Ο ανήλικος ευνούχος πατριάρχης Θεοφύλακτος

Τσιρκολάνος στο σταύλο της Αγίας Σοφίας 

Του Αναγνώστη Λασκαράτου

Κύριε Ροΐδη,
Το 931, ο 16χρονος, Θεοφύλακτος, γιός του Αρμένη αυτοκράτορα της Ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Ρωμανού Λεκαπηνού, ανέβηκε στον πατριαρχικό θρόνο, χειροτονημένος ήδη διάκος σε ηλικία μόλις 8 ετών ως βοηθός και σύγκελος του πατριάρχη άγιου Νικόλαου Μυστικού, ο οποίος στην πολυκύμαντη καριέρα του εκτέλεσε και χρέη αντιβασιλιά. Όταν ο Θεοφύλακτος έφτασε τα 14, ο πατέρας του υποπτεύθηκε πως ο πατριάρχης Τρύφων δεν θα τηρούσε την υπόσχεσή του να παραιτηθεί υπέρ του Θεοφύλακτου-με τον όρο αυτό τον είχε διορίσει από απλό καλόγερο πατριάρχη-και τον ανάγκασε σε παραίτηση δολοπλοκώντας με τον Καισαρείας Θεοφάνη τον αποκαλούμενο για τη βουλιμία του «χοίρο». Το επισκοπικό γουρούνι με δόλιο τρόπο απέσπασε την υπογραφή του ανυποψίαστου Τρύφωνα σε λευκό χαρτί, λέγοντάς του πως ο αυτοκράτορας αμφιβάλει αν ο πατριάρχης ξέρει να γράφει κι από πάνω πλαστογράφησε ένα κείμενο παραίτησής του. Έτσι ο άθλιος Τρύφων που προσπάθησε να αθετήσει την αισχρή σύμβαση που είχε συνάψει, από καλογερική βουλιμία, αποσύρθηκε και πέθανε σε τρεις μήνες από μαρασμό για τα χαμένα μεγαλεία. Για την απατεωνιά του η Εκκλησία τον  ανακήρυξε Άγιο. Ο πατριαρχικός θρόνος κρατήθηκε κενός για δυο χρόνια, μέχρι να μεγαλώσει κάπως ο μικρός που είχε στο μεταξύ ευνουχιστεί από τον ευσεβή πατέρα του (εικ.1-ευνουχισμός)  για να γίνει ένας καλός γυναικωτός πατριάρχης.

O Θεοφύλακτος χειροτονήθηκε επίσκοπος από τους αντιπρόσωπους του αρχηγού της ενωμένης ακόμη Εκκλησίας, του πάπα Ιωάννη του 11ου, νόθου γιού του σεπτού πάπα Σέργιου του 3ου, με την παλλακίδα του την περιβόητη Μαροζία, η οποία διοικούσε την ορθόδοξη δυτική Εκκλησία από τα κρεβάτι της, ως κατά καιρούς ερωμένη, μητέρα και σύζυγος πάπα. Ο Σέργιος που είχε στραγγαλίσει τον Πάπα Λέοντα Ε΄ και τον Αντίπαπα Χριστόφορο, είχε επίσης ξεθάψει για δεύτερη φορά και αποκεφαλίσει το πτώμα ενός παλιότερου πάπα του ιερού Φορμόζου, που και ο προκάτοχός του ο ιερός Στέφανος το είχε κι αυτός ξεθάψει, ντύσει με παπικά άμφια, καθίσει σε θρόνο, δικάσει, καταδικάσει, του είχε κόψει τρία δεξιά δάχτυλα για να τον πετάξει τελικά στον Τίβερη, από όπου το ανέσυρε κάποιος καλόγερος για να το παραλάβει αργότερα και ο Σέργιος για τα περαιτέρω. Aυτή η πρακτική δεν ήταν μεμονωμένη. Ανάλογη τύχη επιφύλαξαν οι ειδωλολάτρες ορθόδοξοι της Ανατολής στον εξαιρετικής παιδείας Αρμένη εικονομάχο πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ιωάννη Γραμματικό με εντολή του Μιχαήλ Γ του μέθυσου, γιού της εικονόδουλης Αρμένισσας αυτοκράτειρας αγίας Θεοδώρας της εξολοθρεύτριας των Παυλικανών χριστιανών, η οποία σήμερα λατρεύεται στην Κέρκυρα. Ξέθαψαν το πτώμα του, το μαστίγωσαν και το έκαψαν στον Ιππόδρομο. Το πατριαρχείο αμβλύνει αυτήν την εκδοχή ως εξής «…μετ δ τν θάνατό του τ λείψανο του κάη, ντολ το ατοκράτορος …».

Αλλά ξεφύγαμε από το θέμα μας. Ο αυτοκράτορας Λεκαπηνός λοιπόν, ευνούχισε μετά και τον ετεροθαλή αδελφό του Θεοφύλακτου, το μπάσταρδο γιό του το Βασίλειο, που αργότερα τον διόρισε παρακοιμώμενο. Ο νόθος Βασίλειος,  αργότερα συνωμότησε για να ανέβει στο θρόνο ο Αρμένης αρχιχασάπης Άγιος (+11 Δεκεμβρίου) Νικηφόρος Φωκάς, (εκχριστιανιστής με τη βοήθεια του αιμοσταγή συμπατριώτη του, του αντισημίτη καλόγερου Άγιου Νίκωνα της Σπάρτης, όσων ελάχιστων Κρητικών επέζησαν από τη σφαγή που διέταξε, πνίγοντας στο αίμα πάνω από 200.000 Κρητικούς άντρες και γυναικόπαιδα), ευεργέτης του Αγίου Όρους, εραστής της συζυγοκτόνου βασίλισσας της ευλαβικής Θεοφανώς, που κι αυτός μετά δολοφονήθηκε από τον ευσεβή Αρμένη ανιψιό του Ιωάννη Τσιμισκή με τη βοήθεια πάλι της Θεοφανώς που μετά κι από το νέο της έγκλημα ο Τσιμισκής για να διαχωρίσει τη θέση του από τη φόνισσα την έκανε με τη βία καλόγρια. Αργότερα το νόθο Βασίλειο εκδικήθηκε για τις δολοπλοκίες του που είχαν στραφεί και κατά της Θεοφανώς,  στέλνοντάς τον εξορία ο γιός της Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, ο εκτυφλωτής 100.000 Βούλγαρων στρατιωτών. Ο αυτοκράτορας Λεκαπηνός  τέλος, το 944 συνελήφθη από τους γιούς του Στέφανο και Κωνσαντίνο,  που είχε κάνε το λάθος να μην τους έχει ευνουχίσει κι αυτούς, εξορίστηκε και δια της βίας έγινε μοναχός και πέθανε φορώντας το τιμημένο ράσο.

