήρια πολλές φορές από τη Διοίκηση του Οίκου Τυφλών, αλλά ο αγώνας τους δικαιώθηκε, καθώς αποφασίστηκε η κρατικοποίηση του Οίκου Τυφλών, διαδικασία που αποδέχτηκε τελικά και η διοίκηση από τα τέλη του 1976. Η διαδικασία κράτησε 2 χρόνια και τελικά τον Σεπτέμβριο του 1979 το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών αποτέλεσε τον καθολικό διάδοχο του τέως σωματείου Οίκος Τυφλών.

    [……………]

    Αναδημοσίευση από το natasakefallinoy.blogspot.gr

  13. Ο/Η του κώλου λέει:

    Στο τέλος ακούστε τα σοφά λόγια του Χαρίλαου και του μπαμπά της Ζωϊτσας

    http://koutroulis-spyros.blogspot.gr/2010/09/blog-post_12.html

    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ -ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 14.4.1998
    Ένας λόγος εθνικής συμφιλίωσης και πατριωτισμού

    Ο επίτιμος Πρόεδρος του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης, στον επικήδειο που εκφώνησε, τόνισε τα εξής:

    «Μακαριστέ Σεραφείμ,

    Διπλό χρέος μού υπαγορεύει τα στερνά τούτα λόγια στο σημερινό ξόδι σου. Είναι το χρέος του κοντοχωριανού και συντοπίτη, καθώς και το χρέος του συναγωνιστή.

    Μαζί ξεκινήσαμε στη δεύτερη δεκαετία του αιώνα, από τα χωριά του κάμπου της Καρδίτσας εσύ, και των Αγράφων εγώ. Και οι δύο αγωνιστήκαμε για την πατρίδα, από διαφορετικό ταμπούρι, φυσικά, ο καθένας, αλλά ενάντια στον κοινό κατακτητή, στον κοινό εχθρό. Η ζωή και η πορεία σου επιβεβαιώνουν μια ιστορική αλήθεια: Οτι, δηλαδή, έντιμοι αγωνιστές και πατριώτες υπήρξαν σε όλες τις οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης.

    Στο τέλος της δεκαετίας του ’20, χωρίστηκαν οι δρόμοι. Υστερα από χρόνια ανέβηκες ψηλά κι έγινες αρχηγός της Εκκλησίας. Οσο ψηλά, όμως, κι αν έφτασες, δε χάθηκε από μέσα σου ο ξωμάχος του θεσσαλικού κάμπου και η ντομπροσύνη του, ούτε, φυσικά, η παλικαριά του αντάρτη. Και παρά τη μακρά θητεία σου και στη δημόσια ζωή, δεν ενέδωσες στον πειρασμό της υποκρισίας και της μισαλλοδοξίας. Η στάση σου απέναντι στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα στη χώρα μας, η εθνική σου υπερηφάνεια, οι χωρίς προκαταλήψεις σχέσεις σου απέναντι σ’ εκείνους που είχαν διαφορετική θρησκευτική, φιλοσοφική ή πολιτική θεώρηση, συνέβαλε στο χτύπημα της μισαλλοδοξίας και στο άνοιγμα του δρόμου της εθνικής συμφιλίωσης. Η ιστορία θα στο αναγνωρίσει αυτό.

    Εκ μέρος της ΚΕ του ΚΚΕ, καλό σου ταξίδι μακαρίτη συντοπίτη».

  14. Ο/Η Καλόγρια με ζαρτιέρες λέει:

    http://dithen2010.blogspot.gr/2015/01/blog-post_19.html

    Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά!

    Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

    Γεύμα με τον Αρχιεπίσκοπο

    by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

    Ο Μεγαλειότατος μας προσκαλεί σε γεύμα εις την μονή Αγκαθοπών. Ένα υπέροχο γαλήνιο γυναικείο μοναστήρι όπου ακούς το σφυγμό του θεού να χτυπάει πιο δυνατά. Βρισκόμαστε στην μεγάλη αίθουσα φαγητού, καλόγριες από όλη την επικράτεια. Το κοινόβιό μας απολαμβάνει ένα δελεαστικό μενού που περιέχει αχινοσαλάτα, καρπάτσιο λαβράκι, τραγανό μπαρμπούνι πάνω σε μους καπνιστής μελιτζάνας, αλλά και χριστόψαρο σε μους σελινόριζας. Και για επιδόρπιο σερβίρεται παρφέ μασκαρπόνε πάνω σε μπισκότο λεμόνι και κρέμα με φρούτα του πάθους. Στα μισά του επιδορπίου ο αρχιεπίσκοπος σηκώνεται και μας απευθύνει ένα συγκινητικό λόγο. Με αγάπη μας μιλά για τα παιδιά της Αφρικής και τους μετανάστες που πνίγονται στο Αιγαίο. Μας λέει πως πρέπει να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί. Να σχεδιάσουμε μια πιο τολμηρή εκστρατεία ελεημοσύνης για να βοηθήσουμε του συνανθρώπους μας που πεινάνε. Κάτι που θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο την παρουσία μας σ’ αυτή τη χώρα. Ο αρχιεπίσκοπος υπογραμμίζει το μεγαλείο της δικής μας συνεισφοράς αναμένοντας προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Κάθεται έπειτα και τελειώνει το παρφέ μασκαρπόνε πάνω σε μπισκότο λεμόνι και κρέμα με φρούτα του πάθους, αγναντεύοντας με ιερή συγκατάβαση όλες εμάς, τις μεγαλόσχημες ερωμένες του Ιησού, που γευματίζουμε σιωπηλές, ενδεδυμένες το ασίγαστο αιμοβόρο σκότος της παρθενίας.

