Ο κ.Κουράκης (ΣΥΡΙΖΑ) οι Παλαιστίνιοι και η Εκκλησία

«Με κουράζουν οι πράξεις που δεν έκανα. Τα Ναι και τα Όχι που δεν είπα μου φράζουν το στόμα». [T.Kουράκης: «67%»]   

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

F.H.Lalaisse (1834): Έλληνας πατριάρχης και Εβραίος αστός στην Ιερουσαλήμ

F.H.Lalaisse (1834): Έλληνας πατριάρχης και Εβραίος αστός στην Ιερουσαλήμ

Κύριε Ροϊδη,
Οβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ καθηγητής κ.Τάσος Κουράκης είναι φίλος των Παλαιστινίων, όχι όμως στο βαθμό να κάνει κριτική στη ρατσιστική συμπεριφορά της ελληνικής Εκκλησίας απέναντί τους, που περιφρονεί, εξευτελίζει και εκμεταλλεύεται όσους από αυτούς είναι Ορθόδοξοι. Ενδεχομένως να αγνοεί το θέμα το οποίο επομένως θεωρώ αναγκαίο να παρουσιάσω. O κ.Κουράκης έχει συμμετάσχει στο «καράβι για τη Γάζα» και έχει επιτεθεί (23.8.2012) άδικα στον κ.Τσίπρα (πρωτοφανές για το ΣΥΡΙΖΑ που κανείς βουλευτής δεν ασκεί δημόσια κριτική στον Αρχηγό), επειδή συναντήθηκε με τον παλαίμαχο Ισραηλινό πολιτικό των Εργατικών Πρόεδρο Σιμόν Πέρες, πρωτεργάτη της ειρηνευτικής συμφωνίας του Όσλο (1994-Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον Αραφάτ).  Συνεπώς ο κ.Κουράκης επιδεικνύει με τον τρόπο του ένα τεράστιο ενδιαφέρον για τους Παλαιστινίους, το οποίο όμως σταματά μπροστά στα οικονομικά συμφέροντα των Ελλήνων μεταναστών κληρικών και στις παράλογες εθνικοθρησκευτικές φαντασιώσεις της χώρας μας.
—–Ο κ.Κουράκης έχει κατά καιρούς εκφρασθεί υπέρ του χωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος, πήρε μέρος στο «επιστημονικό» (Θου Κύριε…) συνέδριο «Αριστερά και Εκκλησία» και είπε εκεί πολλές αλήθειες. Σε άλλες εποχές θα τις θεωρούσαμε πολύ λίγες. Σήμερα καταντήσαμε να τις θεωρούμε πολλές. Αναγνωρίζω τις καλές του προθέσεις αλλά νομίζω ότι είχε υποχρέωση στον κατ’εξοχήν αρμόδιο χώρο και χρόνο να θέσει επίσημα, χάριν των φίλων του Παλαιστινίων, χάριν των αριστερών και των χριστιανικών αρχών που εδώ συμπίπτουν απόλυτα, το πρόβλημα της αποικιοκρατικού τύπου ελληνικής διοίκησης του πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Είναι μια νοσηρή πραγματικότητα, που εκθέτει ανεπανόρθωτα την πατρίδα μας, η οποία για το καλό της οφείλει να την θεραπεύσει από μόνη της πριν να εξαναγκαστεί ταπεινωτικά να το κάνει. Επειδή οι περισσότεροι Έλληνες (που κοροϊδεύουν τα «Αμερικανάκια» πως χαμπάρι δεν παίρνουν τι γίνεται στον έξω κόσμο) αγνοούν το πρόβλημα (όπως και κάθε τι που δε θίγει την καλοπέρασή τους), θα προσπαθήσω να το εκθέσω όσο πιο περιληπτικά γίνεται. Πάνω σε αυτή την άγνοια βασιζόμενος ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί στα μουλωχτά την κρατική εθνικιστική πολιτική, φτάνοντας στο σημείο ο κ.Τσίπρας  να ζητά (χαμηλόφωνα) αύξηση των μυστικών κονδυλίων που δίνει η Ελλάδα στην Αγία Μαφία των Ιεροσολύμων, υπό τον όρο η τελευταία να φορολογηθεί! Έχει μάλιστα ενδιαφέρον η σαφής αντιχριστιανική και αποικιοκρατική του τοποθέτηση, που βλέπει την Εκκλησία ως όργανο της εξωτερικής πολιτικής του Καίσαρα και που είναι σύμφωνη και με τη διαχρονική επίσημη εθνικιστική κυβερνητική θέση: «αυτό είναι ένα ειδικό θέμα και είναι και κάποια κονδύλια που δεν έχουν τόσο να κάνουν με την θρησκεία ή την Εκκλησία, αλλά με την ανάγκη να στηριχθούν οι πρωτοβουλίες και οι παρεμβάσεις του ελληνισμού και της χώρας σε κρίσιμες περιοχές» (Αmen.gr, Γ.Φερδής 21.3.2010).
—–Για να δούμε τώρα ποιές είναι αυτές οι αξιόμισθες παρεμβάσεις του Ελληνισμού, σε ξένα αμπελοχώραφα.  Ένα μικρό δείγμα του (ανέκαθεν γνωστού στους παροικούντες την αθηναϊκή Ιερουσαλήμ) δυσωδέστατου οχετού κάθε μορφής σκανδάλων (από φόνους και λαθρεμπόριο μέχρι οικονομικές καταχρήσεις και ροζ ιστορίες) που κρύβεται κάτω από την επωνυμία «Ελληνικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων», ήλθε από ατύχημα στο φως το 2005 και πήρε διεθνή δημοσιότητα. Συνοπτική κωμικοτραγική κατάληξή του κουκουλώματος όλων των υποθέσεων που βγήκαν στην επιφάνεια, ήταν η παράνομη εκθρόνιση και φυλάκιση σε μοναστηριακό κελί, χωρίς δίκη, του διαβόητου αγιότατου Ειρηναίου πατριάρχη Παλαιστινίων εκ Σάμου, από το διάδοχό του αγιότατο Θεόφιλο, ένα φτωχό χωριατόπουλο πολυμελούς οικογένειας τον Γαργαλιάνων, η οποία το ξεφορτώθηκε 12χρονο για να στρατολογηθεί στην Αγιοταφιτική Αδελφότητα (δέχεται αποκλειστικά άρρενες). Μικρό απάνθισμα (πολοστυμόριο) των σκανδάλων υπάρχει εδώ.
—–Να δούμε τώρα και την παγκόσμια αντιχριστανική πρωτοτυπία της μοναδικής Εκκλησίας στον κόσμο που αν και αρχαιότατη, οι πιστοί της διοικούνται από ξένους οικονομικούς μετανάστες. Ο πατριάρχης Ιεροσολύμων, και η ολότητα των-πλην ενός ή κατά καιρούς δύο κι αυτών με το στανιό, ύστερα από πιέσεις αραβικών κυβερνήσεων- Αρχιερέων του παλαιστινιακού ποιμνίου, είναι Έλληνες. Πως έχει στηθεί αυτό το αθεολόγητο ανοσιούργημα; Το 638 με τον Αχτιναμέ του κατακτητή χαλίφη Ομάρ Χαττάμπ, αναγνωρίστηκε η κυριαρχία του «πατριάρχη των  αυτοκρατορικών» Σωφρόνιου (καταγόμενου από την Δαμασκό) στα προσκυνήματα. Εδώ γίνεται επίκληση δυο αστείων ισχυρισμών:

  • Α. Με τον όρο «αυτοκρατορικοί» εννοούνται, κατά τρόπο ανεξήγητο, οι (καταραμένοι από τη βυζαντινή ορθοδοξία) ακατανόμαστοι τότε Έλληνες, που ζούσαν κάποιες εκατοντάδες χιλιόμετρα δυτικότερα και όχι οι ντόπιοι Άραβες Ορθόδοξοι πρώην υπήκοοι του ανατολικού Ρωμαίου αυτοκράτορα,
  • Β. Το διάταγμα ενός μουσουλμάνου θρησκευτικού ηγέτη, βρίσκεται πάνω από τις ευαγγελικές αξίες και εξασφαλίζει με εγκυρότητα κάποια φαντασιακά κυριαρχικά εκκλησιαστικά δικαιώματα των Ελλήνων οικονομικών μεταναστών πάνω στην κατώτερη φυλή των ντόπιων ορθοδόξων.

—–Η συνθήκη αυτή, που σαφώς δεν αφορά τους Έλληνες (όχι πως θα είχε κάποια ηθική ή θρησκευτική αξία αν τους αφορούσε), επαναβεβαιώθηκε διαδοχικά με Χάττι Σερίφ του Πορθητή στα 1453 και με ανάλογα διατάγματα του Τούρκου Σουλτάνου Σελήμ Α΄ (1517) προς τον «πατριάρχη των Ρωμαίων» τον Άραβα Δωρόθεο Β΄Αττάλα και με άλλα συναφή αργότερα. Οι συνθήκες των Παρισίων και του Βερολίνου (1856 και 1878) επικύρωσαν το υπάρχον καθεστώς. Ο πελοποννήσιος μετανάστης πατριάρχης Γερμανός Β΄ (1534), ένα καλογεροπαίδι που ήλθε να βρει την τύχη του, που διαδέχθηκε τον τελευταίο Άραβα πατριάρχη Αττάλα (σε «Αττάλη» προσπαθεί κωμικά να τον ελληνοποιήσει η «Ηθική και Θρησκευτική Εγκυκλοπαίδεια»), στάλαξε για λόγους συντεχνιακούς το φαρμάκι του φυλετισμού με τις πλάτες του σουλτανικού πατριάρχη της Πόλης, θεσπίζοντας την αυθαιρεσία να μην γίνονται μοναχοί οι Άραβες ορθόδοξοι, στους οποίους επέτρεψε μόνον την έγγαμη ιεροσύνη, κλείνοντάς τους έτσι σχεδόν απόλυτα τον δρόμο προς την αρχιεροσύνη. Η ελληνική βιβλιογραφία γράφει μόνο υπαινικτικά για την αντιχριστιανική ενέργεια του Γερμανού. Η εγκυκλοπαίδεια του «Ελευθερουδάκη», θεωρώντας τον Πανάγιο Τάφο εθνικό λάφυρο της Αρείας φυλής μας, γράφει πως «η πατριαρχεία του αποτελεί λαμπρότατον σημείον της εκεί εθνικής εξελίξεως». Από κοντά και η «Ηθική κλπ Εγκυκλοπαίδεια», που της ξεφεύγει όμως μια (μισή) αλήθεια: «Πτωχοί και ασήμαντοι ήσαν οι προ του Γερμανού πατριάρχαι, μεταξύ των οποίων και τινες Άραβες». Άραβες λοιπόν, έστω και «τινές», ομολογείται πως υπήρχαν ως πατριάρχες προ του «σημαντικού» χωριάτη Γερμανού. Κανένα φιρμάνι δεν τους είχε αποκλείσει και κανένα πιστοποιητικό ελληνικότητας δεν ζητούσε κανείς Χαλίφης ή Σουλτάνος και πως θα ήταν δυνατόν άλλωστε αυτό σε  αυτοκρατορίες που αγνοούσαν τον Έλληνα και γνώριζαν μόνο τον ορθόδοξο Ρωμαίο. Ένας παρείσακτος συμφεροντολόγος λοιπόν, διώχνει πραξικοπηματικά τους ντόπιους από το σπίτι τους, επωφελούμενος από την εξουσία που του δίνει το ρωμέικο πατριαρχείο στην Ιστανμπούλ, που βρίσκεται στην αυλή του Οθωμανού τυράννου και μπορεί να κάνει ότι θέλει πάνω στους ορφανούς από κάθε κρατική προστασία Παλαιστίνιους Ορθόδοξους, ένα αγράμματο, φοβισμένο και ανυποψίαστο ποίμνιο σε μια εποχή που όλοι οι ορθόδοξοι ανήκουν στο μιλιέτι των Ρουμ. Στην ουσία το κίνητρο δεν είναι ο εθνικισμός που δεν υφίστατο ούτε ως έννοια εκείνη την εποχή, αλλά η πιο αισχρή παρεοκρατία, η δημιουργία ενός εξουσιαστικού λόμπυ τυχοδιωκτών, που ροβόλησαν από τα μακρινά χωριά τους, είτε γιατί δεν είχαν στον ήλιο  μοίρα είτε γιατί οι φιλοδοξίες τους δεν χωρούσαν εκεί, για να καλοπεράσουν σε βάρος των φτωχών ιθαγενών, εμπορευόμενοι τα χνάρια του Χριστού και περιθωριοποιώντας τους συμπατριώτες του. Στον χώρο της Ανατολής υπήρχε πάντα η τυχοδιωκτική παράδοση και ο Πακτωλός των Αγίων Τόπων ήταν πραγματικός πειρασμός για κάθε περιπλανώμενο αγύρτη ρασοφόρο. Αυτή η νοοτροπία επιβεβαιώνεται και από το επόμενο βήμα του Γερμανού, να βολέψει για διάδοχό του τον Δημητσανίτη ανιψιό του Σωφρόνιο και να αντικαταστήσει βαθμιαία στην μακρόχρονη πατριαρχία του (45 χρόνια) τους Άραβες επισκόπους με Έλληνες. Αλλά και οι δυο διάδοχοι του Σωφρόνιου προέρχονταν από την ίδια παρέα με αυτόν, ήταν μέλη της μονής Φιλοσόφου της Δημητσάνας. Αυτή η ανομολόγητη παρεοκρατία διαιωνίζεται μέχρι σήμερα με την διαίρεση  του αδελφάτου σε εθνικοτοπικές φατρίες Σαμίων, Κρητών, Χιωτών κλπ. και με την λειτουργία του ως Λεγεώνας των Ξένων, ξένων που την ηθική στάθμη και τα κίνητρά τους έχει κατά καιρούς αποκαλύψει εκών άκων ο ελληνικός Τύπος. Το εθνικό αυτό όνειδος, που θεωρείται πατριωτικό κατόρθωμα,  δεν έχει το παραμικρό εκκλησιολογικό έρεισμα. Προσβάλλει ακόμη τις ωραιότερες ιστορικές σελίδες των Ελλήνων η συνήθης παρομοίωση των τρυφηλών Αγιοταφιτών κηφήνων, που καταπατούν και απομυζούν ξένα εδάφη, με τους ήρωες των Θερμοπυλών (!) επειδή λέει φυλάνε και ελόγου τους στις όχθες του Ιορδάνη κάποια ουρανοκατέβατα ελληνικά σύνορα.

Aρχές 20ου αι. τάφος της Μαρίας της Ναζαρέτ, στο κέντρο του συρφετού ο Ρωμιός πατριάρχης.

Aρχές 20ου αι. τάφος της Μαρίας της Ναζαρέτ, στο κέντρο του συρφετού ο Ρωμιός πατριάρχης.

 —–Το μικρόβιο της αίρεσης του φυλετισμού, έχει μπολιάσει τόσο βαθιά την νεοελληνική Αγιοταφική αδελφότητα  (η οποία διαδέχθηκε την «Αδελφότητα των Σπουδαίων»), που ακόμη και ένα μαύρο της πρόβατο, ο απολυμένος επίσκοπος Νικηφόρος της Κωνσταντίνης, που κατάγγελλε φωναχτά τις ποταπότητες του Ειρηναίου, υπερασπιζόταν στη βραχύχρονη ιστοσελίδα του με αφελή επιχειρήματα («οι Παλαιστίνιοι είναι ελληνικής καταγωγής») την ελληνικότητα του πατριαρχείου. Αν λοιπόν (και) οι Παλαιστίνιοι (όπως και οι Ερυθρόδερμοι;), είναι ελληνικής καταγωγής (μήπως και ο Χριστός δεν ήτο Έλλην;) και δεν το ξέρουν, αυτό αποτελεί λόγο για να μην χειροτονούνται παλαιστίνιοι επίσκοποι και να μην εκλέγεται παλαιστίνιος πατριάρχης;

