Η κα Ρεπούση και η ποιότητα του πολιτικού κόσμου

Ο πατριωτισμός, η ποιότητα του πολιτικού κόσμου φαίνεται στην πράξη, από την κατάσταση της χώρας και την παιδεία που προσφέρεται στους πολίτες της. Και στα δυο ο πολιτικός κόσμος, μένει μετεξεταστέος.   

katafygio-palianthrwpwn

Φωτο από το izquotes.com ~ επεξεργασμένη

Ας ξεκινήσω ανάποδα παραθέτοντας απόσπασμα από τον «Καραϊσκάκη» του Δημήτρη Φωτιάδη:
«Πιο πέρα στη Ρηνιάσα, πάνω στο Ιόνιο πέλαγος, ανάμεσα Πάργα και Πρέβεζα, παίζεται μια άλλη τραγωδία. Σε τούτο το χωριουδάκι βρίσκονταν, πριν απόνα χρόνο, εικοσιτρείς Σουλιώτικες φαμίλιες, απ’ όσες φύγαν όταν του θέριζε η πείνα. Μπαίνουν τώρα οι Αληπασαλίδες κι αρχίζουν να σκλαβώνουν, να δέρνουν, να βασανίζουν και να γυμνώνουν τις γυναίκες. Στον Πύργο του Δημουλά έμενε η Δέσπω Μπότση με τις θυγατέρες, τις νύφες και τα’ ανήλικα εγγόνια της, έντεκα ψυχές. Δεν είχανε άντρα μαζί τους. Σαν είδε η Δέσπω τι γινόταν, ρωτάει νύφες και θυγατέρες:

–          Κόρες μου, πέστε μου τι θέτε· τη σκλαβιά ή το θάνατο;
–          Το θάνατο! της αποκρίνουνται όλες με μια φωνή.
Είχανε μια κάσα φουσέκια. Κρατάνε στην αγκαλιά τους τα παιδιά και στριμώχνουνται ολόγυρα. Η γριά μάνα βάζει φωτιά και τινάζουνται στον αέρα.

Κι ο συγγραφέας κοσμεί το φορτισμένο περιστατικό με το εξής τραγούδι:

–          «Το Σούλι κι αν προσκύνησε, κι αν τούρκεψε η Κιάφα,
              η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμε, δεν κάμει»
Δαυλί στο χέρι νάρπαξε, κόρες και νύφες κράζει:
–          «Σκλάβες Τουρκών μη ζήσουμε, παιδιά μ’, μαζί μου ελάτε»
Και τα φουσέκια ανάψανε κι όλοι φωτιά γενήκαν.

——-Το παραπάνω απόσπασμα είναι από τα λίγα για το Σούλι που διαθέτω στην βιβλιοθήκη μου, βρίσκονταν κάπως θαμπά γραμμένα στη μνήμη μου («Καραϊσκάκης» έκδοση Δωρικός 1975). Δεν εξέτασα ποτέ την αλήθεια της συγκεκριμένης αφήγησης του ΔΦ, μήτε χρειάστηκε ποτέ να την επαληθεύσω ή να την αμφισβητήσω, ο ίδιος μάλιστα, παραθέτει την αφήγηση ως έχει, χωρίς ιστορική πηγή. Την πράξη αυτή των Σουλιωτών, θα μπορούσα να τη θεωρήσω πιθανή, η ανθρώπινη φύση είναι βεβαίως ικανή μέσα στο πάθος, τον πόθο, την πίεση, την απελπισία της να πράξη κάτι τέτοιο: Να αυτό-πυρποληθεί ή να αυτοκτονήσει –ορίστε, γιατί το ιστορικό αυτό περιστατικό δεν το θεώρησα ποτέ απίθανο.
——-Αληθινό ή ψεύτικο το περιστατικό; Ίσως κάποιοι σωστά θα αναρωτηθείτε, αν έχει τελικά σημασία. Απαντώ χωρίς δισταγμό καταφατικά: Ναι, για την Ιστορία και τον Ιστορικό που την καταγράφει, έχει σημασία. Αν η επιστημονική σκαπάνη αποδείξει το αντίθετο, τότε η αφήγηση της Σουλιώτικης αυτοθυσίας ή αυτό-πυρπόλησης παραμένει μεν στα τραγούδια και την παράδοση, αλλά ως μύθος και όχι ως ιστορικό γεγονός. Ο Μύθος και η Ιστορία είναι πολύ σημαντικά και χρήσιμα πράγματα για έναν λαό, είναι πράγματα σπουδαία. Όμως άλλο Μύθος κι άλλο Ιστορία.
——-Έως τώρα, δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με το ζήτημα, δεν έχω πάρει θέση και δεν θα το κάνω εφόσον δηλώνω άγνοια. Ούτε όμως μου περνάει από το νου, να ρίξω στο πυρ το εξώτερο κάποιον που θα στηρίξει την μία ή την άλλη άποψη –φτάνει να την στηρίζει επιστημονικά επαρκώς. Θα το θέσω αλλιώς: Εάν δεν αυτοπυρπολήθηκαν οι Σουλιώτισσες, αυτό θα μείωνε τη γενναιότητά τους; Απαντώ: καθόλου.
——-Η προκατάληψη είναι κάκιστος σύμβουλος, ο Βολταίρος έγραψε ολόκληρο βιβλίο γ’ αυτήν –διαβάστε το («Προκαταλήψεις», εκδ. Πόλις). Οι άνθρωποι σε τούτη εδώ τη χώρα που εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους χωρίς προκαταλήψεις θα πρέπει να νιώθουν αβάσταχτη μοναξιά, ιδιαίτερα αν έχουν την τύχη, την ατυχία ή· το προνόμιο να κουβαλούν και το αξίωμα του βουλευτή.
——-Οι οπαδοί της μίας και μοναδικής ιστορικής αλήθειας δεν ξέρω αν πρέπει να νιώθουν υπερήφανοι που το βιβλίο της κας Ρεπούση που αποσύρθηκε και με το οποίο δεν κατάφερε να… δηλητηριάσει το φρόνημα των ελληνοπαίδων, αλλά αντικατεστάθη από άλλο αντίστοιχο αντάξιο για πέταμα στη χωματερή (διαβάστε τα περίφημα χαρακτηριστικά του).
——-Από τον καιρό του «Όχι» είχαμε να δούμε τέτοια εθνική ομοψυχία. Με όλα κόμματα και  τις προσωπικότητες του «δημοκρατικού» αλλά και του ναζιστικού βουλευτικού τόξου – δεν αναφέρω τις γραφικότητες του κλήρου– όλοι μονοιασμένοι ενάντια σε κοινό εχθρό,  έναν άνθρωπο που… τόλμησε να πει την άποψή του. Την αποκάλυψη ότι αισχροί εθνικιστές και υποκριτές δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες, τη βρίσκω άκρως ενδιαφέρουσα. Πολίτες όπως η κα Ρεπούση μας είναι χρήσιμοι, μας αποκαλύπτουν πολλά, ιδιαίτερα την κατ’ επίφαση δημοκρατικότητά μας, τα όρια της ανεκτικότητάς μας στο άλλο, στο διαφορετικό, που είναι καθαρά του τύπου «δεν είμαι προκατειλημμένος, αλλά» δηλαδή ένα τραγικό αντίστοιχο του «δεν είμαι ρατσιστής, αλλά». Είναι χρήσιμη η κα Ρεπούση όπου με την ευκαιρία των απόψεών της, αποκαλύπτει το εύρος ενός μίζερου κεκλεισμένου κοινοτισμού που βρυχάται κυνηγώντας ανεμόμυλους.
——-Δεν ξέρω, δεν το έχω ψάξει, αν συμφωνώ σε όλα ή με μέρος των απόψεων της κας Ρεπούση, ξέρω όμως τα χαρακτηριστικά  των αντιπάλων της, τα χαρακτηριστικά των εχθρών της Ελεύθερης Έκφρασης -αυτό αρκεί. ξέρω επίσης με πάσα βεβαιότητα ότι η κα Ρεπούση θα πρέπει να θεωρεί εαυτόν τυχερό καθότι πέρασαν –ελπίζω ανεπιστρεπτί- οι καιροί της Μακρονήσου, των Νταχάου, των Γκούλαγκ. Αν ζούσε τότε, οι απλές «προκαταλήψεις» θα είχαν μεταμορφωθεί δραστικά, θα είχαν προβιβασθεί σε κατηγορία αντίστοιχη των «εχθρό του λαού» ή των «ληστοσυμμοριτών». Ο αγαπητός μας «μαζέψτε τον» Μίκης που δεν μας αφήνει περιθώριο να τον θυμόμαστε μόνο από τα τραγούδια του , και οποίος έχει θητεύσει σε όλο το φάσμα του «δημοκρατικού τόξου» ως πολιτευτής, βουλευτής και ως πρώην διωγμένος-εξόριστος για τις ιδέες του μας αποκάλυψε ότι «Αν είχα δύναμη, θα έλεγα στη Ρεπούση, “είναι προσόν που ζεις στην Ελλάδα και είσαι Έλληνας. Αν δεν το καταλαβαίνεις πήγαινε αλλού, πήγαινε να ζήσεις στη Νιγηρία”» Εύγε κ. Θεοδωράκη στο όνομα της δημοκρατίας, για την οποία τόσο αγωνιστήκατε -Λες και είχαμε την επιλογή να γεννηθούμε Έλληνες απορρίπτοντας μετά βδελυγμίας την προσφερόμενη θεϊκή επιλογή που μας ήθελε Σουδανέζους, Πακιστανούς ή Αφγανούς…
——-Δείτε την κατάσταση της οικονομίας, την ατιμωρησία στη δικαιοσύνη, της ανισότητας, του κρατικού ανορθολογισμού και του παραλογισμού των ημετέρων, δείτε τα εκατομμύρια των αυθαιρέτων πως συχνά-πυκνά «νομιμοποιούνται», τις εκατοντάδες χωματερές, τη κατάσταση των νοσοκομείων, τα διαλυμένα πεζοδρόμια, την ογκούμενη ανεργία, και δείτε μετά την κατάσταση της δημόσιας παιδείας, μετά μετρήστε τις εκατοντάδες χιλιάδες των φροντιστηρίων που εν μέρει νομίμως την αντικαθιστούν.
——-Το μαντέψατε: Την κατάσταση αυτή τη δημιούργησαν, οι ίδιοι που με τόση εθνική ομοψυχία προσπαθούν να φιμώσουν με δημόσιους βάρβαρους ραβδισμούς –αφού με νόμους προς το παρόν δεν μπορούν- όποιον τολμά να εκφράσει δημόσια τη διαφορετικότητά του –και εννοώ όλα τα σημερινά κόμματα, που είτε με συμμετοχή, είτε με ανοχή είτε με την σιωπή, τους αναλογεί σαφώς μερίδιο ευθύνης.
——Ο πατριωτισμός, η ποιότητα του πολιτικού κόσμου φαίνεται στην πράξη, από την κατάσταση της χώρας και την παιδεία που προσφέρεται στους πολίτες της. Και στα δυο μένουν μετεξεταστέοι.

Τελειώνω με ένα από τα υστερόγραφα του κ. Φύσσα στην Athensvoice:
Υ.Γ. 1 Παρόμοια έχω να πω και προς όσους ερωτοτροπούν με την ιδέα να ποινικοποιήσουν την έκφραση άποψης, και της πιο αποκρουστικής ακόμα. Στη δημοκρατία έχει δικαίωμα έκφρασης και ο ναζιστής και ο σταλινικός και ο θεοκράτης και ο κάθε άλλος αντιδημοκράτης. Μόνο η πράξη μπορεί να διώκεται, όχι η ιδέα. Αν όχι, δεν έχεις δημοκρατία, αρχίζεις να μοιάζεις μ’ αυτούς ακριβώς.

This entry was posted in Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

101 Responses to Η κα Ρεπούση και η ποιότητα του πολιτικού κόσμου

  1. Ο/Η Aδαμάντιος Κοραής λέει:

    http://sarantakos.wordpress.com/2013/06/06/zaloggo/

    Πρώτος που αμφισβήτησε ρητά τον χορό είναι ο Περικλής Ζερλέντης, ο οποίος το 1888 επισκέφτηκε το Ζάλογγο, ο μοναδικός ως τότε από όσους είχαν γράψει για το γεγονός, και πρόλαβε ζωντανή την αδελφή του Μαρκομπότσαρη καθώς και ένα από τα παιδιά που γλίτωσαν από την πτώση στο βάραθρο, τη Λάμπρω, το 1803 εφτά χρονών κορίτσι και τότε υπέργηρη μοναχή. Ο Ζερλέντης (εδώ, σε φριχτή καθαρεύουσα, το κείμενό του) θεωρεί ότι τα περί χορού “κατατακτέα εισίν εν τοις μυθεύμασιν”, και, μπροστά από την εποχή του, λέει ότι οι ένδοξες πράξεις δεν αμαυρώνονται από την πιστή και αληθινή περιγραφή τους.

  2. Ο/Η Κλαζομενεύς λέει:

    Συμφωνώ . Με την ίδια λογική όμως θα πρέπει να δεχτούμε και τους αρνητές του ολοκαυτώματος, π.χ. κασιδιάρη?

    • Ο/Η Po λέει:

      Θεωρώ ότι έχουν το δικαίωμα της άποψής τους.
      η άποψη όποια κι είναι αυτή, δεν θα πρέπει ποινικοποιείται.
      Αναφέρεται καθαρά, στη τελευταία παράγραφο του κειμένου, μέσω του ΥΓ του κ. Φύσσα.

      • Ο/Η Omadeon λέει:

        @Ρο, Κατ’ αρχάς, όλοι συμφωνούν σ’ αυτό, στο «να μην ποινικοποιείται η άποψη». Δεν είδα να ποινικοποιήθηκε η άποψη της Ρεπούση. Είδα μόνο να τρώει μήνυση κάποιος άααλλος, επειδή αποκάλεσε τους αστυνομικούς «μπάτσους»….

        Αλλά στην πραγματικότητα, αυτός ο… αφελής «φιλελευθερισμός» που δοξάζει την (δήθεν) «απειλούμενη με ποινικοποίηση άποψη» της Ρεπούση, σκεπάζει και επισκιάζει άλλα πράματα, πολύ πιο σημαντικά. Π.χ.

        1) Το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι (βάσει στοιχείων, π.χ. στο άρθρο Ν. Σαραντάκου) η Ρεπούση έσπειρε εντυπώσεις που _παραποιούν_ Ιστορικά δεδομένα. ΔΕΝ ξεκαθάρισε ότι η αυτοκτονία των Σουλιωτισών είναι σχεδόν σίγουρη, αλλά έριξε τη μπάλα στην εξέδρα με ορισμένες… αόριστες γενικεύσεις που αποτέλεσαν είδος προβοκάτσιας για μια νέα δαιμονοποίησή της! Είτε τόκανε συνειδητά, είτε όχι, το ίδιο κάνει. Κατέφυγε σε μισόλογα, ψελλίσματα περί εθνικών μύθων που συσκότισαν την υπόθεση, με μια υπεροψία εκατό καρδιναλίων. Της ΑΡΕΣΕΙ να προκαλεί τα… εθνόπληκτα «πατριωτικά» στίφη. Είτε το κάνει (πλέον) συνειδητά για να… αγιοποιείται (ελέω «αριστερών αρχών», που ακόμη και την «Αυγή» κατάφερε να επιστρατεύσει υπέρ της)… είτε έχουν σπάσει τα νεύρα της και πάσχει από… Σύνδρομο της Στοκχόλμης! (είτε ΚΑΙ τα δύο)…

        2) Και τώρα κάτι… ακόμη σοβαρότερο που έμεινε ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟ….
        Στην πραγματικότητα, κάτω από ιδανικές συνθήκες μιας ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗΣ κοινωνίας δικαίου, δεν χρειάζεται η ποινικοποίηση της ΑΠΟΨΗΣ, αλλά οπωσδήποτε χρειάζεται (στο μέλλον) μια ΑΥΣΤΗΡΗ ποινικοποίηση του αποδεδειγμένου, εσκεμμένου και δόλιου πολιτικού _ψεύδους_!
        Π.χ.

        -Παραποιείς, κύριέ μου, το βίντεο του Διαμαντόπουλου?
        ΦΑΕ τώρα ένα πρόστιμο ίσο με τη μισή σου περιουσία και ΜΗΝ ξανα-εκλεγείς σε πολιτικό αξίωμα για όλη σου ζωή. Κι αν κάνεις χειρότερα, καλές διακοπές στη φυλακή!!!

        -Αρνείσαι ότι έγινε παραποίηση, καταχρώμενος εξουσία σαν μέλος της ΕΣΡ?
        ΞΗΛΩΝΕΣΑΙ από το ΕΣΡ και ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ πάραυτα (το λιγότερο)…

        Αλλά αυτό το θέμα ανοίει μια άααλλη συζήτηση, βέβαια…

        Τις αντιρρήσεις τις ξέρω καλά. ΟΠΩΣ και τις απαντήσεις.

        Το σχόλιο 1, σε τούτη τη συζήτηση, είναι μια καλή περίληψη. Τα εξήγησα κι αργότερα, αν και… κουράστηκα να τα καταλάβω ο ίδιος!!!
        Αρχικά είχα αθωώσει πλήρως τη Ρεπούση, σε πρώτη φάση, παρόλο που είχα (τότε) ΗΔΗ διαβάσει το άρθρο του Νίκου Σαραντάκου.

      • Ο/Η Po λέει:

        συμφωνώ απολύτως.
        Όπως όμως κατάλαβες άλλος είναι ο σκοπός του ποστ.
        Βέβαια, ένα κείμενο μπορεί να πυροδοτήσει πολλά κι ωφέλημα.
        Αν το παρόν πυροδοτεί, τόσο το καλύτερο.

        Άλλοι στέκονται στα αίτια των Ιστορικών παραποιήσεων.
        Άλλοι στην ελεύθερη έκφραση -κι αυτό δεν είναι «αφελής φιλελευθερισμός», η ελεύθερη έκφραση θα έπρεπε να ισχύει κάτω από οιοδήποτε καθεστώς, καπιταλιστικό, σοσιαλιστικό ή άλλο.
        Η απόλυτη ελευθερία έκφρασης δεν ήταν, και δεν είναι ποτέ έκφραση «αφελούς φιλελευθερισμού».

