«Έξω από τη φυλακή έχουμε κάθε λογής πολιτικό που ζει και διαφεντεύει»…

 

«Έχουμε έναν πρώην πρωθυπουργό που είχε υπουργούς σαν τον Παπαντωνίου και τον Τσοχατζόπουλο, τους έβλεπε να πλουτίζουν ασύστολα και συνέχιζε να τους διορίζει από το ένα υπουργείο στο άλλο. Του έφερνε ο δικός του άνθρωπος την τσάντα με τα χρήματα και δεν τον ρώτησε πού τα βρήκε. Αυτόν, λοιπόν, τον εντιμότατο άνθρωπο του συστήματος, όταν σταμάτησε του έδωσαν και δικό του γραφείο στη Βουλή, αυτοκίνητο, οδηγό, του επιτρέπουν οι γύρω να μπαίνει και να βγαίνει από την πολιτική σκηνή, να κινεί διάφορα νήματα.»

papantoniouandwife

Αλίμονο στους νέους

Aπό τον Άλκη Γαλδαδά στο protagon

«Ήθελα συχνά να αντιπαρατίθεμαι στον αυτοκράτορα για να του δείχνω την αναποτελεσματικότητά του. Και αυτό δεν ήταν θάρρος…».

Καιρό είχα να αισθανθώ διαβάζοντας κάτι, αυτό το νευρικό άβολο γέλιο που ανεβαίνει από μέσα και δεν μπορείς να το στείλεις πίσω. Μου το προκάλεσε το κείμενο για το Ν. Ρωμανό εδώ στο protagon.gr, όπου μεταξύ άλλων υπήρχε και η φράση: «Προσοχή, δεν μιλώ για δήλωση μετανοίας, την οποία μακάρι να έκανε με ειλικρίνεια αλλά δεν το βλέπω πιθανό, μιλώ για μία έντιμη συμφωνία. Που θα επισφραγίσει με τον λόγο της τιμής του» ενώ λίγο πριν υπάρχει μια ακόμη φράση που με ενδιαφέρει: «Νομίζω ότι στον παράδοξο, παράλληλο κόσμο που κινείται η σκέψη του και η δράση του δείχνει να έχει κάποιου είδους περηφάνια». Και ξεκινώ από αυτήν τη δεύτερη φράση. Διότι ξέρουμε πως στη Φυσική πάντα για να περιγράψουμε σωστά τις κινήσεις και τις σχέσεις ορίζουμε το Σύστημα Αναφοράς. Και μετά, αν έχουμε δύο διαφορετικά συστήματα αναφοράς, για να είναι δυνατόν να συσχετίσουμε τις κινήσεις στα δύο συστήματα ψάχνουμε να βρούμε αν υπάρχουν βασικές σχέσεις μεταξύ των δύο συστημάτων αναφοράς. Ακριβώς λοιπόν, ο Ρωμανός και οι ομοϊδεάτες του κινούνται σε παράλληλο κόσμο σε σχέση με αυτόν που ο αρθρογράφος και πολλοί ακόμη μαζί του ζουν και κινούνται. Αν όμως βρίσκονται σε διαφορετικά και άσχετα μεταξύ τους συστήματα αναφοράς, πώς υπάρχει το αίτημα που θέτει η πρώτη φράση, για έντιμη συμφωνία, και να επισφραγιστεί μάλιστα με τον λόγο της τιμής του;

Αυτό, λοιπόν, το δεύτερο, είναι που μου φέρνει το νευρικό και άβολο γέλιο. Διότι δεν μπορεί βέβαια να γυρίσει και να συμφωνήσει με έναν-έναν όλους εμάς που αποτελούμε την κοινωνία, όπως γράφει ο αρθρογράφος. Άρα θα συνομιλήσει με κάποιους εκπροσώπους του συστήματος. Και αναρωτιέμαι, πού θα βρούμε αυτούς τους έντιμους και αξιόπιστους στο σύστημα αναφοράς του σημερινού ελληνικού κράτους; Που να είναι ικανοί ταυτόχρονα να έχουν και κάποια δυνατότητα αποτελεσματικής συνδιαλλαγής με το άλλο σύστημα. Είναι τόσο απλό άραγε;

