Αθλιότητες του νεοελληνικού Αντισημιτισμού

Η ενοχή της Εκκλησίας, η ανάγκη για αυτοκριτική της

1) M.V.Farmakovsky  ‘Θύματα των πογκρόμς’, από το " Ζωγραφική για το σπουδαστή Μιχαϊλοφ " της "Φιλολογικής και καλλιτεχνικής συλλογής»-Οδησσός-1906. 2) Πογκρόμ πλάι στην ελληνική εκκλησία,  του λαϊκού ζωγράφου Βασίλι  Βαχρένοφ (1847-1885)- Οδησσός 1871.

1) M.V.Farmakovsky ‘Θύματα των πογκρόμς’, από το » Ζωγραφική για το σπουδαστή Μιχαϊλοφ » της «Φιλολογικής και καλλιτεχνικής συλλογής»-Οδησσός-1906. 2) Πογκρόμ πλάι στην ελληνική εκκλησία, του λαϊκού ζωγράφου Βασίλι Βαχρένοφ (1847-1885)- Οδησσός 1871.

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Γράφω αυτό το σημείωμα κάτω από την επίδραση της πρόσφατης αιματηρής επίθεσης με μπαλτάδες σε συναγωγή της Ιερουσαλήμ, όπου έχασαν τη ζωή τους τέσσερις άνθρωποι, ενώ τουλάχιστον οκτώ τραυματίστηκαν. Η Χαμάς και ο ισλαμικός Τζιχάντ χαιρέτισαν την επίθεση και η πρώτη απηύθυνε έκκληση για τη συνέχιση των επιχειρήσεων. Όμως ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς καταδίκασε την επίθεση. Αναζητώ μάταια κάποια καταδίκη και από την ελληνική Αριστερά, έστω από οίκτο για τους δυο νεκρούς αφιονισμένους Παλαιστινίους Ασασίνους και για τους υπόλοιπους, μεταξύ τους και αθώους, που θα πέσουν στο φαύλο κύκλο των ισραηλινών αντίποινων. Δεν βρίσκω τίποτα. Φέτος το Μάη η Ελλάδα συνελήφθη να είναι η πιο αντισημιτική χώρα της Ευρώπης Ο ‘Συνασπισμός Ενάντια στη Συκοφαντία’ (‘Anti-Defamation League’-ADL) έδωσε στη δημοσιότητα την παγκόσμια έρευνά του για τον αντισημιτισμό και η Ελλάδα, με ένα 69% των πολιτών της να ενστερνίζεται αντισημιτικές απόψεις, βρέθηκε στην ίδια θέση με τη Σαουδική Αραβία, πιο αντισημιτική ακόμη και από το Ιράν (56%) με σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τη δεύτερη πιο αντισημιτική χώρα της Ευρώπης, τη Γαλλία των Λεπέν (37%). Αναζητώντας τις ρίζες αυτής της ντροπής, θα βρούμε το Βλάχο αγύρτη μάντη Κοσμά Αιτωλό, που διακινούσε κάθε λογής συκοφαντίες κατά των Εβραίων, αλλά και τη συνολική στάση της Ανατολικής Εκκλησίας με μακρά αντισημιτική παράδοση που χάνεται στα βάθη του Βυζαντίου με κάθε μορφής αντισημιτικές αθλιότητες εκκλησιαστικών πατέρων και αυτοκρατόρων. Δεν αρκούν κάποιες μεμονωμένες όσο και πολυδιαφημισμένες πράξεις ελάχιστων μητροπολιτών στη διάρκεια της Κατοχής (Ζακύνθου Χρυσόστομου Δημητρίου, ενός γερμανομαθούς, πρώην παλαιοημερολογίτη, που κράτησε εξαιρετικά γενναία και αποτελεσματική στάση, ισχυριζόμενος μάλιστα πως είχε συνομιλήσει με το Χίτλερ το 1924 στο Μόναχο, του αμφιλεγόμενου Αθηνών Δαμασκηνού, του φιλο-ΕΑΜίτη Χαλκίδος Γρηγορίου, ή του πολύ σκληρόκαρδου αντικομμουνιστή Δημητριάδος Ιωακείμ) για να συγκαλύψουν το τεράστιο πρόβλημα, όπως θα το εκθέσουμε παρακάτω με συντομία. Η κρατική Εκκλησία κουβαλάει το ασήκωτο βάρος της εξουσιαστικής αντισημιτικής της παράδοσης, του αντισημιτισμού των Αγίων της όπως οι Κύριλλος Αλεξανδρείας, Ι.Χρυσόστομος, Νίκων της Σπάρτης και των λειτουργικών της κειμένων (στις ΗΠΑ ο αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος τα εξευγένισε), της λείπουν ολότελα η αρετή της αυτοκριτικής και η τόλμη της αναθεώρησης. Για τον σημερινό αντισημιτισμό φέρνουν ευθύνη και μεμονωμένοι παράγοντες της Αριστεράς αλλά και η σχεδόν σύσσωμη, δογματικά μονομερής και άκριτη στράτευση της παράταξης στο πλευρό όλων αδιακρίτως των Παλαιστινίων, χωρίς σαφή και επίμονη καταδίκη της εγκληματικής μεσαιωνικής συμμορίας Χαμάς, μια στάση που νομίζω ότι οφείλεται και στο γεγονός πως βρίσκει ευήκοον ους στην ελληνική κοινωνία, η οποία, ειδικά για τους Παλαιστίνιους, παραμερίζει τη νοσηρή ισλαμοφοβία της χάριν του νοσηρότερου αντισημιτισμού της.

Α.  Το ελληνικό πογκρόμ της Οδησσού (1821)
Η εκτέλεση του εγκάθετου της Υψηλής Πύλης πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ με διαταγή του αφεντικού του και η ταφή του στην Οδησσό, δημιούργησε στην πόλη μια φήμη πως οι Εβραίοι είχαν ανάμιξη. Ρωμιοί ναυτικοί και πάροικοι, ακολουθούμενοι από ντόπιους Ορθόδοξους λεηλάτησαν εβραϊκά σπίτια, σταύλους και καταστήματα, δολοφονώντας 17 ανθρώπους και τραυματίζοντας πάνω από 50. Αυτό ήταν και το πρώτο από τα πολλά πογκρόμ στη Ρωσία και συμπτωματικά το μεθεπόμενο (1871) πάλι ξεκίνησε εξ αιτίας  (και πλησίον) του ναού των Γραικών στην ίδια πόλη. Οι Εβραίοι συκοφαντήθηκαν πως έκλεψαν ένα Σταυρό από το φράχτη του ναού. Ο Σταυρός βρέθηκε αργότερα μέσα στην εκκλησία αλλά στο μεταξύ το πογκρόμ είχε εξαπλωθεί σε όλη την πόλη και κράτησε τρεις μέρες. Πογκρόμ έγιναν στη Οδησσό και στα 1859, 1881, 1886 και 1905 (Herlihy Patricia. Odessa: A History, 1794-1914. Harvard Ukrainian Research Inst. Monographs Ser. Cambridge: Harvard UP, 1986).

Β. «Η σφαγή των Εβραίων στο Βραχώρι το 1821: Μια άγνωστη ιστορία η οποία έχει τεχνηέντως κρυφτεί από την επίσημη ιστορία ….Οι ευκατάστατοι Τούρκοι και οι αξιωματούχοι που ήταν η πλειοψηφία στην κοινότητα του Βραχωρίου, σώθηκαν φυγαδευόμενοι ανταλλάσσοντας τη ζωή τους, είτε με χρήματα είτε με την «αξία» του τίτλου τους. Πιθανότατα, μαζί τους να σώθηκαν και ελάχιστοι πλούσιοι Εβραίοι (κάποιοι αναφέρουν έναν). Οι υπόλοιποι, όλη η εβραϊκή κοινότητα και οι λίγοι φτωχοί Τούρκοι αιχμάλωτοι σφαγιάστηκαν ολωσδιόλου, από τις αιμοδιψείς εξαγριωμένες ομάδες των ‘νικητών’. ….Τους έσφαξαν όλους. Άνδρες, γυναίκες, γέρους, παιδιά. …. Ήταν η εποχή όπου οι Αρβανίτες έμποροι μπήκαν δυναμικά στο εμπόριο των παζαριών που έως τότε

Οπλοφόροι ετοιμάζονται για το κάψιμο του Ιούδα. Τζαφέραγα Αργολίδας (Ασίνη), Πάσχα 1972-φωτ. ‘Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού’.

Οπλοφόροι ετοιμάζονται για το κάψιμο του Ιούδα. Τζαφέραγα Αργολίδας (Ασίνη), Πάσχα 1972-φωτ. ‘Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού’.

ήταν ένας χώρος Εβραϊκός. Οι Εβραίοι είχαν την αποκλειστικότητα στη διοργάνωση των παζαριών, πατροπαράδοτα ως οι πρωτοπόροι έμποροι της περιοχής. ….Ο μοναδικός τρόπος για τους Ηπειρώτες εμπόρους να το πετύχουν αυτό ήταν να δημιουργήσουν τα δικά τους χριστιανικά παζάρια, αφού η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν χριστιανοί. Έτσι, η προπαγάνδα (την οποία ουσιαστικά στήριξε ο Κοσμάς ο Αιτωλός) ενάντια στους Εβραίους, πήρε θρησκευτικό χαρακτήρα οπότε και τον ανάλογο φανατισμό. Μέσα σε έναν σχεδόν αιώνα (1750-1820) καλλιεργήθηκε η προκατάληψη και η δαιμονολογία, που οδήγησε σε σφαγές σαν αυτή του Βραχωρίου. Οι Αρβανίτες έμποροι χρηματοδότησαν τον Κοσμά και γύρω από τα κηρύγματά του έστησαν σιγά-σιγά τα χριστιανικά παζάρια ημέρα Σάββατο που ήταν και η αιχμή της αντιεβραϊκής προπαγάνδας (τα εβραϊκά παζάρια γίνονταν μόνο Κυριακή). Ο Κοσμάς για να κατορθώσει να μετατρέψει την ημέρα των παζαριών από Κυριακή σε Σάββατο, άρθρωσε τον πλέον καταγγελτικό και υβριστικό αντιεβραϊκό λόγο. Στο Βραχώρι έμεινε και κήρυξε από το 1759 έως το 1762. Έφυγε και ξαναγύρισε το 1775 όπου έφτιαξε ένα από τα δυσδιάκριτων ρόλων σχολεία του. ‘Σφάζει ο Εβραίος εν πρόβατον και το μισό το εμπροσθινόν το κρατεί δια λόγου του και το πισινό το μουτζώνει και το πωλεί στους χριστιανούς για να τους μαγαρίσει…Πώς το βαστά η καρδιά σας να αγοράζετε από Εβραίους πραμάτειες; Και τα άσπρα ύστερα να τα ξοδεύουν δια να σύρουν κανένα χριστιανόπουλον να το σφάξουν να πάρουν το αίμα του και με κείνο να κοινωνούν; Λοιπόν χριστιανοί μου μην αγοράζετε τίποτε απ’ αυτούς’. …Ο μαθητής του Κοσμά Σάπφειρος Χριστοδουλίδης αναφέρει: ‘.. Ο ιερός Κοσμάς επήγεν πάλιν εις τα Ιωάννινα, και πρώτον μεν εκατάπεισε τους χριστιανούς να μεταβάλουν το κοινόν παζάρι από την Κυριακήν εις το Σάββατον, το οποίον τους επροξένησε (στους Εβραίους) μεγίστην φθοράν’.

Γ. Ρόδος, Μάρτης του 1840: Διωγμός των Εβραίων του νησιού. Κατηγορούνται χωρίς αποδείξεις για συκοφαντία αίματος. Ξεκινάει πογκρόμ σε βάρος τους, μέχρι που το παιδί που υποτίθεται ότι είχε δολοφονηθεί το Φλεβάρη, βρέθηκε ζωντανό στη Σύρο. Στην ουσία πρόκειται για συνέχεια του πογκρόμ της Δαμασκού, που προηγήθηκε την ίδια χρονιά. Η Οθωμανική εξουσία, σπάζοντας την παραδοσιακή της απόσταση από αυτού του τύπου τις συκοφαντίες, παρασύρθηκε από τον ελληνορθόδοξο όχλο που διψούσε για αίμα και υπέβαλε σε βασανιστήρια πολλούς Εβραίους, που εξαναγκάστηκαν έτσι σε ψεύτικες ομολογίες. Η εβραϊκή συνοικία απομονώθηκε και υπέστη τα πάνδεινα για 12 ημέρες. Τον Ιούλιο η αθωότητα των Εβραίων είχε αποδειχθεί. Το Νοέμβρη ο Σουλτάνος εξέδωσε φιρμάνι παραδοχής του λάθους (Poliakov Leon. The History of Anti-Semitism. Volume I: From the Time of Christ to the Court Jews. transl. by Richard Howard. University of Pennsylvania Press: Philadelphia, 2003).

Δ. Αθήνα 1849: Η υπόθεση Πατσίφικο…. «.. ‘Από τη Μεγάλη Τετάρτη», γράφει ο Βρατσάνος, «ο γενναίος λαός της πρωτευούσης ήρχισε να εκδηλώνει τη φιλοπόλεμη ψυχή του! Μπαμ! Μπουμ!… Ο υπουργός των Εκκλησιαστικών κάλεσε στο γραφείο του τον Μητροπολίτη και όλους τους παπάδες και τους έδωσε κι αυτός αυστηρές διαταγές  να συστήσουν στους ενορίτες τους να μην πυροβολούν. … ένα από τα πασχαλινά έθιμα που τελούνταν στην Αθήνα ήταν το «κάψιμο του Ιούδα». … Λεφούσι ξεκίνησαν οι πιστοί για την ‘Αγάπη’. Η εκκλησία των Ταξιαρχών  γέμισε. Η πλατεία της ολόγυρα μαύριζε. ..Το οργισμένο πλήθος .. κατευθύνθηκε στο σπίτι του Πατσίφικο. Αυτός μπροστά στον κίνδυνο να λιντσαριστεί από τον όχλο μαζί με τις δυο κόρες του κατέφυγε στη σοφίτα του σπιτιού του και κλειδαμπαρώθηκε. Οι επιδρομείς ό,τι έβρισκαν το κατέστρεφαν. Από τα παράθυρα πετούσαν στο δρόμο στρώματα, ρούχα και έπιπλα. Λίγο πριν σπάσουν την πόρτα της σοφίτας, έφθασε πολυάριθμη στρατιωτική δύναμη και έσωσε τον Πατσίφικο και τις θυγατέρες του. Τότε τα πλήθη ξεχύθηκαν στα σοκάκια ..που ήταν η συνοικία των Εβραίων… ο ναύαρχος Πάρκερ, .. εφάρμοσε γενικό αποκλεισμό του εμπορικού ναυτικού της Ελλάδας, επιτείνοντας τα πιεστικά μέτρα που είχαν για λίγες μέρες αρθεί…».

Ε. 1891: Κέρκυρα, Ζάκυνθος, Λευκάδα. Η δολοφονημένη από άγνωστους Κερκυραία Εβραιοπούλα Ρουμπίνα Σάρντα, παρουσιάζεται ως Χριστιανή που οι Οβριοί της ήπιαν το αίμα. Πογκρόμ, λεηλασίες, ξυλοδαρμοί. Πενήντα νεκροί δεκάδες τραυματίες. Φυγή Εβραίων στο εξωτερικό. Διεθνής συγκίνηση-Διπλωματικό επεισόδιο με τη Μ.Βρετανία. Έκτροπα και στη Ζάκυνθο τη Μ.Παρασκευή με 5 νεκρούς, λεηλασίες, βανδαλισμούς και αυτοεξορίες. Περιορισμός των Εβραίων της Λευκάδας στο φρούριο για προστασία.

Στ΄. 1931, Θεσσαλονίκη  Το πογκρόμ του  Κάμπελ
«…Το επόμενο βράδυ στις 29 Ιουνίου περιπου 2000-3000 Έλληνες επιτίθενται στην εβραϊκη γειτονιά Κάμπελ όπου ζούσανε 220 εβραϊκές οικογένειες. Μέσα σε μια ώρα έντεκα εβραϊκά σπίτια , το εβραϊκό σχολείο, το εβραϊκό φαρμακείο, το σπίτι του ραβίνου και η συναγωγή καταστρέφονται από τους «αγανακτισμένους» έλληνες. Ταυτόχρονα το ίδιο βράδυ άλλοι έλληνες επιτίθενται στην εβραϊκή συνοικία 151 στην Κάτω Τούμπα και στην εβραϊκή συναγωγή στη Χαριλάου….».

Ζ΄. Κέρκυρα, Ναζιστική Κατοχή. «Η αλήθεια γιά το Κερκυραϊκό ολοκαύτωμα»-Βασίλης Άνθης (από το βιβλίο του «Ενα ταξίδι μια ζωή»): Όπου ο μητροπολίτης Κέρκυρας Μεθόδιος διαμαρτύρεται εγγράφως στο Νομάρχη γιατί δεν πήρε ο κλήρος ιερό μερίδιο από τη λαφυραγωγία σε βάρος των εβραϊκών εμπορικών καταστημάτων και αποθηκών του νησιού.

Η΄. «Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα: Εβραϊκοί τάφοι στο Πανόραμα» (Mayor Rishon, 4.7.2013-thess.gr): Όπου εκκλησίες, σπίτια, ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη επωφελούνται από τη ναζιστική Κατοχή, συλούν τα εβραϊκά μνήματα και λεηλατούν μάρμαρα και επιγραφές.

Ελευθεροτυπία, (29. 10. 2009). ΡΕΝΑ ΜΟΛΧΟ: ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ «Ένοχη σιωπή για την εξόντωση των Εβραίων» (ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ)
Ιστορικός, συγγραφέας, καθηγήτρια στο Πάντειο, διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών, η Ρένα Μόλχο επιχειρεί, να φωτίσει μια μάλλον σκοτεινή πτυχή της Ιστορίας της Ελλάδας και της γενέθλιας πόλης της, της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής…. Το ποσοστό της απώλειας των Εβραίων αλλά και η διαχείριση αυτού του θέματος είναι, κατά την άποψή μου, ο καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας. Υπό την έννοια ότι αν σώθηκε μόνο το 13% των Εβραίων, δηλαδή αν έχουμε ποσοστό απώλειας 87% στην Ελλάδα, αυτό είναι αρνητικό ως προς τη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αυτών που μπορούσαν να βοηθήσουν και δεν το έκαναν. Στη Θεσσαλονίκη το νούμερο απώλειας των Εβραίων είναι 96%, που είναι 4 μονάδες υψηλότερο και από το Βερολίνο! Δηλαδή μέσα στη «φωλιά του λύκου» ήταν μικρότερο το ποσοστό απώλειας απ’ ό,τι εδώ….

Θεωρείτε ότι υπάρχει αντισημιτισμός στην Ελλάδα του 21ου αιώνα;
«Βεβαίως και υπάρχει. Εντονότατος!».
Και πού οφείλεται;
«Κατ’ αρχήν στο ότι η Ελλάδα δεν είναι ακόμη κοσμικό κράτος. Κανείς δεν τολμά ν’ αγγίξει τον θεσμό της Εκκλησίας, ο οποίος είναι αναμεμιγμένος στην κρατική πολιτική.…»

Επίλογος:
ΣΥΜΠΟΣΙΟ…ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ, 17-18/1/2014 «Εκκλησία και αντισημιτισμός στον 20ο αι. Ομιλητής: Ζουμπουλάκης Σταύρος: «Η εισήγηση θα τεκμηριώσει με συντομία τον Ορθόδοξο εκκλησιαστικό αντισημιτισμό του εικοστού αιώνα, παίρνοντας ως αφετηρία την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία (1933). Θα παρουσιάσει κατόπιν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, κυρίως όμως θα προσπαθήσει να εξηγήσει την επιμονή του και μετά τη γενοκτονία των Εβραίων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Για ποιους λόγους η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα αυτό που έκαναν μεταπολεμικά η Καθολική και οι προτεσταντικές Εκκλησίες σχετικά με τον αντισημιτισμό; Πού οφείλεται η διάρκεια μέχρι σήμερα του Ορθόδοξου αντισημιτισμού;».

Διευκρίνιση:
Τις υβριστικές αντισημιτικές δηλώσεις του μητροπολίτη Χρήστου Μεντζελόπουλου και διαφόρων άλλων κληρικών (Θανάση Λενή του Αιγίου κλπ), τη διακίνηση των πλαστών «Πρωτόκολλων των Σοφών της Σιών» από απατεώνες Ρωμιούς ρασοφόρους και Νεοναζί, τις αντισημιτικές γελοιότητες του ευσεβή πατριώτη υπόδικου Καρατζαφέρη, κλπ θεωρώ ως εμπίπτουσες στην αρμοδιότητα της Ψυχιατρικής ή των γελοιογράφων και απόλυτα ανάξιες οποιασδήποτε μνείας.

This entry was posted in σκέψεις, φασισμός, Ασμοδαίος, Βλάση Γαβριηλίδη, Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

59 απαντήσεις στο Αθλιότητες του νεοελληνικού Αντισημιτισμού

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Αριστερός Αντισημητισμός, ήπιος, αλλά υπαρκτός: Εκεί που ο Μ.Θεοδωράκης, συναντά τους Πλεύρη, Μιχαλολιάκο και Χρήστο Μεντζελόπουλο (Σεραφείμ): “Greek Orthodoxy, Anti-Semitism, and Religious Intolerance. by Mark Paredes”: «…These teachings are sorely needed in a country where a neo-Nazi (Nikolaos Michaloliakos)was elected to the Athens city council…where a prominent composer (Mikis Theodorakis) exclaimed “We’re in danger! Zionism and its leaders are here, meeting in our country!” (Μ.Θεοδωράκης: Είμαστε σε κίνδυνο Ο Σιωνισμός και οι Αρχηγοί του είναι εδώ-με αφορμή επίσκεψη στην Ελλάδα Ισραηλινών αξιωματούχων) .. while a delegation of Jewish leaders was visiting the country, where the Supreme Court acquitted a Holocaust denier (Kostas Plevris) of inciting racial hatred last year … and where an Orthodox Metropolitan (Seraphim) declared on national television that “world Zionism” was conspiring to destroy Greece and the Orthodox Church…» (jewishjournal.com, March 3, 2011)
    http://www.jewishjournal.com/jews_and_mormons/item/greek_orthodoxy_anti-semitism_and_religious_intolerance_39110303
    Ανακοίνωση του ΚΙΣΕ: «Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη όπως «οι Εβραίοι είναι στη ρίζα του κακού» και ότι οι Εβραίοι ευθύνονται για την παγκόσμια οικονομική κρίση, δεν έχουν προκαλέσει μόνον έκπληξη αλλά και βαθιά λύπη..».
    Επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς το ΚΙΣΕ (9.5.2011):
    «Αγαπητοί φίλοι,
    Διάβασα στο διαδίκτυο ανακοίνωσή σας με αφορμή την ματαίωση από την Πρόεδρο του Αυστριακού Κοινοβουλίου εκτέλεσης του έργου μου “Mauthausen” σε ποίηση του Ιάκωβου Καμπανέλλη κατά την τελετή Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού. Γιατί επιμένετε σώνει και καλά να με κάνετε εχθρό των Εβραίων; Γιατί δεν σας αρέσει η αλήθεια, που με θέλει Άνθρωπο-Σύμβολο στον αγώνα κάθε είδους αντιρατσισμού και φυσικά αντιεβραϊσμού- αντισημιτισμού;…» (σημ.: η γνωστή σεμνότητα του ανδρός).
    Μίκης Θεοδωράκης: Να διευκρινίσω ένα πράγμα, ότι είμαι αντισημίτης.
    (XYZ Contagion, Βασιλική Μετατρούλου, 2011/02/08):….
    -Μίκης: Να διευκρινίσω ένα πράγμα: ότι είμαι αντισημίτης.
    -Καραμπελιάς: εε… αντισιωνιστής.
    -Μίκης: Ναι, είμαι αντισημίτης και αντισιωνιστής. Αγαπώ τον εβραϊκό λαό και έχω ζήσει μαζί του, αλλά οι Αμερικανοεβραίοι κρύβονται πίσω από τα πάντα, τις επιθέσεις στο Ιράκ, τις οικονομικές επιθέσεις στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Ασία, οι Εβραιοαμερικάνοι βρίσκονται πίσω από τον Μπους, τον Κλίντον και πίσω από τις τράπεζες. Στη συνέχεια, ο Μίκης Θεοδωράκης, αφού δεν ξεχνάει να αναφερθεί στη Λέσχη Bilderbeg, και αφού προβλέπει ότι τα έθνη θα καταργηθούν και θα μείνει «ένα μόνο παλιό έθνος, οι Εβραίοι», θυμάται και την περίφημη (αλλά πλαστή, ασφαλώς) ‘δήλωση Κίσσινγκερ’…….».
    http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/02/08/mikis-theodorakis-eimai-antisimitis/
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΣΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
    «…Λάβαμε την επιστολή σας από 9/5/2011, την οποία διαβάσαμε με μεγάλη προσοχή. Χαιρόμαστε πραγματικά, που τη διατύπωση σας «είμαι αντισημίτης» την αποδώσατε σε φραστικό σας λάθος» (σημ.Λασκ.: Η ευθύνη της Αριστεράς έγκειται στο ότι όχι μόνο δεν αποδοκιμάζει αυτές και πολλές ακόμη ακροδεξιού ύφους δηλώσεις του τ.υπουργού της ΝΔ, αλλά τον υποστηρίζει σκανδαλωδώς, ζητώντας και τα ρέστα από όσους τον επικρίνουν).
    ________________

    Σοφία Σακοράφα (τ.ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ): α. Απόλυτη σιωπή για τη ρατσιστική, αποικιοκρατική και εκκλησιολογικά τερατώδη συμπεριφορά του ρωμέικου πατριαρχείου Ιεροσολύμων προς τους Ορθόδοξους Παλαιστινίους, απόλυτη σιωπή για τα εγκλήματα της μεσαιωνικής Χαμάς, ούτε λέξη για την καταπίεση των Παλαιστινίων γυναικών και κοριτσιών από την ισλαμική εγκληματική οργάνωση, υποστήριξη της αναγνώρισής της από τη Δύση: «…η πιο χρήσιμη, η πιο αναγκαία, η πιο επείγουσα επανατοποθέτηση αφορά, καταρχάς, στην αναγνώριση της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του παλαιστινιακού λαού, της Χαμάς…» (σημ.Λασκ.: και οι Χίτλερ και Μουσολίνι είχαν εκλεγεί το ίδιο «δημοκρατικά»).
    http://www.sakorafa.gr/pages/page.php?pge=260&lng=1
    β. Παραλληλισμός των «φρικαλεοτήτων» του Ισραήλ με τα εγκλήματα των Ναζιστών!
    https://enantiastonantisimitismo.wordpress.com/page/3/
    _________________

    https://abravanel.wordpress.com/2014/07/01/the-new-friends-of-palestine/

    Η Παλαιστίνη, το φέσι του Χρήστου Παππά και φαινόμενα μαζικής τύφλωσης

    Posted by Abravanel, the Blog στο 01/07/2014
    ………………

    Αλλά έκτοτε ήρθε η Χρυσή Αυγή και η ξαφνική συνειδητοποίηση – από τους Χριστιανούς προοδευτικούς συμπολίτες μας – οτι οπαδοί ενός δολοφονικού ρατσισμού δεν είναι μόνο οι γίοι και κόρες των ταγματασφαλητών, αλλά ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων. Ηρθαν και μια έρευνα μετά την άλλη – το Ευρωβαρόμετρο, το Pew Research, το Πανεπιστήμιο του Κουισνλαντ, του ΑDL – που συμφωνούν οτι η Ελλάδα είναι άρρωστη και μισεί τους Εβραίους περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στο δυτικό κόσμο. Πίστεψα οτι επιτέλους οι Χριστιανοί συμπολίτες μας – άθεοι προοδευτικοί ή θρήσκοι δεξιοί – θα αποφάσιζαν να μην κάνουν τα στραβά μάτια όπως έκαναν οι γονείς τους και οι παππούδες τους.

