Κάποιοι… αγώνες στα ΑΕΙ δεν είναι και τόσο δημοκρατικοί, εντάξει;

Με αφορμή του γεγονότος ότι πρόσφατα στο ΕΜΠ διέθετε πριν την διαθεσιμότητα 883 διοικητικούς, από αυτούς σε διαθεσιμότητα 399, δηλαδή μετά τη διαθεσιμότητα μένουν 484. Στη συνέλευση ήταν παρόντες 40 και από αυτούς μια… πλειοψηφία του φοβερού αριθμού των 27 αποφάσισε να συνεχιστεί η απεργία επ’ αόριστον(!)


so-democratic1

«Φασίστα Βασσάλο θα σε κρεμάσουν οι φοιτητές»

Και… το προχθεσινό ηχηρό μήνυμα των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής σχολής του ΕΜΠ που ζήτησαν κατά πλειοψηφία «Να χαθεί το εξάμηνο»! τονίζοντας με αγανάκτηση «Δεν αρνούμαστε τις μεγάλες ευθύνες του κράτους για ελλείψεις της σχολής σε εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό. Ομως, και η ευθύνη των ανθρώπων της Αρχιτεκτονικής για την υποβάθμιση είναι σημαντικές». Οι φοιτητές ζητούν να μη μετατρέπεται ο ακαδημαϊκός χρόνος σπουδών σε όπλο για κομματικές μάχες, αρνούνται να πραγματοποιούνται στα χαρτιά 13 εβδομάδες διδασκαλίας και στην πράξη λιγότερες» [βλ «Κ»]…

Ας θυμηθούμε ορισμένους… δημοκρατικούς αγώνες του πρόσφατου παρελθόντος:

«Είναι, τέλος, θλιβερό και πικρή ειρωνεία για τη διαστροφική μετάλλαξη ενός σημαντικού θεσμού ότι οι βιαστές της ελεύθερης διαμόρφωσης γνώμης μέσα στη Σύγκλητο δρουν υπό τη σκέπη του ασύλου του θεσμού που… θεσπίστηκε ακριβώς για την προάσπιση της ελεύθερης από πολιτικούς πειθαναγκασμούς σκέψης και έκφρασης στον πανεπιστημιακό χώρο»

(Επιστολή παραιτήσεως του καθηγητή Θάνου Σκούρα, Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιούνιος 2006)

Τι προηγήθηκε: Στις 20 Ιουνίου 2006 συγκλήθηκε η Σύγκλητος του υπό κατάληψη Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κατ’ απαίτηση των «φοιτητών»-καταληψιών. Θέμα: οι εξετάσεις σε σχέση με τις καταλήψεις. Η Σύγκλητος ουσιαστικώς είχε να επιλέξει μεταξύ της πρότασης των «φοιτητών»-καταληψιών (που απαιτούσαν να γίνουν τον Σεπτέμβριο δυο εξεταστικές περίοδοι) και εκείνης των καθηγητών, που θεωρούσαν εκτός πραγματικότητας και πανεπιστημιακής σοβαρότητας την έννοια της διπλής εξεταστικής και αντ’ αυτής συζητούσαν την δυνατότητα να γίνει η εξεταστική περίοδος «Ιουνίου» τον Ιούλιο. Τότε οι καταληψίες έθεσαν υπό ομηρία τα μελή της Συγκλήτου δηλώνοντας ότι «ουδείς συγκλητικός δεν θα φύγει αν η σύγκλητος δεν λάβει την σωστή απόφαση». Η Σύγκλητος υπό τις συνθήκες αυτές αποφάσισε την διακοπή της συνεδρίασης και την αναβολή οιασδήποτε απόφασης. Όμως, τότε οι νομοταγείς, φερέλπιδες και ευγενικοί νέοι μας, οι φιλειρηνικοί «φοιτητές» διατύπωσαν το τελεσίγραφο τους, με μεγαλύτερη σαφήνεια. Ότι, δηλαδή, δεν θα επιτραπεί σε κανένα να φύγει από το κτίριο αν δεν ληφθεί η απόφαση της αρεσκείας των «φοιτητών». Σε μία παρωδία ψηφοφορίας η πρόταση Ιουλίου, έλαβε μόνο 4 ψήφους ενώ εκείνη του τελεσιγράφου (της αρεσκείας) των «φοιτητών» που θα ελευθέρωνε τους ομήρους-καθηγητές, τις υπόλοιπες 20-25… (Η Αυγή τελικά δεν δημοσίευσε το σχετικό κείμενο του Δ. Γουσσέτη, τον Ιούλιο 2006 βλέπε σχετικά εδώ)