Έξω από τη φυλακή έχουμε κάθε λογής πολιτικό που ζει και διαφεντεύει και τον παραδέχεται βέβαια άκριτα το δικό του σύστημα αναφοράς. Έχουμε έναν πρώην πρωθυπουργό που είχε υπουργούς σαν τον Παπαντωνίου και τον Τσοχατζόπουλο, τους έβλεπε να πλουτίζουν ασύστολα και συνέχιζε να τους διορίζει από το ένα υπουργείο στο άλλο. Του έφερνε ο δικός του άνθρωπος την τσάντα με τα χρήματα και δεν τον ρώτησε πού τα βρήκε. Αυτόν, λοιπόν, τον εντιμότατο άνθρωπο του συστήματος, όταν σταμάτησε του έδωσαν και δικό του γραφείο στη Βουλή, αυτοκίνητο, οδηγό, του επιτρέπουν οι γύρω να μπαίνει και να βγαίνει από την πολιτική σκηνή, να κινεί διάφορα νήματα. Ήλθε ο επόμενος πρωθυπουργός και επίσης αδιαφόρησε για τις κάθε είδους παρανομίες γύρω του, ένας νέος άνθρωπος μάλιστα έχασε τη ζωή του σε υπόθεση σχετική με τον πρωθυπουργό αυτόν, κάτω από πολύ σκοτεινές συνθήκες και τον έθαψαν ο πρωθυπουργός ο ίδιος και οι γύρω κάτω από την αδιαφορία τους. Παρέδωσε σε έναν άλλον που οι δικοί του τον κατηγόρησαν μέχρι και ότι λείπουν χρήματα από τα ταμεία του δικού τους κόμματος, αλλά είναι ακόμη βουλευτής απών-παρών, για να τον διαδεχθεί άλλος που έχει πει: «Δεν έχει σημασία ποια ήταν η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, εμείς συνεχίζουμε» (αντίθετα βέβαια με τα όσα ανέφερε η απόφαση). Για τον καλό Υπουργό της Δικαιοσύνης έχει ενδιαφέρον να ρωτήσεις κάποιον συντοπίτη του από τη Μυτιλήνη που να τον ξέρει από παλιά. Για τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης οι από κάτω κλείνουν δρόμους και μια πόλη μέσα, για να περάσει λες και ζούμε τον καιρό του καραγκιόζη που έπρεπε τα παραθύρια να είναι κλειστά όταν θα περνούσε η κόρη του Σουλτάνου για να πάει στο χαμάμ. Και οι επόμενοι που ετοιμάζονται να έλθουν αναδύουν μια μπόχα επιτηδευμένης, υποκριτικά κραυγαλέας αριστερίλας ενώ ταυτόχρονα κλείνουν τα μάτια σε παπάδες, ανέντιμους ομοϊδεάτες τους και αναποτελεσματικούς συνδικαλιστές. Ποτέ δεν παραδέχονται έστω και ένα λάθος τους και τον τελευταίο καιρό μας έχουν φλομώσει στις μπούρδες, για νταούλια και ζουρνάδες που αυτοί θα παίζουν και θα χορεύουν, τάχα μου, σαν αρκούδια οι Ευρωπαίοι.

Αυτό λοιπόν το σύστημα αναφοράς απαιτεί από τους νέους που βρίσκονται σε ένα δικό τους σύστημα και τώρα αρχίζουν να ψηλαφούν τον υπόλοιπο κόσμο, να το αποδεχτούν όπως είναι. Ενώ εκείνοι δεν έχουν την παραμικρή ανοχή στο διαφορετικό. Τους ενοχλεί και μόνο να σκέπτονται ότι τα κ……δα «δεν κάθονται καλά». Πέταξαν σκουπίδια λέει στις πρυτανικές αρχές οι απαράδεκτοι. Εγώ όμως διάβασα ότι οι άκαμπτες και αδέκαστες πρυτανικές αρχές επέτρεψαν να μπουν και να αδειάσουν μπάζα 350 φορτηγά στην Πανεπιστημιούπολη. Αν είναι αυτό αλήθεια, πώς να συγκρίνεις τα δύο;