    Δυστυχώς διαψεύστηκα.
    Η έρευνα της ADL έμεινε ουσιαστικά άγνωστη.
    …………..

    Ευκαιρία για αυτή την πικρή διαπίστωση είναι η εύγλωττη σιωπή που συνόδευσε τις νέες φωτογραφίες του ηγετικού στελέχους της Χρυσής Αυγής Χρήστου Παππά, που δημοσιεύτηκαν από την ομάδα του Ιού στην Εφημερίδα των Συντακτών. Και ενώ η φωτογραφία με το φέσι προκάλεσε ερωτήματα, ούτε ένας άνθρωπος δεν σχολίασε την στολή που συμπεριλαμβάνει και μια ενδιαφέρουσα μπλούζα που κυριολεκτικά απουσιάζει παντελώς από όλες τις αναφορές.
    ………….
    Μαζί τους είχαν και τουλάχιστον 100 Παλαιστίνιους Μουσουλμάνους που είχαν αιχμαλωτιστεί ως μέρος του Βρετανικού Εκστρατευτικού Σώματος και οι οποίοι αυτομόλησαν για να πολεμήσουν μαζί με τον Χίτλερ υπό την ηγεσία του Μεγάλου Μούφτη της Ιερουσαλήμ, (μια εξαιρετικά αναλυτική παρουσίαση του Παλαιστινιακού Συντάγματος από εμένα το 2012). Η μπλούζα που φοράει γράφει “Uprising for an independent Palestine” και αποτελεί τον τίτλο του ανακοινωθέντος της 9ης Διάσκεψης Ισλαμικών Κρατών για την Δεύτερη Ιντιφάντα το 2001 επί Αραφάτ και Σαρόν.
    ………..

    Την επόμενη φορά όμως που θα χρειαστούν να ερμηνεύσουν κάποιο φέσι με την νεκροκεφαλή των Ες Ες να ξέρουν οτι έχουμε στην Ελλάδα έναν εξαιρετικό άνθρωπο με διαπαραταξιακή αποδοχή που μπορεί να τους βοηθήσει:

    Οντως εξαιρετικός γιατί δε νομίζω να υπάρχει κανένας άνθρωπος στην Ελλάδα που μπορεί να ισχυριστεί οτι έχει κοινούς φίλους την Σοφίας Σακοράφα/τον Τάσο Κουράκη/τον Αποστολο Κακλαμάνη και ταυτόχρονα τον Κωνσταντίνο Πλεύρη/τον Ζαφειρόπουλο ή τον Δήμτσα της ΜΚΟ Αλληλεγγύη. Κανένας άνθρωπος να κάνει εκδηλώσεις που αναφέρονται με κολακευτικά λόγια τόσο από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, όσο και η Εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος.
    Κανένας εκτός από τον Ναντέρ αλ Αμπάντλα, προέδρου της ΕλληνοΠαλαιστινιακής Φιλίας. Εναν άνθρωπο που πρωταγωνίστησε στο Καράβι για τη Γάζα και έχει στενές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Εναν άνθρωπο που πρωταγωνίστησε σε αντισημιτικές εκδηλώσεις της Πρεσβείας του Ιράν στις οποίες πρωταγωνιστεί ο Πλεύρης.

    Ο κ.Αμπαντλα είναι και γιατρός. Ισως αυτός μπορεί να δικαιολογήσει το ανεπανάληπτο φαινόμενο μαζικής τύφλωσης στα καπέλα του Παππά και των φίλων του. Γιατί πλεον εγώ δε το δικαιολογώ. Αν ελπίζει ο αντιφασιστικός χώρος να κερδίσει ποτέ την αξιοπρέπεια του ας αρχίσει τουλάχιστον ανοίγοντας τα μάτια. Ισως – αφού εξαφανιστούν και οι τελευταίοι Εβραίοι – να αποφασίσει να δράσει κιόλας.
    Γιατί αρνητής του Ολοκαυτώματος δεν είναι μόνο ο Πλεύρης. Είναι και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών που ανεβάζει την Ημέρα Μνήμης συνεχείς αναρτήσεις για την Παλαιστίνη. Είναι το ΝΑΡ που μιλάει για Εβραϊκά Σκυλιά. Είναι το ΚΚΕ που κάνει διαδηλώσεις ενάντια στους Εβραίους. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που αρνείται να παρευρεθεί σε Ημέρες Μνήμης. Είναι οι ΑΚ που εκφοβίζουν τους Εβραίους του Βόλου γράφοντας στις συναγωγές τους. Είναι το Indymedia. Και δεν είναι ρητορική υπερβολή ο χαρακτηρισμός ως αντισημίτες – είναι η σκληρή πραγματικότητα που εμείς ζούμε και εσείς προσπαθείτε να εκλογικεύσετε.

    https://abravanel.wordpress.com/2009/06/20/reactions_to_chania_synagogue/

    ……………..

    Ο Νομάρχης Χανίων Γιώργος Κατσανεβάκης (Συνασπισμός) έστειλε μια επιστολή όπου διαμαρτύρονταν με δριμύτητα για την επαναλειτουργία της Συναγωγής. Ο μισαλλόδοξος πολιτικός επέτρεπε με μεγαλοψυχία την αναστήλωση του κτιρίου, ιδιοκτησίας ΚΙΣ, αλλά ζητούσε την απαγόρευση της τέλεσης θρησκευτικών λειτουργιών και ταυτόχρονα ξεσπούσε σε ένα παραλήρημα στο οποίο κατηγορούσε το «Εβραϊκό κεφαλαίο» για επιδρομή στην Κρήτη και αναρωτιώνταν «Οι λειτουργίες και οι τελετές της Συναγωγής σε ποιους θα απευθύνονται; Στο άδειο από πιστούς μνημείο, σε αργόσχολους τουρίστες ή σε μεταφερόμενο από αλλού εκκλησίασμα;» Ταυτόχρονα ο Μητροπολίτης Κυδωνείας Ειρηναίος απεύθυνε παρόμοια επιστολή και πρόσθετε οτι η λειτουργία της ήταν παράνομη γιατί δε του ζήτησαν την άδεια – το τραγικό ήταν οτι ο Μητροπολίτης είχε δίκιο (!) γιατί η ανεξιθρησκεία στην Ελλάδα αποτελεί υπό την αίρεση του οικείου Μητροπολίτη, χωρίς την άδεια του οποίου απαγορεύεται η λειτουργία ναού άλλης θρησκείας.

  2. Παράθεμα: Αθλιότητες του νεοελληνικού Αντισημιτισμού | grassrootreuter

  3. Διαβάστε το πλέον ενημερωμένο -με όλα τα νέα ευρήματα- κείμενο (και ολίγον δυσεύρετο) επάνω στο θέμα της καταστροφής του εβραϊκού νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης:

    Leon Saltiel – Dehumanizing the Dead The Destruction of Thessaloniki’s Jewish Cemetery in the Light of New Sources [2014-01-01-Yad Vashem Studies-ΤΧ#42.1] [2014]

    https://www.academia.edu/8343279/Dehumanizing_the_Dead_The_Destruction_of_Thessaloniki_s_Jewish_Cemetery_in_the_Light_of_New_Sources

  4. Ο/Η Ραχήλ, όχι η Μακρή βεβαίως λέει:

    Iδού ο δήμαρχος του ΣΥΝ και η Εκκλησία

    https://abravanel.wordpress.com/2009/06/20/reactions_to_chania_synagogue/

    Αντιδράσεις στην επαναλειτουργία της Συναγωγής των Χανίων/ Reactions to the re-opening of the Chania Synagogue

    Posted by Abravanel, the Blog στο 20/06/2009

    Η Συναγωγή των Χανίων Ετς Χαίμ ήταν η μόνη συναγωγή που είχε απομείνει στην πόλη μετά το Ολοκαύτωμα και τον χαμό των 276 κρητικών εβραίων το 1944 στο Αιγαίο Πέλαγος, μιας και η άλλη συναγωγή είχε καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς το 1942 και η σχολή Ταλμούδ Τορά και το μικβέ είχαν καταπατηθεί. Ιδιοκτήτης της ήταν το ΚΙΣ και για δεκαετίες ήταν εγκαταλελειμμένη, ενώ ο σεισμός του 1994 δημιούργησε ιδιαίτερα προβλήματα.

    Το 1996, χάρη στις ενέργειες του Νικου Σταυρουλάκη, η συναγωγή πέτυχε την ένταξη της στο κατάλογο του World Monument Fund με τα 100 παγκόσμια μνημεία σε κίνδυνο, (το WMF δεν είναι αμερικανοσιωνιστικό κατασκεύασμα: για το 2008 χρηματοδοτεί την αναστήλωση 12 ιστορικών εκκλησιών στην Λέσβο και ενός μακεδονικού τάφου στην Πέλλα). Οι δωρεές που συγκεντρώθηκαν ήταν της τάξης των 500.000 $ και μέσα σε 2 χρόνια έγινε δυνατή η ολοκληρωτική ανακαίνιση της Συναγωγής με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ενώ προγραμματίστηκαν πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων τις οποίες η Συναγωγή θα διοργάνωνε με σκοπό την ενσωμάτωση της στην πολιτιστική ζωή της Κρήτης.

    Οι εργασίες στην Συναγωγή έχαιραν όχι μόνο της υποστήριξης του WMF και του Ελληνικού Εβραϊσμού αλλά και της θερμής ηθικής συμπαράστασης του Δήμου Χανίων ο οποίος έβλεπε μια ενέργεια η οποία εμπλούτιζε την πολιτισμική κληρονομιά της πόλης, αύξανε τον πιθανό αριθμό τουριστών και την επανασυνέδεε με μέρος της Ιστορίας της. Όταν όμως οι προσκλήσεις προς τους διάφορους φορείς έφτασαν στους παραλήπτες, η αντίδραση του Νομάρχη Χανίων και του τοπικού Μητροπολίτη αναβίωσαν στιγμές της ελληνικής ιστορίας όπου το μίσος και ο αντισημιτισμός κυριαρχούσαν.

    Ο Νομάρχης Χανίων Γιώργος Κατσανεβάκης (Συνασπισμός) έστειλε μια επιστολή όπου διαμαρτύρονταν με δριμύτητα για την επαναλειτουργία της Συναγωγής. Ο μισαλλόδοξος πολιτικός επέτρεπε με μεγαλοψυχία την αναστήλωση του κτιρίου, ιδιοκτησίας ΚΙΣ, αλλά ζητούσε την απαγόρευση της τέλεσης θρησκευτικών λειτουργιών και ταυτόχρονα ξεσπούσε σε ένα παραλήρημα στο οποίο κατηγορούσε το «Εβραϊκό κεφαλαίο» για επιδρομή στην Κρήτη και αναρωτιώνταν «Οι λειτουργίες και οι τελετές της Συναγωγής σε ποιους θα απευθύνονται; Στο άδειο από πιστούς μνημείο, σε αργόσχολους τουρίστες ή σε μεταφερόμενο από αλλού εκκλησίασμα;» Ταυτόχρονα ο Μητροπολίτης Κυδωνείας Ειρηναίος απεύθυνε παρόμοια επιστολή και πρόσθετε οτι η λειτουργία της ήταν παράνομη γιατί δε του ζήτησαν την άδεια – το τραγικό ήταν οτι ο Μητροπολίτης είχε δίκιο (!) γιατί η ανεξιθρησκεία στην Ελλάδα αποτελεί υπό την αίρεση του οικείου Μητροπολίτη, χωρίς την άδεια του οποίου απαγορεύεται η λειτουργία ναού άλλης θρησκείας.

    Επειδή είχα την δυνατότητα να διαβάσω τις επιστολές, προσωπικά θεωρώ οτι το πιο ανησυχητικό κομμάτι ήταν η προειδοποίηση οτι μπορεί να υπήρχαν λαϊκές κινητοποίησεις τις οποίες δεν θα μπορούσαν να ελέγξουν. Αυτή η κεκαλυμμένη απειλή για πογκρόμ, σε συνδυασμό με την αντίθεση στην ανεξιθρησκεία, αποτελεί μιας από τις χειρότερες στιγμές του σύγχρονου ελληνικού αντισημιτισμού αφού δεν έγινε30012009abravanel_cleanL από κάποιον προβληματικό νεοναζιστή αλλά από τον ανώτατο τοπικό εκπρόσωπο του Ελληνικού Κράτους και έρχονταν σε αντίθεση με σωρεία συνταγματικών δικαιωμάτων όπως αυτό της υποχρέωσης της Πολιτείας για την προστασία της αξίας του ανθρώπου (Αρθρο 2), της ελεύθερης ανάπτυξης προσωπικότητας (Αρθρο 5), της ελευθερίας της ανεμπόδιστης λατρείας γνωστής θρησκείας και ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης (Αρθρο 13). Δυστυχώς τόσο ο τότε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Γεράσιμος Αρσένης, όσο και ο αρχηγός του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος δεν συμμετείχαν στα εγκαίνια, τα οποία είχαν λάβει άλλες διαστάσεις μετά το απειλητικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί στα Χανιά και ούτε καταδίκασαν την εκστρατεία μίσους. Ενδεικτικό του κλίματος ήταν επιστολές κατοίκων όπως της «Κίνησης Πολιτών Χανίων» εδώ που υποστήριζαν οτι οι Εβραίοι προσπαθούν να «αυτονομήσουν» την Κρήτη – οι θεωρίες συνωμοσίες επιζούν μέχρι σήμερα όπως φαίνεται από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ορθόδοξος Τύπος της 30 Ιανουαρίου 2009. Ενδιαφέρον είναι οτι πρωταγωνιστές της εποχής, όπως ο κ.Δοξάκης, μετέπειτα προσχώρησαν στο ΛΑΟΣ δείχνοντας οτι ο Συνασπισμός και το ΛΑΟΣ μπορούν να τα βρουν.

  5. Ο/Η Σεραφείμ ή Βελζεβούλ λέει:

    http://www.lifo.gr/now/society/48076

    30.5.2014 | 17:03

    Άγνωστοι βεβήλωσαν το Εβραϊκό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης .

    Καταδικάζει η Ισραηλιτική Κοινότητα της πόλης

    Άγνωστοι τα ξημερώματα της 29ης Μαΐου παραβίασαν το προστατευτικό κιγκλίδωμα του τοίχου του Εβραϊκού νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης, εισήλθαν στον χώρο και προκάλεσαν φθορές σε γλάστρες, ανθοστήλες και άλλα μαρμάρινα καλλωπιστικά στοιχεία.

    Η Ισραηλιτική Κοινότητα της πόλης εξέδωσε ανακοίνωση εκφράζοντας τη λύπη και την αγανάκτησή της για τη βεβήλωση του νεκροταφείου και καταδίκασε το γεγονός. «Είναι θλιβερό ένα νεκροταφείο να βεβηλώνεται από αγνώστους. Μας λυπεί αφάνταστα το γεγονός. Τα στοιχεία που βεβηλώνουν ένα νεκροταφείο δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς» σχολίασε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης Δαβίδ Σαλτιέλ.

    Αυτό είναι το νεώτερο εβραϊκό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης. Το αρχαίο νεκροταφείο της κοινότητας περιελάμβανε έκταση περίπου 300.000 τ.μ. στον χώρο της σημερινής Πανεπιστημιούπολης και καταστράφηκε από τους Ναζί. Τα ταφικά μνημεία λεηλατήθηκαν και διασκορπίστηκαν σε ολόκληρη την πόλη.

    Στην Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης παραχωρήθηκε το νέο νεκροταφείο της, στην περιοχή της Σταυρούπολης, το 1938 και ορισμένα από τα διασωθέντα μάρμαρα του παλιού νεκροταφείου μεταφέρθηκαν εκεί.

    ΣΧΟΛΙΑ (6)
    Greek Orthodox Christian Bishop – Hitler was an instrument of a Zionist conspiracy

  6. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=96438
    Έντυπη Έκδοση
    Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

    ΡΕΝΑ ΜΟΛΧΟ: ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

    «Ενοχη σιωπή για την εξόντωση των Εβραίων»

    Συνέντευξη ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ giannis@enet.gr

    Ιστορικός, συγγραφέας («Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης», εκδ. Θεμέλιο κ.ά.), καθηγήτρια στο Πάντειο, διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών, η Ρένα Μόλχο επιχειρεί, μέσω της συνέντευξής της στην «Ε», να φωτίσει, στο μέτρο του δυνατού, μια μάλλον σκοτεινή πτυχή της Ιστορίας της Ελλάδας και της γενέθλιας πόλης της, της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

    Η Ρένα Μόλχο θεωρεί την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για τον Κώστα Πλεύρη ντροπιαστική για την Ελλάδα

    Ο Μαζάουερ γράφει στο βιβλίο του για τη Θεσσαλονίκη ότι κατά τη διάρκεια της κατοχής δεν υπήρξε καμία αντίδραση στον διωγμό των Εβραίων της πόλης από επαγγελματικούς φορείς, οργανώσεις, καθηγητές, φοιτητές ή εκκλησιαστικούς φορείς.

    «Οχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίδραση αλλά πολύ μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού συνεργάστηκε με τον κατακτητή. Εχουμε περιπτώσεις όπως στη Ζάκυνθο που δεν χάθηκε ούτε ένας Εβραίος επειδή και ο μητροπολίτης Ζακύνθου και ο πρόεδρος αρνήθηκαν να δώσουν τις καταστάσεις και να καταδώσουν Εβραίους. Το ίδιο και στην Χαλκίδα. Και έχουμε περιπτώσεις σαν τα Γιάννινα και τη Θεσσαλονίκη με ποσοστό απώλειας, 98% και 96% αντίστοιχα. Ολα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι χριστιανοί κάτοικοι εκεί που ήθελαν διέσωσαν τους Εβραίους κι εκεί που δεν ήθελαν τους κατέδωσαν, ασχέτως αν δεν γνώριζαν ακριβώς τι τους περίμενε. Στη Θεσσαλονίκη οι χριστιανοί περίμεναν από πριν, από τον μεσοπόλεμο, από τη μεγάλη πυρκαγιά του ’17, πώς και πώς να φύγουν οι Εβραίοι. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε πρωτεύουσα προσφύγων. Αυτοί μεταξύ άλλων ζούσαν σε συναγωγές, πήγαιναν και σε εβραϊκά σχολεία που επιτάχθηκαν γι’ αυτόν τον σκοπό. Ξέρετε ότι η Θεσσαλονίκη είχε περίπου 100 συναγωγές. Τώρα έχει 2,5… Το ’12, εάν η Θεσσαλονίκη είχε πάνω, κάτω 157.000 κατοίκους, οι 75.000 ήταν Εβραίοι, οι 40.000 μουσουλμάνοι, οι 30.000 χριστιανοί ορθόδοξοι και οι 5.000 λεβαντίνοι, οι διαφόρων εθνοτήτων. Δηλαδή, το 1912, το 50% -τουλάχιστον- του πληθυσμού της πόλης ήταν Εβραίοι».

    Η διάθεση για απαλλαγή από τους Εβραίους αποτελούσε πόθο πολλών εκ των κατοίκων της πόλης ή επρόκειτο για πολιτική του επίσημου ελληνικού κράτους;

    «Από τότε που άλλαξε η δομή της πόλης δημογραφικά και έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών, ενισχυόταν και νομιμοποιούνταν η σχετική προσφυγική άποψη και ελπίδα από τους ίδιους τους πολιτικούς. Ο Βενιζέλος έδωσε στους Εβραίους όλα τα προνόμια που ζήτησαν μέχρι να ενταχθούν στην ελληνική πραγματικότητα, δηλαδή για τρία χρόνια να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους κ.λπ., αλλά ο ίδιος μετά το ’20, όταν έχασε τις εκλογές, ξεκινά να μιλά για τον «αλλογενή» (δηλ. τον Εβραίο, ο οποίος ξαφνικά έγινε «αλλογενής» που βέβαια ήταν πάντα αφού η πόλη ήταν πολυεθνική), ως ρυθμιστή. Και θεσπίζει το εκλογικό κολέγιο το ’24, το οποίο ήταν ένας εκλογικός διαχωρισμός -«γκέτο» με θρησκευτικά κριτήρια, όπου εκεί έπρεπε να ψηφίζουν οι Εβραίοι, ασχέτως της περιοχής όπου κατοικούσαν. Ενώ στη Θεσσαλονίκη δεν υπήρχε γκέτο και οι Εβραίοι ζούσαν παντού στην πόλη, ωστόσο ο Βενιζέλος υιοθέτησε και εισήγαγε για πρώτη φορά το γκέτο το εκλογικό. Φυσικά δεν πήγε κανείς να ψηφίσει, γιατί οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήταν πολιτικοποιημένοι πάντα, γι’ αυτό και ίδρυσαν και τη σοσιαλιστική Federation, ωστόσο αυτό (το γκέτο) έγινε. Από κει και πέρα αρχίζει ο διαχωρισμός».

    Οπότε οι Γερμανοί έδωσαν τη λύση…

    «Ακριβώς! Ο Λευτέρης Σταυριανός, που ήταν καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Κολούμπια, έγραψε ένα άρθρο για τους Εβραίους το ’48, όπου υποστηρίζει ότι 12.000 χριστιανοί στη Θεσσαλονίκη εκμεταλλεύθηκαν τις περιουσίες των Εβραίων, αμειβόμενοι για τη συνεργασία τους με τους Γερμανούς. Οταν υπάρχει ένα νούμερο 12.000 άνδρες, πολλαπλασιάζεται δημογραφικά επί 5, για να δείτε πόσα άτομα στην πόλη επωφελήθηκαν. Αρα, 60.000 χριστιανοί. Οι Εβραίοι ήταν 50.000, άρα μας μένουν και 100.000 χριστιανοί αθώοι… Τόσους κατοίκους είχε η Θεσσαλονίκη τότε. Το 1/3 των χριστιανών συνεργάστηκε. Και χώρια από αυτό, εν γένει ο πόλεμος της Γερμανίας κατά κύριο λόγο είχε στόχο τη λεηλασία. Μετά την απελευθέρωση, το ’45, υπήρξαν 600 υποθέσεις για διεκδίκηση κτηματικής περιουσίας. Εκδικάστηκαν οι 300 και αποδόθηκαν μόνο 30 κτήματα. Ομως, επειδή η αλήθεια έχει πάντα αποχρώσεις, να πω ότι υπήρχαν και περιπτώσεις σαν τον πατέρα μου, ο οποίος είχε έναν αριστερό χριστιανό δικηγόρο που πήγε και τους τσάκισε αυτούς που είχαν πάρει το μαγαζί του. Και δεν χρειάστηκε καν να πάει στο δικαστήριο. Οι Εβραίοι, αυτοί που επέζησαν, γνωρίζουν ποιοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, ξέρουν πώς έγιναν οι περιουσίες εν μια νυκτί μέσα στην κατοχή».

    Οι οποίοι συνεργάτες των Γερμανών είναι σήμερα «τζάκια»;

    «Βεβαίως! Είναι στο ελληνικό τζετ σετ!».

    Απ’ ό,τι φαίνεται, πάντως, ο καθένας μάλλον λειτουργούσε βάσει της συνείδησής του, ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή εθνότητας.

    «Επιζώντες του Αουσβιτς αδυνατούν να πιστέψουν στην -καλή- μοίρα τους, μετά την απελευθέρωσή τους. Ανάμεσά τους πολλά μικρά παιδιά…»
    «Επιζώντες του Αουσβιτς αδυνατούν να πιστέψουν στην -καλή- μοίρα τους, μετά την απελευθέρωσή τους. Ανάμεσά τους πολλά μικρά παιδιά…»
    «Απόλυτα. Αν δεν υπήρχε η συνείδηση κάποιων χριστιανών, εγώ δεν θα υπήρχα, ούτε ο μπαμπάς μου ούτε η μαμά μου ούτε ο πεθερός μου ούτε η πεθερά μου. Ο πατέρας μου υπηρετούσε στο πυροσβεστείο και έλειπε όταν ήρθαν οι Γερμανοί να τον βρουν. Οταν επέστρεψε, ο διοικητής του, με δική του πρωτοβουλία, τού έδωσε ψεύτικη ταυτότητα και πήγε στην Αθήνα και σώθηκε. Ούτε παρακάλεσε κανέναν ούτε τίποτε. Ο διοικητής του ήταν ένας συμπολίτης του, ένας άνθρωπος ο οποίος απλώς κατάλαβε με ποιους είχε να κάνει. Κατεβαίνοντας στην Αθήνα κι επειδή οι Γερμανοί είχαν κάνει μπλόκο στη Θήβα, ο πατέρας μου πήγε στα χωράφια κι εκεί τον έπιασε ένας χωρικός το πρωί, ο οποίος αμέσως τον κατάλαβε από την προφορά του ότι ήταν Εβραίος και του είπε: «Εγώ είμαι κομμουνιστής κι εσύ είσαι Εβραίος. Κακομοίρη μου, είσαι μουγκός! Ετσι και μιλήσεις τη βάψαμε και οι δύο!». Η μητέρα μου σώθηκε στη Θεσσαλία, από χριστιανούς και Εβραίους Θεσσαλούς, ο πεθερός μου, ο Σόλων Μόλχο, βιβλιοπώλης, με 13 μέλη της οικογένειάς του σώθηκε στη Σκόπελο, με τη συμπαράσταση του δημάρχου της Γλώσσας. Στη Γλώσσα πρέπει να ήταν και 3.000 άτομα. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο ο δήμαρχος Σκοπέλου βοήθησε τον πεθερό μου, αλλά ότι συνέπραξαν 3.000 άτομα για να μην προδώσουν αυτούς τους 13 Εβραίους σε μια γερμανοκρατούμενη Σκόπελο. Ενας να βρισκόταν και να κατέδιδε, έφτανε…».

