Λειτουργία Κυριακής: Στη χώρα των χρυσόβουλων

Οι Τούρκοι τότε διεκδικούσαν και έπαιρναν τις περιουσίες των Ελλήνων, αλλά ΠΟΤΕ της Εκκλησίας στην οποία έδειχναν απόλυτο σεβασμό.

photo: Angelos Christofilopoulos@fosphotos.com -protagon.gr

του Θωμά Τσάτση –protagon.gr

Σ’ ένα από τα σχολεία που επισκέφτηκε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος -για τον αγιασμό, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς- εξέφρασε ένα παράπονο. Όπως είπε, το 15ο Δημοτικό Σχολείο, το γνωστό Μαράσλειο, έχει ανεγερθεί σε χώρο που έχει παραχωρήσει η Εκκλησία, αλλά «δυστυχώς, όμως, δεν βλέπω πουθενά μια πινακίδα που να δείχνει αυτή τη προσφορά».

Εκ πρώτης ο αρχιεπίσκοπος έχει απόλυτο δίκιο. Και ο προκάτοχός του, είχε το ίδιο παράπονο. Και αναφερόταν συχνά στο γεγονός ότι σε εκτάσεις της Εκκλησίας, έχουν κτιστεί πανεπιστήμια και νοσοκομεία. Εκείνο που όμως ο μακαριότατος δεν λέει είναι το πώς βρέθηκαν στην ιδιοκτησία της Εκκλησίας οι εκτάσεις αυτές και σε ποιες περιόδους. Οι περιουσίες των μονών κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας προέρχονταν κυρίως από δωρεές και αυτό γινόταν για να μην πάρουν την περιουσία οι κατακτητές. Οι Τούρκοι τότε διεκδικούσαν και έπαιρναν τις περιουσίες των Ελλήνων, αλλά όχι της Εκκλησίας στην οποία έδειχναν απόλυτο σεβασμό.

Η Εκκλησία με τον τρόπο αυτό μετατράπηκε σε θεματοφύλακα της περιουσίας των Ελλήνων που στην πορεία των χρόνων κράτησε στην κατοχή της και δεν επέστρεψε στους απογόνους εκείνων που της τη δώρισαν. Με νομικούς όρους η περιουσία τής ανήκει, ηθικά όμως λίμνες, κτήματα και πλατείες, ανήκουν στο σύνολο των πολιτών. Γιατί όπως είναι γνωστό, μοναστήρια, μητροπόλεις και τα πατριαρχεία έχουν τίτλους ιδιοκτησίας και για κτήματα και για λίμνες και για πλατείες. Και αυτό δεν έσπευσαν να το εξηγήσουν ποτέ.

Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει ένας παράγοντας που δεν θέτουν οι εκπρόσωποι της διοικούσας Εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά αντιλαμβάνονται μέχρι τώρα, οι εκπρόσωποι της Πολιτείας. Η αξία των τίτλών που ονομάζονται «χρυσόβουλα».

Μοναστήρια, μητροπόλεις αλλά κυρίως τα πατριαρχεία για να αποδείξουν ότι τους ανήκουν κυρίως εκτάσεις, επιδεικνύουν χρυσόβουλα. Και ένα από τα βασικά επιχειρήματά τους είναι ότι τα χρυσόβουλα δεν αμφισβήτησαν και σεβάστηκαν «όλοι οι κατακτητές μηδέ των Οθωμανών εξαιρουμένων» οι οποίοι μάλιστα έκαναν και δωρεές στις μονές.

Για τον λόγο αυτό η αμφισβήτηση από το ελληνικό δημόσιο των χρυσόβουλων σε κάποιες περιπτώσεις έχει ιδιαίτερη σημασία. Ανεξάρτητα από τι αποφασίζουν τα δικαστήρια υπάρχει ένα ζήτημα όμως το οποίο η Εκκλησία εκμεταλλεύεται και χρησιμοποιεί ως επιχείρημα για να συνεχίσουν να ισχύουν ως τίτλοι τα χρυσόβουλα. Πρόκειται για το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας των λεγόμενων πρεσβυγενών πατριαρχείων (Οικουμενικό, Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων και Αντιοχείας) και Εκκλησιών όπως της Κύπρου και της Αλβανίας διατηρείται στην ιδιοκτησία τους αιώνες τώρα μέσω των χρυσόβουλων. Που αν αμφισβητεί το ελληνικό δημόσιο γιατί να μη τα αμφισβητεί και το δημόσιο στην Τουρκία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη και τη Συρία.