Στη φράση: «Μολονότι αθωώθηκε για την κατηγορία της τρομοκρατίας, η απολογία του ήταν απολογία επαναστάτη», βλέπουμε πως οι άνθρωποι του άλλου συστήματος βάζουν μαζί τον τρομοκράτη με τον επαναστάτη. Επίσης προχθές σε κάποιο site έγραψαν: «έγιναν βανδαλισμοί για κάποιον αναρχικό που κάνει απεργία πείνας». Αναρχικός, επαναστάτης, τρομοκράτης, όλα ένα. Όσο για τον ισχυρισμό, ότι δεν πρέπει να ζητάει δικαιώματα από ένα σύστημα που δεν το παραδέχεται, η απάντηση είναι κατά τη γνώμη μου ότι θεωρεί τον εαυτό του αιχμάλωτο του άλλου, του εχθρικού συστήματος, και όπως αναγκαστικά τρώει το φαγητό της φυλακής έτσι αναγκάζεται και να μιλάει με τους όρους ενός συστήματος που δεν παραδέχεται. Αλλά η δική μου απορία είναι για ένα σύστημα που οι δικοί του θιασώτες θεωρούν τόσο εντάξει, πώς μπορεί να φοβάται ένα νεαρό άτομο, ακόμη και αν αυτό τελικά δραπετεύσει; Ναι, αυτός απείλησε και με όπλο τον ταμία (κάτι που θεωρώ απαράδεκτη πράξη βίας). Ο άλλος όμως, ο τραπεζίτης που κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε ανθρωποκτονία και έριξε έξω ολόκληρη Τράπεζα, κατακλέβοντάς την και είναι έξω επειδή πλήρωσε δεν είναι και τόσο επικίνδυνος, να υποθέσω. Να του ζήτησαν άραγε να δώσει και τον λόγο της τιμής του;

Αλίμονο λοιπόν στους νέους που επιμένουμε να τους κρατάμε σε έναν κόσμο σιχαμένο, που τον πρώτο λόγο τον έχει το χοντρό πορτοφόλι και εκείνοι δεν καταλαβαίνουν γιατί να κρατιέται ακόμη όρθιος. Επιμένουν να αντιπαρατίθενται και αυτοί, όπως έγραφε κάποτε και ο Κάφκα, σε έναν (ανέντιμο) αυτοκράτορα για να του δείχνουν την αναποτελεσματικότητά του. Και αυτό δεν το θεωρούν (καν) θάρρος αλλά είναι ο τρόπος ζωής που οι απέναντι δεν θέλουν να τον παραδεχτούν. Τα άλλα μετά -η βίαιη αντίδραση, οι απαλλοτριώσεις, η βγαλμένη έξω γλώσσα- θα έπρεπε να είναι αναμενόμενα.

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, φασισμός, Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

10 απαντήσεις στο «Έξω από τη φυλακή έχουμε κάθε λογής πολιτικό που ζει και διαφεντεύει»…

  1. Ο/Η Έλεύθερα ευλαβικά λαμόγια λέει:

    ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΘ. ΑΝΔΡΙΑΔΑΚΗ

    Αφέθηκε ελεύθερος με όρους ο Λαυρεντιάδης

    Παράλληλα, για την υπόθεση με τα «κόκκινα δάνεια» της Proton Bank, όπου έχει παρέλθει το 18μηνο προφυλάκισης του κ. Λαυρεντιάδη, το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε να του επιβάλει επιπλέον τους περιοριστικούς όρους

    Τις προηγούμενες ημέρες ο εισαγγελέας εφετών είχε προτείνει -λόγω παρέλευσης του 18μήνου προσωρινής κράτησης- να αποφυλακιστεί ο κ. Λαυρεντιάδης με αυστηρούς όρους για την υπόθεση των επισφαλών δανείων ύψους 701 εκατομμυρίων ευρώ απο την Proton Bank.