—–Μήπως όμως υπήρξε ποτέ παράδοση Ελλήνων πατριαρχών; Πρώτος επίσκοπος της πόλης θεωρείται ο Ιάκωβος ο αδελφός του Χριστού, αυτόν σύμφωνα με τον Ηγήσιππο όπως τα μεταφέρει ο Ευσέβιος (3, 23, 7), τον διαδέχθηκαν συγγενείς του Ιησού ίσως παιδιά του αδελφού του Ιούδα.  Σχεδόν όλοι οι διάδοχοί του Ιακώβου είχαν ονόματα ιουδαϊκά  και ρωμαϊκά. (Συμεών, Ιούστος, Ζακχαίος, Τωβίας, Βενιαμίν, Ιωάννης, Ματθίας, Σενέκας, Λευής, Εφραίμ, Ιωσήφ, Ιούδας, Πούπλιος, Μάξιμος, Ιούλιος, Γάϊος, Σύμμαχος, Ουάλης, Αίλιος, Μαζαβάνης, Ζάμβδας, Ιουβενάλιος, Σαλλούστιος, Ηλίας, Αμώς, Ισαάκιος, Ζαχαρίας, Μόδεστος κλπ). Αλλά και ελληνικό αν ήταν κάποιο όνομα, όπως του Λεόντιου από τη Στρώμνιτσα (1190), αυτό δεν αποδεικνύει ελληνικότητα ούτε στην φυλή ούτε στην συνείδηση ειδικά σε μια αυτοκρατορία ελληνόφωνη μεν στην επίσημη γλώσσα της, που τους Έλληνες όμως τους θεωρούσε μιαρούς. Αλλά και πίσω από βυζαντινά πατριαρχικά ονόματα όπως Σέργιος (844), κρύβεται ένα καθαρά αραβικό επώνυμο όπως Μανσούρ. Άλλωστε Άραβας χρονογράφος αναφέρει πως το 882 οι μοναχοί των Βόστρων, ήταν Άραβες (Βλ. Χρυσόστομου Παπαδόπουλου «Ιστορία της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων»). Το να χαρακτηρίζονται Έλληνες  οι Παλαιστίνιοι της Βυζαντινής αυτοκρατορίας μόνο και μόνο επειδή γνώριζαν, όσοι και όσο γνώριζαν, την διαδεδομένη-και ειδικά αργότερα ως λειτουργική γλώσσα-ελληνική, είναι σαν να θεωρούνται σήμερα οι αγγλομαθείς πληθυσμοί ως Βρετανοί ή οι λατινομαθείς καθολικοί κληρικοί ως Ρωμαίοι.
—–Το ζήτημα των  αραβικών μαύρων προβάτων αναθερμάνθηκε το 1872 με αφορμή το βουλγαρικό σχίσμα (εικ.3-Βούλγαρος παπάς, 1883) και  το 1875 το πατριαρχείο πέτυχε να ονομαστεί ρωμέϊκο («ρουμ πατριχανέ»), αντιμετωπίζοντας έτσι την πανσλαβιστική προπαγάνδα που από το 1847  μέσω του Ρώσου κληρικού Πορφύριου Ουσπένσκυ και της «Ρωσικής Αποστολής» υποδαύλιζε τις  εύλογες απαιτήσεις του αραβικού κοπαδιού, εξαγοράζοντας και την υποστήριξη Ελλήνων κληρικών. Ακόμη και πρόσφατα Έλληνες αρχιερείς όπως ο αντίπαλος του Ειρηναίου Βόστρων Τιμόθεος κατηγορήθηκαν ως άνθρωποι  της Μόσχας, ο συγκεκριμένος επειδή είχε σπουδάσει εκεί. Το 1890 ο ατέρμων πόλεμος για την επικυριαρχία εξανάγκασε σε παραίτηση (λίγο  μετά πέθανε) τον πατριάρχη Νικόδημο που έχοντας διατελέσει  Έξαρχος στη Μόσχα ανακάλυψε την γοητεία της ρωσικής πολιτικής και έφτασε να βάλει προσωρινά λουκέτο στην Θεολογική Σχολή του Σταυρού. Η ίδρυση ρωσικών ναών, μονών, ξενώνων, σχολών στην Αγία Πόλη, οδήγησε σε ανταρσία την ελληνική αδελφότητα, που έβλεπε να απειλείται το δικό της μαγαζί. Το θέμα της αραβοποίησης πήρε διαστάσεις ξανά το 1908, και ο μετέπειτα επίσκοπος Αθηνών, Κωνσταντινουπόλεως και Αλεξανδρείας αρχιμανδρίτης Μελέτιος Μεταξάκης υποστήριξε αποτελεσματικά τα ρωμέϊκα συντεχνιακά προνόμια στην Πύλη. To 1935 εξελέγη πατριάρχης ο Τιμόθεος. Όμως την εκλογή του προσέβαλε το μέλος της ορθόδοξης παλαιστινιακής κοινότητας Χάννα Ατάλλα. Ένσταση για την εκλογή του Τιμόθεου, υπέβαλλε και ο πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής του Β΄ Αραβορθόδοξου συνεδρίου Γιακούπ Φαράτζ. Ο Τιμόθεος ανέλαβε τα καθήκοντά του το 1939, όταν εκδόθηκε βεράτιο αναγνώρισής του, από το Γεώργιο Στ΄ της Αγγλίας. Μέχρι σήμερα οι ιθαγενείς κινούνται για κατάληψη του θρόνου από δικό τους ιερωμένο, υπό τις απειλητικές κραυγές Ελλαδιτών δημοσιογράφων, που φωνάζουν πως θα “χάσουμε” το εθνικό προικιό του κ.Τσίπρα. Αλλά πώς να κατηγορήσει κανείς δημοσιογράφους του σωρού, όταν κοτζαμάν φιλόσοφος με τις Χαϋδελβέργες του όπως ο Κ.Τσάτσος που γεύτηκε το απρόοπτο λιτό πατριαρχικό γεύμα με ότι «βρισκούμενο» (!), δηλαδή «Ψάρια, χαβιάρια (!!!), όλων των ειδών τα χόρτα και τα νηστήσιμα γλυκά», μας εκμυστηρεύεται σαν επαρχιώτης δημοδιδάσκαλος, λες κι ανήκουμε όλοι μας στην ίδια παλιοπαρέα εθνικιστών, τον εθνικό φόβο του: «…το ποίμνιο…είναι κατά μεγάλη πλειοψηφία αραβικό….φοβάμαι πως σε λίγα χρόνια και το Πατριαρχείο αυτό θα πέση στα χέρια των Αράβων…Ο αγώνας των λίγων Ελλήνων να κρατηθούν με τα νύχια…(σημ.Λασκ., μάλλον με τα δόντια).. …είναι συγκινητικός…». Ο «αγώνας» αυτός, ενός κλειστού κλαμπ ρασοφόρων, συμβαδίζει με την παραμέληση του, αποκλειστικά αραβικού, εκκλησιάσματος (εκτός αν θεωρηθούν ως εκκλησίασμα και οι ευάριθμοι Έλληνες που ταξινομούνται-απογραφή σκανδάλων του 2005-κυρίως σε υπαλλήλους του προξενείου, σε συγγενολόγια των δεσποτάδων, σε ανδρικά μοντέλα, «ανιψιούς», τουριστικούς πράκτορες, νεαρούς λογιστές, αστυνομικούς, σεκιουριτάδες, και ναρκωέμπορους). Αποτέλεσμά του είναι η συρρίκνωσή του ορθόδοξου εκκλησιάσματος στο 25% των ντόπιων Χριστιανών, έναντι του 67% του 1948. Η εγκατάλειψη των Αράβων ορθοδόξων στην φτώχεια τους τους εξαναγκάζει σε μεταπήδηση σε άλλες χριστιανικές ομολογίες (Eυαγγελικοί των ΗΠΑ) που δεν διανοούνται να περιφρονήσουν τους ντόπιους. Οι Καθολικοί έχουν Παλαιστίνιο πατριάρχη και οι Ουνίτες ιθαγενείς επισκόπους, που ταυτίζονται με το ποίμνιό τους και δεν το θεωρούν πεδίο λαφυραγωγίας ή εθνικής επικυριαρχίας. Ο γνωστός ιεράρχης Ιλλαρίωνας Καπούτζι για παράδειγμα, είχε συλληφθεί από τις αρχές του Ισραήλ γιατί μετέφερε λαθραίο οπλισμό στους Παλαιστινίους.  Πολλοί Ορθόδοξοι μεταναστεύουν κυρίως στις ΗΠΑ, όπου εντάσσονται στο κλίμα της αραβικής Εκκλησίας της Αντιόχειας και ελάχιστοι στο βικαριάτο (υπό τον Έλληνα αρχιεπίσκοπο!) που κατάφερε να ιδρύσει μόλις το 2008 σε αντιπερισπασμό η ελληνική Αρχιεπισκοπή των ΗΠΑ, την οποία κατήγγειλε (8.2008) ο Άραβας μητροπολίτης Φίλιππος, πρωθιεράρχης της Αντιοχειανής Εκκλησίας στις ΗΠΑ. Παράλληλα η ορθόδοξη παλαιστινιακή οργάνωση «Task force….” (Oμάδα δράσης για την ενίσχυση των παλαιστινίων ορθοδόξων»), που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβρη του 1994 στις ΗΠΑ, αγωνίζεται για να επιστρέψει το πατριαρχείο στον λαό του και να διωχθούν οι εισβολείς.
—–Τέλος αρκετοί ορθόδοξοι Παλαιστίνιοι έχουν επίσης μεταστραφεί στο Ισλάμ.
—–Η αστρονομική περιουσία του πατριαρχείου Ιεροσολύμων, του δεύτερου μετά το κράτος του Ισραήλ ιδιοκτήτη γης στην περιοχή, αποκαλύφθηκε στο ευρύ κοινό με την υπόθεση των αγοραπωλησιών των (φυγόδικου «λογιστή» νεαρού) Παπαδήμα-αγίου Ειρηναίου. Ο Κάρολος Μαρξ, είχε προειδοποιήσει αναφερόμενος σε φιρμάνια της Πύλης, από όπου προκύπτει πως οι «Έλληνες….γνώριζαν πάντα πώς να αποκτούν ψευδείς τίτλους» Ο ίδιος αναφέρεται στους καθιερωμένους καβγάδες των Ελλήνων, Λατίνων, Αρμενίων, Κοπτών, Σύριων, Αβυσσυνών, που κάνουν τους αγράμματους τηλεδημοσιογράφους μας να πέφτουν από τα σύννεφα: «Φαντασθείτε όλους αυτούς να πολιορκούν τον Άγιο Τάφο σε μια μάχη καλογέρων για….ένα χαλί…μια καρέκλα…..» (Karl Marx, New-York Herald Tribune-3.28. 1854, «On the History of the Eastern Question»). Kυριολεκτικά ίσχυε λοιπόν και ισχύει το «Επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον».
kourakis-ecclessia3—–Αν οι βαλκανικοί λαοί και η Αντιόχεια κατάφεραν να αποτινάξουν τον εκκλησιαστικό ζυγό των Ελλήνων ένα αιώνα πριν, οι Παλαιστίνιοι αγωνίζονται ακόμη. Το 1998 οι Αραβοορθόδοξοι έκαναν καθιστική διαμαρτυρία έξω από το πατριαρχείο: «δεν ανεχόμαστε άλλο να μας εκπροσωπεί ένα Πατριαρχείο σε τέτοιο χάλι». Όταν (19-12-2000) πέθανε ο πατριάρχης Διόδωρος οι εφημερίδες απαριθμούσαν τα προσόντα των (Ελλήνων) υποψηφίων: «Φίλος της βασιλικής οικογένειας της Ιορδανίας», «εκλεκτός της ελληνικής κυβέρνησης», «άνθρωπος της Μόσχας», «φίλος του Χριστόδουλου» που προσπαθούσε όμως «να πείσει τον κ.Μπερνς ότι είναι δικός τους δηλαδή φίλος και των Η.Π.Α».  (Γ.Καλοκαιρινός, «Καθημερινή», 22-7-2001).  Το κοπάδι των Αράβων πιστών, ήταν ο μόνος απών και ο τοποτηρητής Κορνήλιος, καυχιόταν ο αθεόφοβος ότι στις φλέβες των Αγιοταφιτών κυλάει «αίμα Ελληνικό» (Μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων «Mega», 21-12-2000). Δώδεκα Άραβες ιερείς προσέφυγαν τον Μάϊο του 2001 στα δικαστήρια, ζητώντας να εκλέγονται και Άραβες αρχιερείς, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την εκλογή Άραβα πατριάρχη (Θ.Τάτσης «Ελευθεροτυπία’, 11-7-2001). Την ίδια στιγμή, 10 μητροπολίτες του πατριαρχείου, με επιστολή τους στον Έλληνα πρωθυπουργό, ζητούσαν να παρέμβει στην κυβέρνηση του Ισραήλ, η οποία διέγραψε από τον κατάλογο των εκλόγιμων υποψηφίων πατριαρχών, 5 από αυτούς, υποδεικνύοντας ως συνενόχους παράγοντες του ελληνικού ΥΠΕΞ. («Νέοι Άνθρωποι», 27-7-2001). Ταυτόχρονα ο Ιεραπόλεως Ειρηναίος κατηγορούσε ονομαστικά αξιωματούχους του Υπουργείου, ότι προωθούσαν συγκεκριμένο υποψήφιο. Τον Σεπτέμβριο του 2003, εκπρόσωποι των Παλαιστινίων ορθοδόξων, απείλησαν πως αν δεν προωθηθεί η συμμετοχή του «αραβόφωνου» ποιμνίου θα «προχωρήσουν στην ίδρυση της δικής τους Εκκλησίας» («Ελευθεροτυπία»). Το ΥΠΕΞ (Παπανδρέου Γ΄, υπήρχαν λεφτά) διέθεσε 200 εκατομμύρια ώστε να παραστούν οι Ελλαδίτες φίλοι του νέου πατριάρχη Ειρηναίου στην ενθρόνισή του («Ελευθεροτυπία», 18-9-2001). Το πάθημα της Σύναξης των αρχηγών της Ορθοδοξίας τα Χριστούγεννα του 2000, η οποία πέρασε απαρατήρητη διεθνώς, όπου «οι Άραβες ορθόδοξοι…διαμαρτύρονταν για μια ακόμη φορά για την εκποίηση ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου» και «την ημέρα των Χριστουγέννων ελάχιστοι ήταν οι χριστιανοί που λειτουργήθηκαν…η μεγάλη πλειονότητα κλείστηκε στο σπίτι της…» (Μ.Αντωνιάδου, «Βήμα», 10-1-2000), έπρεπε να μην επαναληφθεί, γι’αυτό χρειαζόντουσαν κομπάρσοι, σκηνοθέτης και λεφτά. Ένα κακόφημο πάμπλουτο πατριαρχείο που μισείται από το ποίμνιό του και Έλληνες πολιτικοί που το χρηματοδοτούν κι από πάνω με δημόσιο χρήμα για να μπορεί να ασχημονεί. Όταν το απόστημα έσπασε, με επιστολή του ο τελετάρχης της ενθρόνισης μοναχός Βαβύλης υπενθύμισε στον Ειρηναίο την σύνθεση του εκκλησιάσματός της: «κοινοί κακοποιοί και ρουφιάνοι, εκμεταλλευτές και απατεώνες, ευκαιριατζήδες και εκβιαστές, ήρθαν και φιλοξενήθησαν επί 10 ημέρες στα καλύτερα ξανοδοχεία, τους φερθήκαμε σαν οδηγοί, αχθοφόροι και υπηρέτες, εννοείται ότι σας έβλεπαν όσο συχνά επιθυμούσαν και στη συνέχεια επέστρεψαν στην Ελλάδα για να μας συκοφαντήσουν, να μας υβρίσουν, να παραπονεθούν ότι δήθεν επλήρωσαν από την τσέπη τους!, ότι τους βάλαμε στα χειρότερα ξενοδοχεία!, ότι η ενθρόνιση ήταν αποτυχημένη…» («Ελευθεροτυπία»-16.2.2005).
—–Ένα άρθρο στην «Ελευθεροτυπία» (2.4.2005) του δρ.Θεολογίας και αρχισυντάκτη της ορθόδοξης «Σύναξης» Θανάση Παπαθανασίου, μιλά την γλώσσα της αλήθειας: «…παγίως και ομοφώνως το Πατριαρχείο (στην πραγματικότητα όχι μόνο των Ιεροσολύμων) χαρακτηρίζεται…..προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού….Το Πατριαρχείο όντως περισφίγγεται από δαγκάνες….του εθνικισμού και του φυλετισμού. Με ποια θεολογική λογική θεωρείται…προίκα ενός κράτους, ενός έθνους..Πως είναι δυνατόν εκκλησιαστικοί άνδρες να προσδιορίζουν ατιμώρητα ως κύριο προσόν ενός Πατριάρχη το ελληνικό DNA; Πόσο εκκλησιαστικός είναι ο αποκλεισμός των Παλαιστινίων κληρικών από το βαθμό του επισκόπου…Ο εθνικισμός και ο φυλετισμός ..είναι καρκίνος στα σπλάχνα της Ορθοδοξίας..σύρουν τον Σταυρωμένο..φαρμακώνουν την Εκκλησία….».
—–«O Διόδωρος δεν έκρυβε στις συνεντεύξεις του ότι πωλούσε γη. ‘Χιλιάδες στρέμματα έχουν πουληθεί σε Εβραίους ειδικά στην περιοχή της Ιερουσαλήμ’ αναφέρει το πόρισμα» των Παλαιστινίων που έχει στην προμετωπίδα του την ευαγγελική φράση «Θα μάθετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει». Το πόρισμα γράφει «ότι ενώ το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο είναι πλούσιο, δεν φροντίζει να χτίσει ούτε ένα σχολείο ή να διαθέσει για φιλανθρωπία όπως κάνουν άλλες εκκλησίες». Ο ίδιος φάκελος (Κ.Ελευθεροτυπία» 29.5’05, Β.Σιούτη), περιλαμβάνει και πρόστυχες, ιταμές δηλώσεις σε ισραηλινές εφημερίδες του εκλεκτού των ελληνικών κυβερνήσεων Θερμοπυλάρχη πατριάρχη Διόδωρου Καρίβαλη (Είχε αδυναμία σε καμπαρετζούδες και κλέφτρες Ρουμάνες καλόγριες και είχε συλληφθεί για λαθρεμπόριο χρυσού, ο δε αδελφός του αρχιμανδρίτης, συνελήφθη νύχτα από την Αστυνομία να «ψωνίζεται» στον Πειραιά) για το ποίμνιό του: «Αυτή η εκκλησία είναι Εκκλησία των Ελλήνων. Αν δεν αποδέχονται τους κανόνες μας να αλλάξουν Εκκλησία ή να φτιάξουν μια δική τους. Εμείς οι Έλληνες βρισκόμαστε στην περιοχή από την εποχή του Μ.Αλεξάνδρου πριν τους Άραβες».

 

Δειγματοληπτικά για γέλια και για κλάματα:

  1. (Να κλείσει τον Πανάγιο Τάφο απειλεί ο Γαργαλιανιώτης πατριάρχης). Greek Orthodox patriarch threatens to close Holy Sepulchre over water dispute
  2. (Διαδήλωση Παλαιστινίων Ορθοδόξων κατά του Σαμιώτη πατριάρχη, με τραυματίες). Several injured in Jerusalem protest against Greek patriarch -Injured include police officer; media reports accuse Irineos I of selling Church land in Jerusalem to Jews. (Ηaaretz by Reuters)
  3. O Έλληνας Aρχιμανδρίτης Φώτιος (γνωστός για την προσφώνησή του σε Έλληνα μητροπολίτη «Μωρή πατσαβούρα τακουνού»-‘Ελευθεροτυπία’, 03/04/2005) μουντζώνει Έλληνες κληρικούς που του άρπαξαν την είσπραξη (Βίντεο του ‘Jungle report’)

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

31 Responses to Ο κ.Κουράκης (ΣΥΡΙΖΑ) οι Παλαιστίνιοι και η Εκκλησία

  1. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Λασκαράτο, τέτοια πάντα να κρεμάς στους τοίχους αυτού εδώ του σπιτιού. Υφασμένα πάνω στο στημόνι της ιστορίας με υφάδια παρμένα μέσα από την αποθήκη που φυλάει τις λαμπερές της αλήθειες.

    Τι κι αν τα περισσότερα μάτια δεν αντέχουν τη λάμψη τους και κλείνουν αντανακλαστικά. Η έκθεση των αληθειών είναι αρετή και για πολλούς λόγους αλλά ακόμη και για χωρίς λόγους.

  2. Ο/Η Φ. λέει:

    http://www.sotirioslogos.gr/index.php/loipa-patriarxia/3144-2013-01-15-16-53-44

    Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος ως γνωστόν,απώλεσε τον θρόνο του με τις γνωστές διαδικασίες και με ανάμιξη των μυστικών υπηρεσιών!
    Από τότε βρίσκεται φυλακισμένος – πάνε 7 χρόνια τώρα- στο διαμέρισμά του στο Πατριαρχείο!
    Η μόνη » έξοδος» του έγκλειστου Πατριάρχη από αυτή τη φυλακή, είναι οι επισκέψεις που του κάνουν τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, όχι μέσα στο κελί του αλλά στο.. παράθυρο της φυλακής του!
    Από μία τέτοια επίσκεψη προέκυψε το βιντεάκι αυτό, που ανέβηκε στο YouTube ..

    Κάτω από το βίντεο γράφονται στα Ρωσικά τα εξής:

    «Συνέντευξη- Οκτώβριος 2012- από τον Ρώσο Δημοσιογράφο Alexey Dobichi.
    Ακολουθεί μία ταινία με τίτλο: » Με σιωπή προδίδεται ο Θεός». Και το βίντεο περί τον Πατριάρχη Ειρηναίο ενσωματώνεται».