Επί της ουσίας ο εκβιασμός που θέτουν εκπρόσωποι της Εκκλησίας στην Ελλάδα, συμπυκνώνεται στο ερώτημα: «καλά, εμάς δεν μας σκέφτεστε, τα Πατριαρχεία μας, τα σκέφτεστε;» Όσο για το Μαράσλειο, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε πώς κατέληξε στην ιδιοκτησία της Εκκλησίας και ποιος ήταν ο προηγούμενος ιδιοκτήτης.

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Διεκδικήσεις, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Λειτουργία Κυριακής, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

9 απαντήσεις στο Λειτουργία Κυριακής: Στη χώρα των χρυσόβουλων

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Κύριε Ροϊδη,
    είναι κακόβουλοι όσοι επιτίθενται στα ληστρικά Χρυσόβουλα με τα οποία οι ορθόδοξοι Ρωμαίοι άγιοι τύραννοι και μαχαιροβγάλτες αυτοκράτορες,
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=444281
    μπούκωναν το παπαδαριό για να στηρίζει την εξουσία τους.
    Έρχεται μια νέα φωτεινή ημέρα όπου η αφορολόγητη Εκκλησία θα συνεχίσει να συνδράμει το σοσιαλιστικό Κράτος στα συσσίτιά του, με τα λεφτά του.
    Νέες δόξες περιμένουν την «Αλληλεγγύη-Αποστολή» των Φουρλεμάδη-Ιερώνυμου:

    Τσίπρας στη ΔΕΘ, χθες:
    «Επιδότηση διατροφής με κουπόνια σε 400.000 οικογένειες σε συνεργασία με τοπική αυτοδιοίκηση, εκκλησία και άλλους φορείς….».

    • Ο/Η Ἀριστοκλῆς λέει:

      Εἶναι γεγονός, ὅτι γιὰ νὰ σώσῃ τὴν ψυχή του ὁ Ῥωμῃός, δίνει δωρεὰν εἴδη πρώτης ἀνάγκης καὶ ἐργάζεται ἀμισθί. Γιὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν κοινωνία του δὲν τὸ κάνει. Βεβαίως ἡ Ἐκκλησία ἀπέκτησε καὶ τὸ μονοπώλιο τῆς λεγομένης φιλανθρωπίας καὶ φροντίζουν νὰ τονίζουν τὰ παρατράγουδα ἀπὸ ὀργανισμούς, ὅπως ἡ UNICEF, ἀλλὰ νὰ ξεχνοῦν τὰ δικά τους.

  2. Ο/Η Left λέει:

    28-11-1925: Γληνός και Δελμούζος παύονται από την Μαράσλειο

    Σαν σήμερα, στις 28 Νοεμβρίου του 1925, οι παιδαγωγοί Δημήτριος Γληνός και Αλέξανδρος Δελμούζος παύονται από την Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία, καθώς η διδασκαλία τους κρίνεται «εθνικά επιβλαβής» (Μαρασλειακά).

