τριλογία κατά του φασισμού

1. Ο φασισμός του ανθρώπου απέναντι στα ζώα
(με αφορμή το φιλμ «Λευκός Θεός»)

trilogia1a

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Ο φασισμός είναι φαινόμενο της καθημερινότητας. Όλοι μας κρύβουμε έναν μικρό ή μεγάλο φασίστα που εκδηλώνεται όποτε μπορεί πάνω στον πιο αδύνατο. Οι πιο συνειδητοποιημένοι τον πολεμούν όλοι τους τη ζωή και τελικά τον συντρίβουν. Η Χ.Α. έδειξε το μέγεθος του κρυμμένου φασισμού και της ανοχής της ελληνικής κοινωνίας στο φανερό φασισμό. Η Ελλάδα είναι μια ιδιαιτερότητα. Μετά την ήττα του Χίτλερ, οι συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων όχι μόνο πήραν στην πλειοψηφία τους συγχωροχάρτι αλλά και μερίδιο εξουσίας, ενώ οι περισσότεροι αντιστασιακοί κατασπαράχτηκαν, ασφαλώς και από λάθη και ολοκληρωτικές νοοτροπίες μιας μαξιμαλιστικής φιλοσοβιετικής ηγεσίας. Ο Ναζισμός, με όποιο προσωπείο κι αν εμφανίζεται, είναι υπόθεση που αφορά περισσότερο την Ψυχιατρική και την Εγκληματολογία και λιγότερο την Πολιτική.  Με την τριλογία μας θα εξετάσουμε τρεις μορφές του σύγχρονου φασισμού όπως αυτός εκδηλώνεται από τους ισχυρότερους σε βάρος των αδύναμων, ειδικά στη χώρα μας.

Ξεκινάμε με το φασισμό των ανθρώπων κατά των σκύλων, με αφορμή την προβολή της εξαιρετικής ουγγρικής ταινίας «Ο Λευκός Θεός» του χαρισματικού 39χρονου Κορνέλ Μουντρουτσό (φωτ. 2, με τον πρωταγωνιστή σκύλο και τη Λίλη), ενός ηθοποιού και σκηνοθέτη που πρωτοεμφανίστηκε το 1996.  Το φιλμ πήρε το Βραβείο «Ένα Κάποιο Βλέμμα» στο 67ο trilogia1bΦεστιβάλ των Καννών, ήταν η εναρκτήρια ταινία του 55ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και έχει προταθεί επίσημα από την Ουγγαρία για Όσκαρ καλύτερου ξενόγλωσσου φιλμ του ’15. Η ταινία αφιερώθηκε τιμητικά στη μνήμη του μεγαλύτερου Ούγγρου σκηνοθέτη, του Μίκλος Γιαντσό (στην Ελλάδα η πιο γνωστή του ταινία ήταν ο «Κόκκινος ψαλμός»-1972), που πριν πεθάνει  φέτος το Γενάρη πρόλαβε να χαρεί ένα μέρος του φιλμ.

H υπόθεση αυτής της αλληγορίας που ξεκινάει εντυπωσιακά με την πρωταγωνίστρια να ποδηλατεί στην έρημη πόλη ακολουθούμενη από τη στρατιά των σκύλων, σαν μια ταινία του Ντίσνεϋ, έχει ως εξής: Ένα μικρό κοριτσάκι χωρισμένων γονιών, η Λίλη, που μετέχει σε μια νεανική ορχήστρα, μένοντας για λίγο με τον πατέρα της αντιμετωπίζει ως προς το σκυλί της το Χάγκεν, την αντιπάθεια τη δική του,  του κοινωνικού περίγυρου και της επίσημης Πολιτείας, που στο φιλμ φέρεται (τέτοια που είναι σήμερα στην Ουγγαρία) πως με νόμο της στράφηκε ρατσιστικά κατά των ημίαιμων.  Ο σκύλος της διώχνεται με τη βία από το σπίτι και εμείς παρακολουθούμε με διαρκή ένταση τις φοβερές περιπέτειές του, να βρίσκεται αντιμέτωπος με πολύ σκληρούς παλιανθρώπους και με μπόγιες σε κυνοκομεία και σε αρένες κυνομαχιών και την τρυφερή συνάντησή του με μια άτυχη χαριτωμένη σκυλίτσα.