    Ωστόσο, υπήρχε σε εκκρεμότητα η υπόθεση των κατηγοριών της ηθικής αυτουργίας σε απόπειρα ανθρωποκτονίας του επιχειρηματία Αθηναγόρα Ανδριαδάκη, τον Ιούνιο του 2012.

  2. Ο/Η Psycho λέει:

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2014/12/blog-post_94.html

    Επιστολή των γονιών του Ρωμανού:Ως κοινός λωποδύτης ο υπουργός Δικαιοσύνης

    Από ΒΑΘΥ , Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014 | 4:52 μ.μ.

    Οι γονείς του Ν. Ρωμανού έδωσαν στην δημοσιότητα επιστολή με τίτλο «Όχι άλλα νεκρά παιδιά»

    Ως κοινός λωποδύτης ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου, ο απατεώνας που απέκρυψε τα περιουσιακά του στοιχεία από το «πόθεν έσχες» που κατέθεσε στη Βουλή,

    [[[[[[[[ΔΙΑΒΑΣΤΕ
    http://www.koutipandoras.gr/article/118489/pseydes-pothen-eshes-polyteli-akinita-kai-i-thammeni-kataggelia-poy-ton-kaiei ]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]

    προσπαθεί με χυδαία ψέματα να καλύψει τις εγκληματικές του ευθύνες στην υπόθεση Νίκου Ρωμανού. Στις ψευδολογίες του επικίνδυνου αυτού τυχοδιωκτάκου απαντούν δημοσίως οι γονείς του Ρωμανού:

    Ο κ. Αθανασίου δήλωσε χθες ότι προσπαθεί μάταια να επικοινωνήσει μαζί μας.

    Είναι παράδοξο ότι δεν χρησιμοποίησε το τηλέφωνο επικοινωνίας που είχαμε θέσει στη διάθεσή του όταν, πριν από 7 ημέρες, ζητήσαμε να τον συναντήσουμε.

    Είναι θλιβερό να ψεύδεται ισχυριζόμενος ότι ο Νίκος σιτίζεται με υγρή τροφή. Απαιτούμε να εκδοθεί σήμερα ιατρικό ανακοινωθέν για να φανεί η αλήθεια.Ο κ. Αθανασίου προτείνει την εξ αποστάσεως μάθηση.

    Είναι εξοργιστικό να δείχνει ότι αγνοεί τον λόγο ύπαρξης των αδειών σε κρατούμενους. Οι άδειες βγάζουν τον κρατούμενο από το άβατο της φυλακής για να τον επανασυνδέσουν με την κοινωνία. Οι εκπαιδευτικές άδειες κρατάνε τη μόρφωση ζωντανή, δεν την αποστειρώνουν, τη συνδέουν με το κοινωνικό περιβάλλον για να τη μετουσιώσουν σε παιδεία.

    Είναι ανεπίτρεπτο να προτείνονται εικονικά δικαιώματα όταν η απεργία πείνας του γιου μας είναι πραγματική.

    Ο χρόνος πιέζει αμείλικτα. Η απάντηση είναι μία. Αλλιώς, η Ελλάδα σε λίγες μέρες θα θρηνεί τον πρώτο νεκρό πολιτικό κρατούμενο από απεργία πείνας.

    Δεν είναι δυνατόν να χτιστεί το μέλλον πάνω στον Θάνατο.