Λίγες ημέρες αργότερα. Ο Βασίλης Βασσάλος (ένας από τους τέσσερις καθηγητές που είχαν το θάρρος να αρνηθούν το εκβιαστικό «φοιτητικό» τελεσίγραφο) βρήκε το γραφείο του κατεστραμμένο: σκισμένα βιβλία, σπασμένα παντζούρια, σπασμένος ο υπολογιστής του και ο σκληρός δίσκος -με δουλειά πολλών ετών – να λείπει. Στον τοίχο υπήρχε ένα σύνθημα: «καμιά ειρήνη με τους καθηγητές». Και ένα άλλο, που φαίνεται στη φωτογραφία:

Στην επιστολή παραιτήσεως του, τότε, τον Ιούνιο 2006, ο καθηγητής Θάνος Σκούρας περιέγραφε με αφόρητη ειλικρίνεια την δουλική υποταγή του ελληνικού κράτους στη σταλινική βία των Ναζί–αριστεροβανδαλων που υποδύονται τους φοιτητές αλλά και την αναισθησία της ανοχής ενός κράτους οπερέτας:

«Ο λόγος παραίτησής μου είναι, όπως λέχθηκε στη Σύγκλητο, ο ηθικός ξεπεσμός του οργάνου που συντελέστηκε στη συνεδρίαση της 20ής Ιουνίου. H συνεδρίαση αυτή συνιστά μελανό ορόσημο στην ιστορία του πανεπιστημίου μας. Είναι η πρώτη φορά που η Σύγκλητος εξαναγκάζεται σε απόφαση καθ’ υπαγόρευση ομάδας φοιτητών που την έχουν θέσει σε ομηρία. H απροκάλυπτη απειλή βίας και οι φασιστικές μέθοδοι τρομοκρατίας είναι το φυσικό απότοκο των καταλήψεων και του τρόπου που λειτουργεί σήμερα ο θεσμός του ασύλου..
Είναι τραγικό να αποτελεί προαπαιτούμενο της συμμετοχής στη Σύγκλητο η τόλμη των μελών να διακινδυνεύσουν τη σωματική τους ακεραιότητα στην άσκηση των καθηκόντων τους. Είναι, όμως, επίσης απογοητευτικό το προαπαιτούμενο αυτό να σπανίζει τόσο ώστε η Σύγκλητος να υποκύπτει (έστω και μετά τέσσερις ώρες) στη θέληση των βιαστών της..»

Δυο χρόνια αργότερα.. 

so-democratic2Στις 28 Μαΐου 2008 ο πρύτανης του ΑΠΘ Αναστάσιος Μάνθος (φωτο-2), ξυλοκοπήθηκε από ομάδα φοιτητών που είχαν εισβάλει στη Σύγκλητο και νοσηλεύθηκε στον θάλαμο της Β΄ νευρολογικής, (βλέπε φωτογραφία)

Ομάδα «φοιτητών» των Ναζί της σταλινικής και ροζ πουά αριστεράς εισέβαλε στην αίθουσα της Συγκλήτου στις 11 το πρωί, διακόπτοντας τη συνεδρίαση, και ζήτησε να αποσυρθεί το θέμα που αφορούσε τον 4ετή οικονομικό προγραμματισμό. Ο πρύτανης πρότεινε να αποσυρθεί και να επανέλθει «ωριμότερο» σε επόμενη συνεδρίαση, αλλά οι φοιτητές απαίτησαν από τη Σύγκλητο να εκδώσει ψήφισμα, αναφέροντας ότι δεν θα εφαρμόσει τον προγραμματισμό «ούτε τώρα, ούτε ποτέ». Η συνεδρίαση διακόπηκε για μία ώρα και τα περισσότερα μέλη της Συγκλήτου βγήκαν από την αίθουσα. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, η ομάδα φοιτητών που επιτέθηκε στη γραμματέα της Συγκλήτου με σκοπό να αρπάξει τα έγγραφα της ημερήσιας συνέχισε την επίθεση και στον πρύτανη όταν αυτός έτρεξε να γλυτώσει τα έγγραφα και την γραμματέα με αποτέλεσμα να καταλήξει με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί μέτριας μορφής διάσειση και τραύμα στον αυχένα (σχετική ανάλυση των γεγονότων εδώ και εδώ)

