Οι Δικαστές, εκτός από μισθούς, διεκδικούν και Δικαιοσύνη;

Η δικαιική υπόσταση του νεοελληνικού κράτους εξαντλείται κατ’ ανάγκην στους διοικητικούς τρόπους που θα μπορούσαν να το συντηρήσουν[…] υπάρχουμε σαν κράτος γιατί οι νόμοι συντηρούν ένα κράτος πνιγμένο στους νόμους, κι όχι γιατί υπάρχει μια βαθύτερη ανάγκη να υπάρξουμε σαν κράτος. [Γεράσιμος Κακλαμάνης «Η Ελλάς ως κράτος δικαίου», Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου]    

Κοινωνική ευθύνη Ώρα Μηδέν
Το κοινότοπο «πιάσαμε πάτο» δεν θεωρείται ικανό να περιγράψει την καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας –σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα- στον τόπο μας.

—-Αν και δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να εντάξουμε το δικαστικό σώμα στο γενικότερο συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας, εντούτοις θα μπορούσαμε χωρίς κανέναν ενδοιασμό, να τους εντάξουμε στο γενικότερο πλαίσιο και πνεύμα που χαρακτηρίζει γενικότερα τις «κινητοποιήσεις», όπου η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη των εργαζομένων έχει αβίαστα μετατραπεί α π ο κ λ ε ι σ τ ι κ ά σε «αλληλεγγύη ημετέρων συμφερόντων», έχει δηλαδή περιοριστεί στα ασφυκτικά και αντικοινωνικά πλαίσια των αποδοχών και μόνο –«τα υπόλοιπα δεν μας αφορούν». Το δικαστικό σώμα, με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις του το επιβεβαιώνει πανηγυρικά.
—-Το δικαστικό σώμα, δεν διανοήθηκε ποτέ να αντιδράσει, έστω και παθητικά, σε άλλα ζητήματα που αφορούν τη Δικαιοσύνη, είτε σαν θεσμός, είτε ως όφειλε να στέκει, σταθερός φορέας προάσπισης κοινωνικής αδικίας και ατιμωρησίας.
—-Δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ οργανωμένα, ως σώμα, σε αντισυνταγματικούς και ανήθικους νόμους όπως ο περιβόητος Νόμος Περί Ευθύνης Υπουργών που όχι μόνο προσβάλει βάναυσα την ισονομία των πολιτών, αλλά και τους ίδιους. Ας σκεφτούν μόνο, πόσες φορές χρειάστηκε με βάση αυτόν τον «νόμο», να διακόψουν μία δικαστική έρευνα κάθε φορά που «σκοντάφταν» σε όνομα πολιτικού προσώπου, και  διαβίβαζαν ταπεινωμένοι τον φάκελό το δικό της, της δικής της αποκλειστικά(!) αρμοδιότητας, στο αναρμόδιο για θέματα απονομής της δικαιοσύνης, ελληνικό κοινοβούλιο.
—-Ο «θεσμός» της Δικαιοσύνης και οι εκπρόσωποί της, το δικαστικό σώμα, έκλεισε και συνεχίζει να κλείνει τα μάτια σ’ ένα ατελέσφορο, επί δεκαετίες, φαύλο αλισβερίσι. Σκάνδαλα επί σκανδάλων παρέλασαν μπρος Της, χωρίς να κινηθεί δεόντως η άσπιλη, ακριβοδίκαιη, Μεγαλειότητά Της.
—-Ούτε σε έναν ασήμαντο, απλό πολιτικάντη, τον σύντροφο Τσουκάτο, δεν μπόρεσαν να απονείμουν Δικαιοσύνη, τον έχουν εκεί, να χασκογελά ατιμώρητο.
—-Χιλιάδες υποθέσεις αραχνιάζουν σε σκονισμένους φακέλους, υποθέσεις επώνυμων φασιστών κ.α. φαύλων, περνούν από αναβολή σε αναβολή. Και αν η γραφειοκρατία, ή άλλοι λόγοι –όπως ορισμένοι έντιμοι δικαστικοί έχουν κατά καιρούς καταγγείλει- κωλύουν το έργο τους, το ίδιο το σώμα δεν θα έπρεπε να αντιδράσει με προτάσεις, μελέτες προς τη βελτίωση του όλου θεσμικού οικοδομήματος και εάν δεν εισακουστεί να αντιδράσει δυναμικά με κινητοποιήσεις;  -σε αυτή τους την προσπάθεια θα είχαν ολόκληρο το λαό στο πλάι τους, αλλά φευ, μόνο αποδοχές διεκδικούμε –«τα υπόλοιπα δεν μας αφορούν».