    Οι γονείς του Νίκου Ρωμανού

    Παυλίνα Νάσιουτζικ, Γιώργος Ρωμανός

  3. Ο/Η Liberal λέει:

    Δεν θα το υπέγραφα ακριβώς αλλά λέει αλήθειες

    http://thecurlysue.com/2014/12/02/mia-teleia-ston-paroxysmo/

    Μια τελεία στον επαναστατικό παροξυσμό του Ρωμανού

    Posted on 02/12/2014 by thecurlysue

    Με έκπληξη (ή μάλλον όχι και τόση) παρατηρώ τις τελευταίες μέρες τον κόσμο να υστεριάζει πάνω στο δράμα του Νίκου Ρωμανού, και να πλέκει με περισσό ζήλο ένα περίτεχνο επαναστατικό κέντημα εξ αφορμής του, που ειλικρινά με κάνει να αναρωτιέμαι αν οι γύρω μου ξέχασαν πως πρόκειται για καταδικασμένο και αμετανόητο εγκληματία που έχει εκτίσει ελάχιστη απ’ την ποινή του. Η σκέψη δε, ότι ίσως και να το γνωρίζουν καλά αυτό, αλλά να μην έχουν πρόβλημα να κυκλοφορεί ανάμεσά τους ένας επικίνδυνος άνθρωπος που καίει, σπάει, πυροβολεί, γαμάει και δέρνει επειδή, παρά τον ακραίο ιδεαλισμό του, κατά βάθος είναι ψυχούλα μωρέ, με ανησυχεί ακόμα περισσότερο. Κι επειδή ξέρω τον αντιδραστικό τρόπο που λειτουργεί η ελληνική σκέψη, ΝΑΙ, γνωρίζω ότι υπάρχουν αναρίθμητοι εγκληματίες εκτός φυλακής, λιγότερο, εξίσου ή και περισσότερο επικίνδυνοι από τον Νίκο Ρωμανό, όπως επίσης ξέρω ότι χαίρουν ασυλίας κι ότι δεν πρόκειται να συλληφθούν ποτέ. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως συναινώ στην χορήγηση άδειας σε ένα τόσο αντικοινωνικό άτομο, ούτε ότι βρίσκω έστω ένα ψήγμα λογικής στην ηρωοποίησή του, επειδή τα εγκλήματά του (κατά τη γνώμη του) έχουν αγνό ιδεολογικό υπόβαθρο. Αν γίνεται, παρακαλώ να μπουν φυλακή όλοι όσοι παρανομούν σε τέτοιο βαθμό. Προφανώς δεν γίνεται, γιατί δεν ζούμε στον κόσμο της Barbie fairytopia. Δεν θα καταργήσουμε, όμως, την έννοια της ποινής εν όλω, επειδή κάποιοι καταφέρνουν να την αποφύγουν.

    Τα δικαιώματα του φυλακισμένου (όσα δηλαδή δεν του έχουν αποστερηθεί εκ του νόμου) εννοείται πως είναι αναφαίρετα και αδιαπραγμάτευτα, και κάθε λογικό άτομο συμφωνεί με αυτό. Το δικαίωμα του Ρωμανού στην εκπαίδευση δεν πρέπει να παραβιαστεί, λοιπόν, με κανέναν τρόπο. Ωστόσο, δεν πιστεύω να διανοείται κανείς ότι ένας καταδικασμένος εγκληματίας μπορεί να σουλατσάρει στο Πανεπιστήμιο ανενόχλητος, να παρακολουθεί μαθήματα με τους άλλους, να δίνει εξετάσεις, να πίνει καφέ με την παρέα του και γενικά να ζει τη φοιτητική του ζωή σα να μην τρέχει τίποτα. Γιατί τρέχουν πολλά. Κυρίως το ποινικό του μητρώο. Να σπουδάσει, επομένως, να μεγαλουργήσει ακαδημαϊκά αν θέλει, αλλά εξ αποστάσεως. Ή με όποιον τρόπο κρίνουν πρόσφορο ο νόμος και το δικαστήριο για ένα άτομο που εκ των πραγμάτων τελεί υπό ειδικό νομικό καθεστώς. Το ότι υφίσταται τις συνέπειες του εγκλήματός του δεν συνιστά “εκδίκηση”, όπως άκουσα πολλούς να λένε κατά την εκφορά των μελοδραματικά παραπειστικών τους σοφισμάτων. Είναι η ουσία της ποινικής κύρωσης.