Τον Φεβρουάριο του 2009

Ο Γ. Πανούσης τραυματίστηκε όταν ομάδα αγνώστων εισέβαλε στο κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, «Κωστής Παλαμάς», την ώρα που ήταν σε εξέλιξη συνέδριο εγκληματολογίας με ομιλητή τον καθηγητή. Οι εισβολείς απέκλεισαν μία από τις εξόδους της αίθουσας, με αποτέλεσμα οι σύνεδροι να έχουν στη διάθεσή τους μόνο ένα ασανσέρ για να βγουν. Μετά το επεισόδιο, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου έλαβε τις πρώτες βοήθειες. Ο καθηγητής πήρε εξιτήριο αργά το μεσημέρι. Πριν την εισβολή τους στο κτίριο, τα 80-100 άτομα που συμμετείχαν σε αυτή προκάλεσαν φθορές σε κτίρια επί της οδού Ακαδημίας και στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Σοβαρές είναι και οι ζημιές που προκλήθηκαν στο κτίριο του πανεπιστημίου (πηγή)

Τον Νοέμβριο του 2009

Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γ. Γεροθανάσης μαζί με τα μέλη του Συγκλήτου διπλοκλειδώθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων από «φοιτητές» οι οποίοι πήραν το κλειδί απαιτώντας να αλλάξουν τα θέματα που θα συζητούσε η Σύγκλητος.

Ένα μήνα αργότερα τον Δεκέμβριο του 2009

Στην νέα εθνική επέτειο μετά την γιορτή του Πολυτεχνείου, «φοιτητές» μπούκαραν στην πρυτανεία του Πανεπιστήμιου Αθηνών τραυμάτισαν τον Πρύτανη Χρήστο Κίττα και τον φύλακα του Πανεπιστήμιου, ανέβηκαν στην ταράτσα, κατέβασαν την γαλανόλευκη σημαία των Ελλήνων και ύψωσαν την γελοία σημαία των νεοελλήνων, την μαύρη σημαία των αναρχικών.

Μόλις μία ημέρα μετά το εξιτήριο του από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο στο οποίο νοσηλεύθηκε ο Πρύτανης Χρήστος Κίττας, κατέθεσε επιστολή στη Σύγκλητο στην οποία αιτιολογεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην «επώδυνη αλλά αμετάκλητη», όπως ο ίδιος τη χαρακτηρίζει, απόφασή του να παραιτηθεί.

«Αδυνατώντας πλέον να προσφέρω τις υπηρεσίες εξαιτίας της ψυχικής μου εκμηδένισης και της βιολογικής μου αδυναμίας, που είναι τα αποτελέσματα των πολλών τραυματικών γεγονότων τα οποία συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στον χώρο της Παιδείας, αλλά και της νεολαίας γενικότερα, με καίριο δυστυχώς για μένα χτύπημα αυτό της περασμένης Κυριακής, υποβάλλω σήμερα στη Σύγκλητο την παραίτησή μου από τη θέση του πρύτανη του ΕΚΠΑ.. Από τη στιγμή που 18 ή και 20 χρονών παιδιά, τα οποία θα μπορούσαν να είναι μαθητές μου ή εγγόνια μου, βιαιοπραγούν και καταστρέφουν το ναό της ελεύθερης σκέψης, το ναό της Παιδείας, εγώ έχω στερέψει, έχω πεθάνει ψυχικά.

Σας διαβεβαιώ ότι μια τέτοια απόφαση για έναν ακαδημαϊκό άνδρα που αφιέρωσε 38 χρόνια της ζωής του στην προσπάθεια βελτίωσης του Πανεπιστημίου μας, που αγωνίστηκε για μια καλύτερη Παιδεία, μια Παιδεία για όλους, μια Παιδεία που αποτελεί το μόνο ουσιαστικό όπλο για την αναστήλωση της δοκιμαζόμενης χώρας μας, μια τέτοια απόφαση είναι περισσότερο από επώδυνη, αλλά αμετάκλητη»

Στην επιστολή του ο Χρήστος Κίττας δεν παραλείπει να ευχαριστήσει όλους όσοι απέτρεψαν την καταστροφή των εγκαταστάσεων του Ιδρύματος «τουλάχιστον 15 φορές τον τελευταίο χρόνο», ενώ αναφερόμενος στα γεγονότα της επίθεσης τους δηλώνει:

«Προσωπικά χρωστώ ευγνωμοσύνη στον Θόδωρο Παπούλια, στον Πέτρο Καρακίτσο, στον Γιώργο Τριμπέρη και σε έναν άγνωστο σε μένα νέο “απ’ αυτούς” (τη μόνη αχτίδα φωτός ότι μπορεί να έχει σωθεί ακόμη κάποια σταγόνα ανθρωπιάς μέσα στο τόσο μίσος που κυριαρχεί στις καρδιές τους) για τους γνωστούς σ’ εκείνους λόγους»
(Περισσότερα εδώ και εδώ)