    Οι λεζάντες που δείχνει κατά την παρουσίαση γράφουν:

    (Για τον Πατριάρχη Ειρηναίο)
    «Ο μοναδικός Ορθόδοξος Πατριάρχης που είναι αντι οικουμενιστής και βρίσκεται για 7 χρόνια φυλακή στο δικό του κελί που είναι κλεισμένο απ’ έξω».

    «Είναι στην φυλακή 7 χρόνια. Την πόρτα (εξωτερική) κλειδώνουν και ο Πατριάρχης δεν έχει τα κλειδιά».

    (Για τον Θεόφιλο)
    «Αυτός που αντικατέστησε από τον Θρόνο τον δάσκαλό του, ο Επίσκοπος «Πατριάρχης» Θεόφιλος».

    «Ο συνωμότης Θεόφιλος, είναι στον Πατριαρχικό Θρόνο ενώ ο νόμιμος Πατριάρχης Ειρηναίος κλειδωμένος πίσω από την πόρτα».

    Ο διάλογος μεταξύ Πατριάρχη Ειρηναίου, Δημοσιογράφου και π. Ρωμανού (άραβας ιερέας του Πατρ. Ιεροσολύμων):

    -Δημοσιογράφος «Δόξα τω Θεώ που επικοινωνούμε μαζί Σας έστω και με αυτό τον τρόπο για να μάθουμε τί συμβαίνει γιατί στην Ρωσία δεν καταλαβαίνουμε τί ακριβώς έγινε».

    -Πατριάρχης (εξηγεί τί έγινε στο Πατριαρχείο) «Πότέ δεν έγινε στην ιστορία αυτό που έγινε στο Πατριαρχείο. Σπιούνοι δημιούργησαν αυτή την κατάσταση πού ήθελαν να καταστρέψουν την Εκκλησία και έκαναν αυτό που έκαναν εδώ. Ο κανόνας και ο νόμος είναι για να γίνουν εκλογές Πατριάρχου είτε η χηρεία του θρόνου είτε η παραίτηση του Πατριάρχη. Δόξα τω Θεώ, δεν έγινε ούτε το ένα ούτε το άλλο, και ζωντανός είμαι και δεν παραιτήθηκα, ούτε έφυγα. Όλα, όσα έγιναν εδώ, είναι παράνομα και αντικανονικά. Δεν αφήνουν να με επισκέπτονται διότι γνωρίζουν ότι θα τύχω της συμπάθειας των ανθρώπων, οι οποίοι θα μάθουν την αλήθεια και έτσι θα δημιουργηθεί πρόβλημα. Γι αυτό δεν αφήνουν».

    -Δημοσιογράφος «Κι εγώ προσωπικά το είδα αυτό, ότι είναι αδύνατον να σας επισκεφθεί κανείς. Ακόμα και τα παράθυρα παρακολουθούν».

    -π. Ρωμανός «Φοβούνται, λένε ότι δεν υπάρχει ο Πατριάρχης Ειρηναίος, ότι πέθανε».

    -Πατριάρχης «Δεν έκανα κάτι μεμπτό για να γίνουν όλα έτσι. Όλα, όπως είναι γύρω, αυτοί που τα έκαναν είναι μία μαφία».

    Σημείωση: Μόνο ό,τι έχουμε στα εισαγωγικά, είναι από τα κείμενα και τα λόγια τους.

    ΠΑΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

  3. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    http://www.stifora.gr/article.php?id=14484

    Η ηλεκτρονική εφημερίδα stifora.gr φέρνει στο φως της δημοσιότητας ένα σκάνδαλο που θα συζητηθεί. Πρωταγωνιστής του σκανδάλου το μοντέλο και παρουσιαστής …..

    Στα χέρια των δημοσιογράφων της stifora.gr έφτασαν καταγγελίες ανθρώπων που μιλούν για μεγάλο σκάνδαλο με περιουσιακά στοιχεία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων που έχουν προέλθει από δωρεές πιστών και βρίσκονται σε λάθος… χέρια. Οι καταγγελίες αυτές επιβεβαιώνονται και από κύκλους της σημερινής διοίκησης του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων η οποία -και το τονίζουμε- δεν ευθύνεται για τα κακώς κείμενα που έλαβαν χώρα επί Πατριάρχου Ειρηναίου.

    Πολλοί θα θυμούνται τι είχε συμβεί το Μάιο του 2005, όταν 11 Μητροπολίτες εκ των οποίων 7 μέλη της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου και 23 Αρχιμανδρίτες του Παναγίου Τάφου, είχαν εκδώσει επιστολή αποκηρύξεως του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίου. Στην επιστολή αυτή αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο Ειρηναίος είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για ανεύθυνη διαχείριση της περιουσίας του Πατριαρχείου. Το παρακάτω απόσπασμα είναι χαρακτηριστικό:

    «Ψευδόμενος (ο Ειρηναίος), διατείνεται σοφιστικώς ότι, «αν υπέγραψα να κοπούν τα χέρια μου» και ότι «δεν πούλησα». Δεν υπέγραψε βεβαίως τα συμβόλαια, γνωρίζων τον άμεσον κίνδυνον της πράξεως ταύτης, υπέγραψεν, όμως, εις τον Παπαδήμαν τα πληρεξούσια, δια των οποίων εγένοντο τα συμβόλαια των πολυετών μισθώσεων, κατόπιν μακράς συνεργασίας μετ’ αυτού. Και δεν επώλησε, καθ’ ότι ενταύθα επικρατεί εύσχημος τρόπος πωλήσεως δια πολυετούς εκμισθώσεως 99 ετών μετ’ αυτομάτου ανανεώσεως, ως εν προκειμένω».

    Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Ότι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων μίσθωνε ακίνητα πολύ μεγάλης αξίας σε «εκλεκτούς» έναντι ευτελούς μισθώματος με συμβόλαια έως και 99 ετών ισχύος που ανανεώνονται αυτόματα!

    Για να δούμε όμως και ποιος «εκλεκτός» έχει μισθώσει ένα ακίνητο που ανήκει στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων…

    ……εστίν ο «εκλεκτός»

    Μεταξύ άλλων, ένας από αυτούς που στάθηκαν «τυχεροί» ήταν και ο γνωστός παρουσιαστής, ….. Ο κύριος ….. είναι ενοικιαστής του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων καθώς διαμένει σε διαμέρισμα-φιλέτο κάτω από την Ακρόπολη και συγκεκριμένα επί της οδού Τσάμη Καρατάσου στο Κουκάκι. Το διαμέρισμά του αυτό βρίσκεται στον 5ο όροφο πολυκατοικίας και έχει θέα την Ακρόπολη. Θέλετε να μάθετε πόσο πληρώνει ενοίκιο για το διαμέρισμα αυτό που πολλοί θα ήθελαν, αλλά λίγοι θα μπορούσαν να νοικιάσουν; Το εξωφρενικό ποσό των 110 ευρώ!!!

    ……

    «Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό και λυπούμαστε βαθύτατα», αναφέρουν κύκλοι της σημερινής διοικήσεως του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην ηλεκτρονική εφημερίδα stifora.gr. «Υπάρχουν συμβόλαια υπογεγραμμένα επί Πατριάρχου Ειρηναίου και νιώθουμε εξίσου απογοητευμένοι με εσάς…».

    ……

    Είναι σωστό να υπάρχουν άπορες οικογένειες με παιδιά στο δρόμο και η περιουσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων να βρίσκεται στα χέρια οικονομικά ευκατάστατων ανθρώπων, …..

    • Ο/Η Θεολόγος λέει:

      Υπάρχει η ιστορία και στο ΒΗΜΑ με τον μοντέλο και με άλλα

      http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=167175

      Με τις «ευλογίες» του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων μπορεί κάποιος να πληρώνει ενοίκιο λιγότερα από 60 ευρώ για σπίτι 100 τ.μ.

      Σκάνδαλο στην Εξαρχία του Παναγίου Τάφου

      Οικονομικοί επιθεωρητές ερευνούν τις συμβάσεις για εκατοντάδες σπίτια, θέατρα, ναούς και κτήματα στην Ελλάδα

      ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 10/07/2005 00:00

      Συγγενείς, φίλοι, κουμπάροι και πνευματικά παιδιά «εκτελούσαν» επί χρόνια χρέη «βοηθών οικονομικών διαχειριστών» της Εξαρχίας του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα. H διαχείριση των τεσσάρων θεάτρων, των 130 και πλέον διαμερισμάτων, τα ενοίκια από τα εκατοντάδες στρέμματα με ελαιόδενδρα, ο οβολός των πιστών στα παγκάρια των 12 ναών που διαθέτει το Πατριαρχείο στην Αθήνα μπαίνουν στο μικροσκόπιο των επιθεωρητών του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι εντός της εβδομάδος αναλαμβάνουν δουλειά. Τα όσα συνέβαιναν στη διαχείριση των οικονομικών της Εξαρχίας αποτελούσαν επί χρόνια αντικείμενο σχολίων και ψιθύρων, ουδείς όμως ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα τι ακριβώς συνέβαινε. Σπίτια στη Γλυφάδα και στο Ελληνικό ενοικιάζονται ως και σήμερα έναντι του ποσού των 150 ευρώ, ενώ το μεγάλο ερώτημα στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι οικονομικοί επιθεωρητές μέσα από την έρευνά τους είναι τα χρήματα που εισπράχθηκαν από τα τέσσερα θέατρα που διαθέτει το Πατριαρχείο στο κέντρο της Αθήνας.

      Το πρώην «Διονύσια», σημερινό θέατρο «Χορν», που βρίσκεται επί της οδού Αμερικής, το «Διάνα» στην Ιπποκράτους, το πρώην «Χατζηχρήστου» ­ ο «Ορφέας» όπως ονομάζεται σήμερα ­ στη στοά Χατζηχρήστου και το «Αμιράλ» επί της οδού Αμερικής αποτελούν αντικείμενο διεκδίκησης πολλών θεατρικών επιχειρηματιών και ηθοποιών.

      Τα ενοίκια που καταβάλλονται και οι συμφωνίες που έχουν κλειστεί παραμένουν ως και σήμερα άγνωστα στον νέο έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα Αρχιεπίσκοπο Γεράσων κ. Θεοφάνη και στους δύο δικηγόρους του Πατριαρχείου κκ. Αλ. Λυκουρέζο και N. Καλιούρη.

      Σύμφωνα με τις πλέον συντηρητικές εκτιμήσεις, τα τέσσερα θέατρα αποδίδουν στο Πατριαρχείο τουλάχιστον 270.000 ευρώ τον χρόνο, αφού μόνο από ένα παλαιό συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας που υπάρχει για το θέατρο «Διάνα» η Εξαρχία φαίνεται να εισπράττει ποσοστό 26% επί των ακαθαρίστων εισπράξεων και το κατώτατο τίμημα που θα πρέπει να καταβάλει ως ενοίκιο ο θεατρικός επιχειρηματίας αγγίζει τα 65.000 ευρώ.

      Σύμφωνα με πληροφορίες, οι οικονομικοί επιθεωρητές ήδη γνωρίζουν ότι για την εκμετάλλευση ενός από τα θέατρα υπάρχει κυπριακή υπεράκτια εταιρεία ελληνικών συμφερόντων μέσω της οποίας εισπράττεται το ενοίκιο.

      Σε αυτή την εταιρεία φαίνεται ότι καθοριστικός είναι ο ρόλος παλαιάς συνεργάτιδος του Πατριαρχείου, το όνομα της οποίας είχε εμπλακεί και στην απόφαση για την έξωση από το σημερινό θέατρο «Ορφέας» του Κώστα Χατζηχρήστου.

      Οι δικηγόροι του Πατριαρχείου πίστευαν ότι θα μπορούσαν να εκτιμήσουν τα ποσά που εισπράττονταν από τα ενοίκια των θεάτρων μέσα από τα οικονομικά στοιχεία που υπάρχουν στην Εφορία.

      Επί επτά χρόνια όμως η Εξαρχία δεν έχει καταβάλει το χαρτόσημο που απαιτείται στην Εφορία, και είναι η μοναδική οικονομική υποχρέωση που έχει το Πατριαρχείο έναντι του ελληνικού Δημοσίου.

      Ταυτόχρονα εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι από το 1979, όταν ο κ. Ειρηναίος ορίστηκε έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα, ως και το 2001 που εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων δεν υπέβαλλε ούτε μία φορά προϋπολογισμό ή απολογισμό της Εξαρχίας.

      Τα μετόχια και οι ναοί

      Το Πατριαρχείο είναι ιδιοκτήτης 12 ναών στο ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας και εκατοντάδων στρεμμάτων χωραφιών, με ή χωρίς ελαιόδενδρα, στη Μάνη, στη Σπάρτη, στη Μυτιλήνη, στη Σίφνο, στην Τήνο, στη Χερσόνησο και στον Κρούσσωνα Ηρακλείου, στο Ρέθυμνο, στον Μαραθόκαμπο και στον Αγιο Βασίλειο Σάμου, στον Πύργο Ηλείας, στην Κέρκυρα και στον Τίρναβο της Λάρισας. Τα έσοδα όμως που φαίνεται να έχει απ’ όλη αυτή την περιουσία είναι ελάχιστα. Τα τελευταία τρία χρόνια υπάρχει μια επιτροπή που συγκεντρώνει τα χρήματα που ρίχνουν οι πιστοί στα παγκάρια των ναών, αλλά ουδείς γνωρίζει πού πήγαν. Μεταξύ των ναών υπάρχουν σημαντικές εκκλησίες όπως είναι η Αγία Βαρβάρα στην Καλλιθέα, των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Παγκράτι, η Αγία Σκέπη Παλαιού Φαλήρου και η Παναγία Μυρτιδιώτισσα στην Ηλιούπολη.

      Ακόμη υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία ναών του Πατριαρχείου στη Μύκονο, στην Κεφαλλονιά και στην Κέρκυρα των οποίων η Εξαρχία θα έπρεπε να έχει διερευνήσει την τύχη τους, αλλά ουδείς ασχολήθηκε επί δεκαετίες ή δεν θέλησε να ασχοληθεί.

      Ο τρόπος διαχείρισης των κτημάτων προκαλεί εντύπωση. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα σημειώνονται για κάποιον από τους ενοικιαστές: «Ο κ. ….. στις 24 Φεβρουαρίου του 2004 απέστειλε δύο δοχεία λάδι. Εχει ενοικιάσει 480 ελαιόδενδρα στο χωριό … Καρδαμύλης + Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Οι ελιές απέδωσαν 1.500 κιλά ελαιόλαδο. 900 κιλά κρατά ο ενοικιαστής και 600 ο Πανάγιος Τάφος. H επιδότηση για το λάδι είναι 1.760,82 ευρώ και λαμβάνει ο καθένας 880,41 ευρώ». Για άλλον ενοικιαστή υπάρχουν οι εξής παρατηρήσεις: «…λέγει ότι έχει 300 ρίζες και στέλνει 200 λάδι. Παράγονται επομένως 1.500 κιλά λάδι, από τα οποία 900 κιλά ο ενοικιαστής και 600 ο Πανάγιος Τάφος. H επιδότηση είναι 1.760,82 ευρώ, από τα οποία παίρνει 880,41 ευρώ ο καθένας. Θα γίνει καινούργιο συμβόλαιο στο όνομά του, το παλαιό συμβόλαιο είχε γίνει στο όνομα του πατέρα του».

      ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΣ H Μαρίτσα και η κόρη της

      Δεκάδες είναι τα διαμερίσματα τα οποία οι πιστοί κληροδότησαν στην Εξαρχία του Παναγίου Τάφου. Σήμερα σε πολλά από αυτά κατοικούν συγγενείς και φίλοι και τα ενοίκια που καταβάλλουν είναι μάλλον για το τυπικό του πράγματος. Ετσι η κυρία Μαρία Χάλαρη – η γνωστή σε όλους κυρία Μαρίτσα – ενοικιάζει διαμέρισμα 94 τετραγωνικών που βρίσκεται επί της οδού Πρατίνου και καταβάλλει ενοίκιο 58,69 ευρώ. H κόρη της Δήμητρα φέρεται να ενοικιάζει διαμέρισμα 110 τετραγωνικών σε καινούργια οικοδομή, που βρίσκεται επί της οδού Πλαπούτα στο Ελληνικό, έναντι του ποσού των 147 ευρώ τον μήνα. Στην ίδια πολυκατοικία η Εξαρχία διαθέτει άλλα τρία πανομοιότυπα διαμερίσματα, το ένα ενοικιάζεται επίσης έναντι 147 ευρώ από κάποιον κ. Γ. Σίδερη, το δεύτερο για 300 ευρώ και το τρίτο είναι ανοίκιαστο. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα διαμερίσματα που διαθέτει η Εξαρχία στη συγκεκριμένη οικοδομή είναι επιφανείας 110 τετραγωνικών.

      Ενοικιαστής του Πατριαρχείου είναι και το γνωστό τοπ μόντελ κ. N. Παπαδάκης, ο οποίος διαμένει στην οδό Τσάμη Καρατάσου. Ο κ. Παπαδάκης για διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου με θέα στην Ακρόπολη καταβάλλει ενοίκιο 110 ευρώ.

      Αν κανείς διαβάσει τη δήλωση που υπέβαλε ο Αρχιμανδρίτης κ. Θεόκτιστος ως έξαρχος του Παναγίου Τάφου τον Μάρτιο του 2005 προκειμένου να καταβληθεί το χαρτόσημο που απαιτείται στην Εφορία διαπιστώνει τα χαμηλά ενοίκια αλλά και την αδυναμία τουλάχιστον στη διαχείριση των ακινήτων του Πατριαρχείου. Ετσι, για ένα διαμέρισμα που διαθέτει το Πατριαρχείο στη φορολογική δήλωση δεν αναγράφονται το ονοματεπώνυμο – αντιθέτως ο ενοικιαστής χαρακτηρίζεται άγνωστος – και το ποσόν που καταβάλλεται ως ενοίκιο…

      • Ο/Η Οuaou! λέει:

        http://www.inews.gr/98/nikos-papadakis-ithela-na-gino-monachos.htm

        Νίκος Παπαδάκης: «Ήθελα να γίνω μοναχός»

        23 Σεπτεμβρίου 2011 | 20:30804 α- α+

        Μετά από ένα χρόνο απουσίας από την t.v ο Νίκος Παπαδάκης μίλησε στο Down Town για τα σχέδιά του και αποκαλύπτει τι έκανε τη χρονιά που πέρασε.

        Πάντως ο Ν. Παπαδάκης δε δίστασε να απαντήσει και σε πιο προσωπικές ερωτήσεις αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι κάποια στιγμή της ζωής του σκέφτηκε να… μονάσει!

        «Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε κάποια στιγμή η σκέψη να στραφώ προς την εκκλησία και τον μοναχισμό, αλλά δεν το έκανα», λέει .

        Αλλά μη νομίζετε ότι αυτό το σκέφτηκε την περασμένη χρονιά που δεν είχε δουλειά.

        «Πολύ παλιότερα. Δεν είχε να κάνει με κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα, απλώς εμένα μου άρεσε πάρα πολύ να πηγαίνω σε μοναστήρια», εξομολογήθηκε.