        Όσοι, ιδιαίτερα μέσα στην Αριστερά, ισχυρίζονται ότι «άλλο η ελεύθερη έκφραση στον καπιταλισμός και άλλο στον σοσιαλισμό», είναι ηθελημένα ή αθέλητα είτε αφελής, είτε οπαδοι μιας μορφής δικτατορίας.

        Θεωρώ την ελευθερία της έκφρασης, μη-διαπραγματεύσιμη.

  3. Ο/Η eklag λέει:

    »Δεν γνωρίζω,δεν το έχω ψάξει,αν συμφωνώ…»
    Αγαπημένο μάντρα των υποστηρικτών της γκουρού,
    το οποίο καταδεικνύει αφενός το ευτράπελο του χαρακτήρα τους
    και αφετέρου,επαναλαμβανόμενο συστηματικά,
    εμπίπτει στην δικαιοδοσία των πράξεων…

    • Ο/Η Po λέει:

      Αγαπητή…
      θέλω να τονίσω ότι αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς, είναι δευτερεύον.
      Το ζητούμενο είναι η ελευθερία της έκφρασης.
      για αυτό το ζητούμενο τι έχετε να μας πείτε. Ποια η γνώμη σας
      μη υποτιμάτε τη νοημοσύνη τη δική σας και τη δική μας.

  4. Ο/Η atheofobos λέει:

    Στο ποστ μου Η ΡΕΠΟΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ ααναφέρω τι έχει πεί ακριβώς η Ρεπούση για τον χορό του Ζαλόγγου και την γενοκτονία των Ποντίων.
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/06/blog-post_4.html

  5. Ο/Η Toυ κώλου λέει:

    Ψωμιάδης (διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης)

    http://www.metrogreece.gr/ArticleDetails/tabid/82/ArticleID/337812/Default.aspx

    Λάβρος κατά της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ και υπεύθυνης Παιδείας του κόμματος, Μαρίας Ρεπούση, είναι σε ανακοίνωσή του ο Παναγιώτης Ψωμιάδης. Ο τέως περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις της κ. Ρεπούση, δεν φείδεται χαρακτηρισμών και μάλιστα εξαιρετικά σκληρών, ενώ παίρνει εμμέσως και θέση για το μπάχαλο που δημιουργήθηκε με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

    «Η πρέσβειρα του εθνομηδενισμού και του αναθεωρητισμού ξαναχτύπησε. Για μία ακόμη φορά βγαίνει από την αφάνεια προσβάλλοντας βάναυσα τις μαρτυρικές μνήμες, τα χιλιάδες θύματα των Γενοκτονιών των Ελλήνων της Ανατολής, του Πόντου, της Ιωνίας, της Θράκης, τα Ιερά και τα Όσια ενός περήφανου Έθνους», επισημαίνει ο κ. Ψωμιάδης.

    Στην ανακοίνωσή του υπογραμμίζει ότι «προσωπικά, δεν με εκπλήσσουν οι εμμονές της εθνικά επικίνδυνης κυρίας Ρεπούση. Η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Ο εμπρηστικός λόγος της υπευθύνου Παιδείας ενός κόμματος που συγκυβερνά, εξυπηρετεί συγκεκριμένα σχέδια και βοηθά στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητα του».

    Σε ό,τι αφορά το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο επισημαίνει ότι «θα ήταν φρόνιμο, τα πολιτικά κόμματα που επιχειρούν να σταματήσουν την εντυπωσιακή άνοδο της Χρυσής Αυγής με αντιρατσιστικά νομοσχέδια, να βάλουν πρώτα στη θέση τους όλους αυτούς τους ‘αριστερόστροφους προοδευτικούς’, που με παρόμοιες δηλώσεις ξύνουν πληγές, ενθαρρύνουν ακραίες συμπεριφορές, διχάζουν επικίνδυνα το δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό στην πιο δύσκολη και κρίσιμη περίοδο της νεότερης ιστορίας του. Η ποινικοποίηση του πατριωτισμού άνοιξε την Κερκόπορτα. Και η Άλωση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς…».

    • Ο/Η antrikos λέει:

      κ. Ψωμιάδη και λοιπό εθνοθύλευμα, μπορείτε να μας πείτε γιατί η ποντιακή γενοκτονία έλαβε χώρα μόνο στην μητροπολιτική περιφέρεια του Γερμανού Καραβαγγέλη (Σαμψούντα) και όχι στη αντίστοιχη του Χρύσανθου Φιλιππίδη (Τραπεζούντα); Πώς μπορεί μια κλιμάκωση μαζικών δολοφονιών να χαρακτηρίζεται ως γενοκτονία όταν το ίδιο κράτος που καταδιώκει, υποτίθεται, μια ομάδα με κοινά χαρακτηριστικά σε μια περιφέρειά του, στη διπλανή περιφέρεια παρασημοφορεί την ηγεσία της ίδιας εθνικής κοινότητας; Οεο???
      (κάντε κλικ σε βίκιπαίδεια στα αντίστοιχα ονόματα για να επιβεβαιώσετε αυτά που λέω).
      Μήπως η πραγματική όντως μαζική δολοφονική λαίλαπα του οθωμανικού κράτους στην περιοχή της Σαμψούντας είχε άλλα κριτήρια και όχι εθνικά; Επειδή μήπως συνεργάστηκαν με τον τσαρικό στρατό και επεχείρησαν ν’ αποσχιστούν από το οθωμανικό κράτος;
      Βλέπετε δεν αμφισβητώ τις δολοφονίες αλλά αν αυτές πληρούν τις προϋποθέσεις να χαρακτηριστούν ως γενοκτονία. Μήπως θα πάω μέσα;

      • Ο/Η Φιλίστωρ λέει:

        Ακριβώς έτσι.
        Εκεί που ήταν δεσπότης ο μανιακός Καραβαγγέλης εκεί το τουρκικό κράτος έσφαξε πολλούς Έλληνες, στην Τραπεζούντα που ήταν ο διπλωματικός Χρύσανθος, οι Τούρκοι του έδωσαν τα κλειδιά.
        Πίσω από κάθε εθνική μας συμφορά βρίσκεται πάντα η επαγγελματική εθνικοφροσύνη που στήνει τις προϋποθέσεις.

  6. Ο/Η eklag λέει:

    Ρο θερμή παράκληση,
    να μας επισημαίνετε το ζητούμενό σας κάθε φορά.
    Δεν είμεθα οι μόνοι που μπερδευόμαστε κάπως!
    Η ιστορική δε αλήθεια,δεν θεωρείται δευτερεύον θέμα και όχι μόνο από τους Σκεπτικούς…
    Στο συγκεκριμένο ζητούμενό σας έχω απαντήσει ξεκάθαρα πολλάκις
    και ευχαρίστως επαναλαμβάνω ότι η ελευθερία έκφρασης είναι μέγιστο διακύβευμα των κοινωνιών και εμού προσωπικά.
    Πρέπει όμως να συμφωνήσουμε και σε ό,τι αυτό συνεπάγεται.
    Π.χ. την μη ποινικοποίσηση της άρνησης οποιουδήποτε ολοκαυτώματος.
    (Κάποιοι παίζουν με όρους γενοκτονία ή εθνοκάθαρση,δικαίωμά τους.)
    Όχι δύο μέτρα και δύο σταθμά.
    Έχετε-και όχι μόνο εσείς προσωπικά-τα…μπαλόνια για μια τέτοια θεώρηση;

    • Ο/Η Po λέει:

      δύο μέτρα και δύο σταθμά, δεν ήταν ποτέ αυτό που με χαρακτήριζε…
      1. Το αναφέρω στο κείμενο μέσω του ΥΓ στο τέλος
      2. Το αναφέρω και σε απαντητικό σχόλιο μου εδώ: https://roides.wordpress.com/2013/06/07/7jun13/#comment-62687

      Την άποψή μου αυτή την έχω «πολλάκις» διατυπώσει, μία φορά δε και πάλι σε εσάς.

      Ο κόσμος διαβάζει πριν προβεί σε… διαπιστώσεις.

  7. Ο/Η eklag λέει:

    ps
    Την νοημοσύνη τους υποτιμούν μόνοι τους όσοι δίχως να ερευνούν προσωπικά,
    υιοθετούν και υπερασπίζονται όσα μέσω επιλεκτικών παρουσιάσεων άλλων γνωρίζουν,
    καλύπτοντας τα κενά με την φαντασία και τους ευσεβείς τους πόθους.
    Ισχύει για όλους μας.
    Ούτε εδώ 2 μέτρα και 2 σταθμά.

  8. Ο/Η Kαθηγητής Μ.Ε. λέει:

    Η Ρεπούση βγήκε και είπε πως δεν θα κλάψει για τους καθηγητές που θα απολυθούν.
    Αυτό δεν ήταν σωστό.
    Γιατί να την υπερασπιστώ;

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Πράγματι το είπε και ήταν πολύ κακό.
      Ανεπίτρεπτο.
      Αλλά εδώ δεν υπερασπιζόμαστε κάθε πτυχή της προσωπικότητας της κας Ρεπούση.
      Υπερασπιζόμαστε τα υπέρτατα αγαθά της ελευθερίας της επιστημονικής ιστορικής έρευνας και της ελευθερίας της έκφρασης.
      Ειδικά οι χυδαιότητες του Μ.Θεοδωράκη κατά της κας Ρεπούση και η σιωπή των ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ είναι πράγματα ασυγχώρητα.
      Τώρα οι επιθέσεις και οι βρισιές από Χρυσαυγίτες, Ψωμιάδη, Ιερώνυμο, ΑΝΕΞΕΛ είναι πράγματα αναμενόμενα.

      • Ο/Η Femen λέει:

        μέγας πολιτικάντης της κακομοιριάς ο ευρωπαίος αριστερός τρομάρα του Κουβέλης των χα χα χα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ΔΣΑ να το βουλώνει ή να αποδοκιμάζει μέσω τρίτων την βουλεύτριά του.

      • Ο/Η Ταμήλος λέει:

        και τι επιστημονικό έργο έχει επιδείξει η ρεπούση για να την πάρουμε σοβαρά; το διδακτορικό μαιμού η την έδρα μαιμού; σε ποια χώρα παίρνεις έστω και postdoc με λιγότερες από 8 δημοσιεύσεις; ετούτη δεν έχει ούτε ένα μεταπτυχιακό φοιτητή βρε παιδιά, 2 δημοσιεύσεις με το ζόρι και ουτε μια παραπομπή σε εργασίες άλλων

  9. Ο/Η Ντένης ο τρομερός λέει:

    5.6.2013
    http://www.lifo.gr/mag/features/3856
    Η Μαρία Ρεπούση αφηγείται τη ζωή της στη LIFO

    »Τα ‘φεραν έτσι η ζωή και οι χρόνοι που μου ζητείται να πάψω να σκέπτομαι ιστορικά και να σκέπτομαι πολιτικά ή και πολιτικάντικα…»

  10. Ο/Η eklag λέει:

    Δεν ήταν ποτέ αυτό που σας χαρακτήριζε;
    ίσως να έχετε δίκιο…μπορεί να μην θυμάμαι καλά…
    έχω και κάποια ηλικία…
    Όπως και να ‘χει,το σημαντικό για μένα
    -κι όχι μόνο τις δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μου-
    είναι η συνέπεια λόγων και πράξεων,
    ως αλάνθαστο κριτήριο πριν προβώ σε οποιεσδήποτε…διαπιστώσεις.
    Αυτό είναι ΟΛΟΝ.

  11. Ο/Η eklag λέει:

    Όση »πλάτη» κι αν βάζει κάποιος σε σαθρά υποστηρίγματα,
    αυτά αργά ή γρήγορα καταρρέουν υπό το βάρος της σαθρότητάς τους…

  12. Ο/Η ο δείμος του πολίτη λέει:

    Η αλήθεια είναι ότι πάρει μέρος σε πολλούς διαλόγους σχετικά με την ιστορική αντίληψη ενός λαού, ενός επιστήμονα (ενός που διαβάζει Ιστορία, αλλά δεν είναι επιστήμων ειδικός) και της ίδιας της Ιστορίας.
    Το ζητούμενο δεν είναι μόνο το δικαίωμα της ελευθερίας έκφρασης μιας άποψης ή η ίδια η ιστορική αντίληψη/φαντασιακό ενός λαού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η όλη συζήτηση ξεκίνησε από το τίποτα και έπρεπε και ο δημοσιογράφος (Χατζηνικολάου) να ενεργήσει διαφορετικά μετά τη δήλωση, αφού αυτός ανακίνησε το όλο θέμα και η βουλευτής να προσέξει τον τρόπος που εκφράζεται, ειδικά στην περιοδο που συζητούνταν το αντιρατσιστικό. Και ακριβώς τούτη η συγκυρία αλλά και η αφέλεια της φράσης με κάνει να το μεταφράζω ως σχεδόν στημένο ή έτσι σχεδιασμένος από την εφημερίδα ώστε να γίνει ντόρος (άλλοι για να πουλήσουν φύλλα, άλλοι πατριωτισμό κι άλλοι για να έχουν να μιλάνε, κάνοντας ήρωα στον προοδευτικό χώρο τελικά τη Ρεπούση).

  13. Ο/Η Κάπας Σ. λέει:

    Το ότι μνημονεύεται ο Βολταίρος είναι το σημαντικότερο σημείο του κειμένου!Κατά τα άλλα θα
    συμφωνήσω!Όσο για τη σαθρότητα, που βλέπει η σχολιάστρια δε βρίσκεται ΠΟΥΘΕΝΑ!!Απλά
    η περιρρέουσα ατμόσφαιρα την καθιστά τέτοια και «ΘΑΒΕΙ»πάντα διαθέτουσα τα μέσα τους
    ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΟΥΣ!!!

  14. Ο/Η ανεργος,πρωην ντελιβερας λέει:

    Σιγα που χρειαζομαστε την κ.Ρεπουση για να σιχτιρισουμε την ποιοτητα του πολιτικου κοσμου.μαλλον την κ.Ρεπουση «μετρησαμε»στην συγκρουση της με το κατεστημενο και την βρηκαμε σχεδον ισοβαρης.Προσωπικα δε,αντικρυζω συγκηνημενος την προσπαθεια που καταβαλλει η καλη αυτη κυρια να αντικαταστησει την καθεστηκυια ημιμαθεια και τον ελληνικο σωβινισμο με μια καινουρια ημιμαθεια και εθνικο αυτοκτονισμο,ενα συλλογικο συμπλεγμα κατωτεροτητας που οδηγει στην καταθλιψη και στην αυτοαπορριψη.φαινεται η κ.Ρεπουση ως μπροσταροκριαρο της καινουριας εθνικης αφηγησης η οποια αλλαζει κατα το δοκουν ακολουθωντας τις αλλαγες του συστηματος.Αν την εξουσια βολευει το εθνικο κρατος μιλουμε για ομαιμα,ομοδοξα και για καινοφανεις καθαροτητες,αν οχι μιλουμε για κοινωνιες επηλυδων,αναδερφες και φαντασμενες.Η ουσια ειναι παντα η ιδια.Ειστε αυτο που σας λεμε,θα κανετε αυτο που σας λεμε.

  15. Ο/Η ΑΛΟΓΟΜΥΓΑ λέει:

    Η Ρεπούση έιναι απλά για κατανάλωση,τα θέματα που θέτει είναι της πλάκας.
    Το πρόβλημα ταυτότητας του νεοέλληνα βαθύ και η κρίση παγκόσμιο και πάνω απ’όλα πολιτισμική: κάποιος απο τα παλιά για την κρίση του πολιτισμού μας

  16. Ο/Η Σ. Βασδέκης λέει:

    Η πατρίδα των Ρωμιών: «Των αγίων προπατόρων ημών Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ».

    Κοντολογίς, ούτε με πολυετή φροντιστήρια, άνευ διαλειμμάτων, δεν πρόκειται οι Ρωμιοί να χωνέψουν ότι η πατρίδα προέρχεται από το πατέρας κι όχι ο πατέρας από την πατρίδα. Όταν η φαιά ουσία έχει μεταλλαχθεί σε τούντζι.