    Στην Αθήνα τι ποσοστό εκτοπισμού υπήρξε;

    «Πολύ μικρό. Γι’ αυτό και όσοι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης είχαν τη δυνατότητα, αρκετά λεφτά για να φτάσουν εκεί και όχι μικρά παιδιά, πήγαν στην Αθήνα. Δέκα χιλιάδες Εβραίοι μαζεύτηκαν στην ΑΘήνα, σε μια κοινότητα που είχε μόνο 1.000 Εβραίους. Εκτός του ότι εκεί η Εκκλησία βοηθούσε κάνοντας ψεύτικες βαφτίσεις και η αντίσταση συνέδραμε τους Εβραίους».

    Τι δείχνει η περίπτωση των Εβραίων για την ελληνική κοινωνία;

    «Το ποσοστό της απώλειας των Εβραίων αλλά και η διαχείριση αυτού του θέματος είναι, κατά την άποψή μου, ο καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας. Υπό την έννοια ότι αν σώθηκε μόνο το 13% των Εβραίων, δηλαδή αν έχουμε ποσοστό απώλειας 87% στην Ελλάδα, αυτό είναι αρνητικό ως προς τη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αυτών που μπορούσαν να βοηθήσουν και δεν το έκαναν. Στη Θεσσαλονίκη το νούμερο απώλειας των Εβραίων είναι 96%, που είναι 4 μονάδες υψηλότερο και από το Βερολίνο! Δηλαδή μέσα στη «φωλιά του λύκου» ήταν μικρότερο το ποσοστό απώλειας απ’ ό,τι εδώ… Πώς μεταφράζεται αυτό το πράγμα; Οι Γερμανοί όταν πήγαιναν κάπου προσπαθούσαν να προσεταιριστούν τη φιλία και την εμπιστοσύνη του τοπικού πληθυσμού για να μπορούν να λεηλατήσουν τους διωκόμενους με την άνεσή τους. Γιατί ήξεραν ότι αν ο τοπικός πληθυσμός αντιδρούσε δεν θα μπορούσαν να διεκπεραιώσουν το έργο τους. Οπως δεν μπόρεσαν σε πολλά σημεία της Ελλάδας».

    Προφανώς θεωρείτε ότι η Θεσσαλονίκη δεν θα πρέπει να είναι υπερήφανη γι’ αυτό το κομμάτι της Ιστορίας της.

    «Αυτό είναι βέβαιο. Γι’ αυτό και δεν διδάσκεται τίποτε στη Θεσσαλονίκη περί Εβραίων. Ενώ πριν από τον πόλεμο υπήρχε μάθημα Εβραιολογίας. Τώρα γιατί δεν υπάρχει;». *

    Ανοιχτή πόλη σημαίνει να ξέρεις την κληρονομιά σου

    Δεν είναι μια ανοιχτή, πολυπολιτισμική πόλη η Θεσσαλονίκη;

    «Λουλούδια στο μνημείο του Ολοκαυτώματος των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη»
    «Λουλούδια στο μνημείο του Ολοκαυτώματος των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη»
    «Είναι μια πόλη που έχει μεγάλη δυνατότητα να είναι ανοιχτή. Αλλά αν δεν ξέρεις την ιστορική σου κληρονομιά και την απορρίπτεις και την καθηλώνεις μέσα στη σιωπή, από πού θα τροφοδοτηθείς να έχεις σημεία αναφοράς και πρότυπα; Και πώς θα αναπτυχθεί η ανεκτικότητα και το ένστικτο της ανοχής στην ετερότητα, όταν δεν είναι γνωστά αυτά από το παρελθόν της Θεσσαλονίκης; Ποιος είναι ο λόγος που αποκρύπτονται; Ποιος είναι εν γένει ο λόγος που αντί να γιορτάζουμε την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του ’45 που, όπως μού έχει πει ο πατέρας μου ήταν η σπουδαιότερη μέρα της ζωής του, γιορτάζουμε το ΟΧΙ του Μεταξά στους Ιταλούς; Είναι μόνο αυτή η ηρωική στιγμή των Ελλήνων; Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει σιωπή. Μια ένοχη σιωπή που διαιωνίζεται».

    Η βασική αιτία που από την πόλη της Φεντερασιόν φτάσαμε στη σημερινή «βουβή» πόλη, ποια είναι;

    «Η νομιμοποίηση των αντισημιτών από τον πολιτικό λόγο και από το πολιτικό λόμπι. Γιατί στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν δύο ειδών πολίτες. Υπήρχαν οι πρόσφυγες και οι ντόπιοι χριστιανοί. Θα μπορούσαν να υπερισχύσουν εκείνοι οι οποίοι σε καθημερινή βάση συναλλάσσονταν με τους Εβραίους. Οι Εβραίοι και οι χριστιανοί στη Θεσσαλονίκη συνυπήρχαν και συμβίωναν θετικά. Υπήρχαν χριστιανοί που εξαιτίας της συνύπαρξής τους με τους Εβραίους είχαν μάθει ισπανοεβραϊκά, έχω ακούσει η ίδια τον καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικο να μιλά με τον Μόλχο στα ισπανοεβραϊκά. Κατά κάποιον τρόπο, ο αντισημιτισμός, ειδικά στη Θεσσαλονίκη, ήταν εισαγωγής. Ηρθε από μέρη όπου οι Εβραίοι ήταν μειονότητα ή εκείνοι που ζούσαν εκεί δεν γνώριζαν Εβραίους».

    Σήμερα τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη;

    «Υπάρχει μια μικρή μερίδα ανθρώπων που αγωνίζονται συνέχεια. Μια πρωτοπορία που έχει θεσσαλονικιώτικη συνείδηση, ξέρει την Ιστορία της πόλης και την παρακολουθεί. Υπάρχει η αντιρατσιστική, το στέκι των μεταναστών, μικρές ομάδες που αγωνίζονται. Και μετά, μονάδες: Ντίνος Χριστιανόπουλος κ.ά. Το περιθώριο. Εγώ είμαι κατεξοχήν το επίσημο περιθώριο στην πόλη! Το ερώτημα όμως είναι: Αρκούν αυτοί για να προωθήσουν ριζικές αλλαγές; Γιατί χωρίς αλλαγές, θα επικρατεί εσαεί το δίδυμο Παπαγεωργόπουλος – Ψωμιάδης!».

    Θεωρείτε ότι υπάρχει αντισημιτισμός στην Ελλάδα του 21ου αιώνα;

    «Βεβαίως και υπάρχει. Εντονότατος!».

    Και πού οφείλεται;

    «Κατ’ αρχήν στο ότι η Ελλάδα δεν είναι ακόμη κοσμικό κράτος. Κανείς δεν τολμά ν’ αγγίξει τον θεσμό της Εκκλησίας, ο οποίος είναι αναμεμιγμένος στην κρατική πολιτική. Ομως ο βασικός λόγος είναι η παντελής άγνοια, αφού πουθενά στην Ελλάδα δεν διδάσκεται κάτι σχετικά με την εβραϊκή Ιστορία ή τον πολιτισμό των Εβραίων. Και αυτό φάνηκε στην εκδίκαση της υπόθεσης Πλεύρη».

    Για τον Πλεύρη βγήκε αθωωτική απόφαση. Πώς το σχολιάζετε;

    «Η ντροπή της Ελλάδος! Ο νόμος 729/1979 έχει μια απαγόρευση να μην επιτρέπονται κείμενα που να προτρέπουν τους πολίτες στη βία. Κι αυτό το βιβλίο, ένα κολάζ διαφόρων πραγμάτων, λέει, μεταξύ άλλων: «Οι Εβραίοι ένα πράγμα καταλαβαίνουν. Εκτελεστικό απόσπασμα μέσα σε 24 ώρες». Ελληνες πολιτικοί δικαιολόγησαν την απόφαση ισχυριζόμενοι ότι «…μετά τη δικτατορία οι Ελληνες είναι πολύ ευαίσθητοι στην ελευθερία του λόγου..». Αλλά η ελευθερία του λόγου δεν μπορεί να είναι σεβαστή σε κάποιον που θέλει να την αφαιρέσει από εσένα όπως ο κ. Πλεύρης, ο οποίος ήταν καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων επί δικτατορίας. Οπουδήποτε στην Ευρώπη ακούγονταν αυτά που ακούστηκαν στα ελληνικά δικαστήρια, θα αφαιρούσε τον λόγο από τον κατηγορούμενο ο ίδιος ο δικαστής εξαιτίας όσων έλεγε. Διότι ήταν ύβεις! Στη δίκη Πλεύρη, η Εισαγγελία αντέστρεψε τους όρους και από κατηγορούμενος ο Πλεύρης βρέθηκε μάρτυρας κατηγορίας!».

    Το ότι ο γιος του συγκεκριμένου ανθρώπου βρίσκεται στη Βουλή τι σας λέει;

    «Αυτό δεν χρειάζεται το δικό μου σχόλιο. Αντανακλά το ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας που ψήφισε αυτό το κόμμα. Τουλάχιστον αυτό το ποσοστό, αν όχι μεγαλύτερο, καθώς σε όλα τα κόμματα υπάρχουν και οι ανένταχτοι συμπαθούντες…».

    Πολλοί που βάλλουν σήμερα κατά των Εβραίων υποστηρίζουν ότι το επίσημο κράτος του Ισραήλ χρησιμοποιεί το Ολοκαύτωμα σαν άλλοθι για την πολιτική του στην Παλαιστίνη.

    «Κοιτάξτε, εγώ ξέρω ένα πράγμα: Οτι δεν θα είχα καμία αξιοπρέπεια εάν δεν υπήρχε το κράτος του Ισραήλ. Η γενοκτονία Εβραίων πολιτών διαφόρων χωρών έδειξε στους Εβραίους ακριβώς αυτό: Οτι το παιχνίδι παίζεται με εθνικούς όρους. Και ουαί και αλίμονο σε αυτόν που δεν έχει από πίσω του ένα εθνικό κράτος να τον προστατέψει. Το 50% των Εβραίων εξοντώθηκαν! Σε συνθήκες αφόρητες. Σε συνθήκες που με έκαναν να κοιμάμαι μέχρι 12 χρονών με το φως αναμμένο από τον τρόμο… Ελεος! Γιατί θέλουμε από τους Εβραίους να είναι οι ηθικότεροι όλων; Είναι σαν όλους τους άλλους; Ε, τότε, επιτρέψτε τους να είναι και κακοί! Είναι κι αυτό μια ελευθερία. Είναι κακοί οι Εβραίοι, όπως είναι και οι χριστιανοί κακοί. Οι Εβραίοι είναι σαν όλους τους ανθρώπους και ο εθνικισμός τους είναι ίδιος, δεν διαφέρει σε τίποτε από τον εθνικισμό των υπολοίπων. Γι’ αυτό και χαίρομαι όταν αντιλαμβάνομαι ότι δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν και κάνουν αυτό που κάνουν για τη δική τους επιβίωση. Αρκετά πια με τους Εβραίους! Φτάνει! Ο Εβραίος, όπως έδειξε η Ιστορία, και τώρα με το Ισραήλ και πριν το Ισραήλ, ήταν καταδικασμένος από χέρι. Ας μην είναι αποδεκτός. Τι να κάνουμε; Οταν ενέδιδε στα πάντα, τον ονόμαζαν «hand kissing Pole», δηλαδή ότι έγλειφε τους πάντες. Συνεπώς εγώ προτιμώ να είμαι ασφαλής. Δεν μπορώ να σκεφτώ λογικά όταν δεν είμαι ασφαλής, δεν μπορώ να είμαι θετικό άτομο στην κοινωνία. Και όλα τα άλλα είναι ψευτιές και υποκρισίες. Ολοι μπορούν να είναι ασφαλείς και να διεκδικούν την ασφάλειά τους, εκτός από τους Εβραίους οι οποίοι πρέπει να είναι αγγελούδια! Γιατί; Ο ίδιος άνθρωπος γίνεται και άγγελος και διάβολος, ανάλογα με τις συνθήκες στις οποίες είναι υποχρεωμένος να ζει».

    Γ. Τ.

  7. Ο/Η Bολταίρος λέει:

    Αμβρόσιος: «Αγαπάτε αλλήλους, εκτός αν είναι πόρνες, γκέι, εβραίοι κλπ.»
    21 Μαΐου
    2013

    Η «αγάπη» για τον πλησίον ξεχειλίζει κι από το τελευταίο πόνημα του Μητροπολίτη Καλαβρύτων κι Αιγιαλείας, Αμβρόσιου στο οποίο, με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, επιτίθεται σε ό,τι κι όποιον δεν του μοιάζει στον καθρέφτη, εξαπολύοντας κατηγορίες για «αιρέσεις» και «διαστροφές». Προκειμένου, μάλιστα, να δείξει πως δεν αστειεύεται στο μισαλλόδοξο κήρυγμά του, το απόγευμα της Τρίτης θα βρίσκεται στην Αθήνα μαζί με πολυμελή αντιπροσωπεία κληρικών με σκοπό να επιδώσει το Ψήφισμα της Ιερατικής Συνάξεως στον πρόεδρο της Βουλής και στο Μέγαρο Μαξίμου, ενώ οι καμπάνες σε όλους τους ναούς των Καλαβρύτων και της Αιγιαλείας χτύπησαν πένθιμα για 15 λεπτά, από τις 12.00 έως τις 12.15.

    Ο Μητροπολίτης εκτοξεύει τα βέλη του στους γυμνιστές, στις πόρνες, στους ομοφυλόφιλους, στους μασόνους, στους τέκτονες, στους εβραίους, στους μοιχούς και στους ιεχωβάδες, ενώ μιλά για φίμωση της Εκκλησίας και των πολιτών και για κατάλυση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων.

    Διαβάστε και «θαυμάστε»:

    http://www.koutipandoras.gr/article/36943/amvrosios-agapate-alliloys-ektos-einai-pornes-gkei-evraioi-klp

  8. Ο/Η Liberal λέει:

    http://athens.usembassy.gov/uploads/LK/zU/LKzUbs0DQGkZXG5B4OVczQ/antisemitism_gr.pdf

    Έκθεση του State Department για τον Αντισημιτισμό Διεθνώς – Ελλάδα

    5 Ιανουαρίου, 2005

    Οι βανδαλισμοί εβραϊκών μνημείων συνέχισαν να αποτελούν πρόβλημα στην περίοδο που αναφέρεται η έκθεση αυτή. Ωστόσο, η κυβέρνηση καταδίκασε αυτές τις πράξεις. Εβραϊκά μνημεία στα Ιωάννινα βεβηλώθηκαν τρεις φορές μέσα στο 2003. Το μνημείο του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη βεβηλώθηκε το Φεβρουάριο του 2003. Η αστυνομία δεν έχει εντοπίσει τους δράστες. Αντισημιτικά συνθήματα γράφτηκαν σε τοίχους, σβήστηκαν από τις αρχές, και ξαναγράφτηκαν σε αρκετά σημεία της πολυσύχναστης εθνικής οδού Αθηνών-Κορίνθου. Η ακροδεξιά ομάδα «Χρυσή Αυγή» αναγράφει συχνά αντισημιτικά συνθήματα σε τοίχους, γέφυρες και άλλα κτίρια σε όλη την Ελλάδα. Μερικά σχολικά βιβλία εξακολουθούν να περιλαμβάνουν αρνητικές αναφορές για τους Καθολικούς, τους Εβραίους, και άλλους. Βιβλιοπωλεία στη Βόρεια Ελλάδα πούλησαν και εξέθεσαν στις βιτρίνες τους αντισημιτική λογοτεχνία, συμπεριλαμβανομένου του βιβλίου «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών».
    Το Κέντρο Βίζενταλ εξέδωσε ταξιδιωτική οδηγία το Νοέμβριο του 2003 προειδοποιώντας του Εβραίους επισκέπτες για «την αποτυχία της Ελλάδας να καταπολεμίσει τον αυξανόμενο αντισημιτισμό». Ωστόσο, ηγέτες της τοπικής εβραϊκής κοινότητας δεν υποστηρίζουν την οδηγία αυτή. Ο Εθνικός Οργανισμός Τουρισμού συνέχισε να προωθεί στην ιστοσελίδα του Πασχαλινά έθιμα όπως το κάψιμο ομοιώματος του Ιούδα σε μερικά νησιά, σε ορισμένες περιπτώσεις γνωστό τοπικά και ως « το κάψιμο του Εβραίου», έθιμο το οποίο αναπαράγει μίσος και φανατισμό εναντίον των Εβραίων. Το Κέντρο Βίζενταλ διαμαρτυρήθηκε για την αναβίωση αυτής της παράδοσης.
    Ο αντισημιτισμός συνέχισε να υπάρχει τόσο στις μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες όσο και στον εξτρεμιστικό τύπο. Το Κέντρο Βίζενταλ και ο Οργανισμός κατά της Δυσφήμησης κατήγγειλαν τον τύπο για αντισημιτικά άρθρα και γελοιογραφίες σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα μετά την ανθρωποκτονία του ηγέτη της Χαμάς, Σεΐχη Γιασσίν, από ισραηλινές δυνάμεις. Συχνά χάνεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αντίδραση στην πολιτική του Ισραήλ και στη γενικότερη συμπεριφορά απέναντι στους Εβραίους, αυξάνοντας το αίσθημα αντισημιτισμού στα μέσα επικοινωνίας και το κοινό.
    Τα μεγάλα μέσα μαζικής επικοινωνίας χρησιμοποιούν συχνά τον όρο «γενοκτονία» και «Ολοκαύτωμα» για να περιγράψουν την κατάσταση στο Ισραήλ και τη Δυτική Λωρίδα της Γάζας, κάνοντας παραλληλισμό με τη ναζιστική Γερμανία. Ο τύπος και το κοινό συχνά δεν διαχωρίζουν την πολιτική του κράτους του Ισραήλ από τους Εβραίους. Οι ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας έχουν καταδικάσει αντισημιτικές εκπομπές σε μικρούς ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, αλλά δεν έχουν κατατεθεί μηνύσεις εναντίον των σταθμών αυτών, οι περισσότεροι των οποίων λειτουργούν χωρίς άδεια.
    Ο διάσημος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης αποκάλεσε τους Εβραίους «ρίζα του κακού» το Νοέμβριο του 2003, κι έκανε έντονες αντισημιτικές δηλώσεις κατά την περίοδο της έκθεσης αυτής. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι δηλώσεις του Θεοδωράκη είχαν στόχο το Ισραήλ και όχι τους Εβραίους.
    Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.), ένα μικρό, ακροδεξιό κόμμα, υποστηρίζει τον ακραίο εθνικισμό, τον αντισημιτισμό, τον ρατσισμό, και την ξενοφοβία. Ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ., Γιώργος Καρατζαφέρης, κέρδισε μια έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις εκλογές του Ιουνίου. Ο Καρατζαφέρης συχνά αποδίδει γεγονότα αρνητικά για την Ελλάδα σε διεθνείς εβραϊκές συνομωσίες. Χρησιμοποίησε τον τηλεοπτικό σταθμό που ανήκει στο κόμμα του για να καταγγείλει πολιτικούς με εβραϊκή καταγωγή και για να ισχυριστεί ότι πίσω από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου κρύβονται Εβραίοι.
    Η κυβέρνηση καταδίκασε όλες τις πράξεις βανδαλισμού. Η κυβέρνηση παρείχε 24ωρη αστυνομική προστασία στα γραφεία της εβραϊκής κοινότητας στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Συνεχίστηκαν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης και την κυβέρνηση για την εξεύρεση δίκαιης αποζημίωσης σχετικά με το νεκροταφείο της κοινότητας.
    Το Σύνταγμα καθιερώνει την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού (Ελληνική Ορθοδοξία) ως την επικρατούσα θρησκεία, αλλά παρέχει επίσης το δικαίωμα σε όλους τους πολίτες να ασκούν τη θρησκεία της επιλογής τους. Οι Εβραίοι εξασκούν ελεύθερα τη θρησκεία τους, και οι εβραϊκές οργανώσεις δεν έχουν κάνει παράπονα ούτε έχουν ζητήσει επιπλέον νομική προστασία.
    Ο Ιουδαϊσμός είναι μια από τις τρεις θρησκείες (οι άλλες δύο είναι η Ορθοδοξία και το Ισλάμ) που θεωρούνται «νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου». Στην πράξη, αυτή η ευεργετική διάκριση σημαίνει ότι οι εβραϊκές κοινότητες μπορούν να έχουν περιουσία ως θρησκευτικές κοινότητες και όχι ως αστικοί σύνδεσμοι.
    Στις 15 Ιανουαρίου, το κοινοβούλιο έκανε ομόφωνα δεκτή την ανακήρυξη της 27ης Ιανουαρίου – ημέρας απελευθέρωσης του Άουσβιτς – ως Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Την εβδομάδα που ακολούθησε, η χώρα τίμησε την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος με εκδηλώσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, και με τη συμμετοχή του Νομπελίστα ‘Ελι Βιζέλ. Τον Απρίλιο, τοποθετήθηκε αναμνηστική πλακέτα στον σιδηροδρομικό σταθμό από όπου Εβραίοι εστάλησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
    Τον Οκτώβριο, η κυβέρνηση συμμετείχε στη διοργάνωση ενός σεμιναρίου για την «Διδασκαλία του Ολοκαυτώματος». Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, το σεμινάριο είχε ως συμμετέχοντες 150 εκπαιδευτικούς και φοιτητές των Παιδαγωγικών Τμημάτων του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Το σεμινάριο αυτό για την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών είχε ως στόχο να εισάγει το μάθημα του Ολοκαυτώματος στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
    Τον Οκτώβριο του 2003 έγιναν στη Θεσσαλονίκη τα αποκαλυπτήρια μνημείου για τους Ελληνοεβραίους βετεράνους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

  9. Ο/Η Aδ.Κοραής λέει:

    Tριπολιτσά

    http://www.lithoksou.net/p/i-genoktonia-ton-moysoylmanon-2000-2010
    Η γενοκτονία των μουσουλμάνων [2000 & 2010]
    .

    Η σκοτεινή πλευρά του 1821
    Εθνική ιστορία και εθνικός μύθος
    Δημήτρη Λιθοξόου

    (…………)

    Την ίδια τύχη με τους μουσουλμάνους έχει και ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης.

    Οι εξεγερμένοι μη χορταίνοντας από τους βιασμούς, το αίμα των χιλιάδων θυμάτων, το πλιάτσικο των πάντων (ακόμα και των σκουριασμένων καρφιών από τους τοίχους) και την αιχμαλωσία όμορφων παιδιών προς δουλεμπορία, καταφεύγουν στα ισλαμικά και ιουδαϊκά νεκροταφεία, για να ανοίξουν τους τάφους και να πετάξουν έξω τους σκελετούς. Μετά αρχίζουν να χτυπιούνται μεταξύ τους, για να πάρει ο ένας τα λάφυρα από τον άλλο.

    (…………….)

    Αδύνατη η περιγραφή” των όσων ακολουθούν, σημειώνει ο Ρεϋμπό. “Σε κάθε βήμα μας βλέπαμε να εκσφεδονίζωνται από τα παράθυρα γυναίκες, κορίτσια, παιδιά. Παρθένες μεγαλωμένες στη σκιά του μοναχικού χαρεμιού, αντίκριζαν ξαφνικά με τρόμο, φρίκη και παγωμένο αίμα το ματωμένο χέρι ενός άγριου στρατιώτη να τις αρπάζει και να τις γκρεμίζει από ψηλά στο δρόμο…Οι στρατιώτες διεκδικούσαν με λύσσα την είσοδο στα πλουσιόσπιτα. Ολόκληροι τοίχοι γκρεμίζονταν καθώς χιμούσε ορμητικό απάνω τους το μανιακό πλήθος, λες και ήταν αρχαίος πολεμικός κριός…Κόλαση φωτιάς και αίματος. Ο βρόντος των σπιτιών που σωριάζονταν συντρίμμια, το ατελείωτο τουφεκίδι, οι εκρήξεις των κανονιών, οι κραυγές των ετοιμοθάνατων και τα άγρια ξεφωνητά των νικητών ανακατεύονταν, δημιουργώντας μια συναυλία ανατριχιαστική. Οι Έλληνες βγάζουν μια ιδιαίτερη κραυγή όταν ορμούν στον εχθρό: ένα ούρλιασμα που τινάζεται από το λαρύγγι. Αλλά αυτή η κραυγή γίνεται αλλιώτικη όταν υψώνουν το στιλέτο ή το γιαταγάνι πάνω στο θύμα τους. Αδύνατο να το περιγράψω: η πικρή ειρωνεία της νίκης, η μανία για εκδίκηση, η απάνθρωπη δίψα του αίματος, όλα μαζί εκφράζονται με αυτή την κραυγή που συνοδεύεται συνήθως από ένα γέλιο σαρδόνιο, άγριο και τρομακτικό. Αυτή την κραυγή του ανθρώπου – τίγρη, του ανθρώπου που κατασπαράζει τον άνθρωπο” [Σιμόπουλος 1979, σ. 270 – 271].

    Αυτή την εικόνα της κόλασης συμπληρώνει ο Φιλήμονας:

    (……………..)

  10. Ο/Η Aδ.Κοραής λέει:

    Κατά Ιουδαίων

    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Κατά Ιουδαίων ονομάζονται 8 ομιλίες του Ιωάννη του Χρυσοστόμου.

    Η κριτική του Χρυσοστόμου, κατά των Ιουδαίων, προκάλεσε έντονη αντίδραση σε μερίδα συγγραφέων, ο οποίοι θεωρούσαν τον Χρυσόστομο σκληρό αντισημίτη. Βέβαια ο Χρυσόστομος συνεχίζει μια παράδοση από αρχής του Χριστιανισμού, με επιθέσεις κατά των Ιουδαίων με κυριότερους εκφραστές τον Ιουστίνο, Απελλή, Τερτυλλιανό, το Μεγάλο Αθανάσιο και τους Καππαδόκες ιεράρχες. Ο Χρυσόστομος αναφέρεται κατά των Ιουδαίων σε 8 ομιλίες του και καταφέρεται σε βάρος τους με σκληρές εκφράσεις και ασκεί έντονη κριτική των τελετών, των εθίμων και του λατρευτικής τους ακολουθίας.