Ο Θεοφύλακτος δεν περιορίστηκε στα πληκτικά θρησκευτικά του καθήκοντα, όπως αποκαλύπτει ο Κεδρηνός, που όπως και ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος («Περί της βασιλείου τάξεως…») μας άφησαν περιγραφές του πατριαρχικού του βίου Μεταξύ των καινοτομιών του ήταν και η εγκατάσταση στο ναό της Αγίας Σοφίας σκηνικής ορχήστρας για να παρουσιαστούν δραματοποιημένες σκηνές καθώς και διάφορες θεατρινίστικες καινοτομίες στη θεία λειτουργία που αντιμετωπίστηκαν όμως εχθρικά από το συντηρητικό παπαδαριό, καθώς και γιορτές με την ευκαιρία της μνήμης Αγίων, όπου διάφοροι νεαροί κουνιόντουσαν με τρόπο ασυνήθιστο. Στράφηκε παράλληλα στις ιπποδρομίες και στις κραιπάλες. Διατηρούσε 2.000 άλογα, οργάνωνε κυνήγια, γλέντια και θεατρικές παραστάσεις στην αγ.Σοφία, «αγέλας όλας τρέφων ίππων και κυνών πλήθη, πολλάς δε μετερχόμενος επαισχύντους πράξεις»  και καθιέρωσε γιορτές στην διάρκεια των οποίων νεαροί ορχούμενοι άσεμνα, διέσχιζαν την αγορά. Παρατούσε τη λειτουργία στη μέση για να παραβρεθεί στα γεννητούρια κάποιας φοράδας του. Πουλούσε (με τη λεγόμενη Σιμωνία)  όπως είναι σχεδόν έθιμο στην Ορθοδοξία, ειδικά επί Τουρκοκρατίας («Αλλαξοπατριαρχίες»), τα εκκλησιαστικά αξιώματα (σήμερα ο πατριάρχης απονέμει τίτλους πατριαρχικών αρχόντων σε απλούς ευσεβείς ανθρώπους όπως οι Λάτσης, Γουλανδρής, Αγγελόπουλοι, Κόκκαλης κλπ) και κατάφερε να μείνει στον θρόνο 23 χρόνια, παρά την έκπτωση των Λεκαπηνών, χάρις στο γυναικαδελφό του αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄. Καθώς είχε τη συνήθεια να τρέχει σαν τρελός με άλογα, τραυματίστηκε καλπάζοντας σε ξέφρενη κούρσα, και μετά από διετή νοσηλεία στην οποία παρέμεινε κατάκοιτος χωρίς να τολμήσει κανείς να εισηγηθεί την αντικατάστασή του, πέθανε το 956. Ένα χρόνο πριν σκοτωθεί ο Θεοφύλακτος, ανέβηκε 19 χρονών στον παπικό θρόνο της ενιαίας τότε Εκκλησίας, ο ακόλαστος Ιωάννης ο 12ος, ανιψιός του πάπα Ιωάννη του 11ου και γιός του ύπατου της Ρώμης από το γάμο του με την ετεροθαλή αδελφή του. Η διαφθορά της Νέας και της Πρώτης Ρώμης λειτουργούσε με την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων όσο και οι δυο παρέμεναν πιστές στην Ορθοδοξία. Μάλιστα συμπτωματικά μια από τις κατηγορίες που απευθύνθηκαν στο νέο πάπα που έκανε κι αυτός την αυλή του πραγματικό πορνείο, ήταν πως πουλούσε τις χειροτονίες και πως έχρισε ένα διάκο μέσα σε ένα σταύλο.

Ο Θεοφύλακτος αναδείχθηκε υπέρμαχος της Ορθόδοξης πίστης αφού όχι μόνο ξεκίνησε τον εκχριστιανισμό των Ούγγρων και χειροτόνησε τον πρώτο τους επίσκοπο τον Άγιο Ιερόθεο Α΄, χάριν των κυβερνητικών συμφερόντων (η Ιεραποστολή ήταν για τη βυζαντινή Ορθοδοξία υπόθεση ιμπεριαλιστικής επέκτασης του κράτους), αλλά έδωσε και συμβουλές στο συγγενή του τον ορθόδοξο Βούλγαρο τσάρο Πέτρο τον Ι, για το πώς να αντιμετωπίσει τους αιρετικούς Βογόμιλους, που ήθελαν κάθαρση στην Εκκλησία. Αργότερα η Ορθοδοξία-προς μεγάλη χαρά του Φώτη Κόντογλου-τους τιμώρησε καίγοντας ζωντανούς τους αρχηγούς τους στον Ιππόδρομο (επί πατριαρχίας του πάνσεπτου Ιωάννη Θ΄ του Ιερομνήμονα), μπροστά στο σαδιστικό όχλο των πιστών.
Η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος μας δουλεύει ασύστολα. Στο βίο του αγίου Αρσενίου επισκόπου Κέρκυρας αναφέρει χωρίς να ντρέπεται, πως τάχα «ο   Πατριάρχης Θεοφύλακτος (933-956) τον επέλεξε, για την οσιότητα του βίου του». Μπορούμε να υποθέσουμε λοιπόν κι εμείς πόσο ενάρετος ήταν και ο βίος του Αρσένη, αφού όπως λέει διπλωματικά η Αποστολική Διακονία οι γονείς του τον ξεφορτώθηκαν: «Σε μικρή ηλικία τον αφιέρωσαν σε ένα από τα μοναστήρια, όπου διδασκόταν τα της μοναχικής πολιτείας». Όλοι νομίζω ξέρουμε τι διδάσκουν στα ανήλικα παιδάκια οι μοναχικές πολιτείες σαν την Αγιοταφική αδελφότητα, το Τάγμα του μητροπολίτη Φωστίνη, τις αγιορείτικες σχολές, την ιερατική σχολή Κορίνθου, το ορφανοτροφείο Παπουτσάκη κλπ

Κύριε Ροΐδη,
Έχουμε κι άλλες φορές καταγγείλει το πατριαρχείο της Ιστανμπούλ, για τα ψέματα που αραδιάζει στους βίους των πατριαρχών του λογοκρίνοντας τα κακουργήματά τους ή τα σεξουαλικά τους ατοπήματα. Για τον Θεοφύλακτο γράφει «αγανακτισμένα»:

« ντικανονικ κλογ κα παραμονή του στν Πατριαρχικ Θρόνο εναι μοναδικ περίπτωση στν στορία τς ρθοδόξου κκλησίας»

Μοναδική περίπτωση σε τι;

Στην αντικανονικότητά της;

Μα υπήρξε έστω ένας βυζαντινός ή οθωμανός πατριάρχης που να εκλέχτηκε Κανονικά χωρίς τη μεσολάβηση του αυτοκράτορα ή χωρίς να λαδώσει το Βεζύρη με χρήματα που άρπαζε μετά από το ποίμνιό του;

Στο ότι ήταν ευνούχος;

Ως ευνούχοι είναι γνωστοί τουλάχιστον και οι πατριάρχες Γερμανός Α΄,  Νικήτας  Α΄, Ευστράτιος, άγιος Ιγνάτιος και άγιος Μεθόδιος ο Ομολογητής που ισχυρίστηκε πως τον ευνούχισε το φάντασμα του Αγίου Πέτρου.

Στο ότι  ήταν γιός του αυτοκράτορα;

Άλλοι δυο τουλάχιστον πατριάρχες, Άγιοι μάλιστα, ο αδίστακτος Ιγνάτιος και ο άχρωμος Στέφανος ο Α΄, γιοί αυτοκρατόρων, έγιναν πατριάρχες.

Στο ότι ήταν ανήλικος; Δεκαεννιά χρονών έγινε πατριάρχης και ο άγιος Στέφανος, μερικοί λένε και νωρίτερα.

Στο ότι ήταν διεφθαρμένος; Μα αυτός ήταν και είναι ο κανόνας και η περίπου απαραίτητη προϋπόθεση για να εκλεγεί κανείς αρχιεπίσκοπος ή πατριάρχης στην Ορθοδοξία. Ο μητροπολίτης Περιστερίου Αλέξανδρος ο από Φιλίππων δήλωσε επ’αυτού στον Σπ.Καρατζαφέρη με αφορμή τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις του μητροπολίτη Ηλείας Αθανάσιου στον πρωτοσύγκελό του Αθανάσιο Κολλά (συνέντευξη στην «Ελευθεροτυπία» και αναδημοσίευση στο «Φάκελος Εκκλησία Εκδ. Κάκτος, Αθήνα 1979»): «αυτή τη στιγμή δεν βλέπω αντικαταστάτη του Σεραφείμ. Χειρότερους βλέπω, καλύτερους δεν βλέπω τα φωτεινά πρόσωπα δεν μπορούν να εκλεγούν. Πρέπει να είσαι θολός άνθρωπος για να σε εκλέγουν οι σκοτεινοί«.  Η θριαμβευτική εκλογή του Ναζιστή Χουντόδουλου με το γνωστό πια κατά τον αρχιμανδρίτη Κύριλλο Κωστόπουλο αδιάψευστο «κουσούρι» του, που κατηγορήθηκε από την «Αυγή» (29/05/2007)  και για «κατ’εξακολούθησιν ασελγείς πράξεις επί των νεαρών τροφίμων ιδρύματος» ως διαδόχου του επίσης χουντικού Σεραφείμ, τον δικαίωσε.