    Του Κ.Μπογδανίδη

    Πριν 80 χρόνια η ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα συγκλονίστηκε από μία ακόμη σύγκρουση που είχε αφορμή το γλωσσικό-παιδαγωγικό ζήτημα. Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις και οι διαμάχες που ξεκίνησαν στις αρχές του εικοστού αιώνα κορυφώθηκαν με τα «Μαρασλειακά», την υπόθεση που διαδραματίστηκε με πρωταγωνίστρια καθηγήτρια του Μαράσλειου Διδασκαλείου και της Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Δύο φωτισμένοι δάσκαλοι, ο Αλέξανδρος Δελμούζος και ο Δημήτρης Γληνός έχασαν τη θέση τους επειδή υποστήριξαν το αυτονόητο! Οι τρεις κεντρικές φυσιογνωμίες του Εκπαιδευτικού Ομίλου (που ιδρύθηκε το 1910), ο Δ. Γληνός, ο Μ. Τριανταφυλλίδης και ο Αλ. Δελμούζος, συνεργάστηκαν με τον Βενιζέλο μέσα στη δεκαετία του 1910 για την εφαρμογή της φιλελεύθερης αστικής μεταρρύθμισης στην εκπαίδευση. Οι πρώτες απόπειρες ήταν αποτυχημένες. Το πείραμα του Αλ. Δελμούζου στο Σχολείο του Βόλου (1908-1911) κατέληξε στη Δίκη του Ναυπλίου (1914), όπου οι κατηγορίες για αθεΐα, έλλειψη πατριωτισμού και ανηθικότητα ενορχήστρωναν την αντίδραση των παραδοσιακών δυνάμεων. Οι πρώτες συγκρούσεις ξεκίνησαν το 1911όταν το Σύνταγμα που ψηφίστηκε από την Αναθεωρητική Βουλή περιέλαβε το περίφημο άρθρο 107 για τη γλώσσα: «Επίσημος γλώσσα του Κράτους είναι εκείνη, εις την οποίαν συντάσσονται το πολίτευμα και της ελληνικής νομοθεσίας τα κείμενα, πάσα προς παραφθοράν ταύτης επέμβασις απαγορεύεται». Η συνταγματική καθιέρωση της καθαρεύουσας ως επίσημης γλώσσας του κράτους, που εκτιμήθηκε ως πράξη «συμβιβασμού» του Βενιζέλου για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας σημάδεψε τον περασμένο αιώνα. Η αντιπαράθεση αυτή ξεπερνούσε κατά πολύ τη γλωσσική επιλογή και συνδεόταν με γενικότερες ιδεολογικές, πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις. O Αλέξανδρος Δελμούζος, ο Δημήτρης Γληνός και ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης, σύνδεσαν το όνομά τους με τη γλωσσική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Οι γενικότερες όμως εξελίξεις στον ελληνικό χώρο κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου λειτούργησαν καταλυτικά στο πεδίο αυτό. Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης αποχώρησε σιωπηρά το 1921. Τα “Μαρασλειακά”, η δυσάρεστη δηλαδή έκβαση και η τελική ακύρωση των προσπαθειών για την εποικοδομητική λειτουργία του Μαράσλειου Διδασκαλείου (1923) και της Παιδαγωγικής Ακαδημίας (1924), με διευθυντή τον Αλέξανδρο Δελμούζο και το Δημήτρη Γληνό αντίστοιχα, ενέτεινε το αρνητικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί από τις αποτυχημένες απόπειρες στην εκπαίδευση. Στο Μαράσλειο Όλα ξεκίνησαν όταν η Ρόζα Ιμβριώτη ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Βερολίνο και στο Παρίσι στα μέσα της δεκαετίας του 1920, επέστρεψε στην Ελλάδα προς αναζήτηση εργασίας. Ο Αλέξανδρος Δελμούζος της πρόσφερε τη δυνατότητα να διδάξει Ιστορία στο Μαράσλειο. Η διδασκαλία της νεαρής τότε ιστορικού προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και αποτέλεσε τη βασική αιτία της έκρηξης μιας ακόμη μεσοπολεμικής εκπαιδευτικής κρίσης που έγινε γνωστή με το όνομα του σχολείου στο οποίο δίδασκε η Ιμβριώτη: τα «Μαρασλειακά». Σύμφωνα με τους ανεγκέφαλους της εποχής, σαν τον Σπυρίδωνα Καλλιάφα, η Ιμβριώτη δίδασκε την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με έναν «περίεργο» τρόπο. Αντί να υπογραμμίζει την εποποιία του έθνους και να αναδεικνύει την αρραγή ενότητα της εθνικής κοινότητας, η Ιμβριώτη συζητούσε την Επανάσταση του 1821 στο πλαίσιο της ανάπτυξης των εθνικών ιδεολογιών κατά τον 19ο αιώνα ενώ παράλληλα εστίαζε στην κοινωνική δυναμική της επαναστατικής διαδικασίας και εντόπιζε τις απαρχές της συγκρότησης της εθνικής ιδεολογίας στην άνοδο ελληνόφωνων αστικών στρωμάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Και μπορεί αυτά τα ζητήματα σήμερα να έχουν