    (………)

    Χρήση των επιστολών του Χρυσόστομου κατά τον 20ο αιώνα

    Οι λόγοι του Κατά Ιουδαίων αποτέλεσαν αντικείμενο ανανεωμένου ενδιαφέροντος ανάμεσα στους αντισημίτες του 19ου και 20ου αιώνα.[11] Βεβαίως κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι οι λόγοι του ήταν γεμάτοι μίσος[12] και οι πιο φριχτοί και βίαιοι που μπορεί να βρει κανείς στα γραπτά οποιουδήποτε Χριστιανού θεολόγου».[13] Επίσης, κατηγορήθηκε ο Χρυσόστομος επειδή έχουν χρησιμοποιηθεί λόγια του από πολλές αντισημιτικές ομάδες για να υποκινήσουν το μίσος κατά των Εβραίων,[14] όπως επίσης και ότι οι απόψεις του θεμελίωσαν και διέδωσαν την ιδέα ότι οι Εβραίοι είναι συνολικά υπεύθυνοι για το θάνατο του Χριστού,[15] ή ότι οι ομιλίες του αποτέλεσαν το πρότυπο για τον μετέπειτα αντισημιτικό λόγο και για τη χρήση αποσπασμάτων από τα ευαγγέλια του Ματθαίου και του Ιωάννη για να κατηγορηθούν οι Εβραίοι.[16] Όλα αυτά, ισχυρίζονται, γέννησαν έναν ιδιαίτερο Χριστιανικό αντισημιτισμό που παρουσίαζε τους Εβραίους σαν δολοφόνους του Χριστού, και αυτό προστέθηκε στις φήμες που προϋπήρχαν ήδη στον προχριστιανικό κόσμο θέτωντας τους Εβραίους σε κίνδυνο σε κάθε χριστιανική πόλη.[16]

    Η κριτική αυτή θεωρείται εφάμιλλη σε σκληρότητα με τη συμπεριφορά των προφητών και του Χριστού κατά των Ιουδαίων και ο Χρυσόστομος έχει κατηγορηθεί για εκφράσεις κατά των Ιουδαίων όπως «οχιές», «δαίμονες», «σκυλιά», και παραλληλισμούς των συναγωγών με «πορνεία».[1][2]

  11. Ο/Η του κώλου λέει:

    To Aντίβαρον διαφωνεί
    http://www.antibaro.gr/article/11072

    Ο (ανύπαρκτος) αντισημιτισμός στην Ελλάδα
    (…)
    Οι διάφοροι δήθεν προοδευτικοί και «πολιτικώς ορθοί» διανοούμενοι επιχειρούν να παραποιήσουν την ιστορική πραγματικότητα, προκειμένου να κατασκευάσουν αντισημιτισμό στην Ελλάδα. Π.χ. επαναλαμβάνουν σαν παπαγάλοι το γνωστό τροπάριο της σφαγής των Εβραίων της Τρίπολης στην άλωσή της τον Σεπτέμβριο του 1821, όταν είναι γνωστό ότι οι δυστυχείς Τριπολιτσιώτες Εβραίοι κατακρεουργήθηκαν γιατί είχαν δανείσει χρήματα σε πολλούς Έλλληνες και η σφαγή τους υποκινήθηκε γιά να εξαφανιστούν τα χρέη. Φρικαλεότητα ασφαλώς, αλλά τι σχέση έχει αυτό το περιστατικό με αντισημισμό;

    Πηγή: The Times of Israel: Ο αντισημητισμός τρέχει αχαλίνωτος στην Ελλάδα -Αυξήθηκε λόγω Χρυσής Αυγής | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/155937/times-israel-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CE%B5%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%B1-%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%B7-%CE%B4%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE%CF%82-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CE%BE%CE%AE%CF%83#ixzz3JuIurPd3

    Η είδηση ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των κρατών με το μεγαλύτερο ποσοστό αντισημιτισμού, δεν πέρασε απαρατήρητη από τους Ισραηλινούς αναλυτές. Άλλωστε το ποσοστό (69%) που δίνει η έρευνα της Anti – Defamation League, δημιουργεί από μόνο του προβλήματα

    Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως η Ελλάδα υποσκελίζει κράτη που παραδοσιακά έχουν ταχθεί εναντίον των Εβραίων, όπως η Σαουδική Αραβία, το Ιράν, αλλά και η Γαλλία. Σε μια ανάλυση που κάνει η ισραηλινή εφημερίδα «The Times of Israel» προσπαθεί να εντοπίσει τα αίτια του φαινομένου.

  12. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.ipaideia.gr/foteini-oikonomou-p-georgios-pirounakis-i-theologia-kai-to-ergo-enos-eleutherou-anthropou.htm

    Φωτεινή Οικονόμου:π.Γεώργιος Πυρουνάκης.Η θεολογία και το έργο ενός ελεύθερου ανθρώπου

    Υπάρχουν άνθρωποι, άλλοτε γνωστοί, άλλοτε πιο άσημοι που δρουν επί της ουσίας στον κόσμο, ο οποίος βάλλεται από τις δομές του κακού. Άνθρωποι που δεν οραματίζονται απλώς και ελπίζουν, αλλά πιστεύουν ότι ο κόσμος μπορεί ν’ αλλάξει, υπό τον όρο ότι θα συνειδητοποιηθεί η ανάγκη για βελτίωση και δράση. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο πατήρ Γεώργιος Πυρουνάκης.

    Μελετώντας τη ζωή και το έργο του ένιωσα ότι έκανα ένα ταξίδι στον προηγούμενο αιώνα. Ο π. Γεώργιος έζησε όλα τα δύσκολα του αιώνα εκείνου: τη δικτατορία του Μεταξά, την κατοχή, τον εμφύλιο, τη δικτατορία των συνταγματαρχών, τη μεταπολίτευση, η οποία και τον απογοήτευσε. Η μεγαλύτερη πίκρα του όμως ήταν η στάση της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και η σύμπραξή της με τους εκάστοτε κρατούντες…

    Καίρια σημεία της θεολογίας του ήταν η αγωνιστικότητα, η αξίωση για ειρήνη και ευτυχία όλων των ανθρώπων «εδώ και τώρα». Αγωνίστηκε για τον εκδημοκρατισμό των πολιτειακών θεσμών, αλλά και της Εκκλησίας, ενώ αναβίωσε με τρόπο υποδειγματικό την ενορία ως ιδανικό τρόπο εκκλησιαστικής ζωής. Ως πατριώτης παπάς τόνιζε το ιδανικό του ελληνισμού, όχι όμως ως ανωτερότητα έναντι των άλλων λαών, ενώ ως θεολόγος της απελευθέρωσης δίδαξε έμπρακτα την ανάγκη για αφύπνιση και δράση με το σύνθημα: «Ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ».

    Zήλεψα τον άνθρωπο αυτό, τον άνθρωπο που έζησε με απόλυτη επίγνωση της προσωπικής του ευθύνης απέναντι στα κακώς κείμενα της Ιστορίας, τον άνθρωπο του «carpe diem». Η δράση του στην πρόσφατη ιστορία του τόπου μας συνιστά γενναία πράξη ελευθερίας κόντρα σε κάθε πολιτική δέσμευση, ενώ η «φωνή» του «ακούγεται» δυνατά και στο σήμερα σε όσους θέλουν να την ακούσουν και να εμπνευστούν απ’ αυτή ως ηχηρή θεολογική μαρτυρία εκκλησιαστικής γνησιότητας

  13. Ο/Η Αθηνά λέει:

    Κανείς σας δεν ξέρει ή δεν θέλει να ξέρει / να θυμάται ότι η στήριξη των Ελλήνων στους Εβραίους κατά την κατοχή ήταν μεγαλύτερη από αυτή όλων των Ευρωπαικών λαών; Ότι αν κάποιοι κάρφωναν ευχαρίστως τους Εβραίους αυτοί ήταν ιδίως οι Γάλλοι; Αλλά όχι, μονότονα και εμμονικά φταίει πάλι η Ελλάδα και πάντα, βέβαια, η Εκκλησία. Έχετε ακούσει ποτέ για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο και τον δήμαρχό της Λουκά Καρρέρ που με κίνδυνο της ζωής τους αψήφησαν τις Χιτλερικές διαταγές και δεν έδωσαν τον κατάλογο με τα ονόματα των Εβραίων του νησιού τους όταν τούς ζητήθηκε; Και ότι επανειλημμένως οι Εβραίοι εντός και εκτός Ελλάδας εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους για αυτό στην Ζάκυνθο, ιδίως μετά τον μεγάλο σεισμό της;

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Κυρία μου,
      για τον Ζακύνθου, και όχι μόνο, γράφω στο κείμενο.
      Αν είχατε μπει στον κόπο να το διαβάσετε θα το είχατε δει.
      Η Θεσσαλονίκη διαψεύδει τον άλλο ισχυρισμό σας με τρόπο θεαματικά τραγικό.
      Διαβάστε το κείμενο, το ξαναλέω.

  14. Ο/Η Αθηνά λέει:

    Τις περιτπώσεις όμως οι οποίες αποτελούν εξαίρεση στην θεωρία σας τις θαβετε μέσα στο μακροσκελέστατο κείμενό σας ως λεπτομέρειες ασήμαντες. Όσο για τον Μαζάουερ, δεν μάς αναφέρετε καθόλου την κριτική που έχει γίνει στις θεωρίες του περί αντιπαλότητας Ελλήνων και Εβραίων στην Θεσσαλονίκη, ούτε και τις περιπτώσεις αληθινού αντισημιτισμού, του Ευρωπαικού αντισημιτισμού της εποχής.
    (σημειωτέον, το απόσπασμα που παραθέτετε και αναφέρεται στον Μαζάουερ είναι απο συνέντευξη της Ρένας Μόλχο, αναφερόμενης εκτός των άλλων και σε αυτόν, στην Ελευθεροτυπία: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=96438 )
    Έχετε ποτέ εσείς (ή ο Μαζάουερ ή η Μόλχο) ακούσει αφήγηση Γαλλοεβραίου με εμπειρίες παππούδων του; Εγώ έχω. Αλλά, για να μην θεωρούμε τις προσωπικές μας εμπειρίες Ιστορία (η ανθελληνική πλευρά βέβαια πάντα το δικαιούται), ας δούμε απλά και δύσκολα αμφισβητούμενα δεδομένα, π.χ.
    http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_the_Jews_in_France
    Όσο για την Θεσσαλονίκη, διάβασε ή άκουσε άραγε ο Μαζάουερ τί λέει η ίδια η Ισραηλιτική κοινότητα Θεσσαλονίκης; Ιδού τί λέει ( http://www.jct.gr/holocaust.php )
    «Στο σημείο αυτό θα πρέπει να εξαρθεί η αυτοθυσία εκείνων των Χριστιανών αδελφών μας, που με κίνδυνο της ζωής τους πρόσφεραν φιλόστοργο άσυλο σε πολλούς Εβραίους. Στην πρωτοπορεία βρέθηκαν ο κλήρος, η εθνική αντίσταση και τα σώματα ασφαλείας. Αλλά και ολόκληρος ο ελληνικός λαός που συμπαραστάθηκε όπου και όπως μπορούσε, νιώθοντας από την πρώτη στιγμή φρίκη απέναντι στο έγκλημα, έστω και αν δεν το είχε συλλάβει σε όλη του την έκταση, όπως άλλωστε δεν το είχαν συλλάβει και τα θύματα. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τα έντονα διαβήματα του αειμνήστου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου, για να ανακοπούν οι αποστολές. Και ακόμα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε και θα τονίσουμε εδώ και το έγγραφο της 23. 3. 43, που συνυπέγραψαν μαζί με τον αείμνηστο αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και 29 ακόμα πρόεδροι οργανώσεων. Από την Ακαδημία και τις Ανώτατες Σχολές μέχρι τα τεχνικά και επαγγελματικά επιμελητήρια. Το έγγραφο αυτό, συνταγμένο σε αυστηρό ύφος, αναφέρεται στην ακατάλυτη αλήθεια των δεσμών που ταυτίζουν απολύτως τους Έλληνες Χριστιανούς Ορθόδοξους με τους Έλληνες Εβραίους υπό την κοινή και μόνη έννοια «Έλληνες». Και είναι αναμφισβήτητο, ότι σ’ ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη δεν αποτολμήθηκε κάποια παρόμοια ενέργεια».

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      http://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/753608/i-thessaloniki-drepetai-gia-tous-dosilogous-pou-sunergastikan-me-tous-nazi/

      «Η Θεσσαλονίκη ντρέπεται για τους δοσίλογους που συνεργάστηκαν με τους Ναζί»

      11:46 – Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

      Μπουτάρης: Άργησε αδικαιολόγητα πολύ να σπάσει τη σιωπή της

      Για τη σημασία του μνημείου του Εβραϊκού Νεκροταφείου αλλά και για την ντροπή που μπορεί να αισθάνεται η Θεσσαλονίκη απέναντι σε όσους συνεργάστηκαν με τους Ναζί μίλησε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης σε εκδήλωση για τα αποκαλυπτήρια του μνημείου.

      Φορώντας το χαρακτηριστικό εβραϊκό καπελάκι, κιπά, ο κ. Μπουτάρης τόνισε ότι η ανέγερση του μνημείου στον χώρο του Α.Π.Θ. όπου βρισκόταν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το εβραϊκό νεκροταφείο καθυστέρησε 72 ολόκληρα χρόνια.

      «Aν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να φανταστούμε τον πόνο και την οδύνη των άλλων. Αν τελικά για εμάς τους Θεσσαλονικείς μη-Εβραίους είναι δύσκολο να φανταστούμε τον πόνο των δικών μας Εβραίων, ίσως έχει έρθει επιτέλους η στιγμή να ψελίσσουμε ότι και για τους Εβραίους συμπολίτες μας είναι πλέον αδύνατον να φανταστούν την ντροπή μας», τόνισε στον λόγο του ο Γιάννης Μπουτάρης, σύμφωνα με το thestival.gr, προσθέτοντας ότι «η πόλη της Θεσσαλονίκης άργησε αδικαιολόγητα πολύ να σπάσει τη σιωπή της και να αρχίσει να μνημονεύει την πιο ζοφερή στιγμή της ιστορία της». «Σήμερα όμως ντρέπεται για όσους δοσίλογους συνεργάστηκαν με τους κατακτητές», πρόσθεσε.

  15. Ο/Η Αθηνά λέει:

    Ε, αφού έφα Μπουτάρης μια γενικολογία που δεν υπάρχει Ευρωπαική πόλη και χώρα για την οποία να μην ισχύει εκατό φορές περισσότερο από ότι στην Ελλάδα, τότε εντάξει… Αυτό το προβάλλουμε, αλλά τον ηρωισμό τόσων σαν την Λέλα Καραγιάννη, που έκρυβαν Εβραιόπουλα (για τη Θεσσαλονίκη, βλ. Ροζίνα Ασσέρ Πάρδο, «548 ημέρες με άλλο όνομα»),
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=21854
    να τον χαντακώνουμε. Ε λ λ ά δ α είναι αυτή, μια έννοια της οποίας οι συνυποδηλώσεις πρέπει πάση θυσία να φανούν στερεοτυπικά οπισθοδρομικές και μισητές, με όποια αλλοίωση της πραγματικότητας κι αν αυτό απαιτεί…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090208.htm

      ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ’92 ΚΑΙ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

      Η Μακεδονία του Ηλία Πετρόπουλου

      Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του Ηλία Πετρόπουλου φιλοξενήθηκε το 1992 σε περιοδικό των Σκοπίων. Μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο συγγραφέας μιλάει για τη Θεσσαλονίκη, τη Μακεδονία και τον ελληνικό εθνικισμό.

      Συμπληρώνονται, αυτή τη βδομάδα, 17 χρόνια από το μεγάλο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης για το Μακεδονικό (14 Φεβρουαρίου 1992) που σημάδεψε τις κατοπινές εξελίξεις, εφόσον δέσμευσε κυβέρνηση και αντιπολίτευση στο αδιέξοδο και φιλοπόλεμο ιδεολόγημα ότι «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική».

      Τα ελληνικά κόμματα, αλλά ακόμα και συντηρητικοί αναλυτές έχουν, μετά από χρόνια, συμφωνήσει ότι η εθνικιστική υστερία εκείνης της εποχής ήταν ο χειρότερος σύμβουλος για την προώθηση των συμφερόντων της ίδιας της Ελλάδας στην περιοχή.

      Σήμερα, με εξαίρεση την οργανωμένη ακροδεξιά και κάποιους βετεράνους τρόφιμους των μυστικών κονδυλίων, όλοι συμφωνούν ότι το κλίμα των αρχών του 1992 ήταν εκείνο που στοίχισε στην Ελλάδα την επίτευξη μιας έγκαιρης και αμοιβαία αποδεκτής λύσης στο πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
      ……………………..

      – Το δοκίμιό σας για τη νοσταλγία και τη Θεσσαλονίκη ξεκινά με την εικόνα ελληνικής κατοχής της πόλης, το 1912. Ποιο είναι το περιεχόμενο των παιδικών σας αναμνήσεων;

      «Η οικογένειά μας ανέβηκε «υποχρεωτικά» από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη, αφού ο πατέρας μου (ένας ασήμαντος δημόσιος υπάλληλος) πήρε μετάθεση για την βόρεια Ελλάδα. Αυτό έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’30.
      Συνεπώς, εγκατασταθήκαμε τότε σε μια Θεσσαλονίκη που ήτανε, ακόμη, η μεγάλη πολυεθνική πόλη, όπου κυριαρχούσε το εβραϊκό στοιχείο.
      Οι εβραίοι, οι έλληνες, οι αρβανίτες (τους λέγαμε: αρναούτηδες), οι σέρβοι, οι αρμένηδες, οι σλαβομακεδόνες, οι βούργαροι, οι ρουμανόβλαχοι, οι λαζοί (άλλοι ήσανε ελληνόφωνοι κι άλλοι τουρκόφωνοι), οι καραμαλήδες (ορθόδοξοι τουρκόφωνοι από το εσωτερικό της Μικράς Ασίας), οι ντονμέδες (εξισλαμισθέντες εβραίοι), οι φραγκολεβαντίνοι. Ολες αυτές οι εθνότητες ζούσαν σε αρμονία. Στην Θεσσαλονίκη δεν υπήρχαν γκέτο. Οι εθνότητες ήσανε οργανωμένες με διάφορους τρόπους: γειτονιά, επάγγελμα, ενορία (γύρο σε μιαν εκκλησία, ή χάβρα, ή τζαμί). Υπήρχε μια ιδιάζουσα κάθετη και οριζόντια κοινωνική διάταξη. Οι άνθρωποι γνωριζόντουσαν από τις εθνικές τους ενδυμασίες. Οι καβάσηδες ήσαν αρβανίτες, οι φουρνάρηδες ηπειρώτες, οι σέρβοι είχαν πολλά ζαχαροπλαστεία, οι αρμένηδες είχαν το μονοπώλιο του καφέ, οι πλανόδιοι γαλατάδες ήσαν βλάχοι… Βέβαια, θυμάμαι τα πρώτα μου παιδικά χρόνια στην Αθήνα, που στο σπίτι μας την θεωρούσαμε σαν αληθινή πατρίδα μας. Εκείνη την μακρινή εποχή οι παλιοελλαδίτες αντιμετώπιζαν σαν αποικία την Βόρεια Ελλάδα. Αλλωστε, τους κάτοικους της Βόρειας Ελλάδας τους αποκαλούσαν «βούργαρους». Η σχετική παράδοση συνεχίζεται, μέχρι σήμερα, στα γήπεδα του φουτ-μπολ: κάθε φορά που μια ομάδα της Θεσσαλονίκης κατεβαίνει στην Αθήνα οι αθηναίοι θεατές ουρλιάζουν «έξω οι βούργαροι» και άλλα χειρότερα».

      – Μετά τη διαίρεση της Μακεδονίας αυτή η βαλκανική μητρόπολη μετατρέπεται σε επαρχιακή πόλη;

      «Πράγματι, από την στιγμή που η Θεσσαλονίκη έχασε την βαλκανική της ενδοχώρα ξέπεσε οικτρά. Παράδειγμα: πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ήταν γεμάτο από ξένα πλοία. Μετά το 1925-1930 τα ξένα πλοία δεν είχανε κανένα λόγο να «πιάσουν» Θεσσαλονίκη. Υστερα από την απώλεια της βαλκανικής ενδοχώρας επακολούθησε κι ένα άλλο θανάσιμο πλήγμα: περίπου 40.000 εβραίοι εγκατέλειψαν για πάντα την Θεσσαλονίκη».

      -………………..

      – Μια από τις πιο τραγικές περιόδους της Ελλάδας είναι η περίοδος του εμφυλίου πολέμου (1946-49). Οι αναμνήσεις σας από εκείνη την περίοδο;

      «Ωχ! Το 1990 εδημοσίευσα το βιβλιαράκι «Πτώματα, πτώματα, πτώματα», όπου μιλάω για την γερμανική Κατοχή (1941-1944) και για τον Εμφύλιο Πόλεμο (1946-1949). Νομίζω ότι, η Γιουγκοσλαβία και η Ελλάδα είχανε τα πιο ισχυρά κομουνιστικά κόμματα της πολεμικής περιόδου. Το ελληνικό κομουνιστικό κίνημα πνίγηκε στο αίμα. Ομως, η χειρότερη περίοδος που περάσαμε, εμείς οι αριστεροί, ήταν η κρυπτοδικτατορία του Καραμαλή (1955-1963) – κι όχι ο Εμφύλιος Πόλεμος, ή η δικτατορία της Χούντας…»

      – Γνωρίζετε το γεγονός ότι περίπου 28 χιλιάδες παιδιά μετά τον εμφύλιο πόλεμο είχαν διασκορπιστεί ως πρόσφυγες σ’ όλο τον κόσμο;

      «Το ξέρω πολύ καλά. Αλλά αυτά τα αρπαγμένα παιδιά δεν καταγόντουσαν μόνο από την Μακεδονία. Και ήσανε στην πλειοψηφία τους ελληνόπουλα από διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Και το σπουδαιότερο: η ελληνική φασιστική Δεξιά (υπό την προστασία της βασίλισσας Φρειδερίκης) άρπαξε χιλιάδες άλλα παιδιά και τάκλεισε σε σχολεία-φυλακές που υπήρχαν σ’ όλη την Ελλάδα, από την Θεσσαλονίκη ως την Ρόδο».

      -………
      «Πιστεύω ότι ο ρατσισμός είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και ότι είναι αδύνατον να τον ξεριζώσουμε. Και ακριβώς γιαυτό, απαιτείται ένας συνεχής και έντονος αγώνας εναντίον του ρατσισμού, που, ως γνωστόν, εμφανίζεται με πολλές μορφές. Ο νεοελληνικός ρατσισμός οφείλεται, κατά μεγάλο μέρος, στην παιδεία μας που οδηγεί τα ελληνόπουλα στην παρανοϊκή αντιμετώπιση της βαλκανικής πραγματικότητας. Νομίζω ότι, το καλύτερο αντίδοτο κατά του ρατσισμού είναι η βαθιά γνωριμία μεταξύ των λαών.

      Οσο για τους τάφους των βογομίλων της Βεύης, τους είδα με τα μάτια μου και τους εδημοσίευσα και στην Αθήνα και στο Παρίσι. Εννοείται πως η Μελίνα Μερκούρη δεν απάντησε ποτέ ούτε στην επίσημη επιστολή μου, ούτε στα άρθρα μου. Ετσι, η ψευτοσοσιαλίστρια υπουργίνα «απόδειξε» πως οι σλάβοι δεν πατήσανε ποτέ το «ιερόν έδαφος» της Ελλάδας!»

      -………….
      – Η διένεξη μεταξύ του ορθόδοξου κλήρου και των περισσότερων Ελλήνων καλλιτεχνών είναι παρούσα στον 20ό αιώνα-τα παραδείγματα με τον Καζαντζάκη, η τελευταία ταινία του Αγγελόπουλου… Ποια είναι η προσωπική σας εμπειρία από αυτό το χώρο;

      «Είμαι άθεος. Σιχαίνομαι τους παπάδες. Αυτομάτως είμαι στο πλευρό του σκηνοθέτη Αγγελόπουλου (καθώς, βεβαίως, και της Λιάππα), που προσπαθούν να τους τρομοκρατήσουν κάποιοι μητροπολίτες και κάποια τσογλάνια της Νέο-ορθοδοξίας. Η διένεξη του Καζαντζάκη με την Εκκλησία δεν είχε πολύ μεγάλη σημασία. Ο Καζαντζάκης δεν υπήρξε επαναστάτης. Στον τάφο του βλέπεις έναν πανύψηλο σταυρό. Πολύ σημαντικότερες ήσανε οι περιπτώσεις του Ροΐδη και του Λασκαράτου, που τους αφόρισε η Εκκλησία. Ο Ροΐδης είναι, πιθανότατα, ο σπουδαιότερος Ελληνας πεζογράφος. Και ο πιο καλλιεργημένος».

      – Σήμερα είμαστε μάρτυρες μιας μαζικής εκδήλωσης σοβινισμού με τη διοργάνωση του συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη, το οποίο στρέφεται ενάντια στη διεθνή αναγνώριση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, μιας πρώην γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας. Πώς βλέπετε αυτό το πρόβλημα;

      «Η μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης (η οργανωμένη από ΟΛΑ τα κόμματα!!!) ήταν μια σχιζοφρενική και επικίνδυνη εκδήλωση. Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης δεν ξέρουν (ή παριστάνουν πως δεν ξέρουν) τι είναι οι σλαβομακεδόνες και ποιούς λέγαμε σλαβομακεδόνες. Η μάφια των πουλημένων καθηγητών των πανεπιστημίων έπραξε το παν για να αποδείξει την «ελληνικότητα» της Μακεδονίας, ενώ συχνά οι καθηγητές δεν είναι σε θέση να αποδείξουν την «ελληνικότητα» του εαυτού τους. Αυτό ισχύει για τον Καραμαλή που μιλάει απαίσια την γλώσσα μας (νομίζω ότι η μάνα του μίλαγε βουργάρικα και ο πατέρας του τούρκικα), για τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρονίκογλου (ή κάπως έτσι…) και για όλους τους όψιμους «έλληνες», που, από κόμπλεξ μειονεξίας, παριστάνουν τους σούπερ-πατριώτες».

      -………- Τι σημαίνει για σας η Μακεδονία;

      «Οι κούρδοι γυρίζουν, εκεί, ανάμεσα Αρμενία και Μεσοποταμία, πολύ πριν από την εποχή του Ξενοφώντα. Οι κούρδοι δεν κατάφεραν να αποχτήσουν δικό τους σπίτι. Ομως, οι μακεδόνες της πρώην Γιουγκοσλαβίας μπόρεσαν να χτίσουν την δικιά τους ανεξάρτητη Μακεδονία. Οι νεοέλληνες φρονούν πως είναι κληρονόμοι της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου και ότι μπορούν να διεκδικούν μονοπωλιακώς την λέξη «Μακεδονία». Επίσης, οι νεοέλληνες επιμένουν να ονομάζουν την Ισταμπούλ: ‘Κωνσταντινούπολη’. Οι συμπατριώτες μου θα αναγκαστούν να πιούν πολλά πικρά ποτήρια».