  17. Ο/Η Ευγένιος λέει:

    Συμφωνώ απόλυτα στο πνεύμα που γράφεις. Διαφωνώ με κάτι περί βιβλίων και λοιπά αλλά αυτά τα έχουμε ξαναπεί. Όμως νομίζω πως βρίσκεις λάθος άτομο για να αναπτύξεις τις θέσεις σου. Μου φέρνει σε μια υποψία μύθου τα περί «μοναχικών» μαχητών στις επάλξεις του ορθολογισμού με την φάτσα της Ρεπούση δίπλα. Κάτι από μύθο χωρίς ίχνος υποψίας μου κάνει και το κείμενο του Δήμου, εκείνο το γραφικό. Ως προς το πνεύμα του μία από τα ίδια, τα κομπλεξικά του Έλληνα αλλά από την ανάποδη. Για να ξαναγυρίσω στην Ρεπούση, είναι ας πούμε, τουλάχιστον λυπηρό ως προς ο ήθος να βλέπεις τέτοια προσωπικότητα να αρνείται εμμέσως την επίμαχη επιστολή μέσω Twitter («δεν έστειλα καμία επιστολή στην επιτροπή δικαιωμάτων του Σύριζα»), μέχρι που τελικά να παραδεχτεί μέσω ραδιοφώνου κάτι πραγματικά άσχημο και προσβλητικό, ότι η επιστολή ήταν ΙΔΙΩΤΙΚΗ μεν,(αλλά με σαφή παρασκηνιακό πολιτικό χαρακτήρα θείτσα όταν καταλήγεις «Ας κάνει ο καθένας μας ό,τι μπορεί με συναδέλφους, πολιτικά κόμματα και δημοσιογράφους»). Που πήγε η γενναιότητα της μοναχικής μαχήτριας άραγε; Χαρακτηριστική περίπτωση η συγκεκριμένη άρνηση χυδαιότητας από αυτή που τόσο έχουμε φάει στην μάπα τελευταίως. Ακόμα μεγαλύτερη χυδαιότητα , Η ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ, που περνάει έτσι ντούκου, γιατί μάλλον έχουμε γίνει πραγματικά υποζύγια είναι να αποκαλείς κάτι ΙΔΙΩΤΙΚΟ όταν με αυτό προτρέπεις σε ενέργειες που αφορούν υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Γάμα ιστορίες, επιστήμες, Σούλι και Σουλιώτισσες. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ Η ΘΕΙΑ; Ας ηρεμίσω λίγο…… (Καλά μιλάμε το Twitter έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο ρομποποιητή της εποχής- ιδίως για γρίες και θείες , γεροντομαλάκες τζόβενα της εξουσίας που θέλουν να νοιώθουν ένα με την digital γενιά …..τρομάρα τους) Όμως αυτό (η επιλογή της αφετηρίας ανάπτυξης σκέψης) δεν μπορεί να είναι αφορμή κατά το σύνηθες από την σαπίλα της εποχής για την αποδόμηση του γενικότερου πνεύματος σου. ‘Ήθελες να πεις κάτι σημαντικότερο από την ίδια την Ρεπούση ως υπαρκτή προσωπικότητα με τις όποιες απόψεις της ,και πρέπει να είναι σεβαστό. Ας προσέχουμε λοιπόν όλοι μας γιατί ο μύθος δεν είναι ιστορία όπως πολύ σωστά είπες, αλλά οι κατασκευές του παραμονεύουν παντού, οπότε η μοναδική δικλίδα ασφαλείας είναι το πνεύμα από το οποίο διέπεται. Όταν η ιστορία ακόμα και στην περίπτωση που έχει καταφέρει να πλησιάσει πολύ κοντά στην αλήθεια γίνεται όχημα για ισοπέδωση ενός μύθου που διέπεται από καλό πνεύμα, τότε ετοιμάσου την θέση του να την πάρει ένας άσχημος μύθος. Χρειαζόμαστε περισσότερο καλό πνεύμα.
    Εννοείτε αφήνω κατά μέρος όπως και εσύ την προβληματική που μπορεί να αναπτυχθεί με βάση το συγκεκριμένο ιστορικό θέμα. Αφήνω κατα μέρως και την επιστολή για τους Πόντιους.
    Πάσα για την θεία Ρεπούση. Ο Ντελακρουά δεν πήγε ποτέ στην Χίο προκειμένου να ζωγραφίσει την «Σφαγή της Χίου».

  18. Ο/Η Σ. Βασδέκης λέει:

    Ρο και Λασκαράτε, πολλά μπράβο για τον ιπποτισμό και την ευγένειά σας στην υποστήριξη μια Κυρίας που υπηρετεί με επιμονή την επιστήμη της ιστορίας, δίχως να πτοείται από τον πόλεμο που της κάνουν μελάτοι όρχεις και κλαμένα αιδοία.

  19. Ο/Η Ζωζώ Χ.Σαπουνάκη, ντιβορσέ (τρις) λέει:

    Σταύρο,
    αν ξημεροβραδιάζομαι στου Ρο είναι γιατί φαντάζομαι τους Ρο Λα δυο τζέντλεμεν με τρόπους, καθώς πρέπει αγοράκια, με πολύ λίμπεραλ αριστερές ιδέες.
    Αχ

  20. Ο/Η Σ. Βασδέκης λέει:

    Δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την Ιστορία. Δεν έχει διαβάσει ποτέ κάτι που να αφορά στην Ιστορία. Κι όμως ο ερίφης και η κατίνα ξέρουν τα πάντα για την Ιστορία. Πώς; Απλούστατα, διότι δεν συμφωνούν με την Ρεπούση. Αυτή την πληρωμένη από τους ανθέλληνες, για να διαλύσει την Ιστορία των Ρωμιών οι οποίοι είναι γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Τόσο μάλιστα γνήσιοι ώστε να παραδέχονται την αθλιότητα του «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι», το οποίο τους δίδαξε ο ελληνικός τους θεός Τσεσουά. Αυτός ο απόγονος του Δαυίδ, που κατάγονταν από την Σπάρτη.

  21. Ο/Η Omadeon λέει:

    Η Ρεπούση θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ να πει απλά, σεβόμενη τόσο την Ιστορική Αλήθεια, όσο και το λαό ή το έθνος σαν βουλευτής,
    π.χ. πως “υπάρχουν στοιχεία ότι ο χορός του Ζαλόγγου _υπήρξε_, με την έννοια της αυτοκτονίας εκείνων των γυναικών, αλλά όχι με την έννοια του συγκεκριμμένου άσματος που φέρονται να τραγούδησαν…” (κ.ο.κ.)
    αλλά… ΔΕΝ το είπε, έτσι ξεκάθαρα, είτε γιατί φοβόταν, είτε γιατί… κατά βάθος ΗΘΕΛΕ να συμβάλλει στη δαιμονοποίησή της σε αφανή (υποσυνείδητη ή όχι-) συνεργία με τους “πατριώτες” κυνηγούς ειδήσεων που τον στρίμωχναν, είτε (και γιατί) η κυρία διακατέχεται, κατά τα φαινόμενα, από μια ιδιάζουσα… εθνοφοβία.

    Ηρθε ίσως ο καιρός να μιλήσουμε για το φαινόμενο της Εθνοφοβίας, από καθαρά αριστερή, μη-εθνικιστική οπτική γωνία,

    Ο όρος “εθνομηδενισμός”, είναι επιστημονικά ΑΔΟΚΙΜΟΣ και αποτελεί έμμεση δαιμονοποίηση “απίστων” από “πιστούς”. Για πολύ κόσμο το έθνος είναι περίπου σαν θρησκεία, εξίσου υπαρκτό όπως και το… Ισλάμ. [Για μένα είναι ανοιχτό θέμα].
    Πιο σωστός μου φαίνεται ο όρος “Εθνοφοβία”. Δυστυχώς, ΚΑΙ αυτός έχει υποστεί κακοποίηση και κατάχρηση από ακροδεξιούς, αλλά… η δική τους στάση μοιάζει με ισλαμιστές που βλέπουν παντού ισλαμόφοβους.

    Ομως, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν υποχρεούται να πιστεύει στο Ισλάμ, όταν (πολύ σωστά) καταδικάζει την Ισλαμοφοβία ! 🙂

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Omadeon,
      ας δεχτούμε ότι η Ρεπούση μαζοχίζεται΄ή ακίζεται ή προκαλεί ή δεν ξέρω τι.
      Από που κι ως που τις επιτίθενται όλοι αυτοί οι αγράμματοι κατά κανόνα, χωρίς κανένα επιχείρημα, κάποια ανταπάντηση στην ουσία αυτού που είπε, αλλά τη δαιμονοποιούν απαντώντας σε αυτό που φαντάζονται ή θέλουν να είπε, επειδή υπάρχουν μόνο για να μισούν ή για να ανακαλύπτουν εχθρούς του περιούσιου λαού και του ενός και μοναδικού μεγάλου Έθνους, με σενάρια συνωμοσίας όπως ο Αλέξης Μητρόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ ή με απειλές για εξορία στη Νιγηρία όπως ο πρώην υπουργός της ΝΔ κ.Θεοδωράκης;

      • Ο/Η Omadeon λέει:

        Το ότι δεν απάντησαν τόσοι πολλοί δεν ειναι… απάντηση.
        Η κυρία είναι και.. μαλακο-μαγνήτης!!! 🙂

        Στην πραγματικότητα ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ, όσοι έψαξαν καλά το θέμα.
        Οπως π.χ. ο Νικος Σαραντάκος.

        Αλλά ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

        Και σε αυτά που επεσήμανα, που δυστυχώς ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΘΗΚΑΝ. Γιατί?

        Ειλικρινά χέστηκα, προσωπικά, για τις ιστορικές της απόψεις,
        τη στιγμή που είναι πολιτικός εχθρός, για άλλους λόγους, σαν μέλος της δοσιλογικής ΔΗΜΑΡ.

        Και άλλωστε… μεγάλο μέρος της επίμαχης συνέντευξής της, αφορούσε… υπεράσπιση του Κουβέλη.

      • Ο/Η Omadeon λέει:

        Με ΠΟΙΟΥΣ συνεργάζεται σήμερα η Ρεπούση?
        -Με τους δοσίλογους πολιτικάντηδες της τρικομματικής !!!

        Οπότε… χεστήκαμε και η βάρκα έγειρε, αν χόρεψαν σέικ ή τσάμικο οι Σουλιώτισες που αυτοκτόνησαν, ή αν τραγουδούσαν… Πάριο! 🙂

        (πάντως ΔΕΝ είναι ιστορικά έντιμο εκ μέρους της Ρεπούση να αφήνει αιχμές ότι μπορεί και να ΜΗΝ αυτοκτόνησαν, γιατί τα στοιχεία ΥΠΑΡΧΟΥΝ γι’ αυτό, κι είναι πολλά. Εκείνο που αμφισβητείται είναι το άκρως δευτερεύον… [σχολικού επιπέδου] γνωστό τραγουδάκι, κατασκευασμένο έναν αιώνα αργότερα).

      • Ο/Η Omadeon λέει:

        (σόρυ, ΔΕΝ «αμφισβητείται» το άσμα. Είναι ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ψευδές).
        οκ,
        Αλλη μία μπύρα «Μύθος» για τον… νεοφιλελέ ελληνοφάγο Νίκο Δήμου!

      • Ο/Η Ευγένιος λέει:

        «με απειλές για εξορία στη Νιγηρία» παραλογίζεσαι από την ανάποδη και υπερβάλεις κλασσικά και αριστερά.
        Ένα επιχείρημα κατά της Ρεπούση απλό και ευστοχότατο σου είπε μόλις ο Omadeon.
        “υπάρχουν στοιχεία ότι ο χορός του Ζαλόγγου _υπήρξε_, με την έννοια της αυτοκτονίας εκείνων των γυναικών, αλλά όχι με την έννοια του συγκεκριμένου άσματος που φέρονται να τραγούδησαν…” (κ.ο.κ.)Μάλλον τέτοια ήπια και καλοστεκούμενα επιχειρήματα χαλάνε τον μύθο της μοναχικής αγωνίστριας της επιστημοσύνης σε μια χώρα έρημη και ρατσιστική που δεν λέει με τίποτα να πιάσει ο σπόρος του διαφωτισμού, αλλά και την ευκαιρία για την αναβίωση του μύθου του Ιπποτισμού από την μεριά των υποστηριχτών της . Άντε και Μάρτυρες.Επιπλέον μπορεί να απαντήσει άραγε η k. Ρεπούση όταν λέει ότι η επιστολή ενώ ήταν ΙΔΙΩΤΙΚΗ πως από την άλλη καλεί συναδέλφους, πολιτικούς και δημοσιογράφους σαν να είναι γενικό προσκλητήριο; Δηλαδή ποιούς ιδιώτες καλεί να πάρουν πρωτοβουλίες για ένα υπό ψήφιση νομοσχέδιο του Κράτους παρακαλώ (και όχι μια ιδιωτική υπόθεση) και με ποιούς τρόπους; Ενδιαφέρον θα είχε να μας πει όχι ονόματα δημοσιογράφων, μιας και η ίδια είναι προσεκτική μέσα στην γενικολογία της αλλά πως θα μπορούσαν κατά την δική πάντα της γνώμη να βοηθήσουν; Πρώτον Η κυρία Ρεπούση κάνει παρέα με έναν τουλάχιστον ρουφιάνο. Τουλάχιστον γιατί η καθυστερημένη παραδοχή της επιστολής μπορεί να οφείλετε και στην υποψία ύπαρξης δεύτερου. Δεύτερον, η καθυστερημένη αποδοχή κλασσική περίπτωση «παρρησίας» και «γενναιότητας» χαρακτηριστικό των φωτισμένων ανθρώπων. Τρίτον η Κυρία Ρεπούση αμέσως διέψευσε την αποστολή της επιστολής στην επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Σύριζα και μόνο. Γενικά κράτησε μια δειλή στάση όταν η Δημαρ την άδειασε ως την επίσημη κομματική της θέση ως προς το περιεχόμενο της επιστολής της και το μόνο που είπε ήταν «δεν έστειλα τίποτα στον Σύριζα». Ίσως ο ρουφιάνος να είναι και συκοφάντης. Η Ρεπούση του μέλλοντος θα έχει αρκετή δουλεία ώστε να μας διαφωτίσει για το σημαντικότατο αυτό γεγονός της ιστορικής περιόδου «Δουλειά δεν είχε ο διάβολος γαμούσε τα παιδία του» Ίσως. Δημιουργούνται ωστόσο υποψίες πως έχουμε μπροστά μας μια κλασσική περίπτωση αριστερής αλληλεγγύης του Διευρυμένου Κοινωνικού Μετώπου υπό το πνεύμα της ανεκτικής κουλτούρας «αλλού τρώω, αλλού πίνω, αλλού πάω και το δίνω» αρκεί η επιστήμη να τραβά μπροστά. Τέταρτον σε ποιόν απευθυνόταν η επιστολή; Γιατί τέτοιος φόβος αλλά και κρυψίνοια από την Jeanne d’Arc της ιστορικής έρευνας στο να μας αποκαλύψει τον τρανό εκείνο ΙΔΙΩΤΗ στον οποίο προστρέχουν κατατρεγμένοι επιστήμονες για την κινητοποίηση μηχανισμών προς σωτηρία της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ; Επανέρχομαι γιατί το συγκεκριμένο θέμα για μένα βγάζει μάτι. Γιατί φούνταραν δεν φούνταραν οι Σουλιώτισσες, σφάχτηκαν δεν σφάχτηκαν οι Πόντιοι, εδώ έχουμε ένα φτηνό δείγμα πολικαντισμού από εκείνους που μας έφεραν στο σήμερα και μάλιστα από ταγό της «προοδευτικότητας». «H ποιότητα του πολιτικού κόσμου φαίνεται στην πράξη» λες Ρο και θα συμφωνήσω απόλυτα. Εσάς ως ορθολογιστές που αυτοαποκαλείστε πως σας κάθεται η άνωθεν αποπνέουσα ποιότητα;

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Οmadeon και Ευγένιε,
        το θέμα μας είναι κυρίως ένα.
        Η ελευθερία του Λόγου και της ιστορικής έρευνας.
        Αν θέλετε και δεύτερο θέμα, αυτό είναι το δικαίωμα της αποδόμησης εθνικών μύθων, δικών μας και ξένων.
        Όχι βέβαια η συκοφάντησή τους, απλά η αποκάλυψη της αλήθειας που πάντα ελευθερώνει.
        Τα υπόλοιπα-προσωπικότητα Ρεπούση, είπε εκείνο, εννόούσε το άλλο, δεν τη χωνεύω κλπ είναι ασήμαντα.
        Η σιωπή της αριστερής πολιτικής ηγεσίας στην αμφισβήτηση αυτών των δικαιωμάτων μας, είναι μια ντροπή.

        Αν βγει αύριο ο Κ.Πλεύρης και πει έχω στοιχεία ότι ο Άιχμαν τα βράδυα τάιζε αδέσποτα σκυλιά ή φρόντιζε γριούλες στα φτωχοκομεία, θα τον ακούσουμε με ενδιαφέρον και θα δούμε που βασίζεται. Το λέω αυτό γιατι δαιμονοποιήθηκε ακόμη και η Χάννα Άρεντ κλπ

        Έχω την εντύπωση ότι για πολλούς ακροδεξιούς οι γυναίκες είναι εύκολος στόχος.

      • Ο/Η Ευγένιος λέει:

        Σου έγραψα κάτι συγκεκριμένο, και έξω από τα θέμα ιστορίας, που για μένα βγάζει μάτι σε επίπεδο πολιτικού ήθους. Ποιούς έχει σκοπό να παρακινήσει η επιστολή Ρεπούση και με ποιούς τρόπους, που ενώ είναι ΙΔΙΩΤΙΚΗ, αφορά υπό ψήφιση νομοσχέδιο του Κράτους; Μου τοποθετείσαι σε κάτι άλλο γενικό και αόριστο. Για το θέμα της ιστορίας μιας και το θέτεις : Το δικαίωμα στην αποδόμηση επιτρέπει το δικαίωμα στην εκφορά αντίλογου όταν τα όρια με την συκοφάντηση είναι δυσδιάκριτα όπως εύστοχα αναδεικνύει το σχόλιο του Omadeon, που ούτε σε αυτό απάντησες καθαρά; Με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε Λασκαράτε, για άλλη μια φορά. Ας προσέξει ο καθένας τους προσωπικούς του μύθους. Αυτό έχω μόνο να πω.

  22. Ο/Η eklag λέει:

    Kανένα πρόβλημα ταυτότητας δεν έχει ο νεοέλληνας.
    Ορισμένοι παλαιοέλληνες έχουν αλλά θα τους το λύσουμε.

    • Ο/Η Σ. Βασδέκης λέει:

      «Kανένα πρόβλημα ταυτότητας δεν έχει ο νεοέλληνας…».

      Ναι αγαπητή μου eklag. Έτσι είναι.

      Προχθές έβγαλα την καινούργια μου ταυτότητα στο πιτς φιτίλι. Και παρ’ όλο που από την φωτογραφία μου φαίνεται ότι είμαι καραμπινάτος Ρουμανόβλαχος, το πλαστικοποιημένο ντοκουμέντο γράφει ότι είμαι Έλλην.

      • Ο/Η Ευγένιος λέει:

        Τι τραυματική εμπειρία……………. να μην την δεχόσασταν κύριε Βασδέκη. ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΔΕΧΟΣΑΤΑΝ. Να προβείτε επίσης σε διαμαρτυρία στην πρεσβεία της Ρουμανοβλαχίας μιας και αλλοτριωμένα έθνη προσπαθούν από τα λεγόμενά σας να καπηλευτούν το καραμπινάτο ρουναβλαχικό κάλος, το γνωστό και χιλιοτραγουδισμένο,(μιλάμε για ΤΟ καραμπινάτο γονίδιο) και να εκδοθεί τάχιστα ταξιδιωτική οδηγία προς τους απανταχού Ρουμανόβλαχους πως υπάρχει μια ρατσιστική χώρα που αρνείται να βγάζει ταυτότητες σε υπηκόους της ένδοξης Ρουμανοβλαχίας για λογαριασμό της. Δέχεται την έκδοση μόνο για έλληνες πολίτες……….ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΙΚΕ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ…………. μιλάμε για πολλά φάρμακα……….. περαστικά.