αποφορτιστεί από τη συγκινησιακή τους ένταση αλλά τότε τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Τα «Μαρασλειακά» συγκλόνισαν την εκπαιδευτική και κοινωνική ζωή, εισαγγελείς και αρεοπαγίτες παρενέβησαν στην υπόθεση της διδασκαλίας της Ιστορίας στο εν λόγω σχολείο, οι φημολογίες περί «αντεθνικής διδασκαλίας» συνδέθηκαν με τον «κομμουνιστικό δάκτυλο». Επιπλέον, η Ρόζα Ιμβριώτη θεωρήθηκε ακατάλληλη για την ενίσχυση της «πατρίδος, διά της ορθής διδασκαλίας της Ιστορίας και του δι’ αυτής φρονηματισμού των νέων». Η ακαταλληλότητά της δεν αποδόθηκε στην επιστημονική προσέγγιση ή στην πολιτική ιδεολογία της. Η καθηγήτρια ήταν απλώς γυναίκα. Το σχετικό σημείο της έκθεσης για τα γεγονότα στο Μαράσλειο είναι χαρακτηριστικό: «Εάν καθηγήτριαι είναι ικαναί να διδάσκουν Ιστορίαν και δη εις Διδασκαλεία, δεν έχομεν ανάγκην άλλων μακρών αποδείξεων. Μας αρκεί το γεγονός ότι εν Ιταλία απηγορεύθη κατά το τέλος του 1926 να διδάσκουν γυναίκες εις πάντα τα δημόσια σχολεία μέσης εκπαιδεύσεως Φιλοσοφίαν, Ιστορίαν και Λογοτεχνίαν… Μόνον το ανδρικόν πνεύμα είναι ικανόν να δονήση και να συγκινήση την ψυχήν των μαθητών και να κάμη αυτούς να αισθανθούν και να κατανοήσουν τους μεγάλους του κόσμου σοφούς, τα σπουδαία σύγχρονα θρησκευτικά, πολιτικά, κοινωνικά γεγονότα ή ρεύματα, ώστε ν’ αποβώσιν οι αγαθοί κυβερνήται της αύριον, οι οποίοι θα δημιουργήσουν τα εθνικά μεγαλουργήματα. Ο κ. Δελμούζος αντιθέτως εκάλεσε γυναίκα διά να διδάξη την Ιστορίαν εις το Μαράσλειον». Το σύνθημα Να πώς περιγράφει ο Κ. Βάρναλης την εποχή: «Το σύνθημα της επίθεσης ενάντια στην Ακαδημία και στο Μαράσλειο το έδωσε η «Εστία». Την επίθεσή της η «Εστία» την άρχισε μ ένα κύριο άρθρο. Κοινωνικό σκάνδαλο! Μέσα σε δυο ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (Παιδαγωγική Ακαδημία και Μαράσλειο) γίνεται αντεθνική εργασία! Εκεί «υπονομεύονται» τα τιμιότατα της φυλής! Εκεί ονομάζονται σάπια τα ιδανικά της πατρίδας, κουρελόπανο η σημαία μας! Εκεί βρίζεται η… Παναγία! Όλες οι άλλες εφημερίδες τρέξανε να κρατήσουνε το «ίσο» στην «Εστία». Ήτανε μια πρώτης γραμμής ευκαιρία για δημοκοπία και μεγάλωμα της κυκλοφορίας… Όμως το κράτος «συγκινήθηκε!». Και διάταξε διοικητικές και δικαστικές ανακρίσεις. Και τότες όσοι εξεταστήκανε για μάρτυρες σταθήκανε στο ύψος του νεοελληνικού πολιτισμού και των «υγιών αρχών του». ΄Ολοι τούτοι φυσικά οι μάρτυρες ή είχανε προσωπικά με το Γληνό και το Δελμούζο ή ήτανε βαλτοί ή ήτανε θύματα της υποβολής των εφημερίδων. Μα η Δικαιοσύνη; Κοτζάμ αρεοπαγίτες και υφυπουργοί δεχότανε ν ακούνε και να καταγράφουνε μαρτυρίες σαν αυτήν, που κατάθεσε ένας… μπάρμπας! Αυτός ο μπάρμπας περπατούσε, λέει, στο δρόμο μαζί με την ανεψιά του, μαθήτρια του Μαρασλείου. Ξαφνικά, λέει, το κορίτσι στάθηκε, σήκωσε τα φουστάνια του, κάθησε σε μια γωνιά του πεζοδρομίου κι έκανε με τη φυσικότερη αφέλεια τα… τσίσια του. Ο μπάρμπας, λέει το παραμύθι, έγινε έξω φρενών! Και ρωτάει κατακόκκινος από θυμό την ανεψούλα του: – Μαρία (ας πούμε!), δε μου λες, πού έμαθες να φέρνεσαι έτσι ξετσίπωτα; – Στο Μαράσλειο! ΄Ετσι μας διδάξανε οι καθηγητές μας. Να είμαστε «υπεράνω των προλήψεων» κ.λπ. Με τέτοια παραμύθια συνεννοούντανε μια χαρά ο Τύπος, το Κράτος, η θεά Θέμις κι η χειρότερη μερίδα του λαού… Καλά τα πρόσωπα! Κι άλλα να ήτανε, δε χάθηκε ο κόσμος! Μα το όνειρο της Μεταρρύθμισης; Ο σκοπός του «εκδημοκρατισμού» της παιδείας και της διοίκησης και της δικαιοσύνης και της Βουλής; Μα ίσα-ίσα αυτό ήτανε το μεγαλύτερο όφελος του νεοελληνικού πολιτισμού και η μεγαλύτερη απόδειξη της… ζωτικότητας της φυλής! Γλύτωσε το έθνος από το να έχει γλώσσα! ΄Εχει κείνην, που δεν την καταλαβαίνει. Και τώρα δεν πρέπει να έχει ούτε κι αυτήνε. Ο φασισμός θα τηνε κόψει για να μη… μιλεί και φλυαρεί ο καθένας ό,τι του κατεβαίνει!»
    Πηγή: Κίνηση απελάστε τον ρατσισμό – See more at: http://left.gr/news/28-11-1925-glinos-kai-delmoyzos-payontai-apo-tin-marasleio#sthash.l9ww1GkK.dpuf

