Η Αριστερά και ο κ.Τράγκας

Ερωτήματα Αισθητικής και Ηθικής της Πολιτικής 

 Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Σε συνέχεια των δυο διαδοχικών άρθρων για την αγωγή Τσίπρα κατά της Bild και για την «κοντή κοινωνία» που αρνείται να δει τις ευθύνες της, επιτρέψτε μου να θέσω το εξής ερώτημα ηθικής, αισθητικής και πολιτικής υφής. Αποκαλύφθηκε πρόσφατα από τον κ.Μόσιαλο  πως παράλληλα με τα μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξωτερικων (Σαμαράς-ΓΑΠ)  με χουντικό διάταγμα του 1970 όλες οι κυβερνήσεις μετά το 1974 εξαγόραζαν δημοσιογράφους με μυστικά κονδύλια μέσω της Γενικής Γραμματείας Τύπου, τα οποία διογκωνόντουσαν περιέργως τις παραμονές των εκλογών χωρίς η ΕΣΗΕΑ, μεμονωμένοι δημοσιογράφοι, ή τα κόμματα της Αριστεράς να έχουν θέσει θέμα. Τα σχετικά παραστατικά καταστρέφονταν. Η εκταμίευση ποσού-ρεκόρ έγινε  λίγο πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2006, οπότε πραγματοποιήθηκαν «απόρρητες δαπάνες» περίπου 650.000 ευρώ από τις γενικές γραμματείες Επικοινωνίας και Ενημέρωσης (Καραμανλής ο Βατοπεδινός). Ξέρουμε πως το κράτος διαθέτει πολλούς μηχανισμούς χειραγώγησης των δημοσιογράφων, όπως  κρατικές αργομισθίες και διαφημίσεις. Στην κορυφή των κρατικών διαφημίσεων ( Ιανουάριος– Σεπτέμβριος 2008) βρίσκονταν όπως αποκαλύφθηκε («Κυρ.Ελευθεροτυπία»-26/10/2008) «η «Χώρα» και η «Χώρα της Κυριακής» του (και τηλεοπτικού σχολιαστή) Γ. Τράγκα, που έλαβαν 1.823.463 ευρώ, δηλαδή το 6% της συνολικής δαπάνης, ενώ η κυκλοφορία τους αντιπροσωπεύει μόλις το 0,3%. Πρακτικά, για τις καταχωρίσεις στη «Χώρα της Κυριακής» η κυβέρνηση πλήρωνε για κάθε φύλλο που πωλήθηκε το 2008 περί τα 24 ευρώ!».  H «Kαθημερινή» (09-12-2007) συμπληρώνει φωτογραφίζοντας τη «Χώρα»: «Πρώτη σε κρατική διαφήμιση στην Ελλάδα σήμερα είναι μια κυριακάτικη έκδοση αθηναϊκής εφημερίδας με κυκλοφορία που κυμαίνεται στα 5.000 φύλλα. … το σύνολο των δημοσίων κονδυλίων που εισέπραξε στο δεκάμηνο φέτος έφτασε στο 1.786.118 ευρώ. Αν προστεθεί και η κρατική διαφήμιση που πήρε το καθημερινό της φύλλο, τότε το συνολικό ποσό που εξασφάλισε από το κράτος ως διαφήμιση, φτάνει στα 2.500.000 ευρώ! Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι μεγάλες σε κυκλοφορία κυριακάτικες εφημερίδες, με πωλήσεις πάνω από 150.000 φύλλα, μόλις και μετά βίας φτάνουν στο 1.000.000 ευρώ…».

Κύριε Ροΐδη,
το πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί, ο κίνδυνος εκλογικής αμνήστευσης και επικράτησης της ΝΔ, η άνοδος της «Χρυσής Αυγής», η ασυλία της Εκκλησίας η οποία κερδοσκοπεί εισπράττοντας ανεξέλεγκτα κρατικό χρήμα για τις δήθεν «φιλανθρωπίες» της, η συμπόρευση της Αριστεράς με δημαγωγούς του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ και της λαϊκής Δεξιάς, φοβάμαι πως παραπέμπουν στη «Μαζική ψυχολογία του φασισμού» του Βίλχελμ Ράϊχ, γιατί ο λαός αντί να επαναστατήσει στην ανηθικότητα της εξουσίας, απαιτώντας μια νέα Ηθική, συμμορφώνεται όλο και πιο πολύ με την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων του ανορθολογισμού και της υποκρισίας, και πορεύεται στην αυτοκαταστροφή. Δικαιώνεται ο Νίτσε που διαπίστωσε πως «Η παράνοια σε άτομα είναι σχετικά σπάνια. Όμως σε ομάδες, κόμματα, έθνη και εποχές είναι μάλλον ο κανόνας». Ο κ.Τράγκας μετέχει του ευρύτατου πολύχρωμου πατριωτικού ρεύματος εθνικής αντίστασης κατά της κας Μέρκελ, του ΔΝΤ κλπ που απλώνεται από τη «Χρυσή Αυγή» μέχρι την «Ανταρσύα», χωρίς βεβαίως να ισοπεδώνω ευθύνες ή να ταυτίζω κίνητρα, συμπεριφορές και στόχους. Αυτό που θα αποκαλούσα συλλογική παράνοια όμως, είναι πως όσοι μετέχουν σε αυτήν την άτυπη συμμαχία, αρνούνται να κάνουν αυτοκριτική, να εντοπίσουν εγχώριες συγκεκριμένες ευθύνες συμμάχων ή έστω αντιπάλων, να προτείνουν βελτιώσεις, λύσεις, μεταρρυθμίσεις, να ανακοινώσουν κάποιο ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση, να ζητήσουν επίμονα την τιμωρία συγκεκριμένων ενόχων. Ο σοβαροφανής κ.Κουβέλης μάλιστα, που με το ένα πόδι είναι στο ΔΝΤ και με το άλλο έξω, έφτασε να αποκηρύξει την κα Ρεπούση στο Kontra channel (!) για να αλιεύσει ορφανές ψήφους του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ.

Το στυλ του κ.Τράγκα είναι γνωστό:


Ο κ.Τσίπρας και το κόμμα του διαθέτουν άλλες αρχές, προϊστορία, ιδέες και ήθη από τον κ.Τράγκα. Τολμώ να πω πως εκπροσωπούν έναν κόσμο στους αντίποδες του πολιτισμού που εκπροσωπεί ο δεξιός λαϊκιστής δημοσιογράφος. Όμως κάθε άλλο παρά βρίσκονται σε σύγκρουση. Mαντεύω μια εύλογη ένσταση. Θα πρέπει τα στελέχη της Αριστεράς να μη δίνουν συνεντεύξεις σε χαμηλής ποιότητας ιδιωτικά κανάλια ή σε λαϊκιστές δημοσιογράφους;  Δέχομαι ευχαρίστως πως αυτή η απαίτηση είναι υπερβολική για τη νεοελληνική πραγματικότητα. Ρωτάω όμως: Δεν όφειλε ο ΣΥΡΙΖΑ (και όλα τα κόμματα βεβαίως, αλλά εγώ ασχολούμαι με το, για εμένα, καλύτερο, με ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑ) να είχε θέσει επίσημα το ερώτημα με ποιο κριτήριο δόθηκαν τα λεφτά μας στον κ.Τράγκα; Δεν είναι προφανές ότι ο κ.Τράγκας οφείλει να τα επιστρέψει; Δεν είναι ποινικά ερευνητέα η έμμεση εξαγορά εντύπων με δυσανάλογα μεγάλη κρατική διαφήμιση την οποία με βαση την πολύ χαμηλή κυκλοφορία και απήχησή τους δεν δικαιούνται και η οποία βλάπτει το δημόσιο συμφέρον και αδικεί έντυπα απείρως ψηλότερης κυκλοφορίας; Ο κ.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έκαναν το καθήκον τους, απευθυνόμενοι και στη Δικαιοσύνη και στους πολίτες και στη Βουλή, να αναδείξουν το ζήτημα και να διεκδικήσουν το ηθικό, νόμιμο, κοινά ωφέλιμο και αυτονόητο; Όχι. Αν το είχαν κάνει, θα τους καλούσε ο κ.Τράγκας σε συνεντεύξεις; Ασφαλώς όχι. Αυτό δε λέγεται αθέμιτη (ηθικά και πολιτικά τουλάχιστον) συναλλαγή;

 Ο κ.Τσίπρας συνεντευξιάζεται με τον κ.Τράγκα και όχι μόνο με αυτόν, με όμοιους και με χειρότερους, πάντα σε φιλικό κλίμα αυτολογοκρισίας και προσαρμογής απόψεων στο κλίμα του συνομιλητή, χωρίς να του επισημαίνει τις δικές του ευθύνες για την τραγωδία της χώρας. Θα περίμενε κανείς εδώ που φτάσαμε να λέγονται και κάποιες αλήθειες τις οποίες η ομερτά και το πολιτικό σαβουάρ-βίβρ που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες, απαγόρευαν. Θεωρώ τη συνέντευξη που ακολουθεί ως ένα είδος φάρσας, ένα καθαρό καραγκιοζιλίκι. Ομολογώ ότι μπορεί να υπερβάλλω αν και είμαι απόλυτα βέβαιος πως υπάρχει σίγουρα το ερώτημα αν αυτό το σκηνικό επιτρέπει κάποια ελπίδα. Ελπίζω σε σοβαρό αντίλογο που θα με παρηγορήσει και θα μετριάσει την αυστηρότητα και την απαισιοδοξία μου.

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

44 Responses to Η Αριστερά και ο κ.Τράγκας

  1. Ναι, αλλά έτσι ουσιαστικά είναι σα να λέμε ότι δεν πρέπει να εμφανίζονται οι αριστεροί (ΚΚΕ & ΣΥΡΙΖΑ) σε κανένα κανάλι ή έντυπο, επειδή όλα είναι μέσα στη διαπλοκή χωμένα και την αδιαφάνεια…

  2. Ο/Η Κρινιώ λέει:

    Καλόμαθε η Αριστερά στην ασυλία

    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_14/03/2012_432854

    Tου Πασχου Μανδραβελη

    Οι διαμάχες μεταξύ των κομμάτων είναι σύνηθες πράγμα. Οχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αντίθεση, μάλιστα, με όσα η «κοινή σοφία» πρεσβεύει, η αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων είναι και χρήσιμο πράγμα. Οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν φτιάχτηκαν να ομονοούν -τότε δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης- αλλά η ύπαρξη διαφορετικών απόψεων και συμφερόντων σε μια κοινωνία έκαναν αναγκαία την ύπαρξη των κομμάτων.

    Φυσικά η αντιπαράθεση έχει όρια και κανόνες. Σ’ αυτό οφείλουν να ομονοούν όλα τα κόμματα. Υπάρχει νομική υποχρέωση (πρέπει να τηρούν το Σύνταγμα και να σέβονται τον κανόνα της πλειοψηφίας) και ηθική υποχρέωση· οι ύβρεις ακόμη κι αν είναι νόμιμες, είναι αήθεις και πρέπει να τιμωρούνται πολιτικά.