      • Ο/Η Σ, Βασδέκης λέει:

        Κύριε Ευγένιε, μέσα στα όρια της ελληνικής επικράτειας ενδιαιτούν άνθρωποι οι οποίοι ονομάζουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους ως Βλάχους, Αρβανίτες, Πόντιους, Ρομά, Καραμανλήδες, Μικρασιάτες, Θρακιώτες, Μακεδόνες, Ρουμελιώτες, Μωραΐτες…

        Κάποιοι θερμοκέφαλοι που ανακινούν τα θέματα της καταγωγής και φυλής είναι μια μικρή μερίδα. Λέμε λοιπόν, ας αφήσουμε κατά μέρος το θέμα αυτό κι ας φροντίσουμε όλοι μαζί να συμβάλουμε, το κατά δύναμιν, στην πρόοδο της χώρας μέσα στην οποία ζούμε όλοι μας. Μια απαραίτητη προϋπόθεση προς αυτή την κατεύθυνση είναι και η γνώση της αληθινής ιστορίας. Διότι αν αρχίσει ο καθένας να οχυρώνεται πίσω από τους φυλετικούς του μύθους, άκρη δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ στα θέματα της συνεννόησης.

        Προσωπικά επιμένω και σε κάτι επί πλέον. Να γίνει αυτό και σε γενικότερη κλίμακα, η οποία να περιλαμβάνει όλους τους λαούς των Βαλκανίων. Αλλά πώς να γίνει αυτό με την στενοκεφαλιά που τους μαστίζει όλους!

      • Ο/Η Ευγένιος λέει:

        «Κάποιοι θερμοκέφαλοι που ανακινούν τα θέματα της καταγωγής »
        Δεν χάνεις ευκαιρία να λες πως είσαι ένας κατατρεγμένος ρουμανόβλαχος, ο οποίος δεν μπορεί ούτε να κρυφτεί μιας και κάνεις μπαμ από την φάτσα όπως η μύγα στο γάλα,( το γονίδιο δεν κρύβετε ως γνωστό -αλήθεια και σόρυ πως είναι οι Ρουμανόβλαχοι στην φάτσα;) πράγμα που όμως σκανδαλωδώς αγνοεί ο αστυνομικός υπηρεσίας στην έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων (εκτός και αν πήγες στα ΚΕΠ) και εφαρμόζει μια ρατσιστική κρατική διαδικασία που αρνείται να γράφει στην εθνότητα Ρουμανόβλαχος σε ελληνική ταυτότητα, και μου λες για θερμοκέφαλους που ανακινούν θέματα καταγωγής;
        Μιλάς για Βλάχους, Αρβανίτες, Πόντιους, Ρομά, Καραμανλήδες, Μικρασιάτες, Θρακιώτες, Μακεδόνες, Ρουμελιώτες, Μωραΐτες… όλα τα λουλούδια εκτός από Έλληνες και μιλάς για θερμοκέφαλους; Με τους Μοραΐτες (γνωστός και διακριτός λαός) λίγο πάνω και λίγο κάτω από το μεταγενέστερο αυλάκι τι γίνεται;
        Για τους Πόντιους για παράδειγμα αγαπητέ ρουμανόβλαχε μήπως έχει πάρει το αυτί σας πως αυτο -προσδιορίζονται εδώ και πολύ καιρό ως Έλληνες; Δεν έχετε παρά να ρωτήσετε έναν και καλά ξεμπερδέματα στην περίπτωση που προσπαθήσετε να τον πείσετε για το αντίθετο. Πως θα ανατρέψουμε αυτή την πλάνη; Άσε Μικρασιάτες, Καραμανλήδες και πάει λέγοντας………… Με τον νου πλουταίνει η κόρη με τον νου και η ακαμάτα……Κάποιος κάποτε έγραψε τον Θούριο. Κάποιος μου φαίνεται προσπαθεί να γράψει τον Σούριο. Και πάλι περαστικά………. Ξεκίνα να μιλάς ρουμανοβλάχικα δεν σε εμποδίζει κανένας, άσε εμένα και άλλους να μιλάω ελληνικά και να θεωρώ τον εαυτό μου έλληνα, αφού είσαι κατά αυτών που ανακινούν θέματα καταγωγής, (που λεφτά για εξετάσεις dna, αλλά και φροντιστήρια ρουμανοβλάχικης) και φαντάσου πάλι ελεύθερα ότι θέλεις για το ποιός γαμήθηκε με ποιόν και έγινε το χαρμάνι που αυτοαποκαλείται Ελλάδα, μακάρισε επίσης τον εαυτό σου όταν τον βλέπεις στον καθρέπτη για το καθαρό ρουμανοβλάχικο γονίδιο ( το ατόφιο και διατηρημένο από καρπερούς πατεράδες ρουμανόβλαχους πηδήκουλες και σεμνότυφες ρουμανοβλάχες που κουβαλάς και κάνει μπάμ), , φρόντισε για την διαιώνισή του ( εννοείτε με τσεκαρισμένες ρουμανοβλάχες) και ελέησε τους αδαείς που δεν μπορούν να το διακρίνουν, μιας και διατείνεσαι υπέρ της ανεκτικότητας. Εγώ και πολύς κόσμος φαντάζομαι δεν έχουμε χρόνο για τέτοιες ρατσιστικές στην κυριολεξία από την ανάποδη μπαρούφες. Κατά τα άλλα θερμοκέφαλοι που ανακινούν θέματα καταγωγής……………. Δε παίζεσαι!!!!!!!!! unplayable…….(δεν ξέρω πως το λένε στα ρουμανόβλάχικα)

      • Ο/Η Nikolaos Xirotiris λέει:

        ρουμανόβλαχος!!! τό ανέκδοτο τής χιλιετίας!! Λίγο διάβασμα καί λίγη παρακίνηση τού εγκεφάλου πρός σκέψιν δέν βλάπτει ποτέ!!! Σενετάτε φρατε.

      • Ο/Η Σ, Βασδέκης λέει:

        «…. φρόντισε για την διαιώνισή του …».
        Ευγένιε, Αν και έκανα δυο γάμους δεν γέννησα παιδιά για να μην μολύνω το καθαρόαιμον της φυλής των γνήσιων Ελλήνων. .

  23. Ο/Η Ε.Κοσμιδης λέει:

    Αν και εθνικιστής,συμφωνώ μαζί σου.Είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης και έρευνας.Συμφωνώ οτι οι πράξεις πρέπει να διώκονται και όχι οι ιδέες και να μην βαφτίζουμε ρητορική μίσους οποιαδήποτε έρευνα ή λόγο ή ιδέα δεν μας είναι αρεστή.Αν κάποιος έχει αντίθετη γνώμη απο την Ρεπούση να αποδείξει με ιστορικά τεκμήρια το λάθος της Ρεπούση και όχι να την αφορίζει.Το ίδιο ισχύει για όλους συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων και των αρνητών του ολοκαυτώματος.

  24. Ο/Η Παλιός λέει:

    Omadeon αν η Ρεπού υπερασπίζεται τον Κουβέ είναι άξια της μοίρας της γιατί ο φιόγκος δεν την στήριξε.
    Ξέχωρα τώρα που είναι Δημάρ η Ρεπού, πρέπει να στηρίζουμε το δικαίωμα της αμφισβήτησης των μύθων.
    Αυτοκτόνησαν μάλλον, μερικοί όμως λένε πως τις γκρέμισαν.
    Να γίνει συζήτηση όποιοι ξέρουν να μιλήσουν, χωρίς κατάρες και βρισιές.
    Ορθόν;
    Το παπαδαριό καταδικάζει την αυτοκτονία,υμνεί το μαρτύριο, περεκτός όταν υπαρχει μάσα εθνική και τζέρτζελο πατριωτικό, να βγαίνει διάφορο.
    Εκεί δεν τρέχει τίποτα.
    Αυτοκτονείστε νάχουμε να λέμε.

    • Ο/Η Omadeon λέει:

      Μα… η συζήτηση ΕΓΙΝΕ και τα στοιχεία βγήκαν ΟΛΑ στο φως, τώρα πια…
      Κυρίως χάρις στον σχολαστικό Νίκο Σαραντάκο.
      Και βρέθηκε ότι κανένας δεν είπε ποτέ, με στοιχεία, ότι «τις γκρέμισαν»….

      Ισα-ίσα, το πρώτο σχόλιο σε αυτή ΕΔΩ τη συζήτηση ξεκαθάρισε ήδη το θέμα. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. ΜΗ χέσω τώρα, ότι οι σκληροτράχηλες εκείνες αρβανίτισες θα προτιμούσαν να πουληθούν σαν πόρνες ή να βιαστούν και να κλειστούν σε χαρέμια. Γιατι? Για να λερωθεί η περηφάνεια τους και η απόλυτα εύλογη απόφασή τους να προτιμήσουν το θάνατο? Αυτό είναι το ΜΟΝΟ που μένει, σαν Ιστορική Αλήθεια τους, στο τέλος. Και δεν είναι η μόνη περίπτωση.

      ΚΑΙ εγώ ΚΑΙ (ίσως) εσείς υποθέτω ότι θα προτιμούσαμε το θάνατο από βασανιστήρια. Επομένως μας θίγει ΚΑΙ εμάς αυτή η ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ, άνευ στοιχείων λασπώδης δυσπιστία.

      Η αστή κερία που δεν θυσίασε τίποτε απολύτως στη ζωή της, θα κρίνει όσους δώσαν τη ζωή τους για να μη γίνουν δούλοι? ΕΛΕΟΣ…

      Ας πρόσεχε να μη διαρρέει προς τα έξω η βαθύτατη περιφρόνησή της προς κάθετι λαϊκό, γιατί προσωπικά για το «έθνος» χέστηκα. ΔΕΝ ασχολούμαι με… θρησκείες, άλλωστε! 🙂

      Οσον αφορά το ΣΥΡΦΕΤΟ ηλιθίων και εθνόπληκτων που μαζεύτηκαν σαν κουνούπια από πάνω της για να της πιούν το αίμα, σκατά στη μούρη τους αν δεν κατάλαβαν την κουνουπο-παγίδα, όπου έπεσαν.
      Ας πρόσεχαν τα κοφτερά της δόντια, με τόσο… μαλακές σάρκες στο λαιμό τους! 🙂

      Ανοιξε σαμπάνιες ο Χαζονικολάου που έκανε την κερία πρώτο θέμα, κι ο Κούλογλου που την ανέδειξε σε Αγία Μαρία Ρεπουσία, χρησιμοποιώντας την στυγνά για να πιέσει το ΣΥΡΙΖΑ να… Πασοκο-ΔΗΜΑΡοποιηθεί κατά το δοκούν (για τον ίδιο)…

      Αλλο ένα ποτηράκι πεθαμένο λικέρ και για τον εθνο-αλκοολικό «εξυπνότερο Ελληνα» Νίκο Λυγερό, Ιεροκήρυκα της Εθνοπαράνοιας που κατάντησε από κατήγορος νο.1 της Ρεπούση… αφοσιωμένος μνημονιακός σύμβουλος του Σαμαρά, αλλά περί Ρεπούση ποιεί την νήσσαν.

      (εθνοκόλακες και εθνόφοβοι ήρθε η στιγμή να ενωθείτε, Κουβελιζόμενοι).

      Κι άλλη μια μπύρα Μύθος για το Νίκο Δήμου…

    • Ο/Η Omadeon λέει:

      Ε, ναι. Από τα σπάνια εκείνα κείμενα περί «εθνικού μηδενισμού», που βρήκαμε κι εμείς μετά από ΠΑΡΑ πολλή συζήτηση εκατοντάδων σχολίων σε παλιό ποστ του 2008.

      Σε παραπέμπω π.χ. στο σχόλιο εδώ
      http://omadeon.wordpress.com/2008/06/10/ethnonihilism/#comment-24243

      Λίγο πιο κάτω… (σχόλιο 201)
      άποιος Αντώνης (με τον οποίο… τσουγκρίσαμε μερικούς μήνες αργότερα διότι έγινε… νεο-σταλινικός ταλιμπάν -χεχε) πρόλαβε ωστόσο να μεταφέρει ένα σημαντικό παλιό σχόλιο του Νίκου Σαραντάκου, το εξής:

      Νίκος Σαραντάκος:

      Η λέξη “εθνομηδενιστής” δεν υπάρχει στα λεξικά διότι την έπλασε σχετικά πρόσφατα (πριν από 10-12 χρόνια) ο Καραμπελιάς (τουλάχιστον έτσι μου είπε όταν τον ρώτησα) αν και το αντίστοιχο διεθνές-αγγλικό ethnonihilism είχε εμφανιστεί από το 1950 σε κείμενα σταλινικών θεωρητικών.

      Επίσης ψάξε εκεί, ΠΟΛΥ πιο πριν, τα πολύτιμα σχόλια του ΙΔΙΟΥ του Ν. Σαραντάκου….
      και τα δικά μου σχόλια 183,189,190, οπότε… ίσως να μη μετανοιώσεις για το χρόνο που ξόδεψες! 🙂
      (αλλά αγνόησε το… θόρυβο που δημιούργησε κάποιος Ακρίτας από την αρχή σχεδόν).

  25. Ο/Η Φίκης Θεοδωράκης λέει:

    http://www.lifo.gr/mag/columns/5732

    5.6.2013

    Μπράβο Μαρία!

    Ως παλαιός «ανθέλλην» την καλωσορίζω στην τάξη των ανθελλήνων, που για μένα είναι οι πιο σωστοί και χρήσιμοι Έλληνες.

    ΣΧΟΛΙΑ (215)

    •Δεν γνωρίζω τη Μαρία Ρεπούση. Ωστόσο, παρακολουθώ τα όσα λέει, γράφει και τα όσα υφίσταται.

    •Ως παλαιός «ανθέλλην» την καλωσορίζω στην τάξη των ανθελλήνων, που για μένα είναι οι πιο σωστοί και χρήσιμοι Έλληνες. Είναι οι μόνοι που πραγματικά αγαπούν την πατρίδα τους και της λένε αλήθειες – έστω και δυσάρεστες. Μόνο πάνω σε αλήθειες μπορεί να χτιστεί μία υγιής και ρωμαλέα εθνική ταυτότητα.

    •Οι μύθοι βούλιαξαν τούτο το έθνος. Δεν μας άφησαν ποτέ να αντικρίσουμε την πραγματικότητα, να δούμε το αληθινό μας πρόσωπο στον καθρέφτη. Το πόσο σημαντικό είναι το ψεύδος για μας φαίνεται από την αντίδρασή μας: σε κάθε αμφισβήτησή τους εκλύεται υστερία που πλημμυρίζει το Διαδίκτυο.

    •Νομίζουμε πως είμαστε λαός σπλαχνικός και φιλάνθρωπος: όμως έχουμε κάνει θηριωδίες φοβερές. Στην κατάληψη της Τριπολιτσάς σφάχτηκαν αναίτια χιλιάδες άμαχοι. Στη Μικρασιατική Εκστρατεία ο Ελληνικός Στρατός έκανε απίστευτες σφαγές και ωμότητες – προκαλώντας τα άγρια αντίποινα. Αυτά δεν μας τα είπαν στο σχολείο.

    •Νομίζουμε πως η εκκλησία μας είναι ανώτερη: μπορεί να μην είχε Ιερά Εξέταση αλλά έκαψε, έσφαξε και βασάνισε τους Έλληνες εθνικούς και στην Εικονομαχία σκότωσε εκατό χιλιάδες «αντιφρονούντες». Αργότερα καταράστηκε τον Ρήγα, πολέμησε και αφόρισε την Επανάσταση, και για να καλύψει την ντροπή επινόησε μετά τους μύθους της Αγίας Λαύρας και του Κρυφού Σχολειού.

    •Νομίζουμε ότι κρατάμε από μεγάλο σόι, αλλά το Βυζάντιο ήταν πολυεθνικό ρωμαϊκό και όχι ελληνικό κράτος. Ούτε ένας αυτοκράτορας δεν καταγόταν από την κυρίως Ελλάδα. Ρωμιοί (δηλαδή Ρωμαίοι) ονομαζόμασταν, μέχρι που μας ξαναβάφτισαν Έλληνες οι Δυτικοί. Οι οποίοι και μας απελευθέρωσαν, όταν η Επανάστασή μας είχε αποτύχει – χάρη στο αλληλοφάγωμά μας.

    •Και βέβαια ο Xορός του Ζαλόγγου ήταν μύθος. Το τραγούδι που (δήθεν) τραγούδαγαν οι Σουλιώτισσες γράφτηκε 106 χρόνια μετά. Και θα ήταν δύσκολο να το τραγουδάνε, αφού ήταν αλβανόφωνες. Σαν τα πληρώματα του ελληνικού στόλου, που, όπως γράφει ο Παπαρρηγόπουλος, δεν κατάλαβαν λέξη από τον λόγο που τους έβγαλε ο Μαυροκορδάτος στα ελληνικά. Ούτε αυτά τα μάθαμε ποτέ.

    •Πατώντας πάνω στους μύθους, χτίσαμε μια ψεύτικη ταυτότητα. Γίναμε «κακομαθημένα παιδιά», όπως σωστά μας αποκάλεσε ο Ζαμπέλιος, και περιμένουμε από τους άλλους λαούς ειδική μεταχείριση. Οπότε η Μαρία Ρεπούση κάνει άγια δουλειά όταν προσπαθεί να μας συνεφέρει. Μακάρι και οι άλλοι ιστορικοί (που όλα αυτά τα γνωρίζουν καλά) να είχαν το θάρρος της.