Στις 9 Οκτωβρίου του 2006

Ο Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, αντιμετώπισε την επίσκεψη μιας ομάδος ευγενών «φοιτητών» κουκουλοφόρων, οι οποίοι εκσφενδόνισαν μια τούρτα στο πρόσωπο του Πρύτανη, ευχόμενοι «χρόνια πολλά» ενώ αργότερα στο διαδίκτυο η ομάδα με τίτλο «Καταστασιακοί φοιτητές με χόμπι τη ζαχαροπλαστική» ανέλαβαν την ευθύνη χαρακτηρίζοντας τον Πρύτανη ως τον κυριότερο εκφραστή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Μετά από μερικές ημέρες επιβεβαιώθηκε ότι η τούρτα ήταν δηλητηριασμένη με αρσενικό.

Το βράδυ της Τετάρτης, 30 Μαρτίου 2011

Τέσσερα άτομα με τα πρόσωπα καλυμμένα με κουκούλες και μπροστά σε πλήθος κόσμου επιτέθηκαν με αυγά και γιαούρτια στον πανεπιστημιακό. πρώην Πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης, Ιωακείμ Γρυσπολάκη. Η επίθεση συνοδεύτηκε από χυδαίες φράσεις και απειλές λόγω των θέσεων που έχει πάρει ο κ. Γρυσπολάκης υπέρ των αλλαγών στα πανεπιστήμια.

«Η τακτική τους είναι γνωστή, αφού εφαρμόστηκε και δοκιμάστηκε πρώτα στη φασιστική Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο δε στόχος τους είναι η φίμωση κάθε αντίθετης με αυτούς άποψης, μέσω της άσκησης τρομοκρατίας» ανέφερε ο κ. Γρυσπολάκης. 

«Ας τους χαίρονται όσοι, έξω από το Ίδρυμα αλλά και μέσα σε αυτό, τους εξέθρεψαν, τους γαλούχησαν, τους καθοδηγούν και τους χαϊδεύουν, έχοντας μπερδέψει τους κοινωνικούς αγώνες – που απαιτούν πάνω απ’ όλα ήθος- με την αλητεία και τον χουλιγκανισμό» 
(Πληροφορίες εδώ)

Ενώ τον Νοέμβριο του 2011..

Για τρίτη φορά ο πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Ιωακείμ Γρυσπολάκης δέχθηκε εκ νέου επίθεση με αυγά και γροθιές από ομάδα 30 «φοιτητών» την ώρα μάλιστα που δίδασκε στο αμφιθέατρο του Πολυτεχνείου. Το περιστατικό συνέβη το πρωί της Τετάρτης 16/11, μπροστά στα έκπληκτα μάτια 130 περίπου φοιτητών, οι οποίοι ήταν στο αμφιθέατρο, όταν εισέβαλαν 30 άτομα και πετώντας αυγά έφτασαν μέχρι την έδρα όπου ήταν ο κ. Γρυσπολάκης και μάλιστα ένας εξ αυτών τον χτύπησε με γροθιές. Μάλιστα η ομάδα των 30 ατόμων παρέμεινε για πάνω από μισή ώρα στο αμφιθέατρο φωνάζοντας συνθήματα κατά του πρώην πρύτανη. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Όμως υπομονετικοί αναγνώστες που διαβάσατε μέχρι αυτό το σημείο τα αίσχη των λεγομένων «φοιτητών» αλλά και την εγκληματική, κτηνώδη ανοχή της πολιτείας, που δεν συνέλαβε ποτέ κάποιο από αυτά «καλόπαιδα» αξίζει να δείτε πως αντέδρασε η Πολιτεία, όταν κάποτε υποχρεωτικώς εκ των περιστάσεων αναγκάστηκε να συλλάβει και να δικάσει μερικούς εξ αυτών των ευγενών και πολιτισμένων νέων… «φοιτητών».

Το συμβάν έχει ως εξής: 

Το 2005 ο πρύτανης τότε του Ιδρύματος (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης) προκήρυξε, όπως ορίζει ο νόμος, διεθνή μειοδοτικό διαγωνισμό για τη σίτιση των φοιτητών. Το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας, αν και είχε φέρει στην αρχή προσκόμματα, ωστόσο δεν μπορούσε να κάνει με βάση το νόμο διαφορετικά εφ όσον την σίτιση των φοιτητών αναλαμβάνει ιδιώτης.. Έτσι ξεκίνησε με καταλήψεις αλλά και διαδηλώσεις η αντιπαράθεση ανάμεσα στον κ. Καραμπίνη Αντιπρύτανη του ΔΠΘ και τους «φοιτητές».