    Δυστυχώς η Αριστερά έχει καλομάθει στα δύο μέτρα και σταθμά που τόσα χρόνια η ελληνική κοινωνία ανέχεται. Ενώ διατηρεί για τον εαυτό της το δικαίωμα να βρίζει όποιον θέλει, διακηρύσσει ότι είναι ιερόσυλη κάθε κριτική στα πεπραγμένα της. Ετσι μπορεί ο κ. Τσίπρας να υποστηρίζει ότι όσοι ψήφισαν το Μνημόνιο είναι ελλειμματικής ελληνικότητας, αλλά το γραφείο Τύπου του κόμματός του θεωρεί «εκβιασμό», «τρομοκράτηση» και «προβοκάτσια» τη σκληρή κριτική των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν οι κ. Βενιζέλος και Σαμαράς.

    Είναι δε αστείο να ακούει κάποιος τον κ. Τσίπρα να κατηγορεί ΠΑΣΟΚ και Ν. Δ. ότι προσπαθούν «να επαναφέρουν διαχωριστικές γραμμές του χθες που διχάζουν», όταν βασικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι «Ή αυτοί ή εμείς».

    Από την άλλη, η κ. Παπαρήγα μπορεί να κατηγορεί τους άλλους αρχηγούς κομμάτων ως «υπηρέτες συμφερόντων», αλλά θεωρεί ένοχο «αντικομμουνισμού» τον κ. Σαμαρά που μίλησε κατά της Αριστεράς. Είναι περίεργο, αλλά σ’ αυτή τη χώρα είναι θεμιτό να είναι κάποιος αντιδεξιός, αντιΠΑΣΟΚ ακόμη κι αντιΚΟΔΗΣΟ. Το μόνο που θεωρείται «αμάρτημα» είναι ο αντικομμουνισμός.

    Βεβαίως, όλα αυτά τα χρόνια η Αριστερά έβρισκε κι έκανε. Δεν είναι μόνο οι μικροπολιτικές τακτικές του κ. Κώστα Καραμανλή που την άφησαν στο απυρόβλητο. Να θυμηθούμε ότι ο πρώην πρωθυπουργός έφτασε να δηλώσει ότι τιμά τον Χαρίλαο Φλωράκη (λογικό και θεμιτό), αλλά και «όσα αυτός πρεσβεύει» (τι τιμούσε, δηλαδή; Την άποψη για ανατροπή της αστικής δημοκρατίας και ανάγκης δικτατορίας του προλεταριάτου;)

    Το κυριότερο είναι ότι η Αριστερά χρησιμοποίησε την Ιστορία για να ξεπλένεται από τα τωρινά της αμαρτήματα. Επειδή μαρτύρησε στο παρελθόν νομίζει ότι αγιοποιήθηκε. Επειδή διώχθηκε από το μετεμφυλιακό κράτος, σκούζει για διώξεις κάθε φορά που κάποιος στη σημερινή δημοκρατική Ελλάδα την επικρίνει. Επειδή πριν από το 1974 απαγορευόταν ακόμη και η ύπαρξη αριστερών κομμάτων, θεωρεί ότι σήμερα δεν πρέπει να απαγορεύεται τίποτε στα αριστερά κόμματα· ακόμη και η παραβίαση του νόμου θεωρείται θεμιτή πρακτική, αρκεί να γίνεται από την Αριστερά. Μόνο οι υπόλοιποι «βιάζουν τη δημοκρατία».

    Το ευτύχημα είναι ότι αυτή η ιδιότυπη ασυλία της Αριστεράς τελείωσε. Ετσι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα: μπορούν να αντιπαρατεθούν απόψεις χωρίς φόβους κι ελπίζουμε χωρίς πάθη. Οπότε επί της ουσίας: έχει η Αριστερά να μας πει κάτι λογικό για τον τόπο ή θα συνεχίσει τις παλιές κραυγές με τον λύκο στα πρόβατα;

    Πείτε μας τη γνώμη σας

    Σχόλια
    Ταξινόμηση:
    Ημερομηνία – πρώτα τα νεώτεραΗμερομηνία – πρώτα τα παλιότερα

    Η αριστερα εχει τελειωσει σ αυτη τη χωρα εδω και χρονια. Δεν εχει λυσεις που να απευθυνονται στη συγχρονη Ελλαδα και με τους τωρινους της αρχηγους δεν θα εχει ποτε. Παρ ολα αυτα, θελω να δω ολους τους αντιαριστερους που σχολιασαν παρακατω (συμπεριλαμβανομενου και του αρθρογραφου) τι θα γραψουν οταν η χωρα χρεοκοπησει και ο λαος πεινασει. Θα φταιει ακομα η αριστερα; Ειμαστε μια χωρα ιθαγενων και αγραμματων προβατων. Μας αξιζει οτι παθουμε.

    Σχολίασε ο/η Αρης | 19:37:50, Μάρτιος 14th, 2012

  3. Ο/Η eklag λέει:

    Tι ακούνε τα 2 μουσικά μου αυτιά;
    ΣΥΡΙΖΑ λέει!
    Επιτέλους μια Καθαρή απολογία pardon Ομολογία!
    Eμείς μια φορά, για πρώτη φορά σκεπτόμεθα να μην ψηφίσουμε,τους
    υπάρχοντες τουλάχιστον συσχετισμούς,ως ένδειξη εντιμότητας και ειδοποιού διαφοράς μας από τέτοιους της κακής ώρας εκπροσώπους.
    Αυτή θα ήταν Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!
    κι όταν όλοι το συνειδητοποιήσουν,απλά θα συμβεί!
    Εναλλακτικά
    -και λόγω το κόλλημα με τους απέχοντες Ιδιώτες από αρχαιοτάτων-
    σκεπτόμεθα να ψηφίσουμε Κον Λεβέντη,ως ένδειξη Μνήμης Ορθού Λόγου
    και Αξιομακάριστου βεβαίως βεβαίως.
    Θα επανέλθουμε σχετικώς,αφού μελετήσουμε κάτι συνταγματικά προβληματάκια Ανυπαρξίας του γερμανικού κράτους
    (καθώς,λέει,οι σύμμαχοι δεν έχουν θεσμικά αποχωρήσει και αν και το αποκρύβουν δεν υφίσταται επίσημα το κρατικό αυτό μόρφωμα)
    και των αναλογιών τους με τους Ρινόκερους-Ιονέσκο-της πολιτικής μας
    χαχα ζωής,ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ και ΗΘΙΚΑ θεωρούμενων ούτως ειπείν,
    διά να είμεθα-μέσα-και στο πνεύμα της ανάρτησης ει δυνατό.

  4. Ο/Η Κλαζομενεύς λέει:

    Δυστυχώς έτσι είναι…θα πρέπει να ταρακουνηθεί η μη ολοκληρωτική αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ, Οικ. Πρασινοι και το κομμάτι της ΔΗΜΑΡ που δεν «ψοφάει» για εξουσία) γιατί το μονοπάτι που έχει πάρει μπορεί να αποβεί ολισθηρό. Δεν μπορεί να μπαίνει πλάτη ο Τσίπρας, στον Τράγκα, στον Καμμένο, στον Ιερώνυμο και στη Χρυσή Αυγή.

  5. Ο/Η nispell λέει:

    ‘pera apo ‘ti’eprepe'[&’PREPI’AMESOS]’Ola’ta’peri’mystikon’kondilion'[Dimosiografon]Na Dimosey[f]toun’o kyrios’Tragkas’G’ otan ektheti’epidikniii’eafton’kindiney[v]i &’logo ilikias’na arostisi alla & nomika na katadikasti’klp.’klp!’o kyrios ‘Tsipras’A.’KALA Kratii’para’ti X[CH]ydaia aparekti’olometopi’epithesi’tou’PASOK'[90%]nEAS’dIMOKRATIA’Prepi na Amynthi kai apo ti lernea’Ydra'[Dourio’Ippo]’tis aristeris’Skias'[me’ta’gialakia]pou’Kani’oti Mpori na ‘EKSONTOSI’AYTON[kon’A.Tsip.]’&’to koma’Tou,kala kani lipon na Bgeni se Ola ta MMe prospathontas na Apodiksi ti Pragmatiki Politiki thesi »TOUS!

    • Ο/Η doulosofos λέει:

      Σε παρακαλώ προσπάθησε να γράφεις Ελληνικά, γιατι κάποιοι μεγαλούτσικοι σαν και εμένα δυσκολευόμαστε με τα γκρίκις.

  6. Ο/Η Κωλόγερας λέει:

    Λασκαράτε,

    Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια ελπίδα στον ορίζοντα. Το πολιτικό πρόβλημα είναι όμως «τώρα τι λες» όπως έγραψε και ο Αναγνωστάκης. Αν μη τι άλλο, πρέπει να ξεκαθαριστεί το μπάχαλο που υπάρχει, διότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλοι λίγο-πολύ είναι με όλους και αυτό μόνο πολιτικό χαρακτήρα δεν δίνει στα πράγματα. Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι ότι ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΚΟΜΑ θα δούμε να ανεβαίνουν ΞΑΝΑ στους θρόνους, οι Σαμαράδες, οι Βενιζέλοι, οι Παυλόπουλοι, οι Ραγκούσηδες, οι Τζουμάκες… Που πάει να πει – ας λεχθεί χωρίς περιστροφές – ότι οι Έλληνες είναι ηλίθιοι.

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Σε όσους φίλους μου λένε πως ναι πρέπει να βγει και στους Τράγκες η Αριστερά για να μιλήσει, θυμίζω πως έγραψα:

    «Θα πρέπει τα στελέχη της Αριστεράς να μη δίνουν συνεντεύξεις σε χαμηλής ποιότητας ιδιωτικά κανάλια ή σε λαϊκιστές δημοσιογράφους; Δέχομαι ευχαρίστως πως αυτή η απαίτηση είναι υπερβολική για τη νεοελληνική πραγματικότητα».
    Άρα παραβιάζουν ανοιχτές πόρτες.

    Η μοναδική μου ένσταση είναι γιατί Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΚΑ και όχι μόνο αυτό, συνεντευξιάζεται μαζί του σαν να μην τρέχει τίποτα και δεν του λέει: Να σου πω βρε Γιωργο μου, τώρα που τα λέμε ετσι ωραία και συμφωνούμε κατά της χιτλερικής Μέρκελ οι πατριώτες, πως και πήρες τόσα λεφτά κλπ κλπ κλπ. Εκτός κι αν έχει μάθει αυτή η Αριστερά να φωνάζει μόνο στο βρόντο, ακίνδυνα και ανώδυνα, με άσφαιρα πυρά..

    Διόμισυ εκατ.ευρώ κρατικό χρήμα σε 10 μήνες, (ή 24 ευρώ κρατική επιδότηση τη μέρα σε κάθε αντίτυπο της εφημερίδας για το 2008), για «διαφήμιση» σε μιας πολύ χαμηλής κυκλοφορίας εφημερίδα, είναι λεφτά ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΚΟ.