—-Πόσο τραγικά στ’ αυτιά ενός σκεπτόμενου πολίτη ακούγεται το: «Αντισυνταγματικές κρίθηκαν ομόφωνα από την ολομέλεια του Αρείου Πάγου οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου για νέο μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών που μειώνει περαιτέρω τις απολαβές τους. Η ολομέλεια του σώματος έκρινε ότι οι περαιτέρω μειώσεις αντιβαίνουν στις συνταγματικές ρυθμίσεις που κατοχυρώνουν την προσωπική και λειτουργικής τους ανεξαρτησία». ( Ανεξαρτησία είπατε; )

—-Πόση αηδία αλήθεια, προκαλούν υποκριτικές, κοντόφθαλμες δηλώσεις που χαϊδεύουν αυτιά, διαιωνίζοντας το κοινωνικά στρεβλό, όπως αυτή του κ. Τσίπρα: «Η επίθεση της μνημονιακής κυβέρνησης θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία των Ελλήνων δικαστικών. Η επίθεση προς τους δικαστικούς λειτουργούς έχει περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα. Τα 40 εκατ. ευρώ που τους περικόπτουν δεν είναι αυτά που θα σώσουν τη χώρα. Είναι μια μνημονιακή επιλογή. Κάποιοι θέλουν η ελληνική δικαιοσύνη να μην ασκεί απερίσπαστα τα καθήκοντα της».

—-Αλήθεια τώρα, ειλικρινά κύριε Τσίπρα, θεωρείτε ότι έως τώρα, η Δικαιοσύνη ήταν ανεξάρτητη, και θα πάψει να είναι τέτοια, μετά την εφαρμογή του Μνημονίου;

Κάποιος σε αυτό τον τόπο, να μας κοιτάξει κατάματα, να μας πει έστω μία φορά, την αλήθεια.

***

This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

17 Responses to Οι Δικαστές, εκτός από μισθούς, διεκδικούν και Δικαιοσύνη;

  1. Ο/Η A/A λέει:

    Συνέχεια Νέας Δίκης για τη ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ – 10η συνεδρίαση, Τετάρτη 28.11.12
    ΚΟΝΤΡΑ
    http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=18132&pos=4&cat_id=48

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    Μέσα στην αφόρητη ελαφρότητα που χαρακτηρίζει προσωπικά τον κ.Τσίπρα και την ηγετική ομάδα του κόμματός του, εντάσσεται και το χάιδεμα κάθε μορφής διαφθοράς. Το σκεπτικό είναι απλό. Οι διεφθαρμένοι, οι θρησκόληπτοι, οι ψευτοπατριώτες, οι υποκριτές, είναι η πλειοψηφία, θα πάμε όσο μπορούμε με τα νερά τους. Υποτίθεται ότι αυτό γίνεται μεχρι να αρπάξουν την εξουσία, μετά θα εφαρμόσουν το ανατρεπτικό πρόγραμμά τους.
    Στην πράξη, αν μεν πάρουν την Εξουσία πριν να καταρρεύσει το σκηνικό, θα χρεωθούν αυτοί την μέσα σε ελάχιστο διάτημα κατάρρευση, αν πάρουν την εξουσία πάνω στα ερείπια θα έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων. Σε κάθε περίπτωση μη έχοντας σοβαρό κίνημα πολιτών πίσω τους θα αποτύχουν παταγωδώς. Οι εκλογές τους, όσο κι αν το κρύβουν, ήταν μια απογοητευση, με συμμετοχή όπως φαίνεται γύρω στα 35.000 μέλη, που βέβαια δεν συνιστούν κινημα ανατροπής.