    http://www.kar.org.gr/2012/11/28/%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1-28111925-%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%bf%ce%af-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82/

  3. Ο/Η Left λέει:

    και αυτό του Θωμά Τάτση

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ellada&id=36015
    Κλήρος και ομοφυλοφιλία

    Ο μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, όπως είναι γνωστό, έστειλε μια επιστολή στον πρωθυπουργό για να δηλώσει την αντίθεσή στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

    «Θα μας απαγορεύει, δηλαδή, ο αντιρατσιστικός νόμος να πούμε ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι αισχροί, ότι είναι «κύνες»,

    (…..)
    Έτσι για παράδειγμα στην περίπτωση ενός υπαρκτού ιεράρχη που παραιτήθηκε από τον θρόνο του, επικαλούμενος λόγους υγείας, όταν τα παραδικαστικό σε συνδυασμό με το παραεκκλησιαστικό έβραζαν το 2005, οι καταγγελίες για τον βίο της «ακολασίας» ήταν πολλές. Γνωστότερη όλων ήταν μια καταγγελία, ενός ψάλτη, που έγινε για πρώτη φορά το 1992 στον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Σε μια επιστολή ο ψάλτης περιέγραφε τη δική του εκδοχή για μια σειρά από γεγονότα. Η επιστολή που είχε φτάσει στη διοικούσα Εκκλησία, διακινούνταν χέρι με χέρι στους κύκλους της Ιεραρχίας προκαλώντας διάφορες αντιδράσεις, με συχνότερη τα γέλια.

    Σ’ ένα μέρος της επιστολής του ο ιεροψάλτης έγραφε ότι στην προσπάθεια που έκανε μητροπολίτης να του την…πέσει, τον θώπευσε και τον κυνηγούσε μέσα στην Εκκλησία γύρω από την αγία τράπεζα λέγοντάς του: «Αν δεν με γαμήσεις εσύ, θα σε γαμήσω εγώ με τον τελειότερο τρόπο αγάπης»!

    Πολλοί γνώριζαν, κάποιοι χασκογελούσαν και κανένας δεν έθετε το ζήτημα επί της ουσίας. Προφανώς γιατί η ομοφυλοφιλία (και) εντός της Εκκλησίας δεν είναι κάτι απαγορευμένο, υπό όρους βεβαίως.

    Η καταγγελία μπήκε στο συρτάρι για ένα διάστημα, ο ψάλτης φέρεται να «συνθηκολόγησε» και το 2005 την επανέφερε μέσω ενός δικηγόρου που στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές εξελέγη βουλευτής με τους ΑΝ.ΕΛ., διεκδικώντας 3.000.000 €.