    Έχω άδικο;

  8. Ο/Η Ρόζα η κόκκινη λέει:

    http://aristeristrouthokamilos.blogspot.com/2012/03/blog-post_03.html

    Ο λαϊκισμός της Αριστεράς εδώ πληρώνεται…

    Δεν άρεσαν στην Αριστερά τα ισοδύναμα μέτρα του τύπου «πάρε από τα ευγενή ταμεία – μην κόβεις μισθούς και συντάξεις». Εγκατέλειψαν στην τύχη τους τα 4 εκατομμύρια συνταξιούχων του ΙΚΑ για τους 50.000 του ΟΤΕ και της ΔΕΗ (τα 1.300 € του ορίου που ετέθη για περικοπές στις …
    συντάξεις επηρέασαν το 75% των συνταξιούχων της ΔΕΗ και το 65% του ΟΤΕ, και μόνο το 4% του ΙΚΑ ).
    Δεν άρεσε στη ΔΗΜΑΡ -αν και προσεκλήθη- η συμμετοχή στην μεταβατική κυβέρνηση σωτηρίας και η κοινή προσπάθεια για δικαιότερη κατανομή των βαρών.
    Βρήκαν κακό το PSI και την ελάφρυνση του χρέους χωρίς δράματα και χρεοκοπίες.
    Προφήτευσαν όλοι μαζί την αποτυχία. Χωρίς να συμμετέχουν, χωρίς να λερώσουν τα χέρια τους, χωρίς να βρέξουν καν τα πόδια τους. Χρεώνοντας στους άλλους αποτυχίες, πιστώνοντας στον εαυτό τους την αγανάκτηση. Αναμένοντας ψήφους και κρατική επιδότηση. Από το σύστημα που καταγγέλλουν, από τον καπιταλισμό που όλο προφητεύουν την καταστροφή του και όλο εκείνος ανασταίνεται.
    Καλά, τόσος δογματισμός και υστεροβουλία από τους κομματικούς κληρονόμους ενός ένδοξου προοδευτικού κινήματος; Μα πως κατάντησαν έτσι;
    Και τώρα;
    Στην μετά την εφαρμογή του νέου προγράμματος πραγματικότητα;
    Την ώρα όπου η κρίση έχει μια πιθανότητα ξανά να γίνει ευκαιρία; Όπου πρέπει σαν κέρβεροι οι προοδευτικές δυνάμεις να εποπτεύσουν που θα «πάνε τα λεφτά», να ενισχύσουν κάθε αναπτυξιακό, επενδυτικό και εξαγωγικό πρόγραμμα με πράσινες ρήτρες βιωσιμότητας και να υπερασπίσουν το περιβάλλον και την αειφορία από τις παράπλευρες απώλειες των τυφλών, έστω και βραχυπρόθεσμων εάν επιβεβαιωθεί, εισπρακτικών μέτρων.
    Τι θα κάνουν;
    Θα συνεχίσουν να εμποδίζουν την εκλογή αρχών στα πανεπιστήμια, την αποβίβαση τουριστών στα λιμάνια και τις επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους, την λειτουργία όσων επιχειρήσεων έχουν απομείνει και την διατήρηση όσων θέσεων εργασίας απειλούνται ακόμη μέχρι η οικονομία να μπορέσει να επανεκκινήσει ξανά; Θα συνεχίσουν τον λαϊκισμό, την αντίσταση στους ξένους εισβολείς, την υποστήριξη των συντεχνιών και τη λευκή απεργία εκεί που οι υπηρεσίες πρέπει να τρέξουν; Στην υπηρεσία των ελίτ, των βολεμένων της μεταπολίτευσης, των insider του συστήματος, των κρατικοδίαιτων κάθε είδους;
    Η δεύτερη (και τελευταία) ευκαιρία της Αριστεράς να παίξει αναγεννητικό ρόλο για τον τόπο μας -μετά την αποτυχημένη εκείνη της απολεσθείσας στους διορισμούς και τις επιδοτήσεις πρώτης μεταπολίτευσης- απομακρύνεται πια με γοργούς ρυθμούς. Και ο λαϊκισμός εδώ πληρώνεται… με την ανυποληψία και την λήθη για όσους επιλέξουν μέχρι τέλους τον μικροκομματισμό.

    υγ Την ίδια τύχη δυστυχώς θα υποστούν και ελπιδοφόρες δυνάμεις σαν τους Οικολόγους Πράσινους εφόσον συνεχίσουν να πορεύονται πειθόμενοι/ες στα Βαρουφάκια κελεύσματα και παραμένοντας φτωχοί συγγενείς της «αντιμνημονιακής» αριστεράς – ακόμη και τώρα, μετά την νέα πραγματικότητα που γοργά διαμορφώνεται και ζητά συστράτευση, προτάσεις και συμμετοχή και όχι ασκήσεις επί χάρτου και στοιχήματα από στρατηγούς του σαλονιού. Γιατί τι έχει να ζηλέψει μια ολιστική πράσινη προσέγγιση της κρίσης από τον αντιμνημονιακό λαϊκισμό και δογματικό αρνητισμό μιας αριστεράς λάτρη της τυφλής ανάπτυξης και των «παραγωγικών δυνάμεων»;

    http://www.periothiko.com/2012/03/blog-post_2812.html/

  9. Ο/Η Mίμης ο σιδεράς λέει:

    http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=386185&cid=122

    2.500.000 Ευρώ τσέπωσε ο Τράγκας από την κρατική διαφήμιση μόνο στο πρώτο δεκάμηνο του 2007!

    Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011, 19:57

    Αναρτήθηκε από τον/την sofistis στο Τετάρτη, 12, Δεκεμβρίου, 2007

    2.500.000 Ευρώ τσέπωσε ο Τράγκας από την κρατική διαφήμιση μόνο στο πρώτο δεκάμηνο του 2007! Και δεν είναι ο μόνος.. Απλώς είναι ένας από τούς κορυφαίους εκπροσώπους της “δημοσιογραφικής” σχολής “το πάω από δω, το πάω από κει, μέχρι να τα πιάσω”.. Πρόκειται για την πιο πετυχημένη και αποτελεσματική σχολή η οποία, ιδιαιτέρως στον λεγόμενο τοπικό «τύπο», έχει εξελιχθεί σε εκτροφείο στυγνών πλην νόμιμων εκβιαστών.. Πρώτη στο φαγοπότι λοιπόν από τον κρατικό κορβανά έρχεται η «Χώρα της Κυριακής» του κ. Τράγκα, παρότι η κυκλοφορία της κυμαίνεται μόνο στα 5.000 φύλλα! «Για την ακρίβεια, το σύνολο των δημοσίων κονδυλίων που εισέπραξε στο δεκάμηνο φέτος έφτασε στο 1.786.118 ευρώ. Αν προστεθεί και η κρατική διαφήμιση που πήρε το καθημερινό της φύλλο, τότε το συνολικό ποσό που εξασφάλισε από το κράτος ως διαφήμιση, φτάνει στα 2.500.000 ευρώ!.. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι μεγάλες σε κυκλοφορία κυριακάτικες εφημερίδες, με πωλήσεις πάνω από 150.000 φύλλα, μόλις και μετά βίας φτάνουν στο 1.000.000 ευρώ. Κι ενώ για τις τελευταίες θα μπορούσε κανείς να πει ότι «παίρνουν αυτά που ενδεχομένως να τους αναλογούν», για την πρώτη τι θα μπορούσε να ισχυρισθεί»; (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 09/12/07) βλέπε εδώ. Θαυμάστε ελεύθερη αγορά και ελεύθερο ανταγωνισμό! Οι κρατικοί οργανισμοί και ελεγχόμενοι από το δημόσιο φορείς δεν τοποθετούν τις διαφημίσεις τους αναλόγως την απήχηση και την καταξίωση πού έχει το «μέσον» στην κοινωνία, αλλά αναλόγως τις διαπλοκές και τις υποχρεώσεις τους..
    Είδατε πώς ο τύπος “ελέγχει” την εξουσία;

  10. Ο/Η Παλιός λέει:

    Σαν αντιγραφή μου φαίνεται το αποκάτω.
    Σας αντιγράφουν καλό είναι αυτό.
    Καλύτερο να λένε που το πήραν.
    Μέχρι και τη φωτογραφία του Τράγκα με το φέσι έχουν βάλει.

    http://enosy.blogspot.com/2012/03/blog-post_6771.html

    Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012
    Ποιός πλήρωσε το φέσι του Γιώργου Τράγκα;

    Μην πάει το μυαλό σας στα γνωστά «φέσια» που αφορούν οικονομικές συναλλαγές. Μιλάμε για πραγματικό, το κόκκινο φέσι του τσολιά, αυτό φοράει στην αποκάτω φωτογραφία.

    Εσείς, το πληρώσατε! Όχι μόνον το φέσι αλλά και την φουστανέλα του. Κάντε κλικ στην διπλανή φωτογραφία, στην επάνω στο φέσι του κ. Τράγκα, για να δείτε και την φουστανέλα.
    Το 2008 ο κ. Τράγκας έλαβε από κρατικές διαφημίσεις το ποσό των 1.823.463 ευρώ. Αν κάνετε τους υπολογισμούς, θα διαπιστώσετε ότι κάθε φύλλο της «Χώρα της Κυριακής» που πωλήθηκε το 2008, η κυβέρνηση πλήρωσε περί τα 24 ευρώ!…

    • Ο/Η ΕΟΣ λέει:

      Ψυχραιμία!

      1. Στην δεξιά στήλη υπάρχει link στο https://roides.wordpress.com.

      2. Στο δημοσίευμα μας το πρωτογενές υλικό που χρησιμοποιείται δεν είναι από τον “ρ” αλλά από το δημοσίευμα της “Ε” της Καθημερινής και από το διαφημιστικό video του Τραγκα. Αν θα έπρεπε να κάνουμε κάποια αναφορά ως προς τις πηγές, αυτά θα ήταν σωστό να αναφέρουμε.
      3.
      4. Επανειλημμένα σε άλλα δημοσιεύματά μας έχουμε κάνει παραπομπές και αναφορές στον “ρ”

      Αν και “παλιός” συμπεριφέρεσαι σαν τον σπασίκλα μαθητάκο που φωνάζει στην δασκάλα του:
      – Κυρία, κυρία ο Γιωργάκης αντιγράφει! Για την “ηλικία” σου αυτό λέγεται “γεροντοκορισμός”….

      • Ο/Η Παλιός λέει:

        Δεν κάνω το καρφί, εξακολουθώ να νομίζω πως έπρεπε να αναφερθείς σε αυτούς που μάζεψαν το υλικό και τη φωτογραφία. Βλεπω απ την άλλη ότι ο Ροιδης και ο Λασκαράτος δεν ενοχλήθηκαν. Πάω πάσο λοιπόν και μην το παίρνεις κατάκαρδα. Στην ίδια μερια είμασταν και θα ξαναβρεθούμε να μην φαγωνόμαστε μεταξύ μας.