Ο κόσμος των ανθρώπων παρουσιάζεται σε όλη την απωθητική σκληρότητά του. Ακόμη και ο μαέστρος της Ορχήστρας είναι κακός. Η κοινότητα των σκύλων, σαν φυσική συνέπεια της ανθρώπινης τυραννίας εξεγείρεται, εκδικείται άγρια κατασπαράσσοντας τους βασανιστές της, συγκροτημένη σε κινούμενο αντάρτικο σώμα, χωρίς αυτή η αντίδρασή της να μας φαίνεται παράξενη, άδικη ή ενοχλητική. Ο σκηνοθέτης με μεγάλη μαεστρία μας κάνει να παίρνουμε τη μεριά των σκύλων και  να αγωνιούμε για τη μοίρα τους. Οι σκηνές των επαναστατημένων σκύλων στους άδειους δρόμους της «αναρχοσκυλοκρατούμενης» Βουδαπέστης, ο πανικός των φοβικών κατοίκων της, η εξημέρωση των αγριεμένων ζώων με το κορνέτο του κοριτσιού  που παραπέμπει στο μεσαιωνικό θρύλο του «Αυλητή του Χάμελιν», η εντυπωσιακή μουσική υπόκρουση με τις   ουγγρικές ραψωδίες του Φέρεντς Λιστ, όλα δένουν απόλυτα φυσιολογικά  συγκροτώντας ένα διαρκή βομβαρδισμό μας από ανώτερους συμβολισμούς, αλληγορίες, υπαινιγμούς και βαθιά πολιτικά μηνύματα. Οι σκύλοι είναι το κάθε λογής κοινωνικό περιθώριο, η κατώτερη φυλή, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, οι ξένοι, οι άστεγοι, οι κοινωνικά αδύναμοι, οι παρίες, οι περιφρονημένοι. Ο λευκός θεός του τίτλου είναι ο αλαζονικός λευκός άνθρωπος, αυτός που τόσο άσπλαχνα ληστεύει τους λαούς του τρίτου κόσμου, ο εκμεταλλευτής γενικά, ο κάθε εξουσιαστής, ο ξενοφοβικός, ο ρατσιστής, αλλά και το τσιράκι της εξουσίας, ο ποταπός λούμπεν φασίστας, ακόμη και ο μέσος άνθρωπος που θεωρεί πως μπορεί να δένει, να φυλακίζει, να κλωτσάει, να πετροβολά, να πυροβολεί, να τυραννάει, να δηλητηριάζει, να διώχνει  από τη γειτονιά τον αδέσποτο σκύλο, να δημιουργεί προβλήματα στους καλόκαρδους φιλόζωους που τον φροντίζουν. Οι συμβολισμοί κατακλύζουν το θεατή, η Τέχνη που εξευγενίζει και γαληνεύει, η ομορφιά και η καλοσύνη της κοπελίτσας που θα σώσουν τον κόσμο, η κακή μοίρα της μικρής πονεμένης σκυλίτσας  που ο βίαιος θάνατός της μπορεί να είναι ο άδικος θάνατος κάθε παρατημένου παιδιού, οι σκύλοι που σαν περιφερόμενοι καταθλιμμένοι άστεγοι πίνουν νερό από βρώμικες νερολακούβες και κοιμούνται σε παραγκοειδή καταλύματα στις γκρίζες και έρημες παρυφές της πόλης, τα παρακρατικά στοιχεία που αυτοεπιστρατεύονται για να επιβάλλουν το νόμο και την τάξη, οι φοβικοί που μισούν κάθε διαφορετικότητα, ο κρατικός αυταρχισμός που επωφελείται από τον πανικό των ηλιθίων για να τρομοκρατήσει, όλα αυτά είναι σκηνές που έρχονται από το παρελθόν και το παρόν και που προφητεύουν ένα χειρότερο μέλλον, αν η ανθρωπότητα δεν στραφεί στην αθωότητα, στη δικαιοσύνη και στον πολιτισμό. Η ανάγκη για επαναπροσδιορισμό των αξιών μας, για αναθεώρηση των αυταρχικών δομών της αστικής Δημοκρατίας, για στοχασμό γύρω από την κοινωνική Σαχάρα που προκαλούν οι παγωμένοι άνεμοι της ασύδοτης παγκόσμιας Αγοράς, για μπόλιασμα της κοινωνίας με πρωτοπόρες, ελευθεριακές, ουτοπιστικές, φυσιοκρατικές και ουμανιστικές ιδέες, προβάλλει κραυγαλέα επιτακτική μέσα από τις σκηνές του έργου.