  16. Ο/Η Αθηνά λέει:

    Καλά πάμε λοιπόν, ρωτώντας τον μπάρμπα μου τον ψεύτη, για τον οποίον οι ισχυρισμοί όλων των άλλων είναι θεμιτοί και ορθοί (όοοοοοοοχι σωβινιστικοί) και μόνο η επιμονή στην Ελληνική ιστορική πραγματικότητα είναι σωβινισμός. Τί αλήθεια έχει η Ελλάδα ως έννοια και ως ύπαρξη που ενοχλεί κάποιους, και γιατί έχει σπάσει το ρεκόρ (αυτο)καταστροφικότητας από ορισμένους «δικούς» της; Ρητορικό το ερώτημα.

    • Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

      Να σου πω εγώ κυρά μου τι έχει η Ελλάδα.
      Είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που μετά τον πόλεμο όχι μόνο δεν τιμώρησε τους συνεργάτες των ναζιστικών δυνάμεων Κατοχής αλλά τους ανέδειξε και κυνήγησε τα καλύτερα παιδιά της. Βυθίστηκε ζούπιτη στη λαμογιά, στον αυταρχισμό στην αναξιοκρατία και στο πελατειακό κράτος κλέβοντας από το αρχαίο μεγαλείο για παραμύθα.
      Όταν η Δύση έχτιζε εργοστάσια, επιστήμη, πολιτισμό, ανθρώπινα δικαιώματα, η Ελλάδα του παπά και του χωροφύλακα έχτιζε αυθαίρετα στις παραλίες και αλλαχού και τρεφόταν με δάνεια και στρατιωτικά εμβατήρια.
      Τώρα κλαίγεται αλλά κανείς δεν τη λυπάται.
      Aς την σώσει η εικόνα της Τήνου και η μούμια του Βησσαρίωνα.

    • Ο/Η Είμαι κι εγώ Εβραία λέει:

      Κοίτα να ξεστραβωθείς κυρά μου
      http://epistoligr.blogspot.gr/2014/11/blog-post_99.html#axzz3KQplG5TM

      22 Νοεμβρίου 2014 καθολικισμός, αντισημιτισμός και καιροσκόποι
      [….]
      Ο σύγχρονος αντισημιτισμός στην ελλάδα είχε και οικονομικά κίνητρα, το σφετερισμό της κινητής και ακίνητης περιουσίας των εβραίων. Το 1912, η είσοδος του ελληνικού στρατού στην Θεσσαλονίκη, συνοδεύτηκε από αγριότητες σε βάρος του εβραϊκού πληθυσμού που αποτελούσε το 40% των κατοίκων. Πολίτες και στρατιώτες καταγγέλθηκαν για περισσότερους από 50 βιασμούς, λεηλασίες περισσότερων από 700 εβραϊκών μαγαζιών και σπιτιών, ληστείες, κακοποιήσεις και δυο δολοφονίες.

      Τα πογκρόμ του 1930 στην Καβάλα και του 1934 στην Καστοριά, ενέτειναν την συρρίκνωση του εβραϊκού στοιχείου. Τον Ιούνιο του 1931, ομάδες αντικομουνιστικών οργανώσεων, με την κάλυψη της εφημερίδας «Μακεδονία», οργανώνουν αιματηρό πογκρόμ στη Θεσσαλονίκη.

      Σχετικά με το πογκρόμ στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής ο Γ. Μαργαρίτης στο βιβλίο του «Ανεπιθύμητοι Έλληνες» γράφει: «Το ποσοστό θανάτων των Εβραίων στην Ελλάδα ήταν καταπληκτικό. Το 70% εξοντώθηκε, όταν στην ίδια την Γερμανία το ποσοστό ήταν 65%. Ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη μετά την Ολλανδία. Στο Βέλγιο το αντίστοιχο ήταν 37%, στην Γαλλία 30%. Το 70% δεν εξηγείται χωρίς την συνέργεια της τοπικής κοινωνίας».

      Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους για τη σιωπή στην ελληνική κοινή γνώμη όσον αφορά το Ολοκαύτωμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η βιβλιογραφία για την περίοδο της δεκαετίας του 1940. Από τα περίπου 2000 βιβλία της περιόδου μόνον ελάχιστα ασχολούνται με την τύχη των εβραίων, δηλαδή με την σχεδόν εξ ολοκλήρου εξόντωσή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πολωνία.

      Εξάλλου οι ίδιες οι ελληνικές αρχές είχαν συμμετάσχει στην καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου. “Για αυτούς που ήταν υπεύθυνοι για αυτά τα εγκλήματα, η παρουσία των Εβραίων συνιστούσε μια ζωντανή κατηγορία, ήταν σαν τους έλεγε κάποιος, ήσουν δωσίλογος. Και για αυτό το λόγο οι επιζήσαντες Εβραίοι δεν ήταν καλοδεχούμενοι.”

      Μια πρόσφατη έρευνα στη χώρα μας έδειξε ότι το 69% των ερωτηθέντων ενστερνίζεται αντισημιτικές απόψεις. Πρόκειται για ένα ποσοστό που είναι συγκρίσιμο με αυτό της Σαουδικής Αραβίας, μεγαλύτερο σε σχέση με το Ιράν (56%) και σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με τη δεύτερη πιο αντισημιτική χώρα της Ευρώπης, τη Γαλλία (37%).

      Read more: http://epistoligr.blogspot.com/2014/11/blog-post_99.html#ixzz3KQq6cDHZ

  17. Ο/Η stratos fountoulis λέει:

    Προς κυρία Αθηνά:
    Διαβάστε το νέο βιβλίο -μόλις κυκλοφόρησε- της Ρίκα Μπενβενίστε, «Αυτοί που επέζησαν» εκδόσεις Πόλις: http://staxtes.com/2003/?p=5181
    Θα μάθετε πάρα πολλά ακόμη

  18. Ο/Η Για δεσπότη Σπάρτης λέει:

    http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5065074/nikwn-o-antishmiths/

    Νίκων ο αντισημίτης

    Ηλίας Κανέλλης | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/12/2013 08:00 |

    Διαβάζω στα «ΝΕΑ» του περασμένου Σαββάτου τι δήλωσε ο «φύρερ» της Χρυσής Αυγής Μιχαλολιάκος για τους ιεράρχες που στηρίζουν την οργάνωσή του. Και μαθαίνω ότι ο μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος τον διαψεύδει, δεν έβαλε, λέει, κανένα γηροκομείο να ψηφίσει τους έλληνες νεοναζί. Να τον πιστέψω; Τα ίδια δεν έλεγε και το, κατά Μιχαλολιάκον, «διαμάντι της Εκκλησίας, μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ», μάλιστα σε επιστολή του προς την εφημερίδα, προσπαθώντας να διαψεύσει τον υπογράφοντα;

    Διεκδικητής της ηγεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, μετά τον Χριστόδουλο, το 2008, ο Ευστάθιος καταγγέλθηκε από τον μητροπολίτη Καλαμάτας Χρυσόστομο ότι υποστηρικτές του προσπάθησαν να τον εκβιάσουν. Οι καταγγελίες εκείνες επίσης διαψεύσθηκαν και ουδέποτε διερευνήθηκαν, άλλωστε έπειτα απ’ αυτές η υποψηφιότητα του μητροπολίτη Σπάρτης περιθωριοποιήθηκε, μόνος υποστηρικτής που του απέμεινε ήταν ο εξ αδελφότητος Χρυσοπηγής ορμώμενος, Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, Αμβρόσιος (τον οποίο, επίσης, εκθειάζει ο φύρερ Μιχαλολιάκος).

    Περιηγούμενος τα παλαιά κείμενά του που υπάρχουν στο Διαδίκτυο, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι, ιδεολογικώς τουλάχιστον, η συγγένεια με τον ιδεολογικό λόγο της Χρυσής Αυγής είναι φανερή – αν και, για να είμαστε ειλικρινείς, σε διάφορες επεξεργασίες, η ίδια ιδεολογία είναι διάχυτη στα ελληνικά κόμματα, στη ΝΔ, στους ΑΝΕΛ, στο λεγόμενο πατριωτικό ΠαΣοΚ, τις προάλλες μάλιστα προέκυψε και «πατριωτικός ΣΥΡΙΖΑ». Σε γράμμα του στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ι. Τέντε, διαμαρτυρόμενος για την προφυλάκιση του εμπλεγμένου στο σκάνδαλο Βατοπεδίου Εφραίμ, ο Αγιος Σπάρτης επικαλείται το ταξίδι του μοναχού στη Ρωσία, όπου, λέει, «πρόβαλε το Αγιον Ορος και την Ελλάδα μας». Και διερωτάται: αυτό ήταν η αιτία «για την οποία φυλακίζεται»;

    Σε παρέμβασή του, το 2012, ο Αγιος Σπάρτης εκτιμά ότι οι σύγχρονοι Ελληνες «είμαστε δέσμιοι της επιδίωξης της άμετρης, της επίπλαστης ευμάρειας, της ξενόφερτης κουλτούρας, της αποχαυνωτικής και παραπλανητικής δύναμης των ΜΜΕ, του ωχαδερφισμού, του ακραίου ατομισμού, της ανευθυνότητας, του νεοελληνικού ραγιαδισμού». Ο αγοραφοβικός αυτός αναδελφισμός εύκολα μετατρέπεται σε λανθάνοντα αντισημιτισμό, που παρεισφρέει φυσικότατα στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Σπάρτης, όπου ο προστάτης της πόλης Αγιος Νίκων περιγράφεται σαν μεσαιωνικός Χάινριχ Χίμλερ: «Στη Σπάρτη ο Οσιος ανέπτυξε αξιόλογη δράση, ενώ την απήλλαξε και από τη μάστιγα των Ισραηλιτών, που με την άσχημη διαγωγή τους επηρέαζαν τον πληθυσμό και αποτελούσαν εμπόδιο στην ηθικοπλαστική προσπάθεια που έκανε».

    Προσωπικώς έχω διάθεση να πιστέψω τη διάψευση του μητροπολίτη Ευσταθίου. Αλλά ακόμα κι αν δεν υπάρχει οργανωτική σχέση με τη Χρυσή Αυγή, ο ιδεολογικός λόγος του ιεράρχη (δυστυχώς, και μεγάλου τμήματος της Εκκλησίας) εναρμονίζεται με την εθνικιστική ιδεολογία, στο χαλί της οποίας βάδισαν και οι έλληνες νεοναζί για να μπουν στη Βουλή.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

  19. Ο/Η Αθηνά λέει:

    Προς τους ευγενέστατα εκφραζομένους και λίαν εξαπτομένους με τον αντίλογο Αναγνώστας, για τους οποίους μάλλον ισχύει το ου με πείσεις καν με πείσης.
    1. Πράγματι, ουδεμία αντίρρηση για την νεοελληνική πνευματική τριτοκοσμικότητα. Η Ελλάδα είναι και η μόνη χώρα στην οποία την τελευταία τριακονταετία πετιέται αδιάκοπα στην autodafe υπό τα θριαμβικά βελάσματα των προβάτων της Οργουελικής φάρμας, που κατά τα άλλα κόπτονται για την δημοκρατικότητα και την πολυφωνία, ό,τι αντιτίθεται στο εκδοτικό, καλλιτεχνικό και «μηντιακό» status quo που διαιωνίζει τα δίκαια της μιας και της αυτής πλευράς του εμφυλίου. Δεκτά και αναντίρρητα τα μηνύματα και οι αλήθειες των Πέτρινων Χρόνων, αλλά σκηνές απείρου κάλλους από έξαλλους αγανακτισμένους για να μην προβληθεί η Ελένη του Γκαζογιάννη. Το πρώτο είναι ιστορία. Το δεύτερο είναι αντίδραση. Η βία είναι μόνο μαύρη. Ποτέ κόκκινη.
    2. Στο θέμα μας, και επειδή αβρότατος εγένετο λόγος περί «ξεστραβώματος». Κανείς δεν αρνείται την ύπαρξη μεμονωμένων περιστατικών αντισημιτισμού: όχι όμως αυτά να ανάγονται σε κανόνα. Παρέθεσα την μαρτυρία της Ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης για την συμπαράσταση των Ελλήνων και της Εκκλησίας, και αντ’αυτής, της κατ’εξοχήν καθ’ύλην αρμοδίας, μου παρετέθησαν στοιχεία από το έργο του Μαργαρίτη. Από αυτό παρουσιάζονται δεδομένα με τρόπο που διαστρέφουν την γενική εικόνα. Ναι μεν τα ποσοστά εξόντωσης Εβραίων στην Ελλάδα ήταν 70%, ή ίσως και παραπάνω, όμως δεν αναφέρονται αντίστοιχα ποσοστά άλλων χωρών (εκεί δεν φταίει ο «δοσιλογισμός»;): 71% στην Ολλανδία, 80% στην Γιουγκοσλαβία, 82% στην Τεχοσλοβακία (βλ. π.χ. M. Winock, La France et les Juifs. Στο ίδιο έργο τονίζεται ότι στην Γαλλία του Πεταίν όσοι βαπτίζονταν σώζονταν: tant pis για τους άλλους! Πού ανά το παγκόσμιο δόθηκαν τα ψεύτικα πιστοποιητικά που έδινε αβέρτα ο Δαμασκηνός;). Σε άλλη μελέτη του Μαργαρίτη (συλλογικός τόμος Οι Εβραίοι της Κατοχής) γίνεται παραδεκτό το πασίγνωστο, ότι ο όποιος ελληνικός αντισημιτισμός δεν συγκρίνεται με τον πολύ μεγαλύτερης κλίμακας παγκόσμιο. Αλλά ας δούμε και άλλες μαρτυρίες για τον δοσιλογισμό που κατέληξε στον αφανισμό των Θεσσαλονικέων Εβραίων. Στο άρθρο της Ελένης Χαιδιά στον ίδιο συλλογικό τόμο, παρουσιάζονται οι δίκες του 1945-1946 στην Θεσσαλονίκη για τους συνεργάτες των Γερμανών, με Εβραίους, μεταξύ άλλων, κατηγόρους. Σε αυτές αποκαλύφθηκε η δράση αρκετών, και Ελλήνων αλλά κ α ι Εβραίων (π.χ. Βιτάλ Χασών, Ισαάκ Κούνιο, Αβραάμ Άμστερ, σε κάποιους από τους οποίους επεβλήθη και η εσχάτη των ποινών) που κατέδιδαν ομοθρήσκους τους: μάρτυρες υποστήριξαν ότι «αν δεν ήταν αυτοί οι Εβραίοι, το 50% του συνόλου των Εβραίων θα σωζόταν, γιατί το ισραηλιτικό στοιχείο το βοηθούσαν να φύγει στην Αθήνα ή αλλού και να κρυφτεί, όχι μόνο οι χριστιανοί αλλά και η Αστυνομία που έδινε ταυτότητες με ονόματα χριστιανών». Όσο για την υπόλοιπη Μακεδονία, μαρτυρείται ότι οι Βούλγαροι που την κατείχαν παρέδιδαν στους Γερμανούς πολύ πιο πρόθυμα τους Εβραίους της Μακεδονίας από ότι τους δικούς τους, εφόσον ήθελαν να εκλείψει όποιο εθνοτικό στοιχείο θα τους εμπόδιζε στα σχέδιά τους για παντοτινή προσάρτηση της περιοχής (Fleming, Ιστορία των Ελλήνων Εβραίων).
    Προς τον χρήστη που συστήνει το έργο της Ρίκας Μπενβενίστε. Δεν το έχω δει ακόμη, αλλά δεν νομίζω να ανατρέπει τόσα πολλά και διασταυρούμενα δεδομένα.

  20. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    Αθηνά έφη: #Παρέθεσα την μαρτυρία της Ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης

    Πουθενά στην Ευρώπη οι ισραηλιτικές κοινότητες δεν είναι τόσο ανόητες ώστε να τα βάζουν με τους τοπικούς πληθυσμούς. Είναι εύλογο πως προσπαθούν να ξεχάσουν, να συγχωρήσουν, να συμβιβαστούν και να επιβιώσουν ειρηνικά συνυπάρχοντας.
    Βασική αρχή αυτή.
    Η Αθηνά πιστεύει στην επίσημη Ιστορία, το θέμα γι αυτήν έχει λήξει ας φωνάζουν οι σαλονικιοί ιουδαϊκοί τάφοι που τα μάρμαρά τους έντυσαν βίλες και εκκλησίες. Υπάρχει και η ερευνητική Ιστορία:

    http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=494871
    Γιατί δεν σώθηκαν οι εβραίοι στην Ελλάδα

    Το βιβλίο της Καρίνας Λάμψα και του Ιακώβ Σιμπή φιλοδοξεί να απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων που σχετίζονται με τη διάσωση των εβραίων στην ελληνική επικράτεια, τη σχέση τους με τη χριστιανική κοινότητα, τον ρόλο του ΕΑΜ και τα εσωτερικά προβλήματα της εβραϊκής κοινότητας

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 27/01/2013 05:45

    …….

    Το δεύτερο μέρος του βιβλίου και το πιο ενδιαφέρον για μας ασχολείται με την ιστορία των εβραίων στην ελληνική επικράτεια. Οι δύο συγγραφείς αναρωτιούνται: «βοήθησαν οι χριστιανοί έλληνες να σωθούν οι εβραίοι;». Οι αριθμοί απαντάνε αρνητικά, καθώς από 77.377 εβραίους που ζούσαν στην ελληνική επικράτεια επέζησαν τελικά 10.226 (μείωση πληθυσμού κατά 86%). Στη δε Θεσσαλονίκη από 55.250 εβραίους, που αντιστοιχούσαν στο 23,7% του πληθυσμού της πόλης, αφανίστηκε ολοσχερώς το 96%.

    Στη Θεσσαλονίκη έγινε η μεγάλη καταστροφή της εβραϊκής κοινότητας, αφού οι περισσότεροι εστάλησαν στα στρατόπεδα της Πολωνίας και δεν γύρισαν πίσω ποτέ. Είναι αξιοσημείωτο ότι η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης φαίνεται να πορεύεται στην αρχή με τη σιγουριά ότι θα καταφέρει να ξεφύγει από τη γερμανική λαίλαπα. Τα γεγονότα θα διαψεύσουν αυτές τις προσδοκίες. Σύμφωνα με τους συγγραφείς υπήρχαν πολλές αιτίες που συνέτειναν σε αυτό: ο συντηρητισμός και ο κλειστός χαρακτήρας της κοινότητας. Η έλλειψη διασύνδεσης με κινήματα και οργανώσεις, αλλά και η χαμηλή οργάνωση του αριστερού κινήματος στη Θεσσαλονίκη. Η γεωγραφική θέση και η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν τα γεγονότα και, τέλος, οι χαμηλού επιπέδου σχέσεις μεταξύ του εβραϊκού και του χριστιανικού πληθυσμού της πόλης. «Οι χριστιανοί στην καλύτερη περίπτωση φοβόντουσαν, στη χειρότερη αδιαφορούσαν, κάποιοι από τα μεσαία στρώματα είδαν με καλό μάτι την απέλαση του σεφαραδίτικου στοιχείου από την πόλη, οι δε διανοούμενοι, που κοίταζαν με αποστροφή αυτά τα βήματα, φοβούνταν να εκφραστούν» αναφέρουν μαρτυρίες της εποχής. Ο γενικός διοικητής της Μακεδονίας Βασίλης Σιμωνίδης, σκληρός συνεργάτης των Γερμανών, διευκόλυνε το έργο της «αποεβραιοποίησης» της πόλης. Και οι δύο πρόεδροι του διορισμένου Εβραϊκού Συμβουλίου, ο συνεργάτης Σάμπυ Σαλτιέλ και μετέπειτα ο αμφιλεγόμενος αρχιραβίνος Τσβι Κόρετς, θα αποδειχθούν ανίκανοι να προστατέψουν τον εβραϊκό πληθυσμό. Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι μέχρι τελευταίας στιγμής οι Γερμανοί εξαπατούσαν τον Κόρετς, λέγοντάς του ότι οι εβραίοι θα μεταφερθούν σε ένα μικρό αυτόνομο χωριό στην Κρακοβία. Βεβαίως η διάδοση των πληροφοριών ήταν τότε περιορισμένη και πιθανόν ο Κόρετς αγνοούσε τι είχε συμβεί με τους εβραίους άλλων χωρών που μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την άλλη είχαν μεσολαβήσει διάφορα πογκρόμ εβραίων στη Θεσσαλονίκη που δεν άφηναν αμφιβολία για το τι σκέπτονται οι Γερμανοί για τους εβραίους.

    Αντίθετα, στην Αθήνα τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. …..

    Στη Θεσσαλία η ύπαρξη ισχυρού εαμικού κινήματος βοήθησε να διασωθούν πολλοί εβραίοι. Μαζική διάσωση έγινε στη Ζάκυνθο. Στην Κέρκυρα, στα Ιωάννινα και γενικότερα στη Μακεδονία έγιναν πογκρόμ ανάλογα εκείνων της Θεσσαλονίκης.

    Σε όλη αυτή την αφήγηση των Κ. Λάμψα και Ι. Σιμπή διατυπώνονται πλήθος ερωτήματα που αφορούν τις εξελίξεις και παρουσιάζονται αρκετές ενστάσεις για τις ως τώρα ερμηνείες γεγονότων που αφορούν την ιστορία των εβραίων στη χώρα μας. Φυσικά παραμένουν πολλά κενά που θα ήταν χρήσιμο να συμπληρωθούν. Το βιβλίο των Καρίνας Λάμψα και Ι. Σιμπή, συγκεντρώνοντας πλούσιο υλικό, έρχεται να προστεθεί στις προσπάθειες να φωτιστεί μια από τις πιο οδυνηρές τραγωδίες του περασμένου αιώνα.

    • Ο/Η Left λέει:

      Γιατί κυριάρχησε μεταπολεμικά η Ακροδεξιά στην Ελλάδα αντί να βρεθεί στις χωματερές της Ιστορίας.

      http://left.gr/news/guardian-gia-ta-dekemvriana-ftaine-oi-vretanoi-kai-o-vromikos-rolos-toy-stratoy#sthash.PHB76Eks.dpuf

      01.12.2014

      Guardian: Για τα Δεκεμβριανά φταίνε οι Βρετανοί και ο βρώμικος ρόλος του στρατού

      Ο βρώμικος ρόλος της Βρετανίας τον Δεκέμβριο του 1944

      Χαρακτηρίζουν, μάλιστα, επαίσχυντη την απόφαση του Ουίνστον Τσώρτσιλ να ανοίξει πυρ ο βρετανικός στρατός κατά των Ελλήνων συμμάχων του, εξοπλίζοντας συνεργάτες των Ναζί στην Ελλάδα και επισημαίνουν ότι η απόφαση αυτή έσπειρε τους σπόρους για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ελλάδα.

      Οπως αναφέρει ο Guardian, η ωμή λογική των Βρετανών θεωρούσε προβληματική την αυξανόμενη επιρροή του ΚΚΕ στο κίνημα της εθνικής αντίστασης (το οποίο είχε υποστηρίξει ο Τσόρτσιλ κατά τη διάρκεια της κατοχής), ενώ, τα σχέδιά τους ήταν να επαναφέρουν τον βασιλιά.

      Για τον λόγο αυτό, συνεχίζει ο Guardian, ο Τσόρτσιλ αποφάσισε να υποστηρίξει τους συνεργάτες του Χίτλερ στην Ελλάδα, εξοπλίζοντας και ενισχύοντάς τους ενάντια στους μέχρι πρότινος συμμάχους τους.

      Αυτή η επιλογή οδήγησε στη χώρα σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο και έναν διχασμό της πολιτικής ζωής.

      http://www.iefimerida.gr/news/180828/guardian-gia-ta-dekemvriana-ftaine-oi-vretanoi-kai-o-vromikos-rolos-toy-stratoy#sthash.PHB76Eks.dpuf

  21. Ο/Η משה λέει:

    http://sofistories.wordpress.com/2014/12/04/%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b5%cf%88%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%b2%cf%81%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8c-%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b1%cf%86/

    Ποιός κατέστρεψε το εβραϊκό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης;

    Posted on Δεκεμβρίου 4, 2014 by sofia

    Το δυτικό τμήμα του χώρου που κατελάμβανε το εβραϊκό νεκροταφείο Θεσσαλονίκης σε φωτογραφία εποχής ληφθείσα περί το 1915, από τα λατομεία που λειτουργούσαν στον Άγιο Παύλο. Διακρίνονται στα αριστερά η οθωμανική σχολή Μεκτεμπί Ινταντιέ (το σημερινό κίριο της παλιάς Φιλοσοφικής) και στα δεξιά το γήπεδο του Ηρακλή (στη σημερινή πλατεία Χημείου). Στο δεξιό άκρο της εικόνας, το σύμπλεγμα της οθωμανικής σχολής εφίππου χωροφυλακής (σημερινό Νοσοκομείο “Γεννηματάς”
    Το δυτικό τμήμα του χώρου που κατελάμβανε το εβραϊκό νεκροταφείο Θεσσαλονίκης σε φωτογραφία εποχής ληφθείσα περί το 1915, από τα λατομεία που λειτουργούσαν στον Άγιο Παύλο. Διακρίνονται στα αριστερά η οθωμανική σχολή Μεκτεμπί Ινταντιέ (το σημερινό κίριο της παλιάς Φιλοσοφικής) και στα δεξιά το γήπεδο του Ηρακλή (στη σημερινή πλατεία Χημείου). Στο δεξιό άκρο της εικόνας, το σύμπλεγμα της οθωμανικής σχολής εφίππου χωροφυλακής (σημερινό Νοσοκομείο “Γεννηματάς”

    Φως στο άγνωστο παρασκήνιο μιας εξαιρετικά ταραχώδους εποχής επιχειρεί να ρίξει νέα μελέτη (του υποψήφιου διδάκτορα Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Λεόν Σαλτιέλ), που δημοσιεύτηκε από το Ίδρυμα Μελετών του Ολοκαυτώματος Yad Vashem. Οι «Ε» παρουσιάζουν τα βασικά της συμπεράσματα, τα οποία είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσουν πολλές συζητήσεις και αντιδράσεις…

    Η καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου, που άρχισε να συντελείται το 1942, ήταν μια από τις πιο ζοφερές στιγμές στη σύγχρονη ιστορία της Θεσσαλονίκης. Η επιτομή της ύβρεως. Ξεπατώθηκαν 300.000 μνήματα, σωροί ξεθάφτηκαν και έγιναν βορά των τυμβωρύχων, που έψαχναν για χρυσά δόντια στα κρανία, και αναθηματικές πλάκες που κάλυπταν τα σώματα νεκρών, έγιναν πεζοδρόμια και δρόμοι, παγκάκια και κρήνες, ενώ ακόμη εξακολουθούν να τις εμπορεύονται σε μάντρες οικοδομικών υλικών!

