Λόγος: Ηλίας Πετρόπουλος, περί πορνείας στο Βυζάντιο


petropoulos-bordeloΜικρό ενδεικτικό απόσπασμα από «Το Μπουρδέλο», εκδόσεις Γράμματα

[…]

Πριν τριάντα χρόνια τό Institut Francais d’ Athenes έδημοσίευσε, κλιμακωτά, τήν πολύτομη εργασία τού Φαίδωνος Κουκουλέ βυζαντινών βίος καί πολιτισμός. Πρόκειται γιά μιά μελέτη-τοιχογραφία. Άν καί πολλά μέρη αυτής τής μελέτης είναι ξεπερασμένα, άν καί ό γέρο-Κουκουλές χρησιμοποιεί μιάν άσχημη γραφή, καί, συγχρόνως, επαναλαμβάνει καί κόντρα-έπαναλαμθάνει (συχνά στήν ϊδια παράγραφο) τίς πληροφορίες του, είμαστε υποχρεωμένοι νά δεχτούμε αυτό τό βυζαντινολογικό / κοινωνιολογικό / ίστοριοδιφικό / γλωσολογικό / λαογραφικό σύγγραμα σάν βασική πηγή. καί, συχνά, νά τό ακολουθούμε σάν οδηγό.
Στήν τωρινή περίπτωση μας, θέλω νά προσθέσω πώς ό κρυπτοτολμηρός Φαίδων Κουκούλες, μέ ουσιαστική γεναιότητα, έχωσε στόν δεύτερο τόμο τής εργασίας του τό κεφάλαιον ΑΊ πάνδημοι γυναίκες.
Οί εισαγγελείς έκαναν πώς, τάχα, δέν κατάλαβαν τό χτύπημα ήταν αδύνατο νά ζητήσουν τήν ποινική δίωξη ενός καθηγητή καί ενός ξένου ιδρύματος. Όμως, ό Φαίδων Κουκούλες δέν έσταμάτησε έδώ. Στό τέλος τού τελευταίου τόμου του. αμόλησε μιάν άλλη μπόμπα τό κεφάλαιον Τά ου φωνητά τών Βυζαντινών. Βέβαια, ό παμπόνηρος Κουκούλες προτάσει λίγες ηθικολογικές αράδες:

—–Εις τήν δημοσίευσιν τής παρούσης μελέτης μέ ώθησεν ουχί βεβαίως ή πρόθεσις νά σκανδαλίσω τούς άναγνώστας μου άναπτύσσων θέματα τάς ταπεινότερος ορμάς ύποδαυλίζοντα, άλλ’ ή επιθυμία μου νά γνωσθή μία ακόμη, ελάχιστα γνωστή, πλευρά τοΰ βίου τών Βυζαντινών προγόνων μας εις τά ήθη καί τόν πολιτισμόν αυτών αναφερομένη.
—–Ό σκοπός μου είναι μόνον επιστημονικός, ή δέ μελέτη συνέχεια καί συμπλήρωσις παρομοίων διατριβών εις τά σεξουαλικά τών αρχαίων Ελλήνων αναφερομένων. Προτού εισέλθω εις τό θέμα μου. επιθυμώ νά τονίσω ότι, όσα κατωτέρω θα είπω, άποτελοϋσιν έκτροπάς διεστραμμένων ατόμων σφόδρα ψεγομένας, έπ» ούδενί δέ λόγω ανταποκρίνονται πρός τάς συνήθειας τής μεγίστης πλειονότητος τού εγκρατούς Βυζαντινού λαού.
—–Όταν τά γράφει αυτά ό Κουκούλες ξέρει πολύ καλά ότι οί βυζαντινοί δέν ήσανε καθόλου εγκρατείς, καί, καθόλου προγονοί μας. Άλλα, έπρεπε νά τηρηθούν τά προσχήματα. Είναι δύσκολη καί άχαρη εργασία τό νά θές νά συμπληρώσεις έναν Κουκουλέ. Σ’ αυτό τό βιβλιαράκι μου θά παραθέσω πολλά καί εκτενή αποσπάσματα άπό τά δύο προαναφερθέντα κεφάλαια τού συγγράματός του. Καί, όπου χρειαστεί, θά προσθέσω κάμποσα στοιχεία πούαναφέρονται στά νεότατα χρόνια. Ό Κουκούλες γράφει, λοιπόν, τά έξης γιά τήν πορνεία τής λεγόμενης βυζαντινής εποχής:
—–Τοιαύτα περί παρθενίας φρονούντες οί Βυζαντινοί εννοείται δτι έθεώρουν τήν πορνείαν ώς αμάρτημα, τής εκκλησίας αρνούμενης έπί ώρισμένον χρόνον τήν θείαν κοινωνίαν εις τούς οπωσδήποτε πορνεύοντας, καί ώς μίαν τών βαρύτατων ύβρεων διά γυναίκα V άποκληθή αϋτη πόρνη ή κόρη πόρνης ή πολιτική ή π ρ ο ε σ τ ώ σ α , ϋβρις, δυστυχώς, ήτις άπηυθΰνετο συχνά ού μόνον εις τάς έξ επαγγέλματος εταίρας, αλλά καί Οπό τών οικοδεσποινών εις τάςδούλας αυτών.
—–Σύμφωνον δέ πρός τήν άντίληψιν ταύτην είναι δτι αί έταιρικόν διάγουσαι βίον συχνά καλούνται τ α π ε ι ν ο ί , ά τ ι μ ο ι , ο ί κ τ ρ α ί , ε υ τ ε λ ε ί ς , χαμηλαΐ καί τό δτι οί Βυζαντινοί νόμοι άνεγνώριζον μέν δτι υπόκειται τή περί ύβρεως αγωγή ό προσβάλλων γυναίκα ένδεδυμένην σχήμα πόρνης, παρεδέχοντο όμως συγχρόνως ότι ούτος «ήττον άμαρτάνει».
Τήν περιφρόνησιν δέ πρός τάς τοιαύτας γυναίκας (πόρνας, σκηνικός, εργαστηριαρχίσσας, καπηλίσσας) καί τήν κακήν περί αυτών γνώμην τής κοινωνίας δεικνύει τό ότι οί συγκλητικοί καί οί άρχοντες δέν έπετρέπετο να συζευχθώσιν αύτάς καί ότι τουναντίον, πρός τιμωρίαν, οί νόμοι έπέτρεπον, ίνα ή κόρη συγκλητικού, ήτις διά τοΰ σώματος κέρδος έποίησεν, ατιμωρητί συνάψη έπίψογον γάμον μετ’ απελεύθερου, άφ’ ού, ώς λέγουσι, δέν διατηρείται τιμή είς έκείνην, ήτις ήγαγεν έαυτήν μέχρι τοσούτου αϊσχους.
Σημειωτέον πρός τούτοις δτι άφ’ ενός μέν εις έταίραν δέν έπετρέπετο να μαρτυρή κατά κατηγορουμένου, ότι ή παρουσία πόρνης εις συγκεντρώσεις σεμνών γυναικών προσήπτεν άτιμίαν είς αϋτάς. ότι ό μοιχεύων τήν προϊσταμένην εργαστηρίου έμενεν ατιμώρητος «τών γάρ ευυπόληπτων γυναικών συφρονεϊν οί νόμοι προενοήσαντο, τών δέ ευτελών καί χαμηλών καταπεφρονήκασιν». Τέλος τήν πορνεύουσαν θυγατέρα ήδύνατο ελευθέρως ν’ άποκληρώση ό πατήρ. Καί ή εκκλησία δέ τών πορνών τάς προσφοράς δέν έδέχετο. Άφ’ έτερου δέν ήδύνατο νά γίνη τις επίσκοπος, πρεσβύτερος, διάκονος ήτοΰ εκκλησιαστικού καθ’ όλου καταλόγου, άν συνεζεύγνυτο έταίραν, ό δε προσβάλλων τήν ιερότητα τού παλατιού καί εΐσάγων είς αυτό πόρνην και συζών μετ’ αυτής, άνακαλυπτόμενος, έδιδε τήν έσχάτην δίκην.

—–Μετά τά ανωτέρω, θά εϋρη τις πολύ φυσικά τά παράπονα τών πατέρων της Εκκλησίας κατά τών νόμων, οϊτινες δέν έπήνουν μέν τήν πορνείαν, μή θεωροΰντες όμως αυτήν πονηράν καί κολάσεως άξίαν. δέν τήν άπηγόρευον, ως «εΰκολίαν» χαρακτηρίζοντες τήν άσκησιν τού εταιρικού επαγγέλματος. Εν γένει, έν φ παρ’ άρχαίοις δέν εθεωρείτο έπίψογον τό νά συναναστρέφεται τις μετά πόρνης, παρά τοις Χριστιανοΐς, ώς εϊρηται, εθεωρείτο τούτο μέγα αμάρτημα, ή δέ πορνεία έργον τοΰ δαίμονος, τόν όποιον μάλιστα τά αγιολογικά κείμενα περιγράφουσιν ώς «όμοιον χοίρω, βεβορβορωμένον, κεχρισμένον ανθρωπεία κόπρω» ή «ώς Αιθίοπα, χειλάν, μή έχοντα τρίχας έν τη κεφαλή ειμή κόπρον μετά τέφρας μεμιγμένην, τούς οφθαλμούς έχοντα ως αλώπεκος καί οίκτρόν κόμμα ράκους έπί τοΰ ώμου φέροντα». Διά τούτο ή εκκλησία έκώλυε τών αγιασμάτων έπί έπτά ή εννέα έτη τήν πόρνην τήν μη παυομένην ν’ άσκή το επάγγελμα της, τό αυτό δέ έπραττε καί διά τούς ηθοποιούς, άφορίζουσα τούς εκτρέφοντας πόρνας καί έπιβάλλουσα καθαίρεσιν είς τούς έξ αυτών κληρικούς.
«Ομοίως έπέβαλλεν είς τούς έξομολόγους νά έρωτώσι τόν έξομολογούμενον, έάν έφθάρη ή παρθενία αυτού διά πορνείας καί μετά πόσων καί τίνων πορνών ούτος μέχρι τής ώρας εκείνης εϊχε συγκοιμηθή καί νά συμβουλεύουν έπειτα τά δέοντα, άπό τού τής πορνείας αμαρτήματος άποτρέποντες.
—–Ώς γνωστόν, παρ’ άρχαίοις, ή ελευθερίων ηθών γυνή έχαρακτηρίζετο ως ε τ α ί ρ α , π ό ρ ν η , κ ο ι ν ή γ υ ν ή , δημίακαί δ η μ ο σ ί α . Εκ τών ονομάτων τούτων τό κατ’ ευφημισμόν κείμενον πρώτον ώς κοί τό έπίθετον εταιρικός πολλάκις μεταχειρίζονται οί Βυζαντινοί συγγραφείς, δε φαίνεται όμως νά ήτο τούτο δημώδες.
Τήν κοινήν γυναίκα ό Βυζαντινός λαός έκάλει π ρ ο ι σ τ α μ έ ν η ν π ό ρ ν η ν (κοινώς) δ η μ ο σ ί α ν , δημοσίαν π ό ρ ν η ν , κ ο ι ν ή ν γ υ ν α ί κ α , κοινήν π ο λ ι τ ι κ ή ν -καί έπί τό εύφημότερον κόρην ή κ ο ρ ά σ ι ο ν ,  κ ο ύ ρ β α ν, κατά τούς τελευταίους δ’ αιώνας ά μ α ρ τ ω λ ή ν , κακήν γ υ ν α ί κ α, γ υ ν α ί κ α τών πάντων καί μέ τήν ξενικήν λέξιν π ο υ τ ά ν α ν. Τέλος αί κοιναί γυναίκες, ουχί βεβαίως δημωδώς, καλοΰνται γύναια άσεμνα, ύπό δέ τοΰ Βαλσαμώνος «εσχάτως περιπεσοΰσαι». Κατά τήν άρχαίαν έποχήν έν Ελλάδι, καί δή έν Αθήναις, ήτο εΰκολον να διακρίνη τις τήν κοινήν τής σεμνής γυναικός, διότι εκείνη έφερε φορέματα άνθινα, κεκοσμημένα δήλα δή μέ διάφορα ένυφασμένα άνθη. τετραγωνίδια καί άλλα πολύχρωμα σχήματα, τό αυτό δέ συνέβαινε καί είς τήν άρχαίαν Ρώμην, ένθα α’ι μέν σεμναί οΐκοδέσποιναι (matrona?) έφόρουν τήν stolam, έσθήτα δήλα δή μακράν σφιγγομένην είς τήν μέσην καί διήκουσαν μέχρι των ποδών, πρός δέ καί τήν institam, ταινίαν πλατεΐαν κοσμούσαν τήν stolam, αί δέ έταΐραι έφόρουν βραχύν χιτώνα (tunicam), άνευ instita, άνωθεν δέ μελανού χρώματος τήβεννον όμοίαν πρός τήν τών ανδρών.