    Σχετικά με τη Δικαιοσύνη ο κ.Τσίπρας έχει κάνει δυο φορές την κλασσική κωμική δήλωση: «Έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη»,

    https://roides.wordpress.com/2011/10/19/19oct11/

    τη Δικαιοσύνη που άσκησε δίωξη εναντίον αυτού που κατήγγειλε την κακομεταχείριση μεταναστών στο στρατόπεδο της Σάμου, τη Δικαιοσύνη που δεν ενεργοποιεί τον αντιρατσιστικό νόμο και αναβάλει τις δίκες των Χρυσαυγιτών, αν κατά λάθος η Αστυνομία συλλάβει κανέναν τους.

    http://www.efsyn.gr/?p=3738

    Καθίζουν στο εδώλιο τα ανθρώπινα δικαιώματα

    Tου Δημήτρη Αγγελίδη

    Το εξής πρωτότυπο μήνυμα στέλνει η Εισαγγελία Σάμου στους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικότερα σε όσους καταγγέλλουν κρατικές παραβιάσεις: Αντί να διερευνώνται οι καταγγελίες για παραβιάσεις, θα διώκονται αυτοί που τις υποβάλλουν.

    Η εξωφρενική υπόθεση που οδήγησε στη δίωξη μέλους οργάνωσης για τα δικαιώματα των προσφύγων (δικάζεται στις 6 Δεκεμβρίου) έχει ως εξής: Τον Μάιο του 2010, η Κίνηση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα «Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες» έστειλε επιστολή στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με κοινοποίηση στην Αστυνομική Διεύθυνση Σάμου και σε τρεις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

    Η οργάνωση ρωτούσε το υπουργείο σχετικά με την τύχη 15 προσφύγων που, σύμφωνα με πληροφορίες κατοίκων της Σάμου, είχαν εμφανιστεί στο νησί και είχαν συλληφθεί από την Αστυνομία, αλλά η οργάνωση δεν κατάφερε να τους εντοπίσει στο τοπικό κέντρο κράτησης……..

  3. Ο/Η rodanis λέει:

    Αγαπητέ Ροΐδη,
    Απορείς (προφανώς ρητορικά) για την στάση του δικαστικού σώματος. Μα και σε παλαιότερες έκνομες περιόδους, τις οποίες παρεμπιπτόντως εκείνοι που τις επέβαλλαν, είχαν συνήθως την εντιμότητα να το κάνουν ευθέως, το δικαστικό σώμα ανάλογα δεν συμπεριφέρθηκε; Όπως και σήμερα, μεμονωμένοι μόνο δικαστικοί, κυρίως χαμηλόβαθμοι, αντιστέκονται ο καθένας με τον τρόπο του και υπόκεινται στις συνέπειες. Ώρες ώρες, νομίζω ότι ο γνωστός ροϊδειος αφορισμός « […]Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Ελληνας» είναι σήμερα ακόμα πιο επίκαιρος από ότι την εποχή που γράφτηκε. Ας μην μεμψιμοιρούμε όμως, όταν θα πάρει ο λαός την εξουσία, θα στήσει λαϊκά δικαστήρια 😉 .
    Για τα χαϊδέματα του Κου Τσίπρα (και της αξιωματικής αντιπολίτευσης εν γένει), δεν έχω πολλά, αφού έχουν αρχίσει να τους παίρνουν χαμπάρι και οι πέτρες. Η πρόσφατη στροφή του Λαμπρακιστάν/ Ψυχαριστάν – Μεγκαλίσιους (monsier Le Pretendeur etc) φοβούμαι ότι δεν είναι άσχετη με το φαινόμενο. Οψόμεθα!
    Υ.Γ. Γράφεις: «Κάποιος σε αυτό τον τόπο, να μας κοιτάξει κατάματα, να μας πει έστω μία φορά, την αλήθεια». Όπως λέει ο λαός «το να ψέμα φέρνει τα άλλο». Δυστυχώς, το ίδιο ισχύει και για την αλήθεια, οπότε…