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

29 Responses to Ο ανήλικος ευνούχος πατριάρχης Θεοφύλακτος

  1. Ο/Η Σελινούς λέει:

    Τι απίστευτη ιερή μπόχα.
    Αυτοί οι άνθρωποι μέχρι τα σήμερα κάνουν ότι αίσχος μπορούν.
    Να πάνε στο διάολο.

  2. Ο/Η Επιδαύριος λέει:

    Στο χειρότερο μπορδέλο του κόσμου είναι πιο αξιοπρεπείς χαρακτήρες από τους άγιους της Ορθοδοξιας

  3. Ο/Η Aδαμάντιος Κοραής λέει:

    Σαν Χιώτης εκπαιδευτικός σας ευχαριστω για την αναφορά σας στο άθλιο Τάγμα στρατολόγησης ανηλίκων του φασίστα και ανήθικου μητροπολίτη Χίου Παντελή Φωστίνη.

    Διαβάστε και αυτό:

    http://www.alithia.gr/newspaper/2008/29032008/29032008,25270.html

    Τον Αύγουστο του 1948 με τη δίκη των 56 αριστερών από το έκτακτο στρατοδικείο και την εκτέλεση των 16 κουμουνιστών στο Γουδί, η Χίος θα παραδοθεί «αμόλυντη από τα κουμουνιστικά μιάσματα» στα χέρια των φασιστών του μοιράρχου Παντελίδη, του νομάρχη Σβώκου και του Μητροπολίτη Φωστίνη Π.

  4. Ο/Η Aριστερός Θεολόγος λέει:

    Από ζουμερό άρθρο του σχολιαστή σας Σταύρου

    http://www.toxolyros.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=23254&Itemid=1016

    ΒΥΖΑΝΤΙΟ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΥΝΟΥΧΩΝ
    22.11.09

    Βυζάντιο. Η αυτοκρατορία των ευνούχων.

    «Δεν είναι σε όλοι σε θέσιν να δεχθούν τον λόγον αυτόν, αλλ΄ εκείνοι
    εις τους οποίους έχει δοθεί. Διότι υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι από
    από την κοιλιά της μητέρας τους εγεννήθηκαν έτσι. Και υπάρχουν
    ευνούχοι, οι οποίοι έγιναν ευνούχοι από τους ανθρώπους, και υπάρχουν ευνούχοι,
    οι οποίοι μόνοι τους έγιναν ευνούχοι δια την βασι-
    λεία των ουρανών. Όποιος μπορεί να το δεχθή ας το δεχθή»
    Μιλάει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Κατά Ματθαίον 19. 11-12

    Όταν ο σχολιασμός «Ευαγγελικών» περικοπών αποτελεί το «ψωμοτύρι» των Θεολόγων και Ιεροκηρύκων, τότε παρέχουμε και στην μεριά μας το δικαίωμα αυτό, χάριν της πολυπαινεμένης ισηγορίας. Σ’ εμάς τους Θεολόγους της θύραθεν παιδείας, πλάι στους Θεολόγους των εγκυκλίων σπουδών του Υπουργείου Εθνικής παιδείας και Χριστιανικού Θρησκεύματος, όπως θα έπρεπε να λέγεται. Οι λάτρεις του διαλόγου παράλληλα με τους λάτρεις του κηρύγματος, όπου απαγορεύεται η ερώτηση. Παιδεία δίχως ερωτήσεις!!! Ή μήπως ψευδόμαστε.

    […..]

    τελευταία πενταετία, ο πρόεδρος των κληρικών της εκκλησίας της Ελλάδος, επανειλημμένως έχει καταγγείλει ότι «δεν πάει άλλο, έχει γεμίσει η εκκλησία με μητροπολιτάδες ομοφυλόφιλους». Είδατε να ιδρώσει το αφτί κανενός!
    Εάν όμως ο χριστιανός πληροφορηθεί ότι το παιδί του πάει να μονάσει σκούζει σαν δαιμονισμένος. Τρελαίνεται με το κακό που τον βρήκε. Τρέχει έξω από τα μοναστήρια και καταριέται τους καλόγερους και τις καλογριές. Ηγούμενους και ηγουμένες. Προσπαθεί να εμπλέξει αστυνομίες και δικαστήρια. Μαραζώνει από τον καημό του. Βρε γομάρι γονιέ, εσύ δεν ήσουν που έτρεχες το παιδάκι σου στα μοναστήρια; Εσένα δεν έβλεπε όταν φιλούσες τα χέρια των κολογήρων; Εσύ δεν του έλεγες για τον καλό παππούλη, τον άγιο άνθρωπο του θεού;

    Καλή είναι η καλογερική αλλά για τα παιδιά των άλλων, όχι για τα δικά μας. Μωρέ αδιέξοδο. Σχιζοφρένεια. Αυτό θα πει χριστιανική συνέπεια, ήθος, χαρακτήρας, ευσέβεια, ευλάβεια. Ότι θαυμάζουμε, εκτιμούμε και σεβόμαστε μακριά από την πόρτα μας. Οι καλοί χριστιανοί! Να μη θέλουν να σωθούν τα τέκνα τους, επιλέγοντας τον σιγουρότερο τρόπο, αυτόν του αυτοευνουχισμού. Μετά θυμούνται και επικαλούνται το «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» του Γιαχβέ, του πατέρα του Χριστού. Όταν όμως φιλούσαν το χέρι του καλόγερου το είχαν ξεχασμένο.
    Ας δούμε τώρα και τα χειρότερα. Και μάλιστα αποκλειστικά από χριστιανικές πηγές.
    Ενώ μάλλον ο Χριστός ως τρόπο του λέγειν πρότεινε τον αυτοευνουχισμό, εννοώντας την αγαμία κάθέ είδους, οι πρωτοχριστιανοί εξέλαβαν την προτροπή τοις μετρητοίς. Άνθρωποι με τόσο μυαλό φαίνεται ότι γούσταραν την διδασκαλία του.

    Έτσι ο σωματικός ευνουχισμός (αποκοπή του ανδρικού μορίου) κατέστη μάστιγα κατά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Σε τέτοιο μεγάλο βαθμό μάλιστα ώστε να εξαναγκάσει την Α΄ οικουμενική σύνοδο να αφορίσει την χειρονομία αυτή (Α΄ οικουμ. Συνοδ. Εν Νικαία της Βιθυνίας, 325 μ.Χ., κανών Α΄).
    Φαίνεται όμως ότι το πρόβλημα είχε προκύψει ευθύς εξ αρχής: Κανών ΚΓ΄ εκ των Κανόνων των αγίων Αποστόλων «Εί τις κληρικός ών, εαυτόν ακρωτηριάσοι, καθαιρείσθω. Φονεύς γαρ εστιν εαυτού». Αλλά και κανών ΚΔ΄: «Λαϊκός εαυτόν ακρωτηριάσας αφοριζέσθω έτη τρία…».
    Πηδάλιον σελ. 23, υπος. (2): «όθεν ακολούθως τω Αποστολικώ παρόντι Κανόνι, ο Αλεξανδρίας Δημήτριος εκάθηρε, κατά τον Σωκράτην, τον Ωριγένην, επειδή και απετόλμησε να ευνουχίσει τον εαυτόν του. Θεωρείται δε ο Ωριγένης μέγιστος πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας.