    Όταν κάποιος πάλι στην Ιεραρχία μίλησε για το «κουσούρι», κανένας δεν αντέδρασε και λίγοι θυμήθηκαν μια σειρά από περιστατικά, όπως π.χ. τον καυγά μεταξύ δύο ιεραρχών λίγο μετά την κηδεία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρου στο Κάιρο, το 2004 -όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος υπήρξε αυτήκοος μάρτυρας- που κατά τη διάρκεια του φραστικού διαπληκτισμού των δύο ιερέων ο ένας, απευθυνόμενος στον άλλο, είπε: «φύγε από ‘δω, μωρή»!

    Υπήρξαν και περιπτώσεις όπου προκλήθηκε πανικός, όπως έγινε όταν ένας αρχιμανδρίτης δήλωσε σε ανώτατο κληρικό την απόφασή του να παραιτηθεί σε μια συγκυρία που τα φώτα της δημοσιότητας είχαν στραφεί στην Ιεραρχία.

    Τα περιστατικά είναι πολλά, αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
    (….)

    Είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που η Εκκλησία αγνοεί για τους δικούς της λόγους και επηρεάζοντας και ένα μέρος της «κυβέρνησης των πιστών» προσπαθεί να ανατρέψει την ψήφιση νόμων που αφορούν την ποιότητα της δημοκρατίας και του πολιτεύματος. Αλλά με αυτά ποιος έχει τα κότσια να ασχοληθεί εντός της Ιεραρχίας;

  4. Ο/Η V. Babota λέει:

    Τα μοναστήρια ήταν οι επιδεξιώτεροι τόποι παραγωγής πλαστών χρυσόβουλων. Μπορούσαν να αντιγράψουν ή να ισχυριστούν οτιδήποτε μέσα στο σκοτάδι του Μεσαίωνα. Λάβετε, φίλοι μου, υπόψη κι αυτή την παράμετρο.

    • Ο/Η Μίμης ο σιδεράς λέει:

      πολύ σωστά
      http://filiati.blogspot.com/2008/09/blog-post_21.html

      Χρυσόβουλα μεν, χαλκευμένα δε
      Γράφει σήμερα ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΠΙΚΑΤΖΙΚ στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία…

      «Κι όμως, η ιστορία έχει καταγράψει και πλαστά ή παραποιημένα χρυσόβουλα αυτοκρατόρων στην προσπάθεια της εκκλησίας αλλά και ποικίλων καταπατητών να διεκδικήσουν περιουσίες που δεν τους ανήκαν. Παραθέτουμε τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις που έχουν καταγράψει μελετητές:

      1 Η πρώτη μάς γυρίζει πίσω στην εποχή του Αλέξιου Α’, το 1088. Τότε, ο αυτοκράτορας, με χρυσόβουλό του, απαγόρευσε στη Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου να κατέχει άλλες περιοχές εκτός από την Πάτμο, τους Λειψούς και ορισμένες εκτάσεις στη Λέρο. Επειτα από έναν χρόνο, όμως, οι μοναχοί άρχισαν να αποκτούν περιουσία και μετόχια σε Κρήτη, Κω, Λήμνο, Μικρά Ασία και αλλού. Για να καλυφθεί αυτή η ατασθαλία πλαστογραφήθηκε χρυσόβουλο στο όνομα του Αλέξιου Α’ με χρονολογία 1086 (δηλαδή δύο χρόνια πριν από την πραγματική εντολή). Το κόλπο δεν έπιασε.

      2 Η δεύτερη υπόθεση αφορά περισσότερο την παραχώρηση προνομίων και λιγότερο την απόκτηση εκτάσεων και εκτυλίσσεται το 1570. Τότε δηλαδή που ο Μακάριος Μελισσηνός, μητροπολίτης Μονεμβασίας, φέρεται να έχει πλαστογραφήσει Χρυσόβουλο Λόγο του Ανδρόνικου Β’. Οι ιστορικοί (Binon, 1938) υποστηρίζουν ότι ο μητροπολίτης (ή συνεργάτες του) παραποίησε το επίσημο έγγραφο προκειμένου να διεκδικήσει περισσότερα προνόμια από τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως (ιεραρχικά και περιουσιακά). Το πλαστό χρυσόβουλο παρέμεινε στη μητρόπολη Μονεμβασίας μέχρι τον 19ο αιώνα. Επειτα, τα ίχνη του χάθηκαν! Αντιθέτως, το γνήσιο είχε μεταφερθεί στα Κύθηρα από το πρώτο μισό του 18ου αιώνα, ενώ το 1903 δωρήθηκε στη Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία, για να ενσωματωθεί αργότερα στη συλλογή του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου όπου βρίσκεται σήμερα. Αγνωστο παραμένει εάν οι στόχοι του μητροπολίτη επιτεύχθηκαν.