    Κείμενο: Σοφία Χριστοφορίδου

    Φωτογραφίες: Αργυρώ Μυτιληνού

    “Κι έπρεπε να“ ρθει η καταραμένη τούτη γερμανική κατοχή, όπου, με τη συνέργεια μιας ειρωνικής μοίρας, βρήκε τη δραματική του λύση τούτο το παλιό αλυτο πρόβλημα της Θεσσαλονικης” Γιώργος Βαφοπουλος

    Η σκύλευση των νεκρών εβραίων της Θεσσαλονίκης συντελούταν, την ώρα που οι απόγονοί τους βρισκόταν κλεισμένοι στα γκέτο, λίγο πριν σταλούν στα στρατόπεδα εξόντωσης των ναζί. Περισσότεροι από 46.000 εβραίοι της Θεσσαλονίκης εξοντώθηκαν από τους Ναζί. Ελάχιστοι επέστρεψαν στην γενέτειρα πόλη-ούτε καν 1200. Αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να μάθουν να ζουν με τις φρικιαστικές μνήμες των στρατοπέδων, έπρεπε να αντέξουν τον πόνο της απώλειας συγγενών, φίλων, γειτόνων, ολόκληρου του προπολεμικού κόσμου τους. Επιστρέφοντας, βρέθηκαν αντιμέτωποι με κάτι εξίσου φρικιαστικό. τη βεβήλωση των νεκρών προγόνων τους.

    ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ

    ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ

    Πέρασαν 72 χρόνια μέχρι η πόλη να βρει το κουράγιο να ανοίξει τη συζήτηση για αυτή τη σκοτεινή περίοδο της ιστορίας της. Στις αρχές Νοεμβρίου 2014 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου που ανεγέρθηκε στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης, σε ανάμνηση του παλαιού εβραϊκού νεκροταφείου που καταστράφηκε το 1942, στη θέση του οποίου κτίστηκαν ορισμένα από τα κτίρια σχολών του ΑΠΘ. Το αίτημα της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, όπως εκφράστηκε δια του προέδρου της Δαυίδ Σαλτιέλ ήταν η κοινωνία της πόλης αλλά και η ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα, να κάνει ένα ακόμη βήμα. Να ερευνήσει, να τεκμηριώσει και να παρουσιάσει με σαφήνεια, στην κοινή γνώμη τους ηθικούς αυτουργούς και τους εκτελεστές της καταστροφής.

    Πηγή: ΑΠΘ (http://www.auth.gr/news/articles/17833)

    Μια νέα μελέτη, του υποψήφιου διδάκτορα Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Λεόν Σαλτιέλ, που πρόσφατα δημοσιεύτηκε από το Ίδρυμα Μελετών του Ολοκαυτώματος Yad Vashem, ρίχνει φως στο τι συνέβη τη σκοτεινή εκείνη περίοδο, παρουσιάζοντας νέα στοιχεία, μαρτυρίες και τεκμήρια.

    Στην 36 σελίδων μελέτη του, με τίτλο Dehumanizing the Dead (“Αφαιρωντας από τους νεκρούς την ιδιότητα του ανθρώπου”) ο κ. Λέον Σαλτιέλ (φωτο) υποστηρίζει ότι η καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης δεν ήταν κεντρική απόφαση των γερμανικών αρχών κατοχής- εξάλλου πουθενά αλλού στην Ευρώπη οι Ναζί δεν κατέστρεψαν νεκροταφεία. “Η παρουσία των Γερμανών [στην πόλη] επιτάχυνε εξελίξεις που είχαν δρομολογηθεί πριν από δεκαετίες (…). [Οι Γερμανοί] ήταν οι καταλύτες σε αυτή τη διαδικασία. (….) Αν και ο Μαξ Μέρτεν είχε τοποθετηθεί μόλις πριν από μερικούς μήνες στην πόλη, γρήγορα κατάλαβε ότι το θέμα του νεκροταφείου προκαλούσε προστριβές μεταξύ των ελληνικών αρχών και της εβραϊκής κοινότητας. Έτσι, προσπάθησε να ευχαριστήσει τους συνομιλητές του [που ήταν η θεσμική ελίτ της πόλης], για ένα θέμα που είχε μεγάλη σημασία για αυτούς, αλλά ελάχιστη για τον ίδιον”.

    Ο υποψήφιος διδάκτορας Λεόν Σαλτιέλ. Η πλάκα μπροστά του είναι μία από τις εκατοντάδες διάσπαρτες ταφόπλακες απο το εβραϊκό νεκροταφείο. Πολύ περισσότερες είναι αθέατες. Χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό σε δρόμους, πλατείες και κατοικίες
    Ο υποψήφιος διδάκτορας Λεόν Σαλτιέλ. Η πλάκα μπροστά του είναι μία από τις εκατοντάδες διάσπαρτες ταφόπλακες απο το εβραϊκό νεκροταφείο. Πολύ περισσότερες είναι αθέατες. Χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό σε δρόμους, πλατείες και κατοικίες. (Φωτο. Αργυρώ Μυτηλινού)

    ΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ

    Το αρχαίο εβραϊκό νεκροταφείο ιδρύθηκε κατά την πρώιμη ρωμαϊκή εποχή, όταν οι πρώτοι Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Το 1942 απλώνονταν από την οδό Εγνατία μέχρι τις 40 Εκκλησιές και περιελάμβανε τον τόπο της σημερινής Πανεπιστημιούπολης. Μια έκταση μεγαλύτερη από 350.000 τετραγωνικά μέτρα που περιελάμβανε περισσότερους από 300.000 τάφουςενηλίκων και ανάλογο αριθμών τάφων παιδιών- ήταν κατά πάσα πιθανότητα η μεγαλύτερη εβραϊκή νεκρόπολη στην Ευρώπη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εβραϊκή θρησκευτική παράδοση απαγορεύει την εκταφή των νεκρών.

    Από το 1925, διάφορα σχέδια αναπλάσεων προέβλεπαν τη μεταφορά του νεκροταφείου από την περιοχή. Το 1937, ένας μεταξικός νόμος όριζε ότι μέρος της έκτασης αποδιδόταν στο ΑΠΘ, ενώ η υπόλοιπη θα μετατρεπόταν σε άλσος, χωρίς να πειραχτούν οι υφιστάμενοι τάφοι, αλλά με την πάροδο ενός έτους να σταματήσουν και οι νέες ταφές. Τελικά ο νόμος εφαρμόστηκε μόνο ως προς το προς το πρώτο σκέλος του, δηλαδή την απόδοση 12 στρεμμάτων στο ΑΠΘ. Πέντε χρόνια αργότερα, εν μέσω κατοχής, η καταστροφή του νεκροταφείου παρουσιάστηκε ως εντολή εκπορευόμενη από τους Γερμανούς, την οποία εκτέλεσαν οι τοπικές αρχές.

    ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΑΒΒΑΤΟ

    ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΜΕΡΤΕΝ

    Η 11η Ιουλίου του 1942 έμεινε στην ιστορία ως “Μαύρο Σάββατο”. Ήταν τότε που οι δυνάμεις κατοχής συγκέντρωσαν στην Πλατεία Ελευθερίας περίπου 8.500 εβραίους άνδρες ηλικίας 18-45 ετών και τους υπέβαλλαν σε εξευτελιστικά καψόνια κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο. Μέχρι τα τέλη Αυγούστου 1942 περίπου 3.500 άνδρες στάλθηκαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να εργαστούν σε καταναγκαστικά έργα. Οι περισσότεροι εξ αυτών δεν είχαν κάνει ποτέ χειρωνακτικές δουλειές. Λόγω της σκληρής δουλειάς, της ελλιπούς τροφής και των κακών συνθηκών υγιεινής, όλο και περισσότεροι άνθρωποι πέθαιναν στα εργοτάξια. Η λύση που προτάθηκε από πλευράς του εργολάβου Ιωάννη Μίλερ ήταν να εξαγοράσει η εβραϊκή κοινότητα την καταναγκαστική εργασία των μελών της, πληρώνοντας για τους μισθούς που θα λάμβαναν οι εξειδικευμένοι έλληνες εργάτες που θα τους αντικαθιστούσαν. Στις 13 Οκτωβρίου 1942 ο υπεύθυνος πολιτικών υποθέσεων των γερμανικών αρχών, Μαξ Μέρτεν συναντήθηκε με τους πρεσβύτερους της εβραϊκής κοινότητας και τους πρότεινε ως ποσό εξαγοράς τα 3-5 δισεκατομμύρια δραχμές. Την επομένη, ο αρχιραβίνος Τσβι Κορετς συναντήθηκε με τον εργολάβο Μίλερ και του ζήτησε τη βοήθειά του, για να μειωθεί το ποσό, στα 2 δισ. Δραχμές, γιατί η κοινότητα δεν θα μπορούσε να συγκεντρώσει περισσότερα. Στη δεύτερη συνάντηση, στις 15 Οκτωβρίου, ο Μέρτεν δέχτηκε την προσφορά των 2 δισ. σε μετρητά αλλά πρόσθεσε έναν νέο όρο: την καταστροφή του νεκροταφείου, η αξία της έκτασης του οποίου υπολογίστηκε 1,5 δισ. δραχμές. Οι πρεσβύτεροι της κοινότητας βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς περιθώρια ελιγμών. Μετά από έντονες διαβουλεύσεις κατέληξαν ότι “εάν για στρατιωτικούς σκοπούς απαιτηθεί η χρήση ή ακόμη και η καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου, η κοινότητα θα υπακούσει στις εντολές των δυνάμεων κατοχής”. Μετά από μερικές μέρες ο γενικός διοικητής Μακεδονίας Βασίλης Σιμωνίδης καλούσε την κοινότητα να προχωρήσει σε άμεση εφαρμογή της γερμανικής διαταγής (η ευθύνη για την εφαρμογή της οποίας του είχε εκχωρηθεί).

    ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

    Στις 3 Δεκεμβρίου 1942 πραγματοποιείται μια σύσκεψη στο δημαρχείο Θεσσαλονικης υπο την προεδρεία γερμανού αξιωματικού και με τη συμμετοχή της γενικής διοίηκησης Μακεδονίας, του δήμου Θεσσαλονίκης και της εβραϊκής κοινότητας, προκειμένου να συζητηθούν τεχνικές λεπτομέρειες του εγχειρήματος. Ο αρχιραβίνος Κόρετς ζήτησε να επανεξεταστεί το θέμα και ει δυνατόν να μην καταστραφούν οι τάφοι. Στην έσχατη περίπτωση, να δινόταν τουλάχιστον επαρκής χρόνος, να περάσει ο χειμώνας, για να γίνει η εκταφή και μεταφορά των σωρών και των αναθηματικών πλακών στο νέο νεκροταφείο του Ζεϊτενλίκ. Αυτή ήταν και η μόνη φωνή αντίδρασης που ακούστηκε κατά των σχεδίων καταστροφής του νεκροταφείου. Οι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, όχι απλά δεν έφεραν αντίρρηση αλλά δεν κατέθεσαν καμιά αντιπρόταση. Μάλιστα, σύμφωνα με όσα αναφέρει στα απομνημονεύματά του ο Γιομτώβ Γιακοέλ, ο μηχανικός της γενικής διοίκησης Μακεδονίας Αθανάσιος Μπρόικος, φέρεται να αντέδρασε στο αίτημα του Κόρετς, λέγοντας ότι οι εβραίοι ζητούσαν χρόνο, με την ελπίδα ότι στο μεταξύ θα ερχόταν οι Άγγλοι να τους σώσουν!

    Στις 23 Δεκεμβρίου 1942 το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης, σε ειδική συνεδρίασή του, επικύρωσε τυπικά τα όσα είχαν αποφασιστεί στη σύσκεψη που είχε γίνει στις αρχές του μήνα, και αποφάσισε την εκχώρηση δύο εκτάσεων για την εγκατάσταση εκεί των νέων νεκροταφείων της κοινότητας. Οι αντιδράσεις που διατυπώθηκαν αφορούσαν μόνο στο γεγονός ότι θα δινόταν δύο δημοτικές εκτάσεις χωρίς αντάλλαγμα, ενώ η έκταση του νεκροταφείου θα περιερχόταν στο ελληνικό δημόσιο και όχι στο δήμο. Ο νομικός σύμβουλος του δήμου αποφάνθηκε ότι ο δήμος δεν είχε νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας επί της έκτασης άρα ούτε το δικαίωμα να τη διεκδικήσει, έτσι η διαδικασία απαλλοτρίωσης του νεκροταφείου σε αντάλλαγμα των δύο εκτάσεων πάγωσε. Η έκταση πέρασε στο ελληνικό δημόσιο, και ένα μέρος της πέρασε στο ΑΠΘ για τη μελλοντική του επέκταση.

    εβραϊκο νεκροταφείο2

    ΑΜ’ ΕΠΟΣ ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ

    Στο μεταξύ, η καταστροφή άρχισε τρεις μέρες αργότερα μετά την πρώτη σύσκεψη, στις 6 Δεκεμβρίου 1942. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν επί τόπου, στην εβραϊκή νεκρόπολη, με τους εκπροσώπους της εβραϊκής κοινότητας να προσπαθούν να περισώσουν ό,τι μπορούσαν, τον γενικό γραμματέα της γενικής διοίκησης Μακεδονίας να τάσσεται υπέρ μιας καθολικής καταστροφής και τον Μέρτεν να αποφασίζει τελικά την καταστροφή ενός μόνο μέρους του νεκροταφείου, αυτού που γειτνίαζε με το πανεπιστήμιο. Σύμφωνα με όσα αναφέρει στο βιβλίο του In Memoriam o ο ραβίνος Μιχαέλ Μόλχο, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου, μετά από αυτό ο Μέρτεν μπήκε στο αυτοκίνητό του και έφυγε, ενώ οι εκπρόσωποι των ελληνικών αρχών έδωσαν την εντολή να καταστραφούν τα πάντα- ακόμα και οι πολύ αρχαίοι τάφοι, ακόμα και αυτοί στους οποίους είχαν γίνει μόλις πρόσφατα οι ταφές. Για την καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου προσλήφθηκαν 500 εργάτες [από το δήμο], οι οποίοι μάλιστα, όπως αναφέρει ο κ. Σαλτιέλ στη μελέτη του, πληρώθηκαν με έξοδα της εβραϊκής κοινότητας! Μέσα σε μερικές εβδομάδες, η νεκρόπολη έμοιαζε με βομβαρδισμένη πόλη, ένα μέρος γεμάτο μπάζα, ανάμεσα στα οποία οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης έτρεχαν να σώσουν ό,τι είχε απομείνει από τις σωρούς των συγγενών τους, για να μην καταλήξουν… τροφή για τα σκυλιά. Στο μεταξύ τους είχε επιβληθεί ο περιορισμός στα γκέτο και από τον Μάρτιο του 1943 άρχισε ο εκτοπισμός τους στα στρατόπεδα εξόντωσης της Πολωνίας…

    ΜΑΝΤΡΑ ΔΩΡΕΑΝ

    ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ

    Το νεκροταφείο μετατράπηκε σε μάντρα οικοδομικών υλικών, μαρμάρου και τούβλων, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το τέλος του πολέμου. Οι μαρμάρινες πλάκες, που άλλοτε σκέπαζαν τις σωρούς των νεκρών, ήταν πλέον συγκεντρωμένες σε στοίβες και ο κάθε περαστικός μπορούσε να πάρει όσες ήθελε για να επισκευάσει το σπίτι του, να στρώσει την αυλή του κλπ. Την ευθύνη για τη διαχείριση των υλικών είχε το τμήμα δημοσίων έργων της γενικής διοίκησης Μακεδονίας, υπό την εποπτεία της γερμανικής στρατιωτικής διοίκησης, ενώ ο δήμος, η εκκλησία και άλλοι φορείς κατέθεσαν αιτήσεις για να λάβουν υλικά, όπως προκύπτει από τα γενικά αρχεία του δήμου, που τηρούνται στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με αρχειακές πηγές τις οποίες επικαλείται ο κ. Σαλτιέλ, στις αρχές Μαρτίου του 1943, όταν αναχωρούσαν τα πρώτα τραίνα για το Άουσβιτς, ο γενικός διοικητής Μακεδονίας ενέκρινε αίτημα του δήμου για να λάβει 100.000 τούβλα από το νεκροταφείο για μελλοντικές ανάγκες που μπορεί να προέκυπταν. Επειδή όμως το πλιάτσικο στο νεκροταφείο συνεχιζόταν, οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου επεσήμαναν τον κίνδυνο να εξαντληθούν (!) τα υλικά, ζητώντας να προχωρήσει άμεσα η μεταφορά στα εργοτάξια του δήμου.

    Τα οικοδομικά υλικά από το νεκροταφείο χρησιμοποιήθηκαν σε σχολεία και εκκλησίες, δρόμους και πεζοδρόμια. Σύμφωνα με τα αρχεία που τηρούνται στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης και άλλες αρχειακές πηγές στις οποίες αναφέρεται η μελέτη του κ. Σαλτιέλ:

    – Η Ιωαννίδειος Σχολή ζήτησε και έλαβε 50.000 τούβλα και 100 τ.μ. μάρμαρου για την κατασκευή αποχωρητηρίων (!) για τα παιδιά του συσσιτίου που διοργάνωνε.

    – Ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος είχε ήδη πάρει 30.000 τούβλα για να χτίσει ένα υπαίρθιο περίπτερο για το δικό του συσσίτιο αλλά ζήτησε να πάρει και ξύλα και πλακάκια, προερχόμενα από εβραϊκές γειτονιές που είχαν καταστραφεί μετά τις εκτοπίσεις.

    -Ο διευθυντής του νεοϊδρυθέντος, το 1943, Κρατικού Θεάτρου ζήτησε από τις γερμανικές αρχές ταφόπλακες, με τις οποίες στρώθηκε η πλατεία και τα πεζοδρόμια γύρω από το Βασιλικό Θέατρο.

    -Το νεκροταφείο της Αγίας Φωτεινής χρησιμοποίησε υλικά από το κατεστραμμένο εβραϊκό νεκροταφείο για ένα παρεκκλήσι, για την περίφραξη, την πλακόστρωση της αυλής κ.α.

    Σύμφωνα με τη μελέτη του Βασίλη Ριτζαλέου 17 από τις συνολικά 70 ενορίες (μεταξύ αυτών και του Αγίου Δημητρίου) κατέθεσαν ανάλογα αιτήματα για υλικά, ήδη από τις 16 Ιανουαρίου (πριν καν αρχίσει ο εκτοπισμός των εβραίων της πόλης!) μέχρι τις 18 Οκτωβρίου 1943, προβλέποντας ακόμα και μελλοντικές ανάγκες.

    ΓΙΑ… ΙΕΡΟ ΣΚΟΠΟ

    “Πουθενά δεν βρίσκουμε οποιονδήποτε ηθικό ενδοιασμό, κατά τη διάρκεια αυτής της πράξης βεβήλωσης. Αντιθέτως, η καταστροφή του νεκροταφείου συνεχίστηκε και μετά τον πόλεμο” σημειώνει ο κ. Σαλτιέλ. Τον Ιούλιο του 1946 επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη μια εβραϊκή αντιπροσωπεία, μέλος της οποίας ήταν ο καθηγητής Εβραϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Cecil Roth, ο οποίος ανέφερε ότι υπό τις οδηγίες του έφορου της αρχαιολογικής υπηρεσίας για τη Β. Ελλάδα, Στυλιανού Πελεκανίδη οι ταφόπλακες φορτώνονταν σε καροτσάκια και μεταφέρονταν στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, που ήταν σε φάση αναστήλωσης. Ο έφορος μάλιστα δήλωσε την έκπληξή του, όταν του ζητήθηκε ο λόγος, καθώς όπως σημείωσε στην προκειμένη περίπτωση οι ταφόπλακες χρησιμοποιούταν για έναν ιερό σκοπό, ενώπαλαιότερα είχαν χρησιμοποιηθεί ακόμα και για πεζοδρόμια και τουαλέτες! Μάλιστα εξανέστη για το ότι δεν του υπέδειξαν τις αναθηματικές πλάκες με ιστορική αξία, πριν προχωρήσει η καταστροφή και κατηγόρησε την εβραϊκή κοινότητα ότι δεν είχε δικαιώματα ιδιοκτησίας επί των υλικών του νεκροταφείου!

    ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ

    “ Ήτο γενικόν αίτημα των χριστιανών της Θεσσαλονίκης να φύγη από το κέντρο της πόλεως το νεκροταφείον και να πάη μακρυά και τούτο διότι ήτο δίπλα πλέον σε σπίτια. Το ζήτημα, όμως, αυτό είχε ρυθμιστή υπό της κυβερνήσεως Μεταξά και ήσαν όλοι ικανοποιημένοι”κατέθεσε ο υποστράτηγος Αθ. Χρυσοχόου στι; 17 Φεβρουαρίου 1959, συμμετέχοντας ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του Μέρτεν, Όταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον ρώτησε “ Ημπορείτε τώρα να μας πήτε ποιος το ανέσκαψε και επούλησε τα μάρμαρά του;” η απάντησή του ήταν αρκούντως κυνική: “Ελέχθη ότι αυτό που θέλαμε να κάνουμε το εκάναμε δια του Μέρτεν”. Από την πλευρά του ο γενικός διοικητής Μακεδονίας Β. Σιμωνίδης περιέγραψε την καταστροφή του νεκροταφείου ως ένα “εκτεταμένο σχέδιο εξωραϊσμού, που θα είχε θετική επίδραση στην ανάπτυξη της πόλης”. Όταν ο εισαγγελέας πίεσε τον Μέρτεν, αυτός απάντησε με εκνευρισμό: “το νεκροταφείο καταστράφηκε από τους Έλληνες για δύο λόγους: για να απαλλαγούν από αυτό, επειδή πλέον ήταν δίπλα στα σπίτια τους, και για να πάρουν τα χρυσά δόντια από τους νεκρούς”!

    ΔΙΠΛΟΣ ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ

    “Καθώς τα αντισημιτικά μέτρα πολλαπλασιάζονταν και εντεινόταν, οι εβραίοι αισθανόταν περισσότερο απομονωμένοι από ποτέ. Η δυσχερής τους κατάσταση δεν απασχολούσε την ελληνορθόδοξη πλειονότητα. Ποτέ ξανά στην ιστορία της πόλης δεν ένιωσαν τόσο μεγάλη πίεση, ανασφάλεια και εχθρότητα. Η καταστροφή του νεκροταφείου τους έκανε να αντιληφθούν ότι είχαν πολύ λίγους φίλους στο πλευρό τους” παρατηρεί ο Λεόν Σαλτιέλ και καταλήγοντας αναφέρει: “Κατά κάποιο τρόπο η εκτεταμένη χρήση ταφοπλακων από το κατεστραμμένο νεκροταφείο από όλους τους φορείς της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης, της εκκλησίας συμπεριλαμβανομένης, προσέδιδε στην πράξη ένα επίχρισμα νομιμότητας. Ο ρόλος της ελληνορθόδοξης ελίτ της εποχής είναι κρίσιμος: βλέποντας την κατάσταση, υπό το πρίσμα μιας δικής τους realpolitik, αντιλήφθηκαν ότι οι Γερμανοί ήταν η καλύτερή τους ευκαιρία για να διασφαλίσουν και να προωθήσουν τις προτεραιότητες που είχαν εκείνη την περίοδο. Το να βοηθήσουν τους εβραίους συμπολίτες τους δεν ήταν στην κορυφή αυτής της λίστας προτεραιοτήτων”.
    DSC_1195
    Οι ταφόπλακες ως οικοδομικό υλικό. Εδώ μια πλάκα είναι ενσωματωμένη σε ένα τοιχίο, στην πλατεία Ναυαρίνου (φωτο Αργυρώ Μυτιληνού)

    Δύο μήνες πριν φτάσουν στη Θεσσαλονίκη οι άντρες του Άιχμαν για να εκτελέσουν την ‘Τελική Λύση’, “οι εβραίοι της πόλης είδαν το ιστορικό νεκροταφείο τους να καταστρέφεται. Έχασαν αυτό που τους συνέδεε με τις ρίζες τους στην πόλη, λίγο πριν ξεριζωθούν και οι ίδιοι. Αντιμετωπίστηκαν με αδιαφορία… χειρότερα, με εχθρότητα από τις αρχές, δηλαδή από τους ανθρώπους που θα έπρεπε να τους προστατέψουν σε εκείνες τις δύσκολες στιγμές. Και όπως ξέρουμε εκ των υστέρων η μοίρα ήταν προδιαγεγραμμένη”.

    [Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΛΟΓΕΣ, που κυκλοφόρησε με την «Μακεδονία της Κυριακής» 30 Νοεμβρίου 2014 Εδώ το κείμενο σε Pdf Επιλογές, Δεκέμβριος 2014]

    Τo μεγαλύτερο μέρος του παρόντος κειμένου βασίζεται στη μελέτη του υποψήφιου διδάκτορα του ΠΑΜΑΚ Λεόν Σαλτιέλ, η οποία ειναι διαθέσιμη στη διεύθυνση:

    https://www.academia.edu/8343279/Dehumanizing_the_Dead_The_Destruction_of_Thessaloniki_s_Jewish_Cemetery_in_the

  22. Ο/Η laskaratos λέει:

    Για να ξέρουμε για ποιόν πρόκειται.
    Ο Αμπού Εϊν ο Παλαιστίνιος υπουργός που σκοτώθηκε σε συμπλοκή με Ισραηλινούς στρατιώτες ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία δυο 16χρονων Ισραηλινών και για τον τραυματισμό 36 εφήβων από έκρηξη βόμβα σε νεανικό πάρτι

    http://www.jpost.com/Arab-Israeli-Conflict/Who-was-Ziad-Abu-Ein-384286

    Abu Ein previously spent several years in Israeli prison for his role in a 1979 terrorist attack in Tiberias. A group of youngsters were celebrating Lag Ba’omer in the city center when a bomb exploded in their midst. Two 16-year-olds – Boaz Lahav and David Lankri – were killed and 36 other youths wounded.

    After the attack, he fled to the US. In 1981, he became the first Palestinian ever to be extradited from the US to Israel.

    A year later, Abu Ein was sentenced to life imprisonment but was released in the 1985 Jibril prisoner exchange deal. During the second intifada, Abu Ein was held in administrative detention.

  23. Ο/Η Π. Ψεκασμένος λέει:

    https://el-gr.facebook.com/permalink.php?story_fbid=477160392422115&id=304832212988268
    Το Παρατηρητήριο
    16 λεπτά .