  4. Ο/Η Αισθαντική κυρία που διαβάζει ποίηση λέει:

    Armenian & Greek Orthodox Monks Fight Jerusalem

  5. Ο/Η 666 λέει:

    Aπό το μπλογκ του αρχιμανδρίτη Τιμόθεου Ηλιάκη φίλου της Δήμητρας Λιάνη και του Ειρηναίου

    http://ektimotheou.blogspot.gr/2011/11/13oooooo.html

    Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

    13.OOO.OOO $ Η » ΤΙΜΗ» ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ;

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ κ.ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΙΡΗΝΑΙΟ

    Ο Αρχηγός της Ισραηλινής Αστυνομίας μετά απο εντολή του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ισραήλ προχώρησε σε έναρξη επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης για το αν η αναγνώριση του Θεόφιλου Γ’ αποτελεί προιόν απάτης και δωροδοκίας. Με εκτενής δημοσίευμα η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz τόσο στην εβραική όσο και στην αγγλική της έκδοση «δείχνει» τον πρώην Υπουργού Συνταξιοδοτικών Υποθέσεων, του Ράφι Είταν ως τον παραλήπτη 13 εκατομμύριων δολλαρίων προκειμένου να βοηθήσει τον Θεόφιλο να αναγνωριστεί. Διαβάστε το δημοσίευμα της Haaretz μεταφρασμένο στα ελληνικά: 23.11.2011 (Haaretz) – Διαβάστε το άρθρο της Haaretz > Ο Γενικός Διοικητής της αστυνομίας πρόσφατα ζήτησε να γίνει έρευνα σε αξίωση ότι ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Θεόφιλος ο Γ‘, υποτίθεται, αγόρασε την αναγνώριση του τίτλου του με την βοήθεια του πρώην Υπουργού Συνταξιοδοτικών Υποθέσεων, του Ράφι Είταν. Ο Γενικός Διοικητής της αστυνομίας, ο Ιωανάν Ντανίνο, ζήτησε να ερευνήσει τις υποψίες ο επικεφαλής αστυνομικών ερευνών και διεύθυνσης πληροφοριών, ο υποστράτηγος Ιώραμ Σεγκίλοβιτς.
    Η αίτηση να ξεκινήσει ποινική έρευνα προήλθε από τον απομακρυσμένο Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη, Ειρηναίο τον Α’, σε έγγραφο που υπέβαλε την προηγούμενη εβδομάδα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Μια παρόμοια αίτηση μεταβιβάσθηκε στον Εισαγγελέα του Κράτους, τον Μόσε Λαντόρ.

  6. Ο/Η eklag λέει:

    Δεν έχω την άδεια του εκδότη να παραθέσω την προσωπική γνώμη
    του Χίτσενς για την μελέτη των θρησκειών και την εκτίμησή του περί ηθικής
    ή για το αν είναι δυνατόν να εκριζωθεί η θρησκεία.
    (The Portable Atheist/Polaris/μτφρ Άρης Μπερλής)
    Το μόνο που μπορώ να παραθέσω είναι η προσωπική γνώμη πολλών
    για την ηθική των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων(;) τους:
    »they suck!»

  7. Ο/Η Σταύρος λέει:

    «Όλη η θρησκευτική κατάσταση του σύγχρονου κόσμου οφείλεται στη έλλειψη ενός τρελοκομείου στην Ιερουσαλήμ.»
    — Thomas Paine

  8. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Εγέρθηκε διαμαρτυρία κατά του Thomas Paine, εξ αιτίας αυτής του της διαπίστωσης, ότι τάχα μου θεωρεί τους Εβραίους ως λαό ψυχοπαθών.
    Μα πώς μπορεί να σταθεί κάτι τέτοιο! Σ’ όλο τον κόσμο υπάρχουν ψυχιατρεία. Αυτό τι σημαίνει; Ότι όλος ο ντουνιάς αποτελείται μοναχά από τρελούς!

  9. Παράθεμα: Ο κ.Κουράκης (ΣΥΡΙΖΑ) οι Παλαιστίνιοι και η Εκκλησία « crockorozistas

  10. Ο/Η Gay λέει:

    http://lgbtqgreece.wordpress.com/2013/01/25/transfoviko-arthro-stin-avgi/

    Tρανσφοβικό άρθρο στην Αυγή

    Μία εφημερίδα, προσκείμενη σε κόμμα της Αριστεράς, δημοσιεύει ένα τρανσφοβικό άρθρο με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας της Πάολα στην Breeder. Η κριτική του αρθρογράφου δεν περιορίζεται στο καλλιτεχνικό κομμάτι, αλλά επεκτείνεται σε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τη ζωή των τρανς ατόμων. Συγκεκριμένα:

    Ο αρθρογράφος θεωρεί πως η αισθητική είναι μία έννοια που απουσιάζει από τα τρανς άτομα (γι’ αυτόν τον λόγο του άρεσε η Στρέλλα!), αντίθετα με <>, όπως αναφέρει. Επιπλέον, συνδέει χυδαία την έκθεση με το μέρος που βρίσκεται η Breeder: <>. Επίσης, πιστεύει πως οι τρανς τείνουν εκ των πραγμάτων προς την παρεκτροπή και πως η τρανς ιδιότητα εντάσσει τα άτομα που την κατέχουν αυτομάτως στην υποκουλτούρα (χρησιμοποιώντας την αρνητική έννοια του όρου). Τέλος, δηλώνει με σιγουριά πως οι τρανς είναι <>, προσθέτοντας ακόμη ένα στερεότυπο στα όσα ήδη ανέφερε.

    Το άρθρο ολόκληρο:

    Του Παναγιώτη Σ. Παπαδόπουλου

    Η έκθεση της τραβεστί Πάολα δεν είναι ούτε μοντέρνα ούτε contemporary κ.λπ. Αποτελεί μία (έστω καθυστερημένη) εκδοχή του εικαστικού underground όπως αυτό παρουσιαζόταν στην Ευρώπη και την Αμερική τις δεκαετίες του ’70 και ’80. Βρίσκεται στα όρια της πορνογραφίας και εάν δεν ήθελε να δώσει μία αισθητική επίφαση, θα ήταν απλά μία πορνογραφική έκθεση· και έτσι έπρεπε να είναι. Συχνά συμβαίνει κάτι τέτοιο, αφού ένα θέμα που σχετίζεται με την επιθυμία γρήγορα βγαίνει εκτός θέματος και εύκολα θα οδηγούσε στην «παρεκτροπή». Άλλωστε και ο ίδιος ο χώρος της Breeder, στην Ιάσωνος, σε έναν δρόμο γεμάτο πορνεία, δημιουργούσε το ιδανικό περιβάλλον για την έκθεση. Στην περίπτωση των τραβεστί υπάρχει και ένας άλλος λόγος μίας διαρκούς παρεκτροπής: Βρίσκω εξαιρετική την ταινία του Κούτρα Στρέλλα όχι για το σενάριό της, αλλά γιατί περιγράφει τους τραβεστί ως έναν κόσμο χωρίς αισθητική, χωρίς ωραίο κι άσχημο· το κιτς να αποτελεί το χαρακτηριστικό αυτής της υποκουλτούρας. Ομάδα που αποτελείται, κυρίως, από λαϊκά άτομα, που το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι η «έκφραση του ωραίου». Μία τέτοια άποψη, ορθά διαφοροποιεί τον χώρο των τραβεστί από αυτήν την εμμονή στην «αισθητική» και το «γούστο» που βρίσκουμε στον χώρο των ομοφυλόφιλων. Η δομή της έκθεσης είναι απλή: κάποια βίντεο με νυχτερινά πλάνα με τραβεστί, στα οποία να παρεμβάλλονται φωτογραφίες αντρών. Στο υπόγειο της έκθεσης, σειρές από προθήκες να φιλοξενούν, τις περισσότερες φορές, φωτογραφίες εραστών. Οι φωτογραφίες αυτές δεν κρεμιούνται στον τοίχο, ούτε μπαίνουν κατά σειρές. Δεν την ενδιαφέρει να παρουσιάσει μία ιστορία που θα είχε αρχή και τέλος. Βρίσκονται πάνω σε προθήκες, όπως συνήθως βρίσκονται αγαπημένες φωτογραφίες πάνω στο σερβάν του σπιτιού, στο τραπεζάκι ή αλλού. Οι εικόνες των εραστών δημιουργούν έναν αναμνηστικό κατάλογο. Όχι αρχείο με τις σειρές του, αλλά κατάλογοι στους οποίους κάθε φορά προσθέτουμε κάτι ή αφαιρούμε.

    Οι τακτοποιημένες προθήκες δημιουργούσαν μία επίφαση εγκατάστασης και άρα μία επίφαση αισθητικής, όπως αντίστοιχα τα τεύχη από περιοδικά ή αφίσες δημιουργούσαν μία επίφαση αρχείου. Θα ήταν λοιπόν προτιμότερο να παρουσιαστεί η σειρά των βίντεο που τραβάει η Πάολα και τα ονομάζει “Paola project” και στα οποία αντιλαμβάνεσαι αυτό που ονομάζω χωρίς αισθητική, το μη διαμεσολαβημένο, αλλά και το κοινότοπο ακόμα και το κιτς.

    Η Πάολα είναι γνωστή από τους αγώνες της πάνω στα δικαιώματα των τραβεστί τη δεκαετία του ’80. Κατά κάποιον τρόπο εξέφραζε, στην ελληνική εκδοχή της, τη «μοριακή επανάσταση» που ανήγγειλε σε ένα βαθμό ο Μάης του ’68 καθώς και οι φιλόσοφοι της διαφοράς. Ωστόσο, η έκθεσή της δεν είναι πολιτική. Είναι αναμνηστική. Η Πάολα ξαναθυμάται τους εραστές της, ανοίγοντας τα συρτάρια της και καθιστώντας δημόσιους τους καταλόγους της. Και αυτή η ανάμνηση είναι ταυτόχρονα το τρυφερό στοιχείο της έκθεσης, το ηδονικό, (τι πιο ευχάριστο από το να θυμάσαι) αλλά και το απόλυτα θλιβερό, αφού η ανάμνηση συνδέεται με την απουσία και τη χρονική απόσταση από το γεγονός.

    THE BREEDER

  11. Ο/Η Aδελφός Ντάλτον (ο ψηλός) λέει:

    άνετους σας βρίσκω, αν είναι του γούστου σας ρίχτε το

    http://aristerastiblogosfera.blogspot.gr/

    Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ-Κ.Λ.Π, Αλέξης Τσίπρας, βγαίνοντας από την έδρα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δέχτηκε την ερώτηση δημοσιογράφου «πώς νιώσατε που επισκεφθήκατε το ναό του Καπιταλισμού;» και απάντησε:

    «…Ο κύριος Λίπτον με δέχτηκε λέγοντάς μου «καλωσόρισες στην κοιλιά του κήτους». Του είπα ότι είναι πολύ άνετα στην κοιλιά του κήτους. Το δύσκολο είναι να βρίσκεται κανείς στο στόμα του κήτους».

    Το παγκόσμιο χειροκρότημα στην καταπληκτικά έξυπνη απάντηση του Ιωνά της αριστερής διανόησης, πλημμύρισε την υδρόγειο και βούλωσε τα μικρόφωνα και τα αυτιά κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου.

    Για άλλη μια φορά το τέρας (με την καλή έννοια) της κοφτερής σκέψης του Ελληνικού κοινοβουλίου, του μοναδικού Αλέξη-Τσίπρα-γιες-αϊ-ντάζ, άφησε άλαλα τα χείλη των ασεβών.

    Η τρομερή αυτή απάντηση με τη βαθιά κοινωνικοπολιτική σημασία, αποτέλεσε για άλλη μια φορά την εγκάρσια τομή και το ισχυρό ράπισμα στο οικονομικό γίγνεσθαι και στα μούτρα της Λαγκάρντ και του Λίπτον.

    Φυσικά ο πανέξυπνος αυτός άνθρωπος, το καμάρι κάθε ταλαιπωρημένου μικροαστού και πρώην ταληροφονιά πασόκου της Ελληνικής επικράτειας, δεν είπε μόνο αυτό.

    Προηγήθηκε η μπηχτή του για την περικοπή του 13ου και 14ου μισθού που επιβάλει το ΔΝΤ στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στη χώρα μας.

    Βέβαια, η εξυπνάδα δεν ήταν αυτή, για χαζό τον έχετε;

    Όταν του είπαν ότι πήγε πάλι αδιάβαστος όπως πήγαινε στα Αγγλικά και ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο, φρόντισε να τα μπαλώσει λέγοντας: «Ααα…δεν σας τα ΄λεγα εγώ; Ακόμα και το ΔΝΤ δεν θέλει κάτι τέτοιο, σε αντίθεση με την Ελληνική κυβέρνηση!».

    Αυτή ήταν η εξυπνάδα κυρίες και κύριοι και πού να ήσασταν από μια μεριά να δείτε τι έγινε και να μην το πιστεύετε.

    Αφού ο Λίπτον βόγκηξε από κόμπλεξ.

    Πέσανε κάτω ως και τα πατώματα σου λέει, χυθήκαν τα μελάνια απ΄ τα στυλό, φύγανε πόντοι απ΄ τις κάλτσες της Λαγκάρντ, τέτοια συγκίνηση τραβήξανε μαζί του.

    Μέχρι κι ο αετός ο Αμερικάνικος έφυγε από τη σημαία στο λευκό τον Οίκο και πήγε και γονάτισε μπροστά του.

    Ο Έλληνας ημίθεος Αλέξης, ο λεγόμενος και ομπρελοπνίχτης, είχε κάνει ακόμα μια φορά το χρέος του απέναντι στον ταλαίπωρο λαό που τον περίμενε πίσω με ανοιχτό το στόμα, σαν τον φλώρο που προσμένει καναβούρι.

    Συγκινημένος πια και ο ίδιος με τον εαυτό του, μπήκε στο αεροπλάνο και αναστέναξε βαθιά από ικανοποίηση.

    Ώσπου του ήρθε η τελευταία ατάκα και φύγανε κηροζίνες, καφέδες, αυτόματοι πιλότοι, ένα χαμός, τι να σας λέω.

    Ποια δώρα, ποιες περικοπές, ποια κήτη, ποιες κοιλιές;

    Με το που μπήκε ρώτησε, εάν ο Λίπτον έχει καμιά σχέση με το τσάι που πίνουμε.

    (εκτός απ΄το τσάι, διασταυρώστε όλα τα άλλα εδώ)

    http://news247.gr/eidiseis/politiki/tsipras_to_dnt_den_zhthse_pote_perikoph_13oy_kai_14oy_misthou_ston_idiwtiko_tomea.2099307.html

  12. Ο/Η Ρουμάνα καλόγρια λέει:

    KAΘΗΜΕΡΙΝΗ
    22-07-2001

    http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_ell_2_22/07/2001_5004096

    Ολο το παρασκήνιο στα Ιεροσόλυμα

    Η 20ετής παραμονή Διόδωρου στον πατριαρχικό θρόνο οδήγησε το Πατριαρχείο σε διαφθορά και μαρασμό με συνέπεια τις έξωθεν παρεμβάσεις
    Του Γρηγόρη Kαλοκαιρινού

    (…)

    Το γεγονός ότι «κάτι συμβαίνει» στην Εκκλησία της Αγίας Σιών, επιβεβαιώνεται τώρα με τις διαγραφές υποψηφίων από τον κατάλογο των εκλογίμων εκ μέρους του Ισραήλ και συμφωνούντων σιωπηρώς των κυβερνήσεων Αθηνών, Αμμάν και Παλαιστίνης. Στην πραγματικότητα όμως, απλώς, τώρα το πληροφορούνται οι πολλοί. Μέχρι χθες ο «βίος και η πολιτεία» εντός του Πατριαρχείου, ήταν κτήμα των ολίγων. Δεν είναι τυχαίο ότι χώρες με διαφορετικά συμφέροντα και αντίπαλες μεταξύ τους, συμπίπτουν στις διαγραφές των «πέντε», ενώ «εξωγενείς» παράγοντες προσπαθούν να ανατρέψουν τις συγκεκριμένες εξελίξεις.

    Μπροστά σε αυτήν την αλήθεια -που τόσο γλαφυρά παρέθεσε με άρθρο του πριν από καιρό στην «K» ο πρώην πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και υπουργός κ. Νικόλαος Θέμελης, ανιψιός Πατριάρχου Ιεροσολύμων, ζητώντας κάθαρση- η Αγιοταφιτική Αδελφότητα, αδύναμη, αλληλοσπαράσσεται.

    (…)

    Η «Πολιτεία» Διόδωρου

    Ο Πατριάρχης Διόδωρος -ο επιλεγόμενος «Βούδας» από τους αρχιερείς των ελληνορθοδόξων εκκλησιών- ανέβηκε στον θρόνο το 1981, έπειτα από ένα παζάρι συναλλαγών, πολιτικών και οικονομικών. Ηταν Μητροπολίτης Αμμάν, είχε σώσει λέγεται τη ζωή του μακαρίτη Χουσεΐν της Ιορδανίας και απολάμβανε της υποστηρίξεώς του. Εκτός από τη βοήθεια Χουσεΐν, για να γίνει Πατριάρχης ο Διόδωρος, «έταξε» και αρκετά «πακέτα» δολάρια στους μητροπολίτες. Η επιστολή του Μητροπολίτη Διοκαισαρείας Ιακώβου προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, το 1983, αποκαλύπτει πολλά και λέγεται ότι την έχει η κ. Δήμητρα Λιάνη στο αρχείο της.

    Διάκονος του Πατριαρχείου, πρώην γνωστός τραγουδιστής -έστειλε έχει πει, μάλιστα και σχετική επιστολή στο Οικουμενικό Πατραρχείο με αποκαλύψεις- πολλές φορές περιέγραψε δημοσίως και σε εκκλησιαστικούς κύκλους, τον καβγά Διοδώρου – Ιακώβου για τα «υπόλοιπα» που χρωστούσε ο πρώτος και τα είχε «ταμένα» στον δεύτερο για να τον ψηφίσει Πατριάρχη. Μόλις, λοιπόν, κάθησε στον θρόνο ο Διόδωρος, φαίνεται να έβαλε δύο στόχους, την συσσώρευση πλούτου και την… καλοπέραση. Περνούσε πολλούς μήνες τον χρόνο στην πατριαρχική βίλα του Αγίου Kωνσταντίνου Kαμένων Βούρλων, όπου τον υπηρετούσαν Ρουμάνες καλόγριες. Μία από αυτές είχα μάλιστα, κακό τέλος. Στο μοναδικό προσκύνημα του Τάφου της Παναγίας στη Γεσθημανή ήταν κενή η θέση ηγουμένου. Ο αρχιμανδρίτης Συνέσιος ζητεί την τοποθέτησή του εκεί και ο Διόδωρος δίνει τη συγκατάθεση, έναντι… 80.000 δολαρίων, τα οποία και κατέβαλε ο Συνέσιος (άραγε πού βρίσκουν Αγιοταφίτες μοναχοί τόσο μεγάλα ποσά;). Ομως, ο Πατριάρχης, και τα χρήματα πήρε και τη θέση δεν του έδωσε. Θυμωμένος ο αρχιμανδρίτης, ήλθε στην Ελλάδα, πήγε στη βίλα Kαμένων Βούρλων και επειδή γνώριζε «καλά» τα κατατόπια -είχε υπηρετήσει διάκονος εκεί- προσπάθησε να κλέψει χρήματα από το χρηματοκιβώτιο.