Αν ο μέσος άνθρωπος, ιδιαίτερα ο ευημερών δυτικοευρωπαίος, αντιληφθεί σε όλη του την έκταση πόσο άδικο πόνο έχει προκαλέσει σε ένα νοήμον και συναισθηματικό ον όπως ο σκύλος, αυτό θα αποτελέσει μια καλή βάση για να σταματήσει να προκαλεί πόνο και στους συνανθρώπους του. Όμως η ταινία αυτή δεν γυρίστηκε σε ένα κλασσικό ευρωπαϊκό περιβάλλον ούτε εν κενώ. Οι κεραίες του σκηνοθέτη έχουν συλλάβει τον ανερχόμενο κοινωνικό εκφασισμό. Η σημερινή Ουγγαρία με το υπερσυντηρητικό της και έξω από το δυτικοευρωπαϊκό πνεύμα, συνταγματικό χάρτη, ζει την απειλή της Ακροδεξιάς. Αυτή η χώρα στα 1956 είχε ξεσηκωθεί κατά της καταπιεστικής παρουσίας των Ρώσων, χωρίς η εξέγερση να στερείται τις γνωστές αντιφάσεις των αντισοβιετικών λαϊκών αντιδράσεων ή και επαναστάσεων της Ανατολικής Ευρώπης. Στην Πολωνία μοχλός τους ήταν ο καρδινάλιος Βιζίνσκι, μετά ο πάπας Βοϊτίλα, εδώ ο συντηρητικός καρδινάλιος Μιντσέντι. Μαζί με τους οπαδούς των ατομικών ελευθεριών που ζητούσαν σοσιαλισμό με Δημοκρατία, είχαμε στους δρόμους να διαδηλώνουν κατά των Σοβιετικών και τους νοσταλγούς των παλιών σκοτεινών εποχών. Θα μπορούσε να πει κανείς πως είχαμε μαζί επανάσταση και αντεπανάσταση. Η τελευταία επιβεβαιώνεται από την αντιδραστική πορεία των μετακομμουνιστικών καθεστώτων, που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση έχουν αγριέψει τις ανατολικοευρωπαϊκές κοινωνίες. Στην Ουγγαρία εφέτος η ακροδεξιά (το κόμμα ‘Jobbik’) στις εκλογές του Απρίλη συγκέντρωσε ποσοστό 21% εκλέγοντας 23 βουλευτές, συγκυβερνώντας έτσι με την πλειοψηφική Δεξιά. Αντιδραστικοί με επικεφαλής τον επίσκοπο της προτεσταντικής «Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας στην Ουγγαρία» Γουσταύο Μπόλκσεϊ και τον πάστορα Λωράν Hegedűs, χωρίς ευτυχώς την έγκριση της εκκλησιαστικής τους Ιεραρχίας,  έστησαν το 2012 στη Θεολογική Σχολή και στην πλατεία του καθεδρικού ναού, τιμητικές πλάκες και άγαλμα στο διαβόητο αντισημίτη και αντικομμουνιστή δολοφόνο αντιβασιλιά του μεσοπολέμου ναύαρχο Μίκλος Χόρτυ, εμπνευστή της ‘Λευκής Τρομοκρατίας’. Οι οπαδοί του βρυκολακιασμένου φασίστα πρωθυπουργού Σάλαζυ (1944), αρχηγού του ναζιστικού «Σταυρού από βέλη», αυτοί που ζητούν (2012!) να συνταχθούν λίστες με Εβραίους που αποτελούν απειλή για την «εθνική ασφάλεια», έχουν γίνει επικίνδυνα πολλοί. Όλοι τους έγιναν το ερέθισμα για να ξεσηκωθεί η συνείδηση του ευαίσθητου Ούγγρου δημιουργού. Νομίζω πως τους είδαμε αυτούς τους οπαδούς του «Νόμου και της τάξης», μέσα στην ταινία του να συκοφαντούν και να απειλούν τα σκυλιά είτε σαν φύλακες του κυνοκομείου-Νταχάου είτε με τη μορφή της κακιάς γειτόνισσας ή του βάρβαρου οργανωτή κυνομαχιών, είτε με το προσωπείο του δειλού και τρομοκρατημένου από την επιβλητική επαναστατική  αγέλη  των σκύλων διαβάτη, που τρέχει να κρυφτεί χωρίς να κάνει την παραμικρή απόπειρα να συνεννοηθεί με τα αξιαγάπητα εξεγερμένα τετράποδα.