    Συνεχίζει να αυξάνεται ο κατάλογος των ψεύτικων ειδήσεων και επιχειρημάτων που παραθέτει στον δημόσιο διάλογο ο προνομιακός συνομιλητής της ριζοσπαστικής Αριστεράς Πάνος Καμμένος. Μιλώντας σήμερα στην πρωινή εκπομπή του Ant1, υποστήριξε ότι οι Έλληνες Εβραίοι δεν φορολογούνται(!) σε αντίθεση με τους Χριστιανούς Ορθόδοξους Έλληνες που πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους. Πρόκειται προφανώς για μια ακόμα ανοησία του συγκεκριμένου κυρίου. Να και η σχετική ανακοίνωση από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος:

    » Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος διαψεύδει κατηγορηματικά τη δήλωση του αρχηγού των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού Αντέννα, ότι οι Εβραίοι δεν φορολογούνται. Αποτελεί όνειδος για αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος να μη γνωρίζει ότι οι Έλληνες Εβραίοι είναι ισότιμοι Έλληνες πολίτες, απολαμβάνουν των δικαιωμάτων και υπόκεινται στο σύνολο των υποχρεώσεων που προβλέπονται από το Ελληνικό Σύνταγμα για το σύνολο των Ελλήνων πολιτών. Τα δε αντιπροσωπευτικά τους όργανα, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, διέπονται από τις ίδιες ακριβώς φορολογικές υποχρεώσεις που προβλέπονται και για την Εκκλησία της Ελλάδος, και μάλιστα χωρίς ουδεμία επιδότηση από το Ελληνικό κράτος. Ο κ. Καμμένος οφείλει να ζητήσει άμεσα συγνώμη για το επικίνδυνο ολίσθημά του, που αποτελεί σοβαρή αντισημιτική ενέργεια και βάλλει όχι μόνο κατά των Εβραίων Ελλήνων πολιτών, αλλά και κατά της ίδιας της Δημοκρατίας στη χώρα μας »

    Νέα μπούρδα Καμμένου σχετικά με τη φορολόγηση των Ελλήνων Εβραίων – Παραπολιτική
    parapolitiki.com

  24. Παράθεμα: Βαρύγδουπη δήλωση Ψεκασμένου (ένας είναι!): «οι Έλληνες Εβραίοι δεν φορολογούνται» | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

  25. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.toxwni.gr/ellada/item/45091-anisyxitiki-erevna-afksanetai-o-antisimitismos-stin-ellada

    ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ:
    Αυξάνεται ο αντισημιτισμός στην Ελλάδα!
    Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015
    ………………

    Για συγκλονιστικά στοιχεία που δείχνουν την άγνοια του ελληνικού λαού, μίλησε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εβραϊκών Κοινοτήτων Βενιαμίν Αλμπάλας, ο οποίος, όπως και άλλοι ομιλητές καταφέρθηκαν εναντίον της Χρυσής Αυγής, ότι λειτουργεί στη βάση πλατφόρμας ρατσισμού και αντισημιτισμού και ζήτησε να οριστεί Επίτροπος στην ΕΕ, γιατί τα φαινόμενα αυτά έχουν γίνει ανεξέλεγκτα.
    …………………………

  26. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://christinehag.wordpress.com/2015/05/12/%CE%BF-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B6%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-1956-2015-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84/

    Ο Νίκος Τζένος (1956-2015) για την ανθεκτικότητα του ελληνικού αντισημιτισμού

    Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Against antisemitism – Ενάντια στον αντισημιτισμό:

    Το περασμένο Σάββατο απεβίωσε ο Νίκος Τζένος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο των Οικολόγων Πράσινων στις ευρωεκλογές του 2014. Είχε διατελέσει Αντιδήμαρχος στο δήμο Καλαβρύτων και πρόεδρος στην Δημοτική επιχείρηση πολιτιστικής ανάπτυξης. Ήταν ενεργός και μάχιμος σε ζητήματα μειονοτήτων, μεταναστών και προσφύγων, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικού αποκλεισμού. Συνεργάστηκε επίσης με διάφορες οργανώσεις, κυρίως με το «Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι». Στο πλαίσιο αυτό υπερασπίστηκε ως δικηγόρος τα μέλη της οργάνωσης «Αντιναζιστική πρωτοβουλία» στις διώξεις τους από το γνωστό φιλοναζιστή Κώστα Πλεύρη.

    Αξίζει να (ξανα)διαβάσετε παρακάτω μια αναδρομή του Νίκου Τζένου στον ελληνικό αντισημιτισμό που καταλήγει σε οξυδερκέστατες επισημάνσεις για την υποκρισία της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην ισραηλοπαλαιστινιακή διαμάχη.

    ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ – ΔΟΞΑΣΙΕΣ, ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
    Καλάβρυτα, Απρίλιος 2010
    Του Νίκου Τζένου

    Πρώτη δημοσίευση: sitemaker.gr / Αναδημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Ζαν Κοέν
    http://cohen.gr/new/articles/judaism/1081-2010-04-26-05-56-20

    ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ – ΔΟΞΑΣΙΕΣ, ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

    Καλάβρυτα, Απρίλιος 2010
    Του Νίκου Τζένου.

  27. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://agrimologos.com/2015/05/17/17-5-15/

    Μαυρίλα στη πόλη της Καβάλας
    Λεπτομέρειες
    ΕΔΩ

    https://tsirkoland.wordpress.com/2015/05/17/17-5-15/
    Την ενόχλησε το… Άστρο του Δαυίδ!

  28. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://skalalakonias.wordpress.com/2015/07/01/primolevi-2/
    Παρουσίαση βιβλίου/15 Ιουλίου 2015:
    Πρίμο Λέβι «εάν αυτό είναι ο άνθρωπος»

    furdenkommunismus / Ιουλίου 1, 2015

    Η ομάδα μελέτης και αυτομόρφωσης στην Σκάλα Λακωνίας ενημερώνει τους φίλους και φίλες της, ότι λόγω της γενικευμένης πολιτικής αστάθειας και την ανακοίνωση για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, μεταφέρει την εκδήλωση για την Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015 στο ίδιο μέρος και ώρα.

  29. Ο/Η στη Θεσσαλονίκη λέει:

    http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/540/hey-jew
    τεύχος: 540 – 30/09/2015

    Hey Jew

    ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ

    Το σπίτι που γεννήθηκα, στη Θεσσαλονίκη, αγοράστηκε από τον πατέρα μου στα μέσα των 50s. Tο πήρε από τα απομεινάρια της ισραηλίτικης κοινότητας. Οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες κομματιάστηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όταν ο πατέρας γκρέμιζε το σπίτι για να σηκώσει πολυκατοικία, περνούσε τις μέρες του αγκαλιά με τον εκσκαφέα. Και αν ο Εβραίος είχε θάψει λίρες; Τίποτα. Ο Εβραίος δεν είχε βρει τάφο για τον εαυτό του, θα έβρισκε για τις λίρες; Τα παιδικά μου παιχνίδια, στα 70s, κύλησαν ανάμεσα σε ερειπωμένα σπίτια στην περιοχή του Γ΄ Σώματος Στρατού, στις παρυφές της Τούμπας. Παίζαμε στα χαλάσματα, μέχρι που κάποιος φύτευε μία πινακίδα με πωλήσεις διαμερισμάτων. Κανένα πρόβλημα. Πηγαίναμε πιο κάτω. Σπίτια με στοιχειά και τρομακτικά υπόγεια. Ποντίκια είναι αυτά που ακούγονται ή φίδια; Ερείπια που έστεκαν ακόμα. Σαν στόματα με λίγα δόντια. Ένας μπουφές στο τρύπιο πάτωμα, μία σκισμένη πολυθρόνα, ένα κρεβάτι με τρία πόδια. Κάποια γιαγιά από απέναντι έλεγε ότι το σπίτι ήταν Εβραίου. Το διπλανό ίσως να ήταν και Τούρκου, δεν θυμόταν. Στα 70s είχαν περάσει μόλις εξήντα χρόνια από την ενσωμάτωση της πόλης στην Ελλάδα. Οι παππούδες των φίλων μου είχαν γεννηθεί Οθωμανοί υπήκοοι. Μερικοί είχαν υπηρετήσει και στον οθωμανικό στρατό. Στην Τούμπα άκουγα ιστορίες από ανθρώπους που έλεγαν πως είχαν δει το πρώτο ματς του ΠΑΟΚ. Στα επίσημα υπήρχαν θέσεις για τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου. Είχε τόσες ιστορίες να πει η Θεσσαλονίκη, που έβλεπες τα ίχνη τους στο χώμα στις αλάνες. Δεν τα σήκωνε ο Βαρδάρης, δεν τα ξέπλενε η βροχή. Όμως κανένας δεν μιλούσε για τους Εβραίους. Κανένας. Οι δάσκαλοι στο Δημοτικό είχαν νιάτα φαγωμένα από τον πόλεμο. Tόσα γράμματα, όμως ούτε λέξη για τους Εβραίους. Πρέπει να ήταν στο Πανεπιστήμιο όταν έμαθα ότι βαδίζω πάνω στα εβραϊκά μνήματα. Και άνοιξα βιβλία για να γνωρίσω τη μνήμη που ήταν πάντα εκεί, γύρω μου, σαν βουβό φάντασμα. Χρειάστηκαν δεκαετίες μέχρι η Θεσσαλονίκη να μιλήσει πάλι για τα χαμένα παιδιά της. Για να ανοίξει μία ρωγμή στη συνωμοσία της ντροπής, στην ιστορική ομερτά ολόκληρης πόλης.

    Έπρεπε να πάει 1986 για να στηθεί ένα μνημείο κάπου μακριά από το κέντρο της πόλης, πάντα κοντά στα καθάρματα που το βεβήλωναν. Οι τοπικές αρχές παρέστησαν στα εγκαίνια εμφανώς αμήχανες. Είκοσι χρόνια μετά, όταν ο ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ περιέγραψε πώς οι αρχές της πόλης και, φυσικά, οι χριστιανοί «προύχοντες» συνεργάστηκαν με τους ναζί ή συμμετείχαν στο πλιάτσικο των εβραϊκών περιουσιών, μόνο που δεν άναψε πυρά για το βιβλίο του. Βλέπετε, η ντροπή για όσα συνέβησαν, πάει και κρύβεται πίσω από τον «έμφυτο» αντισημιτισμό που ευδοκιμεί στην Ελλάδα. Όχι, δεν ήταν όλοι σαν τον αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και τον αστυνομικό διευθυντή Αθηνών, τον Άγγελο Εβερτ, που έπαιξαν τα κεφάλια τους για να διασώσουν Εβραίους. Αυτοί είναι μπαλώματα ενός μύθου που μπάζει από παντού. Οι εβραϊκές περιουσίες, ειδικά στη Θεσσαλονίκη, λεηλατήθηκαν σαν αποφάγια που πετάχτηκαν στα σκυλιά. Το νεκροταφείο ξηλώθηκε από τους ναζί και μετά μπαζώθηκε από τους χριστιανούς. Και εκείνοι οι λίγοι που γύρισαν από τα στρατόπεδα, βρήκαν χαμένο βιος, καρδιές και πόρτες ερμητικά κλειστές. Βρήκαν άλλους μέσα στα καταστήματά τους, ξένα χνώτα μέσα στα σπίτια τους. Α, ναι, έγιναν ειδικοί νόμοι που πρόσφεραν βοήθεια και μέριμνα. Σαν να μην εφαρμόστηκαν ποτέ, λες και τους κουβαλούσαν χελώνες στην πλάτη. Και όμως, με φωτεινή εξαίρεση τον Μπουτάρη, κανένας άρχοντας δεν έπεσε στα γόνατα για να ζητήσει συγγνώμη, να ξεπλύνει με λίγα δάκρυα μία γωνίτσα της ντροπής. Και τώρα να, εβδομήντα χρόνια μετά, λες και δεν χάσαμε 50.000 συμπατριώτες μας, ακούς τους Καμμένους να λένε ότι οι Εβραίοι δεν πληρώνουν φόρους ή να κάνουν αστειάκια με τον τόπο του μαρτυρίου. Στέλνουμε στη Βουλή αρνητές του ολοκαυτώματος και χιλιάδες από μας επιβραβεύουν, επικροτούν και αναπαράγουν τον αντισημιτισμό. Συγγνώμη, πατριώτες, έχω πρόβλημα. Και θέλω να σας στείλω εκεί που η χριστιανική σας ψυχή τρέμει μη βρεθεί. Στο διάολο.

  30. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ρυπαρά ελληνικά αντισημιτικά ακροδεξιά μπλογκς, συνωμοσιολογούν αισχρά παρουσιάζοντας τον πάπα της Ρώμης να φιλά δήθεν το χέρι του Ροκφέλλερ.
    Εδώ το φιλοχρυσαυγίτικο Αγιορείτικο Βήμα

    http://www.agioritikovima.gr/batikano/item/68035-%CE%B1%CE%AF%CF%83%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CE%AC%CF%80%CE%B1%CF%82-%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CE%AD%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%B9%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CF%84-%CF%81%CE%BF%CE%BA%CF%86%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CF%81

    Αίσχος: Ο Πάπας Φραγκίσκος φιλάει το χέρι του Ντέιβιντ Ροκφέλερ!!!
    Τετάρτη, 30 Σεπτέμβριος 2015
    ___________

    Το αξιοπρόσεκτο είναι πως ενώ σχολιαστής του το ενημερώνει, το αγαπημένο μπλογκ της Ρένας Δούρου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν επανορθώνει.

    nikolas • 4 μέρες πριν

    Το χέρι που φιλάει ο πάπας είναι επιζώντα από το ολοκάυτωμα σε εκδήλωση πριν ένα χρόνο.Ελέγξτε παρακαλώ τις μπούρδες που αναδημοσιεύται

    Spyros > nikolas • 4 μέρες πριν

    Και ποιός νοιάζεται; Το θέμα εδώ είναι να πάρουμε views, και να βρίσουμε και λίγο τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Αυτό είναι το ζητούμενο, η αλήθεια δεν έχει σημασία εδώ…
    _____________________

    Στην πραγματικότητα φιλά τα χέρια Εβραίων που επέζησαν του φρικιαστικού ναζιστικού Ολοκαυτώματος.

    http://o.canada.com/news/pope-francis-honours-holocaust-terror-victims-on-final-day-of-mideast-tour
    Pope Francis wraps up Mideast tour with calls for peace and coexisitence


    Pope Francis kisses the hand of holocaust survivors Joseph Gottdenker during a ceremony at the Hall of Remembrance in the Yad Vashem Holocaust memorial in Jerusalem, Monday, May 26, 2014. AP Photo/Dan Balilty

  31. Ο/Η eklag λέει:

    Vals im Bashir/Σάμπρα-Σατίλα
    (animation)

  32. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://kourdistoportocali.com/post/47764/sabby

    Ο Αντισημίτης υποψήφιος πρόεδρος της ΝΔ

    26/10/2015

    Και ξαφνικά ο Άδωνις Γεωργιάδης προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας πείσει ότι δεν είναι αντισημίτης. Προσέλαβε μάλιστα για σύμβουλο επικοινωνίας έναν Εβραίο, ο οποίος μάλλον ξέχασε από που προέρχεται και έβαλε τα αργύρια του Αδωνι πάνω απο την αξιοπρέπεια του και την ιστορία του λαού του. Όμως το αν είναι αντισημίτης η όχι, δεν θα το κρίνει ο Αδωνις Γεωργιάδης αλλά οι ίδιοι οι Εβραίοι.

    Βγήκε λοιπόν στα κανάλια ο Γεωργιάδης να μας πει ότι δεν είναι αντισημίτης και ότι η προώθηση του γνωστού “βιβλίου ” του Κώστα Πλεύρη ήταν το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του. Της καριέρας του;

    Δηλαδή αν δεν υπήρχε θέμα καριέρας, δεν θα ήταν λάθος; Το θυμήθηκε τώρα που κατεβαίνει για πρόεδρος της ΝΔ;

    Και το ότι ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του Πλεύρη στην δίκη του δεν το μετανιώνει; Το ότι όταν ο Καρατζαφερης έλεγε ότι οι Εβραίοι δεν πήγαν στις δουλειές τους στους δίδυμους πύργους στις 9/11/2001 και αυτός σαν βουλευτής του ΛΑΟΣ τον θαύμαζε χαμογελαστός, δεν το μετανιώνει;

    Το ότι έβλεπε τον αρχηγό του, τον Καρατζαφέρη, να λέει ότι ” Ο Εβραίος μυρίζει αίμα ” και αυτός πάλι τον θαύμαζε χαμογελαστός, δεν το μετανιώνει;

    Το ότι ειναι κολλητός του Βορίδη και του Θανάση Πλεύρη δεν το μετανιώνει; Το ότι δεν έχει ποτέ κατηγορήσει τον Κώστα Πλεύρη, δεν το μετανιώνει;

    Το ότι ειναι ο μοναδικός άνθρωπος τον οποίο ο Πλεύρης ευχαριστεί στο βιβλίο του, για την βοήθεια του, δεν το μετανιώνει;

    Ενημερώνω λοιπόν τον Αδωνι Γεωργιάδη ως Έλληνας Εβραίος, ως Ισραηλινός και ως ένας απο τους επικεφαλείς του Task Force for Antisemitism of the Jewish Agency, ότι εμείς οι Εβραίοι είμαστε λαός με μνήμη και ρατσιστές δεν ξεπλένουμε.

    Στο ξέπλυμα που ξεκίνησε ο Αντώνης Σαμαρας, εμείς δεν θα συμμετάσχουμε.

    Βέβαια, ο φίλος του ο Βορίδης, ο οποίος στις εκλογές του 2000 ήταν συνυποψήφιος του νεοναζί και αντισημίτη Κώστα Πλεύρη, ίσως να του έχει μάθει ότι οι Ναζί έλεγαν ότι οι “κατώτεροι λαοί δεν έχουν μνήμη “.

    Όμως για εμάς τους Εβραίους δεν υπάρχουν κατώτεροι και ανώτεροι λαοί. Για εμάς τους Εβραίους όλοι οι λαοί και όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι.

    Εμείς οι Εβραίοι, έχουμε μνήμη, δεν “καλοπιανόμαστε”, δεν εκβιαζόμαστε και δεν εκφοβιζόμαστε.

    Τιμούμε την ιστορία μας και τους νεκρούς μας, συγχωροχάρτια σε αντισημίτες και κάθε λογής ρατσιστές δεν δίνουμε και όταν μας καταδιώκουν οι φασίστες, γινόμαστε πιο δυνατοί και πιο περήφανοι.

    *Σάμπυ Μιωνής, Τέλ Αβιβ

  33. Ο/Η eklag λέει:

    Λέμε τούτο κάνουμε και το άλλο.
    Και εμείς και οι άλλοι.

    Τελ Οσπάντων

  34. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο κ.Βαρουφάκης είχε παλιότερα κατηγορηθεί, νομίζω βάσιμα, στην Αυστραλία για αντισημιτισμό, έστω και συγκαλυμένο πίσω από την υποτιθέμενη οργή για το παλαιστινιακό δράμα, όπως το συνηθίζει ο «αριστερός» αντισημιτισμός, ιδιαίτερα ο ελληνικός, που δεν έχει βρει μισή λέξη για να καταδικάσει τις αντιπαλαιστινιακές και αντισημιτικές κτηνωδίες της Χαμάς. Ελπίζω να βρω το χρόνο να γράψω εκτενέστερα για τον αριστερό αντισημιτισμό, που δεν κολακεύει καθόλου σχεδόν όλες τις τάσεις της Αριστεράς στη χώρα μας.

    http://www.timesofisrael.com/new-greek-finance-minister-accused-of-anti-semitism/
    New Greek finance minister accused of anti-Semitism

    In 2005, Yanis Varoufakis was suspended from Australian radio show for promoting ‘negative stereotypes about Jews’

    BY RAPHAEL AHREN February 2, 2015, 5:32 pm
    …………………………
    Last week, German daily Die Welt published a report (German) to the effect that Varoufakis, and other members of the new Greek government, are radical anti-Zionists. According to the article, written by Thomas Weber, the director of the University of Aberdeen’s Center for Global Security and Governance, Varoufakis “connects with Israel first and foremost ‘sadism’ and ‘crime.’”

    On Australian radio, Varoufakis was “full of empathy for suicide attacks against Israelis,” Weber alleged.

    In August 2005, Varoufakis lamented many of Israel’s alleged crimes, concluding: “The rest of the world says nothing. And they just wonder when some of those Palestinians loads himself with dynamite and blows himself up.”

    Varoufakis, a member of Greece’s new far-left government, did not reply to a Times of Israel query by the time this article was published.

    In his 2010 blog entry, Varoufakis argued that people who leveled accusations of Jew-hatred at critics of Israel’s “subjugation, repression and expropriation of another people” were helping the real anti-Semites.
    …………………………..
    ____________________________

    Τώρα ο ίδιος ο Βαρουφάκης έπεσε θύμα αντισημιτικού δημοσιεύματος των ΝΕΩΝ που πραγματικά εκπλήσσει, γιατί προσωπικά θεωρώ την εφημερίδα δημοκρατική, νηφάλια και μετριοπαθή.
    https://enantiastonantisimitismo.wordpress.com/2015/10/30/greece-yanis-varoufakis-depicted-as-shylock/#comment-2223

    Greece: Yanis Varoufakis depicted as Shylock

    30/10/2015 /

    A cartoon depicting former Finance Minister Yanis Varoufakis as a «Jewish loan shark» was published today in the Greek daily newspaper «Ta Nea» (page 7).

    In a letter to the editor, the Central Board of the Jewish Communities in Greece strongly protested the blatant antisemitism of this cartoon.
    __________________
    Είναι πάντως δηλωτικό της σοβαρότητας του ανδρός, πως άρπαξε την τραβηγμένη από τα μαλλιά «ευκαιρία», για να συσχετίσει τον ευκαιριακό και ατυχή αντισημιτισμό των ΝΕΩΝ με την τρόικα («εσωτερικού»!), μέσω της φιλομνημονιακής τοποθέτησης της εφημερίδας!!!

    http://www.rizopoulospost.com/to-antishmitiko-skitso-gia-ton-g-barou/
    Το αντισημιτικό σκίτσο για τον Γ. Βαρουφάκη που προκάλεσε την αντίδραση της Ισραηλιτικής Κοινότητας (ΦΩΤΟ)

    Την αντίδραση της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης προκάλεσε σκίτσο που δημοσιεύει η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ κι εμφανίζει τον Γιάννη Βαρουφάκη ως Εβραίο που φοράει κιπά και μετράει ευρώ. Η ΙΚΑ αναφέρει στο σχόλιό της: «Κυρία σκιτσογράφε και Κύριοι της Διεύθυνσης της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, είμαστε αλήθεια πολύ περίεργοι να μάθουμε από εσάς το στόχο που καλείται να ικανοποιήσει αυτό το σκίτσο.
    Εμείς πάντως το θεωρούμε ως κλασσική αντισημιτική ενέργεια εκ μέρους σας και το καταγράφουμε ως περιστατικό που μας θλίβει για την ένδοια του δημιουργικού χιούμορ της εφημερίδας σας και μας εξοργίζει γιατί αναπαράγει επικίνδυνα και αναχρονιστικά στερεότυπα».
    Ο ίδιος ο Γιάννης Βαρουφάκης, κοινοποίησε την ανακοίνωση της Ισραηλιτικής Κοινότητας και πρόσθεσε: «Το μίσος της Τρόικας Εσ. πάντα με ενδυνάμωνε. Η έκφρασή του από ΤΑ ΝΕΑ ας μας ενώσει εναντίον του αντισημιτισμού».

  35. Ο/Η eklag λέει:

    Πρώτη ε;
    Και πώς να γίνει;
    Μέχρι τουλάχιστον οι ΑΡΙΕΛ να κάνουν αόρατους τους κατακτημένος Παλαιστίνιους;
    Ευτυχώς ο Φίλης μας εξηγεί τη διαδικασία:
    ορισμένη γενοκτονία με μερική εθνοκάθαρση και ολίγη δολοφονία.

  36. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.protothema.gr/greece/article/551381/hania-agrotes-apekleisan-tin-eisodo-tou-ktiriou-tis-trapezas-ellados/

    Ύψωσαν πανό

    «Έξω οι Ρότσιλτ από την Ελλάδα»: Το πανό των αγροτών στα Χανιά στηνΤτΕ

    08/02/2016

    • Ο/Η Tiberian λέει:

      Τόσο χυδαίο θράσος!
      Ας μάθουν οι κούταβλοι:

      http://cohen.gr/new/articles/judaism/2858-2013-08-05-07-12-35
      Τι κάνει τους Εβραίους τόσο πολύ έξυπνους;

      Haaretz 2.8.2013
      Του Manuel Trajtenberg*

      Γιατί έγιναν οι Εβραίοι ένας λαός εμπόρων, τραπεζιτών, λογίων και ιατρών; Ένα καινούριο βιβλίο** δίνει μια υπερήφανη, πρωτότυπη απάντηση σ΄αυτό το μείζον ιστορικό ερώτημα.

      Η διανοητική επιτυχία των Εβραίων στη σύγχρονη εποχή και η υπεροχή τους σε τομείς όπως το εμπόριο, η ιατρική και τα οικονομικά από την εποχή του Μεσαίωνα αποτελεί ένα από τα πλέον αινιγματικά μυστήρια στην μακραίωνη εβραϊκή ιστορία.

      Οι Zvi Eckstein και Maristella Botticini υποστήριξαν στο νέο βιβλίο τους “The Chosen Few,” που πρόσφατα μεταφράστηκε στα Εβραϊκά από την Inga Michaeli ‏(στις εκδόσεις Tel Aviv University Press‏), μια επαναστατική θέση σχετικά με την ανάπτυξη του σχετικού πλεονεκτήματος των Εβραίων σε επαγγέλματα που απαιτούν παιδεία και εκπαίδευση: μετά την καταστροφή του Δεύτερου Ναού στην Ιερουσαλήμ το 70 Κ.Ε., η επιβίωση της εβραϊκής θρησκείας απαιτούσε από κάθε ένα Εβραίο να μάθει να διαβάζει και να γράφει καθώς και να αποκτήσει ικανότητες πρόσληψης γνώσεων ενώ οποιοσδήποτε αποτύγχανε σ’ αυτό το εγχείρημα αφομοιωνόταν. Έτσι, υπό την πίεση της ανάγκης οι Εβραίοι βρέθηκαν να διαθέτουν ικανότητες που αποδείχτηκαν κρίσιμες για την οικονομική τους ανάπτυξη.

      Από την εποχή της Βαβυλώνιας Αιχμαλωσίας, τον έκτο αι. Π.Κ.Ε. μέχρι την καταστροφή του Δεύτερου ναού, ο Ιουδαϊσμός βασιζόταν σε δύο πυλώνες: το τελετουργικό που λάμβανε χώρα στον Ναό και την ανάγνωση του γραπτού Νόμου. Μια μικρή ελίτ ιερέων διεύθυνε τον Ναού ενώ και η μελέτη του Νόμου ήταν προνόμιο πολύ λίγων. Η ρωμαϊκή κατάκτηση της Ιερουσαλήμ και η καταστροφή του Ναού μετέφερε αυτοστιγμεί “το κέντρο βάρους” από το ιερατείο της Ιερουσαλήμ στην αυξανόμενη κοινότητα ραββίνων και διανοουμένων, δηλ. από το beit hamikdash στο beit hamidrash (από τον Ναό στο θρησκευτικό σχολείο).