«Ο.τι έγίνετο παρά τοις άρχαίοις Έλλησιν. έφ’ όσον μάλιστα ισχύον οί νόμοι τού Σόλωνος, καί παρά Ρωμαίοις. έφηρμόζετο καί παρά τοϊς Βυζαντινοΐς. Και κατά τούς Βυζαντινούς δήλα δή χρόνους αί πόρναι έφερον στολήν διαφέρουσαν τής τών εντίμων γυναικών, άγνωστον όμως οποίαν ακριβώς. Οί νόμοι τουλάχιστον όμιλούσι περί τοΰ προσβάλλοντος γυναίκα «ένδεδυμένην σχήμα πόρνης», αί διαταγαί τών Αποστόλων περί τοΰ συναντώντος «γυναίκα είδος έχουσαν πορνικόν» καί ό Σελευκείας Βασίλειος αντιπαραβάλλει τά συνειθισμένα γυναικεία φορέματα πρός τά τών πορνών, ό δέ Άρισταίνετος έν ταίς έπιστολα’ις του, περιγράφων τήν μετανοήσασαν έταίραν, λέγει δτι αϋτη «μετήλλαχε προσηγορίαν άμα καί σχήμα». Είπον ότι τό φόρεμα τών Βυζαντινών δημοσίων γυναικών δέν μας είναι ακριβώς γνωστόν πάντως γνωρίζομεν λεπτομέρειας τινάς περί τού εταιρικού σχήματος. Ούτως είναι γνωστόν ότι αί Βυζαντινοί δημόσιοι γυναίκες, ουχί βεβαίως αί φαυλότεροι, έκαλλωπίζοντο, έφόρουν φορέματα όλοσήρικα, άλιπορφυρά καί καθόλου πολυτελή καί φαιδρά ιμάτια καί χρυσά κοσμήματα και δακτυλίους και μαργαρίτας καί άλλους πολύτιμους λίθους. Πρός τούτοις μετεχειρίζοντο περιέργους τρόπους κομμώσεως φαιδρύνουσαι τάς χείρας και κόπτουσσι «ακίδα ονύχων», δέν είχον κεκαλυμμένον τό πρόσωπον διά τοΰ π ρ ο σ ω π ι δ ί ο υ , ώς αί σεμναί γυναίκες, ουδέ τήν κεφαλήν κεκαλυμμένην με μ α φ ό ρ ι ο ν (καλύπτραν), άλλ’ έβάδιζον μέ γυμνόν πρόσωπον καί άνακεκαλυμμένην τήν κεφαλήν, όπερ εθεωρείτο τότε κατ’ εξοχήν δείγμα άσεμνου γυναικός. Τήν άκρίβειαν τούτου μαρτυρούσι καί άλλοι καί ό Άρισταίνετος περιστών τήν άλλοτε σκηνικήν Μελισσάριον μεταβαλούσαν τρόπον βίου και έχουσαν «κόμην αφελώς πεπλοκισμένην καί καλύπτραν εύ μόλα σεμνήν», πρός δέ καί ό Μιχαήλ Ψελλός βέβαιων ότι έταιρίς μεταμεληθεϊσα καί τιμία γενομένη «τήν κεφαλήν είχεν ύπό καλύπτραν», ώς καί τά γραφόμενα έν το κατά τόν θ’ μ.Χ. αιώνα γραφέντι όνειροκριτικό τού Αχμέτ, ένθα λέγεται ότι, έάν γυνή ‘ίδη καθ’ ύπνους δτι απώλεσε τό μαφόριον αυτής καί είναι ακάλυπτος ενώπιον τού λαού τό πάθος έσται έκ πορνείας καί θεστρισθήσεται και αίσχυνθήσεται». Κατά τούς διωγμούς, οί θέλοντες νά ύβρίσωσι τάς χριστιανός διέτασσον «τήν τής κεφαλής καλύπτραν άφαιρεΐσθαι».

Βυζαντινό μωσαϊκό 500-550 μ.Χ.

Βυζαντινό μωσαϊκό 500-550 μ.Χ.

‘Ετέρα συνήθεια τών κοινών γυναικών κατά τούς Βυζαντινούς χρόνους ήτο νά βάφωσι τό πρόσωπον καί τάς όφρϋς καί τάς βλεφαρίδας, τούθ’ όπερ, δυστυχώς, συνείθιζον καί αϊ έντιμοι γυναίκες καί κόραι, τάς διαμαρτυρίας οΰτω τών πατέρων τής εκκλησίας προκαλούσαι, οιτινες έτόνιζον ότι ταύτα μόνον εις πόρνας έμπρέπουσιν.
Αύται βαφόμεναι έφόρουν. τουλάχιστον κατά τούς παλαιοτέρους αιώνας, περίεργα υποδήματα «υποδήσεις έπί τό ύπάγεσθαι τούς εις τά τοιαύτα παγιδευομένους», εις τά πέλματα των οποίων έχάραττον πρόσωπα ερωτικώς άλληλαάσπαζόμενα, ίνα τό έταιρικόν του φρονήματος καί έπί τοϋ εδάφους έναποτυπώσωσι, παλαιοτέραν, πιθανώτατα, συνήθειαν άκολουθοϋσαι, άφ’ ού έχομεν νϋν άγγεϊον άρχαϊον έν σχήματι υποδήματος φέρον έπί τοϋ καττύματος τήν λέξιν ΑΚΟΛΟΥΘΙ.
Ότι δ’ αϊ κοιναί Βυζαντινοί γυναϊκες. μηδόλως είς τήν σεμνότητα των τρόπων καί τών σχημάτων άποθλέπουσαι, καί έλυγίζοντο. καί άκόσμως έβάδιζον και τήδε κάκεϊσε άπρεπώς τάς χείρας καί τήν κεφαλήν έκίνουν καί άναιδώς έγέλων καί τάς κόρας διέστρεφον καί μετ’ αναίδειας πρός ιούς έντυχάνοντας ώμίλουν καί πιθανόν είναι καί μαρτυρεϊται.
Εϊπον ανωτέρω ότι αί πόρναι εφερον Ίδιαιτέραν στολήν ενίοτε αύται εϊτε μεταμφιεννύμεναι κατά τάς έορτάς τών Καλανδών, είτε τήν προσοχήν της αρχής άποφεύγουσαι. έφόρουν φορέματα μοναστριών καί άσκητριών, πράγμα, όπερ επέσυρε καί τών νόμων τήν προσοχήν. οϊτινες άπηγόρευον εις τε τάς εταίρας καί τάς σκηνικός νά μεταχειρίζωνται μοναχικόν σχήμα, ή διακονίσσης. έπί ποινή σωματικής τιμωρίας καί εξορίας, αναθέτοντες τήν πιστήν έφαρμογήν έπί τών κελευομένων εις τούς κατά τόπους επισκόπους καί τους στρατιωτικούς άρχοντας.

Αί τό πορνικόν έπάγελμα άσκούσαι διακριτέαι είς τάς έξης τάξεις.

α) Εις τάς έπί δημοσίου ή ιδιωτικού οικήματος προϊστάμενος.
θ) Εις τάς σκηνικός.
γ) Εις τάς αύλητρίδας καί όρχηστρίδας.
δ) Εϊς τάς έν καπηλείοις. πανδοχείοις καί βαλανείοις υπηρετούσας, έκ παραλλήλου όμως καί τήν ώραν πωλούσας.

—–Στήν αρχαία Αθήνα οί ιερόδουλες ήταν ταξινομημένες σέ τρεΊς κατηγορίες: στίς δικτηριάδες (τοϋ δημόσιου πορνείου, τοϋ δικτηρίου). στις αύλητρίδες. καί, στίς εταίρες. Σά νά λέμε, ήσανε χωρισμένες σέ κοινές (τού οϊκου ανοχής), σέ κρυφές (καλυμένες πίσω άπό ένα καλλιτεχνικών επάγγελμα), καί, σε άκριβοπουτάνες.