    Ο Κ.Μ. Ράλλης, καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίω, Ακαδημαϊκός εν έτη 1930, στην εγκυκλοπαίδεια «Πυρσός», στο λήμμα ευνούχος γράφει στη σελ. 755: (υπενθυμίζουμε ότι οι πηγές μας είναι αποκλειστικώς χριστιανικές) «Από της Αλεξανδρείας ο ευνουχισμός εισήχθη εις την Ρώμην, το Βυζάντιον και τον χριστιανισμόν… Και ο επίσκοπος Σάρδεων και απολογητής Μελίτων ήτο ευνούχος… Έχομεν έκτοτε (325 μ.Χ.) πολλά ανέκδοτα χαρακτηριστικά, καθ’ ά η εκκλησία εξηκολούθει να έχη λειτουργούς εκουσίως ευνουχηθέντας… Εν Βυζαντίω, μολονότι ο Μέγας Κωνσταντίνος και κατόπιν ο Ιουστινιανός Α΄ απηγόρευσαν τον ευνουχισμόν, το οικτρό τούτο έθιμο ου μόνον διετηρήθη πάντοτε, αλλά και επισήμως ανεγνωρίσθη η ύπαρξις αυτού… Τα βασιλικά παλάτια έγεμον ευνούχων, καθώς και τα μέγαρα των ευγενών και των πλουσίων… Οι ευνούχοι κατείχον τας κατ’ εξοχήν εμπιστευτικάς θέσεις εν τοις παλατίοις του Βυζαντίου…

    Ευνούχοι ήσαν οι πανίσχυροι πρωθυπουργοί: Ευτρόπιος επί Αρκαδίου (395-404), Χρυσάφιος επί Θεοδοσίου Β΄ (408-450), Ευσέβιος επί Νώνσταντος Β΄ (642-648), Σταυράκιος και Αέτιος επί ειρήνης της Αθηναίας (748-802), Βασίλειος επί Νικηφόρου Φωκά (963-969), επί Ιωάννου Τσιμισκή (969-976) και κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Βασιλείου Β΄, καθώς και πλείστοι άλλοι κατα τους μετέπειτα χρόνους.
    Αλλά και πατριάρχαι τινές ανεδείχθησαν εκ της τάξεως των ευνούχων, καθώς επίσης και πολλοί στρατηγοί και ναύαρχοι… Κατά την Παλαιάν Διαθήκην , οι ευνούχοι δεν ηδύναντο να ιερωθώσιν. Αλλά και η υπό του επισκόπου Αλεξανδρείας Δημητρίου συγκλιθείσα εν Καισαρεία σύνοδος τω 228, την εις πρεσβύτερον χειροτονίαν του Ωριγένους εθεώρησεν αντικανονικήν επί τω λόγω ότι ούτος νέος έτι ών είχεν ευνουχίσει εαυτόν, ορμηθείς προς τούτο εκ της ευαγγελικής ρήσεως ‘ εισίν ευνούχοι οίτινες ηυνούχισαν εαυτούς δια την Βασιλείαν των ουρανών».

    Μέχρι και το έτος 861 η Α΄ και Β΄ λεγόμενη σύνοδος (κανών Η΄) αφόριζε τους αυτοευνούχους. Το τι ακολούθησε κατά την μετααυτοευνουχιστικά εποχή είναι πασίγνωστο. Τόμοι επί τόμων έχουν γραφεί για τα σεξουαλικά όργια των καλόγερων και των πάσης φύσεως ιερωμένων.
    Ο λαός διακωμώδησε αρκούντως το θέμα αυτό ανά τους αιώνες. Αρκεί κανείς να διαβάσει το βιβλίο «Αντρικά Μουνάτα», εκδ. «Αρχείο Συλλογή Γιώργου Μελίκη». Αυτός ο λαός μήπως δεν αποστάζει αυτήν την ιστορία λέγοντας: «να φοβάσαι από πισινά μουλαριού κι από μπροστινά καλογήρου»; Όποιος τα έβαλε με την φύση γελιοποιήθηκε στο έπακρο.
    Όσο ο καλόγερος θα αποτελεί σεβάσμιο πρόσωπο σ’ αυτή την κοινωνία το πεπρωμένο της θα είναι εντελώς στείρο. Ο ευνούχος είναι αδύνατον να γονιμοποιήση.

    Βασδέκης Ν. Σταύρος
    Μαυροκορδάτου 31
    62100 Σέρρες
    τηλ. 23210-52462

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος
    χωρίς την άδεια του συγγραφέα

  5. Ο/Η Tsakalias λέει:

    Ρε, είναι απίστευτοι!!!!!!

    Παραθέτουν κείμενα από τον Βασδέκη αντί να διαβάσουν ιστορία, την ιστορία που λέει ότι οι ευνούχοι ήταν θεσμός που ξεκίνησε από την αρχαιότητα, και μάλιστα έγινε πολύ έντονος μετά τις εκστρατείες του Μ. Αλεξάνδρου!!!!!!!
    Ο Μ. Αλέξανδρος είχε ευνούχους, και φυσικά οι διάδοχοί του.

    Και καλά τα λένε οι ΟΟΔΕίτες, ότι είστε τόσο άσχετοι, που λέτε όλες τις ανοησίες, ξεχνώντας ότι οι διαφωτιστές είχαν κάνει πάμπλουτους τους ευνούχους, και οι καλοί αυτοί άνθρωποι, έκοβαν τους όρχεις σε παιδιά 8 ετών για να τραγουδάνε στην Όπερα!!!!!!!! Μέσα στην εποχή του Διαφωτισμού που έφερε την πρόοδο!!!!!!!!!!!!

    Και βεβαίως, η εκκλησία στο Βυζάντιο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕ κάθε πιθανότητα εσκεμμένου ευνουχισμού!!!!!!!!

    Άντε διαβάστε ένα κείμενο που τουλάχιστον γράφει από που πήρε πληροφορίες!!!!!!!

    http://www.oodegr.com/neopaganismos/romi/kakopoiisi_paidiwn_2.htm#1.

    Όχι σαν τα καραγκιοζιλίκια του Βασδέκη και του Ρούσου!!!!!!!!!!!

    Και τώρα που είπα Ρούσος, χαρείτε εδώ άλλη μια ξεφτίλα του από ΟΟΔΕίτες!!!!

    «Το αντιχριστιανικό κείμενο-απάτη, «Περί ορθοδόξου και βυζαντινής Ιεράς Εξετάσεως»»
    http://www.oodegr.com/neopaganismos/diogmoi/quaesitor_1.htm

  6. Ο/Η Tsakalias λέει:

    O «χιώτης εκπαιδευτικός» που σχολιάζει παραπάνω, και προφανώς είναι εντελώς άσχετος με την ιστορία, μήπως ξέρει, μέχρι τα 1948, ποιοι είχαν φροντίσει να υπάρχει παγκόσμια κομμουνιστοφοβία;;;!!!!!!

    Μήπως είχε φταίξει ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Τρότσκι, ο Μάο και τα άλλα άθεα ζώα, που έσφαζαν χωρίς κανέναν λόγο ιερείς και πιστούς αλλά και οποιονδήποτε διαφωνούσαν μαζί του;!!!!!!!!!!!

    Μήπως οι αριστεροί στην Ελλάδα έχουν αμνησία;;; Έχουν ξεχάσει ποιοι κομμουνιστές δικτάτορες έδωσαν άλλοθι σε δεξιούς δικτάτορες όπως ο Παπαδόπουλος;!!!!!!

    Εκείνη την εποχή, αν σου έδιναν πληροφορίες για όσα έκαναν τα άθεα ζώα στην Ρωσία ή στην Κίνα, θα είχες ενδοιασμούς ότι κάθε πιθανότητα κομμουνιστικής ηγεσίας θα έπρεπε να εμποδιστεί;!!!!!!!!!

    Άσε μας από κει κάτω, που εκείνοι που έφεραν 80 χρόνια παγκόσμια χούντα, νομίζουν ότι είναι καλύτεροι από τους χουντικούς της επταετίας ή τους άλλους δεξιούς φασίστες!!!!!!!!!

    Η ζωώδης αθεΐα του 20ου αιώνα, μόνο στην Ελλάδα έχει το θράσος να μιλάει!!!!! Σαν δεν ντρέπονται, αντί να ζητήσουν γονατιστοί έλεος για τα εγκλήματά τους!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Βρωμοχουντικοί αριστεροί και δεξιοί, είναι ακριβώς το ίδιο, σιχαμεροί και κατάπτιστοι. Αν υπήρχαν άνθρωποι που μισούσαν τους αριστερούς στον εμφύλιο, γι’ αυτό έφταιγαν οι ίδιοι οι αριστεροί που γέμισαν εκατομμύρια πτώματα τις χώρες όπου κυβέρνησαν και το μόνο που έκαναν ήταν να κονομάνε και να να πηδάνε τα μικρά παιδάκια (βλέπε παιδεραστής-ανώμαλος Μάο).