  11. Ο/Η Δημήτρης Κ. λέει:

    Aφασία ο Τσίπρας, δεν τρέχει μια.

  12. Ο/Η Kάποιος λέει:

    Βαρύγδουπες κενολογίες ως πολιτική πρόταση

    τα …περίστροφα της αριστεράς (by Banksy)

    του Γιώργου Προκοπάκη

    Η αριστερά, ας πούμε από το πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ μέχρι και τον ΣΥΝ, έχει συνειδητοποιήσει εδώ και αρκετό καιρό ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που δεν αρκείται στη στείρα συνθηματολογία. Επιλέγει λοιπόν να βάλει λούστρο στον αντιμνημονιασμό της, καταθέτοντας προτάσεις οι οποίες υποτίθεται θα έλυναν το πρόβλημα της ελληνικής κρίσης. Τις προτάσεις αυτές βέβαια, δεν μπορεί ή δεν θέλει να δει, κατ’ αυτούς, η συντηρητική Ευρώπη. Έτσι, οι σύντροφοι έχουν και την πίτα ακέραιη και τον σκύλο χορτάτο. Προβάλλουν εικόνα σοβαρότητας και με άνεση πια μπορούν να επιδίδονται σε αντιμνημονιακή ρητορεία, χωρίς να απαιτείται να αρθρώσουν ούτε λέξη για τις πραγματικές προοπτικές εξόδου από την κρίση.
    Θα συζητήσουμε μερικές απ’ αυτές.

    Το κακοσχεδιασμένο Μνημόνιο
    Ο πρώην πρωθυπουργός κ. Σημίτης, από το Βερολίνο κήρυξε τον σοβαροφανή αντιμνημονιασμό με την διαπίστωση ενός ελλείμματος στο Μνημόνιο του 2010:

    ?……….?

    Το Moratorium
    Ο ΣΥΝ, κυρίως με την «τεχνική υποστήριξη» των κκ. Δραγασάκη και Μηλιού, υποστήριξε την πολιτική του moratorium με τους πιστωτές.
    Εν συντομία:

    Αναστολή πληρωμής κεφαλαίου και τόκων επί τρία χρόνια. Κατά την τριετία θα εκπονηθεί πρόγραμμα ανάταξης και οριστικής λύσης, θα προσδιορισθεί το βάθος του κουρέματος των πιστωτών και με το πέρας της τριετίας θα εφαρμοσθεί η λύση.
    Πολύ ελκυστικό και πολύ λογικό φαίνεται. Ας το δούμε για την τριετία 2012-2014.

    Στην τριετία θα έχει συσσωρευθεί νέο χρέος πάνω από €70 δισ (τόκοι και πρωτογενές έλλειμμα, ύψους – αρχές 2012 – €18 δισ και €5.5 δισ, αντιστοίχως). Αυτό είναι η μετάφραση σε οικονομικούς όρους του moratorium – εκτός εάν προϋπόθεση για να μας παράσχουν τη διευκόλυνση για την εκπόνηση του προγράμματος εξόδου από την κρίση είναι το a priori κούρεμα.
    Στην τριετία έληγαν ομόλογα ύψους πάνω από €80 δισ.
    Ο ΣΥΝ λοιπόν πρότεινε την ακόλουθη πολιτική: Λέμε στους ομολογιούχους που έχουν στα χέρια τους ομόλογα αξίας €80 δισ κάτι πολύ απλό «έχουμε πρόβλημα να διαχειρισθούμε χρέος €368 δισ, περιμένετε τρία χρόνια να γίνει €440 δισ και τότε θα σας κουρέψουμε».
    Συνωστισμός θα γίνει από την προσέλευση εθελοντών!

    Λόγω της βέβαιης απροθυμίας των ιδιωτών πιστωτών, ο ΣΥΝ ουσιαστικά ζητά από τους εταίρους μας να αναλάβουν πλήρως χρέος και ελλείμματα επί μια τριετία και μετά να αποφασίσουμε από κοινού, εμείς και οι εταίροι, πόσο θα κουρευθεί το εναπομείναν ιδιωτικό χρέος αλλά και πόσο θα κουρευθεί το θεσμικό χρέος, δηλαδή ο προϋπολογισμός κάθε μιας χώρας της Ευρωζώνης.
    Η πρόταση για moratorium του ΣΥΝ μόνο από τρελλούς θα μπορούσε να συζητηθεί. Πρόκειται για πρόταση εσωτερικής κατανάλωσης. Μια κενολογία που εμφανίζει τον ΣΥΝ να ανταποκρίνεται στις περιστάσεις – δυστυχώς με κάτι που δεν λέει απολύτως τίποτε.
    Το χαριτωμένο είναι ότι γίνεται αναφορά σε πρακτική που έχει ακολουθηθεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις.
    Αληθές βεβαίως, πλην όμως τα προς διακανονισμό ποσά σε άλλες περιπτώσεις ήταν της τάξεως μιας λήξης ενός ελληνικού ομολόγου.
    Η δε πιο διάσημη περίπτωση είναι η διαδικασία της Βιέννης, με την οποία μετατέθηκε χρονικά το χρέος χωρών της Ανατολικής Ευρώπης με την κρίση του 2008 – στη διαδικασία μετέσχον και ελληνικές τράπεζες ως πιστωτές – και παραλλαγή της οποίας επιχειρήθηκε το καλοκαίρι του 2011 για την Ελλάδα με την αλήστου μνήμης «γαλλική φόρμουλα».
    Ο ΣΥΝ προφανώς δεν είχε ανακαλύψει το moratorium ακόμη.

    Η θετική αναδιάρθρωση
    Ο κ. Κουβέλης διεκδικεί τα πρωτεία στις λύσεις θετικού διεξόδου.
    Τον Μάιο 2011 πρότεινε την θετική αναδιάρθρωση.
    Τελευταία φορά την επανέφερε ως πραγματική συνολική λύση στις 6/11/2011, μόλις οι Παπανδρέου και Σαμαράς είχαν συμφωνήσει στη δημιουργία της κυβέρνησης «ειδικού σκοπού».
    Από την απόφαση της ΕΓ της ΔΗΜΑΡ της 31/5/2011 εξάγουμε τις προδιαγραφές της μαγικής λύσης:
    (α) οι πιστωτές δεν θα χάσουν χρήματα, (β) η αποπληρωμή θα παραταθεί στα 30 με 40 χρόνια, (γ) η αποπληρωμή του κεφαλαίου θα γίνει με ισοκατανεμημένες δόσεις μετά από μια περίοδο χάριτος, (δ) η περίοδος χάριτος να είναι τρία με πέντε χρόνια, (ε) το επιτόκιο να είναι κοντά στο γερμανικό.
    Το τελευταίο βέβαια μπορεί να είναι σε αντίφαση με την πρόβλεψη να μη χάσουν χρήματα οι πιστωτές και την επιμήκυνση. Πολύ αξιοπρεπής, απλή, καθαρή και δίκαιη λύση.
    Αξίζει να τη δούμε.

    Δίνουμε λοιπόν τη μέγιστη περίοδο χάριτος των πέντε ετών και συνολικά 40 χρόνια εξόφλησης του χρέους.
    Το επιτόκιο για να ικανοποιεί την απαίτηση «να μη χάσουν χρήματα οι πιστωτές» προκύπτει περίπου μια μονάδα κάτω από το μέσο επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων, κοντά στο γερμανικό. Το 2017, πρώτο χρόνο μετά την περίοδο χάριτος, για την εξυπηρέτηση του θετικώς αναδιαρθρωμένου χρέους απαιτείται το ευτελές ποσόν των €24.6 δισ, ή 12% του σημερινού ΑΕΠ.
    Το επάρατο 2ο πακέτο στήριξης προβλέπει κόστος εξυπηρέτησης δανεισμού για τον ίδιο χρόνο περίπου €11 δισ!
    Η διαφορά, μόνο για το 2017, είναι 30% μεγαλύτερη του συνόλου των επαχθών μέτρων που αναμένεται να ληφθούν από σήμερα μέχρι το 2015.

    Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η επαχθέστερη δυνατή λύση πλασσάρεται ως θετική αντιπρόταση στη «γερμανική ύβρι». Μια επικοινωνιακή κενολογία επιχειρείται να παρουσιασθεί ως εναλλακτική πολιτική πρόταση.
    Με τις επικοινωνιακές κενολογίες, η συγκεκριμένη αριστερά γράφει ιστορία. Στη συζήτηση για το Μνημόνιο 2 στις 12/2/2012 ζητάει πρόσθετα δάνεια €30 δισ για να προσέλθει και να αναδιαπραγματευθεί το PSI!
    Αν δεν κάνω λάθος, τα πρόσθετα δάνεια σημαίνουν και επιβάρυνση του προϋπολογισμού, δηλαδή είσοδο στο φαύλο κύκλο των πρόσθετων μέτρων.
    Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι ζητάει η ίδια αυτή αριστερά, που καταψήφισε κάθε μέτρο του Μνημονίου 2, τα ανανεωτικά δάνεια να δίνονται ως bonus πιστής εκτέλεσης των προβλέψεων του απεχθούς και επαχθούς Μνημονίου 2, το οποίο διαλύει την κοινωνία!
    Η επικοινωνιακή κενολογία επιστρατεύεται για να χαϊδέψει τα αυτιά όσων ζητούν υπεύθυνες τοποθετήσεις από την πολιτική.

    Η προοδευτική ευρωπαϊκή λύση
    Επικειμένων των γαλλικών (τον Απρίλιο) και γερμανικών (2013) εκλογών, η περί ης ο λόγος αριστερά παρουσιάζει ως λύση του ελληνικού προβλήματος την ευρωπαϊκή λύση την οποία έχει στα σκαριά η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, προς εφαρμογήν μόλις αλλάξουν οι συσχετισμοί. Θαυμάσια!