    Άκουσα τρελά πράγματα αυτές τις μέρες, και διάβασα κι άλλα, ακόμη πιο εξωφρενικά για αυτή την υπόθεση, μέχρι και ότι “Δεν χρωστάει ο Νίκος Ρωμανός στην κοινωνία, αλλά η κοινωνία σε αυτόν”. Είμαστε με τα καλά μας; Ο Νίκος Ρωμανός είναι ένα παιδί, του οποίου ο κολλητός δολοφονήθηκε μπροστά του από έναν νοσηρά διαταραγμένο αστυνομικό. Τελεία. Τίποτα περισσότερο – τίποτα λιγότερο. Δεν είναι σύμβολο, δεν είναι ήρωας, είναι απλώς ένα παιδί που του συνέβη κάτι αισχρό στην εφηβεία του και κατόπιν, μπλέκοντας τη νεανική του επιπολαιότητα με την ιδεολογική του ακροβασία, πήρε τον νόμο στα χέρια του. Με αποτέλεσμα να μπει φυλακή. Και τώρα κάνει απεργία πείνας για να του χορηγηθεί εκπαιδευτική άδεια που ο εισαγγελέας δεν εγκρίνει. Και είναι λογικό να μην την εγκρίνει, γιατί ο Ρωμανός είναι επικίνδυνος και δεν έχει δείξει ίχνος μεταμέλειας. Λυπάμαι που κάνει απεργία πείνας, εύχομαι ο εντυπωσιακός ζήλος του να συνδέεται όντως με τη δίψα του για μάθηση, αλλά δεν θα τον χρίσω κοινωνικό αγωνιστή επειδή εκβιάζει το δικαστήριο σκοτώνοντας τον εαυτό του.

    Σε τελική ανάλυση, οι αυτοκτονικές τάσεις του Ρωμανού, όποιο κι αν είναι το ιδεολογικό περίγραμμά τους και ανεξάρτητα από την πολιτική τους ατζέντα, δεν λύνουν κάποιο πρόβλημα (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει). Είναι εκδηλώσεις ψυχικής ανισορροπίας και ακραίου ναρκισσισμού. Και ελπίζω να μην του στερήσουν τη ζωή του, γιατί θα είναι πραγματικά άδικο και κρίμα. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κοινωνικό πρόβλημα ούτε και πρέπει να τις αφήνουμε να χειραγωγούν μια ολόκληρη κοινή γνώμη.

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/horeyontas-me-tin-aneythynotita

    Χορεύοντας με την ανευθυνότητα

    Αντα Ψαρρά
    .

    Στην Ελλάδα ποτέ δεν αφέθηκε να πεθάνει ένας απεργός πείνας. Επίσης στην Ελλάδα ποτέ δεν έγινε σοβαρή απεργία πείνας χωρίς ο απεργός να έχει υποστεί σαφή παραβίαση δικαιωμάτων που ορίζονται από νόμους. Η πέραν του επιτρεπτού ορίου προφυλάκιση, η παραβίαση δικαιωμάτων εντός φυλακής, οι σοβαροί λόγοι υγείας, η άρνηση των συμβουλίων να χορηγήσουν τις προβλεπόμενες άδειες χωρίς βάσιμες αιτίες για την απόρριψη κ.λπ. είναι οι πιο συχνοί λόγοι που οδηγούν σε αυτήν την αυτοκαταστροφική απόφαση έναν κρατούμενο.

    Σε όλες τις περιπτώσεις από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα δεν αφέθηκε κανένας απεργός πείνας να πεθάνει. Στις έσχατες στιγμές γινόταν παρέμβαση από τον υπουργό Δικαιοσύνης ή ακόμα και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πλην της περίπτωσης του Χρ. Σαρτζετάκη που αρνήθηκε τη χάρη τής (λόγω συμπλήρωσης αναγκαίου χρόνου φυλάκισης) αποφυλάκισης στον Χρήστο Ρούσο (δράστη της δολοφονίας του φίλου του). Τότε μάλιστα είχε γίνει και η πρώτη συμβολική απεργία πείνας από μεγάλο μέρος δημοσιογράφων, πνευματικών ανθρώπων και ακτιβιστών. Αυτή η ενέργεια έδωσε τότε και το κουράγιο να παραδώσει σε αυτούς τη σκυτάλη ο Χρ. Ρούσος ένα βήμα πριν από τον θάνατο και να σταματήσει την απεργία.