  26. Ο/Η Κάσυ Διάρη αθλήτρια της κωλοτούμπας λέει:

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Ορίστε, κύριε Κασιδιάρη.
    ΗΛΙΑΣ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Καίτοι εξέφρασα την άποψή μου για την περίπτωση του Μιωνή και παρόλο που εγώ απέχω και θα καταθέσω τις ερωτήσεις γραπτώς, επηρεασμένος από τη ζέση του κ. Καπερνάρου, υπερψηφίζω την πρόταση να πάει υποεπιτροπή να τον εξετάσει. Καίτοι απέχω και θα καταθέσω γραπτώς τις ερωτήσεις, υπερψηφίζω αυτή την πρόταση.
    ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Από τι απέχετε;
    ΗΛΙΑΣ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Δεν θα συμμετάσχω εγώ στο συγκεκριμένο και δεν θα πάω στο Ισραήλ.

    http://press-gr.blogspot.gr/2013/05/m-press-gr.html
    MΟΝΟ στο PRESS-GR: Προσωπικοί χαρακτηρισμοί, εν(σ)τάσεις κι αποχωρήσεις για την εξέταση Μιωνή. Ποιοί φήφισαν υπερ της μετάβασης μελών της Επιτροπής στο Ισραήλ
    Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

  27. Ο/Η Ταμήλος λέει:

    Το ότι η ρεπούση πήρε διδακτορικό και έδρα απο τον παρακράτος λιάκου, λεωντσίνη δεν φαίνεται να σας απασχολεί καθόλου. Το ότι την ανάθεση του βιβλίου του συνωστισμού την πήρε απο τον άνδρα του φιλενάδας της που εκανε και την επιμέλεια του βιβλίου ακόμη λιγότερο. Το ότι η ρεπουση ηταν προστατευόμενη της γιαννάκου μήπως ;

    • Ο/Η Nikolaos Xirotiris λέει:

      Απολύτως ορθή η παρατήρηση!!

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Κύριε Ταμήλο,
        από που δραπετεύσατε;
        Ούτε κάτι θείες μου δεινές κουμακανατζούδες, δεν θυμάμαι να μιλούσαν έτσι όταν κουτσομπόλευαν τις φίλες τους που απουσίαζαν από το τημ.

        1.παρακράτος λιάκου, λεωντσίνη
        2.την ανάθεση του βιβλίου του συνωστισμού την πήρε απο τον άνδρα του φιλενάδας της
        3. προστατευόμενη της γιαννάκου

        Τι σημαίνουν όλα αυτά για τον μυθικό χορό του Ζαλόγγου και για το δικαίωμα της έκφρασης άποψης;
        Που βασίζονται, πως αποδεικνύονται, που καταγγέλθηκαν;

        Αν η κυρία Ρεπούση κατέλαβε την πανεπιστημιακή θέση της παράνομα ή παράτυπα (όπως συνέβη π.χ. με την ευσεβή και πατριωτική οικογένεια Χριστινάκη του Ποιμαντικού και με πολλές άλλες κληρονομικές έδρες ευσεβών πατριωτών καθηγητών) ή την ανάθεση συγγραφής κλπ δεν ύπάρχουν στον «πατριωτικό» χώρο, σοβαροί άνθρωποι να πάνε στον Εισαγγελέα;

  28. Παράθεμα: Η κα Ρεπούση και η ποιότητα του πολιτικού κόσμου | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές | crockorozistas

  29. Ο/Η eklag λέει:

    Σταύρο,
    όσην εντύπωση και αν σου προξενεί,
    υπάρχουν άνθρωποι που ακριβώς επειδή δεν »υπηρετούν» κομματικές ή άλλες εντολές,
    μπορούν ακομπλεξάριστα να αποδεχτούν την »διαφορετικότητα» στο περιβάλλον τους
    και να συνυπάρξουν μάλιστα αρμονικά μαζί της,
    με τρόπο που να μην εμποδίζει τον »ζωτικό» χώρο κανείς κανενός.
    Το πρόβλημα το έχουν και το μεταθέτουν στην κοινωνία οι »υπηρετούντες».
    Αρκεί μια ανάγνωση των κατά καιρούς σχολίων (και) στο blog αυτό,
    για να το διαπιστώσει κάποιος:
    »παράκαμψη» των στοιχείων,σεξιστικά υπονοούμενα κάθε είδους,Ρομά gay ψυχικά ασθενείς,υφίστανται τα πάνδεινα,χρησιμοποιούμενοι ως βρισιές κατά »αντιπάλων» στην φαρέτρα του προοδευτικού! ειδικά οπλοστασίου κ.τλ.
    Λογικά αυτό θα έπρεπε να σε ξενίζει…
    Εμένα πάντως με ξενίζει γι’αυτό θα πάω (και) στην ΗΜΕΡΙΔΑ
    και μετά για μπάνιο.
    Εσύ πήγαινε για βρούβες.
    Έχει πολλές τέτοια εποχή.
    LOVE!

  30. Ο/Η Omadeon λέει:

    Λοιπόν, η Ρεπούση ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΕΙΠΕ ΨΕΜΜΑΤΑ στη συνέντευξή της στο Σπύρο Χαριτάτο, στο σημείο 14:01 του εξής video (πιο συγκεκριμμένα στο σημείο 14:19)
    [το link σας πάει ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ στο σημείο εκείνο]

    Η Μαρία Ρεπούση στη Γιάφκα του Σπύρου Χαριτάτου.
    …όταν δήλωσε ΨΕΥΔΩΣ
    «δεν αναφερόμουν σε ζητήματα ιστορικά για τη γενοκτονία των Ποντίων…»

    [στη γνωστή επιστολή της]

    ενώ… στην πραγματικότητα ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ αναφερόταν ΕΙΔΙΚΑ σ’ αυτά,
    στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστολή, εδώ
    <a href="http://www.real.gr/Files/Articles/Document/236330.pdf?&quot;http://www.real.gr/Files/Articles/Document/236330.pdf?

    Και (για όσους δεν το ξέρουν)… στην Επιστήμη της ΛΟΓΙΚΗΣ,
    από ΕΝΑ ψεύδος τα ΠΑΝΤΑ έπονται.

    Ακούστε τώρα κάτι
    1) ΔΕΝ μασάω κουτόχορτο από ΚΑΝΕΝΑΝ.
    2) Επίσης, ειδικά για έναν/μία Ιστορικό επιστήμονα που ΨΕΥΔΕΤΑΙ δημόσια, ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΒΑΣΜΟ).

    π.χ. Ξεμπρόστιασα ΚΑΙ τις ψευτιές του… Βλάση Αγτζίδη (θανάσιμου εχθρου της Ρεπούση), ΕΔΩ
    http://metaomadeon.wordpress.com/2013/05/29/ending-another-urban-legend/ (Το Μεγάλο Ψέμα του Βλάση Αγτζίδη και των ΑριστεροΠόντιων, κατά Κωστόπουλου και Ιού [1] Σχόλιο 166)

    Με έθνη και (άλλες)…. θρησκείες ΔΕΝ ασχολούμαι.
    Κι αν μου βρωμάει η συμμετοχή της Ρεπούση στη ΔΗΜΑΡ,
    είναι διότι είναι ΑΛΛΗ μια ένδειξη της αναξιοπιστίας της,
    της ασχετοσύνης της (αν μη τι άλλο) με την ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΩΡΑ.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Οmadeon,
      δεν σε ξέρω προσωπικά, αλλά από τα γραπτά σου καταλαβαίνω δυο πράγματα:
      1. Είσαι έντιμος
      2. Είσαι παρορμητικός.

      Η πρώτη σου ιδιότητα είναι αυτή που με κάνει να σου απαντήσω.
      α. Η επιστολή της Ρεπούση ήταν εμπιστευτική. Κάκιστα δημοσιοποιήθηκε.
      Σε εμάς εδώ έχουν γράψει με εμπιστοσύνη που μας τιμά, σοβαρά πρόσωπα του πολιτικού κόσμου, ιδιωτικά. Κανέναν δεν διανοηθήκαμε να εκθέσουμε δημοσιοποιώντας έστω υπαινιγμό πως ο τάδε μας έγραψε. Αυτός που κοινοποίησε γράμμα που του εμπιστεύτηκαν είναι άτιμος.

      β. Ο χορός του Ζαλόγγου είναι προφανώς μύθος. Όχι το γκρεμοτσάκισμα, οικιοθελώς (το πιθανότερο) ή σπρωγμένες. Αυτό πρέπει να λέγεται. Τώρα δεν το είπε ευθέως, τα μάσησε, φοβήθηκε κλπ είναι λεπτομέρειες.
      Είναι πολύ πιο θαρραλέα από το μέσο πολιτικό και δέχεται αισχρές επιθέσεις.
      Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ δεν βρίσκουν το θάρρος να την υπερασπιστούν.
      Τι να υπερασπιστούν;
      Τη γυναίκα και την ιστορικό και το δικαίωμά της να μιλάει.
      Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τόσο εκπέσει στις συνειδησεις πολλών δημοκρατικών ανθρώπων, που πλέον αποτυπώνεται αυτό και στις δημοσκοπήσεις.
      Η τρικομματική επελαύνει στις τσέπες των πολιτών και ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει.
      Μοναδικό κατόρθωμα.

      Ο Ρεμπέτης λέει πως ο τ.υπουργός της ΝΔ κ.Θεοδωράκης έκανε μόνο σε ένα σημείο ολίσθημα.
      Όχι ολόκληρη η δήλωσή του ήταν ένα ακροδεξιό παραλλήρημα.

      http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/38773

      Ο Μίκης Θεοδωράκης έγινε, τελικά, αυτό που πολεμούσε

      • Ο/Η Ευγένιος λέει:

        «Η επιστολή της Ρεπούση ήταν εμπιστευτική. Κάκιστα δημοσιοποιήθηκε.»
        ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.

  31. Ο/Η Omadeon λέει:

    Ενα σχόλιό μου πήγε στο σπαμ…

    (είχε 3 λινκ).

    Δυστυχώς η εποχή μας έχει νέες προκλήσεις για ΑΠΟΛΥΤΗ φιλαλήθεια, καθώς και ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ πολλών στοιχείων, που δεν υπήρξε ποτέ, πριν.

    Και σε αυτήν ακριβώς την εποχή, για μένα η Ρεπούση ΑΠΕΤΥΧΕ.
    Διότι ανήκει στην προ-διαδικτυακή εποχή. Οπου μπορούσε κανείς εύκολα να λέει άλλ’ ντ’ άλλων, να ψεύδεται δημόσια σε μία εκπομπή ενώ στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αποδείξεις ότι ψεύδεται.

  32. Ο/Η Ευγένιος λέει:

    Patriotism is the last refuge of a scoundrel.
    Φτάνει να προσέξουμε μόνο να μην γκρεμίσουμε και το μοναστήρι λόγο των καθαρμάτων που έγιναν oικέτες της τελευταίας στιγμής

  33. Ο/Η Ρεμπέτης λέει:

    Αυτό: «ξέρω όμως τα χαρακτηριστικά των αντιπάλων της, τα χαρακτηριστικά των εχθρών της Ελεύθερης Έκφρασης -αυτό αρκεί.» …είναι απ’τα χειρότερα πράγματα που έχω διαβάσει τον τελευταία μήνα, απλά γιατί στερείτε λογικής.

    Το μόνο λάθος του Μίκη ήταν αυτό που είπε περί «Αν δεν το καταλαβαίνεις πήγαινε αλλού, πήγαινε να ζήσεις στη Νιγηρία», όλο το υπόλοιπο ήταν 100% σωστό. Τι να κάνει ο άνθρωπος όμως;; …γέρασε… και γερνώντας είχε την δυστυχία να δει την αριστερά να μετατρέπετε σε ένα εθνομηδενιστικό μόρφωμα ακατάσχετης διεθνιστικής μπουρδολογίας μέσα στο οποίο επικρατούν άνθρωποι σαν την Ρεπούση και τον Τατσόπουλο.

    Εγώ θα σας πρότεινα να ψάξετε λίγο αυτά που υποστηρίζει ο Καραμπελιάς πάνω στην ας πούμε Ρεπουσιακή σχολή, και πιο συγκεκριμένα την αλληλογραφία που είχε όσων αφορά το Ζάλογγο με κάποιους απ’αυτή την σχολή. Μια σχολή που μόνο επιστημονική (όπως από ημιμάθεια γράφεις) δεν είναι, γιατί αν ήταν επιστημονική δεν θα είχε στόχο την αποδόμηση της ταυτότητας του Έλληνα αλλά την αποκάλυψη της αλήθειας. Η αποδόμηση της ταυτότητας του Έλληνα έχει γίνει αυτοσκοπός γι’αυτούς τους ανθρώπους, τόσο αυτοσκοπός που θυσιάζουν οτιδήποτε επιστημονικό μπορεί να έχουν να προσφέρουν για να επιτύχουν αυτό το στόχο.

    Μην ανησυχείς, δεν περιμένω πως θα καταλάβεις, τουλάχιστον όχι αμέσως. Δεν θα καταλάβεις αμέσως γιατί δεν έχεις δει ποτέ σου άλλη αριστερά, αριστερά με λίγο πατριωτισμό μέσα της, και με αρκετή δυσκολία μπορείς να φανταστείς μια αριστερά που θα είναι έτσι. Μάλιστα είμαι σίγουρος πως είσαι απ’αυτά τα άτομα που στραβοκοιτάνε αυτούς που κρατάνε Ελληνική σημαία, που όταν λέει κάποιος πως έχει παραγίνει το κακό με τους μετανάστες σκέφτεσαι πως έχεις να κάνεις με ρατσιστή, και που όταν κάποιος λέει πως αγαπάει την πατρίδα του η περιορισμένη φαντασία σου μπορεί μόνο να τον εντάξει μόνο στην δεξιά ή στο γηροκομείο όπως κατέταξες τον Μίκη. Κάνε μου την χάρη όμως, για τον χρόνο που σπατάλησα για να γράψω όλα αυτά και κράτα λίγο ανοιχτό το μυαλό σου γιατί «Οι παρωπίδες προσφέρουν ασφαλή προσανατολισμό!» όπως είπε ο Παναγιώτης Κονδύλης.

    • Ο/Η Po λέει:

      Σας ευχαριστώ για το σχόλιο.
      Με τον κ. Καραμπελιά (και την… πατριωτική σχολή του) δεν έχουμε τίποτα κοινό.
      Τον γνωρίζουμε καλά και σε βάθος -το «εθνομηδενισμός» είναι δική του… νεολογία. Μας χωρίζει χάος.

      Εμείς είμαστε, με τον επίσης εθνομηδενιστή-ποιητή Διονύσιο Σολωμό του «Εθνικόν το Αληθές»

      • Ο/Η Ρεμπέτης λέει:

        Δεν υποστήριξε ποτέ ο Καραμπελιάς πως το εθνικό δεν είναι το αληθές, αλλά το δικαίωμα σας στην ημιμάθεια είναι αναφαίρετο.

        Όπως και να’χει, εγώ προσωπικά θα είμαι (μαζί με τον Μίκη) απέναντι σ’αυτή την κατάντια της αριστεράς που εκπροσωπούν όπως φαίνεται άτομα σαν και εσάς.

      • Ο/Η Po λέει:

        Καλό σας βράδυ.

  34. Ο/Η Αρχειοφύλακς λέει:

    Ξεχνάει? η θείτσα
    (πολύ καλύτερη στην περιγραφική ανατομία
    και με πλούσιο σεξιστικό λεξιλόγιο)
    – once again, από εδώ και κάτω (παράδειγμα)
    https://roides.wordpress.com/2013/05/11/11may13/#comment-62056

    p.s
    όπως έλεγε ένας παλιός φίλος
    «στις κυρίες φερνόμαστε σαν κυρίες».

    Και στις θείτσες …?
    Θα ξYνίζουν …

  35. Ο/Η Άνθιμος Μιχαλοκάφρος λέει:

    http://derlandstreicher.wordpress.com/2013/06/08/%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%bf%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%83/

    Τα μοντέρνα κουρέλια του εθνοκεντρισμού

    Posted on 08/06/2013 by derlandstreicher

    Ο εθνικισμός δεν διδάσκεται από το παρελθόν, αλλά το διαστρεβλώνει και το ξαναγράφει. Γαλουχείται με μύθους, όχι με ιστορία. Αρέσκεται να τιμάει μυθικούς ήρωες, να εορτάζει επετείους μαχών λιγότερο ή περισσότερο αποφασιστικών, να μνημονεύει στοιχεία που επιβεβαιώνουν τις φαντασιώσεις του. Οι οπαδοί του προτιμούν κατά κανόνα να αναφέρονται σε ένα μακρινό παρελθόν για να προβάλουν καλύτερα τις σύγχρονες προκαταλήψεις τους χωρίς να κινδυνεύουν να διαψευστούν.

    http://derlandstreicher.wordpress.com/2013/06/07/%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%b5%cf%82/

    Ολοκαυτώματα και μαλακίες

    Όταν μετά τη χθεσινή από βήματος πρόκληση του Κασιδιάρη, βουλευτής της ΔΗΜΑΡ απευθύνθηκε στον παρόντα Υπουργό ρωτώντας τον εάν γνωρίζει πόσα χρόνια θα “έτρωγε” ένας αρνητής του εβραϊκού ολοκαυτώματος στη Γερμανία, εκείνος τον κοίταζε σαν αδιάβαστος χάνος και κρατώντας ένα χαρτί, στο οποίο προφανώς ζωγράφιζε καραβάκια, απάντησε ότι τέτοια θέματα καλύπτονται από τις προσθήκες της ΝΔ στον αντιρατσιστικό νόμο του 1979.

    Και μετά, πήγε η καρδιά μας στη θέση της. Όχι δεν θα ανάψουν τους φούρνους οι βαλκάνιοι ναζί. Όχι δεν θα ψοφήσουμε στα Konzentrationslager. Όχι δεν θα μας κόψουν το λαιμό σε ενέδρες και δεν θα μας κρεμάσουν από τον αστράγαλο στο Γουδή. Μερίμνησε ο Αθανασίου, ο οποίος δεν απάντησε απολύτως τίποτε, ως όφειλε εκπροσωπώντας το κράτος δικαίου, στο ανιστόρητο φασιστόμουτρο.