    Τον αντελήφθη η Ρουμάνα μοναχή Λάικα και εκείνος αναγκάστηκε για να διαφύγει να την χτυπήσει στο κεφάλι με ένα βαρύ αντικείμενο. Οταν διαπίστωσε ότι την είχε σκοτώσει, έβαλε φωτιά για να χαθούν τα ίχνη. Η δολοφονία, όμως, αποκαλύφθηκε και ο Συνέσιος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 28 ετών από τα ισραηλινά δικαστήρια. Ο φάκελος «Λάικα» βρίσκεται στα αρχεία της Μοσάντ, ενώ ο Συνέσιος δεν «μίλησε»ποτέ, παρά τις παροτρύνσεις, ακόμη και Ισραηλινών να κάνει αποκαλύψεις.

    Οι Ρουμάνες

    Φαίνεται ότι ο Διόδωρος είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις Ρουμάνες. Λέγεται ότι πήγαιναν στα Ιεροσόλυμα να υπηρετήσουν από μοναστήρια τις πατρίδας τους και πολλές από αυτές το πρωί φορούσαν το σχήμα και προσεύχονταν και το βράδυ «εργάζονταν» σε καμπαρέ στο Τελ Αβίβ. Εντονες φήμες, που συζητείται, ότι και γι’ αυτές οι Ισραηλινοί έχουν στοιχεία, αναφέρουν πως ορισμένες από τις καλόγριες εκ Ρουμανίας «ετύγχανον της ιδιαιτέρας ευνοίας» του Πατριάρχου. Η τελευταία μάλιστα -συμπληρώνουν οι πληροφορίες- έφυγε από το Ισραήλ λίγες ώρες μετά το θάνατο του Διοδώρου με 6 εκατομμύρια δολάρια στη βαλίτσα της, με τα οποία άνοιξε επιχείρηση στην πατρίδα της. Λέγεται δε, ότι οι ισραηλινές αρχές γνώριζαν την περίπτωση, αλλά την άφησαν να φύγει, για να μην δημιουργηθεί διπλωματικό επεισόδιο, κάτι που το έχουν μετανοήσει τώρα.

    Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μεγάλης Ελληνίδας καλλιτέχνιδος, η οποία πέρασε άσχημες ώρες με την υγεία της. Οταν οι Ισραηλινοί γιατροί τη διαβεβαίωσαν ότι θα γίνει καλά, ιδιαίτερα συγκινημένη, πήγε στον Πανάγιο Τάφο να προσκυνήσει. Εκεί θέλησε, να αφιερώσει ακριβό κόσμημα που είχε στον λαιμό της. Τότε παρενέβη κληρικός Αγιοταφίτης που τη συνόδευε και της είπε: «Kυρία…, αν πράγματι αισθάνεσθε ότι πρέπει να αφιερώσετε το κόσμημά σας στον Χριστό, ως ευγνωμοσύνη που σας έσωσε, καλύτερα πουλήστε το και δώστε τα χρήματα σε φτωχούς. Εάν το αφήσετε εδώ, σε δυο – τρεις ημέρες θα κοσμεί τον λαιμό κάποιας Ρουμάνας».

    Το χρήμα

    Η σχέση με το χρήμα, φαίνεται να ήταν επίσης ξεχωριστά έντονη για τον Διόδωρο. «Ο Χιώτης ήταν παραδόπιστος», μας είπε χαρακτηριστικά Αγιοταφίτης. Είχε «ιδιαίτερες σχέσεις» με Μητροπολίτες που διαχειρίζονταν προσκυνήματα και περιουσιακά στοιχεία του Πατριαρχείου. Από παντού έπαιρνε «μίζες». «Νοίκιασε» για 90 χρόνια μεγάλες εκτάσεις στους Ισραηλινούς, κάτι που εξόργισε τους Παλαιστινίους, ενώ δεν δίστασε να κάνει και πλαστογραφίες εις βάρος Εβραίων, υπογράφοντας συμβόλαια που τελικά δεν ίσχυαν, αφού όμως πρώτα είχε εισπράξει τα χρήματα. Σε αυτές τις «ιστορίες» συμμετείχαν και Αγιοταφίτες. Υποθέσεις τέτοιες βρίσκονται στα ισραηλινά δικαστήρια, όπως και η τελευταία με την εξαφάνιση τεράστιων ποσών ακόμη και από τράπεζες της Ελβετίας, μετά το θάνατό του. Εχει αρχίσει ειδική έρευνα για 20 περίπου εκατομμύρια δολάρια. Είναι επίσης γνωστή στους Ελληνες πολιτικούς η περίπτωση που συνελήφθη ο Διόδωρος από την αστυνομία του Ισραήλ, με πλάκες λαθραίου χρυσού. Επενέβη η ελληνική κυβέρνηση και έκλεισε το θέμα. Ομως ο φάκελος έμεινε στα αρχεία της Μοσάντ, όπως και εκατοντάδες άλλοι φάκελοι.

    Βαριά άρρωστος τα τελευταία 2 χρόνια -ήταν περίπου 140, 150 κιλά, με μειωμένη όραση, είχε υψηλό σάκχαρο, καρδιά και υπεβάλλετο σε αιμοκάθαρση- ενώ μιλούσε, έγερνε το κεφάλι και κοιμόταν αφήνοντας τον συνομιλητή του αμήχανο, ειδικά όταν δεν υπήρχε άλλος μπροστά και μάλιστα Αγιοταφίτης. Ακόμη και δημοσιογράφοι που του έχουν πάρει συνέντευξη, είχαν γίνει μάρτυρες αυτού του γεγονότος. Ομως το να ξυπνούσε ο Διόδωρος και να συνέχιζε τη συζήτηση ήταν απλό και το συνέστηναν στους συνομιλητές του Αγιοταφίτες: «Την ώρα που τον παίρνει ο ύπνος, ρώτησέ τον, πόσο πάει σήμερα η τιμή του δολαρίου Μακαριότατε; Αμέσως θα ξυπνήσει και θα σου απαντήσει οπότε και θα συνεχίσετε να μιλάτε, μέχρι να επαναληφθεί η ίδια σκηνή».

    Οι συνέπειες

    Από τα λίγα -γιατί είναι λίγα μέσα στα 20 χρόνια Πατριαρχίας του Διοδώρου- που αναφέραμε, καθίσταται σαφές, ότι επί των ημερών του το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο έπεσε σε μαρασμό. Ικανοί κληρικοί απομονώθηκαν ή απογοητεύθηκαν και έφυγαν, ή εκδιώχθηκαν. Οσοι προσπάθησαν να αντισταθούν, απειλήθηκε η ζωή τους. Εμειναν όσοι αναγκάστηκαν να συνεργαστούν μαζί του, αφού -βάσει του ισχύοντος καθεστώτος- ο Πατριάρχης κάνει ό,τι θέλει και δεν δίδει λογαριασμό σε κανέναν, γιατί στα Ιεροσόλυμα δεν ισχύει η Συνοδικότητα.

    Το γεγονός ότι επί 20 χρόνια, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων «χώνευε» κάθε αποδιωγμένο κληρικό ή μοναχό από οποιαδήποτε ελληνική εκκλησία, έχει, δυστυχώς, το κόστος του. Η ευθύνη όμως, δεν ανήκει μόνον στον Διόδωρο, αλλά και σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 1981, οι οποίες όχι μόνον «γνώριζαν», αλλά και τον βοηθούσαν να ξεπερνά τις όποιες «κακοτοπιές».

    Με βάση λοιπόν τις ανωτέρω «διαθέσεις» των εμπλεκομένων έμμεσα ή άμεσα, διεγράφησαν 5 Μητροπολίτες, εκ των οποίων οι δύο, Βόστρων Τιμόθεος και Ιεροπόλεως Ειρηναίος, ήσαν από τους φερόμενους ως διεκδικητές του θρόνου. Αξίζει επομένως να εξετάσουμε τα υπέρ και τα κατά του καθενός.

    ΒΟΣΤΡΩΝ ΤΙΜΟΘΕΟΣ: Ιδιαίτερα ικανός, έξυπνος, μορφωμένος και νέος στην ηλικία Ιεράρχης. Επειδή όμως σπούδασε στο Kίεβο και έχει άριστες σχέσεις με τη ρωσική Εκκλησία, θεωρείται «ρωσόφιλος». Μεσολάβησε στην εξεύρεση χρημάτων για την αποκατάσταση προκυνημάτων στα Ιεροσόλυμα από Ρώσους επιχειρηματίες, πίσω από τους οποίους, λέγεται, ότι «κρύβεται»το Πατριαρχείο Μόσχας. Kαι επειδή το Ισραήλ έχει πρόβλημα με τους Ρώσους εποίκους δεν θέλει άλλους «Ρώσους» στο κεφάλι του. Ομως τον κ. Τιμόθεο δεν επιθυμούν και οι Παλαιστίνιοι Ορθόδοξοι, οι οποίοι, μαζί με Ισραηλινούς, τον έχουν κατηγορήσει «διά έκλυτον βίον». Ασεμνες φωτογραφίες του με νεαρό έχουν δημοσιευθεί σε ισραηλίτικες και παλαιστινιακές εφημερίδες.

    Ο ίδιος μίλησε για σκευωρία και κατασκευασμένα φωτομοντάζ και ζήτησε πραγματογνωμοσύνη, κάτι που έκανε και ένας φίλος του, από τα παιδικά χρόνια, Μητροπολίτης Τιβεριάδος κ. Αλέξιος, του οποίου φωτογραφίες είδαν επίσης και το φως της δημοσιότητος. Τον κ. Τιμόθεο όμως έχουν στο «μάτι» οι Εβραίοι και για το γεγονός ότι υπήρξε επί χρόνια εκλεκτός του Διοδώρου και Αρχιγραμματέας μέχρι τώρα της Ιεράς Συνόδου θέση-κλειδί από την οποία φέρεται να αντλεί τη δύναμή του, αφού «γνώριζε τα πάντα», ενώ Ισραηλινοί διαδίδουν ότι δεν γνώριζε μόνον αλλά «συμμετείχε» κιόλας. Σε Παλαιστίνη και Ισραήλ μιλούν για εκατομμύρια δολάρια που έχουν περάσει από τα χέρια του κ. Τιμόθεου, αλλά αυτό το διαψεύδει.

    ΙΕΡΑΠΟΛΕΩΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ: Εξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα επί 20 περίπου χρόνια. Ελέω Διοδώρου. Υπόδικος στην Ελλάδα για θέματα που αφορούν μισθώσεις ακινήτων του Πατριαρχείου, όπως θέατρα και άλλα. Γνωστός ευρύτερα από την περίπτωση του Θεάτρου «Kώστας Χατζηχρήστος». Ενθερμος φίλος των Παλαιστινίων, κάτι που δεν θα ενοχλούσε -λέγεται- τους Ισραηλινούς, εάν μέσα στις επαφές του δεν ήσαν περίεργα κινούμενοι -κατά τη Μοσάντ- Αραβες και Παλαιστίνιοι, όπως στην Αθήνα ο Χάλακ, φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου. Πολύ καλός στις δημόσιες σχέσεις ο κ. Ειρηναίος, δεν πέτυχε τελικά όμως να πείσει τον κ. Μπερνς ότι είναι «δικός» τους, δηλαδή φίλος και των ΗΠΑ, γιατί και η Αμερική δεν θα επιθυμούσε έναν Πατριάρχη που θα ήταν «με όλους». Πάντως Ισραηλινοί διαδίδουν ότι είναι αυτός, γενικά, «φακελωμένος».

    KΥΡΙΑKΟΥΠΟΛΕΩΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ: «Kόπηκε»… δικαίως, γιατί είναι παλαιστινιακής καταγωγής και για το γεγονός δεν διαμαρτυρήθηκαν ούτε οι… Παλαιστίνοι…

    Τέλος, οι Kαπιτωλιάδος Ησύχιος και Ιόππης Δαμασκηνός, βρέθηκαν εκτός καταλόγου εκλογίμων, με το γενικό αιτιολογικό «για λόγους ασφαλείας», λόγω φιλοαραβικών διαθέσεων, ενώ στο γενικό απορριπτικό του υπουργού Δικαιοσύνης που διαβιβάστηκε στον τοποτηρητή Μητροπολίτη Πέτρας κ. Kορνήλιος αγγίζει και αυτούς η επιθυμία του Ισραήλ για «κάθαρση» κάθε μορφής του Πατριαρχείου Ιεροσλύμων, στην οποία συμφωνούν, Τελ Αβίβ, Αμμάν, Παλαιστίνη και Αθήνα, με αφανώς αντιδρώσα τη Μόσχα και παρατηρητή -έτσι φαίνεται τουλάχιστον- το Βατικανό.

  13. Ο/Η Ρουμάνα καλόγρια λέει:

    http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=135054

    Ο «θρόνος» των Ιεροσολύμων, ο εμίρης και ο Πατριάρχης

    * Πώς κόπηκαν οι πέντε υποψήφιοι διάδοχοι του Διόδωρου

    BHMA 15/07/2001

    Το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης ο ισραηλινός υπουργός Δικαιοσύνης Μεΐρ Σεντρίτ απέστειλε στο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων τον κατάλογο των υποψηφίων διαδόχων του Πατριάρχη Διόδωρου. Ο κ. Σεντρίτ προχώρησε στη διαγραφή πέντε ιεραρχών: των μητροπολιτών Βόστρων κ. Τιμοθέου, Ιεραπόλεως κ. Ειρηναίου, Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιου, Ιόππης κ. Δαμασκηνού καθώς και του Αρχιεπίσκοπου Κυριακουπόλεως κ. Σιλβέστρου. Με αυτόν τον τρόπο υλοποίησε το σχέδιο του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος τον Σεπτέμβριο και ενώ επισκεπτόταν το Μπαχρέιν ζήτησε από τον «φίλο» του εμίρη, τον οποίο έβλεπε για πρώτη φορά, να παρέμβει στην εκλογή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων.

    Ετρωγαν λοιπόν και έπιναν στα παλάτια του Μπαχρέιν ο Πατριάρχης, ο Μητροπολίτης Βαγδάτης κ. Κωνσταντίνος ­ του Πατριαρχείου Αντιοχείας ­ και ο Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Δαμασκηνός όταν ο κ.κ. Βαρθολομαίος ζήτησε από τον εμίρη να τον βοηθήσει στην εκλογή του εκλεκτού του στα Ιεροσόλυμα την ίδια ώρα που ο Πατριάρχης Διόδωρος χαροπάλευε.

    * Διαδηλώσεις και πλακάτ

    Ηταν Ιανουάριος του 2000 όταν οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών συνέρρεαν στη Βηθλεέμ για να γιορτάσουν το Ιωβηλαίο. Την πρώτη ημέρα όμως της άφιξής τους έξω από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τούς ανέμενε μια δυσάρεστη έκπληξη: δεκάδες Αραβες, ορθόδοξοι στο δόγμα, διαδήλωναν με πλακάτ και διαμαρτύρονταν για τις αποφάσεις του Πατριάρχη και των Μητροπολιτών. Δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που οι άραβες ορθόδοξοι της περιοχής διαμαρτύρονταν για τη στάση που τηρούσαν οι ιεράρχες τους. Μια σειρά αποφάσεις τους για την εκποίηση ακινήτων σε ισραηλινών συμφερόντων εταιρείες είχαν προκαλέσει την μήνιν των Αράβων, οι οποίοι ταυτόχρονα έβλεπαν ότι αυτά τα έσοδα δεν πήγαιναν για τη δημιουργία σχολείων, νοσοκομείων ή για την ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων.

    Ενα ανησυχητικό φαινόμενο, όπως χαρακτηριζόταν από ισραηλινούς και άραβες αξιωματούχους, που παρουσιάστηκε τα τελευταία χρόνια ήταν η παρουσία και η σημαντική οικονομική ενίσχυση του Πατριαρχείου από Ρώσους στην καταγωγή επιχειρηματίες. Οι χορηγοί αυτοί επανειλημμένως ενίσχυσαν με τα «ρούβλια» τους τις δραστηριότητες του Πατριαρχείου, με κυριότερη στιγμή την εκ θεμελίων ανοικοδόμηση του αίθουσας του Θρόνου. Ανησυχητική για κάποιους ήταν και η δραστηριότητα που ανέπτυσσαν στην περιοχή και ορισμένες από τις ρουμάνες μοναχές, οι οποίες κατέφθασαν ξαφνικά και σχεδόν από το πουθενά για να ενισχύσουν το ποιμαντικό έργο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων.

    Οι σχέσεις μεταξύ των αγιοταφιτών είχαν φθάσει πολλές φορές σε οριακό σημείο. Οι μισοί κατηγορούσαν τους άλλους μισούς για σχέσεις με το Ισραήλ, τους Αραβες, τους Ρώσους ή τους Ελληνες.

    Στα Ιεροσόλυμα φέρεται ότι βρήκαν τόπο ορισμένοι ­ λίγοι ­ κληρικοί που ήταν κατηγορούμενοι σε δικαστήρια άλλων κρατών για την πώληση εικόνων ή ιερών κειμηλίων ενώ ένα, πρώην σήμερα, μέλος της αγιοταφικής αδελφότητας βρέθηκε στις φυλακές του Ισραήλ.

    Η αραβοποίηση του Πατριαρχείου πολλές φορές προβλήθηκε ως αδήριτη ανάγκη από την πλευρά του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Ειδικοί σύλλογοι Αράβων που βρίσκονται στην Αμερική στόχευαν στην ενίσχυση ορισμένων κληρικών, αφού έβλεπαν ότι η πλειονότητα των ελλήνων κληρικών του Πατριαρχείου αδιαφορούσε για το ποίμνιό του.

    * Η λίστα του… Σίντλερ

    Δέκα από τους συνολικά 15 κληρικούς που έθεσαν υποψηφιότητα για τον Πατριαρχικό Θρόνο παρέμειναν στη λίστα που ενέκριναν οι Ισραηλινοί. Οι έξι από τους 10 απαρτίζουν τη λεγόμενη ομάδα των «Κρητικών»:

  14. Ο/Η Ρουμάνα καλόγρια λέει:

    Ο Βύρων Πολύδωρας προσφωνεί τον πατριάρχη Διώδορο

    http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1500&thid=9547

    Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο

    Βίντεο

    Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Διόδωρος φθάνει στην είσοδο της Γενικής Γραμματείας Τύπου όπου τον υποδέχεται ο Υφυπουργός Προεδρίας Βύρων Πολύδωρας. Στο γραφείο του Υφυπουργού, παρουσία και του Γενικού Γραμματέα Τύπου Κώστα Πυλαρινού, ο Β. Πολύδωρας προσφωνεί τον Πατριάρχη, ο οποίος στη συνέχεια προβαίνει σε αντιφώνηση. Ο Πατριάρχης Διόδωρος φθάνει στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου τον υποδέχεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ακολουθεί συνομιλία μεταξύ των δύο ηγετών στο γραφείο του Προέδρου.