Όταν σε τηλεοπτική εκπομπή σε τοπικό σταθμό της Ξάνθης ένας εκπρόσωπος των φοιτητών, ο Ελ. Μπέτσης, καταφέρθηκε εναντίον του αντιπρύτανη για το θέμα και τον κατηγόρησε, ούτε λίγο ούτε πολύ, για κλοπή δημόσιου χρήματος ο κος Καραμπίνης αναγκάσθηκε να υποβάλει μήνυση κατά του ψευδομένου «φοιτητή» εφόσον όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα ο «φοιτητής» αρνήθηκε να ανασκευάσει τον ψευδή ισχυρισμό του:

«Όταν λοιπόν κάποιο άτομο με κατηγόρησε δημόσια μέσα από τα ΜΜΕ για κλοπή δημόσιου χρήματος, το κάλεσα να καταθέσει στη Δικαιοσύνη τα όσα στοιχεία έχει σε βάρος μου, ειδάλλως ν’ ανασκευάσει τις δηλώσεις του, πράγμα το οποίο δεν έχει κάνει» ήταν οι δηλώσεις του κου Καραμπίνη.

Το αποτέλεσμα της υπεράσπισης της τιμής και της θέσης του, αλλά ουσιαστικά εν κατακλείδι και της αλήθειας, ήταν μετά την υποβολή της μήνυσης να έλθουν οι ψεύτες «φοιτητές» οι οποίοι, με ζηλευτή τέχνη σε τσαπί, πηλοφόρι και μυστρί, έχτισαν τον κ. Καραμπίνη μέσα στο γραφείο του! Εννοείται πως πριν αρχίσει το χτίσιμο, όταν αυτός προσπάθησε να αποδράσει, τον ξαναμετέφεραν σηκωτό και τον έκλεισαν μέσα διά της γνωστής μεθόδου του ξυλοφορτώματος. Εκτενής περιγραφή εδώ.

(Στιγμιότυπο από την υποχρεωτική μεταφορά του αντιπρύτανη κου Καραμπίνη στο γραφείο του με τις “ευγενικές και πολιτισμένες” ωθήσεις των «φοιτητών» ώστε εν συνεχεία οι «φοιτητές» μας να κτίσουν την πόρτα του γραφείου του.Φωτογραφίες από το MEGA)

Αν διερωτάστε ή αν δεν θυμάστε την απόφαση του Δικαστηρίου, επιτρέψτε μου να σας την θυμίσω εγώ..

Ο εισαγγελέας της έδρας διαπίστωσε ότι «τα αδικήματα της άσκησης βίας και της διατάραξης οικιακής ειρήνης έχουν αντικειμενικά διαπραχθεί». Παρ’ όλα αυτά, οι έξι «φοιτητές-κτίστες» αθωώθηκαν διότι, σύμφωνα με το δικαστήριο, «είχαν άγνοια νόμου». Προφανώς νόμιζαν ότι «νόμος είναι το δίκιο του φοιτητή να χτίζει εντός των γραφείων τους πρυτάνεις». Έτσι με αυτό το «ατράνταχτο» επιχείρημα της εισαγγελικής έδρας (όπου δηλαδή ο κάθε αριστερός αναρχοβάνδαλος μπορεί να διαπράττει ΑΤΙΜΩΡΗΤΕΙ όποιο έγκλημα επιθυμεί ισχυριζόμενος άγνοια του νόμου) οι έξι λαμπροί αυτοί νέοι (που αργά ή γρήγορα πάλι θα διαβάσουμε κάποιο από τα νέα γενναία και ευγενή κατορθώματα τους) αθωώθηκαν ! Ναι αθωώθηκαν !! Τον Οκτώβριο του 2009 από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης.

Εξ άλλου, πολλοί οι καλοπροαίρετοι και διάσημοι υπερασπιστές των αγνών αυτών καλοθρεμμένων νέων μας. Ο μέγας θεωρητικός της επανάστασης κ. Τάσος Κουράκης, ο οποίος, σύμφωνα με Δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, ταξίδεψε μέχρι την Ξάνθη και «επαίνεσε τη στάση των φοιτητών, οι οποίοι υπερασπίστηκαν τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου, και καταφέρθηκε κατά του εισαγγελέα, ο οποίος στοχοποίησε τους έξι φοιτητές, που υλοποιούσαν απόφαση του συλλόγου τους, στρεφόμενος εμμέσως κατά του πανεπιστημιακού ασύλου». (σχετικά για την απόφαση του δικαστηρίουεδώ)

Ενώ η ΕΛΜΕ (Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης) Ξάνθης, δηλαδή το όργανο των δασκάλων που διδάσκουν τα παιδιά μας στα σχολεία, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία εκφράζει την συμπαράστασή της στους 6 φοιτητές!