  7. Ο/Η Σταύρος λέει:

    «Περί της βασιλείου τάξεως…», Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου, ολόκληρο το βιβλίο από: http://www.athriskos.gr/modules/PDdownloads/visit.php?cid=4&lid=24

  8. Ο/Η tomoly λέει:

    Σύνδεση με τα προηγούμενα:

    866: Πεθαίνει ο Βασίλειος «Μακεδών» κι αφήνει το Κράτος στους γιούς του, Λέοντα (866 – 912) και Αλέξανδρο, ο οποίος απομακρύνθηκε από τον Λέοντα, που έμεινε γνωστός ως «ΣΟΦΟΣ». «Δια ανοήτων και ασεβών πράξεων», ο …Σοφός, «διετάραξεν την εσωτερικήν γαλήνην της τε Εκκλησίας» (: κεφαλαίο «Ε») «και του κράτους (: μικρό «κ»!). Ο λαός, όμως, όπως φαίνεται, του έδωσε το παρατσούκλι- προσωνύμιο «Σοφός», γιατί, για να αφοπλίσει την Εκκλησία, ξηγήθηκε ως εξής:

    «Τον δάσκαλό του Φώτιον», τον γνωστό μας από πριν Πατριάρχη, ο «μπαγάσας» ο Σοφός, «ηνάγκασεν εις παραίτησιν, ίνα αναβιβάση επί του οικουμενικού θρόνου τον νεώτερον …αδελφόν του Στέφανον, άγοντα τότε»,-κρατηθείτε!-, «μόλις το …ΔΕΚΑΤΟΝ έτος της ηλικίας του»!;! Τους έστειλε αδιάβαστους, ο …πάν-Σοφος! «Παρά τους κανόνας της Εκκλησίας», (: του κάνατε την μούρη κρέας, τώρα!), «νυμφευθύς και τετάρτην σύζυγον, αφού η τρίτη σύζυγός του ετελεύτησε, προεκάλεσεν σκάνδαλον εκκλησιαστικόν και κοινωνικόν μέγα και Τ-Α-Ρ-Α-Χ-Ε-Σ μονονουχί αιματηράς».

    Βασικός σύμβουλος του Λέοντα ήταν ο Στυλιανός Ζαούτσης, πατέρας της ερωμένης του, Ζωής. Παντρεύτηκε όμως για πολιτικούς λόγους την Ευδοκία, με την οποία απέκτησε μια κόρη. Η Ευδοκία πέθανε νωρίς, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στο Λέοντα να παντρευτεί την αγαπημένη του Ζωή, η οποία όμως πέθανε άτεκνη σε δύο χρόνια. Κατόπιν παντρεύτηκε την Ευδοκία Βαϊάνα, η οποία πέθανε κατά τη διάρκεια της γέννησης του γιου του, ο οποίος επίσης δεν επιβίωσε. Έχοντας συνάψει τρεις γάμους, κατέφυγε σε μεθοδεύσεις ούτως ώστε να γίνει δεκτός από την Εκκλησία ένας τέταρτος γάμος, πράγμα που πέτυχε αντικαθιστώντας τον πατριάρχη Νικόλαο το Μυστικό που αντιδρούσε με τον Ευθύμιο, ο οποίος και δέχτηκε τον τέταρτο γάμο. Παντρεύτηκε εν μέσω θυελλωδών διαμαρτυριών από τους αυστηρότερους εκπροσώπους του κλήρου τη Ζωή ΚΑΡΒΟΥΝΟΨΊΝΑ (!), η οποία πριν το γάμο τους ακόμα γέννησε (: εε, δεν την ξαναπάταγε με τίποτα! Το κόσμο τούμπα έφερε, ο καψερός, για έναν γιο!) τον μετέπειτα αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ’ Πορφυρογέννητο»,.

    11/5/912: Πεθαίνει ο Λέων Γ ΄ ο Σοφός, κι αφήνει διάδοχό του τον επτάχρονο γιο του, Κωνσταντίνο Ζ΄, τον «Πορφυρογέννητο», υπό επιτροπεία. Αυτοκράτωρ γίνεται ο Αλέξανδρος, γιος του Αυτοκράτορα Βασιλείου Α’ , Μακεδόνα, και της Ευδοκίας, αδελφός του «Σοφού». Πέθανε από …αποπληξία, μετά βασιλεία ενός μόλις έτους και 27 ημερών, στις…

    6/6/913: Ο θάνατος του Αλέξανδρου, βρίσκει τον Κωνσταντίνο Ζ΄, «Πορφυρογέννητο» αυτοκράτορα και, βέβαια, ανήλικο. Η μητέρα του, Ζωή Καρβουνοψίνα, αναλαμβάνει τη διοίκηση ως κηδεμών του. «Τω 919 ανηγορεύθη ο αυτοκράτωρ ενήλιξ, αλλά την κυβέρνησιν ανέλαβε τη 25η Μαρτίου του αυτού έτους ο ναύαρχος ΡΩΜΑΝΟΣ ΛΕΚΑΠΗΝΟΣ». Αυτός έκανε την εξής πατέντα: πάντρεψε τον πιτσιρίκο Κωνσταντίνο με την κόρη του, Ελένη, «προσγράψας εις εαυτόν τον τίτλον “βασιλοπάτωρ” (!). Βραχύ μετά ταύτα εστέφθη ο …βασιλοπάτωρ επισήμως και συμβασιλεύς». Κι επειδή σκέφτηκε το κλασικό «βάλτε, τώρα, που γυρνάει», «ανεκύρηξε συμβασιλείς και τους τρεις υιούς του (!!), έτι δε και τον έγγονόν του (!!!)».

    Αυτοί, ρε, σεις, είναι για …κόμιξ! Τι Κοκομπίλ, Αστερίξ και Ντάλτον; Τα …κακά με την κολόνια, -τώωωωρα; Εδώ, λέμε, σε κάθε σελίδα τρως τέτοιες …σ*τ*ρ*α*κ*α*σ*τ*ρ*ο*ύ*κ*ε*ς απρόσμενου κι αναπάντεχου, που λες κάθε φορά ότι αποκλείεται να ξαναβρεθεί κάτι ανάλογο και αντίστοιχο. Αλλά, της …μακακίας ουκ έσται τέλος!

    «Επί πάσιν ο Ρωμανός Λεκαπηνός ανύψωσεν εις τον Οικουμενικόν θρόνον τον …τέταρτον υιόν του ΘΕΟΦΎΛΑΚΤΟΝ! Όταν ο Πορφυρογέννητος έγινε 39 χρονών (944), τους πήρε φαλάγγι όλους, αφού οι γιοί συνασπισμένοι έρριξαν, προσωρινά, τον πατέρα από τον θρόνο. «Η πριγκίπισσα Όλγα της Ρωσίας, χήρα του ηγεμόνα του Κιέβου Ιγγώρ και μητέρα του πρίγκιπα Σβιατοσλάβ, γίνεται δεκτή από τον Πορφυρογέννητο, το 957, και, πιθανότατα, κατά τη διάρκεια της παραμονής της εκεί βαπτίζεται χριστιανή, (: κι άρχισαν, ΗΔΗ, να κάνουν ντοκιμαντέρ οι μετα- κομμουνιστές νεο- Ρώσοι, ως οι εξ αυτής νόμιμοι συνεχιστές, λέει!, του «Βυζαντινού»- Ρωμαϊκού θρόνου. Που τον χάσανε οι «Βυζαντινο»-ρωμαίοι, λόγω του ότι πρόδωσαν το ορθόδοξο Δόγμα. Που, ευτυχώς, το κράτησαν αυτοί)…

  9. Ο/Η tomoly λέει:

    ΠΕΡΙ ΕΥΝΟΥΧΩΝ

    «ΒΑΛΕΣΙΑΝΟΙ»: Αυτοί, έχοντας ενστερνισθεί τις επίσημες απόψεις της Εκκλησίας, όπως αυτές είναι αποκρυσταλλωμένες στην «Αποκάλυψη» του -«πιο-έγκυρου-δεν-γίνεται», ως αγαπημένου μαθητή του «Χριστού»- Ιωάννη, περί της υπεροχής, δηλαδή, των «παρθένων ανδρών» έναντι των «μολυσμένων» από γυναίκες, …«τα» έκοβαν μόνοι τους κι ησύχαζαν!!! Λογικόοοο! Αφού οι γυναίκες είναι βρομιάρες, όπως δηλώνει ο ίδιος ο Θεός, και η επαφή μαζί τους στερεί το «άμωμον» που οδηγεί στην αιώνια μακαριότητα, τότε, αν κόψουμε «αυτό» που προκαλεί την επιθυμία για τις βρομιάρες, μιαρές και σιχαμερές γυναίκες, εξασφαλίζουμε …reservait θέση στον Παράδεισο, με «διαπίστευση» πρόσβασης “Tο all areas”, ως VIP- «πολύ σημαντικά πρόσωπα», καλεσμένοι του Μεγαλο-Παντοδύναμου! «Εθεώρουν ως θανάσιμο αμάρτημα την αναπαραγωγή του ανθρωπίνου γένους και α-π-ε-τ-έ-μ-ν-ο-ν-τ-ο ίνα μη υποπέσωσιν εις το αμάρτημα τούτο»!!!