Η βαρβαρότητα δεν σταματάει στα ζώα. Ενεργεί αρχικά πάνω στους πιο αδύναμους, μετά ξεθαρρεύει και εξαπλώνεται σαν πανούκλα. Για το φιλόσοφο Τεοντόρ Αντόρνο, «Η πιθανότητα για ένα πογκρόμ ξεκινά κάθε φορά που το βλέμμα ενός θανάσιμα πληγωμένου ζώου πέφτει πάνω σε κάποιον κι αυτός με περιφρόνηση λέει, ‘είναι απλά ένα ζώο’» (‘Minima Moralia’-1951). Κάποιες βιβλικές αναφορές («Πληρώσατε την γην και κατακυριεύσατε αυτής»), νομιμοποιούν στα μυαλά πολλών την αντίληψη πως ο άνθρωπος είναι θεόσταλτος κυρίαρχος και μπορεί να κάνει στα ζώα ότι του αρέσει. Όταν κι όπου οι θρησκευτικές προκαταλήψεις, η έμφυτη ανθρώπινη σκληρότητα, η κρατική πολιτική, η οικονομική κρίση και η αδικία, συνεργάζονται για να κάνουν το βίο των ζώων αβίωτο, ταυτόχρονα κάνουν τραγική και τη ζωή των ανθρώπων.

Δείτε το διαφημιστικό της Ταινίας, με σκηνές από τα γυρίσματα.

 

Advertisements
This entry was posted in φασισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

15 Responses to τριλογία κατά του φασισμού

  1. Ο/Η Ντένης ο τρομερός λέει:

    Σας αρέσει ο Μπραμς;
    Ουγγρικοί χοροί

  2. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    Το ουγγαρέζικο ναζισταριό έχει κατεβάσει βίντεο με το χιτλερικό αρχηγό του
    Horthy Miklós katonája vagyok
    Είμαι στρατιώτης του Μίκλος Χόρτι

  3. Ο/Η Φύλακας Αρχείων λέει:

    1949
    Αντκομμουνιστές καρδινάλιοι
    Ο Αμερικανός Σπέλμαν και ο Ούγγρος Μιτζέντι

    Ουγγαρία
    Αντεπανάσταση 1956
    Καρδινάλιος Μιτζέντι

    Ο Μιτζέντι στη Ν.Υόρκη

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ φίλε με τα Αρχεία,
      δεν είναι στη Ν.Υόρκη ο Μιτσέντι στο βίντεο, είναι στην Ουγγαρία.
      Από ότι ξέρω στις ΗΠΑ δεν πήγε ποτέ του.
      Ο Αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ Ιωσήφ, όπως ήταν ο τίτλος του, που οφείλουμε να πούμε είχε φυλακιστεί και από τους Ούγγρους Ναζίδες του «Σταυρού από βέλη», φυλακίστηκε και από τους κομμουνιστές και από το 1956 έως το 1971 είχε βρει άσυλο στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βουδαπέστη.
      Όταν ελευθερώθηκε με συμφωνία κομμουνιστών-Βατικανού, πήγε στην Αυστρία και 4 χρόνια μετά πέθανε. Ο πάπας του είχε αφαιρέσει τον τίτλο (ο ίδιος αρνιόταν να παραιτηθεί), αλλά τιμητικά άφησε την έδρα του κενή μέχρι το θάνατό του.
      Στην Καθολική Εκκλησία υπάρχουν ακόμη και υπερσυντηρητικοί κληρικοί που διαθέτουν μπόλικη αξιοπρέπεια, αν μη τι άλλο γιατί έχουν τεράστια μόρφωση, όχι σαν κάποιους Ρωμιούς συναδέλφους τους της πυρκαγιάς..

  4. Ο/Η ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ λέει:

    Θεωρω οτι το κειμενο «Ο φασισμος του ανθρωπου απεναντι στα ζωα»,με αρκετη κομψοτητα γραφης,αποτελει αλλο ενα δειγμα ,παρωχημενης πλεον ,ενοχικης ανομολογητης συμπεριφορας,του Δυτικου ανθρωπου απεναντι στον υπολοιπο κοσμο.Ξεχναμε ευκολα την καταγωγικη ταυτοτητα που εχει προσδωσει η φυση στον σκυλο,καθως επισης ,φανταζομαι,οτι ο συντακτης του κειμενου θα ειναι αμιγως χορτοφαγος(ουτε ψαρια στο διαιτολογιο).
    Και μια ευχη για τον νεο χρονο, «Ελικρινεια,επαναπροσδιορισμο σχεσεωνκαι αναστοχασμο».

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Η «καταγωγική ταυτοτητα που εχει προσδωσει η φυση στον σκυλο», δεν δικαιολογεί ούτε εμπεριέχει το δικαίωμα του βασανισμού του από τους ανθρώπους.
      Σε κανένα σημείο του γραφτού μου δεν ζήτησαν να αγνοηθεί ή να ξεπεραστεί αυτή η ταυτότητα.