  4. Ο/Η Του Κόλλια τα 9μερα λέει:

    Κωνσταντίνος Κόλλιας

    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Πρωθυπουργός της Ελλάδας*

    Περίοδος
    21 Απριλίου 1967 – 13 Δεκεμβρίου 1967

    Ο Κωνσταντίνος Κόλλιας (1901 – 13 Ιουλίου 1998) ήταν ανώτατος δικαστικός που αναμίχθηκε στην εκδίκαση της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και πρώτος πρωθυπουργός της Χούντας.

    Βιογραφία [Επεξεργασία]

    Διατέλεσε Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου από το 1946 και Εισαγγελέας από το 1962. Ως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αναμίχθηκε παρατύπως στην ανάκριση για την υπόθεση της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη από παρακρατικούς. Η ανάμιξή του είχε στόχο να συσκοτίσει την υπόθεση. Επιδίωξή του ήταν ο χωρισμός της δικογραφίας και η χωριστή ανάκριση για τους φυσικούς και τους ηθικούς αυτουργούς (αυτούς που έδωσαν εντολή για τη δολοφονία), ώστε τελικά οι ηθικοί αυτουργοί (αξιωματικοί της χωροφυλακής) να παραμείνουν ατιμώρητοι. Επίσης παρενέβη ώστε να μην προφυλακισθεί κανείς αξιωματικός της αστυνομίας ή της χωροφυλακής. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου διατάχθηκε έρευνα για τις ενέργειές του που ανατέθηκε στον αρεοπαγίτη Αντώνιο Φλώρο. Ο αρεοπαγίτης συνέταξε έκθεση, στην οποία κατέγραφε τις παράνομες παρεμβάσεις του εισαγγελέα Κόλλια στο έργο της ανάκρισης. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης άσκησε κατά του Κόλλια πειθαρχική δίωξη και τον παρέπεμψε στο πειθαρχικό συμβούλιο. Τελικά του επιβλήθηκε ποινή εξάμηνης αργίας από τον ίδιο τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Ο Κόλλιας προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο με την 2942/1964 απόφασή του ακύρωσε την υπουργική απόφαση, με αφορμή νομικές πλημμέλειες, και ανέπεψε την υπόθεση στον Υπουργό. Ο Υπουργός επέβαλλε εκ νέου ποινή τρίμηνης αργίας στον Κόλλια και παρέπεμψε την υπόθεση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με το ερώτημα της οριστικής απόλυσης του Εισαγγελέα. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου όμως έκρινε ότι, κατά ορθή ερμηνεία του νόμου, ο Υπουργός δεν είχε εξουσία να επιβάλει μόνος του πειθαρχική ποινή σε ανώτατους δικαστές, παρά μόνο το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο, και έκρινε την υπουργική απόφαση άκυρη. Έτσι ο Κόλλιας επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία.

    Υπήρξε ο πρώτος Πρωθυπουργός της Καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967. Ο διορισμός του στο αξίωμα αυτό ήταν προϊόν συμβιβασμού μεταξύ του βασιλιά Κωνσταντίνου και των πρωταιτίων του πραξικοπήματος. Ο πρώτος έθεσε ως όρο για να νομιμοποιήσει την κυβέρνηση των δικτατόρων ο πρωθυπουργός να μην είναι στρατιωτικός, ενώ οι συνταγματάρχες δεν επιθυμούσαν αντίστοιχα κανέναν φιλοβασιλικό. Έτσι επελέγη ο Κόλλιας με γνώμονα τα υπερσυντηρητικά του φρονήματα. Στην πράξη βέβαια αυτοί που κυβερνούσαν ήταν οι στρατιωτικοί με προεξάρχοντα τον Γεώργιο Παπαδόπουλο.