      Με την απουσία ενός πραγματικού, απτού κέντρου λατρείας, η επιβίωση του Ιουδαϊσμού άρχισε να εξαρτάται από την ικανότητά του να αναπτύξει μια εναλλακτική που θα τον προσάρμοζε στις νέες, σκληρές συνθήκες. Το νέο θεμέλιο της εβραϊκής επιβίωσης από εδώ και στο εξής έγινε η ανάγνωση και η μελέτη του Νόμου από κάθε Εβραίο. Για να εξασφαλιστεί η συνέχεια, κάθε άντρας είχε το καθήκον να εφοδιάσει τους γιους του, από νεαρή ακόμη ηλικία, με την ικανότητα της ανάγνωσης και της γραφής. Αυτό το γεγονός αποτελούσε μια πραγματική επανάσταση σε έναν κόσμο όπου η πλειονότητα των κατοίκων ήσαν αναλφάβητοι.

      Όλα αυτά είναι γνωστά σε όλους ωστόσο αυτό που είναι λιγότερο σαφές έχει να κάνει με τις απρόβλεπτες συνέπειες αυτής τις δραματικής εξέλιξης, τόσο για τον Ιουδαϊσμό όσο και για την αμοιβαία σχέση του με τους υποστηρικτές του και το περιβάλλον τους. Η ενστάλαξη των γραμμάτων και η διδασκαλία του Νόμου είχε ως αποτέλεσμα υψηλές δαπάνες (το βιβλίο περιέχει σχετικά και πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία και αξιολογεί) όμως την ίδια περίοδο κατά τους πρώτους αιώνες μετά την καταστροφή του Δεύτερου Ναού, οι περισσότεροι Εβραίοι ασχολούνταν ακόμη με τη γεωργία και ζούσαν στην ανέχεια και σε σκληρές συνθήκες. Πώς θα μπορούσε ένας απλός Εβραίος γεωργός σε κάποιο χωριό της Γαλιλαίας του 200 Κ.Ε. να αντέξει το κόστος της μόρφωσης των γιων του; Και ποιο όφελος θα αποκόμιζε από αυτό;

      Αυτό αποτέλεσε ένα κεντρικό υπαρξιακό δίλημμα που έκαιγε τους Εβραίους εκείνη την εποχή: να αντέξουν την οικονομική επιβάρυνση της μόρφωσης και έτσι να παραμείνουν στον Ιουδαϊσμό ή να επωφεληθούν από την άμεση εξοικονόμηση της δαπάνης τόσων χρημάτων και ως εκ τούτου να αποποιηθούν τον Ιουδαϊσμό. Απλή οικονομική συλλογιστική προβλέπει ότι μια τέτοια μοιραία απόφαση θα λαμβανόταν ανάλογα με τα ανάλογα προσωπικά πλεονεκτήματα και τις προσωπικές προτιμήσεις. Προφανώς, Εβραίοι με μικρή έλξη προς τη θρησκεία, ή με δυσκολία στην μάθηση, θα έμπαιναν στον πειρασμό να κάνουν λιγότερο δύσκολες επιλογές.

      Με άλλες λέξεις, η κοινή λογική λέει ότι κάποιο τμήμα του εβραϊκού λαού θα αφομοιωνόταν και έτσι ο πληθυσμός θα μειωνόταν σταδιακά. Και όντως, την εποχή του Ταλμούντ (από τον τρίτο μέχρι τον έκτο αιώνα Κ.Ε.) έκανα την εμφάνισή τους δύο διαφορετικά σχήματα: από τη μία μεριά ενίσχυσε τον αλφαβητισμό στις εβραϊκές κοινότητες των οποίων η οικονομία βασιζόταν κατά κύριο λόγο στη γεωργία. Και από την άλλη υπήρξε μια αργός αλλά προφανής θρησκευτικός προσηλυτισμός (κατά κύριο λόγο προς τον χριστιανισμό) και μια επακόλουθη συρρίκνωση του εβραϊκού πληθυσμού, από 5,5 εκατομμύρια περίπου το 65 Κ.Ε. σε μόλις 1,2 εκατομμύρια το 650 Κ.Ε. Οι επιδημίες και οι σφαγές συνετέλεσαν επίσης σ’ αυτή τη μείωση ωστόσο αυτοί οι παράγοντες ευθύνεται μόνο για τη μείωση στο μισό του πληθυσμού.

      Η συνάντηση με το Ισλάμ
      Στα μέσα του έβδομου αιώνα συντελέστηκε και η ιστορική συνάντηση των Εβραίων και του ανερχόμενου εκείνη την εποχή Ισλάμ. Αυτή η συνάντηση έμελλε να ενισχύσει την επανάσταση του αλφαβητισμού που είχε τις ρίζες του εδώ και αιώνες ανάμεσα στους Εβραίους και τη διοχέτευσή του προς απρόβλεπτες κατευθύνσεις.. Η τεράστια μουσουλμανική αυτοκρατορία που δημιουργήθηκε μετά τον θάνατο του Μωάμεθ εκτεινόταν από την Ιβηρική Χερσόνησο μέχρι τη Ινδία και την Κίνα. Εντός της είχαν κυριαρχήσει όχι μόνο η θρησκεία του Ισλάμ αλλά και μια κυρίαρχη γλώσσα, η αραβική καθώς και νέοι θεσμοί και νόμοι. Το μέγεθος της αυτοκρατορίας οδήγησε στην ανάπτυξη πολλών νέων βιομηχανιών, καθώς το εμπόριο επεκτάθηκε και ιδρύθηκαν νέες πόλεις.

      Το τρομακτικό κύμα παγκοσμιοποίησης και αστικοποίησης έδωσε το έναυσμα για την ολοένα αυξανόμενη ζήτηση επαγγελματιών με διανοητικές ικανότητες. Η επίδραση που είχαν αυτές οι αλλαγές πάνω στους Εβραίους υπήρξε δραματική: μεταξύ του 750 και του 900 Κ.Ε., σχεδόν όλοι οι Εβραίοι της Μεσοποταμίας και της Περσίας (περίπου το 75 τοις εκατό του παγκόσμιου εβραϊκού πληθυσμού της εποχής) εγκατέλειψαν τη γεωργία, μετακινήθηκαν στις μεγάλες πόλεις του Χαλιφάτου των Αββασιδών και άρχισαν να εξειδικεύονται σε επαγγέλματα που βασίζονταν στον αλφαβητισμό και την μόρφωση, επαγγέλματα πολύ επικερδέστερα από ό,τι η γεωργία. Αυτή η αλλαγή στην επαγγελματική δομή του εβραϊκού λαού επισυνέβη πριν επιβληθούν νομικοί περιορισμοί εις βάρος τους σε σχέση με την κατοχή γης.

      Στο βιβλίο τους, οι Eckstein και Botticini καταλήγουν σε μια πρωτότυπη και περήφανη απάντηση στο μείζον ιστορικό ερώτημα γιατί οι Εβραίοι έγιναν ένας λαός λιανεμπόρων, μεγαλεμπόρων, μπακάληδων, τραπεζιτών, λογίων και γιατρών. Όχι εξαιτίας της επιβολής νομικών περιορισμών ή λόγω ανάγκης, όπως συμπεραίνουν στο βιβλίο τους, αλλά μάλλον χάρη σε ένα ξεκάθαρο, σχετικό πλεονέκτημα που απέκτησαν μέσα στους αιώνες ως αποτέλεσμα ενός τραυματικού γεγονότος –της καταστροφής του Δεύτερου Ναού- που οδήγησε σε μια προσπάθεια κληροδότησης του αλφαβητισμού σε κάθε Εβραίο. Αυτή η διαδικασία προετοίμασε τους Εβραίους να αναλάβουν θέσεις κλειδί εντός της ανερχόμενης οικονομίας της μουσουλμανικής αυτοκρατορίας, από τη στιγμή που τα προσόντα τους ήσαν κατάλληλα για τις ανάγκες ενός παγκοσμιοποιημένου κόσμου με ταχύτατα αυξανόμενο πληθυσμό.

      Οι Εβραίοι, για να μιλήσουμε μεταφορικά, ξεκίνησαν να ανακαλύψουν την Αμερική της εποχής τους, μεταναστεύοντας σε περιοχές όπου οι ικανότητές τους ήσαν περιζήτητες, όπως στην Υεμένη, τη Συρία, την Αίγυπτο και τη Μαγκρέμπ και αργότερα στη Δυτική Ευρώπη. Το να ανήκουν σε μια συλλογικότητα με ισχυρή ταυτότητα τούς έδωσε τη δυνατότητα να υποστηρίξουν δια-περιφερειακούς δεσμούς ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και να ενισχύσουν γραπτές συμφωνίες εκ του μακρόθεν, γεγονός πολύ διευκολυντικό στο εμπόριο.

      Αυτό μπορεί να εξηγήσει την ιλιγγιώδη επιτυχία των Εβραίων σε επαγγέλματα σχετικά με τις αγορές, και το πιστωτικό εμπόριο. Τον 12ο και 13ο αι. ο δανεισμός χρημάτων αποτελούσε ένα τυπικό εβραϊκό επάγγελμα στην Αγγλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία και το κύριο επάγγελμα στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και σε άλλες Δυτικοευρωπαϊκές χώρες.

      Η ερμηνεία που προτείνεται εδώ αντιφάσκει προς την καθιερωμένη άποψη ότι οι Εβραίοι της Ευρώπης τον Μεσαίωνα εξειδικεύονταν στο δανεισμό χρημάτων επειδή εμποδιζόντουσαν από τη συμμετοχή στις επαγγελματικές συντεχνίες και εξαιτίας της απαγόρευσης σε χριστιανούς και μουσουλμάνους να δανείζουν με τόκο. Το βιβλίο «Οι Λίγοι Εκλεκτοί» υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι της Δυτικής Ευρώπης εξειδικεύτηκαν πρόθυμα σ΄αυτό το επάγγελμα και στα τραπεζικά επειδή διέθεταν τις ενδεικνύμενες ικανότητες και τις προϋποθέσεις: την ικανότητα γραφής και ανάγνωσης, την μαθηματική δεξιότητα και τα θεσμικά μέσα για να ενισχύσουν τα συμβόλαια, το κεφάλαιο που είχε συγκεντρωθεί αρχικά από την εργασία τους ως εμπόρων και τεχνιτών και τα χωρίς προηγούμενο δίκτυα που τους επέτρεπαν να επικοινωνούν μεταξύ τους σε ολόκληρη της έκταση της Διασποράς.

      Το τρίο ιστορικό γεγονός που είχε βαθιά επίδραση στον Ιουδαϊσμό ήταν οι μογγολική επιδρομή στη Μέση Ανατολή, κάτι στο οποίο δεν δίνεται μεγάλη έμφαση τουλάχιστον στα εβραϊκά ιστορικά εγχειρίδια. Οι Μογγόλοι εισέβαλαν στην Περσία και τη Μεσοποταμία το 1219. Η κατάκτηση έφτασε στο αποκορύφωμά της με την λεηλασία της Βαγδάτης το 1258. Έτσι κατέρρευσε η αστική και εμπορική οικονομία του Χαλιφάτου των Αββασιδών και η οικονομία της Μεσοποταμίας και της Περσίας υποχώρησε στο αγροτικό στάδιο που την χαρακτήριζε στο παρελθόν. Κατά συνέπεια, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού των Εβραίων της Περσίας, της Μεσοποταμίας ακόμη και της Αιγύπτου και της Συρίας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον Ιουδαϊσμό και να προσηλυτιστεί. Οι θρησκευτικοί κανόνες και ιδιαίτερα εκείνος ο κανόνας που ήθελε την μόρφωση των γιων, έγινα ακόμη μια φορά ένα αφόρητα ακριβό βάρος και έτσι ελάχιστοι Εβραίοι προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ.

      Ως αποτέλεσμα αυτού, ο παγκόσμιος εβραϊκός πληθυσμός συρρικνώθηκε σε σημαντικό βαθμό και έφτασε σε άνευ προηγουμένου χαμηλό προς τα τέλη του 15ου αιώνα. Με άλλα λόγια, η ιστορία αποδεικνύει ότι οι ίδιοι μηχανισμοί που παρουσιάστηκαν εδώ θα μπορούσαν να λειτουργήσουν επίσης και προς την αντίθετη κατεύθυνση, εν είδει ενός εξωτερικού σοκ, σ΄αυτή την περίπτωση της μογγολικής κατάκτησης.

      Οι Eckstein και Botticini αποδεικνύουν την ισχύ του συνδυασμού προοδευτικής οικονομικής σκέψης με την εις βάθος, αναλυτική ιστορική έρευνα. Πρόκειται για ένα ρηξικέλευθο, πρωτότυπο, διαφωτιστικό βιβλίο που ανοίγει ευρύτερους ορίζοντες, ένα βιβλίο που θα μπορούσε να αλλάξει την αντίληψή μας για τον εαυτό μας και τη θέση μας στο ιστορικό προσκήνιο. Ίσως μάλιστα μας βοηθήσει να μαντέψουμε τη μπορούμε να αναμένουμε από τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στον εβραϊκό κόσμο σήμερα.

      * Ο καθηγητής Manuel Trajtenberg είναι οικονομολόγος. Υπήρξε επικεφαλής της επιτροπής που συγκροτήθηκε μετά το κύμα κοινωνικής διαμαρτυρίας του 2011.

      **The Chosen Few: How Education Shaped Jewish History, 70-1492,” by Maristella Botticini and Zvi Eckstein, Princeton University Press, 344 pages, $34.95

      http://www.haaretz.com/weekend/.premium-1.539425

    • Ο/Η Tiberian λέει:

      http://anarxikostrapezitis.blogspot.gr/2012/03/blog-post_479.html
      Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012
      Τοκογλυφία τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος
      …..
      Ο τόκος κατά τον Μεσαίωνα θεωρούνταν από τη Χριστιανική Εκκλησία ως κάτι γενικά ανήθικο, ανεπίτρεπτο, αμαρτωλό.
      Ο εβραϊκός νόμος επίσης απαγόρευε τη χορήγηση δανείων με τόκο. Όμως με την πάροδο του χρόνου η απαγόρευση αυτή θεωρήθηκε ότι αφορούσε τους ομοεθνείς και ότι δεν απέκλειε τα δάνεια με τόκο προς χριστιανούς.

      Με το πέρασμα του χρόνου οι πεποιθήσεις αυτές ατόνησαν. Σήμερα ο έντοκος δανεισμός, ακόμα και η τοκογλυφία, αποτελούν πρακτικές περισσότερο ή λιγότερο συνήθεις στον χριστιανικό και τον ιουδαϊκό κόσμο.
      Αντίθετα, στα ισλαμικά κράτη η τοκοφορία αντίκειται στους νόμους και στη θρησκεία. Οι τράπεζες λειτουργούν με ειδικό καθεστώς. Από αυτόν τον κανόνα τείνει να ξεφύγει σήμερα η Τουρκία λόγω του πληθωρισμού. Τα επιτόκια των εμπορικών τραπεζών εκτινάσσονται στο 12%.
      Το λήμμα τοκογλύφος προέρχεται από τις λέξεις τόκος και γλύφος (=χαράσσω, σκαλίζω). Αναφέρεται περιγραφικά στη συνήθεια των τοκογλύφων να χαράσσουν με τη γλυφίδα πάνω στο ξύλινο τραπέζι τους τόκους με τους οποίους επιβάρυναν τους πελάτες τους.
      Α’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ
      Η πρώτη απαγόρευση, αλλά μόνο για κληρικούς
      Η απαγόρευση της τοκογλυφίας από την Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας αφορούσε μόνο τους κληρικούς. Τους επέτρεψε να δανείζουν με επιτόκιο όχι μεγαλύτερο του 1%. Επόμενες Οικουμενικές Σύνοδοι επέκτειναν την απαγόρευση και στους λαϊκούς.
      Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία με την 3η Σύνοδο του Λατερανού όρισε ότι οι μετερχόμενοι τοκογλυφικές πρακτικές δεν μπορούν να μετέχουν στα Μυστήρια, ούτε να έχουν χριστιανική ταφή. Το 1311 ο Πάπας Κλήμης Ε’ ανήγαγε την τοκογλυφία σε αίρεση. Ο Πάπας Σίξτος Ε’ καταδίκασε την πρακτική της χρέωσης τόκου ως «απεχθή για τον Θεό και τον άνθρωπο, καταδικασμένη από τους ιερούς κανόνες και αντίθετη προς τη χριστιανική φιλανθρωπία».
      Ο Θωμάς ο Ακινάτης θεωρούσε ότι οι τόκοι, πέραν του κεφαλαίου, παραβιάζουν την ισορροπία της ανταλλαγής και συνεπώς είναι άδικοι.
      ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ
      Οι Εβραίοι αναλαμβάνουν τα ηνία με την προτροπή των αρχόντων
      Στη Μεσαιωνική Ευρώπη οι χρηματοπιστωτικές συναλλαγές ήταν, ως επί το πλείστον, έργο των Εβραίων.
      Οι τοπικοί άρχοντες, η Εκκλησία και οι συντεχνίες εξοστράκισαν τους Ισραηλίτες από τα περισσότερα επαγγέλματα. Τους έσπρωξαν σε ασχολίες που θεωρούνταν κοινωνικά κατώτερες. Η πιο συνηθισμένη ήταν του σαράφη, που δεν είναι άλλος από τον αργυραμοιβό, τον ενεχυροδανειστή, τον δανειοδότη.
      Το 1168 ο Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα και ο Ερρίκος Β’ συνήψαν συμμαχία για να διοργανώσουν Σταυροφορία εναντίον του Σαλαντίν, που είχε κυριεύσει τα Ιεροσόλυμα. Απαίτησαν από τους Εβραίους της Αγγλίας να χρηματοδοτήσουν την εκστρατεία με ποσό, που ισοδυναμούσε με το 1/4 της αγγλικής οικονομίας. Τέτοιο πλούτο είχαν συσσωρεύσει.
      Πιστεύεται ότι ο Ααρών του Λίνκολν ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στη Βρετανία του 12ου αιώνα. Ο πλούτος του ενδεχομένως να ξεπερνούσε εκείνον του βασιλιά.
      Στη διάρκεια των Σταυροφοριών ξέσπασαν αντισημιτικά πογκρόμ. Το 1290 διώχτηκαν όλοι οι Εβραίοι από τη χώρα. Στους περισσότερους επιτράπηκε να πάρουν μαζί τους μόνον όσα πράγματα μπορούσαν να μεταφέρουν. Από τότε και μέχρι το 1655 δεν υπάρχει καταγραφή Ισραηλιτών στην Αγγλία.
      Το 1650 ένας ραβίνος, ηγέτης της ολλανδικής εβραϊκής κοινότητας, προσέγγισε τον Ολιβερ Κρόμγουελ με σκοπό την επανεγκατάσταση των ομοεθνών του στην Αγγλία. Η ηγεσία των Πουριτανών διχάστηκε. Τελικά μέχρι το 1690 περίπου 3.000 Εβραίοι κατοικούσαν πάλι στην Αγγλία.

  37. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://theshadesmag.wordpress.com/2016/05/02/evraioiromaroumania/

    Το ολοκαύτωμα των Ρομά και των Εβραίων της Ρουμανίας (1941). Ο ρόλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
    Posted on May 2, 2016 by shadesmag

    του Λ.

    Μέχρι το 2005 το ολοκαύτωμα σε βάρος των Ρομά και των Εβραίων που συνέβη στη Ρουμανία ήταν επισήμως άγνωστο για τη χώρα αυτή. Τη χρονιά αυτή μπήκε στα σχολικά βιβλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όχι όμως και στα πανεπιστήμια ως χωριστό μάθημα που θα προσέφερε βαθιά γνώση του θέματος. Η Ρουμανία δεν μπορεί να απαλλαγεί γενναία και έντιμα, και να εξιλεωθεί αυτοκριτικά, από τα βδελυρά ιστορικά φαντάσματά της. Το 2004, ο πρόεδρος Ιλιέσκου παραδέχτηκε την συμμετοχή της πατρίδας του στο Ολοκαύτωμα, τερματίζοντας την μέχρι τότε άρνηση παραδοχής του. Toν Ιούλιο του 2015 ο Ρουμάνος Πρόεδρος Κλάους Γιοχάνις (προερχόμενος από τη γερμανική μειονότητα) υπέγραψε τον Νόμο που προβλέπει ποινή φυλάκισης τριών ετών για την άρνηση του Ολοκαυτώματος που συνέβη στη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ απαγορεύει την εγκωμιαστική προβολή του φασιστικού εθνικιστικού Κινήματος των ‘Λεγεωνάριων του Αρχάγγελου Μιχαήλ’ (από το 1938 ‘Σιδηρά Φρουρά’), που συμμετείχε στην κυβέρνηση της Ρουμανίας το 1940 και που είναι το κυρίως υπεύθυνο μαζί με την πάντα πρόθυμη σε αυτά Εκκλησία για την έξαρση του αντισημιτισμού, του ρατσισμού και του φασισμού στη χώρα αυτή τα κρίσιμα χρόνια που προηγήθηκαν του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και μετά.

    Περίπου 280.000 Εβραίοι και Ρομά εκτελέστηκαν στη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας από το φασιστικό καθεστώς του Ιον Αντονέσκου. Υπολογίζεται ότι 420.000 από τα 750.000 μέλη της εβραϊκής κοινότητας της Ρουμανίας χάθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου ενώ περίπου 100.000 Εβραίοι απελάθηκαν στο Άουσβιτς από την Τρανσυλβανία, που τότε ήταν τμήμα της Ουγγαρίας, συμμάχου της ναζιστικής Γερμανίας. Ο Αντονέσκου, μετέφερε και τους Ρομά στην παγωμένη Υπερδνειστερία. Εκεί, τουλάχιστον 11.000 Ρομά πέθαναν από τον τύφο και την πείνα. Οι αριθμοί αυτοί είναι οι επιεικέστεροι, πολλοί τους υπολογίζουν μεγαλύτερους.

    Η Ρουμανία έχει βαθιές ρίζες στην παθολογία του αντισημιτισμού………………..

    https://theshadesmag.wordpress.com/2016/05/02/evraioiromaroumania/

  38. Ο/Η eklag λέει:

    Προσφάτως η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τα ερείπια προϋπάρχουσας εννοείται ελληνικής πόλης στο Ισραήλ.
    Από τότε οι αγαπητοί μας έχουν στο μάτι οπότε ενεργούμε τα δέοντα με το κάψιμο του Ιούδα κι εμείς!

  39. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://theshadesmag.wordpress.com/2016/08/15/mariaelisavetskobtsoba/

    Για την Μαρία Ελισάβετ Σκόμπτσοβα
    μια Ρωσίδα αντιναζίστρια, ακτιβίστρια, ποιήτρια, καλόγρια, που έπεσε στη μάχη κατά του Αντισημιτισμού.
    Posted on August 15, 2016 by shadesmag

    Γράφει ο Λ.

    Το Νοέμβρη του 2013 τα αρμόδια συμβούλια του Δήμου των Παρισίων αποφάσισαν ομόφωνα να τιμήσουν τη Ρωσίδα Μαρία Σκόμπτσοβα δίνοντας το όνομά της σε ένα δρόμο της πόλης σε μια πάροδο της Rue de Lourmel. Η γυναίκα αυτή υπήρξε μια σπάνια, ολότελα ιδιαίτερη και αξιοθαύμαστη προσωπικότητα, η οποία δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους. Το περίεργο είναι πως διέθετε την ιδιότητα της Ορθόδοξης μοναχής, η οποία όμως δεν είχε την παραμικρή σχέση με την κλασσική εικόνα που θα περίμενε κάποιος από αυτήν.
    ……………………………………….

  40. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    http://www.kathimerini.gr/876913/article/epikairothta/ellada/sklhrh-apanthsh-ston-pelegrinh-apo-presveia-toy-israhl-gia-to-olokaytwma

    Σκληρή απάντηση στον Πελεγρίνη από πρεσβεία του Ισραήλ για το Ολοκαύτωμα
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

    Σκληρή ανακοίνωση προς τον υφυπουργό Παιδείας, Θεοδόση Πελεγρίνη, με αφορμή χθεσινή του παρέμβαση στη Βουλή, εξέδωσε η πρεσβεία του Ισραήλ. Ο κ. Πελεγρίνης ανέφερε χθες στην παρέμβασή του ότι κατόπιν επικοινωνίας που είχε με την πρέσβειρα του Ισραήλ στην Ελλάδα δεν υφίσταται θέμα σχετικά με τις δηλώσεις του περί Ολοκαυτώματος πριν από μερικές ημέρες. Ωστόσο, όπως προκύπτει από την σημερινή ανακοίνωση, οι «αντισημιτικές δηλώσεις» φαίνεται πως έχουν ενοχλήσει την ισραηλινή κυβέρνηση.

    Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε αυτήν: «Απαντώντας σε δηλώσεις που έκανε χτες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ο Έλληνας Υφυπουργός Παιδείας, κ. Θεοδόσης Πελεγρίνης, η Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα, επιθυμεί να διευκρινίσει τα εξής: Η Πρέσβυς του Ισραήλ στην Ελλάδα, κυρία Ιρίτ Μπέν – Άμπα, συνομίλησε τηλεφωνικώς με τον κ. Υφυπουργό την Δεύτερα 19 Σεπτεμβρίου αναφορικά με ομιλία που είχε κάνει ο κ. Πελεγρίνης στη βουλή μερικές ημέρες νωρίτερα για το θέμα της ιστορικής μνήμης. Η Πρέσβυς ρώτησε για κάποιες δηλώσεις που είχε κάνει ο Υφυπουργός οι οποίες ήταν αντισημιτικές. Ο κ. Πελεγρίνης δήλωσε ότι εννοούσε το αντίθετο. Η Πρέσβυς πρότεινε να εκδώσει ο Υφυπουργός μια διευκρινιστική δήλωση η οποία αργότερα εμφανίστηκε στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλλαδος (ΚΙΣ) απέστειλε επίσης μία σκληρή επιστολή στον Υφυπουργό στην οποία απάντησε με διευκρινιστική δήλωση.

    Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Πελεγρίνης είχε αναφέρει τη φράση πως «οι Εβραίοι «οικειοποιήθηκαν» το Ολοκαύτωμα. Η αντίδραση ήταν έντονη και από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όπου με επιστολή είχε «εγκαλέσει στην τάξη» τον υφυπουργό.

  41. Παράθεμα: Αθλιότητες του νεοελληνικού Αντισημιτισμού | Ασμοδαιος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s