    Το γκανιάν των γαλλικών εκλογών, Φ. Ολλάντ, λέει τέσσερα πράγματα:
    (α) αναδιαπραγμάτευση του Συμφώνου Σταθερότητας με τη Γερμανία, (β) βραχυπρόθεσμα για την Ελλάδα δεν υπάρχει εναλλακτική από το να βουρλίζεται στον φαύλο κύκλο χρέους-ύφεσης, (γ) δεν υπάρχει εναλλακτική για την Ελλάδα από το να εξαλείψει τα ελλείμματά της, (δ) μακροπρόθεσμα η κατάσταση θα βελτιωθεί με τη βοήθεια της Ευρώπης να γυρίσει η χώρα σε παραγωγή.
    Ο Στάινμπρουκ, ο μόνος από το γερμανικό SPD που θεωρείται ότι έχει τύχη απέναντι στη Μέρκελ, αποκαλεί αφελή τον Ολλάντ που φαντάζεται ότι θα επαναδιαπραγματευθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας, ήταν από μιας αρχής φανατικός υποστηρικτής των αναπόφευκτων βαθύτατων κουρεμάτων και – τι έκπληξη! – των μηδενικών ελλειμμάτων.
    Βεβαίως και αυτός βλέπει την ανάταξη της Ελλάδας όταν με το καλό γίνει ξανά παραγωγική χώρα.
    Το μόνο που δεν διακρίνεται είναι η λύση που ευαγγελίζονται οι δικοί μας ιδρυματικοί αριστεροί.
    Πιθανόν θα αναφέρονται στο ευρωομόλογο και στη λειτουργία της ΕΚΤ ως κεντρικής τράπεζας «ενιαίου κράτους». Πλην όμως, η ΕΚΤ ήδη τυπώνει αβέρτα χρήμα (€1 τρισ το τελευταίο δίμηνο), το δε ευρωομόλογο φαίνεται να παίρνει τη σειρά του ως εργαλείο μετά το Σύμφωνο Σταθερότητας και την (προσωρινή έστω) ελληνική λύση.
    Το ευρωομόλογο είναι μια μεταφυσική διαχωριστική γραμμή προοδευτικών-συντηρητικών. Μεταφυσική γιατί δεν προσφέρει τίποτε στην πορεία προς μια ελληνική λύση, πλην ίσως του δανεισμού των εταίρων για να μας δανείζουν!
    Δεν έχει κατατεθεί πρόταση ευρωομολόγου, από κανένα, η οποία να συνεισφέρει σε μια ελληνική λύση:
    (α) Το ομόλογο Γιούνκερ-Τρεμόντι προβλέπει – σωστά – υψηλότατο κόστος ανταλλαγής όταν τα ομόλογα είναι πιεσμένα, (β) το μπλε ομόλογο Bruegel αποκλείει εξ ορισμού την Ελλάδα, (γ) οι προτάσεις της Κομισιόν προβλέπουν εμπράγματες εγγυήσεις των κρατών μελών για το ποσόν δανεισμού τους – casus belli για την καθ’ ημάς αριστερά, (δ) ο Πρόντι ζητάει εγγυήσεις κρατικού χρυσού και δικτύων υποδομών – άλλο casus belli.
    Παραβλέπουμε βέβαια το απολύτως προφανές ότι ακόμη και στην περίπτωση ύπαρξης ευρωομολόγου από το οποίο να μπορεί να επωφεληθεί η Ελλάδα, τα «τεχνικά» χαρακτηριστικά του είναι ήσσονος σημασίας μπροστά στην προαπαιτούμενη πολιτική διευθέτηση σχετικά με τη συμμετοχή και το ύψος των πόρων οι οποίοι μπορεί να κατευθυνθούν νότια.
    Οι τοποθετήσεις Ολλάντ και Σταινμπρουκ δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια παρεξηγήσεων.

    Η καθ΄ημάς κεντροαριστερά καταθέτει ως πολιτική μια πρόταση κενή περιεχομένου: τη λύση θα δώσει η αλλαγή των ευρωπαϊκών πολιτικών συσχετισμών.
    Είναι ο πολύ βολικός τρόπος να αποφύγει να τοποθετηθεί στα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, να διεκδικήσει την κληρονομιά του ανδρεοπαπανδρεϊσμού κι από πάνω να είναι ευρωπαΐστρια.

    Το κούρεμα που άργησε δυο χρόνια
    Η καθ΄ημάς αριστερά για να μπορέσει να αντιπολιτευθεί ανέξοδα και να ψαρέψει ψήφους υιοθετεί, σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό, την άποψη ότι
    το κούρεμα έπρεπε να είχε γίνει από την άνοιξη του 2010.
    Μοιάζει ελκυστική ως άποψη, δεδομένου ότι οι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα είχαν περάσει τα σχεδόν δύο χρόνια των μέτρων του Μνημονίου και η όποια αναπροσαρμογή θα ήταν πιο εύκολα αφομοιώσιμη.

    Η άποψη αυτή κάνει το λογικό άλμα να θεωρεί ότι οι όροι της όποιας συμφωνίας μείωσης χρέους μπορεί να προσδιορίζονται αυθαίρετα.
    Ο βασικός λόγος που το PSI στέφθηκε από επιτυχία είναι η καταβαράθρωση των ελληνικών ομολόγων κατά το διάστημα Αυγούστου-Οκτωβρίου 2011 – περίοδο κατά την οποία όλα τα ομόλογα της ευρωπαϊκής περιφέρειας, ακόμη και τα ιταλικά που υπέστησαν φοβερή πίεση τον Αύγουστο, είχαν να επιδείξουν αξιοσημείωση βελτίωση. Με ονομαστική αξία το 100, από το 70 περίπου που διαπραγματεύονταν τον Ιούλιο, κατρακύλησαν στο 40 τον Οκτώβριο. Η περίφημη οικονομική διακυβέρνηση, καραμέλλα στο στόμα της αριστεράς, υποχρεώνει την καταγραφή των ζημιών σε τιμές αγορών από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η προθυμία των δανειστών να μετάσχουν στο PSI με τους εξαιρετικούς για τον οφειλέτη-Ελλάδα όρους, οφείλεται στο ότι σημαντικές ζημίες είναι ήδη καταγεγραμμένες η δε απόφαση της Ευρωζώνης για τη στήριξή τους είναι ήδη ειλημμένη (27/10/2012).
    Τι απ’ αυτά ίσχυε το 2010;

    Ας θυμηθούμε τις συνθήκες την άνοιξη του 2010.
    Τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονταν στο 75-80 και το πρωτογενές έλλειμμα «έτρεχε» με ρυθμό €24 δισ. Όποιος ισχυρίζεται ότι, πλην του εξαναγκασμού των πιστωτών, υπήρχε η δυνατότητα επιτυχίας μείωσης του χρέους σε ποσοστό ανάλογο του PSI+, είτε αγνοεί τα στοιχειώδη ή παραπλανά. Πολύ περισσότερο δε, εάν ο διακανονισμός δεν συνοδευόταν από ένα κάποιο Μνημόνιο στήριξης της Ελλάδας, η χώρα θα αναγκαζόταν στη βίαιη αφαίρεση ενός 10% του ΑΕΠ της σε μια νύχτα σχεδόν (το πρωτογενές έλλειμμα) με καταστροφικές συνέπειες, απείρως βαρύτερες απ’ αυτές που ζούμε σήμερα και θεωρούμε δυσβάσταχτες.

    Αφού λοιπόν η καθ’ ημάς «επίσημη» αριστερά προσφέρει την μία κενή περιεχομένου πρόταση μετά την άλλη ως λύση στο πρόβλημα, έρχεται εκ των υστέρων να προσφέρει μια καταστροφική λύση ως τη γομολάστιχα που θα έσβηνε όλα τα μνημονιακά δεινά μας.

    Και λοιπόν;
    Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές ότι το πρωταρχικό μέλημα της ελληνικής αριστεράς, από το πάλαι ποτέ ακκιζόμενο ως εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ (όσο υπάρχει κάτι τέτοιο) μέχρι το λογικό κομμάτι του ΣΥΝ (όσο υπάρχει κάτι τέτοιο) είναι η συστράτευση σε ένα α-πολιτικό αντιμνημονιακό μπλοκ.
    Για να μπορέσει να προβάλει ως αντίβαρο στον πνέοντα τα λοίσθιο μεταπολιτευτικό δικομματισμό χρειάζεται να προσφέρει την παραμυθία των μαγικών λύσεων σε μια αποσβολωμένη κοινωνία, με σοβαροφάνεια και δήθεν υπευθυνότητα που δεν έχουν ο Καζάκης και ο Μίκης.
    Υπό τις συνθήκες αυτές, το διαφαινόμενο μετεκλογικό σκηνικό φαντάζει εφιαλτικό.

    Στον ένα ή άλλο βαθμό, η καθ’ ημάς αριστερά, ζαλισμένη από τα δημοσκοπικά ευρήματα, υιοθετεί την επιτυχημένη συνταγή Σαμαρά με την αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.
    Υποτίθεται με τις σοβαρές προτάσεις τις οποίες για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο κανείς άλλος δεν βάζει στο τραπέζι.
    Οι σοβαροφανείς κενολογίες όμως έχουν ένα κοινό παρανομαστή: λευκή επιταγή στην ελληνική κυβέρνηση. Η αριστερά μας ευαγγελίζεται την επιστροφή στο λαμπερό 2008 χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Αυτό το ευαγγέλιο είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο τόπος.
    Υπάρχει καιρός μέχρι τις εκλογές η κεντροαριστερά και το έλλογο κομμάτι της αριστεράς να σταθούν υπεύθυνα μπροστά στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και στο τεράστιο πρόβλημα της διαχείρισης της κρίσης.
    Με προτάσεις και διεκδικήσεις οι οποίες να αφορούν πραγματικά τους δοκιμαζόμενους πολίτες, που θα αναγνωρίζουν το δύσκολο δρόμο που έχουμε μπροστά μας ως κοινωνία και θα επιχειρούν τη δίκαιη κατανομή των αναπόφευκτων βαρών, που θα χτυπούν το πελατειακό κράτος αντί να το κανακεύουν για να περάσει και επισήμως υπό την προστασία της αριστεράς.
    Οι κενολογίες, όσο βαρύγδουπες και να είναι, δεν παύει να είναι κενολογίες.
    Απλώς σπρώχνουν προς το κενό.
    *δημοσιεύτηκε στην athens voice

  13. Ο/Η JustAnotherGoneOff λέει:

    Αγαπητέ Λασκαράτε (και Ροΐδη) θεωρώ εσφαλμένο και παραπλανητικό το ποστ. Ο Τράγκας μπορεί να είναι λαϊκιστής, δεξιός, απατεώνας και λαμόγιο αλλά ακροδεξιός και χουντικός ΔΕΝ είναι. Σωστή η επισήμανση για τις κρατικές επιχορηγήσεις του Τράγκα και πρέπει να υπενθυμίζεται συχνά αυτό το γεγονός, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ διαφορετικό ζήτημα που έχει να κάνει με την προβολή των κομμάτων από τα ΜΜΕ. Προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου που ο Τσίπρας πήγε στον Τράγκα αν και ο ίδιος ξέρει πολύ καλά τι μούρη είναι ο Τράγκας. Τα ξέρουμε εμείς, δεν τα ξέρει αυτός;

    Το ζήτημα είναι αλλού.

    Ο Τράγκας σε όλη τη καριέρα του έχει πάρει συνεντεύξεις απ’ όλο το πολιτικό φάσμα ανεξαιρέτως. Το ίδιο έχει κάνει και ο Ανδρέας Ρουμελιώτης, που πήρε τηλεοπτική συνέντευξη από τον Μιχαλολιάκο σε κρατική εκπομπή. Εύκολα βρίσκετε το βίντεο στο YouTube, δεν θέλω να λερώσω το ιστολόγιο με το λινκ του.

    Άρα ποιόν σταυρώνουμε εδώ στην τελική;

    Δυστυχώς, η Χρυσή Αυγή θα είναι κοινοβουλευτική πραγματικότητα σε λίγο καιρό και το να κατηγορείτε τον Τσίπρα που πήγε στον Τράγκα είναι λίγο υποκριτικό.

    Χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε περισσότερη προβολή της Αριστεράς.

    Και ξέρει ο Ροΐδης πως τα χώνω στο Τσίπρα στο Facebook, τελευταία αυτό με το «ελληνόμετρο» με χάλασε αφόρητα, αλλά δεν γίνεται αλλιώς όταν κάτι μέγκλα κανάλια και πάσχοντα άρθρα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να αναστήσουν το πνεύμα του αντικομμουνισμού όταν ο ίδιος ο κομμουνισμός έχει ψοφήσει ήδη από το 1989.

    Και ξαναλέω πως θεωρώ μεγάλη υπερβολή το παρόν ποστ. Γιατί και πάμπολλες φορές δεξιοί πολιτικοί έχουν δώσει συνεντεύξεις σε αριστερά έντυπα. Αλλά δεν είδα να κατηγορούνται τα τελευταία.

    Λίγο κράττει και να είμαστε δίκαιοι.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ Just,
      1.@»ακροδεξιός και χουντικός ΔΕΝ είναι».
      Ποιός είπε ότι είναι;

      2.@»πάμπολλες φορές δεξιοί πολιτικοί έχουν δώσει συνεντεύξεις σε αριστερά έντυπα. Αλλά δεν είδα να κατηγορούνται τα τελευταία»

      Τι πρόβλημα υπάρχει με αυτό; Το πρόβλημα υπάρχει μόνο αν το αριστερό έντυπο κολακεύει το δεξιό πολιτικό και του κάνει ερωτήσεις σικέ. Όπως έκανε π.χ. η «Αυγή» με τον Σπύρο Μαρκεζίνη, προετοιμάζοντας χωρίς να το συναισθάνεται, το έδαφος να τον δούμε συναρχηγό του κόμματος των ΟΫΚ του κ. Καμμένου..
      https://roides.wordpress.com/2011/01/15/14jan11b/

      3. Νομίζω πως απαντάς χωρίς να έχεις διαβάσει με προσοχή τι λέω. Δεν κατηγορώ τον Τσίπρα επειδή έδωσε συνέντευξη στον Τράγκα. Ιδού τι λέω:

      » Mαντεύω μια εύλογη ένσταση. Θα πρέπει τα στελέχη της Αριστεράς να μη δίνουν συνεντεύξεις σε χαμηλής ποιότητας ιδιωτικά κανάλια ή σε λαϊκιστές δημοσιογράφους; Δέχομαι ευχαρίστως πως αυτή η απαίτηση είναι υπερβολική για τη νεοελληνική πραγματικότητα».

      Τον κατηγορώ επειδή έδωσε σικέ συνέντευξη στον Τράγκα. Το γράφω με υπερτονισμένη γραφή, δεν το είδες, στο κάνω λιανά.
      Διόρθωσέ με σε παρακαλώ πολύ όπου κάνω λάθος, αλλά επίσης σε παρακαλώ πολύ, σε αυτά που θα πω όχι σε αυτά που θα ήθελαν κάποιοι να είχα πει:

      α. Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνονται αδρά από τους πολίτες για να προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον.

      β. Όλοι συμφωνούμε πως η κλοπή χρημάτων από το δημόσιο Ταμείο και η εξαγορά δημοσιογράφων με αυτά, αντιμάχονται το δημόσιο συμφέρον, βλάπτουν και την Οικονομία και τη Δημοκρατία.

      γ.Ο κ.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνουν το καθήκον τους για το οποίο όλοι μας τους πληρώνουμε, κάνουν το κορόϊδο, δεν καταγγέλουν τον κ.Καραμανλή που πλήρωσε τον κ.Τράγκα, ούτε τον κ.Τράγκα ούτε ζητούν την επιστροφή των κλεμμένων.

      δ.Εξασφαλίζουν έτσι συνέντευξη και προβολή από τον κ.Τράγκα.

      ε. Συζητά ο κ.Τσίπρας με τον κ.Τράγκα περί διαφθοράς κλπ, δίνοντας δημόσιο μάθημα υποκρισίας, συναλλαγής, διαφθοράς, αφασίας κλπ κλπ κλπ

      Προς τι όλα αυτά; Στο όνομα ποιών αριστερών ιδεών, ποιάς πολιτικής φιλοσοφίας, ποιών ηθικών αρχών, ποιάς λογικής, ποιών σκοπών, ποιών οραμάτων;

      Ελπίζω σε απάντηση.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Aγαπητέ Just,
      1.Σχετικά με το άρθρο του κ.Π.Μανδραβέλλη το οποίο κατέθεσε εδώ μια αναγνώστρια, θέλω να σου πω:
      α.Διαφωνώ με το χαρακτηρισμό σου
      β.Δεν κάνουμε λογοκρισίες εκτός και αν συκοφαντούνται ή αν θίγονται χωρίς τεκμήρια ή επιχειρήματα άνθρωποι, ή αν πρόκειται για χυδαιολογίες. Αν οι χυδαιολογίες όμως στρέφονται αποκλειστικά εναντίον μας, τότε κατά κανόνα τις δημοσιεύουμε.

      Στο θέμα Τράγκα να σου προσθέσω επίσης πως ο κ.Τσίπρας συνεντευξιαζόμενος, με αυτό το στυλ και χωρίς τις αυτονόητες προϋποθέσεις που ανέφερα, λειτούργησε άθελά του πιστεύω, ως πλυντήριο μεθόδων, αισθητικής, ύφους, προφανών κακών προθέσεων και παλαιών αμαρτημάτων, που παθιασμένα αγωνίζονται να δικαιωθούν και να επαναληφθούν.

  14. Ο/Η eklag λέει:

    Νispell,
    δεν είσαι γέρων και τα λες υπέροχα!
    και μακάρι να τα ‘λεγες πιο συχνά!
    Κατ΄εξαίρεση για την εξαιρετικότητά σου,
    αξίζει να στραβωθούμε-λίγο-και να διαβάσουμε και greeklish!

  15. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας λέει:

    Δημήτρης Φύσσας

    Και λίγα λες, Λασκαράτε. Μαζί σου. Δε θα ΄πρεπε πράγματι. Θα μπορούσε να τεθεί επιπλέον και αισθητικό ζήτημα κλπ κλπ. Αλλά όταν ο κ. Τσίπρας πάει σε ακροδεξιά μπλογκ, τότε γιατί να μην πάει στον κ. Τράγκα; Όταν το ΚΚΕ θέλει να τα κάνει λίμπα στις επιχειρήσεις των άλλων, ενώ υπάγει την «ΤΥποεκδοτική» στο άρθεο 99, τότε γιατί στη «Χαλυβουργία» ο τοπικός ΠΑΜίτης να μην καλέσει τη Χρυσή Αυγή;

    Θέλω να πω, ο κ. Τσίπρας μάλλον εντάσσεται στο γενικό ρεύμα του σύγχρονου φύρδην μείγδην, παρά αποτελεί εξαίρεση. ΚΚΕ εσωτερικού, φωτισμένη δεξιά, μεταρυθμιστικό ΠΑΣΟΚ είναι έννοιες που δεν έχουν σημερα υπόσταση. Στο γενικό αχταρμά που βιώνουμε απουσιάζει ένας άφθαρτος, φλοευρωπαϊκός, αντιδραχμικός μεταρρυθμιστικός πόλος, που δε μ΄ενδιαφέρει αν θάναι δεξιός, αριστερός, κεντρώος ή μιγάς. Τώρα που ξεφυτρώνουν κόμματα και κόμματα, το κόμμα του ρεαλισμού που είναι;

  16. Ο/Η eklag λέει:

    Το Κόμμα του Ρεαλισμού είναι εδώ:

    Goldman SUCKS-Lloyd Αστειευόμενος Blankfein:
    »Δεν είμαι παρά ένας Τραπεζίτης
    που εκτελεί το έργο του Θεού».

    (alithinapsemata.gr-Eυφυή Λογοπαίγνια)

    ps
    Κάποιοι πρέπει επειγόντως να διοχετεύσουν την Οργονική τους Ενέργεια.
    Ο Βίλχεμ Ράιχ δεν τα κατάφερε και πέθανε ως Απατεώνας στη φυλακή.

  17. Ο/Η eklag λέει:

    Η ερωμένη του ήταν μια κοπελίτσα.Η Καλή Τύχη.
    Αυτός όμως ήταν κάπως…ανεπαρκής!
    με τις γνωστές συνέπειες Υπουργέ μου.
    Και για την κοπελίτσα…

  18. Ο/Η nispell λέει:

    ‘eklag…….!……………..:-)

  19. Ο/Η eklag λέει:

    Nispell,
    φιλιάααααααα!

    Υπουργικό ps,
    οφείλουμε όμως να του αναγνωρίσουμε μια υπερεπάρκεια!
    όταν μιλά για…επαναστάτες Αριστερούς,
    οι οποίοι έχοντας απωλέσει κάθε αίσθηση προσωπικής ευθύνης
    και παραμένοντας πάντα ανθρωπάκια!
    βρίσκουν θαλπωρή πλέον στο Κόμμα,
    όχι αυτό του…Ρεαλισμού!
    αλλά το δικό τους σουρεάλ!

  20. Παράθεμα: Η Αριστερά και ο κ.Τράγκας « το Αγρίνιο χωρίς σύννεφα

  21. Ο/Η Psycho λέει:

    Τεύχος 27ο – Μάρτιος 2012

    Αντισταθείτε στις παράλογες συλλογικότητες

    Αντισταθείτε στην νέα δήθεν «εθνική αντίσταση»

    Στο εξαιρετικό, και εν μέρει αυτοβιογραφικό, βιβλίο του νομπελίστα Έρικ Καντέλ Αναζητώντας τη μνήμη, όπου περιγράφεται η ιστορία της έρευνας της βιολογικής λειτουργίας της μνήμης, υπάρχει μια σκηνή από τα παιδικά χρόνια του συγγραφέα, όταν ο αυστριακός λαός υποδέχεται τον Χίτλερ που εισέβαλε στην Αυστρία. Λίγες ημέρες μετά την εξίσου μαζική και παθιασμένη υποστήριξη της αυστριακής ανεξαρτησίας, 200.000 Βιεννέζοι συγκεντρώθηκαν στην Heldenplatz (Πλατεία Ηρώων) για να ακούσουν τον Χίτλερ στη μεγαλύτερη συγκέντρωση στην ιστορία της Βιέννης. Η μεταστροφή τους ήταν μια από τις πιο απότομες αλλαγές συλλογικής συμπεριφοράς στη σύγχρονη ιστορία.