    Διατηρήθηκε στην πρωθυπουργία μέχρι το αποτυχημένο Κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου εναντίον της Χούντας

  5. Ο/Η Ζήλωτης λέει:

    Υπάρχουν και μερικοί δικαστές με ηθικό ανάστημα αλλά δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά την εξαίρεση του κανόνα, ορίστε κύριοι και κυρίες τι θα πεί σθένος!
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=19189#commentsContainer

    Οι έλληνες δικαστές το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά είναι αυτό που κάνει ο χαμαιλέων, δηλαδή να παίρνουν το χρώμα του βράχου, μέχρι χθές αφεντικό τους ήτανε ο πολιτικός κόσμος του οποίου τις επιθυμίες εξ-υπηρετούσανε με ιδιέτερη προθυμία, σήμερα που ο πολιτικός κόσμος είναι εξουθενωμένος και αποδυναμωμένος από τις αμαρτίες του προσφεύγουν στον λαϊκισμό. Ξαφνικά οι απεργίες ειναι νόμιμες, ο Μπαξεβάνης εξυπηρετεί το κοινωνικό συμφέρον και οι «αγωνιστές» του λαού που προπηλάκισαν τον γερμανο πρόξενο είναι αθώοι παρ΄ολο που οι ίδιοι ομολόγησαν την πράξη τους (ζητώντας συγνώμη μπροστά στον κινδυνο της ποινής).

  6. Ο/Η Ευγένιος λέει:

    Σε τιμάει η στάση σου απέναντι στο αχώνευτο της κατάστασης που βλέπουμε από όλα τα άκρα της πολιτικής κατάστασης γενικότερα. Ακόμα περισσότερο, όμως, σε τιμάει η στάση σου σαν αριστερό, απέναντι σε αυτό που αυτοαποκαλείται αριστερά και ονομάζεται Σύριζα. Αν και δεν συμφωνούμε καθόλου πολιτικά, όπως θα έχεις καταλάβει από την εδώ και λίγο καιρό φιλοξενία που μου προσφέρει το ιστιολόγιo σου, οφείλω να το αναγνωρίσω αυτό και να σε συγχαρώ. Χωρίς να πιστεύω ούτε στιγμή πως τα εύσημα μου σημαίνουν κάτι το ιδιαίτερο.
    Οι κατά καιρούς διαφωνίες μου σε αρκετές θέσεις σου, δεν νομίζω πως είναι ικανές για να με εμποδίσουν από την παραπάνω αναγνώριση. Και πίστεψέ με , δεν πρόκειται για κολακεία που κρύβει την υποκριτική ικανοποίηση της έμμεσης επιβεβαίωσης των δικών μου πολιτικών πεποιθήσεων (που σου ομολογώ, αν έχει κάποια σημασία αυτό, πως είναι περισσότερο προς το «κέντρο» και καθόλου μα καθόλου προς τα δεξιά αλλά και με τίποτα προς τα αριστερά) απέναντι στις δικές σου. Τα εύσημα αφορούν όχι τις πεποιθήσεις που οργανώνουν-συγκροτούν μια κριτική αλλά τον κοινό τόπο που αυτή η κριτική δημιουργεί με άλλες κριτικές που έχουν τελείως διαφορετικές αφετηρίες πεποίθησης.
    Αυτή είναι για μένα η μαγεία και το ανεξάντλητο της δημοκρατίας. Λέγεται μάλλον άσκηση ορθολογισμού. Μάλλον εκεί , σε αυτό τον κοινό τόπο, βρίσκεται και η δυνατότητα να αναπτυχθεί η αναζήτηση της αλήθειας. Να αρχίσει να μας αρέσει η αλήθεια. Γιατί ας το πάρουμε χαμπάρι φίλε μου, δεν γουστάρουμε την αλήθεια και εννοώ τον πληθυντικό που χρησιμοποιώ συλλογικά. Δεν έχουμε σαν λαός τα αρχ…… για κάτι τέτοιο, τουλάχιστον ακόμα. Οψόμεθα.
    Έχουμε ανάγκη περισσότερους τέτοιους κοινούς τόπους. Ας ελπίσουμε πως η κρίση θα τους καλλιεργήσει πιο εντατικά και θα τους διευρύνει στο να δεχθούν όλο και περισσότερους. Μόνο εκεί υπάρχει η ελπίδα για την σύνθεση του καινούργιου. Η υπομονή και η νηφαλιότητα καλλιεργούν την πραγματική ελπίδα. Αυτό που καπηλεύονται οι υπάνθρωποι του πολιτικού σήμερα δεν είναι οι ελπίδες του λαού. Είναι κάτι άλλο. Κάτι βρόμικο που κουβαλάμε όλοι μέσα μας. Δυστυχώς.