—–Γιά τά μεσαιωνικά χρόνια είμαι αναγκασμένος νά επικαλεσθώ τον Κουκουλέ, πού αφηγείται τά εξής:
Ώμίλησα ανωτέρω περί τής πληθύος τών έταιρών καί εταιρειών έν τφ Βυζαντινά) κράτει, καί μάλιστα έν τή Κωνσταντινουπόλει, καί τό πράγμα εντως ούτως έχει. Ό Κλήμης έπί παραδείγματι έν τφ Παιδαγωγφ του μετά παραπόνου πιστοποιεί ότι «·τό λάγνον πάν έπικέχυται ταϊς πόλεσι, νόμος γενόμενον» και ότι «έπί τέγους έστάσι παρ» αΰτοϊς (τοις Άλεξανδρεύσι) τήν σάρκα τών εαυτών εις ϋβρις ηδονής πιπράσκουσαι γυναίκες»». Ο Λιβάνιος. μετά ταύτα ομιλών διά τούς έν Αθήναις σπουδαστάς. αναφέρει «εταίρας μελωδούσας, αϊ πολλούς έξέδυσαν», ό αυτός δ’ έπαινε! τών έταιρών τό κάλλος. Καί περί τών έταιρών δέ τής Βηρυττοϋ γίνεται λόγος, αϊτινες τούς νέους σπουδαστάς προσείλκυον πίνουσαι και διασκεδάζουσαι μετ’ αυτών. Και ό Χρυσόστομος δε ομιλεί διά τάς «έπί τοϋ τέγους πορνευομένας γυναίκας», δι’ εταίρας παρακολουθούσας τούς ιπποδρομικούς αγώνας καί «περί τών άδεώς Talc πόρναις συγγιγνομένων», διά τούς καταναλίσκοντας τήν περιουσίαν των είς χαμαιτυπεϊα, «διά τά πορνών καταγώγια» καί περί «πεπορνευμένων γυναικών» και περί αποφυγής αυτών ύπό τών αθλητών, «ίνα μή ούτοι χάσωσι τήν δύναμιν αυτών, ό δέ Γρηγόριος ό Θεολόγος περί των αναίσχυντων πορνών, ό Μ. Βασίλειος, δι’ έταίραν «πάντας πρός τήν άμαρτίαν συμφλέγουσαν» καί διά πόρνος έν Έδέσση καί Νεοκαισαρεία διαβιούσας Γρηγόριος ό Νύσσης. Ό Συνέσιος ομιλεί περί πορνοβοσκοΰ Χείλα πασίγνωστου κατά τούς χρόνους του φάλαγγα όλην κοινών γυναικών συγκεντρώσαντος, ό Ισίδωρος δέ Πηλουσιώτης άφ’ έτερου παραπονείται ότι ή πορνεία υπερέβη τά μέτρα του Νόμου.
Κατά τόν Ε’ αιώνα ό Άμασείας Άστέριος, πιθανώτατα διά τήν πόλιν ταύτη ν’αναφέρει «πόρνας ώνιον παρέχουσας τφ δήμω τό σώμα» καί βαφομένας, ϊνα προσελκύσωσι τούς έραστάς καί ό Σελευκείας δέ Βασίλειος «τάς έπί τέγους γυναίκας», ό Νεμέσιος Έμέσης πόρνην διά του κάλλους της πρός άκολασίαν παρασύρουσαν. Καί έν Έδέσση δέ ύπήρχον έταΐραι, κατά μάρτυρα τόν Προκόπιον καί τά αγιολογικά κείμενα αύται μάλιστα, όταν ό Χοσρόης ήθελε να πωλήση τούς συλληφθέντος αιχμαλώτους Άντιοχεϊς καί οί Έδεσσηνοί προς άπελευθέρωσιν αυτών προσέφερον δ,τι είχον «τόν κόσμον άφελούσαι όσος αύταϊς έν τω σώματι ήν. ενταύθα (έν τφ ίερφ) έρρίπτουν».
«Ας προστεθή ότι ύπήρχον πόρναι αϊτινες. έκ τοϋ χρυσίου τής πορνείας αυτών, ήλευθέρουν δούλους καί ότι γυνή κοινή μεταμεληθεϊσα διά τήν έκ της ευθείας όδοϋ έκτροπήν, έπί τριάκοντα όλα έτη περιεποιήθη λωβους. Συνεχίζοντες λέγομεν ότι έπί Αναστασίου αναφέρονται καί «έπί των οικημάτων γυναίκες όνειδος άναγκαϊον λαχοϋσαι θίον». Τέλος ό Ιωάννης Δαμασκηνός συνίστα εγκαίρως νά ύπανδρεύωνται οί νέοι «πρίν διαφθαρώσιν είς εταίρας».
—–Οταν έν ταϊς Νεαραΐς του ό Ιουστινιανός, ομιλών περί πορνοβοσκών, βέβαιοι ότι «πολλοί κατ* αυτών τοϊς πρώην βεβασιλευκόσι εγράφησαν νόμοι», βεβαίως πιστοποιεί ότι πρό αύτοΰ οΰκ ολίγα ήσαν τών προαγωγών τά οίκήματα καί τό αυτό προσεπιμαρτυρεΐ, όταν πάλιν όμολογή ότι έπί τής βασιλείας του «πολλά τοιαύτα κατά τήν μεγάλην ήμαρτάνοντο πόλιν». Σαφέστερος είναι λέγων ότι ύπήρχον σεμνεΐα «έν πάση σχεδόν τή βασιλίδι ταύτη καί έν τοϊς περάμασιν αυτής… καί νυν αυτήν τε καί τά περί αυτήν άπαντα μεστά τών τοιούτων γενέσθαι κακών».
—–Τήν ΰπαρξιν μεγάλης πληθύος πορνών έν τή βασιλευούση έπί Ιουστινιανού πιστοποιεί τό γεγονός ότι ή Θεοδώρα, επιθυμούσα εις τόν έντιμον βίον να έπαναφέρη τάς αμαρτωλός, συνεκέντρωσεν απέναντι τής βασιλευούσης έπί τής Ασιατικής ακτής καί κατφκισεν είς οίκον τών Μ ε τ α ν ο ί α ς πλέον ή πεντακόσιας τών έν μέση τή .άγορφ τής Κωνσταντινουπόλεως άντί μισθού πωλουσων τήν ώραν. Περί καταγωγίου δέ πορνικού έν Κωνσταντινουπόλει λόγον ποιείται καί Μακάριος ό Αιγύπτιος, καί έν τοις άνεκδότοις του ό Προκόπιος.
—–Τέλος τήν μεγάλην πληθύν τών άνά τό κράτος πλέον πορνείων πιστοποιεί ό Ιουστινιανός όταν λέγη ότι θέλει νά έκδιώξη τήν πορνοβοσκίαν ου μόνον έκ τής Κωνσταντινουπόλεως καί τών περιχώρων, «ουδέν δέ ήττον καί έν τοις έξω τόποις άπασι τοις τε έξ αρχής τής ημετέρας ουσι πολιτείας, τοΊς τε νύν παρά τοΰ δεσπότου θεού δεδωρημένοις ήμϊν». Κατά τόν Ζ’ αιώνα ό όσιος Βιτάλιος αναφέρεται ότι άνέγραψεν, «ίνα τάς έπισκεφθή καί τάς σώση, «όλας τάς έν Αλεξάνδρεια προϊστάμενος». Έπ’ ‘ίσης έχομεν μνείαν πορνείων έν Ίεριχοϊ καί Ίεροσολύμοις, ώς καί έν Άτταλεία. Τήν έν ταϊς πόλεοιν ϋπαρξιν πολλών πορνείων βέβαιοι καί ή έν τφ βίω Ανδρέου τοΰ κατά Χριστόν σαλού πληροφορία, καθ’ ήν νέοι, άφ’ ού έμέθυσαν, «βουλευσάμενοι απέρχονται εις τά μιμαρεϊα».
—–Ό «Αχμέτ κατά τόν Θ’ αίώνα, καί κατ’ αυτόν τά όνειροκριτικά. επανειλημμένως ποιούνται μνείαν πορνών. περί τοΰ Μιχαήλ λέγεται ότι έκ βάθρων ήγειρεν ίδρυμα μετανοίας, κατά τόν Γ αίώνα έν Σπάρτη αναφέρονται γυναίκες μαχλώσαι καί μαινάδες, κατά δέ τόν ΙΑ’ αιώνα ό Μιχαήλ Ψελλός βέβαιοι ότι «πολύ τι κατά τήν πόλιν (= Κωνσταντινούπολη) πλήθος τών έταιριζουσών έπικέχυται γυναικών», ομιλών συγχρόνως περί «πολλού εσμού τών έπί του τέγους γυναικών» καί ψέγων συγχρονόν του άσκητήν τινα Ήλίαν όστις έγνώριζεν «όπόσα έν τή πόλει χαμαιτυπεΐα καί πόσαι μέν τών έταιριζουσών γυναικών ακριβώς τήν τέχνην ήσκήκασι, πόσαι δέ ούκ ακριβώς τφ πράγματι ήρμοσαν… έποιείτο δέ καί κατάλογον όπόσαι μέν εις προύπτον στρατεύοιντο, όπόσαι δέ λοχίζουσι καί κεκρΰφαται». Καί ό Βουλγαρίας δέ Θεοφύλακτος ομιλεί περί συγχρόνων του πορνείων «μνημεία κακίας» ταύτα άποκαλών.
——Πορνοβοσκεϊα καί πορνοβοσκούς κατά τούς χρόνους του αναφέρει ό Θ. Βάλσαμων, κατά τόν αυτόν δέ αιώνα ό Θεσσαλονίκης Ευστάθιος, περιγράφων την άλωσιν τής Θεσσαλονίκης ύπό τών Νορμαννών, ομιλεί περί πορνών «αίς μόναις άνέλαμπε κάλλος Ιματισμού». Ό Νικήτας Χωνιάτης μετά ταύτα μνείαν ποιείται «χορού έταιρίδων» μεθ’ ών διεσκέδαζεν ό Ανδρόνικος Κομνηνός και πορνικών δέ γυναίων άσχημονούντων έν το ναό τής αγίας Σοφίας κατά την ύπό τών Φράγκων άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως. Καί.ό Νικηφόρος δέ Γρήγορος αναφέρει έπί τών χρόνων του αύλητρίδας καί όρχηστρίδας πινούσας έν τοις χαμαιτυπείοις καί περί τών έν χαμαιτυπείοις αναστρεφόμενων, Νεαρά
δ’ Ανδρόνικου τού Γέροντος ομιλεί διά γύναια φαύλα μετά τήν δύσιν του ηλίου πίνοντα μετά των εραστών έν καπηλείοις. Εϊδομεν δ’ ανωτέρω ότι διάταγμα τού Δουκός τής Κρήτης τού 1369 άπηγόρευε νά ανοίγεται πορνεΐον είς οιονδήποτε μέρος τού Χάνδακος. Καί ό μεμψίμοιρος δέ Ιωσήφ Βρυέννιος κατά τούς περί τήν άλωσιν χρόνους παραπονείται ότι «αΐ παρθένοι υπέρ τάς πόρνας άνίσχυντοι».

[…]

***

[Όλα κατηγορίας «Λόγος»]

***

This entry was posted in Logos. Bookmark the permalink.