    Δηλαδή, οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις των ανθρώπων μέσα στις υπόγειες νεκροπόλεις των κατακομβών ή στις εκκλησίες τους, είχαν αόρατες, μεν, συνέπειες, όπως η Παράνοια αποχαυνωμένου εγκεφάλου, αλλά και ορατές, όπως το κόψιμο της «φύσης» των αρσενικών! «Τα» ’κοβαν και καθάριζαν μια κι έξω! Εξασφάλιζαν μάλιστα, εκτός από θέση «πρώτο τραπέζι πίστα» στον …«Παράδεισο» του Ύπατου Βασιλιά της «αιωνίου ζωής», και θέση στο Παλάτι της εδώ και τώρα ζωής, δίπλα στον εκάστοτε Ηγεμόνα-Αφέντη-Δεσπότη!

    Από την στιγμή που «Μεγάλοι» ή μέγιστοι …«άνδρες» της Εκκλησίας «τα» είχαν κόψει «ιδία βουλήσει», όπως ο από 18 ετών διευθυντής της «Κατηχητικής Σχολής» Αλεξανδρείας και στυλοβάτης Πατέρας της Εκκλησίας, ΩΡΙΓΕΝΗΣ, το φαινόμενο είχε τέτοια διάδοση στους «Χριστιανούς», που οι μη «Χριστιανοί» βλέποντας όλ’ αυτά τα παλαβά, φρικαλέα κι απάνθρωπα να συμβαίνουν στις κοινότητες των «Χριστιανών», τους χαρακτήρισαν «εχθρούς του ανθρωπίνου γένους».

    Οι «ΕΥΝΟΥΧΟΙ» υπήρξαν καταλυτικός παράγοντας της εξάπλωσης του Υπαρκτού Χριστιανισμού στον κόσμο. Ο ΧΡΥΣΑΦΙΟΣ κι ο ΕΥΤΡΟΠΙΟΣ, πχ, υπήρξαν υπουργοί, πρωθυπουργοί και αντιβασιλείς των «Μεγάλων» Κωνσταντίνου και Θεοδοσίου Α΄, αλλά και του Θεοδοσίου Β΄, του …«Μικρού». Αυτοί έκαναν Πατριάρχες τους «αντιοχικούς» ιεράρχες -κι επίσης «Μεγάλους»- Γρηγόριο ΝΑΝΖΙΑΝΖΙΝΌ και Ιωάννη ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στην αντίπαλη παράταξη της Εκκλησίας Αλεξανδρείας..

    Μέσα στο κλειστοφοβικό, θυμιατισμένο και πνιγηρό περιβάλλον των κατακομβών, με τους νεκρούς ν’ αποσυντίθωνται, ως σάρκα και μνήμη, γύρω και πάνω απ’ τα κεφάλια τους, τα «έρxου, Κύριε, ταχύ», as soon as possible, Θεέ μου,» του πλήθους, και τους ψαλμούς των ιερέων «έρχομαι, έρχομαι ταχύ-τατα, ρε, παιδιά! Ο καιρός γαρ εγγύς, -λέμε!», υπήρχε κι η χαριτόβρυτη, χαρούμενη και χαριτωμένη -ή …gay- πλευρά της φάσης, οι «ΕΥΝΟΥΧΟΙ»! «Φούστηδες και παλικάρια, γίναμε μαλλιά – κουβάρια», φώναζαν οι σκληροπυρηνικοί Εσσαίοι κι οι σκληροτράχηλοι Ζηλωτές, που χάραζαν στους τοίχους το ψάρι, το παγώνι, τον καλό ποιμένα ή τον σταυρό.

    Τι ήταν, όμως, οι ευνούχοι; Πώς διείσδυσαν στις τάξεις του «Χριστιανισμού», αν και χωρίς όργανο διείσδυσης;

    “Search engine”: «Ευνούχος. Ο υποστάς την εγχείρησιν του ευνουχισμού, ο στερηθείς των παιδο-γόνων μορίων, εκτομίας. Ευνούχοι αρχικώς ήσαν οι επιστάτες των γυναικονιτών των Ασιατών ηγεμόνων».

    Από φυσιολογική άποψη, στερείται ο οργανισμός των ορμονών, που είναι υπεύθυνες για την διαμόρφωση «πλείστων όσων οργανικών συστημάτων και δη του φυσιο-λογικού συνόλου της ζωής». Αυτοί που ευνουχίζονται από παιδιά ή έφηβοι, αποβάλλουν μια για πάντα «τον χαρακτήρα της αρρενοπότητας και εκθηλύνονται βαθμηδόν σωματικώς τε και κατά την ψυχο-σύνθεσιν, γίνονται αβρόδερμοι, μάλλον ψιλοί (= άτριχοι), με φωνήν λεπτήν γυναικείαν, οστά μακρά και λεπτά, πλαδαρούς και ατόνους τους μυς, τάσιν προς παχυσαρκίαν. Η διάνοια μένει μάλλον καθυστερημένη ως και η ενεργιτικότης, καίτοι εξ ευνοήτου ενστίκτου γίνονται φιλέκδικοι και ωμοί». Αυτός που ευνουχίζετται σε μεγάλη ηλικία, όταν, δηλαδή, έχει τελειώσει η ανάπτυξη του σώματος, δεν έχει τέτοιες άμεσες αλλαγές «αλλά βαθμηδόν συν τω χρόνω αποκλίνει και ούτος προς την θηλυπρέπειαν (: όρα transsexual, σήμερα), καταντών μάλιστα ενίοτε μέχρι και νοσηρών διαστροφών του γενετησίου ενστίκτου και μέχρις ιδεοληπτικών παρακρούσεων και φρενοπαθείας».

    Το έθιμο αυτό ανάγεται σε πανάρχαια έθιμα ασιατικών λαών, στους οποίους επιτρεπόταν η πολυγαμία, οπότε δεν υπήρχε …δημογραφικό πρόβλημα. Συνέφεραν, δε, ως υπεύθυνοι του χαρεμιού στον γυναικωνίτη του άρχοντα. Ο Μωσαϊκός Νόμος το απαγορεύει ρητώς και επεκτείνει την απαγόρευση και στα ζώα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει, ότι το έθιμο επικρατούσε σε Πέρσες και Μήδους και ότι οι ευνούχοι ετιμούντο για την πίστη τους.

    Διακρίνονταν σε τρία είδη: α) τους «εκτομίας» (: κόψιμο), β) τους «θληβίας» (: η μητέρα ή η τροφός τα «εξέθλιβον», -τ’ αφαιρούσαν δένοντας και πιέζοντάς τα) και γ) τους «σπάδωνες» (: παθολογικά αίτια). Πολιτικά προβλήματα δεν είχαν. Οι αυτοκράτορες ΣΎΛΛΑΣ κι ΗΛΙΟΓΆΒΑΛΟΣ ήταν ευνούχοι!