“..Οι έξι φοιτητές διώκονται γιατί υλοποίησαν αποφάσεις που πάρθηκαν μέσα από τα συλλογικά τους όργανα στα πλαίσια των κινητοποιήσεων που είχαν επιλέξει… Θεωρούμε ότι στις δημοκρατίες δεν νοείται η ποινικοποίηση των μαζικών, συνδικαλιστικών αγώνων και η δίωξη των μαζικών φορέων και των μελών τους. Η εμπλοκή των δικαστικών αρχών σε θέματα συνδικαλιστικής δράσης κρίνεται άστοχη και μπορεί να αποβεί επικίνδυνη…”

Και φθάνουμε αισίως εν έτει 2014 με νέο υπέρλαμπρο Υπουργό, τον αετομάτη κο Λοβέρδο, ο οποίος θα χρειασθεί «δύο μήνες για να ενημερωθεί» για τα ΑΕΙ μολονότι αν έμπαινε στον κόπο και διάβαζε την επιστολή του κοσμήτορα Θετικών Επιστημών, Κωνσταντίνου Βαρώτσου, προς τον πρύτανη του Καποδιστριακού, Θεοδόσιο Πελεγρίνη θα είχε σύντομα μια πολύ καλή εικόνα για την αναρχία, την βία, την τρομοκρατία και την πλήρη καταστροφή στα ΑΕΙ. Γράφει ο κος Βαρώτσος απευθυνόμενος στον κο Πελεγρίνη, γνωστό και για τις εξαίρετες θεατρικές του ικανότητες:

«Στον χώρο της γραμματείας ο πρόεδρος του τμήματος, Γιώργος Τόμπρας, δέχθηκε επίσκεψη ομάδας φοιτητών, μέλη κατά δήλωσή τους του Δ.Σ. των φοιτητών, με απαίτηση να συναινέσει στο κλείσιμο του τμήματος, αύριο Πέμπτη. Στην άρνησή του, δέχτηκε αρχικά φραστική επίθεση, όπως και η παρευρισκόμενη επίκουρη καθηγήτρια Ν. Σαουλίδου, και στη συνέχεια και σωματική, με αλλεπάλληλες σπρωξιές, χτυπήματα και απειλές για την προσωπική του και οικογενειακή του ασφάλεια και συγκεκριμένα: “Θα βρω πού μένεις ρε και θα σε κάψω”, “θα κάνουμε κατάληψη, θα σε κλείσουμε σε υπόγειο και θα σε βασανίσουμε ρε”» (πηγή)

Κύριε Λοβέρδε, Κύριε Υπουργέ, Κύριε Πρωθυπουργέ,

Αληθώς έχετε εικόνα της πραγματικότητας; Ανέχεστε την βία και την αναρχία στο χώρο της Παιδείας από ανικανότητα, δειλία και ψηφοθηρία;

Ή τυχόν συμμερίζεστε την ανυπόστατη και υποκριτική, καλλωπιστική, στρουθοκαμήλου θέση, της ΝΕΡΙΤ, που χαρακτήρισε «πρωτοφανές περιστατικό βίας σε ελληνικό πανεπιστήμιο» την διαχρονική τραγική πραγματικότητα των κατεστραμμένων ΑΕΙ, όταν παρουσίασε τον καθηγητή κο Τόμπρα που αφηγήθηκε, κάτωχρος και αηδιασμένος, την γελοιοποίηση και τις απειλές που υπέστη από τους «φοιτητές»;

Πηγή: freezill.gr

Advertisements
This entry was posted in φασισμός, Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

3 Responses to Κάποιοι… αγώνες στα ΑΕΙ δεν είναι και τόσο δημοκρατικοί, εντάξει;

  1. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    that’s Greece

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ellada&id=35267
    10 Ιουλίου 2014

    Γιάννης Παντελάκης

    Δικαστής με ράσα…

    Ο Μητροπολίτης Πειραιά, ανέλαβε τη δημόσια υπεράσπιση του εφοπλιστή, προέδρου του Ολυμπιακού, δημοτικού συμβούλου (και δεν ξέρω τι άλλο) Βαγγέλη Μαρινάκη. Προφανώς μιλώντας με τον Ύψιστο ή βλέποντας κάποιο όραμα, αποφάνθηκε πως ο τελευταίος είναι αθώος για όσα ελέγχεται από τη δικαιοσύνη. Ο κ. Μαρινάκης έχει μπει στο μικροσκόπιο αθλητικού εισαγγελέα, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης για μια υπόθεση κλήρωσης διαιτητών και κατάρτισης πινάκων διαιτησίας. Οι ύποπτοι γι’ αυτή την υπόθεση είναι συνολικά 11.