  15. Ο/Η Observer λέει:

    Σας καταθέτω το ακόλουθο, πολύ ενημερωμένο άρθρο από έγκυρη πηγή. Υπογραμμίζω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.
    Πάντως η αραβοποίηση του πατριαρχείου προς το παρόν προσκρούει στα ισραηλινά συμφέροντα, παρά το απόλύτο δίκαιο του αιτήματος.

    Από το άρθρο

    1/Παλιότερα υπήρξαν πατριάρχες που ήταν ύποπτοι ότι λαθρεμπορεύονταν χρυσάφι, ακόμα και ναρκωτικά.

    2/ Ο τελευταίος Άραβας πατριάρχης υπηρέτησε πριν 400 χρόνια και από τότε στο πατριαρχείο κυριαρχούν Έλληνες κληρικοί που έρχονται στο Ισραήλ από την Ελλάδα συνήθως σε μικρή ηλικία

    3/ οι Άραβες ιερωμένοι δεν φτάνουν ποτέ σε ψιλές βαθμίδες ιεροσύνης

    4/ καταγγελίες εναντίον του Ειρηναίου. Τον κατηγόρησαν ότι πλαστογράφησε έγγραφα και ότι προσπάθησε να δωροδοκήσει τον τότε Γραμματέα της ισραηλινής κυβέρνησης και νυν βουλευτή Γκίντον Σάαρ. Άλλες καταγγελίες είχαν σχέση με ποινικά αδικήματα που έκανε την περίοδο των εκλογών όπως απόπειρες δολοφονίας, υποκλοπές, καταχρήσεις, αντισημιτικές εκφράσεις,

    δημοσίευση ανήθικων φωτογραφιών, από τον αντίπαλό του, που τον δείχνουν σε παιδεραστική περίπτυξη.

    Το όνομά του ακούστηκε επίσης στην υπόθεση του ″ελληνικού νησιού″.

    http://www.cohen.gr/newsite/index.php?option=com_content&view=article&id=253:2009-03-01-17-40-39&catid=34:middle-east&Itemid=60

    Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ

    Το παρακάτω πολύ επμεριστατομένο άρθρο για το Πατρειαρχείο της Ιερουσαλήμ μας έστειλε ο ιστορικός Δρ . Γιάκοβ Σιμπή.

    Το Πατριαρχείο διοικείται από μια Ιερή Σύνοδο της οποίας προεδρεύει ο Πατριάρχης. Τα μέλη της, που δεν υπερβαίνουν τα 18, είναι όλα κληρικοί που διορίζονται από τον Πατριάρχη. Υπάρχει, επί πλέον, ένα είδος μεικτού ελεγκτικού συμβουλίου των αποφάσεων του Πατριαρχείου, το οποίο όμως είναι εντελώς ανενεργό, λόγω του ότι ο Πατριάρχης είναι ο απόλυτος κυρίαρχος όλων των μηχανισμών του Πατριαρχείου.

    ΕΝΤΑΣΕΙΣ

    Το γεγονός ότι το ιερατείο του Πατριαρχείου αποτελείται από Έλληνες, ενώ το ποίμνιο των πιστών είναι Άραβες, αποτέλεσε πηγή διαμάχης στις νεότερες εποχές. Από το 1534 και μετά, όλοι οι Πατριάρχες στην Ιερουσαλήμ ήταν Ελληνικής εθνικότητας. Τώρα ο Πατριάρχης και οι επίσκοποι ανασύρονται από την αγιοταφίτικη αδελφότητα, μια μοναστική ιερουσαλημίτικη κοινότητα που ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα και που έχει ως μέλη 90 Έλληνες κληρικούς και τέσσερις Άραβες. Ο νυμφευμένος κλήρος ανασύρεται απόλυτα από τον τοπικό αραβικό πληθυσμό. Αυτό εξηγεί γιατί οι Άραβες ιερωμένοι δεν φτάνουν ποτέ σε ψιλές βαθμίδες ιεροσύνης και γιατί η βυζαντινή λειτουργία διεξάγεται στα μεν μοναστήρια στα ελληνικά, στις δε ενοριακές εκκλησίες στα αραβικά.

    Τα μέλη της ελληνορθόδοξης εκκλησίας στο Ισραήλ και όλη τη περιοχή (Ιορδανία και Παλαιστινιακή αρχή) είναι στην μεγάλη τους πλειοψηφία Άραβες – υπολογίζονται σε 100.000 ψυχές. Ο τελευταίος Άραβας πατριάρχης υπηρέτησε πριν 400 χρόνια και από τότε στο πατριαρχείο κυριαρχούν Έλληνες κληρικοί που έρχονται στο Ισραήλ από την Ελλάδα συνήθως σε μικρή ηλικία για να σπουδάσουν στα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Πατριαρχείου. Σιγά-σιγά ανεβαίνουν στην εσωτερική Ιεραρχία και αναλαμβάνουν τις διάφορες θέσεις.

    ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΑ

    Οι μακροχρόνιες εντάσεις που ήταν αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ξαναξέσπασαν τον Μάιο του 1992 όταν ιδρύθηκε η Αραβική-Ορθόδοξη Επιτροπή Πρωτοβουλίας που είχε σκοπό να πιέσει προς την κατεύθυνση της αραβοποίησης του Πατριαρχείου, ως του μόνου τρόπου να διατηρηθεί μια αυθεντική Ορθόδοξη μαρτυρία στη περιοχή. Έκτοτε τέθηκε υπό συζήτηση και η απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας και άλλων οικονομικών διαχειρίσεων του Πατριαρχείου και απαιτήθηκε υπάρξει διαφάνεια στα οικονομικά και οι εκκλησιαστικοί λογαριασμοί να ανοίξουν στο κοινό. Υπήρξε επίσης απαίτηση το ελληνικό ιερατείο να δείξει λίγη φροντίδα σε ότι αφορά την ευημερία της αραβικής-ορθόδοξης κοινότητας, κάτι που επαληθευόταν και από τον αριθμό των σχολείων που μειώθηκαν από έξι το 1967 σε τρία. Το Σεπτέμβριο του 1994 η επιτροπή προειδοποίησε ότι η κατάσταση οδηγεί σε σύγκρουση. Πάντως, οι δραστηριότητες της κοινότητας, συνάντησαν την σθεναρή αντίσταση του Πατριάρχη Διόδωρου και της Ιεράς Συνόδου, που υποστήριξαν κατηγορηματικά την ιερατική ελευθερία δράσης και τον ιστορικό ελληνικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου.

    ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

    Εδώ και μερικά χρόνια η Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) συνεχίζει τις προσπάθειες να κυριαρχήσει πάνω στις χριστιανικές εκκλησίες στο Ισραήλ, κυρίως στην Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με μια έκθεση, των υπηρεσιών ασφάλειας του Ισραήλ, που παρουσιάστηκε στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης. Η έκθεση επισημαίνει ότι η Παλαιστινιακή Αρχή στην Ιερουσαλήμ άνοιξε ένα καινούργιο μέτωπο κατάληψης των Πατριαρχείων και ιδιαίτερα, του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου (το οποίο κατέχει τεράστια ακίνητη περιουσία). Μέσω αυτών των ιδρυμάτων ελπίζει να της δοθεί η δυνατότητα να ελέγχει τον Πανάγιο Τάφο, την εκκλησία της Μαρίας Μαγδαληνής και άλλους χριστιανικούς τόπους. Οι ισραηλινές πηγές ασφάλειας εξηγούν ότι από την εμπειρία τους από την ΠΑ στη Βηθλεέμ γίνεται αντιληπτό ″ότι έλεγχος πάνω στους χριστιανικούς τόπους της Ιερουσαλήμ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός για την αποκόμιση διεθνούς πολιτικής επιρροής στον χριστιανικό κόσμο″. Υπό το πνεύμα αυτό, η Παλαιστινιακή Αρχή ψάχνει να προσαρμόσει τους εορτασμούς ′Βηθλεέμ 2000′ με τέτοιο τρόπο ώστε να κερδίσει ένα πολιτικό θέαμα. Στην πραγματικότητα, συνεχίζει η έκθεση, η ΠΑ ″ χρησιμοποιώντας τον έμμεσο έλεγχο πάνω στην Εκκλησία της Γέννησης στην Βηθλεέμ ως μέσον επιρροής πάνω στο ελληνορθόδοξο και αρμένικο Πατριαρχείο επηρεάζει την πολιτική θέση της ελληνικής κυβέρνησης και της ΕΕ.

    ΕΚΛΟΓΗ ΝΕΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

    Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Διόδωρου τον Δεκέμβριο του 2000, η Ιερά Σύνοδος εξέλεξε την 13η Αυγούστου 2001 τον Μητροπολίτη Ειρηναίο από την Ιεράπολη (Μπέτ-Σεάν) ως Πατριάρχη Των Ιεροσολύμων. Τη διαδικασία εκλογής συνόδευαν άπειρα σκάνδαλα.

    Οι εκλογές έγιναν υπό τη σκιά φημών για δωροδοκίες, ανάμειξη ξένων κυβερνήσεων, παράνομων οργανώσεων, και μεγάλων οικονομικών οργανισμών που ενδιαφέρονταν για τα ακίνητα που το Πατριαρχείο έχει στη κατοχή του, απειλών ζωής κτλ.

    Το Ισραήλ αναγνώρισε επίσημα τον Πατριάρχη μόνο την 31η Μαρτίου 2004.

    ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ

    Και μετά την εκλογή συνεχίστηκαν οι καταγγελίες εναντίον του Ειρηναίου. Τον κατηγόρησαν ότι πλαστογράφησε έγγραφα και ότι προσπάθησε να δωροδοκήσει τον τότε Γραμματέα της ισραηλινής κυβέρνησης και νυν βουλευτή Γκίντον Σάαρ. Άλλες καταγγελίες είχαν σχέση με ποινικά αδικήματα που έκανε την περίοδο των εκλογών όπως απόπειρες δολοφονίας, υποκλοπές, καταχρήσεις, αντισημιτικές εκφράσεις, δημοσίευση ανήθικων φωτογραφιών, από τον αντίπαλό του, που τον δείχνουν σε παιδεραστική περίπτυξη. Το όνομά του ακούστηκε επίσης στην υπόθεση του ″ελληνικού νησιού″. Υπόθεση για την οποία διεξάγονται σήμερα στο Ισραήλ ποινικές έρευνες εναντίον εργολάβων, επιχειρηματιών ακόμα και πολιτικών προσώπων. Η ισραηλινή αστυνομία εξέτασε όλες τις περιπτώσεις όμως δεν βρήκε ενοχοποιητικά στοιχεία. Ακόμα και μετά την αναγνώρισή του από το Ισραήλ δεν σταμάτησε η εναντίον του εκστρατεία. Πριν μερικούς μήνες παλαιστινιακές εφημερίδες δημοσίευσαν πληροφορία ότι συνελήφθη και φυλακίστηκε Παλαιστίνιος από τη Ραμάλα, που ισχυρίστηκε ότι πήρε μισό εκατομμύριο δολάρια για να δολοφονήσει τον Ειρηναίο. Ο κρατούμενος αρνήθηκε τη κατηγορία, ο Ειρηναίος όμως δήλωσε ότι κάποιος στο Πατριαρχείο θέλει να τον δολοφονήσει.

    ΑΤΑΛΛΑ ΧΑΝΑ

    Τη 19η Ιουνίου 2002 ο πατήρ Ατάλλα Χάνα (με το εκκλησιαστικό όνομα Μονσινιόρ Θεοδόσιος), ο Άραβας-Παλαιστίνιος εκπρόσωπος του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου στην Ιερουσαλήμ, σε μια διάλεξη στο Zayed Center for Coordination and Follow-Up in Abu Dhabi, τόνισε την προσωπική του υποστήριξη και την υποστήριξη του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου στις επιθέσεις αυτοκτονίας των Παλαιστινίων εναντίον άμαχων Ισραηλινών και στην με κάθε άλλο τρόπο παλαιστινιακή αντίσταση στη ισραηλινή κατοχή. Αργότερα, ο Έλληνας Πατριάρχης των Ιεροσολύμων Ειρηναίος, πήρε αποστάσεις από τον Χάνα και αποφάσισε να τον απολύσει. Μια κίνηση που δημιούργησε μεγάλες εντάσεις ανάμεσα στο Πατριαρχείο και τους Ελληνορθόδοξους Άραβες πιστούς του.

    Είπε ο Χάνα: ″… μια βασική αρχή που επιδοκιμάζεται από όλα τα παλαιστινιακά πολιτικά κόμματα είναι η συνέχιση της ιντιφάντα εναντίον των ισραηλινών φρικαλεοτήτων. Γι’ αυτό η Εκκλησία στηρίζει πλήρως την αντίσταση για την απελευθέρωση από το Ισραήλ. Όπως ξέρετε, τα πολιτικά κόμματα στη Παλαιστίνη συμφωνούν να συνεχιστεί η ιντιφάντα, που περιλαμβάνει διάφορους τρόπους αγώνα. Κάποιοι αγωνιστές της ελευθερίας υιοθετούν τον μαρτυρικό θάνατο ή την αυτοκτονία με βόμβα, ενώ άλλοι επιλέγουν άλλες μεθόδους… Οι Μουσουλμάνοι και οι Χριστιανοί είναι ένα και το αυτό και δεν μπορούν να χωρίσουν στον αγώνα για την ελευθερία της Παλαιστίνης. Είμαστε Παλαιστίνιοι και Άραβες″

    Παρόμοιες εκφράσεις που αποδίδονται στον Χάνα δημοσιεύτηκαν και σε ιορδανικές εφημερίδες και σε εφημερίδες των ενωμένων εμιράτων. Αργότερα ο Χάνα προσπάθησε να αρνηθεί όσα του καταλόγιζαν.

    ΟΙ ΓΕΩΡΓΙΑΝΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ

    Όποιος βρέθηκε στην Ιερουσαλήμ σίγουρα τα βήματά του τον έφεραν και στο μοναστήρι του Σταυρού, ένα πανέμορφο μοναστήρι στο κέντρο της πόλης κτισμένο στην ομώνυμη κοιλάδα του Σταυρού. Οι εκτάσεις γύρω από το μοναστήρι και την κοιλάδα είναι μεγάλης αξίας. Πάνω τους είναι κτισμένα μεταξύ άλλων το Μουσείο της Ιερουσαλήμ και η Ισραηλινή Βουλή. Όλες αυτές οι εκτάσεις ανήκαν κάποτε στην Γεωργιανή Ορθόδοξη εκκλησία και πριν από 300 χρόνια παραδόθηκαν στην εντολή του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου. Τελευταία, η Γεωργιανή εκκλησία ζητά να τις επιστραφεί το μοναστήρι. Έτσι οι σχέσεις μεταξύ των δυο εκκλησιών μπήκαν σε μια ένταση που πρόσφατα κατέληξε στην καταστροφή από ″αγνώστους″ του σπάνιου γεωργιανού έργου τέχνης που στόλιζε έναν από τους κίονες της μονής του Σταυρού, και που παρουσιάζει τον εθνικό ποιητή της Γεωργίας Σότα Ρουσταβέλι συγγραφέα του εθνικού έπους ″Τυλιγμένος με δέρμα λεονταριού″. Οι έρευνες δείχνουν ότι η καταστροφή του έργου έγινε από ελληνορθόδοξους παπάδες που δεν ήθελαν μέσα στο μοναστήρι να υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει την κυριότητα του.

    ΥΠΟΘΕΣΗ ΒΑΒΥΛΗ

    Θα μπορούσαμε να πούμε και άλλα πολλά που συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο την περίοδο του Ειρηναίου του Α. Εξ άλλου δεν είναι η πρώτη φορά που το Πατριαρχείο και ο Πατριάρχης του αποτελούν πηγή φημών διαφθοράς. Παλιότερα υπήρξαν πατριάρχες που ήταν ύποπτοι ότι λαθρεμπορεύονταν χρυσάφι, ακόμα και ναρκωτικά. Γιατί όμως προέκυψε ξαφνικά το θέμα Βαβύλη και ειδικότερα αυτήν την περίοδο;

    Οι απαιτήσεις της Αραβικής-Ορθόδοξης Επιτροπής Πρωτοβουλίας έχουν μια δόση δικαίου. Με την πάροδο των αιώνων τα ποίμνια των περισσότερων εκκλησιών στην Παλαιστίνη αποτελούνται από Άραβες, πράγμα που συνέβαλε στη σταδιακή μεταβίβαση των εκκλησιών και τελικά στη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων, από τα χέρια μερικών ξενόφερτων κληρικών, στους ίδιους τους εκπροσώπους του ποιμνίου και τους Άραβες κληρικούς.

    Έτσι π.χ. το ελληνοκαθολικό πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ καθώς και το Πατριαρχείο της Αντιόχειας από καιρού έχουν περάσει σε αραβικά χέρια. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων που θεωρείται από τα πλουσιότερα στη περιοχή διοικείται ακόμα από μερικές δεκάδες, ελληνικής εθνικότητας, κληρικούς πράγμα που προκαλεί την δυσανασχέτηση του ποιμνίου.

    Η αντίθεση του Ισραήλ σε μια τέτοια εξέλιξη είναι ευνόητη. Σε μια εδαφική διαμάχη ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους μια τέτοια εξέλιξη μεταβίβασης ακίνητων περιουσιακών στοιχείων σε παλαιστινιακά χέρια θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα.

    Τον τελευταίο καιρό όμως συνέβησαν δυο πράγματα που έχουν ευρύτερες επιπτώσεις. Ο θάνατος του Αραφάτ άλλαξε το τοπίο στις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών. Η εκλογή του Αμπού Μάζεν, η προσέγγιση Ισραήλ και Παλαιστινίων, η αλλαγή πολιτικής του Σαρόν και η επανέναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους αναγέννησαν τις ελπίδες για επίλυση του μεσανατολικού.

    Σε μια τέτοια περίπτωση μειώνονται τα συμφέροντα που έχει το Ισραήλ να εξακολουθεί και να στηρίζει τα ελληνικά δίκαια του Πατριαρχείου. Μπορεί κιόλας αυτό το θέμα να αποτελέσει χαρτί στις διαπραγματεύσεις είτε της μιας είτε της άλλης πλευράς.

    Κάποιοι, λοιπόν, ενδιαφερόμενοι είτε αυτοί είναι ελληνορθόδοξοι κληρικοί είτε η Αραβική-Ορθόδοξη Επιτροπή Πρωτοβουλίας κάνουν το παν για να επωφεληθούν από τις αλλαγές των καιρών.