      Ο συντάκτης του κειμένου, παρ’ όλο που δεν υποχρεούται να το πει, είναι, εδώ και δυο χρόνια, ευτυχώς χορτοφάγος ως προς το κρέας αλλά δυστυχώς προς το παρόν ακόμη ψαροφάγος.
      Δέχεται την κριτική σας και όποιου άλλου στο δεύτερο, υπενθυμίζοντας όμως πως πουθενά στα 4-5 φιλοζωικά του αρθράκια, δεν έχει κάνει κήρυγμα χορτοφαγίας, έχει απλά επαινέσει τους χορτοφάγους

  5. Η εξουσία καί ο φασισμός είναι δύο έννοιες στενά συνυφασμένες. Οπωσδήποτε οί δύο αυτές εννοιες είναι έμφυτες στόν άνθρωπο αλλά αρκετοί από εμάς έχουμε υπερνηκήσει αυτές τίς τάσεις καί πολλοί άνθρωποι τίς έχουν εξαλείψει τελείως. Θεωρώ, πως οί τάσεις αυτές παρατηρούνται στά κατώτερης νοημοσύνης άτομα. Αυτά που τά χαρακτηρίζουμε συμπλεγματικά, άτομα μέ σύμπλεγμα κατωτερότητας. Καί ένα τέτοιο σύμπλεγμα εμπλέκεται μέ τό σύμπλεγμα ανωτερότητας καί εξουσίας καί επιβεβαίωσης τού αρρωστημένου τους εγώ μέ τό νά εξουσιάζουν τόν συνάνθρωπό τους καί όλα τά υπόλοιπα έμβια όντα. Αξιοσημείωτο είναι ότι τά άτομα αυτά δέν στρέφονται κατά τών δυνατών, αλλά κατά τών αδυνάτων. Συνέπεια αυτού είναι η φοβερή κακομεταχείρηση τών ζώων τά οποία υφύστανται έναν ανελέητο βασανισμό καί τροφή. Η σάρκα τού βασανισμένου ζώου καταβροχθίζεται από τήν κανιβαλική τάση τού ανθρώπου. Η σάρκα τού ταλαίπωρου ζώου όχι μόνο δέν προσφέρει ουδεμία οφέλεια, αλλά είναι αποδεδειγμένα βλαβερή καί επιζήμεια στήν υγεία τού ανθρώπου καί σήμερα αποτελεί έναν μεγάλο παράγοντα καταστροφής ΄καί μόλυνσης τού φυσικού περιβάλλοντος. Ηθικά,δέ η εκμετάλευση τών ζώων καί η φρικτή τους σφαγή, είναι πέρα γιά πέρα ανήθικη καί φασιστική. Ανα τούς αιώνες καί μετά τήν επικράτηση τών κτηνοτρόφων επί τών αγροτών, επιτελέσθει μιά εντατική πλύση εγκεφάλου τών καταναλωτών, πως τό κρέας είναι απαραίτητο γιά τόν άνθρωπο, πως έχει πρωτείνες καί άλλα στοιχεία. Ευτυχώς, τά τελευταία χρόνια έχει αρχίσει μιά αφύπνηση. Μελέτες έχουν δείξει πως τά χόρτα καί φρούτα, ότι παράγει η μάνα γή, όπως συνηθίζω νά λέω, εμπεριέχουν όλα τά θρεπτικά συστατικά, όλες τίς βιταμίνες κ.λ.π. καί επι πλέον τό κάθε χόρτο καί φρούτο είναι καί ένα θεραπευτικό φάρμακο. Η αποκλειστική χορτοφαγία ( Veganism), ανόίγει σιγά, σιγά ένα καινούριο κεφάλαιο ηθικής καί υγείας γιά τόν άνθρωπο. Φασισμός, είναι ακόμη καί νά κόψεις ένα αγριολούλουδο γιά νά τό βάλεις στό βάζο σου. Καί αυτός που καταναλώνει τίς σάρκες τών ζώων τό λεγόμενο κρέας, είναι ένας επικίνδυνος φασίστας εξουσιαστής χωρίς νά τό έχει συνειδητοποιήσει ο΄΄ιδιος. Εξουσιάζω σημαίνει έχω τήν δύναμη νά σέ κάνω ότι θέλω καί νά σού επιβάλω τόν δικό μου τρόπο ζωής, νά υιοθετείς τίς απόψεις μου καί νά στερείσαι κάθε δικαίωμα ελευθερίας. Χαρακτηρίζω φασίστες όλους τούς στρατηλάτες μεγάλους καί μικρούς, που επέλασαν κατα τής ανθρωπότητας, σφάζοντας καί καταστρέφοντας, καθώς καί όλους τούς σημερινούς πολιτικούς ανα τόν κόσμο, κυρίως στήν Ελλάδα, τούς οποίους θεωρώ αρρωστημένα άτομα, ψυχικά ερείπεια, ασήμαντα καί κατώτερα όντα, χωρίς συγκεκριμένη καί ολοκληρωμένη προσωπική ταυτότητα.