    Σε όλες τις περιπτώσεις, όμως, πάντοτε την τελευταία στιγμή κάποιος αρμόδιος έπαιρνε πάνω του την ευθύνη για να βάλει τέρμα σε μια πορεία προς τον θάνατο. Τον ίδιο σεβασμό έχουν επιδείξει και σχεδόν όλοι όσοι έκαναν απεργία πείνας διαχρονικά, με αποτέλεσμα να μη γελοιοποιείται αυτή η «απόλυτη» επιλογή.

    Αυτή τη φορά είναι πέρα από κάθε λογική η απόρριψη του αιτήματος των Νίκου Ρωμανού και Ηρακλή Κωστάρη. Το να πεθάνει κρατούμενος στην Ελλάδα επειδή θα κινδυνέψει το σύστημα αν εφαρμοστεί ο νόμος είναι έξω και πέρα από κάθε λογική κράτους δικαίου. Ο μεν Κωστάρης πήγαινε ανενόχλητος στα μαθήματά του έως ότου παραβιάσει την άδεια ο Ξηρός, ο δε Ρωμανός δεν έκανε τίποτα που να αποδεικνύει ότι δεν θα κάνει ορθή χρήση του μέτρου. Αντίθετα, αν έκανε τον κόπο ο εφέτης ανακριτής κ. Νικόπουλος να διαβάσει την εισαγγελική αγόρευση και την τοποθέτηση του προέδρου που τον δίκασαν, θα αντιλαμβανόταν πολύ εύκολα το πόσο είναι αδικαιολόγητοι οι φόβοι του.

    Όσο για τον υπουργό Δικαιοσύνης, που θέλει να πιστέψει ότι ο Ρωμανός τρώει ή αφήνει υπονοούμενα ότι οι γονείς φταίνε και την ίδια στιγμή προσπαθεί να καταργήσει το δικό του νόμο, δεν περιποιεί και ιδιαίτερη τιμή στον εαυτό του, ούτε φυσικά τον απαλλάσσει από το μέγιστο μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.

    Αυτή τη στιγμή απασχολούνται δεκάδες ένοπλοι αστυνομικοί σε 24ωρη βάση για να «φυλάνε» την κοινωνία από τον Ρωμανό και το Μιχαηλίδη όπως τη φυλάγανε και από τον Κωστάρη.

    Όταν γράφαμε ότι τα ΜΜΕ ήταν υπεύθυνα για τη διασπορά φόβου και τρόμου στην κοινωνία, στους δικαστές και στις διοικήσεις των φυλακών αμέσως μετά την παραβίαση της άδειας από το Χριστόδουλο Ξηρό ή για τα πάρτι στις φυλακές, δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε πόσο πολύ αυτός ο τρόμος θα καθόριζε την παραπέρα πορεία των δικαιωμάτων των κρατουμένων.

    Τα ίδια ΜΜΕ τώρα τάσσονται υπέρ της απόδοσης των νόμιμων δικαιωμάτων στους απεργούς πείνας με ελάχιστες εξαιρέσεις που προκρίνουν την «διά αλληλογραφίας» εκπαίδευση, μη κατανοώντας πόσο παράλογο είναι αυτό για όποιον πιστεύει ότι η παιδεία που είναι ασύμβατη με την απομόνωση μπορεί να επανεντάξει ένα κρατούμενο στον κοινωνικό ιστό.