    Ο βαρβαρικός λόγος των ντόπιων ναζί δεν επιτρέπεται να είναι ανεκτός. Απαγορεύεται από τους θεσμικούς εκπροσώπους περαιτέρω αδράνεια. Επιβάλλεται η έμπρακτη και άμεση αντιμετώπιση της εγκληματικής συμμορίας. Πουθενά αλλού τέτοια κατάντια.

    ———————————

    Κασιδιάρη, μάθε κανά γερμανικό και διάβαζε τι θα μάζευες, αν τα έλεγες αλλού αυτά. [Εδώ, στο βασίλειο της παραφροσύνης, είμαι βέβαιος ότι μερικές χιλιάδες μουλωχτών και ξετσουτσουνιασμένων (εις την θεσσαλικήν αργκό: εκείνοι που έχουν πάρει αέρα και εκδηλώνονται) αντισημιτών, ρατσιστών, συνωμοσιολόγων, ξενοφοβικών, χουντοβασιλικών, ασχέτων ημιμαθών, μοχθηρών σωβινιστών, αφιονισμένων απογόνων του Μεγαλέξαντρου και του Δία, όχι μόνο δεν ανατρίχιασαν από φρίκη, αλλά γούσταραν κιόλας]

    – Ως πέντε χρόνια, για υποκίνηση μίσους, ενθάρρυνση βίαιων και αυθαίρετων πράξεων κατά ομάδας ή τμημάτων πληθυσμού, για προσβολή περιφρόνηση και ευτελισμό λόγω και έργω της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

    – Ως πέντε χρόνια συν πρόστιμο, για διατάραξη κοινωνικής ειρήνης, εάν κάποιος δημόσια ή σε συνάθροιση επιδοκιμάζει, αρνείται ή υποβαθμίζει τα εγκλήματα (ολοκαύτωμα) των ναζί.

    – Ως τρία χρόνια, εάν κάποιος δημόσια ή σε συνάθροιση επιδοκιμάζει, εγκωμιάζει ή δικαιολογεί με τρόπο που προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων, το ναζιστικό καθεστώς.

  36. Ο/Η Ταμήλος λέει:

    @Laskaratos

    με ρωτάς από που δραπέτευσα; απο τη λογική σου να υπερασπίζεσαι σκουπίδια δραπέτευσα

    νομίζεις ότι με τον σαχλο-ελιτισμό σου βοηθάς τον τόπο, η χα παει για 30% και εσυ διαπρέπεις

    ξυσ’ τα τέτοια σου καημένη, όταν η χα βγει αυτοδύναμη πες μας μόνο που να μεταναστεύσουμε

  37. Ο/Η eklag λέει:

    Ατιμία η αποκάλυψη »ιδιωτικών επιστολών» που αφορούν σε υπό ψήφιση νομοσχέδιο;
    Ω καιροί ω ήθη
    (Ασκήσεις Ύφους-Ρ.Καινώ)

    »ξ Ι νίζουν» Φούφη
    (Γράφε μίλα Ορθά Ελληνικά-Γ.Μαρκαντωνάτος)

  38. Ο/Η eklag λέει:

    ps
    Κε Λασκαράτε,
    αφού αλληλογραφείτε με σοβαρά-όπως εσείς το εννοείτε-πολιτικά πρόσωπα,
    μην χάσετε παρακαλώ την ευκαιρία να κάνετε και μια σφυγμομέτρηση:
    πόσα χρονάκια πρέπει να τρώει ή να απελαύνεται και να δημεύονται τα περιουσιακά του στοιχεία,
    το πολιτικό πρόσωπο που αποδεδειγμένα και συστηματικά παραχαράσει την ιστορία
    και με δόλιους τρόπους αποπειράται να εκβιάσει συναδέλφους του προς την κατεύθυνση αυτή.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Κυρία,
      είναι φανερό πως δεν δίνουμε την ίδια έννοια στη λέξη «σοβαρός» και σε όλα τα παράγωγά της.

  39. Ο/Η eklag λέει:

    Κύριε,
    αν δίναμε την ίδια,
    δεν θα είχε λόγο ύπαρξης το ιστολόγιό σας.
    καλές βουτιές και όχι στα βαθιά εκτός και κολυμπάτε το ίδιο καλά όπως εγώ,
    που πολύ αμφιβάλλω…

    • Ο/Η Po λέει:

      2 φορές πανελλήνιος πρωταθλητής κρόουλ με την ομάδα του Ολυμπιακού και μία φορά 4ος σε Ολυμπιακούς αγώνες.
      δεν δίνω χρονολογίες γιατί θα καταλάβετε ποιος είμαι.
      Σας διαβεβαιώνω, ότι ο κ. Λασκαράτος γνωρίζει άριστο κολύμπι.
      Κάτι ξέρω.

  40. Ο/Η eklag λέει:

    Για τον λαγό και την χελώνα ξέρετε;
    η Repush το διαψεύδει ως μύθο.
    Βέβαια αυτή διαψεύδει τα πάντα.
    Ας έχουμε καλού κακού τον νου μας.
    μπλουμ!

  41. Ο/Η Αρχειοφύλακς λέει:

    Σιγά μην καταλάβαινε το «ξΥνός» η θείτσα!

    (btw και για την ιστορία
    και ξίδι και ξείδι και ξύδι και ξοινός,
    Ξυνής, Ξυδάκης, Ξυδάς/Σιρκογλου …)

    Μετά το μπάνιο,
    «με τα κουζινικά»
    – τσουρέκια έχουμε.

  42. Ο/Η eklag λέει:

    Φούφη,
    το »ξύδι» δεν στέκει ετυμολογικά όπως το ξυλάγγουρο λένε οι ειδικοί.
    Μην μασάς μολοντούτο και μην σταματάς να σερβίρεις τις μοναδικά προβλέψιμες παρλαπίπες σου.
    Πες όμως και καμία για τον Φαήλο αποπάνω.
    Να φαίνεται ότι τάχα διαβάζεις και τις αναρτήσεις.
    (Για τα προσχήματα μωρέ…)

  43. Ο/Η Αρχειοφύλακς λέει:

    Θείτσα
    για ιστορική καταγραφή και χρήση μιλάμε
    (πράγμα που αδυνατείς να αντιληφθείς).
    H «λανθασμένη» γραφή μολοντούτο
    εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως μέχρι σήμερα
    παράλληλα με την «ετυμολογική» (που έπεται).
    Το κυριότερο που αδυνατείς να καταλάβεις
    είναι πως ενίοτε
    μπορεί να «ισχύουν» παράλληλα διαφορετικές απόψεις
    πράγμα που φαίνεται και στα σχόλια της ανάρτησης.
    Tο λαϊκό αίσθημα είναι αξιοσέβαστο (όσο και μεταβλητό)
    και καταξιώνεται όπως ακριβώς
    οι διαφορετικοί τρόποι γραφής (και κυρίως ανάγνωσης).

    Και για να το συνδέσουμε με «ζωτικούς» χώρους
    και «αρμονική συνύπαρξη»
    «διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῷ ξυνῷ, τουτέστι τῷ κοινῷ·
    ξυνὸς γὰρ ὁ κοινός·
    τοῦ λόγου δ᾽ ἐόντος ξυνοῦ
    ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἱδίαν ἔχοντες φρόνησιν»

    • Ο/Η Ζωζώ Χ.Σαπουνάκη λέει:

      Πόσο χρονών την κάνετε;
      Εγώ πρέπει να είμαι νεότερη.
      Περικαλώ φίλτατε Αρχειοφύλακς, αν ποτέ μαλώσουμε μη με πείτε θείτσα.
      Πείτε με μπέμπα.
      Θενκς

      • Ο/Η Αρχειοφύλακς λέει:

        Φιλτάτη Ζωζώ, σας περικαλώ, ζηλεύουνε οι θείτσες

  44. Ο/Η eklag λέει:

    {μπορεί να »ισχύουν» παράλληλα διαφορετικές απόψεις…
    το λαϊκό αίσθημα είναι αξιοσέβαστο…κ.τλ.}

    Η συστηματική επανάληψη
    -όσων,σε σχετικές βέβαια αναρτήσεις,έχω επισημάνει πάντα πριν από σένα-
    είναι μήτηρ μαθήσεως και για σένα.
    Υπό τον όρο ότι δεν παπαγαλίζεις άκριτα ως άλλη Αποσπασματογράφος,
    όσα κατά περίπτωση σε βολεύουν.
    Έχω την βεβαιότητα ότι μεγαλώνοντας αγαπητό μου παιδί Φούφη,
    θα κόψεις τις κακές συνήθειες.
    (πιο προβλέψιμος πεθαίνεις)
    Σε ασπάζομαι
    e-θεία

  45. Ο/Η eklag λέει:

    ps
    Η Μπέμπα και ο Πιτσιρίκος θα συμφωνήσουν που τους αντιγράφετε; (και αυτούς)
    Καλύτερα με τα δικά σας ονόματα:
    ο Φούφης και η Πούπη!

  46. Ο/Η Αρχειοφύλακς λέει:

    Ηταν μια ακόμη κωλοτούμπα
    προσφορά της ανάρτησης
    και υποπαραγωγή της e-Θείτσα productions.
    Οσοι πλατσουρίζουν στα ρηχά, να προσέχουν
    τα αγγούρια της θάλασσας δεν στέκουν
    – λένε οι ειδικοί

  47. Ο/Η Λεονίντ Μπρέζνιεφ λέει:

    http://www.ecclesia.gr/greek/archbishop/christodoulos.asp?id=609&what_main=1&what_sub=6&lang=gr&archbishop_heading=%CA%EF%E9%ED%F9%ED%DF%E1

    O Aρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος A΄

    Ο Μίκης Θεοδωράκης απόψε μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας και την καρδιά μας.
    30/3/2007

    Ομιλία στη Συναυλία: «Ακολουθία εις Κεκοιμημένους» (Requiem) στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών Σε σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη

    […………]

    Πράγματι στην πρόσφατη αφηγηματική εξιστόρηση της ζωής του πού κυκλοφόρησε σε τόμο με τίτλο «Άξιος εστίν» ο Μίκης αποκαλύπτει τις πρώτες επαφές του με τον Χριστιανισμό. Ομολογεί για τα αίτια της σύνθεσης της Συμφωνίας του υπ΄ αριθμ. 1 πού δεν παίχθηκε ποτέ. «Μυούμαι στην αρχή στον Χριστιανισμό, δηλ. από τους αρχαίους έπαιρνα το τραγικό στοιχείο, το μύθο και λοιπά, αλλά εκείνο πού με συγκλόνισε ως νέο παιδί είναι η διδασκαλία του «αγαπάτε αλλήλους». Είναι η διδασκαλία του «ο έχων δυο χιτώνας να δώσει τον ένα στο συνάνθρωπό του». Ήταν η Μεγάλη Εβδομάδα με τη θυσία για την Ανάσταση, θυσία του ενός για τους άλλους. Όλα αυτά τα σύμβολα του χριστιανισμού με θεμελίωσαν, δηλ. με έκαμαν αυτόν πού έπρεπε να είμαι. Έπρεπε να είμαι ένας άνθρωπος πού αγαπάει, δηλ. έγινα χριστιανός όχι μεταφυσικά αλλά κοινωνικά» (σ. 98). Τα ίδια επανέλαβε και χθες ο Μίκης στη συνέντευξή του για την αποψινή βραδιά, όταν διακήρυξε θαρραλέα ότι «συνάντησα την ελληνική γλώσσα και το βυζαντινό μέλος στα κηρύγματα του Χριστιανισμού πού περιείχαν μηνύματα αγάπης, αλληλεγγύης αλλά και θυσίας, σε μια εποχή πού ζούσαμε κάτω από το ζυγό της Κατοχής».

    Στη συνέχεια ο Μίκης αφηγείται πως έγινε μαρξιστής απογοητευμένος από το κατεστημένο της αδικίας. Πίστεψε ότι ο μαρξισμός είναι εφηρμοσμένος χριστιανισμός. Γι΄ αυτό και δεν αποδέχθηκε ποτέ την ασκηση βίας που ο υπαρκτός σοσιαλισμός εχρησιμοποίησε σε βάρος κάθε αντιφρονούντος. «Ήμουν –λέγει– αντιστασιακός κομμουνιστής και παράλληλα Χριστιανός άνθρωπος πού πίστευε στην Ορθοδοξία» ….

  48. Ο/Η Λεονίντ Μπρέζνιεφ λέει:

    http://www.diakonima.gr/2010/01/04/%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%87%CE%B7-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CF%89/

    ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (31.12.09)

    Δημοσιεύθηκε: 4 Ιανουαρίου 2010 Ο Μίκης Θεοδωράκης με τον πατέρα του, στη Μυτιλήνη το 1928

    Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

    Αξιότιμε κύριε Αναπληρωτή Υπουργέ,

    Αξιότιμε Αρχηγέ του ΓΕΕΘΑ,

    Κυρίες και κύριοι,

    Ολόκληρη η ζωή και το έργο μου μπορούν να ερμηνευτούν και να κατανοηθούν μόνο κάτω από το πρίσμα των τριών λέξεων που με γαλούχησαν: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία.

    Τα δόγματα, οι δοξασίες και οι θεωρίες όπως ο Χριστιανισμός, η Ορθοδοξία, ο Κομμουνισμός και ο Διεθνισμός, που κατά διαστήματα επέλεξα, συνδέονται άμεσα με αυτά τα τρία ιδεώδη. Όπως η διδασκαλία της αγάπης που την θεωρώ συνεκτικό κρίκο μιας ιδανικής κοινωνίας, η Ορθοδοξία που συνδέεται με την διαφύλαξη της Ελληνικότητας και του Ελληνισμού, ο Κομμουνισμός ως το αποκορύφωμα της κοινωνικής αλληλεγγύης, της παλλαϊκής ευθύνης και εξουσίας και της απόλυτης ελευθερίας (όραμα που έμεινε άπιαστο φυσικά, δεν εφαρμόστηκε πραγματικά ποτέ και πουθενά, ώστε να παραμένει ακόμα σήμερα μια ουτοπία) και τέλος ο Διεθνισμός που σφυρηλατήθηκε μέσα μας τον καιρό του αγώνα όλων των λαών κατά του φασισμού-ναζισμού για μια παγκόσμια κοινωνία χωρίς σύνορα και πολέμους.

    Ταυτόχρονα η αγωγή μου με οδήγησε στο να συνδέσω μʼ αυτές τις τρεις έννοιες τον ελληνικό στρατό.

    • Ο/Η Omadeon λέει:

      Στην πραγματικότητα, ένα από τα σοβαρά ιδεολογικά κολλήματα του Μίκη ήταν η απόφασή του να ενισχύσει την χριστιανική πίστη του λαού με κάθε τρόπο, αν και ο ίδιος, ΠΑΡΑ τα όσα λέει δημόσια, είναι ένας προβληματισμένος, μεταφυσικά φοβισμένος (από το θάνατο) ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΤΗΣ, που δεν πιστεύει σε καμμία μεταθανάτια ζωή.
      Αυτό εντάσσεται στο φαινόμενο της πολιτικής σκοπιμότητας, και όχι της πίστης, και κατ’ εμέ ήταν ένα μεγάλο λάθος του Μίκη, που τον έκανε φορέα σωρείας σκοταδιστικών ιδεών, με αποτέλεσμα να καμφθεί σοβαρά η αρχική του αντίσταση στο αηδιαστικό «Δίκτυο 21», το οποίο είχε καταγγείλει σε δημόσια επιστολή του πριν 13 χρόνια

      Εχει μια εντελώς δική του φιλοσοφία, που κάθε άλλο παρά χριστιανική μπορεί να θεωρηθεί (τη «Θεωρία της Συμπαντικής Αρμονίας» με την οποία ασχολήθηκα εκτενώς κάποτε, χωρίς να συμφωνώ σε όλα μαζί της). Τα φιλοσοφικά του πιστεύω τα ξέρω κι από ΠΡΩΤΟ χέρι, δηλαδή…τον ΙΔΙΟ !!!

      Ομως…
      Τίποτε απολύτως δεν προσφέρει στη συζήτηση για το θέμα Ρεπούση η ομιλία αυτή του Μίκη που αναπαρήγαγε το vatopaidi.wordpress.com (που άλλαξε όνομα και έγινε diakonima.gr).

      ΠΟΛΥ περισσότερο ΓΕΝΙΚΟ φως στην υπόθεση ρίχνει το εξαιρετικό άρθρο του Νάσου Βαγενά

      http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2013/06/10/%ce%b7-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d-%ce%bf/
      (Η “ιστορική συνέχεια του ελληνισμού”, ο Σβορώνος, οι εθνικιστές και οι αντιεθνικιστές).

      Για μένα το μόνο απαράδεκτο που είπε πρόσφατα ο Θεοδωράκης ήταν το «αν είχα εξουσία θα σου έπαιρνα το διαβατήριο» (προς τη Ρεπούση). ΠΟΛΥ βαρύ πράμα αυτό. Μας ξαναγυρίζει πίσω σε άλλες, σκοτεινές εποχές (στέρηση υπηκοότητας, κλπ) ή σε σκοτεινές περιπτώσεις ξένων αυταρχικών κρατών. Τα υπόλοιπα που είπε δεν έπρεπε να ενοχλήσουν, διότι ο άνθρωπος εκφράζει τις αρχές του, θεμιτές αρχές ακόμη κι αν δεν συμφωνεί κανείς. Κυκλοφορεί διάχυτη μια σποραδική «πατριδοφοβία» στη χώρα μας, που όμως _δεν_ ονομάζω «εθνομηδενισμό», όπως ο Μίκης (δηλητηριασμένος από ιδέες του Καραμπελιά) διότι πρόκειται για αδόκιμο, λανθασμένο και… θεολογικού τύπου όρο, που δαιμονοποιεί απίστους (στο έθνος) στηρίζοντας πιστούς (στο έθνος)… χωρίς να προσφέρει τίποτε απολύτως.