      3 Η τρίτη περίπτωση αφορά την περιουσία του δεσπότη του Μυστρά Δημητρίου Παλαιολόγου. Σύμφωνα με τον αργυρόβουλο ορισμό, ο δεσπότης παραχώρησε στον ανιψιό του Ιωάννη Ξανθόπουλο και τα αδέρφια του προνόμια ως ένδειξη καλοσύνης για τη σημαντική οικονομική στήριξη που του είχαν προσφέρει σε δύσκολες στιγμές. Το όνομα του Ξανθόπουλου, όμως, προστέθηκε αργότερα, αφού ξύστηκε το αυθεντικό όνομα του ανιψιού του Παλαιολόγου. Η παραχάραξη χρονολογείται τον 19ο αιώνα ή αρχές του 20ού και έγινε για να αποκομίσει η οικογένεια Ξανθοπούλου τίτλο ευγενείας ή ιδιοκτησίας. Οι πραγματικοί, όμως, αποδέκτες του εγγράφου αναφέρονται στο τέλος του κειμένου: «οι γιοι της Φραγγοπουλίνας, οι Φραγγόπουλοι είναι αυτοί για τους οποίους απολύθηκε το αργυρόβουλο». Μάλλον δεν είχε γίνει «ολοκληρωμένη» δουλειά!»

  5. Ο/Η Antifa2 λέει:

    http://www.efsyn.gr/?p=234143

    15/09/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Οκτώ άνδρες των ΜΑΤ εναντίον μετανάστη
    Απρόκλητη επίθεση δέχτηκε περαστικός στα Εξάρχεια για το χρώμα τους δέρματός του. Οι αστυνομικοί αγνόησαν τις ικεσίες του και χλεύασαν μάρτυρα του περιστατικού.

  6. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    http://permisospress.blogspot.gr/2014/01/blog-post_5005.html

    Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014
    Συνελήφθη Αρχιμανδρίτης στα Βάγια Βοιωτίας για ζωοκλοπή !

    Σύμφωνα με πληροφορίες του Permissos Press συνελήφθη πριν από λίγο Αρχιμανδρίτης της περιοχής των Βαγίων.

    Ο Αρχιμανδρίτης κρατείται και ανακρίνεται αυτή τη στιγμή στο Αστυνομικό Τμήμα Βαγίων με την κατηγορία της ζωοκλοπής και αύριο θα οδηγηθεί στο αυτόφωρο μετά από εντολή του εισαγγελέα Θηβών.

    Πρόσφατα είχε σημειωθεί ζωοκλοπή σε ποιμνιοστάσιο της περιοχής και ο παθών ήταν σίγουρος ότι το έχει κάνει κάποιος από την περιοχή, αναζητώντας λοιπόν το μοσχάρι 300 κιλών το αναγνώρισε σε ποιμνιοστάσιο της περιοχής Λεονταρίου, ειδοποίησε την Αστυνομία και τους υπέδειξε το σημείο από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι το ποιμνιοστάσιο είχε παραχωρηθεί στον Αρχιμανδρίτη απο κάτοικο του Λεονταρίου,και η Αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη του.

    Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες που φθάνουν στο Permissospress,τον τελευταίο καιρό υπήρξαν και άλλα κρούσματα ζωοκλοπών από ποιμνιοστάσια της περιοχής, κλάπηκαν 40 περίπου αιγοπρόβατα και όπως λένε διατέθηκαν σε καταστήματα της περιοχής.
    O Aρχιμανδρίτης δεν αποδέχεται τις κατηγορίες.
    Η Αστυνομία εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα συνεχίζοντας τις έρευνες προς κάθε κατεύθυνση.

    Όπως μάθαμε είναι πολύ πιθανό να επισκεφθεί το Αστυνομικό Τμήμα Βαγίων ο Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ.Γεώργιος για να ενημερωθεί από κοντά για το περιστατικό.

  7. Παράθεμα: ΣΥΡΙΖΑ: Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s