    Δεν είναι δυνατόν όμως εκείνες οι υστερικές και φοβικές αντιδράσεις των ΜΜΕ να επηρεάζουν σήμερα τους δικαστές στην απονομή δικαιοσύνης. Με τον ίδιο τρόπο που δίνονται άδειες στους ποινικούς κρατούμενους, ακόμα κι αν ορισμένοι ελάχιστοι τις παραβίασαν, με τον ίδιο τρόπο που δεν προφυλακίζονται άνθρωποι που βαρύνονται με κακουργήματα συμμετοχής σε εγκληματικές οργανώσεις (διακινητές ναρκωτικών, ένστολοι εμπλεκόμενοι σε κατάχρηση εξουσίας και χρηματισμό και λοιποί παραβάτες του νόμου), με τον ίδιο τρόπο οφείλουν οι εισαγγελείς να κρίνουν όλους τους κρατούμενους. Διαφορετικά, το δίκαιο θα το αποδίδουν τελικά τα κανάλια!

  5. Ο/Η Νίκος Δ. λέει:

    Ο αρθρογράφος Γαλδαδάς σε όλο το κείμενό του δικαιολογεί παράνομες νομικά και απαράδεκτες κοινωνικά συμπεριφορές με το ίδιο επιχείρημα: και οι άλλοι παρανομούν. Δεν δικαιολογεί όμως τις συμπεριφορές που κατακρίνει (των πρυτανικών αρχών, των πολιτικών ηγεσιών κλπ) με το ίδιο επιχείρημα! Η μάλλον εμμέσως το κάνει: ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι του καπνίσει αφού είναι έξω απο τη φυλακή κακοί πολιτικοί και αφού κάθε αναρχικός που ληστεύει ή καίει ανθρώπους έχει τη συμπεράσταση της μισής κοινωνίας.
    Η κ. Ψαρρά, μέσα από την ιδεοληψία της, αφαιρεί από τις εισαγγελικές αρχές το δικαίωμα να κρίνουν τη συμπεριφορά του ίδιου του Ρωμανού, όπως αυτή έχει εκφράζεται καθημερινά αμέσως με δηλώσεις του ίδιου και εμμέσως με δηλώσεις των γονέων του και πράξεις των φίλων του. Έπρεπε, λέει ο εισαγγελέας να διαβάσει τη δικαστική απόφαση. Κατ΄ επιλογή λοιπόν διαλέγουμε από το «σύστημα» ότι μας αρέσει και απαιτούμε από τους άλλους να μη βλέπουν και να μην ακούν. ΄
    Και επιτέλους, είναι γονείς αυτοί που βλέπουν το παιδί τους να πεθαίνει και το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι να κάνουν δηλώσεις επαναστατικότητας και να εκβιάζουν; Βλέπουν ήδη το παιδί τους αποστασιοποιημένα ως αντικείμενο θρήνου όλης της Ελλάδα. λες και μιλούν σε σχολική γιορτή!
    Ας είμαστε λίγο ψύχραιμοι: ο Ρωμανός, όπως και κάθε κρατούμενος έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση με όρους και προϋποθέσεις που προσδιορίζει η ίδια η κατάσταση του εγκλεισμού.

    • Ο/Η Po λέει:

      Σωστά συμφωνώ.
      Αναρτήσαμε μία άποψη και αναφέρουμε ότι πρόκειται για Ξένη δημοσίευση…
      Θα πούμε κι εμείς λίγα λόγια. Υπομονή.

  6. Ο/Η Αριστείδης Καρατζόγλου λέει:
    • Ο/Η Po λέει:

      αφήνω το λινκ σεβόμενος το σχόλιο σας, ΔΕΝ θέλουμε εμείς εδώ να προωθούμε το σάιτ του Τριανταφυλλόπουλου…

  7. Παράθεμα: «…όσο πληθαίνουν οι φωνές «συμπαράστασης» που ξεσηκώνουν τον «ήρωα», τόσο περισσότερο εξαγνίζονται οι πραγματικοί «δημιουργικοί» ένοχ

  8. Ο/Η kseeath λέει:

    Όλοι στα προπύλαια, Σάββατο, 6/12, 1μμ
    http://wp.me/pryYN-1O4

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s