    Όταν αναλύουμε τις συλλογικές στάσεις έχουμε πάντα την τάση να προσδίδουμε στις συλλογικότητες (εθνικές, θρησκευτικές, πολιτικές, ιδεολογικές, οικονομικές κ.ά.) μια ανθρωπομορφική φιγούρα και να προσπαθούμε να εξηγούμε τις συλλογικές πράξεις με όρους ατομικής ορθολογικής συμπεριφοράς. Η τάση αυτή είναι τόσο παράλογη όσο παράλογες είναι πολλές φορές οι συλλογικές αντιδράσεις σε περιόδους μεγάλης κοινωνικής έντασης και συναισθηματικής φόρτισης. Με βάση τα διδάγματα της ψυχολογίας των μαζών, στα μαζικά δρώμενα αθροίζεται η ανοησία των συμμετεχόντων και όχι η υπάρχουσα σύνεσή τους.

    Οι αρχαίοι Αθηναίοι το γνώριζαν αυτό από πρώτο χέρι και είχαν ματαίως διαμορφώσει ειδικούς κανόνες στην εκκλησία του Δήμου για να προστατευθούν από τον δικό τους ανεξέλεγκτο παραλογισμό, που τους είχε οδηγήσει, για παράδειγμα, στην καταδίκη σε θάνατο των στρατηγών τους μετά τη νικηφόρα ναυμαχία στις Αργινούσες. Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό που μνημονεύει ο Θουκυδίδης, σχετικά με την αποστολή τριήρους στη Μυτιλήνη προκειμένου να ακυρωθεί η διαταγή που είχε δοθεί προηγουμένως σε άλλη τριήρη να εξολοθρευθούν οι άνδρες της νήσου.

    Ο συλλογικός παραλογισμός είναι όντως άρρηκτα συνδεδεμένος με μαζικές καταστροφές. Τα ιστορικά παραδείγματα είναι πάμπολλα: το μαζικό πατριωτικό παραλήρημα στρατιωτών και λαού των δυτικών εθνών όταν ξεκινούσε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η πιο παράλογη και αναίτια μαζική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η αντίστοιχη συμπεριφορά του γερμανικού λαού στις παραμονές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στα καθ’ ημάς, η αποδοκιμασία του Ελευθερίου Βενιζέλου στις εκλογές του 1920. Ακόμα και στο οικονομικό πεδίο μαζικές καταστροφές, όπως η κρίση των στεγαστικών δανείων (subprime mortgages) στις Ηνωμένες Πολιτείες ή η ελληνική χρεοκοπία του 2010, έχουν τη βάση τους σε παράλογες συλλογικές συμπεριφορές των λεγόμενων αγορών, που αποδείχθηκαν σε οικονομικό επίπεδο τόσο παρανοϊκές, όσο και οι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές του πλήθους στις συγκεντρώσεις της Νυρεμβέργης.

    Άλλωστε μας έχει προειδοποιήσει εδώ και μισό αιώνα ο Ελίας Κανέτι (Μάζα και εξουσία) πως: «Το γεγονός ότι οι πόλεμοι μπορούν να διαρκούν τόσο πολύ, εξαρτάται από τη βαθύτερη παρόρμηση της μάζας να διατηρηθεί στην παρούσα κατάστασή της, να μη διαλυθεί, να παραμείνει μάζα. Αυτό το αίσθημα μερικές φορές είναι τόσο ισχυρό, ώστε οι άνθρωποι προτιμούν να καταστραφούν όλοι μαζί, παρά να αναγνωρίσουν την ήττα τους και να ζήσουν επομένως τη διάλυση της μάζας τους». Οι συλλογικές συμπεριφορές, όταν γίνουν μαζικές, διαμορφώνονται με βάση τους δικούς τους νόμους, που οι κοινωνικές επιστήμες παρά την ένδοξη και μακραίωνα ιστορία τους, από τον Αριστοτέλη και τον Ιμπν Χαλντούν, μέχρι τον Άνταμ Σμιθ, τον Μαρξ, τον Κέυνς, τον Βέμπερ και τον Φρίντμαν, δεν έχουν ακόμα επιτύχει να περιγράψουν επαρκώς ούτε έχουν επινοήσει κριτήρια και μέθοδο ώστε να μπορούν να προβλέπουν με ασφάλεια τα διάφορα είδη κοινωνικών συμπεριφορών, ιδίως σε περιόδους κρίσης.

    Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σήμερα ακριβώς σε μια τέτοια στιγμή φόρτισης και μαζικού αποπροσανατολισμού. Οι σκοτεινές δυνάμεις του συλλογικού παραλογισμού αναδεύονται, ανέρχονται και αναδεικνύονται, ένα βήμα πριν μαζικοποιηθούν, με τρόπο θανάσιμα επικίνδυνο για τη συνοχή και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. (Είναι αναγνωρίσιμες πια ακόμη και πολλές καταστάσεις σαν αυτές που μας έχει υποδείξει ο Βίλχελμ Ράιχ στην Μαζική ψυχολογία του φασισμού, αλλά επίσης πιο ακατανίκητη η έλξη και πιο γενικευμένη η γοητεία του ανορθολογισμού). Οι ακραίες τους πολιτικές εκφράσεις στη Δεξιά και στην Αριστερά κερδίζουν έδαφος, ενώ νομιμοποιείται η συνάντηση αριστερού και δεξιού εθνικολαϊκισμού. Κερδίζουν έδαφος οι νοσταλγοί του Στάλιν (που μεταμορφώνονται σε ριζοσπάστες εθνοκομμουνιστές), κερδίζουν έδαφος οι πυρομανείς και οι θαυμαστές του Τσάβες ή των εξουσιαστών της τέως KGB, κερδίζουν έδαφος skinheads που χαιρετούν ναζιστικά, μπαίνουν στα σαλόνια των τέως κομμάτων εξουσίας οι θαυμαστές του Λεπέν και οι τηλεπωλητές του εθνικισμού, φτιάχνουν e-κόμματα οι νέοι Παλαιολόγοι της συνωμοσιολογίας.

    Ασφαλώς όλοι ετούτοι δεν επωάστηκαν τυχαίως. Μας οδήγησαν εδώ προπάντων η ασύστολη σπατάλη του δημόσιου χρήματος, το πελατειακό κράτος, η ανοχή στη διαφθορά και η προαγωγή κάθε είδους δημαγωγίας και ακρότητας από τη μεγάλη πλειονότητα των Μέσων Μαζικής «Ενημέρωσης». Και οι υπεύθυνοι είναι πάντα παρόντες προσπαθώντας να συσκοτίσουν τις ευθύνες τους και να διατηρήσουν τα υπολείμματα των καθημαγμένων επικρατειών τους.

    Η προσπάθειά τους να διατηρήσουν τα προνόμια και την κυριαρχία τους, η ανικανότητά τους στη διαχείριση των πραγματικών προβλημάτων τώρα που τα εύκολα χρήματα που δανείζονταν από το μέλλον δεν υπάρχουν πια, η επιμονή τους στην προστασία των πελατών τους εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, όλα αυτά τροφοδοτούν την οργή και πολλαπλασιάζουν τον θυμό του απλού πολίτη και παροξύνουν τους συλλογικούς παραλογισμούς.

    Στο δυσοίωνο αυτό περιβάλλον ο μέσος πολίτης δεν διαβλέπει πουθενά υποφερτές λύσεις ή αυτονόητες επιλογές. Χωρίς ελπίδα, με τις οικονομικές και κοινωνικές του διεξόδους να περιορίζονται, με το επίπεδο ζωής του να κατακρημνίζεται, με την αυτοεκτίμησή του να ταπεινώνεται, είναι όλο και πιο εύκολο να καταφύγει σε πρωτόγονες ή και προπολιτικές αντιδράσεις. Όλο και πιο δύσκολα αντιστέκεται στους ρυθμούς των εμβατηρίων, στη λατρεία των ειδώλων και τη γοητεία συμβόλων των οποίων δεν κατανοεί την ιστορική καταγωγή. Όλο και πιο εύκολα καταφεύγει στις ολισθηρές ατραπούς των προκαταλήψεων και τις εύκολες λύσεις των εξωτερικών εχθρών που «επιβουλεύονται το έθνος».

    Όταν η λογική εγκαταλείπεται, όταν η κρίση θολώνει, όταν ο ορθολογισμός υποχωρεί, η συλλογικότητα γίνεται παράλογη και αυτοκαταστροφική. Κυριαρχεί η ανοησία, η απρονοησία, η συναισθηματική εκτόνωση. Τα ελεύθερα πνεύματα εξορίζονται και απομονώνονται. Η ανεξάρτητη σκέψη δαιμονοποιείται και καταδιώκεται. Η κρίση από ευκαιρία αναγέννησης μετατρέπεται σε κατήφορο προς την άβυσσο της ακρότητας.

    Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο σταυροδρόμι. Η οικονομική αβεβαιότητα, η πολιτική ρευστότητα, οι ελλειμματικές και ανεύθυνες ηγεσίες οδηγούν την κοινή γνώμη όλο και περισσότερο προς παράλογες και αυτοκαταστροφικές συλλογικές εκφράσεις. Μόνο εμπόδιο στον δρόμο τους είναι όχι μόνο οι δυνάμεις του διαφωτισμού και του ορθολογισμού, αλλά ακόμη, ίσως περισσότερο τώρα, και αυτές της κοινής λογικής. Τόσο οι δυνάμεις της επιστήμης, της τέχνης και της διανόησης, όσο και εκείνες που ανακαλύπτει μέσα του ο απλός πολίτης καθώς προσπαθεί να βρει πραγματικές λύσεις στην καθημερινότητά του και καινούργιους δρόμους στις κοινωνικές και πολιτικές του αναζητήσεις. Σ’ αυτές ελπίζει και πιστεύει η ARB. Μ’ αυτές προσπαθούμε να διαλεχθούμε και να συντονιστούμε, αυτές προσπαθούμε να συναντήσουμε και να κινητοποιήσουμε.

    — The Athens Review of Books

    http://www.booksreview.gr/

  22. Ο/Η Μίνα λέει:

    Σχόλια

    http://enosy.blogspot.com/2012/03/blog-post_2778.html?showComment=1331905705270#c4719799731562757751

    κακό συναπάντημαMar 16, 2012 06:48 AM
    Εκτός από τον Α. Αλαβάνο που υιοθέτησε τις απόψεις του Π. Λαφαζάνη, η ιστοσελίδα του ΜΜΑ βάλθηκε να ακολουθήσει τους δρόμους που χάραξε ο Α.Τσίπρας!

    Έβαλε λοιπον στόχο να ξεπεράσει τα ανοίγματα του Α. Τσίπρα προς τα ακροδεξιά ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Η ιστοσελίδα του ΜΑΑ κάνει ένα βήμα παραπέρα. Αναδημοσιεύει κείμενα από «έγκυρα» ακροδεξιά έντυπα, όπως το DEFENCE NET , από το οποίο αναδημοσιεύει αυτό:
    Διεθνής κινητοποίηση υπέρ της Ελλάδας στις 18 Φεβρουαρίου
    και αυτό:
    »Δυστυχώς επτωχεύσαμεν»

    Πιστεύουμε πως η συντακτική ομάδα της ιστοσελίδας του ΜΜΑ έχει κάποια κριτήρια και ότι δεν ξέφυγε από καθαρή τύχη η αναδησίευση του παρακάτω κειμένου: Ποιοι φοβούνται την οργάνωση των πολιτών σε ομάδες αυτοπροστασίας και γιατί; …

    ΑπάντησηΔιαγραφή

    ΑνώνυμοςMar 16, 2012 07:32 AM
    Όταν η «χρυσή αυγη» αναδημοσιεύει άρθρο του Δελαστίκ, «ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ» όλα επιτρέπονται!