    Η δικαιοσύνη ψάχνει μια υπόθεση όπως θα έκανε σε οποιαδήποτε κανονική χώρα. Εμείς, δεν είμαστε τέτοια. Είμαστε μια χώρα, όπου ένας Μητροπολίτης, θεωρεί πως έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει δημόσια και να λέει πως ο ύποπτος για τέλεση αδικήματος, είναι αθώος! Ο Μητροπολίτης μάλιστα, επενδύει την άποψή του, επικαλούμενος εμπειρία σε ανακριτικά καθήκοντα στην εκκλησιαστική δικαιοσύνη, τα οποία θεωρεί ότι του δίνουν τη δυνατότητα να αναφέρει ότι η πρόταση του εισαγγελέα είναι «ατεκμηρίωτη, χωρίς ουσιώδη στοιχειοθέτηση και άρα έωλος, αβάσιμος και ανεπέρειστος».

    Το μόνο χρήσιμο από αυτή τη δημόσια παρέμβαση του Μητροπολίτη, είναι ότι με τη δήλωσή του, εισάγει μια ενδιαφέρουσα λέξη, την οποία δεν χρησιμοποιούμε παρά σπάνια.

    «Ανεπέρειστος». Εξαιρετική. Όλα τα υπόλοιπα, είναι εντελώς τριτοκοσμικά. Ένας ιεράρχης, αμοιβόμενος μάλιστα από τα χρήματα των φορολογουμένων, παρεμβαίνει δημόσια και προκλητικά υπέρ ενός μεγάλου οικονομικού παράγοντα της χώρας. Δεν ξέρω αν με την κίνησή του αυτή, μπορεί να επηρεάσει τη δικαιοσύνη. Μακάρι να μη συμβεί. Μπορεί να δημιουργήσει, ωστόσο, μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία μπορεί να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση που θέλει.

    Και αφού διευκρινήσω, ότι όλα αυτά επιβεβαιώνουν την εκτίμηση πως οι ελπίδες για σωτηρία της χώρας είναι μικρές, να διατυπώσω και μια αθώα απορία: Γιατί ο Μητροπολίτης Σεραφείμ, επιλέγει μόνον τον κ. Μαρινάκη από τους 11 για να «αθωώσει»; Οι υπόλοιποι, άραγε;

    Υ.Γ.1: Δεν είναι τα Παναθηναϊκά αισθήματά μου που με οδήγησαν σ’ αυτό το μικρό σημείωμα. Οι ομάδες, ο συμβολισμός τους, η ιστορία τους και ό,τι άλλο τις συνδέει με ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, δεν χρεώνονται τις πράξεις του εκάστοτε επιχειρηματία ιδιοκτήτη τους.

    Υ.Γ.2 : Διάβασα ότι προεκλογικά, ο επιχειρηματίας δώρησε στη Μητρόπολη ή κάπου εκεί τέλος πάντων, μια λειψανοθήκη για την τοποθέτηση των Ιερών Λειψάνων του οσίου Νείλου»! Φαίνεται πως ο όσιος δεν το ξέχασε…

  2. Ο/Η ο επιβλέπων του επιβλέπων λέει:

    Πως λαμβάνονται τα διπλώματα των επαναστατών:

    Πρωτονοτάριος, καθηγητής Πολυτεχνείου, υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

    http://kykladiki.blogspot.gr/2011/07/2000.html
    ο Γιάννης Πρωτονοτάριος μας περιγράφει τον φοιτητή Τσίπρα

    Μαθητής και πολιτικός
    Όμως, ήταν απόλυτα καταδεκτικός αν και ο πρόλογος έγινε από τον καθηγητή του Πολυτεχνείου, Γιάννη Πρωτονοτάριο, ο οποίος μας έδωσε και την πρώτη εικόνα του Αλέξη Τσίπρα ως φοιτητή «Ήταν ένας πολύ καλός μαθητής αν και δεν διάβαζε ιδιαίτερα πολύ (….) Τον γνώρισα καλύτερα το 1999 όταν ανέλαβα το ρόλο του επιβλέπων καθηγητή στην διπλωματική του εργασία