  7. Πολύ σωστές όλες οι διατυπώσεις.Δέν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως καί οι δικαστές ακολούθησαν την τακτική των περισσότερων κλάδων εργαζομένων,δηλαδή να αντιδράσουν μόνον όταν θα πληγούν τα δικά τους συμφέροντα.Αλλά δέν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε απο την μεριά μας για υποκρισία ή μεροληψία.Και το λέω αυτό με την έννοια πως στην συνείδηση του κάθε αντιφρονούντα το δικαστικό σώμα αποτελεί ένα ισχυρό όπλο και στήριγμα στην διαιώνιση του διεφθαρμένου συστήματος και του γνήσιου παρακράτους.Απο την άλλη,θα ήμασταν πραγματικά ανόητοι να δεχθούμε και να πιστέψουμε ότι η δικαιοσύνη ώς όργανο του κράτους όπως έχει διαμορφωθεί θα μπορέσει να γίνει ανεξάρτητη.Για να απαιτήσεις ανεξάρτητη δικαιοσύνη,πραγματική δημοκρατία,κοινωνικό κράτος,σαφώς και θα πρέπει να έρθεις σε σύγκρουση,με τα εκάστοτε συμφέροντα και με τους ίδιους τους θεσμούς.Κι όσο τα αστικά κόμματα θα αποφεύγουν τέτοιου είδους συγκρούσεις,τόσο θα διαιωνίζονται και οι αυταπάτες μιάς πιθανής αριστερής κυβέρνησης.Μόνη λύση, ο λαός,οργανωμένα όμως κάτω απο ένα αυστηρό ίσως αλλά συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο,ανοιχτής σύγκρουσης με κάθε αντικοινωνική και διεφθαρμένη εξουσία.Δύσκολο βέβαια,αλλά όχι απίθανο.

    • Ο/Η Po λέει:

      Αυτά που λέτε, που στη πλειονότητά τους τα θεωρώ σωστά, δεν σημαίνει ότι η προσπάθειά μας για ποιοτικότερη απονομή δικαιοσύνης πρέπει να διακοπεί, εφόσον φυσικά, ειλικρινά επιθυμούμε την καλυτέρευση της ζωής του κόσμου.

      Το ίδιο ισχύει κατ’ αναλογία, για διαφορετικούς λόγους, και για άλλους κλάδους των εργαζομένων, με το κύριο βάρος να πέφτει στη καταγγελία φαυλότητας κυρίως στους κόλπους των κλάδων αυτών…

      • Nαί σίγουρα θα πρέπει να στοχεύουμε και να προσπαθούμε γενικά για οτιδήποτε καλυτερεύει την ζωή μας,ακόμη και σε αυτή την δύσκολη συγκυρία,δηλαδή στο πλαίσιο της ας πούμε ασυνενοησίας μεταξύ κράτους και κρατούντων,λόγω των ταξικών συμφερόντων φυσικά.Το βάρος βέβαια πρέπει να πέσει στα στρώματα των εργαζομένων και στην περαιτέρω οργάνωση και απαγκίστρωση της λαικής συνείδησης απο τα κρατικά στερεότυπα,όπως αυτά διαμορφώθηκαν στα χρόνια της πελατειακής και ολιγαρχικής δημοκρατίας.Γενικότερα συμφωνώ με την άποψή σας…

  8. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    Μην ξεχνάμε ότι ανθίστανται σε μειώσεις επί μισθών που το 2006 ανέβηκαν 60% εν μία νυκτί…δεν αναφέρω τα αναδρομικά γιατί θα πάθετε ναυτία.