44 Responses to Λόγος: Ηλίας Πετρόπουλος, περί πορνείας στο Βυζάντιο

  1. Ο/Η Gay λέει:

    Η Ομοφυλοφιλία στο Βυζάντιο

    Μήπως εμαλακίσθης με χέρι αρσενικόν;

    του Νίκου Μελά

    Επί χιλια χρόνια το μίασμα της των Σοδόμων ασέλγειας ήταν υπεύθυνο για κάθε κακό και συμφορά που έπληττε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Νομοθέτες και κλήρος είχαν αναλάβει τη σωτηρία της.

    Η εβραιοχριστιανική κληρονομιά του Βυζαντίου, με δεδομένη την εχθρική της στάση απέναντι στους ομοφυλόφιλους, δεν άφηνε πολλά περιθώρια ανοχής για σεξουαλικότητες που παρέκκλιναν από το θεάρεστο ετεροφυλόφιλο πρότυπο. Οι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν συγγράψει κατεβατά ποινών για την ομοφυλοφιλία, πράγμα που αν μη τι άλλο αποδεικνύει έμμεσα την μεγάλη της εξάπλωση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και φυσικά (αν όχι ιδιαίτερα) στον κλήρο.

    Η μεταστροφή της κοινωνίας από την ανοχή της ομοφυλοφιλίας, που επικρατούσε στον αρχαίο κόσμο, στην ποινική καταδίκη της, έγινε στα χρόνια του ‘φωτισμένου’ αυτοκράτορα Ιουστινιανού, στις αρχές του 6ου αιώνα. Κατά τους πρώτους χρόνους της βασιλείας του (528-529) ο αυτοκράτορας εξαπέλυσε έναν άνευ προηγουμένου διωγμό των ομοφυλοφίλων. Αρκούσε μια απλή καταγγελία από έναν πολίτη για να οδηγηθεί σε μαρτυρικό θάνατο οποιοσδήποτε, ακόμη και αθώος. Οι διαδικασίες ήταν συνοπτικές, χωρίς καμία επίφαση νομιμότητας και η ποινή για το «αδίκημα» ήταν η ‘καυλοτομία’, η εισαγωγή αιχμηρών καλαμιών στα γεννητικά όργανα και η διαπόμπευση . Ο σύγχρονος ιστορικός Προκόπιος πάντως μας πληροφορεί ότι πίσω από το πρόσχημα της ηθικής κρύβονταν άλλα κίνητρα: η εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας (σύμφωνα και με έναν άλλο ιστορικό: «πολλοί των μεγιστάνων, των δε αρχιερέων ουκ ολίγοι οικτρώς ετελεύτησαν»).*****************
    http://www.10percent.gr/old/issues/200412/09.html

  2. Ο/Η Αδαμάντιος Κοραής λέει:

    Πηγή
    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=866

    ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ
    ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ
    ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

    Παιδική πορνεία, παιδεραστία, αιμομιξίες και βιασμοί
    από τον απλό λαό, μέχρι…
    τον ανώτερο κλήρο και τους αυτοκράτορες.

    Μιλάει στην »Ελεύθερη Έρευνα» η καθηγήτρια τής Ιστορίας τής Ιατρικής
    στην Ιατρική Σχολή τού πανεπιστημίου Αθηνών, δρ. Έφη Ρεμπελάκου.

    Ε.Ε.»: Πώς ξεκίνησε η έρευνά σας για την κακοποίηση παιδιών στο Βυζάντιο;

    – Η Παιδιατρική στο Βυζάντιο ήταν το διδακτορικό μου θέμα, που αφορούσε την σωματική κατάσταση και την σωματική υγεία των παιδιών αφʼ ενός και την ψυχική τους υγεία αφʼ ετέρου. Δεν φανταζόμουν ποτέ, ότι στο θέμα της ψυχικής υγείας των παιδών στο Βυζάντιο θα υπήρχαν προβλήματα, διότι, ενώ παρουσιάζεται ως μια κοινωνία θεοσεβούμενη με αγάπη προς τον πλησίον, εν τούτοις ανακάλυψα, ότι στο θεοκρατούμενο Βυζάντιο το φαινόμενο της κακοποίησης παιδιών είχε μεγάλες διαστάσεις.

    «Ε.Ε.»: Ποιες ήταν οι πηγές, που σας βοήθησαν στην έρευνά σας;

    – Προχωρώντας την έρευνα ανακάλυψα από πάρα πολλές πηγές, ότι η κακοποίηση των παιδιών στο Βυζάντιο, είναι ανατριχιαστική, σε σημείο που μας κάνει να απορούμε. Οι πηγές μου είναι καθαρά ιστορικές, είναι δηλαδή οι βυζαντινοί ιστορικοί, οι χρονογράφοι, η Βυζαντινή Λογοτεχνία, που μιλάει για το θέμα κ.λ.π.. Αλλά υπάρχουν
    κιʼ άλλες πηγές, όπως αγιογραφίες, που παρουσιάζουν ένα παιδί να κακοποιείται ποικιλοτρόπως και κάποια στιγμή, το σώζει ένας καλός άγιος. Αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι πηγές.

    Παιδική πορνεία

    «Ε.Ε.»: Συνεπώς, έχουμε και τα ονόματα των ιστορικών;

    – Είναι ο Προκόπιος, ο οποίος δεν χαρίστηκε ούτε σε αυτοκράτορες, όπως στον Ιουστινιανό και στην Θεοδώρα, που έκανε γνωστές όλες τις σκοτεινές πλευρές τους. Σημειωτέον, ότι και η ίδια η αυτοκράτειρα Θεοδώρα ήταν ένα κακοποιημένο παιδί, διότι ήταν ορφανή, όπως και οι άλλες δύο αδελφές της και ο πατέρας τους, από πολύ μικρές τις υποχρέωνε να κάνουν στριπ-τηζ σε τσίρκο. Η Θεοδώρα, που ήταν η μικρότερη παρουσίαζε ένα πορνοθέαμα, το λεγόμενο «νούμερο της χήνας». Ξάπλωνε γυμνή με καλυμμένο το σώμα της με σπόρους. Έπειτα έφερναν μια χήνα, η οποία τους έτρωγε κι έτσι αποκαλυπτόταν σιγά – σιγά το το σώμα της. Αντιλαμβάνεσθε, ότι ήταν κάτι περισσότερο από ένα σημερινό στριπτήζ, παρουσιαζόμενο από ένα μικρό κοριτσάκι.

    «Ε.Ε.»: Αληθεύει ότι η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, έπασχε από ακόρεστη ερωτική πείνα, την οποία δεν μπορούσαν να κορέσουν ούτε δύο, ούτε τρείς άνδρες, αλλά με πολύ περισσότεροι;

    – Οι ιστορικοί, έτσι λένε. Ο Προκόπιος, αναφέρει ότι ήταν τόσο αχόρταγη, που μαζί με την παλιά της φίλη από το τσίρκο, την Αντωνίνα, την οποία η ίδια πάντρεψε με τον στρατηγό Βελισσάριο, έβγαιναν ντυμμένες πόρνες τα βράδυα προς αναζήτηση ανδρών, για να κορέσουν την αχόρταγη ερωτική τους μανία. Ο Προκόπιος όλα αυτά τα δημοσίευσε μετά τον θάνατο του αυτοκρατορικού ζεύγους, διότι όσο ζούσαν, ήταν αδύνατον· θα τον σκότωναν. Για το Βυζάντιο ο αυτοκράτορας, διοριζόταν «ελέω θεού» και υποτίθεται, ότι θα έπρεπε να είναι άτομο υψίστης ηθικής και αδιαμφισβήτητης

    [….]

    «Ε.Ε.»: Υπάρχουν και εδώ στοιχεία;

    – Βεβαίως. Κάποτε βρέθηκαν ένοχοι δύο Επίσκοποι του Βυζαντίου για παιδεραστία και σεξουαλική κακοποίηση δύο μικρών αγοριών, που υποτίθεται, ότι οι Επίσκοποι όφειλαν να είναι άμεμπτοι σαν ιερά πρόσωπα και τους επέβαλαν την πολύ σκληρή ποινή της καυλοκοπίας, δηλαδή τους έκοψαν το ερωτικό τους όργανο από την ρίζα και το περιέφεραν μαζί με τους ενόχους στους δρόμους της πόλης προς γνώση και συμμόρφωση των υπολοίπων

    […..]

  3. Ο/Η Mαρκήσιος ντε Σαντ λέει:

    http://isopedotes.blogspot.gr/2011/02/blog-post_24.html

    Προσωπικότητα δυναμική, αμφισβητούσε τα πάντα, δεν πίστευε σε κανένα θεσμό (θρησκεία, στρατό, πολιτικές παρατάξεις). Δηλωμένος άπατρις, αναρχικός και άθεος κατόρθωσε έπειτα από απαίτηση του να αποκτήσει αστυνομική ταυτότητα το 1972- εν μέσω δικτακτωρίας- με τον τελευταίο προσδιορισμό.

    «Αγαπώ τα τσογλάνια και τους κλέφτες και τις πουτάνες και τους χασικλήδες και τους ρεμπέτες και τους πούστηδες και τους τεμπέληδες γιατί καταφέρνουν και επιζούν κόντρα στην αστυνομία, κόντρα στο ποινικό μητρώο, κόντρα στην απαίσια ηθική των μικροαστών»

    Ο Πετρόπουλος λογοκρίθηκε και καταδικάστηκε τέσσερις φορές από τα ελληνικά δικαστήρια για τον αναρχικό χαρακτήρα των γραπτών του. Για το βιβλίο του Τα ρεμπέτικα τραγούδια, που δεν έφερε σφραγίδα λογοκρισίας, η χούντα τον καταδίκασε σε πεντάμηνη φυλάκιση το 1968, όπως και για τα Καλιαρντά το 1972 και για το κείμενό του Σώμα, που δημοσίευσε στο περιοδικό Τραμ. Το 1972 διεκδίκησε και πέτυχε να αποκτήσει αστυνομική ταυτότητα η οποία ανέγραφε στο θρήσκευμα «άθεος». Μέχρι το 1998 —δηλαδή για πάνω από 25 χρόνια και μέχρι τα 70 του— εκκρεμούσε εναντίον του καταδίκη σε φυλάκιση για προσβολή της θρησκείας. Κουρασμένος από το κυνηγητό και απογοητευμένος, μετακόμισε στο Παρίσι το 1975, από όπου συνέχισε ασταμάτητα να γράφει βιβλία για την Ελλάδα.

    Ο Ηλίας Πετρόπουλος πέθανε στις 03/09/2003, επιθυμία του ήταν να αποτεφρωθεί και η στάχτη του να ριχτεί στους υπονόμους του Παρισιού όπως και έγινε, ένα φθινοπωρινό πρωινο.

  4. Παράθεμα: Περί πορνείας στο Βυζάντιο. Ηλίας Πετρόπουλος » athriskos

  5. Ο/Η Κάσυ Διάρη δεν μου αιγέρθοιτο λέει:

    http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090208.htm

    ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ’92 ΚΑΙ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

    Η Μακεδονία του Ηλία Πετρόπουλου

    Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του Ηλία Πετρόπουλου φιλοξενήθηκε το 1992 σε περιοδικό των Σκοπίων. Μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο συγγραφέας μιλάει για τη Θεσσαλονίκη, τη Μακεδονία και τον ελληνικό εθνικισμό.