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    EΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 4.1.2015

    http://www.efsyn.gr/arthro/kryfo-programma-tis-hrysis-aygis
    Ο Ιος

    Το κρυφό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής

    Συντάκτης:

    Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς
    .

    Ο Φίρερ Μιχαλολιάκος γράφει με ψευδώνυμο όσα δεν θέλει να ομολογήσει δημόσια. Και τα κείμενά του είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικά εν όψει της δίκης της Χρυσής Αυγής.

    Πριν από τις συλλήψεις των ηγετικών στελεχών της Χρυσής Αυγής είχαμε αποκαλύψει την ύπαρξη ενός βιβλίου το οποίο σε μεγάλο βαθμό περιλαμβάνει το κρυφό πρόγραμμα της ναζιστικής οργάνωσης. Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Ομάδα Κρούσεως Λόγχη» και το υπογράφει κάποιος Νίκος Εξαρχος. Το περιεχόμενο του βιβλίου είναι ανατριχιαστικό. Πρόκειται για ένα πραγματικό «πολιτικό πρόγραμμα» τρομοκρατικής ναζιστικής οργάνωσης, το οποίο είναι εξαιρετικά διαφωτιστικό για την πραγματική δράση της και τη στρατηγική της για την κατάκτηση της εξουσίας.

    Αποκαλύπτουμε σήμερα ότι το όνομα Εξαρχος είναι απλά ψευδώνυμο. Και πίσω απ’ αυτό δεν κρύβεται κανένας άλλος παρά ο ίδιος ο Αρχηγός, ο Νίκος Μιχαλολιάκος! Η πληροφορία αυτή είναι βέβαια κοινό μυστικό στο εσωτερικό της οργάνωσης, αλλά μέχρι πολύ πρόσφατα δεν διαθέταμε τα στοιχεία για να το αποδείξουμε.

    Ποιος είναι ο Νίκος Εξαρχος

    Η ταυτοποίηση του ονόματος Εξαρχος με τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής προκύπτει χωρίς καμιά αμφιβολία από τον συνδυασμό των κειμένων που υπογράφουν αυτοί οι δύο υποτίθεται διαφορετικοί άνθρωποι. ……………………………….

    ο Μιχαλολιάκος με άρθρο του στην εφημερίδα της οργάνωσης δήλωνε ότι όχι μόνο δεν πρόκειται να κατέβει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007, αλλά ούτε καν θα ψηφίσει: «Ψήφισα για πρώτη φορά το 1994 σε ηλικία 37 ετών, γιατί τότε συμμετείχε στις εκλογές η Χρυσή Αυγή και ψήφισα μόνον τις φορές εκείνες που συμμετείχε καθ’ οιονδήποτε τρόπο η Χρυσή Αυγή. Δεν βρίσκω άλλο λόγο για να συμμετέχω στην ψηφοφορία που λαμβάνει χώρα κατά καιρούς στην πατρίδα μας. Οσο περισσότερο περνούν τα χρόνια, μάλιστα, τόσο και περισσότερο «ακραίος» «φασίστας» ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε γίνομαι. Υπάρχει πολιτική πέρα από τις κάλπες του Σεπτεμβρίου του 2007; Βεβαίως και υπάρχει! Εάν κατορθώσουμε να γίνουμε οι οδηγητές της οργής του λαού μας, θα είμαστε οι τελικοί νικητές» (5.9.2007).

    Το αντικείμενο του βιβλίου ήταν οι τελευταίες ώρες του Τρίτου Ράιχ και του Αδόλφου Χίτλερ στο πολιορκημένο Βερολίνο του 1945. Σκοπός του ήταν να παρουσιάσει την «Πολιτική Διαθήκη» του Χίτλερ και να εξυμνήσει τον Φίρερ, μέσα από κείμενα του διαβόητου Μάρτιν Μπόρμαν.