    «Εις την βυζαντινήν Αυλήν, όμως, η χρησιμοποίησις ευνούχων ήτο μεγάλη, πολλοί δε τούτων κατέστησαν πανίσχυροι.. Διάσημοι ευνούχοι ήσαν: ο ΝΑΡΣΗΣ, ο περίφημος στρατηγός του Ιουστινιανού, ο φιλόσοφος Ερμείας, ο στρατηγός του Πτολεμαίου Αριστόνικος και οι ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ Στέφανος Β΄και Ευστράτιος Γαρίδας», που αφόρισε τον Ψελλό και για τον οποίο ο Σάθας γράφει «ευνούχος, άνθρωπος αγράμματος, ουτιδανός και μωροπόνηρος».

    Οι εργαζόμενοι στα μοναστήρια, πολλές φορές, ήταν ευνούχοι, ιδιαίτερα στην Αίγυπτο. «Ιδία παρά την Γιργίαν ανεκαλύφθησαν ολόκληρα νεκροταφεία εν οις εθάπτοντο ΠΑΙΔΙΑ προοριζόμενα δια την υπηρεσίαν (;) μοαναστηρίων και αποθανούντα κατά τον ευνουχισμόν των. Η συνήθεια του ευνουχισμού εισήχθη εις τον Χριστιανικόν κόσμον απ’ άλλης απόψεως (: θεολογικής, αυτής της «Αποκάλυψης»). Ο Ωριγένης π.χ. επεβλήθη εκουσίως εις την εκτόμησιν. Οι μιμηταί δε του Ωριγένους υπήρξαν πολυάριθμοι εις τρόπον ώστε να προκληθή παρέμβασις της Εκκλησίας». Υπήρξαν μοναχικά τάγματα που επέβαλαν τον ευνουχισμό και στην Ρωσία η μυστική αίρεση «Σκόπτσι» τον επιβάλει ακόμη, ως γνώρισμά της.

    Στην Ιταλία τον ΙΖ΄ αιώνα ευνουχίζονταν παιδιά , για να έχουν ως ενήλικες λεπτή φωνή ώστε να γίνουν …υψίφωνοι!?! Ο συνθέτης Χάυδν ήταν τέτοιο παράδειγμα. Οι «Χριστιανοί» δέχθηκαν το έθιμο αυτό, ως θρησκευτικού χαρακτήρα ενέργεια, που εξυπακούεται από την «Αποκάλυψη» και το «Ευαγγέλιο»: «εισίν ευνούχοι, οίτινες ευνούχησαν εαυτούς δια την Βασιλείαν των Ουρανών» (Ματθαίος, ιθ΄12).

    Παραδειγματίστηκαν επίσης, από την λατρεία των «Γάλλων» προς την φρυγική Κυβέλη. Ποιοι ήταν αυτοί οι «Γάλλοι», που ασπαζόμενοι τον «Χριστιανισμό» ονομάσθηκαν «Βαλεσιανοί», από το όνομα του αρχηγού τους;

    «Γάλλοι». Έτσι ονομάζονταν στην Μ. Ασία οι ευνούχοι ιερείς της Κυβέλης. «Το έθος του ευνουχισμού ανήκεν εις τας αρχαιοτάτας θρησκείας της Μ. Ασίας και παρελήφθη κατόπιν υπό των Φρυγών. Η λατρεία του Άττιδος δεν είναι άλλο ειμή αιτιολογική ερμηνεία της θρησκευτικής ταύτης συνηθείας». Βρίσκονταν σε Λυκαονία, Πισιδία, Κύζικο, Σηστό Ελλησπόντου. Στην Ελλάδα ΔΕΝ υπήρξαν Γάλλοι, αν και η λατρεία της φρυγικής Κυβέλης και τα μυστήριά της έφθασαν στον Πειραιά κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Στην Ρώμη έφθασε επίσημα η λατρεία της Μητρός των Θεών- Κυβέλης το 205, αλλά απαγορεύθηκε στους Ρωμαίους να γίνουν ιερείς της. Παρά ταύτα, το έθιμο έγινε δημοφιλές και μέχρι και αυτοκράτορες ευνουχίσθηκαν (Σύλλας, Ηλιογάβαλος). Είχαν, όμως, κακιά φήμη και ονομάζονταν «ΚΙΝΑΙΔΟΙ».

    Φορούσαν εσωτερικά μακρύ χιτώνα και εξωτερικά χρωματιστό ιμάτιον, που έμοιαζαν με γυναικεία, για να θυμίζουν την Κυβέλη. Στο κεφάλι φορούσαν τιάρα και στεφάνι, τα δε μαλλιά τους ήταν μακριά. Οι Ρωμαίοι τους επέτρεπαν ορισμένες ημέρες να κυκλοφορούν έτσι ντυμένοι στους δρόμους, υπό την συνοδεία μουσικής. Γυρνούσαν από μέρος σε μέρος δίνοντας τις «παραστάσεις» τους, τραβώντας κι ένα ιερό …γαϊδούρι, πάνω στο οποίο είχαν το σακούλι που έριχναν οι θεατές τα φιλοδωρήματά τους. Κάτι, δηλαδή, σε φάση «Χάρε Κρίσνα», με το πορτοκαλί ένδυμα, το περίεργο γουλί κρανίο με την κοτσίδα, τα κρουστά, τα θρησκευτικά τραγούδια, τους χορούς και την συλλογή φιλοδωρημάτων από τους περαστικούς. Ίδια όλα, (: πλην του ευνουχισμού, βεβαίως, μην παρεξηγηθούν κι όλας οι άνθρωποι αδίκως)!

    Στην αρχή της παράστασης τους έπιανε μανία και χόρευαν ανάλογα, έψελναν κι «έπεφταν» σε έκσταση. Το πρώτο μέρος της παράστασης περιείχε κι …αυτομαστίγωμα, με μαστίγιο που είχε αστραγαλωτές άκρες! Μόλις …ολοκλήρωναν την φάση με το μαστίγωμα, περνούσαν σε …Hard Core XXXX καταστάσεις, ακόμα και γι’ αυτούς:

    «και δια πελέκεων και μαχαίρων ετραυμάτιζον τα νώτα αλλήλων»! Κι εκεί που ο κόσμος έμενε σύξυλος από το θέαμα χορού, τραγουδιού κι έκστασης, των με «φούστα κλαρωτή», μακρύ μυρωδάτο μαλλί και καθόλου …«πουλί» λυγερόκορμων Γάλλων, άρχιζε το δεύτερο μέρος της παράστασης, των μέσ’ τα αίματα, πιά, αυτομαστιγομένων* με χάρη gayδων, που τράβαγαν, όμως! ξώφαλτσα, και καμιά …τσεκουριά ή φαλτσετιά!

    Άρχιζαν, τότε, να εξαγγέλλουν …προφητείες και χρησμούς, εν μέσω κραυγών και γοερών θρήνων! (: Ρε, τι γινότανε! Ο …Ταραντίνο τα έχει ακούσει αυτά;). «Τοιαύται παραστάσεις, πλούσιαι εις απόδοσιν χρημάτων, αλεύρων, οίνου και άλλων δώρων, διήρκουν καθ’ όλην την ημέραν, επερχομένης δε της νυκτός οι Γάλλοι παρεδίδωντο εις όργια εις τα πλησιόχωρα πανδοχεία ως ιερό-δουλοι». Κυριολεκτικώς…

    (Τα εντός παρενθέσεων κείμενα με την αρχαΐζουσα είναι του «Ελευθερουδάκη»)

    ΓΕΙΑ + ΧΑΡΑ σε όλους!

    • Ο/Η Po λέει:

      Αγαπητέ φίλε tomoly…
      Υπόχρεως!

      Θα σας ευγνωμονούν οι πολυάριθμοι αναγώστες του διαδικτύου, τώρα και στο μέλον.
      να είστε καλά.