  9. Παράθεμα: Οι Δικαστές, εκτός από μισθούς, διεκδικούν και Δικαιοσύνη; » ΑΘΡΗΣΚΟΣ

  10. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    http://pitsirikos.net/2012/12/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%B4%CF%85%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BF%CE%B9/

    Μια κυρία, δυο μπάτσοι

    18 Δεκ, ’126:26 ΠΜ

    Εγραψε:PitsirikosΚατηγορίες Κοινωνικά, ΠαρατηρήσειςTags αναγνώστες, Εισαγγελέας, Κρήτη, Μπάτσοι

    Γεια σας Πιτσιρίκο. Η παρακάτω ιστορία έλαβε χώρα στην εθνική οδό Ηρακλείου-Χανίων πριν από καμιά δεκαριά μέρες. Θα ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας, και με τους αναγνώστες σας, αν το επιθυμείτε. Είναι άκρως απολαυστική και το αποτέλεσμα της αποζημιώνει και τον πιο δύσπιστο. Χριστούγεννα έρχονται, ας γελάσουμε και λιγάκι.

    Δυο πιτσιρικάδες μπάτσοι έκαναν ελέγχους σε μπλόκο στην εθνική οδό.

    Σταματάνε ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια κυρία γύρω στα 60.

    Η κυρία τους ρωτάει ευγενέστατα αν θέλουν τα χαρτιά της. Ο μπάτσος της απαντάει ξερά, «βγες έξω».

    Η κυρία βγαίνει από το όχημα της και τον ξαναρωτάει αν θέλει να δει τα χαρτιά της. Ο μπάτσος της λέει ότι δεν θέλει τα χαρτιά της και ότι θα κάνει έρευνα/έλεγχο στο αυτοκίνητο.

    Η κυρία τότε του λέει ότι δεν έχει πρόβλημα να ελέγξει το αυτοκίνητο της αρκεί να τοποθετήσει ξανά πίσω στη θέση που βρήκε όσα πράγματα μετακινήσει στο αυτοκίνητο.

    Ο μπάτσος την ειρωνεύτηκε απαντώντας με στυλ «άσε μας μωρή σιγά μην σου τα φτιάξω!!!».

    Η συνέχεια της ιστορίας είναι πραγματικά συναρπαστική!

    Η κυρία συνεχίζοντας να είναι ευγενική, τον ρωτάει ποιο είναι το όνομά του. Ο μπάτσος της απάντησε επί λέξει «σιγά μωρή κωλόγρια μην σου πω το όνομα μου».

    Η κυρία τότε ρωτάει αυστηρά ποιος είναι ο διευθυντής τους, οι μπάτσοι παγώνουν, και η κυρία, αφού παίρνει τηλέφωνο κάπου, ενημερώνει για την ιδιότητα της -εισαγγελέας Αρείου Πάγου- και διατάσσει την έκδοση εντάλματος σύλληψης για τους δύο μπάτσους για απρεπή συμπεριφορά προς πολίτες κατά την διενέργεια ελέγχου.

    Περιττό να αναφέρω πως οι υπόλοιποι οδηγοί που ήταν μπροστά στο περιστατικό ένιωσαν δικαιωμένοι, αφού και οι ίδιοι είχαν, προηγουμένως, υποστεί την ίδια προσβλητική συμπεριφορά.

    Η εισαγγελέας παρέμεινε στο σημείο έως ότου κατέφθασε άλλο περιπολικό του οποίου οι μπάτσοι συνέλαβαν τους δύο μπατσο-συναδέλφους τους περνώντας τους χειροπέδες.

    Μ.Κ.

    Υ.Γ. Επέλεξα να σας γράψω στον πληθυντικό, όπως άλλωστε και εσείς συνηθίζετε να χρησιμοποιείτε στις απαντήσεις σας, παρόλο που φαντάζομαι πως είμαστε σχεδόν συνομήλικοι, όχι για να κρατήσω τις αποστάσεις αλλά ως δείγμα αμοιβαίου σεβασμού.