    Την τελευταία στιγμή, όμως, ο Αρχηγός δείλιασε ή άλλαξε την απόφασή του. Το προαναγγελθέν βιβλίο-ύμνος στον Χίτλερ δεν εκδόθηκε ποτέ. Χωρίς καμιά εξήγηση, οι διαφημίσεις εξαφανίστηκαν από τα επόμενα τεύχη των εντύπων της οργάνωσης. Και ξαφνικά, έναν χρόνο αργότερα, εκδόθηκε ένα άλλο βιβλίο, με συγγραφέα τον Νίκο Μιχαλολιάκο και τίτλο «Από τις στάχτες του Βερολίνου στη… “παγκοσμιοποίηση”» (εκδόσεις Νέα Σπάρτη, όπως είχε μετονομαστεί το εκδοτικό της ναζιστικής οργάνωσης, έχοντας μάλιστα έμβλημα το «NS», παραπέμποντας ευθέως στο γερμανικό Nazionalsozialismus). Αυτό το βιβλίο ενσωμάτωσε όλη τη φιλοχιτλερική μυθολογία για το τέλος του Φίρερ το 1945. Και το σημαντικότερο: όπως αποδεικνύεται από μια απλή αντιπαραβολή με την προδημοσίευση του βιβλίου του Εξαρχου που δεν κυκλοφόρησε ποτέ, το περιεχόμενο αυτών των δύο βιβλίων ταυτίζεται απολύτως. Καταγράφουμε στην τύχη ένα μικρό απόσπασμα κοινό στα δύο βιβλία: «Πιστός στο πνεύμα του Λαού του ο Χίτλερ τίμησε στο ακέραιο τις γραμμένες με αίμα αυτές λέξεις, αποδεικνύοντας πως αυτό που μετρά πάνω απ’ όλα στην Ιστορία είναι το παράδειγμα»
    …………………………………..

  7. Ο/Η Pokos Pokopikos λέει:

    Η αλληλουχία που παρουσιάζετε στο κείμενο, καθώς και συν ταύτιση του ανθρώπου αφέντη καταπιεστή απέναντι στο ζωϊκό βασίλειο και από εκεί στις πιο αδύναμες κοινωνικά, πολιτικά, πολιτισμικά, εθνοτικά και θρησκευτικά ομάδες, αφήνει, κατά την γνώμη μου έναν βασικό συντελεστή έξω από την παρτίδα, καθώς κριτικάρει τα κακώς κείμενα και σε χώρες του πρώην υπαρκτού.

    Η ερώτηση που έρχεται αβίαστα στο μυαλό του οποιουδήποτε έχει στοιχειώδεις γνώσεις με την πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία και ιστοριογραφία, είναι, για το τι ακριβώς κυοφορούσε ο υπαρκτός.
    Παρατηρούμε εδώ και χρόνια την ανάδυση των πιο σκληρών εθνικισμών, όχι όπως θα περίμενε κάποιος μέσα από την καρδιά του κύτους του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, αλλά σε χώρες που ήταν τα πάλαι ποτέ μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Ακόμα και σε αυτή την ίδια την Ρωσία, τους δορυφόρους της, αλλά και τους σημερινούς της εχθρούς το πείραμα του γραφειοκρατικού καπιταλισμού που εν είδη αστεϊσμού ονομάστηκε κομμουνισμός, απέτυχε οικτρά και γέννησε, ή από πάντα είχε την μόνιμη επωδό της εκκόλαψης του αυγού του φιδιού.

    Δεν είναι απλά και μόνο το γεγονός της κατάρρευσης του κρατικού καπιταλισμού της Σοβιετίας σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα που δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί την εξελιγμένη τεχνολογικά δύση, και ενός συστήματος, που, απέναντι στις επιθυμίες εκατομμυρίων ανθρώπων για έναν καλύτερο κόσμο μετά το γενικευμένο μακελειό του δεύτερου ιμπεριαλιστικού πολέμου, φάνηκε ότι κατάφερε να λειτουργήσει καλύτερα από τις δήθεν κομμουνιστικές ουτοπίες.
    Και αν στο πεδίο των ανταγωνισμών ο αυθεντικός καπιταλισμός νίκησε κατά κράτος την καπιταλιστική γραφειοκρατία, το πρόσφατο παρελθόν χωρών όπως η Πολωνία, η Ουγγαρία, και άλλες, αναδεικνύουν τι συνέβαινε στο μοριακό πεδίο αυτών των κοινωνιών.