    …..
    Τα ελληνικά κόμματα, αλλά ακόμα και συντηρητικοί αναλυτές έχουν, μετά από χρόνια, συμφωνήσει ότι η εθνικιστική υστερία εκείνης της εποχής ήταν ο χειρότερος σύμβουλος για την προώθηση των συμφερόντων της ίδιας της Ελλάδας στην περιοχή.

    Σήμερα, με εξαίρεση την οργανωμένη ακροδεξιά και κάποιους βετεράνους τρόφιμους των μυστικών κονδυλίων, όλοι συμφωνούν ότι το κλίμα των αρχών του 1992 ήταν εκείνο που στοίχισε στην Ελλάδα την επίτευξη μιας έγκαιρης και αμοιβαία αποδεκτής λύσης στο πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

    ……

    όσοι -ελάχιστοι- τόλμησαν το 1992 να αντιταχθούν στο μαζικό -και εν πολλοίς διατεταγμένο- κύμα εθνικιστικής υστερίας βρέθηκαν αντιμέτωποι με δικαστικές διώξεις και την άμεση απειλή λιντσαρίσματος από «αγανακτισμένους εθνικόφρονες» της χώρας μας.
    …….

    Μόλις κυκλοφόρησε το περιοδικό, ο Πετρόπουλος μας έστειλε σε φωτοτυπία το δημοσίευμα και το δικό του κείμενο στα ελληνικά, «αποκλειστικά για την «Ε»». Φυσικά, ούτε λόγος τότε για να δημοσιευτεί αυτό το κείμενο σε ελληνική εφημερίδα. Του εξηγήσαμε τηλεφωνικά το πρόβλημα και αντιμετωπίσαμε την πικρή του συγκατάβαση.

    ….

    Οσο για τους τάφους των βογομίλων της Βεύης, τους είδα με τα μάτια μου και τους εδημοσίευσα και στην Αθήνα και στο Παρίσι. Εννοείται πως η Μελίνα Μερκούρη δεν απάντησε ποτέ ούτε στην επίσημη επιστολή μου, ούτε στα άρθρα μου. Ετσι, η ψευτοσοσιαλίστρια υπουργίνα «απόδειξε» πως οι σλάβοι δεν πατήσανε ποτέ το «ιερόν έδαφος» της Ελλάδας!»
    ……..

    Η διένεξη μεταξύ του ορθόδοξου κλήρου και των περισσότερων Ελλήνων καλλιτεχνών είναι παρούσα στον 20ό αιώνα-τα παραδείγματα με τον Καζαντζάκη, η τελευταία ταινία του Αγγελόπουλου… Ποια είναι η προσωπική σας εμπειρία από αυτό το χώρο;

    «Είμαι άθεος. Σιχαίνομαι τους παπάδες. Αυτομάτως είμαι στο πλευρό του σκηνοθέτη Αγγελόπουλου (καθώς, βεβαίως, και της Λιάππα), που προσπαθούν να τους τρομοκρατήσουν κάποιοι μητροπολίτες και κάποια τσογλάνια της Νέο-ορθοδοξίας. Η διένεξη του Καζαντζάκη με την Εκκλησία δεν είχε πολύ μεγάλη σημασία. Ο Καζαντζάκης δεν υπήρξε επαναστάτης. Στον τάφο του βλέπεις έναν πανύψηλο σταυρό. Πολύ σημαντικότερες ήσανε οι περιπτώσεις του Ροΐδη και του Λασκαράτου, που τους αφόρισε η Εκκλησία. Ο Ροΐδης είναι, πιθανότατα, ο σπουδαιότερος Ελληνας πεζογράφος. Και ο πιο καλλιεργημένος».

    ……

    «Η μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης (η οργανωμένη από ΟΛΑ τα κόμματα!!!) ήταν μια σχιζοφρενική και επικίνδυνη εκδήλωση. Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης δεν ξέρουν (ή παριστάνουν πως δεν ξέρουν) τι είναι οι σλαβομακεδόνες και ποιούς λέγαμε σλαβομακεδόνες. Η μάφια των πουλημένων καθηγητών των πανεπιστημίων έπραξε το παν για να αποδείξει την «ελληνικότητα» της Μακεδονίας, ενώ συχνά οι καθηγητές δεν είναι σε θέση να αποδείξουν την «ελληνικότητα» του εαυτού τους. Αυτό ισχύει για τον Καραμαλή που μιλάει απαίσια την γλώσσα μας (νομίζω ότι η μάνα του μίλαγε βουργάρικα και ο πατέρας του τούρκικα), για τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρονίκογλου (ή κάπως έτσι…) και για όλους τους όψιμους «έλληνες», που, από κόμπλεξ μειονεξίας, παριστάνουν τους σούπερ-πατριώτες».

    …….

    – Τι σημαίνει για σας η Μακεδονία;

    «Οι κούρδοι γυρίζουν, εκεί, ανάμεσα Αρμενία και Μεσοποταμία, πολύ πριν από την εποχή του Ξενοφώντα. Οι κούρδοι δεν κατάφεραν να αποχτήσουν δικό τους σπίτι. Ομως, οι μακεδόνες της πρώην Γιουγκοσλαβίας μπόρεσαν να χτίσουν την δικιά τους ανεξάρτητη Μακεδονία. Οι νεοέλληνες φρονούν πως είναι κληρονόμοι της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου και ότι μπορούν να διεκδικούν μονοπωλιακώς την λέξη «Μακεδονία». Επίσης, οι νεοέλληνες επιμένουν να ονομάζουν την Ισταμπούλ: ‘Κωνσταντινούπολη’. Οι συμπατριώτες μου θα αναγκαστούν να πιούν πολλά πικρά ποτήρια».

    • Ο/Η Ευγένιος λέει:

      Μα να επιμένουμε να την λέμε Κωνσταντινούπολη. Τόσο φασίστες είμαστε τελικά. Μας αξίζουν πολλά πικρά ποτήρια. Άκου Κωνσταντινούπολη. Απο που και ως πού. Σα δεν ντρεπόμαστε. Καλά μιλάμε για κρεσέντο ρατσισμού. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Ντρέπομαι για όσες φορές είπα την λέξη. Λασκαράτε ξεκίνα και γράφε Ινσταμπούλ απο δώ και πέρα γιατί κινδυνεύεις- κινδυνεύουμε ολοι. Μας περιμένουν πικρά ποτήρια. Να προσφύγουμε και στα διεθνή δικαστήρια. Η χρήση της λέξης πρέπει να απαγορευτεί. Είναι σημάδι αυταποδεικτης ιμπεριαλιστικής και ρατσιστικής διάθεσης εγγεγραμμένη στην πλαστή «ελληνικότητά μας».
      Είδα το φώς το αληθινό. Απο αύριο πούστης, τεμπέλης, τσόγλανος. Έτσι για την επανάσταση.

      Αν στα παραπάνω δεν βλέπεις κανένα αυγουλάκι να κυοφορείται, τι να σου πώ. Η ακρότητα στο μεγαλείο της. Η σαπίλα στο φούλ.
      Μιλάμε για πολλά φάρμακα. Αντε περαστικά μας.

      • Ο/Η Po λέει:

        Αγαπητέ Ευγένιε,
        Ας γυρίσουμε ψύχραιμα σελίδα, ας αφήσουμε πίσω μας ανόητους σωβινισμούς, κι ας θεωρήσουμε πολιτισμένα ότι: και τα δυο ονόματα Κώνσταντινούπολη- Ινσταμπουλ, είναι σωστά, ιδιαίτερα αν τα λέει συμπατριώτης μας. Δεν έχει πλέον νόημα…

        Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη.

      • Ο/Η Ευγένιος λέει:

        Με γεια του και χαρά του όποιος χρησιμοποιεί την λέξη Ινσταμπουλ. Προς Θεού. Να γυρίσουμε σελίδα σίγουρα. Μα η σελίδα άλλωστε, έχει γυρίσει έτσι και αλλιώς. Θέλουμε δεν θέλουμε. Ούτε ονειρεύομαι χαμένες πατρίδες. Αλλά η λέξη «επιμένουν» τι πάει να πει; Τι πάει να πει η λέξη «επιμένουν»;
        Και όχι κατά τον έγκυρο και ευρυμαθή κύριο Πετρόπουλο- τον συμπατριώτη μας- δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ σωστές και οι δύο λέξεις. Μιας και μας περιμένουν πικρά ποτήρια.( Δεν μας ξεκαθαρίζει από ποιούς-εννοεί απο μας τους ίδιους μάλλον ως γνωστοί αυτοκαταστροφικοί – tre sic ).
        Υψηλότατη διανόηση. Μετριοπάθεια, ιστορική κατάρτιση και τεκμηρίωση, αντικειμενικότητα και πάει λέγοντας.
        Για εθνικισμούς και καταστροφικές συνέπειες απο πολιτικές που μπολιάστηκαν απο τέτοιους μαζί σου. Έχουμε να πούμε πολλά. Αλλά εδώ φτάνουμε στο άλλο άκρο. Οι εθνικισμοί κάποιων μπορούν να ακυρώνουν ένα ολόκληρο έθνος; Για κύριους σαν τον κύριο Πετρόπουλο απερίφραστα ναι. H γή γυρίζει γύρω από τα φρονήματα της Ελλάδας. Μάλιστα. Τόσο πανίσχυροι είμαστε. Τόσο ξαθοριστικός ο εθνικισμός μας. Ακούς εκεί να χρησιμοποιούμε την λέξη Κωνσταντινούπολη. Τι υποδόριος ρατσισμός μας διατρέχει που επιμένουμε άραγε. Μα πάμε με τα καλά μας. Λοιπόν να αφαιρέσουμε σαν ένδειξη καλής θέλησης την λέξη από ιστορικά κείμενα, τραγούδια, απομνημονεύματα και πάει λέγοντας , αναδρομικά (εννοείται και την λέξη Πόλη- άκου Πόλη, τι πάει να πει Πόλη). Από τον Καβάφη μέχρι τον Μακρυγιάννη (ποιός ξέρει ποιούς Φαναριώτες πράκτορες εξυπηρετούσαν) και από τον Κοραή μέχρι τα σχολικά εγχειρίδια ιστορίας. Καλά για τον Καζαντζάκη δεν μιλάμε. Τι ήταν μωρέ ο Καζαντζάκης. (Ακούς εκεί σταυρό στον τάφο του) . Αίσχος. Για την δικαίωση της αλήθειας και του ορθολογισμού. Μπας και αποφύγουμε τα πικρά ποτήρια. Μπας και γίνουμε αρεστοί.
        Επαναλαμβάνω . Όλοι πούστηδες, πουτάνες, τσογλάνια, (εξαιρούνται τσόγλανοι και πούστηδες της νεο-ορθοδοξίας) τεμπέληδες και χασικλήδες απ’ αύριο για χάρη της επανάστασης. Το λέει άλλωστε συμπατριώτης μας. Θα του είμαστε αρεστοί. Προτιμότεροι. Αληθινοί μέσα στην σαπίλα μας και την παρακμή μας. Τώρα είμαστε απλά υποκριτές. Ως συμπατριώτη μας να θεωρήσω και τον Μιχαλολιάκο με τις γνωστές μπούρδες από μεριά του πριν τον αξιολογήσω;
        Η παρακμή στο μεγαλείο της. Πώς μπορεί να νοιώθει κανείς σαν άνθρωπος- όχι Έλληνας, από τις απερίφραστες, ισοπεδωτικές και γεμάτες εμπάθεια και έντονο θυμικό, διατυπώσεις που λανσάρονται και καλά ως προοδευτισμός. Εκτροφείς φιδιών.
        Και το σημαντικότερο. Στο έχω ξαναγράψει πώς όλες αυτές οι-και καλά διεθνιστικές μπούρδες επικαλούνται μια λανθάνουσα αναζήτηση γραμμής αίματος που αντιβαίνει τον στόχο των συλλογισμών τους. Κινδυνεύουν να πέσουν στον λάκκο που σκάβουν και καλά για να θάψουν τον εθνικισμό που τους περιτριγυρίζει και τους περιορίζει.Γιατί αλλιώς η ζωή τους θα ήταν καλύτερη.Η ΚΛΑΨΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ.
        VIVA.