  49. Παράθεμα: Η αναγκαιότητα απόρριψης του εμπρηστικού όρου ‘εθνομηδενισμός’ (και της διαμάχης περί έθνους) | OMADEON

  50. Ο/Η Psycho λέει:

    http://www.lifo.gr/mag/columns/5753
    Η σιωπή των ιστορικών
    ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ
    Ο κάθε Έλληνας είναι αυθεντία στην ιστορία.

    ΣΧΟΛΙΑ (34)

    Έμαθα αρκετά πράγματα από τις αντιδράσεις στο κείμενό μου περί Ρεπούση.

    •Ο κάθε Έλληνας είναι αυθεντία στην ιστορία. Πήρα μαθήματα ιστορίας από βιοτέχνες μέχρι μοριακούς βιολόγους. Έκαστος διαφωνών έχει μία δική του αφήγηση. Μάταια αναφέρεσαι σε βιβλιογραφία και πηγές. Δεν πείθεις. Όσες απόψεις δεν συμφωνούν με τη δική τους απορρίπτονται, συνήθως με επιχειρήματα πλάγια και θεωρίες συνωμοσίας. «Αυτοί οι ιστορικοί είναι νεοταξίτες, εβραιομασόνοι, πουλημένοι» κ.λπ. Και, βέβαια, πρώτος εσύ, που τους επικαλείσαι. Κατηγορήθηκα ως κομμουνιστής (επιτέλους!), ως ισλαμοφασίστας, αλλά και ακροδεξιός, άνθρωπος του Μιχαλολιάκου… Προσπάθησαν να μου προσάψουν κίνητρα και διασυνδέσεις. Αδύνατον να δεχτούν την ιδέα ενός ελεύθερου ανθρώπου που δεν προσκύνησε ποτέ, είναι 78 ετών, δεν προσδοκά τίποτα και λατρεύει την πατρίδα του – αλλά τη θέλει χωρίς μακιγιάζ.

    •Η συζήτηση αρχίζει με επιχειρήματα, αλλά κατά βάση είναι (όπως όλα στην Ελλάδα) συναισθηματική. Ένας αλληλογράφος μου, επιστήμων (μη ιστορικός), έκλεισε το τελευταίο μήνυμά του με τη φράση: «Θα ακολουθήσω τη συμβουλή ενός παππού από το Αϊβαλί, «Ποτέ ο Τούρκος δεν πιάνεται φίλος. Ποτέ»».

    •Στο Διαδίκτυο η Ρεπούση αναφέρεται ως μία σκέτη «γαλλικού» – ήτοι καθηγήτρια Γαλλικών. Πράγματι, το πρώτο της πτυχίο ήταν Γαλλικής Φιλολογίας. Αλλά μετά πήρε άλλα πέντε, τα τέσσερα στην Ιστορία και το ένα στις Πολιτικές Επιστήμες, με κορυφαίο το Διδακτορικό στην Ιστορία, από τη Σορβόννη. Όταν τα αναφέρεις, η απάντηση είναι: «ξέρουμε πώς δίνονται τα πτυχία». Επίσης: «ξέρουμε πώς γίνεται κάποιος καθηγητής πανεπιστημίου».

    •Ο Julien Benda είχε γράψει το 1927 ένα βιβλίο με τίτλο La trahison des clercs (Η προδοσία των διανοουμένων). Έγραφε πως οι Γάλλοι και Γερμανοί πνευματικοί άνθρωποι, αντί να ξεπεράσουν τις εθνικιστικές αγκυλώσεις και να συμβάλουν στο να φέρουν τους λαούς πιο κοντά, από καιροσκοπισμό, λαϊκισμό, συμφέρον ή και δειλία, έκαναν το αντίθετο. Το βιβλίο είχε μεγάλη επιτυχία, αλλά δεν άλλαξαν πολλά πράγματα – κι έτσι φτάσαμε στον Δεύτερο Παγκόσμιο. Το θυμήθηκα όταν πρόσεξα τη σιωπή των επιφανών ιστορικών μας σε όλα τα καίρια θέματα που συζητάμε πρόσφατα. Ενώ στα βιβλία τους έχουν υποστηρίξει παρόμοιες απόψεις, δεν βγήκε κανείς τους να τις υπερασπιστεί δημόσια. Μάλιστα, μερικοί έχουν εκδώσει βασικά συγγράμματά τους σε ξένες γλώσσες και αρνούνται να τα μεταφράσουν στα ελληνικά, γιατί φοβούνται τις αντιδράσεις.

    •Το φάουλ της Ρεπούση: είπε δημόσια αυτά που οι ειδικοί αποδέχονται στα σπουδαστήρια. Δεν είμαστε ακόμα ώριμοι γι’ αυτά.
    http://www.lifo.gr/mag/columns/5753

  51. Ο/Η eklag λέει:

    »To trend των επικλήσεων στην αυθεντία…
    ελάχιστες προσωπικότητες μπορούν να σταθούν αυτοτελώς σε έναν διάλογο,
    χωρίς να ποντάρουν στα σιγουράκια της επιχειρηματολογίας του βλάκα…»
    http://www.lifo.gr/guests/thecurlysue/39090

  52. Ο/Η athinaika λέει:

    Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, τη οποία διάβασα καθυστερημένα, εξαιτίας δικών μου προβλημάτων. Μου φαίνεται ότι -περισσότερο απ΄ ο,τι άλλες φορές- δεν υπάρχουν μόνο απόψεις, αλλά διαγράφονται σαφέστατα και χαρακτήρες ανθρώπων.

    Φίλος Δημήτρης Φύσσας

  53. Ο/Η Όφη Σόφη λέει:

    http://xairete.blogspot.gr/2013/09/blog-post_3105.html

    Ωρύεται το «Αγιορείτικο Βήμα» του Γιώργου Θεοχάρη, με ανάρτηση: «Ξαναχτύπησε η Ρεπούση!» Και με δημοσίευση σχολίων του τύπου: «Να πας να γαμηθείς, σάπια!»

    γρηγορης τσιγκος
    Να πας να γαμηθείς, σάπια!
    ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ,ΤΗΝ ΛΕΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΥ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ,ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΡΔΙΑΣ! ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ ΣΑΠΙΑ,ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΣΤΟΑ ΠΟΥ ΣΕ ΕΒΓΑΛΕ ΠΟΥΤΑΝΑΡΙΟ!

    http://www.agioritikovima.gr/eipan/27809-ksanachtupie-i

    Elizabeth Liz
    να πάει στον διάολο όπου ανήκει!Απο την φάτσα την «κόβεις»πόσο πεταμένη είναι!

  54. Ο/Η laskaratos λέει:

    Yπάρχουν δικαστές στην Ελλάδα.
    Γλυτώσαμε από νέο εξευτελισμό.
    Η ιστορία δεν γράφεται από την πλειοψηφία της ελληνικής Βουλής.

    http://www.rethnea.gr/article.aspx?id=32613

    Την αθώωση του Γερμανού καθηγητή ιστορίας Χάιτνς Ρίχτερ για το αδίκημα της «άρνησης εγκλημάτων πολέμου του ναζισμού, τα οποία στρέφονται κατά του κρητικού λαού»ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος της έδρας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου Ιωάννης-Αλέξανδρος Καργόπουλος.
    Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου,το άρθρο του αντιρατσιστικού νόμου με το οποίο παραπέμφθηκε να δικαστεί ο Χ.Ρίχτερ,είναι αντισυνταγματικό.
    Ειδικότερα,ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου απαγγέλοντας προφορικά τους άξονες του σκεπτικού της απόφασης του Δικαστηρίου, ανέφερε:
    «Θεμελιώδη αρχή του Συντάγματος συνιστά το κράτος δικαίου και ειδικότερες πτυχές του, η αρχή της νομιμότητας της δράσης των πολιτειακών οργάνων, η διάκριση των λειτουργιών και, ειδικότερα, μεταξύ της νομοθετικής και της δικαστικής λειτουργίας, και η προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
    Η νομοθετική λειτουργία συνίσταται, στην έκφραση της γενικής βούλησης του λαού με τη θέσπιση νόμων, οι οποίοι, κατ’ αρχήν και πλην εξαιρέσεων, όπως λ.χ. ο προϋπολογισμός του Κράτους, απαρτίζονται από κανόνες δικαίου. Τέτοιοι ιδίως είναι οι ποινικοί νόμοι, οι οποίοι ως κανόνες δικαίου πρέπει να περιέχουν γενικές, αφηρημένες και απρόσωπες ρυθμίσεις, επί τη βάση σαφώς ορισμένων στοιχείων ανθρώπινης εξωτερικής συμπεριφοράς, ώστε κανονιστικά και υποθετικά να ορίζουν τις συμπεριφορές των ανθρώπων για το μέλλον.
    Η δικαστική λειτουργιά έγκειται στην επίλυση των διαφορών που αφορούν στην εφαρμογή ή μη των κανόνων δικαίου, η οποία, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει, αφενός, την τιμωρία των εγκλημάτων, δηλαδή την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών, το νομικό χαρακτηρισμό τους και την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων, και, αφετέρου, την υποχρέωση ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων, σε περίπτωση αντίθεσής τους με συνταγματικούς κανόνες και αρχές, όπως τα ατομικά δικαιώματα και η ίδια η διάκριση των λειτουργιών.
    Η Βουλή με τους νόμους 2193/94, 2645/98 έχει αναγνωρίσει συγκεκριμένες γενοκτονίες, και με το άρθρο 18 παρ. 5 του Ν. 2503/1997 σε συνδ. με τα κατ’ εξουσιοδότηση βάσει αυτού εκδοθέντα προεδρικά διατάγματα ΠΔ 399/1998, 99/2000, 40/2004, εγκλήματα που τέλεσαν στην Κρήτη οι δυνάμεις κατοχής κατά τα έτη 1941-44.
    Οι νόμοι αυτοί όμως, ανεξαρτήτως του πολιτικού συμβολισμού και χαρακτήρα τους κατά τον οποίον δεν υπάγονται σε δικαστική κρίση, αναγνωρίζουν παρελθοντικά γεγονότα και τα χαρακτηρίζουν νομικώς, χωρίς όμως να διαθέτουν κανονιστικό περιεχόμενο, ώστε να ανάγονται σε δεσμευτικούς κανόνες δικαίου με έννομες συνέπειες.
    Με τη διάταξη του άρθρου 2 του Ν. 4285/14 με την οποίαν ενσωματώθηκε η απόφαση-πλαίσιο 2008/931/ΔΕΥ, ο νομοθέτης επέλεξε να τιμωρήσει την επιδοκιμασία, τον ευτελισμό ή την κακόβουλη άρνηση της ύπαρξης και της σοβαρότητας γενοκτονιών, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και πολέμου, τα οποία, εκτός από αποφάσεις διεθνώς δικαστηρίων, έχουν αναγνωριστεί και «με αποφάσεις της Βουλής», στις οποίες εμπίπτουν και οι παραπάνω νόμοι σε συνδυασμό με τα εκδοθέντα ΠΔ.
    Ειρήσθω εν παρόδων, η απόφαση-πλαίσιο αποτέλεσε τον καρπό της Γερμανικής Προεδρίας της ΕΕ κατά το 2007.
    Σε γενικές γραμμές, ο νόμος Ν. 4285/14, καθόσον απαιτεί την εκφορά ρατσιστικού λόγου που δύναται να προκαλέσει μίσος ή έχει υβριστικό ή απειλητικό περιεχόμενο και δεν αρκείται μόνον στην άρνηση, την επιδοκιμασία ή τον ευτελισμό των παραπάνω εγκλημάτων, κινείται εντός των πλαισίων που διαγράφονται από τα θεμελιώδη δικαιώματα και το Σύνταγμα.
    Ο Έλληνας νομοθέτης όμως, με την προσθήκη του σκέλους που παραπέμπει «σε αποφάσεις της Βουλής» μπορεί να τιμωρεί την επιδοκιμασία, τον ευτελισμό ή την κακόβουλη άρνηση της ύπαρξης και της σοβαρότητας ιστορικών ή σύγχρονων περιστατικών, των οποίων την ύπαρξη και το νομικό χαρακτηρισμό ως εγκλήματα, μπορεί ο ίδιος να καθορίζει, υποκαθιστώντας έτσι τη δικαστική λειτουργία.
    Επιπλέον, η προσθήκη του προαναφερθέντος στοιχείου, όχι μόνο δεν προβλεπόταν από την ίδια την απόφαση-πλαίσιο που ενσωματώθηκε με το Ν. 4285/14, αντιθέτως σαφέστατα αποκλειόταν, διότι αυτή αναφερόταν αποκλειστικά στην αναγνώριση εγκλημάτων πολέμου κλπ. «με αποφάσεις διεθνών ή/και εθνικών δικαστηρίων μόνον».
    Συνεπώς, ο νομοθέτης με την εισαγωγή του σκέλους που παραπέμπει σε εγκλήματα που έχουν αναγνωριστεί «με αποφάσεις της Βουλής», υπερέβη αντισυνταγματικώς τα όρια της νομοθετικής του λειτουργίας, παραβίασε τη συνταγματική αρχή της νομιμότητας των ποινικών εγκλημάτων και επιχείρησε να εισχωρήσει ανεπίτρεπτα στη δικαστική λειτουργία, διότι δεν θεμελίωσε το αξιόποινο αποκλειστικά σε κανόνα δίκαιου ως όφειλε, αλλά στην αναγνώριση και το νομικό χαρακτηρισμό γεγονότων του παρελθόντος ως εγκλημάτων με νόμο, υποκαθιστώντας έτσι τη δικαστική κρίση.
    Επιπροσθέτως, παραβίασε την ελευθερία του λόγου και την ακαδημαϊκή ελευθερία, δοθέντος ότι οι νόμοι που «αναγνωρίζουν» (ή θεσπίζουν) ιστορικά γεγονότα, ακόμη κι αν εκφράζουν την πλειοψηφία, δεν μπορούν σε μια δημοκρατική και πλουραλιστική κοινωνία και σύγχρονο κράτος δικαίου να αποτελούν τη βάση δεσμευτικών κανόνων που να συνεπάγονται νομικές απαγορεύσεις και κυρώσεις.
    Τέλος, παραβίασε το καθήκον αμοιβαίας και πιστής συνεργασίας της Συνθήκης της ΕΕ, διότι, κατά την ενσωμάτωσή της παραπάνω απόφασης-πλαισίου, εξάρτησε το αξιόποινο από «αποφάσεις της Βουλής», το οποίο η ίδια σαφώς απέκλεισε και έτσι παρέκκλινε ουσιωδώς από την αξιόποινη συμπεριφορά που αυτή τυποποιούσε, με αποτέλεσμα να αναιρεί τους επιδιωκόμενους σκοπούς της και, συγκεκριμένα, τη νομοθετική εναρμόνιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
    Τούτων δοθέντων, το άρθρο 2 του Ν. 4285/14 με το οποίο αντικ. το άρθρο 2 του Ν. 927/1979 κατά το σκέλος που παραπέμπει σε γενοκτονίες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πολέμου που έχουν αναγνωριστεί «με αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων» είναι αντίθετο με το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό δίκαιο, και, ως εκ τούτου, ανίσχυρο και ανεφάρμοστο.
    Κατόπιν τούτων, ο κατηγορούμενος κηρύσσεται αθώος».

    Να υπενθυμίσουμε ότι στις 27 Ιανουαρίου,την απαλλαγή του γερμανού καθηγητή είχε προτείνει ο Εισαγγελέας της έδρας Ιωακείμ Κασσωτάκης.

  55. Ο/Η Κ.Δ. λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/kopikan-aron-aron-gia-logoys-ethnikoys

    Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
    Κόπηκαν άρον άρον για λόγους εθνικούς


    Ο συγγραφέας της μελέτης, Χάρης Αθανασιάδης
    23.10.2015

    Συντάκτης: Μικέλα Χαρτουλάρη

    Είναι αλήθεια. Υπήρξαν σχολικά Αναγνωστικά που αμφισβητούσαν την ελληνικότητα της Μακεδονίας, που αρνούνταν την ύπαρξη του «Κρυφού Σχολειού» ή που δεν έλεγαν λέξη για την οικογένεια και την Εκκλησία. Υπήρξαν εγχειρίδια Ιστορίας που διάβαζαν μαρξιστικά το παρελθόν της χώρας ή αρνούνταν να υιοθετήσουν μια εθνικόφρονα οπτική. Υπήρξαν σχολικά βιβλία που αμφισβητούσαν το τόσο δημοφιλές σχήμα της «αδιάλειπτης συνέχειας του Ελληνισμού».

    Και υπήρξαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, παιδαγωγοί, ιστορικοί, λογοτέχνες και διανοούμενοι που στήριξαν αυτές τις προσεγγίσεις ώς το τέλος, ακόμα και με τίμημα την εκλογική τους ήττα. Οπως υπήρξαν πλήθος άλλοι που ήθελαν να τις σβήσουν από προσώπου γης, και τις πολέμησαν λυσσαλέα, ακόμα και με τη βία, τη συκοφαντία, τον διασυρμό ή και την εξαγορά συνειδήσεων. Απ, ό,τι φάνηκε στα τελευταία 150 χρόνια της ιστορίας της ελληνικής εκπαίδευσης, νικητές βγήκαν οι δεύτεροι, οι πιο συντηρητικοί, ωστόσο ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει.


    Βιβλίο του Χάρη Αθανασιάδη Τα εμβληματικά εγχειρίδια και αναγνωστικά που αποσύρθηκαν από τα σχολεία τα τελευταία 100 χρόνια, πρωταγωνιστούν στη μελέτη του Χάρη Αθανασιάδη

    Τα αιρετικά εγχειρίδια που «κόπηκαν» από τα σχολεία, άφησαν βαθιά σημάδια στη νεοελληνική πραγματικότητα. Αυτά τα βιβλία, ή μάλλον τα πιο εμβληματικά ανάμεσά τους, και οι σφοδρές διαμάχες που προκάλεσαν, πρωταγωνιστούν στη μελέτη του Χάρη Αθανασιάδη Τα αποσυρθέντα βιβλία. Εθνος και σχολική Ιστορία στην Ελλάδα 1858-2008 (εκδ. Αλεξάνδρεια). Μια μελέτη επιστημονικά τεκμηριωμένη και αφηγηματικά γλαφυρή, που διαβάζεται σαν θρίλερ με σφιχτή πλοκή και έντονη δράση. Μόνο που εδώ οι ήρωες είναι ιστορικά πρόσωπα, και τα εγκλήματα είναι ιδεολογικά και πολιτικά με κίνητρο τη διαμόρφωση της συλλογικής μας ταυτότητας.