    (Αγαπητέ φίλε, οι μπάτσοι -στην πλειοψηφία τους- έχουν αποθρασυνθεί εντελώς. Λογικό είναι, αφού τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει τέρατα και δεν έχουν τιμωρηθεί. Βέβαια, αυτή η ατιμωρησία θα πληρωθεί πολύ ακριβά. Και τότε όλοι θα κάνουν τους έκπληκτους. Καλές γιορτές.)

  11. Παράθεμα: Κάτω τα χέρια από τον κ.Παπακωνσταντίνου « Ροΐδη Εμμονές

  12. Ο/Η Yπάλληλος της Βουλής λέει:

    100 εκατομμύρια «ζεστό» χρήμα στους δικαστικούς

    16:05 4/1/2013- Πηγή: No Comments

    Τροπολογία με την οποία αποδεσμεύεται η έκτακτη παροχή ύψους 100 εκατ. ευρώ προς τους εν ενεργεία δικαστικούς και τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, κατέθεσε η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο που αφορά καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών του δημοσίου.

    Όπως προβλέπει η τροπολογία που υπογράφουν οι υπουργοί Οικονομικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Δικαιοσύνης, η καταβολή της τέταρτης δόσης των αναδρομικών τους που είχε επιδικάσει το μισθοδικείο θα καταβληθεί στους εν ενεργεία δικαστικούς και τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του κράτους μέχρι τις 31 Ιανουαρίου του 2013.

  13. Ο/Η Antifa2 λέει:

    https://tsak-giorgis.blogspot.com/2019/09/blog-post.html

    Απίστευτη προκλητική συμπεριφορά των διωκτικών αρχών απέναντι σε μαχαιροβγάλτη και πιστολέρο Χρυσαυγίτη
    Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2019 | 12:14 π.μ.

    «Κάλεσμα για την απόπειρα δολοφονίας συμπολίτη μας»

    Ξημερώματα Παρασκευής 30/08 έξω από μαγαζί του Ρεθύμνου στην οδό Αρκαδίου ο Σ.Κ. πυροβόλησε έναν συμπολίτη μας, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο και να χειρουργηθεί στην κοιλιακή χώρα.
    Ο Σ.Κ. δεν είναι άγνωστος στις αστυνομικές αρχές και στην Ρεθυμνιώτικη κοινωνία καθώς έχει πλούσια δράση και σε συμμετοχή σε βίαιες ενέργειες ως μέλος της Χ.Α. με την οποία ήταν υποψήφιος το 2015 στις βουλευτικές εκλογές.

    Πριν ένα μήνα μαχαίρωσε 44χρονο μετανάστη και αφέθηκε ελεύθερος. Την Πέμπτη στις 22/08/19 ο Σ.Κ. προκάλεσε φασαρία σε πελάτες του ίδιου μαγαζιού στην Αρκαδίου, στο οποίο εργαζόμενοι και πελάτες απέτρεψαν τη κλιμάκωση της συμπλοκής. Κάτι που δεν επιτεύχθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής, παρόλο που είχε ειδοποιηθεί εγκαίρως η αστυνομία.
    Ο Σ.Κ. πυροβόλησε τον μαγαζάτορα 2 φορές και έπειτα το όπλο έπαθε εμπλοκή και τον σταμάτησε.

    Δεν είναι η μοναδική περίπτωση που οι δικαστικές αρχές και η αστυνομία δεν έκριναν απαραίτητη την προφυλάκιση ενός μαχαιροβγάλτη και ενός πιστολέρο.
    Κάνουμε ξεκάθαρο ότι και σε αυτήν την περίπτωση την ευθύνη την έχουν οι δικαστικές αρχές. Δεν ανεχόμαστε τα διάφορα κυκλώματα να αφήνουν ελεύθερους, ανθρώπους επικίνδυνους για την κοινωνία μας.

    Την Τρίτη 3/09/19 καλούμε τους συμπολίτες μας στο Δημαρχείο ώρα 10:00 π.μ. να υπερασπιστούμε το δικαίωμα να κυκλοφορούμε Ελεύθεροι.

    Αντιφασίστριες-ες
    Ρεθύμνου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.