  6. Ο/Η eklag λέει:

    Αφήνω ασχολίαστο το ότι »οι Βυζαντινοί δεν είναι προγονοί μας»
    όπως θα άφηνα και το »είναι προγονοί μας».
    Στέκομαι στο εξαιρετικό αφιέρωμα που αναδεικνύει
    και αυτές τις πτυχές της καταπληκτικής εκείνης εποχής.
    Κρίμα που στα σχολειά Βυζάντιο σημαίνει απλώς κατεβατό αυτοκρατόρων
    δίχως ίχνος εύοσμου αρώματος αληθινής υπέροχης ζωής.

    • Ο/Η Po λέει:

      Ακριβώς!
      Κρίμα να μη διδάσκεται η καθημερινότητα, η ζωή στο Βυζάντιο, τόσος πλούτος γνώσεων στη λήθη (από τί άραγε…).

    • Ο/Η Σταύρος λέει:

      Eklag, επειδή όλες οι πτυχές της ιστορίας μιας εποχής είναι συνυφασμένες, δεν αναφέρουν στα σχολεία τέτοιου είδους πληροφορίες διότι μετά θα βγουν στη φόρα και τα άπλυτα, όπως βασανιστήρια, καταληστεύσεις του κοσμάκη, και δεν θα συμμαζεύεται μετά το πράμμα με τίποτε.

  7. Ο/Η eklag λέει:

    Οφείλουμε να ψέγουμε τα κουσούρια της φυλής.
    Άλλο όμως αυτό κι άλλο να παρουσιάζουμε την φουστανέλλα
    ως αλβανική ωτ-κουτύρ όπως ο μακαρίτης του υπονόμου.
    merci!

    • Ο/Η Σταύρος λέει:

      Eklag, εντάξει, αλλά δεν πρέπει να μας εξηγήσει κάποια η κάποιος τα περί της προελεύσεως της φουστανέλας! Δεν είναι αλβανικού οίκου μόδας. Ποιανού είναι λοιπόν;

      Χώρια που το θέμα δεν διαθέτει ειδικό βάρος άξιο λόγου – κατά την υπερήφανον αντίληψίν μου – δικαιολογώ απόλυτα το ενδιαφέρον σου για τα ενδυματολογικά των λαών.
      Αυτό που ζορίζομαι να χωνέψω είναι όταν το συναντώ και ως ενδιαφέρον αρσενικών τινών τύπων.

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    Kυρία eklag,
    πολλά πράγματα είναι αλβανικά και τα θεωρούμε ελληνικά.
    Την Αγιά Σοφιά την έχτισε ο Ιλλυριός Ιουστινιανός (Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος),
    ο τσάμικος είναι των Τσάμηδων
    και στο επίμαχο της φουστανέλλας:

    Thomas Phillips
    Lord Byron in Albanian dress
    National Portrait Gallery, London

    • Ο/Η Ευγένιος λέει:

      Ο Ιουστινιανός ok Ίλλύριος. O ίδιος πάντως θεωρούσε τον εαυτό του Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Τελεία και παύλα. Ο Ανθέμιος και Ισίδωρος; Υπάρχει κάποια πιθανότητα να ήταν Έλληνες; Όπως και να έχει θεωρούσαν τον εαυτό τους ρωμαίους πολίτες. Τι θέλω να πώ.
      Δεν καταλαβαίνω καθόλου αυτές τις ρηχές αναζητήσεις εθνοτήτων με αναδρομισμούς που κάνουν όποια αναγνωση της ιστορίας άγονη και τροφή για επικύνδυνες παρεκτροπές.Καταλαβαίνω ότι θέλεις να θίξεις παρανοήσεις που αναπτύσσονται απο έναν λανθάνων ή και ηθελημένο εθνικισμό που θα ήθελε κάποιον να πεί πως η Αμερική είναι Αγγλία γιατί μιλάει αγγλικά αλλά και απο την άλλη πως είναι Κενυάτικος πολιτισμός επειδή είχε κάποτε πρόεδρο με καταγωγή απο την Κένυα που θα ταίριαζε γάντι με τον τρόπο που συνδέεεις Ιλλυρία με Αγία Σοφία.
      Κατά προέκταση. Η Αγία Σοφία δεν είναι σίγουρα Αλβανική. Αλλά ούτε και Ελληνική απλά λόγο της καταγωγής των αρχιτεκτόνων της. (Τώρα γιατί οι Τούρκοι την θεωρούν Ελληνική αυτό είναι άλλο θέμα και δεν θέλω να ξύσω πληγές.) Όμως οφείλεις να παραδεχτείς πως αυτό που αυτοί που όριζαν τον εαυτό τους ως Έλληνα, όπως αυτό το είχε διαμορφώσει η πανσπερμία των ελληνιστικών χρόνων ήταν ένα σημαντικό, αν όχι το σημαντικότερο κομμάτι αυτής της αυτοκρατορίας που είχε για τον εαυτό της την μία και απλή ονομασία. Ρωμαϊκή. Η γλώσσα αυτή, η άτιμη αυτή γλώσσα ήρθε και έδεσε και την πανσπερμία των μεταγενέστερων ρωμαικών χρόνων που ο σύγχρονος νεολογισμός αποκαλέι Βυζάντιο. (Ενας νεολογισμός τόσο βολικός για της αναρίθμητες Άγιες Ρωμαικές Αυτοκρατορείες που άρχισαν να ξεπηδούν στο προσκήνιο) Τόσο απλό στην περιπλοκότητά του. Αλλά να ενα παράδοξο. Οι σημερινοί ρωμιοί, οι ηττημένοι απόγονοι αυτού του ομόγλωσου κράμματος σπερμάτων, του πιό πετυχημένου διεθνισμού στην ανθρώπινη ιστορία υπο του ομόγλωσσου και ομόθρησκου κονιάματος έχουν κάποιο δικαίωμα να θεωρούν εαυτούς προερχόμενους απο την βυζαντινή αυτοκρατορία; Έχουν το δικαίωμα να βλέπουν τον βυζαντινό πολιτισμό ως κομμάτι ατόφειο της ιστορικής τους συνέχειας; Έχουν το δικαίωμα στην επίγνωση αυτής της καταγωγής τους; Υπάρχει καλύτερος συνήγορος ανεκτικότητας απο αυτή την επίγνωση καταγωγής; Είναι φορές που σε διαβάζω και νομίζω πως, όχι, απαγορεύεται. Αλλές που νομίζω πως πρέπει να ντρέπομαι. Υπάρχει αυτό το θεματάκι με την Θρησκεία που σου την σπάει. Οκ το καταλαβάινω αλλά τι να κάνουμε. Δεν τον πρόλαβε τον Παλαιολόγο ο Μαρξ. Και ούτε τύχαμε να ανοίκουμε στις wana be ρωμαικές αυτοκρατορίες που ο αλληλοσπάραγμός τους και οι θρησκευτικές μεταρυθμίσεις δημιούργησαν τις συνθήκες διαφωτισμού. Όμως η ιστορία δεν είναι μοντάζ που κρατάμε καλές σκηνές και να πετάμε κακές.
      To μεγαλείο της καταγωγής μας έγκειται ακριβώς σε αυτό. Στην επίγνωση των απίστευτων αλλαγών και προσαρμογών που έχουν νικήσει το καθαρό αίμα και όμως ένα νήμα τα δένει όλα. Το ξεχνάνε οι ελληναράδες. Το ξεχνάτε και οι εσείς οι αριστεροί. Και ένας απίστευτος πλούτος χάνεται.

  9. Ο/Η Όφη Σόφη λέει:

    Eλληνική Ορθόδοξη χριστιανική γλώσσα
    Ο Χριστόδουλος στην προμετωπίδα και από κάτω
    Ναζιστική ορθόδοξη φυλλάδα ο Στόχος

    http://www.stoxos.gr/2013/01/10-2013-581.html

    ΘΑ ΜΑΣ ΤΑ ΚΛΑΣΕΤΕ…. Η ΜΟΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ…. ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΣΤΟΧΟΣ» – ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013 – ΑΡ.Φ. 581

  10. Ο/Η ανεργος,πρωην ντελιβερας λέει:

    Με συγχωρειται για το ασχετο του θεματος αλλα δεν ξερω που να το ποσταρω ουτε πως να το σχολιασω…
    να τί συμβαινει οταν δεν μπαινεις φυλακη:http://www.axortagos.gr/apistefti-protasi-tou-petrou-douka-anergoi-doulepste-tzampa.html

  11. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    για ποιούς Μογγόλους μιλά ο ναζιστικός Στόχος..