    Ιστορικός της Εκπαίδευσης στη Φιλοσοφική Ιωαννίνων, με παιδαγωγική και κοινωνιολογική σκευή, ο συγγραφέας έχει ξεχωρίσει έξι διδακτικά βιβλία που παραπέμπουν σε κομβικές εποχές και υπηρέτησαν όλα ένα ευρύτερο στοίχημα προόδου της ελληνικής κοινωνίας και προσαρμογής της στις πρότυπες κοινωνίες της δυτικής Ευρώπης, καθώς και ένα αντίστοιχο εκπαιδευτικό στοίχημα. Το περιεχόμενό τους ήταν η εθνική μας Ιστορία αλλά το πραγματικό τους διακύβευμα, όπως σημειώνει ο Αθανασιάδης, ήταν το περιεχόμενο της εθνικής μας ταυτότητας. Αρα και ο εθνοποιητικός ρόλος της σχολικής μας Ιστορίας.


    Ο παιδαγωγός Ευάγγελος Παπανούτσος γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας

    Ειδικότερα, τα τέσσερα «αποσυρθέντα βιβλία» είχαν κοινό παρονομαστή τις ουσιώδεις αποκλίσεις τους από την επίσημη δημόσια αφήγηση του παρελθόντος. Αυτήν που εκφράζεται από το «σχήμα της συνέχειας» ενός αρχέγονου και ανάδελφου έθνους «από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της σήμερον». Ενα σχήμα που εδράζεται στην πεντάτομη Ιστορία του ελληνικού έθνους του Παπαρρηγόπουλου (1874), αποτυπώθηκε στην αγωγή των νέων έπειτα από τον «ατυχή» πόλεμο του 1897, και ρίζωσε στη συνείδηση των σχολικών γενεών από τις αρχές του 20ού αιώνα. Ενα σχήμα που (θέλει να) παράγει μια συμπαγή και μαχητική εθνική ταυτότητα.

    Αιρετικά σχολικά βιβλία και πολιτικά σχέδια

    Η πρώτη απόκλιση από τον κανόνα του Παπαρρηγόπουλου, μας λέει ο Αθανασιάδης, εκφράζεται εμβληματικά στον Μεσοπόλεμο με το αναγνωστικό Τα ψηλά βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου, τη «σημαία» του βενιζελισμού, που κυκλοφορεί το 1918, «όταν το σχολείο κλήθηκε να συνδράμει το ευρύτερο σχέδιο για τον αστικό εκσυγχρονισμό μιας μεγάλης και ισχυρής Ελλάδας».

    Η δεύτερη απόκλιση εκφράζεται στη Μετεμφυλιακή περίοδο με το εγχειρίδιο της Β΄ Γυμνασίου Ιστορία Ρωμαϊκή και Μεσαιωνική 146 π.Χ.-1453 μ.Χ. του Κώστα Καλοκαιρινού, «σημαία» του Παπανούτσου και της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης του Γεώργιου Παπανδρέου. Kυκλοφορεί το 1965 στο πλαίσιο της «ευρύτερης προσπάθειας για τον εκδημοκρατισμό της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής».


    Μαρία Ρεπούση

    Η τρίτη απόκλιση παρουσιάζεται στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, «όταν η Ελλάδα έχει ενταχθεί τελεσίδικα στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης». Εκφράζεται με το εγχειρίδιο της Γ΄ Λυκείου Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου του Γεώργιου Κόκκινου, που δεν πρόλαβε καν να μπει στις τάξεις του 2002 (κι ας λογοκρίθηκε τηλεφωνικά από τον τότε υπουργό Παιδείας Πέτρο Ευθυμίου έπειτα από διαμαρτυρία του Κύπριου ομόλογού του Ουράνιου Ιωαννίδη).

    Και επίσης με το εγχειρίδιο της ΣΤ΄ Δημοτικού Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια της Μαρίας Ρεπούση (2006-2008), «σημαία» του πνεύματος Σημίτη που πάντως υποστηρίχτηκε από την υπουργό Παιδείας της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, Μαριέττα Γιαννάκου. Με αυτό ακριβώς το βιβλίο που χαρακτηρίστηκε «εθνοκτόνο», προδοτικό της «δόξας» και του «τραύματος» της Μικρασίας, και που ξεσήκωσε το μεγαλύτερο κύμα αντιδράσεων (2.000 δημοσιεύματα μεταξύ 2006-2008) απ’ όλα, ανοίγει η μελέτη Τα αποσυρθέντα βιβλία.

    Οπως αποδείχτηκε, σχολιάζει ο συγγραφέας, οι αποσύρσεις των συγκεκριμένων σχολικών βιβλίων προανήγγελλαν τις «ευρύτερες εθνικές και κοινωνικές υπαναχωρήσεις που ακολούθησαν και στις τρεις περιπτώσεις».

    Ο Αθανασιάδης δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο μόνος που επισημαίνει την ηγεμονία του «σχήματος της συνέχειας» στα σύγχρονα εγχειρίδια Ιστορίας. Αρκεί κανείς να ανατρέξει στο περί εθνοκεντρισμού στην εκπαίδευση βιβλίο Τι είν’ η πατρίδα μας; των Φραγκουδάκη και Δραγώνα (Αλεξάνδρεια 1997). Ούτε και τα αιρετικά εγχειρίδια που αναφέρει, είναι τα μοναδικά που αποσύρθηκαν.

    Ομως ο Αθανασιάδης επιλέγει ειδικότερα τα ανήσυχα βιβλία που προκάλεσαν μια «είσοδο των μαζών στην Ιστορία» και έκαναν «γκελ» στην κοινωνία. Και επιμένει στο πολωμένο πολιτικό πλαίσιο και στις εναλλαγές κυβερνήσεων που επηρέασαν τις τεταμένες συζητήσεις γύρω από αυτά τα βιβλία. Υπογραμμίζει επιπλέον τα διαφορετικά διακυβεύματα της κάθε εποχής αλλά και τον καθοριστικό ρόλο της συγκυρίας που «φόρτωνε» επιπλέον κατηγορίες στα επίμαχα εγχειρίδια. Η διαπολιτισμικότητα λ.χ. με την οποία συνομιλούσε το έργο της Ρεπούση, δεν κατάφερε να συγκινήσει τους πολέμιους του βιβλίου. Ούτε και η επιστημονική διαπίστωση του Γ. Κόκκινου για τον «κοινωνικά υπερσυντηρητικό εθνικισμό» της ΕΟΚΑ του Γρίβα κατάφερε να διαβαστεί ψύχραιμα στην Κύπρο.

    Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη μελέτη του Αθανασιάδη από το παρόν προς το παρελθόν, από την Ελλάδα της παγκοσμιοποίησης προς την Ελλάδα του μαχητικού εθνικισμού στις αρχές του 20ού αιώνα, οπότε παγιώθηκε ως ιστοριογραφικό προαπαιτούμενο η ενίσχυση του εθνικού φρονήματος. Κάθε επίμαχο σχολικό βιβλίο έχει το πορτρέτο του. Αλλά ο συγγραφέας συμπληρώνει την εικόνα, με το εγχειρίδιο-μήτρα του άλλου στρατοπέδου: την Ελληνική ιστορία από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της σήμερον των παιδαγωγών Αριστοτέλη Κουρτίδη και Βλάσιου Σκορδέλη, που εισήγαγε το 1888 την «ηρωική αφήγηση του εθνικού μας παρελθόντος» στο Δημοτικό, αποτυπώνοντας με ακρίβεια το πνεύμα του Παπαρρηγόπουλου.

    Τέλος, ο Αθανασιάδης φτάνει ακόμα πιο πίσω, στον 19ο αιώνα, πριν από τις διαμάχες για τη σχολική Ιστορία. Ετσι, η μελέτη κλείνει με τον Γεροστάθη του Λέοντος Μελά (1858), που υπήρξε το μακροβιότερο ανάγνωσμα για το Δημοτικό (άντεξε περισσότερα από 30 χρόνια, μέχρι το 1901). Ενα βιβλίο που σήμερα θα αποσυρόταν πάραυτα…

    Με τη μελέτη του αυτή, ο Χάρης Αθανασιάδης υπερασπίζεται εντέλει την αναγκαιότητα της κάθαρσης της σχολικής Ιστορίας από τα σταγονίδια του εθνικισμού, της ξενοφοβίας, του κοινωνικού συντηρητισμού, της δογματικής σκέψης, του ηθικού φρονηματισμού.

    Τι χρειάζεται λοιπόν από εδώ και πέρα; Οπως είπε στην «Εφ.Συν.»: «Τόσο οι πρόοδοι της ιστοριογραφίας όσο και τα σημερινά ευρύτερα πολιτικά και ιδεολογικά διακυβεύματα, μας αναγκάζουν πλέον να επαναδιαπραγματευτούμε το σχήμα του Παπαρρηγόπουλου, και να το αμφισβητήσουμε με δημιουργικό τρόπο. Ο Παπαρρηγόπουλος απάντησε για την εποχή του. Σήμερα είμαστε υποχρεωμένοι να απαντάμε με άλλο τρόπο. Τότε το στοίχημα ήταν η συνεκτική, αρραγής εθνική ταυτότητα, που έχει απόλυτη εσωτερική συνέπεια. Σήμερα όμως οι ταυτότητες δεν μπορεί παρά να είναι ρευστές».

    Κοινωνικά στοιχήματα, αριστερή οπτική

    «Αραγε η σημερινή κυβέρνηση της Αριστεράς θα μπορούσε να μας δώσει διδακτικά βιβλία που να διευρύνουν τους ορίζοντες της κοινωνίας, όπως το έκανε το αναγνωστικό Τα Ψηλά Βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου και η Ιστορία Ρωμαϊκή και Μεσαιωνική της Β΄ Γυμνασίου, που είχε συγγράψει ο Κώστας Καλοκαιρινός κινούμενος στην αιχμή των ιστοριογραφικών αναζητήσεων;»

    Αυτό το ερώτημα διατυπώνει ως ευχή ο Χάρης Αθανασιάδης, εστιάζοντας πρώτα σ΄ εκείνο το εγχειρίδιο Ιστορίας που είχε καταγγελθεί ως «βιβλίο-παγίδα» και αποσύρθηκε δύο μόλις μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους 1965-66, όταν πια είχε πέσει η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου που το είχε εισηγηθεί. Η ουσία ήταν, εξηγεί ο Αθανασιάδης στην «Εφ.Συν.», πως η Ιστορία του αριστερού Καλοκαιρινού, ο οποίος εργαζόταν ως φιλόλογος στο Κολλέγιο Αθηνών, προσέγγιζε την εθνική συνείδηση των Ελλήνων εκφράζοντας την οπτική της ΕΔΑ.

    Αλλά και τα Ψηλά βουνά, αντιμετωπίστηκαν ως αιρετικό βιβλίο το 1918, κυρίως για όσα δεν υπήρχαν στο αφήγημα του Παπαντωνίου («παραπέταξαν τον Θεό και το Εθνος») και διορθώθηκαν σιωπηρά το 1919. Ωστόσο το Αναγνωστικό αποσύρθηκε το 1921 μετά την ήττα των Φιλελευθέρων για να επανεγκριθεί με νέες αλλαγές το 1924 και το 1933. Και τα δύο βιβλία ξαναμπήκαν συμβολικά στις τάξεις μετά το ’74, αλλά ήταν πια ευνουχισμένα.

    Ιστορία Ρωμαϊκή και Μεσαιωνική. Ο ίδιος ο τίτλος του βιβλίου ήταν τολμηρός, καθώς υπαινισσόταν την σύνδεση της βυζαντινής περιόδου με την ρωμαϊκή, και την ένταξη της βυζαντινής Ιστορίας στην ευρύτερη Μεσαιωνική. Ετσι η πρώτη ένσταση εναντίον του ήταν πως αμφισβητούσε την ελληνικότητα του Βυζαντίου, άρα και υπονόμευε τον κανόνα της αδιάσπαστης ενότητας του ελληνισμού.


    Τα Ψηλά Βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου και η Ιστορία Ρωμαϊκή και Μεσαιωνική της Β΄ Γυμνασίου

    Δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο φανατικοί επικριτές του ήταν δημοσιογράφοι, παλαιοί μαρξιστές που μεταστράφηκαν, και κατέληξαν υποστηρικτές της χούντας: ο Σάββας Κωνσταντόπουλος (εκδότης αργότερα του «Ελεύθερου Κόσμου») και ο Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, κατοπινός υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης Παπαδόπουλου και έπειτα αρθρογράφος της Απογευματινής.

    Καινοτόμο στο περιεχόμενο, το βιβλίο του Καλοκαιρινού «συνομιλούσε» με σπουδαίους ιστορικούς όπως ο μαρξιστής Χομπσμπάουμ ή ο Αντερσον, και αναδείκνυε ως σημαντικό παράγοντα των ιστορικών εξελίξεων τους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό του Βυζαντίου και όχι μόνο τις συγκρούσεις με τους εξωτερικούς εχθρούς.

    Μια τέτοια, όμως, προσέγγιση, είπαν οι πολέμιοί του, αποδιάρθρωνε δυνητικά την ενότητα του έθνους. Η τρίτη βασική ένστασή τους ήταν ότι η Ιστορία εξωράιζε τους αντιπάλους του Βυζαντίου όταν π.χ. περιέγραφε το όραμα του Σέρβου Στέφανου Ντουσάν που είχε σκοπό να ενώσει τα Βαλκάνια σε μια ορθόδοξη αυτοκρατορία. Το ερμήνευσαν ως αμφισβήτηση του δόγματος του από Βορρά κινδύνου, ως αποσιώπηση του σερβικού επεκτατισμού, και εντέλει ως έμμεση υπονόμευση της εθνικής συσπείρωσης.

    Η Ιστορία του Καλοκαιρινού είναι ένα παράδειγμα διδακτικού βιβλίου που ξεπέρασε το εκπαιδευτικό στοίχημα και «ανίχνευσε τα όρια ανοχής της κυρίαρχης ιδεολογίας σε κοινωνικές αλλαγές». Αντίστοιχα, πίσω από την δριμύτατη πολεμική που ξεδιπλώθηκε γύρω του, κρυβόταν η άποψη ότι αυτό το εγχειρίδιο, διαβάζοντας αλλιώς (μαρξιστικά) το παρελθόν θα επηρέαζε αλλιώς το παρόν. Οι επικριτές του φοβούνταν πως μπορούσε να αναδείξει ή να αποκαταστήσει την αριστερή οπτική στα εθνικά και πολιτικά πράγματα της μετεμφυλιακής συγκυρίας. Αρα και να λειτουργήσει εντέλει, υπέρ των Λαμπράκηδων.

    Τα Ψηλά βουνά. Γραμμένο με τη στήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου, το Αναγνωστικό αυτό μπήκε στις τάξεις, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν η χώρα είχε διπλασιαστεί εδαφικά και δημογραφικά, και αγκάλιαζε πλέον μεγάλους πληθυσμούς που προέρχονταν από άλλες εθνότητες και γλώσσες: Σλαβομακεδόνες, Βλάχους, Αρμένιους, Τούρκους κ.ά.

    Η αναγκαιότητα «να αποφευχθεί ο σωβινισμός» ήταν εγγεγραμμένη στην ίδια την υπόθεση του βιβλίου: Μια ομάδα 26 μαθητών φεύγουν από το άστυ και μένουν μόνοι για ένα μήνα στα βουνά της Ρούμελης όπου έρχονται σε επαφή με τον ταξικό και τον εθνοτικό Αλλο, έτσι ώστε η διάδραση μεταξύ τους ανοίγει μια προοπτική ενσωμάτωσης. Αυτή η αρχική εκδοχή των Ψηλών βουνών ήταν και η ριζοσπαστικότερη, γι΄ αυτό και χτυπήθηκε από κωνσταντινικούς και βενιζελικούς, καθαρολόγους και δημοτικιστές, συντηρητικούς και ρομαντικούς.

    Το συντηρητικό στρατόπεδο (με κύριο εκπρόσωπο τον γλωσσολόγο Γ. Ν. Χατζιδάκι) είπε ότι το Αναγνωστικό δεν οικοδομεί την παραδοσιακή ταυτότητα, εννοώντας το τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία -Οικογένεια που σύμφωνα με τον Αθανασιάδη, τότε «δένεται». Από την πλευρά του, το στρατόπεδο των δημοτικιστών και ρομαντικών εθνικιστών (με εκπροσώπους τη Γαλάτεια Καζαντζάκη και την Πηνελόπη Δέλτα) είπε ότι απουσιάζει η Ιστορία.

    Ομως ο Δημήτρης Γληνός χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Δ. Φωτεινός, είχε ήδη έτοιμη μια τολμηρή απάντηση. Το «έθνος» έλεγε, δεν είναι αίμα, δεν είναι μόνο Ιστορία, ούτε καν μόνο γλώσσα. Το «έθνος» είναι μια απόφαση συνύπαρξης γύρω από ένα κοινό σχέδιο για το μέλλον.

    «Τα όσα είπε πριν από έναν αιώνα ο Γληνός», σχολιάζει ο Αθανασιάδης, «μπορούν να λειτουργήσουν ως βάση για να συζητηθούν κρίσιμα διακυβεύματα των ημερών μας, όπως το ποια είναι η σχέση των μεταναστών δεύτερης γενιάς με το ελληνικό έθνος. Διότι το στοίχημα του 21ου αιώνα, δεν είναι πια εκείνο που είχε θέσει η υπόθεση Τσενάι, απαντώντας στο δίλημμα “εξοβελισμός ή αφομοίωση”. Σήμερα, το στοίχημα είναι πώς οι μετανάστες μπορούν να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, διατηρώντας πτυχές της πολιτισμικής τους ταυτότητας».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.