    Πως ξέφυγε από την ιστοσελίδα του ΜΑΑ και αυτό κείμενο από http://www.defencenet.gr, που δίνει μαθήματα στους έλληνες πολιτικούς:Η Ουγγαρία αντιστέκεται: «Δεν θα γίνουμε αποικία της ΕΕ»!

    Ορισμένοι ηγέτες της ΕΕ έχουν κατηγόρησε την κυβέρνησή του Ορμπάν για αυταρχικές πρακτικές. Έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για νόμο που ψηφίστηκε και ο οποίος θεωρείται από κάποιους στην ΕΕ ότι περιορίζει την ελευθερία του Τύπου και την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας και της κεντρικής τράπεζας. Η Βουδαπέστη, βέβαια, απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς και παράλληλα δεν σκύβει και το κεφάλι στους «μπαμπούλες» της ΕΕ, δίνοντας ένα μάθημα στους Έλληνες πολιτικούς που κάνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό.
    ..
    http://enosy.blogspot.com/2012/03/blog-post_2778.html?showComment=1331905705270#c4719799731562757751

  23. Ο/Η Παλιός λέει:

    Θα μείνει μπουκάλα ο ΣΥΡΙΖΑ;

    Tα βρίσκουν Δημαράς- Καμμένος

    Ο Πάνος Καμμένος συνταντήθηκε με τον Γιάννη Δημαρά δύο φορές και σε πολύ καλό κλίμα συζήτησαν για την ενδεχόμενη συνεργασία τους. Στη δεύτερη συνάντηση μάθαμε ότι ήταν και “τρίτος” στην παρέα, ο Κώστας Μαρκόπουλος και η κουβέντα κινήθηκε γύρω από την κοινή κατεύθυνση της πολιτικής στρατηγικής απέναντι στο μνημόνιο.Η διάθεση είναι θετική και από τις δύο πλευρές κάτι που μας μετέφεραν και “αυτόπτες μάρτυρες” της δεύτερης συνάντησης.

  24. Ο/Η Δεξιός λέει:

    http://politikosafari.blogspot.gr/2012/10/blog-post_30.html

    Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

    ΕΠΙΘΕΣΗ ΒΟΡΙΔΗ ΣΤΟΝ «ΣΠΑΡΑΞΙΚΑΡΔΙΟ» ΜΕ ΚΑΚΑΡΙΣΜΑΤΑ–ΛΥΓΜΟΥΣ–ΘΡΥΝΟΥΣ και ΟΔΥΡΜΟΥΣ… «ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΤΗ–ΚΑΤΑΘΕΤΗ» Γ.ΤΡΑΓΚΑ …!!!

    ΤΟ «ΦΑΥΛΟ» και «ΥΠΟΚΡΙΤΗ»… ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΤΡΑΓΚΑ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΣΤΕ κ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ.;;;

    Στο Mega σήμερα το πρωϊ ο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ν.Δ., Μάκης Βορίδης, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Τράγκα.
    Τον αποκάλεσε «φαύλο» και « υποκριτή», που εμπαίζει τον Ελληνικό λαό, ζητώντας να ελεγχθεί το «Πόθεν Έσχες», όσων εμφανίζονται στην λίστα.!

    Δηλαδή, επειδή παραδέχεται ό Τράγκας ότι τα λεφτά τα κατέθεσε, να ελεγθεί άν τα δήλωσε και από πού τα… βρήκε…!!!
    — *********–
    Αυτή άλλωστε είναι και η ουσία των χρημάτων του–κατά δηλωσή του …«καταθέτη–αποταμιευτή» Τράγκα και ΟΧΙ τα κλαψουρίσματα της δειλίας πού συνοδεύονται από λυγμούς καί κακαρίσματα από κοτες ΒΟΚΤΑΣ και ΜΙΜΙΚΟΣ ως και κορώνες περί… συνομωσίας…!!!
    — *********–
    Κάλεσε δε τον Λαφαζάνη να αποδοκιμάσει τον όψιμο αντιμνημονιακό του φίλο με τις καταθέσεις στην Ελβετία…

  25. Παράθεμα: Μνημονιακοί Δημοσιογράφοι-Κρατικοδίαιτοι μέχρι το μεδούλι « freenet Blog

  26. Παράθεμα: Μνημονιακοί Δημοσιογράφοι-Κρατικοδίαιτοι μέχρι το μεδούλι « noumero11

  27. Παράθεμα: Μνημονιακοί Δημοσιογράφοι-Κρατικοδίαιτοι μέχρι το μεδούλι | αἰέν ἀριστεύειν

  28. Παράθεμα: Μνημονιακοί Δημοσιογράφοι-Κρατικοδίαιτοι μέχρι το μεδούλι « Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση ( ΕΛ.Λ.Α.Σ)

  29. Παράθεμα: ΜΜΕ και δημοσιογράφοι του μνημονίου – κρατικοδίαιτοι μέχρι το μεδούλι | Στη Γαλαρία

  30. Παράθεμα: Μνημονιακοί Δημοσιογράφοι-Κρατικοδίαιτοι μέχρι το μεδούλι!!! « Paganeli

  31. Ο/Η Δημοσιογράφος λέει:

    http://ekedde.wordpress.com/2013/04/08/tragic/

    ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

    Απριλίου 8, 2013 · από admin · in Σχόλια

    Το πραγματικό πρόσωπο του σταθμού ΣΚΑΪ και του παρουσιαστή-περφόρμερ της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου Γιώργου Τράγκα αποκαλύφθηκε με την εκπομπή της Κυριακής στην οποία έπαιξαν μπάλα χωρίς αντίπαλο τέσσερα (4) στελέχη της νεοναζιστικής οργάνωσης.

    Ο δημοφιλής σταρ της δημοσιογραφίας, ειδικευμένος στον αντιμνημονιακό αγώνα με χυδαίο ύφος και συνθηματολογία, με εύκολα και πιασάρικα κλισέ του αντιγερμανικού ρεπερτορίου, έφερε στο προσκήνιο τους «αντισυστημικούς» φίλους του συστήματος, που ξιφουλκούν και αυτοί κατά της Μέρκελ και των τοκογλύφων, αλλά επιτίθενται στην πράξη κατά των αδύναμων εργατών, των μεταναστών, αλλά και κατά του οργανωμένου εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

    Το ίδιο έκανε στις εκπομπές του για χρόνια ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος-περφόρμερ. Αναμασούσε τα αντισυστημικά κλισέ, αποκοιμίζοντας τους ακροατές του, με το γνωστό του πομπώδες θεατρικό ύφος, μουσολινικής έμπνευσης, χύνοντας δηλητήριο κάθε φορά που του δινόταν ευκαιρία απέναντι στους αγώνες των εργαζομένων και στα κόμματα της Αριστεράς που τάσσονταν με αυτούς.

    Τα κανάλια και τα άλλα ΜΜΕ των εφοπλιστών προβάλλουν συστηματικά τις θέσεις και τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής, καθώς και «επιτροπές κατοίκων» που υποστηρίζουν ανοικτά ρατσιστικές-φασιστικές θέσεις. Εργάζονται συνειδητά για την υποταγή και τον εκφοβισμό, για την παραπληροφόρηση και το σκοταδισμό.

    Οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι του σταθμού, η ΕΣΗΕΑ, οι μαχόμενοι δημοσιογράφοι και όλοι οι εργαζόμενοι στο χώρο του Τύπου πρέπει να απομονώσουν τέτοιες πρακτικές και να κρατήσουν αδιάλλακτη στάση απέναντι στους κομιστές της νεοναζιστικής συμμορίας.

    Δείτε επίσης:

    Ανακοίνωση εργαζομένων στην εφημερίδα «Καθημερινή»

    http://greektv-com.blogspot.gr/2013/04/blog-post_4052.html

    Οι δημοσιογράφοι της «Καθημερινής» εγκαλούν τον ΣΚΑΙ και τον Τράγκα

    ΔΗΛΩΣΗ

    Εμείς οι εργαζόμενοι της Καθημερινής αποδοκιμάζουμε έντονα την εκπομπή “Ελεύθερος Σκοπευτής” του Γιώργου Τράγκα στον τηλεοπτικό σταθμό “Σκάι”, την 7η Απριλίου 2013, στην οποία είχαν προσκληθεί τέσσερις βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Δεν μας αφορούν τα κίνητρα που ώθησαν στη συγκεκριμένη εκπομπή. Μας αφορά όμως το γεγονός ότι δόθηκε βήμα και μάλιστα χωρίς αντίλογο σε τέσσερις φιλοναζιστές, νοσταλγούς του Χίτλερ, για να κηρύξουν τις επικίνδυνες για την δημοκρατία απόψεις τους.

    Επιθυμούμε να ξεκαθαρίσουμε ότι από ανάλογες πρακτικές μας χωρίζει άβυσσος στον τρόπο που δημοσιογραφικά σκεφτόμαστε και λειτουργούμε.
    Η συγκεκριμένη εκπομπή προβολής της Χρυσής Αυγής, με τον ιδιαίτερα απροκάλυπτο χαρακτήρα της, αποτελεί τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, καθώς ανάλογα φαινόμενα έχουν εμφανιστεί σε πολλά ΜΜΕ. Απαιτείται η ευαισθητοποίηση, συζήτηση και ενεργοποίηση όλου του δημοσιογραφικού κόσμου για την αντιμετώπιση του επικίνδυνου αυτού φαινομένου

  32. Παράθεμα: Ο κ.Τσίπρας και ο κ.Τράγκας | Ροΐδη Εμμονές

  33. Παράθεμα: Ο κ.Τσίπρας και ο κ.Τράγκας | crockorozistas

  34. Παράθεμα: Το φαινόμενο Ζωή Κωνσταντοπούλου | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

  35. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    Δίωξη στον Γ. Τράγκα για ανακριβή δήλωση πόθεν εσχες

    Για ανακριβή δήλωση πόθεν εσχες διώκεται ο δημοσιογράφος Γιώργος Τράγκας. Από έρευνα που διενεργήθηκε, προέκυψαν περιουσιακά στοιχεία του, ύψους άνω των 10 εκατ. ευρώ, τα οποία δεν είχαν δηλωθεί νόμιμα στο πόθεν έσχες. Η υπόθεση, μετά την άσκηση ποινικής δίωξης, βρίσκεται στα χέρια της 16ης ανακρίτριας της Αθήνας. Ο ίδιος υποστηρίζει πως πρόκειται για υπόθεση από το 2012 που εκκρεμεί στον ανακριτή και πως έχει υποστεί αλλεπάλληλους φορολογικούς ελέγχους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.