    μήπως για τα 3 εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών με γεωγραφική καταγωγή από την Τουρκία

    των οποίων ο οικογενειακός πολιτισμός είναι ΚΟΙΝΟΣ , με αυτών στην Τουρκία,

    συχνά συγγενών τους , ο οποίοι ως μουσουλμάνοι παρέμειναν εκεί, ενώ οι συγγενείς τους ως χριστιανοί πατριαρχικοί αμοιβαία εκδιώχθηκαν στο ελληνικό κράτος

    όπως οι καραμανλής, καράογλου, ψωμιάδης , οι οποίοι έχουν ΚΟΙΝΟ οικογενειακό πολιτισμό με αυτό του Τούρκου από τον Πόντο Ερντογάν

    και οι οποίοι κατά πλειοψηφία εγκαταστάθηκαν το 1922 από τις κρατικές αρχές

    στο στρατιωτικώς προσαρτηθέν νότιο 51% της Μακεδονίας

    και στους οποίους επίσης απαγορεύθηκε η καλλιέργεια του μητρικού τουρκικού πολιτισμού

    ψήγματα του οποίου αναβιώνουν υπερήλικες από την Τουρκία, τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια στην μητρική τους τουρκική

    ή αναβιώνοντας έθιμα με περσική προέλευση, από αυτό του Σαγιά από τους Καππαδόκες, όπως και το Κόνιαλι…( https://www.youtube.com/watch?v=8yHNX2kBjyc&list=PLDA07AD8FF593FA17 )

  12. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ

    ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΛΕΜΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΓΥΜΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ

    ΞΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

    ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΤΣΑΜΙΚΟ, ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΛΑ

    ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΥΛΑ ΤΗΣ ΟΥΝΕΣΚΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

    ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΙΜΙΤΙ/ΚΟΥΛΟΥΡΙ , ΧΑΛΒΑ,ΜΠΑΚΛΑΒΑ,ΝΤΟΛΜΑ

    ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ , ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑΜΕΛΙΣΘΗΚΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΠΌ ΤΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ

    ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΤΑ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΝΟΤΙΟ 51%

    ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ, ΣΤΙΣ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1913

    ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

    ΣΤΕΡΩΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ
    ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

    ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ

    • Ο/Η Ευγένιος λέει:

      Άντε και καλή λευτεριά. Κάνε υπομονή. Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά σου θα είναι. Που θα πάει με τους σοβινιστές Έλληνες. Σου θυμίζει κάτι;
      Λασκαράτε τύφλα να έχει η Χρυσή Αυγή και ο Στόχος μπροστά σε τέτοιους σχολιαστές. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πώ, νομίζω. Ο φιλειρηνισμός στο μεγαλείο του. Αλλά όχι με τίποτα αυτό δεν είναι φασισμός. Προέρχεται απο προοδευτικούς. Ανθρώπους που κοιτάνε μπροστά και ευαγγελίζονται αδελφοσύνη των λαών. Αλλά οι Έλληνες, αυτοί οι μούλοι που λέγονται Έλληνες αλλά δεν είναι, απλά μιλάνε ελληνικά λόγο του σκοτεινού Φαναρίου και της προπαγάνδας του, έχουν πάρει την γή των «εγγονών των παπούδων » των Μακεδόνων που μιλούσαν σλαβικά, «οικιστική» γλώσσα των γηγενών Μακεδόνων. Ντροπή μας.
      Πάντως μου αρέσει το ακριβές 51%. Δηλαδή μέχρι πού φτάνει αδερφέ η κατακτημένη Μακεδονία για να καταλάβουμε; Kαι είναι 51% και όχι 52%; Με ποιό τοπογραφικό σύστημα προβολής μετράς. Δεν πιστεύω να κάνεις εκπτώσεις και να αφήνεις απέξω τους αιγαιπελαγίτες Μακεδόνες.
      Τα 3 εκατομύρια είναι μάλλον αυτοί οι ρατσιστές που λέγανε την Ινσταμπούλ Κωνσταντινούπολη και το Φανάρι τους είπε πως είναι Πόντιοι ή Ίωνες Μικρασιάτες. Προπαγάνδα αποτελεσματική ακόμα και στους ίδιους τους Τούρκους που μας αποκαλούν Ynan. Γιατί όπως είναι γνωστό οι Τούρκοι που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο με τον Αρπ Ασλάν είχαν τέτοιο πληθυσμό που η Μικρά Ασία έγινε με μιας Τουρκική. Ο μόλις 20.000 στρατός του, πρέπει να ήταν εκτός από καρπερότατος και ερμαφρόδιτος. Ο δε πολιτισμός τους ατόφιος και πεντακάθαρος ήρθε και ανακαίνισε εκ νέου τον Βυζαντινό και μάθαμε να τρώμε χαλβά και κουλούρι. Να είναι καλά. Το Μπλε Τζαμί όπως και όλα τα σχεδόν τα τζαμιά μοιάζει με την Αγία Σοφία γιατί ο Ανθέμιος και Ισίδωρος (μη σε μπερδεύουν τα ελληνικά ονόματα, βάλε από που κρατάει η σκούφια τους) 1000 χρόνια πριν όταν την χτίζανε είχαν dejavu του μεγάλου πολιτισμού που ερχόταν. O Σινάν ο μεγάλος αυτός αρχιτέκτονας (και εδώ σοβαρολογώ) παραλίγο να παραμείνει χριστιανός για μια ζωή αλλά τελικά απέδρασε από την Φαναριώτικη Χίμαιρα. Το ίδιο και οι Αλβανοί. Με την φουστανέλα βρήκαμε βρακί για το κώλο μας. Να είναι καλά και αυτοί.
      Οι δε Σλάβοι το ίδιο, φτάσανε στην πλούσια Μακεδονία και θεμελιώσανε πολιτισμό απαράμιλλο. Άξιο καπηλείας και φθόνου. Εννοείται και αυτοί καρπερότατοι. Αλλά ανάθεμα στο Φανάρι που έπειθε συνέχεια Μογγόλους, Σλάβους, Βούλγαρους και Αλβανούς πως είναι Έλληνες. Γιατί στην τελική Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι. Και άρα αφού οι Έλληνες δεν υπάρχουν καιρό τώρα πως είναι δυνατόν να λένε ότι είναι τέτοιοι.
      Μιλάμε για κρεσέντο.
      Πού να κάνω μια εξέταση dna να δω τι είμαι;
      H Unesko να ξέρει άραγε;
      Kαι άντε και ένα Δημοψήφισμα στα Σκόπια να δούμε τι θα πουν Αλβανοί και Βούλγαροι.

  13. Ο/Η eklag λέει:

    Κύριε Λασκαράτε,
    εθνικόν το αληθινόν και χρήσιμη κάθε πληροφορία στην κατεύθυνση αυτή,
    με δικαίωμα καθενός στην επιλογή κυρίαρχης άποψης φυσικά.
    Η ΓΛΩΣΣΑ που μιλάμε από αρχαιοτάτων αποτελεί
    το ΜΟΝΟ αδειάψευστο τεκμήριο συνέχειας επί της ουσίας,
    όση δυσανεξία κι αν η αλήθεια προκαλεί σε κάποιους.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Eklag,
      δηλαδή οι σλαβόφωνοι ορθόδοξοι της Μακεδονίας όντως δεν ήταν Έλληνες όπως λέει η επίσημη ιστοριογραφία μας;
      Και οι Τουρκόφωνοι Ορθόδοξοι της Καππαδοκίας και του Πόντου, όντως δεν ήταν Έλληνες όπως πάλι λέει η επίσημη Ιστορία μας;

  14. Ο/Η ανεργος,πρωην ντελιβερας λέει:

    Καλα ολα αυτα που λες.ναι η μακεδονια ειναι μια περιοχη εντονης πανσπερμιας.ή μαλλον οχι γιατι φαινεται πως εσυ μπορεις να τους προσδιορισεις.καντο λοιπον και υστερα πετα πυροτεχνηματα για αυτοδιαθεση και λοιπα φαιδρα.ειναι τουλαχιστον αστειο να εννοεις πως ενα τετοιο δημοψηφισμα δεν γινεται γιατι ολοι εχουμε αγνοια στα της μακεδονιας και αιφνης θα ανακαλυψουμε πως το 80 ή και 90 τοις εκατο του πληθυσμου θελει να αυτονομηθει.δεν λεω καλη η χορτοφαγια αλλα η λωτοφαγεια επηρρεαζει τον ακρατο διεθνισμο που ειναι φασισμος απο την αναποδη.

  15. Ο/Η bernardina λέει:

    Στήν τωρινή περίπτωση μας, θέλω νά προσθέσω πώς ό κρυπτοτολμηρός Φαίδων Κουκούλες, μέ ουσιαστική γεναιότητα, έχωσε στόν δεύτερο τόμο τής εργασίας του τό κεφάλαιον ΑΊ πάνδημοι γυναίκες.
    Οί εισαγγελείς έκαναν πώς, τάχα, δέν κατάλαβαν τό χτύπημα ήταν αδύνατο νά ζητήσουν τήν ποινική δίωξη ενός καθηγητή καί ενός ξένου ιδρύματος. Όμως, ό Φαίδων Κουκούλες δέν έσταμάτησε έδώ. Στό τέλος τού τελευταίου τόμου του. αμόλησε μιάν άλλη μπόμπα τό κεφάλαιον Τά ου φωνητά τών Βυζαντινών. Βέβαια, ό παμπόνηρος Κουκούλες προτάσει λίγες ηθικολογικές αράδες:

    Πολλές… κουκούλες πέσανε, αγαπητοί. Μάλλον θα πρέπει να το κοιτάξετε.

  16. Ο/Η ανεργος,πρωην ντελιβερας λέει:

    Οι μακεδονες του μισιρκωφ θελουν αυτοδιαθεση.οι επτανησιοι το ιδιο για φορολογικους λογους…οι κρητικοι δεν θεσαν ζητημα,και οι λοιποι νησιωτες ζουν ετσι και αλλιως ξεχασμενοι.
    οι ταξιτζηδες γαμουν για παρτη τους.οπως οι δικαστες,οι δικηγοροι,οι παπαδες και οι πωλειτικοι.οριστε λοιπον το αναδελφο του εθνους των νεορωμιων.αλλα ειναι αυτα προβληματα;;οχι.προβλημα ειναι οι μακεδονες κατι.οι ελληνοφωνοι(σαν του λογου μου)οι σλαβοφωνοι,οι τουρκοφωνοι και αναμεσα τους.ο ελληνοφωνος μουσουλμανος,ο ορθοδοξος τουρκοφωνος,ο σλαβοφωνος μουσουλμανος ή ορθοδοξος,ο ταλαιπωρος εβραιος που κανεις μακεδονας δεν ενδιαφερθηκε να σωσει απο τον φουρνο και πολλοι ακομα.οπως οι βλαχοι.ε ολοι αυτοι περιμενουμε το δημοψηφισμα του μιρσικωφ για να απελευθερωθουμε.το νεο κρατος θα ονομαζεται ανω κατω μακεδονια με επισημη γλωσσα τα εβραιοσλαβοτουρκοελληνοβλαχικα(συγχωρειστε με για ο,τι ξεχνω)και επισημη θρησκεια το δωδεκαχριστιανοαλλαχ και προφητη τον χοτζα(ξεχασα τους αλβανους)
    δεν χρειαζομαστε χρυση αυγη με τετοια χρυσα μυαλα.