  16. Ο/Η Μαρκήσιος ντε Σαντ λέει:

    http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=164632

    Τα μυστήρια των Ιεροσολύμων

    Μητροπολίτης απείλησε ιερείς ότι «θα χυθεί αίμα»…

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 06/03/2005 00:00

    Και τι δεν θα ‘λεγαν αν μπορούσαν να μιλήσουν οι πέτρες του «Σισλίκ», δηλαδή του αστυνομικού τμήματος της παλιάς πόλης των Ιεροσολύμων, για τις επισκέψεις που δέχεται τα τελευταία τρία χρόνια ο διευθυντής από αγιοταφίτες οι οποίοι αλλησπαράσσονται, κατηγορούν και μηνύουν! Ο τελευταίος που πέρασε την πύλη του «Σισλίκ» ήταν ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως Αμβρόσιος το πρωί της Τετάρτης. Οι ανθρώπινες ακαθαρσίες(!!!) που είχε βρει ακριβώς έξω από την πόρτα του σπιτιού του λίγη ώρα πριν, τον έκαναν έξαλλο. Χωρίς δεύτερη σκέψη πήγε στο τμήμα για να υποβάλει μήνυση και κατηγόρησε στους αστυνομικούς συγκεκριμένο μέλος της αγιοταφίτικης αδελφότητας, το οποίο δημόσια την προηγούμενη ημέρα είχε απειλήσει ιερείς που δεν συντάσσονται με τον Πατριάρχη (και παρά την απαγόρευση δηλώσεων που έχει επιβάλει ο κ. Ειρηναίος μιλούν δημόσια και καταγγέλλουν) λέγοντας επί λέξει «θα χυθεί αίμα»…

    Αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας, την πύλη του Πατριαρχείου περνούσε ο υφυπουργός των Εξωτερικών για να συναντηθεί με τον κ. Ειρηναίο και να ζητήσει να πέσουν οι τόνοι. H βραδιά δεν θα ήταν εύκολη για τον κ. Σκανδαλάκη και αυτό φάνηκε αμέσως με το καρφί του Πατριάρχη μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες ότι το «μπαλάκι» ήρθε από την Ελλάδα στα Ιεροσόλυμα. Τα δύσκολα όμως δεν θα τελείωναν εκεί. Οσο ο υφυπουργός συζητούσε με τον κ. Ειρηναίο, αρχιερείς της λεγομένης αντιπολίτευσης που θεωρούν τον Πατριάρχη υπόλογο «έβραζαν», καθώς μάθαιναν από τρίτους για την επίσκεψη Σκανδαλάκη. Ετσι, στο τηλεφώνημα που θα δεχθεί λίγο αργότερα ο υφυπουργός ακούγονται βαριές κουβέντες. Στην άλλη άκρη της γραμμής είναι ο Μητροπολίτης Βόστρων Τιμόθεος, η κόντρα του οποίου με τον Πατριάρχη ξεκινά από την προεκλογική περίοδο, όπου και οι δύο ήταν υποψήφιοι, με τον μητροπολίτη να διασύρεται με πλαστές αισχρές φωτογραφίες και δυσφημιστικά έντυπα (για την κατασκευή των οποίων ο Βαβύλης, ως γνωστόν, στην ένορκη βεβαίωσή του αποδέχεται ότι έπαιξε ρόλο), και συνεχίζεται με τον κ. Ειρηναίο να μηνύει προ διετίας τον Βόστρων ότι ήθελε να τον δολοφονήσει και εκείνος να απαντά με έγκληση για ψευδή καταμήνυση. (Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι ο παλαιστίνιος δολοφόνος που κατηγορήθηκε ότι προσέλαβε ο Βόστρων για να σκοτώσει τον Πατριάρχη κυκλοφορούσε όλον αυτόν τον καιρό ελεύθερος και δεν συνελήφθη παρά μόνον πριν από 20 ημέρες, ύστερα από διαδικασία που κίνησε ο ίδιος ο μητροπολίτης μέσω του δικηγόρου του.) Ξέροντας τι θα αντιμετωπίσει ο κ. Σκανδαλάκης είναι από την αρχή επιθετικός, προκαλώντας την οργή του ιεράρχη. «Είστε διχαστικός και όχι ενωτικός. H ενημέρωσή σας για τα όσα συμβαίνουν εδώ είναι μονόπλευρη» κατηγορεί τον κ. Σκανδαλάκη ο Βόστρων· και καθώς ο υφυπουργός το μόνο που δεν κάνει είναι να μετράει τα λόγια του, ο ιεράρχης τού απαντά ακόμη πιο δυνατά, τονίζοντας μία μία τις λέξεις του: «Απευθύνεστε σε μητροπολίτη, προσέξτε τα λόγια σας». Ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο κ. Τιμόθεος εξέταζε το ενδεχόμενο να στείλει επιστολή διαμαρτυρίας στην ελληνική κυβέρνηση.

    Οι σχέσεις του κ. Ειρηναίου με τον Βαβύλη, αλλά και τα όσα διαδραματίζονται γύρω και μέσα στο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων έχουν εξοργίσει τις κοινότητες αράβων ορθοδόξων στο Ισραήλ, στα Παλαιστινιακά Εδάφη και στην Ιορδανία. «Τα μόνα που γράφουν πια οι εφημερίδες για το Πατριαρχείο μας και το περιβάλλον του Πατριάρχη αφορούν σκάνδαλα και διαφθορά. Ντρέπομαι, δεν θα αφήσουμε να συνεχιστεί άλλο αυτό» μου έλεγε προ ημερών επικεφαλής μιας εκ των κοινοτήτων που θεωρείται από τις μετριοπαθέστερες εδώ. Το περίφημο θέμα της λεγομένης «αραβοποίησης» δεν τέθηκε. Μπορεί βέβαια κάποιες φορές στον δρόμο και στα μαγαζιά να ακούει κανείς από απλούς πιστούς, όταν καταλαβαίνουν ότι έχουν Ελληνα κοντά τους, τη φράση-καραμέλα «γιατί δηλαδή να είναι το Πατριαρχείο Ελληνορθόδοξο; Τη γη και τις πέτρες εδώ από την Ελλάδα τις φέρατε;», γεγονός ωστόσο είναι ότι οι ηγεσίες των κοινοτήτων τους αντιλαμβάνονται πως ο ελληνορθόδοξος χαρακτήρας του Πατριαρχείου λύνει πολλά προβλήματα καθώς η πληγή του Μεσανατολικού παραμένει πάντα ανοιχτή.
    Την Τσικνοπέμπτη, και άλλα κακά μαντάτα έφθασαν νωρίς νωρίς στο γραφείο του κ. Ειρηναίου, καθώς οι εκπαιδευτικοί του Πατριαρχικού σχολείου του Αγίου Δημητρίου στα Ιεροσόλυμα έθεσαν τελεσίγραφο: «Ή μας δίνετε τα λεφτά μας ή κατεβαίνουμε σε απεργία». Το Πατριαρχείο μπορεί να είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες γης στο Ισραήλ και η περιουσία του να είναι αμύθητη, αλλά «το ταμείον είναι μείον»! Αυτή ήταν η απάντηση που δόθηκε στους απλήρωτους εδώ και δύο μήνες δασκάλους και προκάλεσε την έκρηξή τους.

    Το μεγάλο ερώτημα βεβαίως είναι τι μέλλει γενέσθαι… «Μα ακόμη δεν έχετε δει τίποτα» μου έλεγε αρχιμανδρίτης που ξέρει πρόσωπα και πράγματα, για να καταλήξει ότι το πραγματικό τσουνάμι θα το φέρει η σύλληψη Βαβύλη αφενός και ο εντοπισμός Παπαδήμα αφετέρου, οπότε θα αποδειχθεί αν ο νεαρός διαχειριστής της περιουσίας του Πατριαρχείου (Νίκος Παπαδήμας) και στενός συνεργάτης του Πατριάρχη μέχρι την ημέρα που εξαφανίστηκε με μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια έχει βάλει σε ακόμη περισσότερους μπελάδες το Πατριαρχείο με τα «χρυσά» πληρεξούσια που φέρεται να είχε στο όνομά του.

  17. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aπάντηση του καθηγητή κ.Τ.Κουράκη (ΣΥΡΙΖΑ Α΄Θεσσαλονίκης) στους Φαρισαίους της ΝΔ:

    http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=339194

    Κόντρα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για τον «εκκλησιαστικό φόρο»
    Τελευταία ενημέρωση: 20:21 Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013
    «Οι χαοτικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ χτύπησαν ξανά», αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΝΔ, η οποία σχολιάζει την πρόσφατη πρόταση του βουλευτή Τάσου Κουράκη για την επιβολή ειδικού φόρου σε όσους δηλώνουν Χριστιανοί Ορθόδοξοι προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να απαλλαχθεί το ελληνικό δημόσιο από τη δαπάνη μισθοδοσίας των κληρικών. «Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν επιβάλει το λεγόμενο εκκλησιαστικό φόρο», απαντά ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
    «Οι δηλώσεις του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Τάσου Κουράκη για τη φορολόγηση όσων δηλώνουν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, προκαλούν έκπληξη, προβληματισμό και δικαιολογημένο αναβρασμό!», σύμφωνα με τη ΝΔ. Η πρόταση διατυπώθηκε από το βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο συνεδρίου – στις 24 Ιανουαρίου – με θέμα: Εκκλησία και Αριστερά. Ο Τ.Κουράκης εισηγήθηκε το διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος, τη μετατροπή των εκκλησιών και των ενοριών σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και την απαλλαγή του ελληνικού δημοσίου από τη δαπάνη μισθοδοσίας των ιερέων.

    Σε αυτό το πλαίσιο, επισήμανε: «Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε μια εναλλακτική πρόταση, την επιβολή ειδικού φόρου σε όσους πολίτες δηλώνουν στη φορολογική τους δήλωση ότι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ο οποίος θα αποδίδεται στην Εκκλησία».

    Στην ανακοίνωση – αντίδραση της ΝΔ αναφέρεται:

    «Πρώτον ο ΣΥΡΙΖΑ, στην πιο δύσκολη συγκυρία για τον Ελληνικό λαό, ζητά την επιβολή νέου ειδικού φόρου, προφανώς για το σύνολο του πληθυσμού, μια που οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στη χώρα μας ξεπερνούν το 90%. Περιμένουμε με ενδιαφέρον από τον ΣΥΡΙΖΑ να διευκρινίσει το ύψος του ειδικού φόρου και τον τρόπο καταβολής του.

    »Δεύτερον, ζητά τη φορολόγηση των Ελλήνων ανάλογα με την πίστη τους, θέση που θυμίζει τα πιο σκληρά χρόνια των απολυταρχικών, σταλινικών καθεστώτων, όπου διώκονταν οι πιστοί, ή την Τουρκοκρατία, όπου και διώκονταν αλλά και φορολογούνταν κατ’ αποκλειστικότητα μόνον οι Χριστιανοί.

    »Τρίτον, είναι προφανές ότι κινείται εκτός των ορίων του Συντάγματος, αφού διαχωρίζει τους Έλληνες ανάλογα με την πίστη τους.

    »Τέταρτον, έστω με καθυστέρηση πολλών ετών, και με λάθος τρόπο, ανατρέπει την απόλυτη θέση του κόμματός του κατά της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, αφού το θρήσκευμα θα είναι προσδιοριστικό χαρακτηριστικό για την φορολόγηση των πολιτών».

    »Περιμένουμε άμεσα από τον κ. Τσίπρα να ξεκαθαρίσει το βασικότερο: Σε περίπτωση που οι χριστιανοί δεν πληρώσουν τον “ειδικό φόρο ΣΥΡΙΖΑ”, τι ποινή θα τους επιβάλει ο ίδιος; Επιτίμιο, αφορισμό ή κατάσχεση περιουσίας;».

    Απαντώντας στις αιτιάσεις της Συγγρού, ο Τ.Κουράκης ανέφερε πως «η ΝΔ αναζητά τώρα συνενόχους στην πολιτική της άδικης φορολογίας και της μείωσης των εισοδημάτων», σημειώνοντας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται τη μισθοδοσία του κλήρου ανεξάρτητα από τη λύση που θα προκριθεί». Ο ίδιος κάνει λόγο για «λυσσαλέα αντίδραση της ΝΔ απέναντι σε κάθε νεωτερική πρόταση που στοχεύει στη διεύρυνση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών θέτοντας παρακαταθήκες για τη θεμελίωση και την εμπέδωση σύγχρονων δημοκρατικών θεσμών και αξιών».

    Ακολουθεί αυτούσια η δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ:

    Η ΝΔ έχοντας εξαθλιώσει τον ελληνικό λαό με συνεχή και άδικη φορολογία και μείωση των εισοδημάτων, αναζητά τώρα συνενόχους στην πολιτική της αυτή. Προς το σκοπό αυτό ανακάλυψε δήθεν πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ μέσω της επιπλέον φορολογίας των Ορθοδόξων Χριστιανών.

    Στο πρόσφατο συνέδριο στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά» αναφέρθηκα στο θέμα της πιθανής αλλαγής στη μισθοδοσία του κλήρου και είπα επί λέξει:

    «Προτείνουμε να καταργηθεί η μισθοδοσία των ιερέων από το κράτος. Είναι προφανές ότι, όταν ζητούμε τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, δεν νοείται μισθοδοσία ιερέων οποιασδήποτε θρησκείας ή δόγματος από την Πολιτεία. Θα έλεγα ότι εάν αυτό είναι δύσκολο να γίνει, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε μια εναλλακτική πρόταση. Η εναλλακτική πρόταση είναι να επιβληθεί ειδικός φόρος σε όσους πολίτες δηλώνουν κατά την υποβολή της φορολογικής τους δήλωσης ότι είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ο οποίος θα αποδίδεται στην εκκλησία. Σε αυτή την περίπτωση οι πολίτες θα πρέπει να είναι απολύτως ενημερωμένοι ότι η δήλωσή τους ότι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι συνεπάγεται την επιβολή αυτού του φόρου. Πρέπει να σας πω ότι αυτή η λύση δεν είναι καινοφανής, δεν την ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ. Πάρα πολλές αστικές δημοκρατίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μισθοδοτούν τους κληρικούς. Πιο συγκεκριμένα, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία) δεν τους μισθοδοτούν διόλου, έχουν όμως επιβάλει τον λεγόμενο «εκκλησιαστικό φόρο» που τον καταβάλλουν οι δεδηλωμένοι πιστοί και τον αποδίδει το κράτος στις αντίστοιχες Εκκλησίες. Πρέπει να σας πω ότι η Αγγλία περιορίζεται αποκλειστικώς και μόνο στο να συντηρεί με κρατική δαπάνη τους ναούς που έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά μνημεία. Στη δε Γαλλία όχι μόνον δεν μισθοδοτούνται οι κληρικοί, αλλά και η πάσης φύσεως επιχορήγηση προς τις Εκκλησίες απαγορεύεται ρητά από το Σύνταγμα.».

    Κατά συνέπεια, είναι αστείο να δηλώνει η ΝΔ σε δελτίο Τύπου ότι η ανωτέρω θέση συνιστά επιπλέον φορολόγηση των Χριστιανών Ορθοδόξων και ότι τάχα αυτή η φορολόγηση συνιστά διωγμό των πιστών. Μιλάμε για χρήματα που ούτως ή άλλως συνεισφέρουν οι πολίτες μέσω της φορολογίας, απλώς αλλάζει ο τρόπος είσπραξής τους, αναλόγως των θρησκευτικών πεποιθήσεις των πολιτών. Άλλωστε εάν ίσχυε κάτι τέτοιο τότε αυτός ο διαχωρισμός και ο διωγμός θα αφορούσε την πλειονότητα των ευρωπαϊκών λαών, πράγμα εξ’ ολοκλήρου ανυπόστατο. Ακόμη, αν η ΝΔ αγωνιά για την αντίφαση της θέσης του κόμματός μας για την μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, και την αναφορά των θρησκευτικών πεποιθήσεων των πολιτών στη φορολογική τους δήλωση, να είναι σίγουρη η ΝΔ, ότι τόσο στις ευρωπαϊκές χώρες όσο και στη χώρα μας υπάρχουν τρόποι για να διαφυλαχτεί αυτό το προσωπικό δεδομένο.

    Σε κάθε περίπτωση, όπως άλλωστε ανάφερα και στην δευτερολογία μου, η όποια λύση για τη μισθοδοσία του κλήρου θα είναι προϊόν εξαντλητικού διαλόγου με την διοίκηση της εκκλησίας και με το σύνολο της κοινωνίας, ώστε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με τον διαχωρισμού κράτους και εκκλησίας να προχωρήσουν με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση και βεβαίως με τις αναγκαίες αλλαγές του συντάγματος. Ακόμη και από τον γραμματέα του κόμματος και από εμένα αναφέρθηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται τη μισθοδοσία του κλήρου, ανεξάρτητα από τη λύση που θα προκριθεί.
    Είναι εξάλλου αυτονόητο ότι στα πλαίσια της διαδικασίας διαχωρισμού Εκκλησίας από το Κράτος θα πρέπει να θεσμοθετηθεί μια διαδικασία χρονικής μετάβασης από το υπάρχον νομικό καθεστώς στο νέο ώστε να υπάρξει δυνατότητα ευχερούς προσαρμογής της Εκκλησίας στο καινούριο σύστημα μισθοδοσίας μέσα από κατάλληλη αξιοποίηση του τμήματος εκείνου της εκκλησιαστικής περιουσίας που πραγματικά της ανήκει, αφού προηγουμένως θα έχει ολοκληρωθεί και η συναφής διαδικασία αποσαφήνισης του περιεχομένου της (κτήματα, αστικά ακίνητα, μοναστηριακή περιουσία κλπ) ύστερα από συνεννόηση με την Πολιτεία και πάντοτε ως προϊόν κοινής προσπάθειας επακριβούς προσδιορισμού της. Στο πλαίσιο μιας τέτοιας συνεννόησης σχετικά με το τμήμα της εκκλησιαστικής περιουσίας που θα συνεχίσει να ανήκει στην Εκκλησία και να το διαχειρίζεται αυτόνομα ύστερα από την ολοκλήρωση διαπραγματεύσεων εντός μιας μικτής και αποτελούμενης και από τα δύο μέρη Επιτροπής διερεύνησης του θέματος, είναι προφανές ότι θα υπάρξει σε κάθε περίπτωση η κατάλληλη μέριμνα ούτως ώστε τα περιουσιακά στοιχεία που εν τέλει θα συμφωνηθεί να παραμείνουν υπό την κυριότητα της Εκκλησίας, να επαρκούν απολύτως για τη μισθοδοσία των ιερέων, ενώ σε περίπτωση που κάτι τετοιο συναντήσει πρακτικές δυσχέρειες να υπάρξει συνδρομή της Πολιτείας με βάση την προαναφερθείσα πρόταση για εθελοντική φορολογία των πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά τα δοκιμασμένα και επιτυχημένα ευρωπαϊκά πρότυπα.