    πηγή:

    https://dromos.wordpress.com/2015/01/12/%CE%B3%CE%B5%CF%8D%CE%BC%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%B5%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF/

  15. Ο/Η Ένας λέει:

    Σχόλιο για τον μεγαλειώδη αγώνα των τυφλών το 1976 (με συμμετοχή Κουρουμπλή)
    συν εμπλοκή Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, και με την ευκαιρία, λίγα από την κατοχική του δράση και τις σχετικές υπερβολές:

    – Ετυχε αυτές τις μέρες να διαβάζω ορισμένα για τον εργοστασιακό -όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται- συνδικαλισμό και των άλλων τομέων συνδικαλισμό της Μεταπολίτευσης, για μια εργασία που χρειαζόταν, και θαύμασα πραγματικά τη μαχητικότητα των τυφλών, τότε στις 20/5/1976, αν φαίνεται εδώ:

    http://xyzcontagion.files.wordpress.com/…/1976-05-20-ceb2ce…

    αλλά και στις 1/6/1977:

    http://xyzcontagion.files.wordpress.com/…/1977-06-01-ceb2ce…

    Αν δεν φαίνονται, από εδώ ίσως καλύτερα:

    1976-05-20 – Βουλή Αγνωστος Στρατιώτης – Απεργία πείνας τυφλών κατά των τυφλοπατέρων
    http://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=4741

    1977-06-01 – Βουλή Διαμαρτυρία τυφλών και συλλήψεις σε κλούβες
    http://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=4740

    Οσο για τον Σεραφείμ, διαβάζουμε παντού «ο ανταρτόπαπας» και «ο μπαρουτοκαπνισμένος πολεμιστής» και να τα όπλα και τα περίστροφα, και «ο Σεραφείμ με τις κουμπούρες», όπως τον είχε αποκαλέσει ο Τράγκας όταν του είχε κάνει την αγιογραφία σε συνέντευξη στον τότε ΣΚΑΪ.

    Να μην τρελαθούμε, όμως: Σύμφωνα με τον γραμματέα, βοηθό και βιογράφο του Ιωάννη Χατζηφώτη και το βιβλίο «Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, Μαρτυρίες και τεκμήρια 1913-1998», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1998, δηλαδή την επίσημη βιογραφία του, ο Σεραφείμ, με τα χρήματα ενός βιομήχανου Μπάρδη, διεκπεραιώθηκε μέσω Πατρών στο Αγρίνιο, κι από κει στο στρατηγείο του Ζέρβα, στους Σκιαδάδες (Βουλγαρέλι) Αρτας.
    Εκεί, το έργο του αποκλειστικά και μόνο ήταν να κάνει λειτουργίες, αγιασμούς όπως π.χ. όταν ήλθε μια σημαία απ’ το Κάιρο και να δίνει την ευλογία του στους μαχητές.
    Μόνο μία φορά του έδωσαν μια κάπως δύσκολη αποστολή, να μεταφέρει κάποια έγγραφα στην Αθήνα, κι επειδή ήταν απρόσεκτος, τον έπιασαν οι Γερμανοί. Βέβαια, απελευθερώθηκε αμέσως χάρη στις γνωριμίες του επίσημου διερμηνέα της Κομαντατούρ, Λάμπρου Λάμπρου (επιστολή στο βιβλίο, σελ 30). Τελικά, κατάφερε να στείλει τα έγγραφα στην Αθήνα με άλλον αγγελιοφόρο, και η οργάνωση Αρτας του ΕΔΕΣ τον προμήθευσε με έγγραφα και άδειες μετακίνησης, αλλά αυτός προτίμησε να ανεβεί σε ένα φορτηγό και να γυρίσει στην Αθήνα, αντί να επιστρέψει στη βάση του ΕΔΕΣ, όπως θα περίμενε κανείς. Στην Αθήνα έμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου.
    Αυτά τα ολίγα για την διαβόητη (και μάλλον ανύπαρκτη) υποτιθέμενη «πολεμική δράση» του Σεραφείμ.
    Να μην ξεχνάμε εδώ, ότι έπρεπε να βρεθεί ένα «αντίβαρο» στους κληρικούς εκείνους που πολέμησαν με το ΕΑΜ, όχι μόνο τους γνωστούς δεσπότες, αλλά και τους απλούς ιερείς. Ετσι ο Σεραφείμ, σοφά ποιώντας για την υστεροφημία τη δικιά του και όλων των δεξιών κληρικών, στη συνέντευξη στο Εθνος το 1991 (υπάρχει κι αυτή στο βιβλίο) ανεβάζει τους τόνους και λέει εν ολίγοις:

    – Εμείς είμαστε η Εθνική Αντίσταση του κλήρου και όχι οι άλλοι του ΕΑΜ.

    τριλογία κατά του φασισμού -2

    Η εξέγερση των τυφλών κατά της κρατικής Εκκλησίας & τα ανθρωποφάγα σκυλιά ενός τυραννικού παπά του Αναγνώστη Λασκαράτου (το πρώτο μέρος) Γράφω αυτό το άρθρο με αφορμή τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναν…

    roides.wordpress.com

  16. Παράθεμα: Η εξέγερση των τυφλών κατά της κρατικής Εκκλησίας & τα ανθρωποφάγα σκυλιά ενός τυραννικού παπά | Ασμοδαιος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s