  17. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    @eklag

    Το ότι υπάρχει μια μορφή συνέχειας στη ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Το ότι είναι μία και αδιάπτωτη και αδιαίρετη γλώσσα προφανώς και καταρρίπτεται.

    Η διαφορά όμως είναι λεπτή, το ότι υπάρχει γλωσσική συνέχεια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει και εθνική συνέχεια.

    Άλλιώς οι άγγλοι και οι αμερικανοί θα ήταν ένα έθνος.

    • Ο/Η Ευγένιος λέει:

      Οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι ναι. Το ίδιο και οι Ιρλανδοί αλλά και οι Σκοτσέζοι να προσθέσω. Οπότε να ρωτήσω ΥΠΑΡΧΟΥΝ κάποιοι που μιλάνε ελληνικά όπως ο αμερικάνος αγγλικά και που άμα τους ρωτήσεις τι είναι θα σου πουν κατά αντιστοιχία με τον Αμερικάνο που θα έλεγε «εγώ μιλάω Αγγλικά αλλά δεν είμαι Άγγλος» «εγώ μιλάω ελληνικά αλλά δεν είμαι Έλληνας αλλά δεν ξέρω και εγώ τί; » Το παράδειγμα που αναφέρεις με καθαρή λογική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάθε ζωντανή γλώσσα και δεν έχει κανένα νόημα. Ο Ιταλός λοιπόν, μιλάει ιταλικά που δεν τα μιλάει κανένας άλλος λαός, αλλά δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του Ιταλό μόνο από την Γλώσσα του και με ότι αυτό συνεπάγεται για την εθνική συνέχεια της καταγωγής του, γιατί κάποιος άλλος μπορεί να μιλάει την ίδια γλώσσα με έναν τρίτο και να θεωρούν ότι ανήκουν σε διαφορετικό έθνος. Καταλαβαίνεις πιστεύω ότι το παράδειγμά σου είναι τουλάχιστον άστοχο.

      Επιπλέον όταν η γλώσσα σου ήταν αυτοκρατορική υπάρχει κάτι ευρύτερο. Κάτι σπουδαιότερο. Η εθνική συνέχεια εμπεριέχεται ως υποσύνολο η ύπαρξή του οποίου υποσυνόλου, δεν μπορεί να αφαιρεθεί σε καμία περίπτωση υπόθεσης με ασφάλεια.

  18. Ο/Η ανεργος,πρωην ντελιβερας λέει:

    Α,και κατι αλλο.
    αν τη δηλωση δουκα την εκανε συριζαιος θα καιγοταν το πελεκουδι;http://www.axortagos.gr/apistefti-protasi-tou-petrou-douka-anergoi-doulepste-tzampa.html
    κοπαναμε τις αστοχιες του και τις πουστιες του σαν χταποδι.καλα κανουμε.για αυτο θα ψελλισουμε τιποτα;;;

  19. Ο/Η eklag λέει:

    Όπως προείπα,
    δικαίωμα καθενός στην επιλογή κυρίαρχης άποψης…
    ps
    Δεν γνωρίζω αν είναι 1 έθνος είναι Άγγλοι και Αμερικανοί,
    φέρονται ως τέτοιο πάντως.
    Μάλλον βοηθάει ότι μιλάνε την ίδια γλώσσα…

  20. Ο/Η kimonbel λέει:

    Πολύ ανήσυχα τα πνεύματα απόψε!!! επιτέλους up to κατά το αγγλικό,κρατείστε τις απόψεις σας …..απλά θα έλεγα περί ορέξεως κολοκυθόπιτα,μην κατατρίβεστε με θέματα πολλών οπτικών γονιών και επιλογής του καθενός μας.

  21. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Προς συνέλληνας –
    δι΄όσους θέλουσι μανθάνειν.

    http://www.academia.edu/2346707/_

  22. Ο/Η Billy λέει:

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=492006

    Ιδρύθηκε… Εκκλησία Αθεων στη Βρετανία

    Η ιδέα ανήκει σε δυο κωμικούς και τελεί γάμους, κηδείες και λειτουργίες μια φορά το μήνα

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 08/01/2013 18:41

    Οι ιδρυτές της Εκκλησίας των Αθεων, Σάντερσον Τζόουνς και Φιλίππα Εβανς.

    Είναι η μοναδική εκκλησία όπου το ποίμνιο ενθαρρύνεται να βωμολοχεί, και ο αιδεσιμότατος αστειεύεται ότι θα πάρει τα λεφτά από το παγκάρι για να κάνει διακοπές.

    Και όμως στην πρώτη «λειτουργία» τους, την Κυριακή, οι 200 πιστοί της «πρώτης εκκλησίας άθεων» της Βρετανίας προσήλθαν με ενθουσιασμό, κυρίως για να γελάσουν.

    Η ιδέα ανήκει σε δύο κωμικούς, τον Σάντερσον Τζόουνς και την Φιλίππα Εβανς, που θέλησαν να δώσουν βήμα σε απίστους και άθεους.

    Στη λειτουργία, σε μια εκκλησία στο βόρειο Λονδίνο, μια γυναίκα που μεγάλωσε ως Καθολική και ένας άνδρας από εβραϊκή οικογένεια μίλησαν για την αντιπάθειά τους απέναντι σε κάθε οργανωμένη θρησκεία.

    Η Εκκλησία των Αθεων θα τελεί γάμους, κηδείες και λειτουργίες μία Κυριακή κάθε μήνα.

    Ο Τζόουνς και η Εβανς λένε ότι η είχαν την έμπνευση όταν συνειδητοποίησαν ότι τους αρέσουν πολλές πλευρές της θρησκείας, αλλά δεν συμμετείχαν επειδή δεν πιστεύουν σε κάποιον Θεό.

    «Σκεφτήκαμε ότι ήταν κρίμα που δεν μπορούσαμε να απολαύσουμε τα καλά πράγματα που υπάρχουν σε μία θρησκεία, όπως το συναίσθημα ότι ανήκεις σε μια κοινότητα, απλώς και μόνο εξαιτίας μιας θεολογικής διαφωνίας», είπε ο Τζόουνς.

    Στο κεντρικό κλίτος του ναού του Αγίου Παύλου θα λαμβάνουν χώρα τελετές στην αθεϊστική εκδοχή τους, εκτός βέβαια από βαπτίσεις. Οι άπιστοι του ποιμνίου θα παρακολουθούν κάθε φορά έναν διαφορετικό κεντρικό ομιλητή, ο οποίος θα αναπτύσσει ένα θέμα, ενώ θα φιλοξενούνται μουσικά σχήματα, αλλά και κωμικοί όπως αρμόζει σε μία σωστή παρωδία του χριστιανικού μονοθεϊσμού.

    Στοιχεία από την απογραφή, που διενεργήθηκε εφέτος, αποκάλυψαν ότι ένας στους τρεις Βρετανούς είναι άθεοι

  23. Ο/Η eklag λέει:

    Αγαπητέ @Κωλόγερας,
    προσωπικά δεν διαφωνώ με την πηγή που παραθέτετε.
    Μειδιώ απλώς με όσοι προσπαθούν να πείσουν ότι
    τραύμα και λαβωματιά είναι δυο διαφορετικές γλώσσες…
    Καλημέρα!

  24. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Αγαπητέ Κύριε @eklag

    Ποιός το λέει αυτό περί τραύματος και λαβωματιάς; Απλώς σήμερα η λέξη λαβωματιά είναι περιθωριοποιημένη και υπό κατάργηση. Αν κόψω το χέρι μου με μαχαίρι είναι πιο πιθανό ο γιατρός να ρωτήσει πως τραυματίστηκες;, παρά πως λαβώθηκες; Μέχρι και το τραγούδι της Βίσση Άννας λέει «Τραύ-μα εί-σαι α-νοιχτόοοο». Τη λέξη λαβωματιά την φανταζόμαστε στα χείλη κάποιου κάγκουρα που θα πει «Η Καίτη μου έδωσε, ρε φίλε, λαβωματιά στην καρδιά» και σε κάτι τέτοιες μπαρούφες. Η λαβωματιά έχει ηρωισμό μέσα της, όπως μας έρχεται κατευθείαν από τις ταινίες του 70 που αναβιώνουν το 21 και όχι κατευθείαν βέβαια από το 21.

    Κύριος Κωλόγερας

  25. Ο/Η eklag λέει:

    Κύριος Κυρία δεν κάνει διαφορά.
    Ίδια γλώσσα είναι.
    Αιώνες τώρα.
    Οι αριστεροί εξωγήινοι μόνο δυσκολεύονται να την κατανοήσουν.
    Γι’ αυτούς επινοήσαμε την νοηματική.

  26. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Δηλαδή ο απόφοιτος Λυκείου κατανοεί Όμηρον; Εδώ δεν τον κατανοεί ο πτυχιούχος Φιλολογίας; Για να μην αναφέρω τη θεια μου την Μαριγώ. Με τέτοιες μπαλαφάρες πορευτήκαμε αρκετά χρόνια.

  27. Ο/Η eklag λέει:

    Κάνετε τον Κινέζο ή μου φαίνεται;
    Έτσι το θέτουν κάποιοι σαν την Φραγκουδάκη.
    Μην υποτιμάτε εαυτόν.
    Κύριε!

  28. Ο/Η eklag λέει:

    ps
    Η θεια-Μαριγώ δεν κατανοεί απαραίτητα τη λέξη »πτυχιούχος».
    Εσείς όμως την παίζετε στα δάχτυλα!
    Κάτι αυτό σημαίνει γλωσσολογικώς πάντα!

  29. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Αγαπητέ Κύριε,

    Σας αφήνω γεια μ΄ένα τραγούδι, τη Γλωσσολαλιά- απίστευτη μάλα κι α-
    ληθινή κατάθεση ψυχής, παραγγελιά του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, για να σας συντροφεύει τις ώρες του οίστρου, αποδεικνύοντας την αδιάπτωτη
    συνέχεια του ελληνισμού από τον Θαλή έως τον κύριο Κ. Γεωργουσό-
    πουλο.

    Καλή διασκέδαση!

    • Ο/Η Σταύρος λέει:

      Ελληνοχριστιανικό παραγεμισμένο σαλάμι «Η Ρωμιοσύνη»! Μέχρι και Μπαμπινιώτικο μπαχαρικό περιέχει! Ο Μπαμπινιώτης συγκάτοικος του Επίκουρου! Σαλαμοποίηση της Ιστορίας.

  30. Ο/Η eklag λέει:

    Να ‘σαι καλά Μπαρμπούλη!
    μου ‘φτιαξες τη μέρα!

  31. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Αναλύσεις του άσματος

    http://yannisharis.blogspot.fr/2012_04_01_archive.html

  32. Παράθεμα: Η ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ | Σίμος Κουταλιανός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.