    Ας φροντίσει λοιπόν η ΝΔ αντί να επιτίθεται σε κάθε ριζοσπαστική πρόταση που αρθρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, διαστρεβλώνοντας μάλιστα το περιεχόμενό της, να λύσει την αντίφαση που προκύπτει στη ρητορική της από την αφενός συχνή και κατά το δοκούν επίκληση των ευρωπαϊκών αντιλήψεων και ιδεωδών, των οποίων αυτοπαρουσιάζεται υποκριτικά ως μονοπωλιακός και προνομιακός υπερασπιστής, και αφετέρου από τη λυσσαλέα αντίδραση της απέναντι σε κάθε νεωτερική πρόταση που στοχεύει στη διεύρυνση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών θέτοντας παρακαταθήκες για τη θεμελίωση και την εμπέδωση σύγχρονων δημοκρατικών θεσμών και αξιών.

    Συνεπώς, οι κατά κανόνα φτωχές οικογένειες των ιερωμένων της Ελλάδας, που μαζί με τον υπόλοιπο λαό βιώνουν τη φτώχεια και την εξαθλίωση εξαιτίας των περικοπών της συγκυβέρνησης, δεν κινδυνεύουν από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά από τις μνημονιακές πολιτικές που προωθεί και εφαρμόζει η Ν.Δ. με τους κομματικούς συνεταίρους της.

  18. Ο/Η Mizrahim λέει:

    http://www.cohen.gr/newsite/index.php?option=com_content&view=article&id=2607:2013-01-28-05-06-05&catid=67:2010-09-12-08-54-44&Itemid=75

    Ο κ. Κουράκης (ΣΥΡΙΖΑ) οι Παλαιστίνιοι και η Εκκλησία

    Δευτέρα, 28 Ιανουάριος 2013 08:04

    Ροΐδη Εμμονές 26.1.2013

  19. Παράθεμα: Απαγωγές μητροπολιτών | Ροΐδη Εμμονές

  20. Παράθεμα: Απαγωγές μητροπολιτών | crockorozistas

  21. Ο/Η Pacifist λέει:

    http://www.jpost.com/Opinion/Editorials/Father-Nadaf-317867
    Father Nadaf

    By JPOST EDITORIAL

    06/26/2013
    The persecution of Greek Orthodox priest Father Gabriel Nadaf has escalated to a new crescendo, as the Jerusalem Patriarchate threatens to sack the Nazareth-resident and deprive him of his livelihood.

    http://mfa.gov.il/MFA/PressRoom/2013/Pages/PM-Netanyahu-meets-with-Father-Gabriel-Nadaf-5-August-2013

    PM Netanyahu meets with Greek Orthodox priest Father Gabriel Nadaf
    05 Aug 201

    New​ Prime Minister Netanyahu instructed that a joint Government-community forum be established to promote the enlistment of Christian community youth in the IDF and national service and their integration into the life of the state.

  22. Ο/Η Pacifist λέει:

    http://unitedwithisrael.org/son-of-father-gabriel-nadaf-suffered-brutal-beating/

    Son of Father Gabriel Nadaf Suffered Brutal Beating

    The teenage son of Father Gabriel Nadaf of Nazareth, who is scheduled to join the Israel Defense Forces, suffered a brutal beating on Friday evening. He is being treated at the English Hospital in Nazareth.

    A 21-year-old affiliated with the anti-Israel Hadash party was arrested in connection with the attack, Israel’s Channel 2 television reported.

    Nadaf, a Greek Orthodox priest known for encouraging participation in military and national service among local Christians, said in the TV interview that his wife and other son fear leaving their home.

    “As I call for integration in Israeli society, extremists are trying to divide and tear and incite against me,” Nadaf said. “The incitement of verbal threats has passed yesterday into physical violence as their goal is to intimidate me and my family.”

  23. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ξεσηκώνονται οι Άραβες Ορθόδοξοι κατά των Ρωμιών αποικιοκρατών, με αφορμή το διωγμό, από το Ρωμιό πατριάρχη, Άραβα κληρικού

    http://www.romfea.gr/ektakta-nea-2/28880-2014-12-20-10-37-12

    Ανακοινώνοντας το αθέμιτο του Πατριάρχη Θεοφίλου

    20 Δεκεμβρίου 2014

    Στις 15 Δεκεμβρίου 2015, η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία έχει ενημερωθεί για την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην συνεδρία της σήμερα, προεδρεύοντος του Αρχιεπισκόπου Θαβώρ, λεγομένου Πατριάρχου, Θεοφίλου, για την επιβολή της ποινής καθαίρεσης και εκδίωξης από την Αδελφότητα του Παναγίου Τάφου στον Οσιώτατο Αρχιμανδρίτη Χριστοφόρο, τον προϊστάμενο και πνευματικό πατέρα της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής στην Ντιμπίν, διότι εκείνος αιτήθηκε να εφαρμόσει ο αθέμιτος Πατριάρχης τους ιερούς κανόνες στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

    Αυτή η απόφαση έρχεται έπειτα από μια σειρά αυθαίρετων αποφάσεων και εκφοβισμών εναντίον πολλών ιερέων και μοναχών για να φιμώσουν την φωνή των δικαίων σε μια άνευ προηγουμένου προσέγγιση στην ιστορία της Εκκλησίας. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης εκ μέρους του αθέμιτου Πατριάρχου Θεοφίλου των θεσπισμένων νόμων της «Μητρός των Εκκλησιών», όπως 1) αποφεύγοντας να εφαρμόσει τον ιορδανικό νόμο 27 του έτους 1958, 2) παραβαίνοντας διαδοχικά τους αποστολικούς κανόνας (25, 29, 30, 35, 36, 38, 58), 3) αρνούμενος τις συνεχείς αιτήσεις του ποιμνίου, 4) αφήνοντας κληρικούς και λαϊκούς να εκτελούν τα δικά του εκκλησιαστικά και ποιμαντικά καθήκοντα ως Πατριάρχη, 5) καθώς και κακομεταχειριζόμενος συχνά και σκόπιμα άραβες μοναχούς και ιερείς, …………..

    Είναι ανάξιος εμπιστοσύνης, και ούτε εκείνος ούτε η σύνοδος εκπροσωπούν εμάς ή το αραβικό ορθόδοξο ποίμνιο στην Ιορδανία και Παλαιστίνη. Συνεπώς, οι αποφάσεις που εκδίδονται από την σύνοδο αυτή είναι ανίσχυρες και δεν έχουν σχέση με την Εκκλησία, και θα καταπολεμηθούν.

    Δια του παρόντος δηλώνουμε από τούδε την καθαίρεση του Θεοφίλου από την θέση του ως πνευματικό πατέρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιορδανία και Παλαιστίνη κατόπιν δέκα χρόνων αμέλείας του απέναντι στις αιτήσεις του αραβικού ποιμνίου, της αδιαλλαξίας του, του φυλετισμού του και των κατάφωρων παραβιάσεων του ιορδανικού νόμου σχετικά με το Πατριαρχείο.
    ……………

    Ως η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία της Ιορδανίας έχουμε υποβάλει αίτηση στην Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα Αμπντούλα μπιν Αλ-Χουσέιν, η οποία περιέχει δέκα χιλιάδες υπογραφές των ιορδανών πολιτών σχετικά με το αραβικό ορθόδοξο ζήτημα που απόλυτα υποστηρίζει την θέση του π. Χριστοφόρου.

    Η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία καλούμε την Αυτού Μεγαλειότητα να επέμβει αμέσως και ευθέως να φέρει δικαιοσύνη στην περίπτωση του π. Χριστοφόρου Ατάλλα και του αραβικού ορθοδόξου ποιμνίου, και να αποκαταστήσει την αδικία και την ιστορική διαβολή που διαπράττεται εναντίον μας από τους έλληνες άποικους

    Η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία στην Ιορδανία και Παλαιστίνη / Ορθόδοξος Σύλλογος.
    Αμμάν, 16 Δεκεμβρίου 2014

  24. Ο/Η Ccristianos Αrabes λέει:

    http://vaticaninsider.lastampa.it/es/en-el-mundo/dettagliospain/articolo/terra-santa-tierra-santa-holy-land-35507/

    07/30/2014

    Tierra Santa; la revuelta de los cristianos árabes contra el Patriarca ortodoxo

    Αγίοι Τόποι: Η εξέγερση των Αράβων Χριστιανών κατά του Ορθόδοξου Πατριάρχη

  25. Ο/Η του κώλου λέει:

    Όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν
    http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/4669-prothupourgos-se-theofilo-i-kubernisi-stirizei-to-ergo-tou-patriarxeiou-
    Γράφτηκε από: Romfea.gr. Πέμπτη, 26 Νοέμβριος 2015

    Πρωθυπουργός σε Θεόφιλο: »Η Κυβέρνηση στηρίζει το έργο του Πατριαρχείου»

  26. Παράθεμα: Αλέξιος, Ιππότης στο Τάγμα των Μεγάλων Σταυροφόρων | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

  27. Ο/Η Bολταίρος λέει:

    http://www.geocities.ws/modernjopa/En-Greek-Introduction.htm


    Part one
    …..
    The Ottomans conquered Palestine in AD 1516. From the political standpoint, Mamluk sovereignty was replaced with that of Turks. From the religious standpoint, Arab sovereignty was replaced with that of the Greeks. Following the Ottoman conquest of Constantinople, the Patriarch of Constantinople became the head of the Orthodox Millet in the Sultanate. The Ottomans used the millet system to rule non-Islamic peoples. They viewed the Patriarch of Constantinople as the representative of all the Orthodox subjects in the Sultanate. Thus, the Patriarchate of Constantinople, and through it, the Greek clergy controlled all the Orthodox Patriarchates that were under the jurisdiction of Istanbul. Therefore, the Jerusalem Patriarchate was hellenized[1] in the sixteenth century, and Greek Patriarchs replaced the Arabs in the St. James Jerusalem See. Germanos, one of the clergy of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople, was enthroned as the Patriarch of Jerusalem to succeed the last Arab Patriarch Dorothaos, or Atallah. “It is, therefore, no coincidence that the successor to the Arab Patriarch of that time, Atallah, was a Greek, Germanos, from the Morea, who instituted the custom of nominating a Greek successor and not living in Jerusalem but in Constantinople as a member of the Ecumenical Patriarchate’s court”.[2]

    Arab ecclesiastical literature points out that: “the Greek Germanos gained a perfect command of Arabic and that among the many visitors who came to the city of Jerusalem, there was a young man from Morea, called Germanos, who had spent several years in Egypt and learned Arabic there. He gained a good command of Arabic to the point that he was not suspected of being of Greek origin. He mixed with the monks and proved his ability and skills. He was ordained by Patriarch Atallah as a deacon and continued to advance in the clerical hierarchy until he was enthroned as Patriarch in AD 1534 at the resignation of Patriarch Atallah.”[3] Germanos was nominated to his new post by the Patriarch of Constantinople Jeremiah I, who recommended him to the Ottoman rulers for the post of the Patriarch of Jerusalem.[4]

    The Orthodox Arabs call this era of the history of the Jerusalem Patriarchate the “Age of Usurpation.”[5] In other words, the Greeks usurped the patriarchal post from the Arabs. Qazaqya narrates the story of the arrival of the Greek clerics to Jerusalem and describes them as the “dignified guests.”[6] These guests included Ioakim and Germanos, the first was appointed Patriarch of Alexandria and the second was appointed Patriarch of Jerusalem.

    But what was the influence which Germanos left in the Jerusalem Church? “Germanos was the first Greek Patriarch, who with great resolve and shrewdness, devised the system and nature of the Jerusalem Church and turned it into a Greek entity, once and for all.”[7] As the new Patriarch, Germanos enforced practical steps in his bid to control the Patriarchate. “He reserved the high ecclesiastical posts to his Greek kinsmen and gave them the holy shrines, such as the churches, monasteries and property as a booty.”[8] Germanos founded a congregation of monks and empowered it to run the Jerusalem Church. It came to be known as the Brotherhood of the Holy Sepulcher. Germanos ruled the Jerusalem Patriarchate for 45 years (1534-1579) during which he enabled the Greeks in the Patriarchate to exclude the Arabs. “He restricted the rank of bishop to the Greeks, and every time an Arab bishop died, he appointed a Greek bishop in his place. In fact, the status of the Greek bishops of Jerusalem during the long reign of Patriarch Germanos and before his death, became codified and is still in force to date. In other words, no bishop could be ordained unless he was Greek.”[9] These facts are confirmed by other sources than Arab historians, “The Church of Jerusalem lost its natural independence and self-control. During a Patriarchate of forty five years, he filled all the Episcopal sees with his fellow Grecians.”[10]

    Arab and Greek writers offer contradicting information on the story of Germanos and the control of the Greek Brotherhood of the Holy Sepulcher of the Jerusalem Patriarchate. It is very difficult to gain access to the old documents at the library of the Orthodox Patriarchate in Jerusalem. There is no doubt that the two reports of Anton Bertram of 1921 and 1925 are closer to historical objectivity. Bertram was a British judge appointed by the British mandate authorities to investigate the difference, which erupted between Patriarch Damianos and the Synod[11] and the Arabs and Greeks. Bertram studied and revised several documents and met with several Arab and Greek figures. He explained the views of the two sides in an objective manner. He sometimes gives his own views. Therefore, we can depend on the views of Bertram to reach a result that is relatively objective on the issues that are raised by this study. Otherwise, our discussion would be held in a vicious circle. In his comments on the Germanos story, Bertram says the following: “There can be no question that, considered from this point of view, the Patriarchate of Germanos marks a turning-point in the history of the Church. Gregorios Palamas, who published a history of the Church of Jerusalem in the year 1862, speaks of him as commencing the glorious and up to to-day unbroken succession of Greek Patriarchs on the throne,”[12] Another writer believes that the Greeks came to Palestine “under the slogan of Orthodoxy.”[13] In other words, the Arabs accepted Germanos as their own Patriarch because he was Orthodox like them. As a result of the hellenization of the Patriarchate, many of the Orthodox converted to the Latin denomination, particularly in the nineteenth century. A conflict erupted between the Latins and the Greeks over the proprietorship of the Holy Places, while both parties were alien to the country. Had power remained in the hands of the locals, the Latins would not have dared to demand rights on the Holy Places[14]. It should be recalled that the Catholic Church represented by the Franciscan Fathers established permanent rights on the Holy Places since the fourteenth century during the rule of the Mamlukes, at the end of the Crusades.

    Greek historians call the Palestinian Arabs “Arabophones”[15],[16] according to the theory, which says that the Orthodox Palestinians are ethnic Greeks by origin and that over time; these ethnic Greeks lost their identity and became Arabs. Some Greek historians do not deny that the Patriarchs of Jerusalem before the Ottoman conquest were from these Arabophones. However, since these Arabophones are originally Greek, the succession of Greek Patriarchs to the Jerusalem See did not stop at all, even in the period when the Arabophones were exercising the patriarchal jurisdiction. Farid Kassab, a contemporary of the Arab-Greek conflict answers by assuming the authenticity of the Greek theory which says: “people can belong to an ethnic group by their own will and emotions more than by belonging to this group by virtue of blood.”[17] Bertram estimates that the Patriarchs of Palestine before the Ottoman conquest were Arabs, not Arabophones, including Patriarch Atallah (1505-1553), whom Greek sources call Dorotheos, or Atallah in Arabic, “there seems no reason to doubt that a Patriarch who at this period ordinarily bore an Arabic name was himself of local extraction.”[18]

    The successors of Germanos remain Greek until this very day. Germanos made arrangements for his successor to be a Greek. “As a result of one of these tours (in Orthodox countries) he brought back his nephew, Sofronios, to the monastery and ultimately nominated him as his successor. In 1579 Germanos after a laborious patriarchate, being an old man decided to retire and asked that his nephew should take his place.”[19] The Arabs believed that the enthronement of Sofronios as Patriarch was done through shrewdness, trickery, and deception[20]. The Arab-Greek conflict which dates back to the era of Germanos was not clear or tangible at the beginning and did not take the explosive form which it reached in the second half of the nineteenth century and the early twentieth century. “Another point to notice is the complete harmony between all elements in the Church. There is no indication that Germanos was considered as initiating a new Hellenic dynasty of Patriarchs. There would appear to have been no conscious distinction between a Patriarch who came from Greece and one, like Dorotheos, was of native origin.”[21] However, the Patriarchate was gradually hellenized and a difference could be detected between an Arab and Greek: “There can be no doubt, however, that during the last four centuries the Patriarchate, by a gradual and almost inevitable development, has become more Greek in character. It was during this period, moreover, that it assumed the form with which we are now familiar as a continuous and active institution. The Patriarchate, as we know it, may be said to date from the time of Germanos. From the first years of his patriarchate it became involved in a series of continuous struggles with the Latins which did not cease till after the Crimean war.”[22]

    Thus the Patriarchate was hellenized with the Brotherhood of the Holy Sepulcher from which Patriarchs and bishops who run the holy shrines were elected. The Brotherhood of the Holy Sepulcher, “is the most ancient and powerful institution of the Patriarchate, its president is the Patriarch himself, and its principal function is to act as the guardians of the sacred shrines.”[23] In the last four centuries, the Brotherhood of the Holy Sepulcher became more Greek. In fact, it became almost purely Greek, although some of its members were Arabs and some of them became Patriarchs, such as Sofronios (1771-1775) and Anthimos (1788 – 1808). Historians say that Germanos was not the founder of the Brotherhood but only reorganized it. The Brotherhood was only the old group of monks, which existed in the Holy Places ever since it was established and is called the monks of Spoudaei or the Zealots. Its main task was to supervise the Holy Places and to guide the pilgrims. The Spoudaei, according to Moschopoulos, are the founders or the origin of the Brotherhood of the Holy Sepulcher[24]. There may have been a relationship between the old group of monks and the Brotherhood, but it cannot be viewed as a constituent relationship.

    There is no doubt that Germanos was the real founder of the Brotherhood, which governs the Jerusalem patriarchal diocese today. According to Bliss, the Brotherhood “under the present rules dates back from the Patriarchate of Dositheos, which began in the year 1662[25].” The Brotherhood includes among its members bishops with the rank of metropolitan[26] bishops and archimandrites,[27] deacons and monks. The Patriarch is the head of the Brotherhood, and his Synod is formed from its members. Its central monastery is located next to the Patriarchate. The Central Monastery has other affiliated monasteries such as St. Savvas Monastery (Mar Saba Monastery), Mont Temptation Monastery (Qarantal Monastery), Monastery of St. George and John the Hozevites (Wadi Kelt Monastery), and the Cross Monastery (al-Musallabah). The Brotherhood owns 18 monasteries in Jerusalem inhabited by monks and the families of the Orthodox community. It also had 19 monasteries outside Palestine, in Istanbul, Athens and Crete, which have the status of agencies for the Patriarchate. Among the unique characteristics of the Brotherhood, which makes it different from the Western Catholic orders, is that the monks are paid a salary from the Patriarchate (from 12 to 75 pounds in 1925). They also hold Church jobs and own, lease or invest in real estate. They are not forced to live a collective life, some of them live with their families. All of the 120 members of the Brotherhood are from Greece, with the exception of one member from Bulgaria, who was admitted in 1925[28]
    ……

Γράψτε απάντηση στο laskaratos Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.