  3. Ο/Η Liberal λέει:

    http://freewill.gr/2014/07/07/%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-1985-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%b7-%cf%80%cf%84%cf%8e%cf%87%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7/

    Από το 1985 προβλέπονταν η πτώχευση
    Δημοσιεύθηκε την 07/07/2014

    Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, αναφέρουμε τα όσα είπε ο τότε διοικητής της ΤτΕ στον συνάδελφο Περικλή Βασιλόπουλο σε μία συζήτηση-εξομολόγηση η οποία δημοσιεύθηκε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο στο τεύχος της 8ης Ιανουαρίου 1988 Χωρίς περιστροφές, ο κ. Δ. Χαλικιάς περιγράφει πώς το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, γεγονός που υποχρέωσε την κυβέρνηση Αν.Παπανδρέου να ζητήσει σταθεροποιητικό δάνειο από την ΕΟΚ, τους όρους του οποίου ουδέποτε ετήρησε. Μάλιστα, για να πάρει το δάνειο αυτό, ο τότε πρωθυπουργός ανέθεσε τα ηνία της οικονομίας στον κ. Κ. Σημίτη, ο οποίος έχαιρε της εμπιστοσύνης των εταίρων μας, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του κ. Γεράσιμο Αρσένη.

    Την περίοδο αυτή, ο Δ. Χαλικιάς χαρακτήρισε ως την πιο δραματική στιγμή της πολυετούς θητείας του στην Τράπεζα της Ελλάδος, επισημαίνοντας τα εξής:

    «Το καλοκαίρι του 1985, λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου, ζήτησα να δω τον τότε πρωθυπουργό κ. Ανδρέα Γ.Παπανδρέου. Το έκανα σπανίως, αλλά η επικοινωνία μαζί του ήταν πάντοτε ουσιαστική. Με δύο λέξεις καταλάβαινε τα πάντα. Τού είπα: Κύριε πρόεδρε, αν συνεχίσουμε την ίδια πορεία θα χρεοκοπήσουμε. Θα έχουμε στάση πληρωμών. Το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών πλησιάζει το 10% του ΑΕΠ και η Τράπεζα συντόμως δεν θα έχει ταμείο να πληρώσει. Χρειάζεται να σχεδιάσετε ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας.

    »Μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός μού ζήτησε να τού υποβάλω μία έκθεση με τις απόψεις μου, πράγμα που έκανα. Όταν την διάβασε μού τηλεφώνησε και μού ζήτησε να εγχειρίσω μία φωτοτυπία στον κ. Σημίτη, που είχε ήδη αναλάβει υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1985 και τον Φεβρουάριο του 1986 πέρασα μερικούς από τους πιο δύσκολους μήνες της θητείας μου. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Τράπεζας της Ελλάδος είχαν πέσει κάτω από το ελάχιστο όριο ασφαλείας. Αν και γενικά την δεκαετία του 1980 το επίπεδο των διαθεσίμων ήταν γύρω στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια, είχαμε φθάσει μόλις στα 350 εκατομμύρια δολάρια. Εάν δεν παίρναμε τον Φεβρουάριο του 1986 την πρώτη δόση του δανείου από την ΕΟΚ και εάν δεν είχαμε το σταθεροποιητικό πρόγραμμα Σημίτη, θα βαδίζαμε ευθέως στην κατάρρευση και την χρεοκοπία. Δεν είχαμε λεφτά να πληρώσουμε τις εισαγωγές μας. Δεν θα επρόκειτο για συναλλαγματική κρίση της δραχμής, όπως αυτές που γνωρίσαμε τον Μάϊο του 1994 ή τον Νοέμβριο του 1997, αλλά για κάτι πολύ χειρότερο. Αδυναμία κάλυψης των εξωτερικών πληρωμών της χώρας…».

    Για την ιστορία σημειώνουμε ότι παρόμοιες επισημάνσεις έγιναν προς τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζακ Ντελόρ το 1994 με την γνωστή επιστολή του, από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων υπό τον καθηγητή Άγγελο Αγγελόπουλο το 1990 ύστερα από ενθάρρυνση του τότε πρωθυπουργού της Οικουμενικής Ξεν. Ζολώτα. Επίσης, από το 1995 έως το 2003 ακολούθησαν 16 κοινοτικές και διεθνείς εκθέσεις στις οποίες απερίφραστα τονιζόταν ότι η πορεία του ελληνικού δημοσίου χρέους παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s