    Ένας εξωγήινος που θα διάβαζε επιμελώς την ιστορία της δικής μας ανθρωπότητας τους δύο προηγούμενους αιώνες, θα έπεφτε από διαστημόπλοιό του, αρνούμενος να δεχτεί, πώς κατάφερε ένα πρόγραμμα που στόχο είχε την χειραφέτηση του είδους, κατέληξε να έχει το κύριο βάρος ευθύνης για την ανάδυση και ανάδειξη των πιο ακροδεξιών – συντηρητικών ελατηρίων μιας κοινωνίας που είχε περάσει μέσα από τον πειραματισμό της ανάδειξης του ανθρώπου μέσα στο τρίπτυχο που πρότεινε η Γαλλική Επανάσταση, αλλά και η μετέπειτα Παρισινή κομμούνα.

    Το κακέκτυπο της Ανατολικής Γερμανίας παρουσιάζει σήμερα τους περισσότερους νεοναζί μέσα στην υπόλοιπη Γερμανία. Ένα από τα σκληρότερα ρατσιστικά – ναζιστικά κινήματα, βρίσκεται μέσα στην Ρωσία.
    Για άλλες χώρες υπάρχει εκτενής σχολιασμός παρά πάνω.

    Τις πταίει λοιπόν; Η έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, πριόνισε με υπομονή και ξεχωριστή επιμονή το κλαδί όπου πάνω του καθόταν όλη η προσδοκία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Η στρεβλή αποτύπωση για την αναγκαιότητα της δικτατορίας του προλεταριάτου, έμεινε εκεί ακριβώς, εκμεταλλευόμενη από μικρές ιντελιγκέτζιες – δήθεν προτωπορίες από το πολιτικό στρατιωτικό σύμπλεγμα στις χώρες του σιδηρούν παραπετάσματος.

    Η μεγάλη ευθύνη των νεο μπολσεβίκων των έξι δεκαετιών που προηγήθηκαν πριν από την πτώση του …τείχους, δεν αφορά μόνο την αντεπανάσταση στην Ουγγαρία και την Τσεχοσλοβακία, αλλά, δική μου εκτίμηση, κατά κύριο λόγο η μη στήριξη με όλα τα μέσα του Ισπανικού ταξικού πολέμου.

    Η ευκαιρία υπήρξε, και η ευκαιρία χάθηκε…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Όσο για την Ισπανία, δεν νομίζω πως μπορούσε να γίνει σοβιετική επέμβαση, αυτό που μπορούσε να γίνει, αλλά οι σοβιετικοί δεν το ήθελαν, ήταν να αποδεχτούν και τη δράση άλλων ομάδων όπως οι αναρχικοί.
      Στα υπόλοιπα συμφωνώ, αλλά σκοπός του ποστ δεν ήταν η ανάλυση του περιεχομένου της κομμουνιστικής εξουσίας στην Ουγγαρία ή ευρύτερα.

  8. Παράθεμα: τριλογία κατά του φασισμού -2 | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

  9. Ο/Η Left λέει:

    Χρυσή Αυγή Sieg Heil
    Χ.Α.: Ζήτω οι κατακτητές μας! (βίντεο) Η «Εφημερίδα των Συντακτών» φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα ένα ανατριχιαστικό ντοκο – See more at: http://left.gr/news/ha-zito-oi-kataktites-mas-vinteo#sthash.OZ5ATHVx.dpuf

    ο παρουσιαστής καλύπτεται από μια σημαία που δεν είναι ελληνική. Για την ακρίβεια, είναι η σημαία της ναζιστικής Βέρμαχτ, του στρατού της γερμανικής κατοχής. Ακολουθεί ο «χορός», μια βίαιη δηλαδή κίνηση μερικών αντρών υπό τους… ήχους του Καιάδα. Μετά το τραγούδι ακολουθούν τα συνθήματα: «Ζήτω η Νίκη» (το χιτλερικό Sieg Heil), «Ζήτω ο Αρχηγός», «Ζήτω η Χρυσή Αυγή». Ολα συνοδεύονται από τον απαραίτητο ναζιστικό χαιρετισμό. Ο παρουσιαστής ζητάει να ψάλλουν όλοι μαζί τον Εθνικό Υμνο. Σε όλη τη διάρκεια που ακούγεται ο ελληνικός ύμνος, οι χρυσαυγίτες κρατούν υψωμένα τα χέρια τους. Και το κλου: ένας Γερμανός ή γερμανόφωνος «συναγωνιστής» ψάλλει τον ύμνο της ναζιστικής Γερμανίας, «Deutschland, Deutschland über alles» («Η Γερμανία πάνω από όλα»), με φόντο πάλι την πολεμική σημαία του Τρίτου Ράιχ με τη σβάστικα. – See more at: http://left.gr/news/ha-zito-oi-kataktites-mas-vinteo#sthash.OZ5ATHVx.dpuf

  10. Παράθεμα: τριλογία κατά του φασισμού | Ασμοδαιος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s