    • Ο/Η gryphon λέει:

      Πολύ καλό σχόλιο (καί τό προηγούμενο).Κωμικοτραγικές καταστάσεις.
      Καλά τό λες «Ρε, τι γινότανε!».Δίνουν καί μιά άλλη διάσταση όμως οί περιγραφές πού κανεις γιά τούς «Γαλλους» πού δέν ξερω αν βολευει τους διαφορους υπερασπιστές τής ¨παλαιας θρησκειας» που συχναζουν καί σχολιαζουν κι εδω.Μάλλον δικαιωνει αυτούς πού πιστεύουν πως απο τους υστερους ελληνιστικους χρόνους καί μετά αυτό που ονομαζουμε αρχαια ελληνικη θρησκεια είχε εκφυλισθει πια σέ αυτό που τόσο παραστατικα περιγράφεις στό παραπανω σχόλιο.Εξηγει και εν μερει γιατι πολυς απλος κοσμος βλεποντας ολ’αυτά στράφηκε στόν χριστιανισμό.

      • Ο/Η tomoly λέει:

        Αγαπητέ gryphon ,

        γράφει: » Στην Ελλάδα ΔΕΝ υπήρξαν Γάλλοι, αν και η λατρεία της φρυγικής Κυβέλης και τα μυστήριά της έφθασαν στον Πειραιά κατά τους ελληνιστικούς χρόνους». Το «ελληνιστικός» σημαίνει «ΣΑΝ ελληνικός». Η κλασική Ελλάδα αρχίζει να φθίνει με τον Αλέξανδρο και τελειώνει, τελεσίδικα, το 146 πΧ. Μαζί της και ο Πολιτισμός. Έκτοτε, και μέχρι σήμερα, κυριαρχούν οι «Βάρ- βαρ- οι», όλων των ειδών, των αποχρώσεων και των αιμάτων.

        Στον Χριστιανισμό οι Έλληνες ΔΕΝ στράφηκαν ΠΟΤΈ οικειοθελώς, παρά μονάχα με την σπάθα των θανατικών διαταγμάτων. Πολιτική (= πιο συμφέρουσα) απόφαση ήταν να ενστερνιστούν τον Χριστιανισμό. Εξ άλλου, τον έφεραν κι αυτόν, ΟΣΟ ΓΙΝΟΤΑΝ, στα μέτρα τους και τον ξεκόλλησαν από το διανοητικό τέλμα του Ιουδαϊσμού. Όπου δεν είχαν κατακτηθεί, συνέχιζαν να ακολουθούν την πατρώα τους θρησκεία, για πολλούς αιώνες. Δες:

        Το 842, έγινε η αναστύλωση των εικόνων και εισήχθη στο τελετουργικό της Εκκλησίας η «Κυριακή της Ορθοδοξίας», μια «φρικτή τελετή», σύμφωνα και με τον Νικ. Τωμαδάκη, αναθεματισμών κατά των Ελλήνων. Κι επειδή, επανάληψις μήτηρ μαθήσεως:

        «Τοις τα ελληνικά διεξιούσι μαθήματα και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών τας ματαίας επομένοις και ως αληθέσι πιστεύουσι και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσαις εγκειμένοις, ώστε και ετέροις, πότε μεν λάθρα, πότε δε φανερώς ενάγειν αυτοίς και διδάσκειν ανενδοιάστως, ανάθεμα!».

        «Ανάθεμα, εις τους ευσεβεία επαγγελομένους τα των Ελλήνων δυσώδη και δυσσεβή δόγματα», «Συνοδικόν», Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου.

        Ο πόλεμος κατά των Ελλήνων συνεχιζόταν ανηλεής και διαρκής. Είναι παραμύθι φούρναρης τα του ομαλού και εθελοντικού εκχριστιανισμού των ελληνικών πληθυσμών της κυρίας Ελλάδος, λόγω του ότι η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου δεν είναι Αλεξάνδρεια Ημαθίας και η Τρίπολη Αρκαδίας δεν είναι Τρίπολη Λιβύης ούτε η Έδεσσα της ξεραΐλας στην Μεσοποταμία, η Έδεσσα με τους καταρράκτες του …Τσιάρτα! Ευτυχώς, ήταν πολύ μακριά απ’ αυτά τα κέντρα παράνοιας. Μέχρι το 741, καταγράφονται οι νικητές των Ολυμπιακών και το έχουμε αυτό καταγεγραμμένο σε μάρμαρο κι όχι σ’ αποδείξεις …αλληγορικών μεθόδων.

        Ο περίφημος εκκλησιαστικός συγγραφέας, Θεόδωρος Στουδίτης, γράφει στον «κανόνα» που ψάλεται στο «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας», αναφερόμενος στον πρώην ηγούμενο της Μονής Σεργίου και Βάκχου, Ιωάννη Γραμματικό, τον οποίο κατηγορεί, ως «ίσον των …Ελλήνων», γιατί: «περηφανευόταν για τα έργα τους, που η φωνή των Δικαίων (: οι προφήτες) δίκαια τα σκόρπισε στους ανέμους… Ουκ έδεισε, ω παράνομε, ονομάζεσθαι τοιαύτην κλήσιν, μάλλον Πυθαγόραν και Κρόνον και Απόλωνα ήτινα των άλλων θεών, ων τον βίον εζήλωσας τερπόμενος ταις ασελγείαις αυτών».

        Ακόμα πιο ξεκάθαρα είναι τα ανθελληνικά γραπτά του Κωνσταντίνου Σικελού, την ίδια εποχή: «Να χαθούν αυτοί που αρνούνται την θεότητα κι αυτοί που ασπάζονται την πλάνη του Μάνη κι αυτοί που λατρεύουν τους θεούς των Ελλήνων. Κάτω όσοι δεν λατρεύουν τον Θεό (: Γιάχ!βε, των Εβραίων, τον γιό του, Ιησού = Γιεσουάχ = «ο Ιαχβέ σώζει», και κάποιο Άγιο Πνεύμα, εν είδει περιστεράς), που είναι νοητός σε τρία πρόσωπα και τιμάται σε μία φύση (: πιάσ’ τα’ αυγό και κούρεψ’ το! Στη κατηφόρα, -μέγιστε!). Οι Έλληνες να σκάσουν απ’ το κακό τους»!!!

        Παρ’ όλ’ αυτά, οι ΜΑΝΙΑΤΕΣ είναι ακόμα πιστοί στην ελληνική θρησκεία κι οι Κρητικοί, είπαμε, είχαν φθάσει, μαζί με τους Σαρακηνούς, ώς και την πολιορκία της Κων/λης και την κατάληψη της Θεσσαλονίκης!

        «Οι σχέσεις του Βυζαντίου με τους ΚΡΗΤΕΣ δεν ήταν αρμονικές. Ο λαός ατίθασος και πολεμικός, ΔΕΝ υποτασσόταν στους βυζαντινούς φεουδάρχες και στρατηγούς. Κάθε τόσο ξεσπούσαν ταραχές και στάσεις. Κατά την διάρκεια μιας τέτοιας ανταρσίας, τον 9ο αι., βρήκαν την ευκαιρία μερικοί τυχοδιώκτες μωαμεθανοί της Ισπανίας, αποβιβάστηκαν στην Κρήτη κι έκτισαν ένα οχυρό φρούριο στον Χάνδακα .. Πολλοί νέοι της Κρήτης συνεταιρίσθηκαν με τους ‘Σαρακηνούς’ και χτύπησαν τις βυζαντινές πολιτείες. Οι Βυζαντινοί χρονογράφοι ΔΕΝ μιλούν για Άραβες, ΑΛΛΆ για Κρήτες “θεολέστους”. Οι μεγάλοι αρχηγοί των λεγόμενων Σαρακηνών της Κρήτης είναι Έλληνες: Φώτιος, Λέων Τριπολίτης κλπ ..

        Ύστερα από πολλές άτυχες απόπειρες, ο Νικηφόρος Φωκάς με τρομερό στόλο από τρεις χιλιάδες πλοία, χτυπά τον Χάνδακα, το 960. Ο Νικηφόρος Φωκάς έχει στον στρατό του Θράκες, Λυδούς, Αρμένιους, Σλάβους, Ελλαδικούς, Ρώσους κ.ά. Οι αμυνόμενοι είναι Κρήτες και λίγοι Ισπανοί, Αιθίοπες και άλλοι Αφρικανοί πειρατές. Τελικά, νικά ο Φωκάς και περνάει μαχαίρι επί δικαίων και αδίκων. Η βυζαντινή προπαγάνδα θέλει όλους τους Κρήτες Σαρακηνούς, αλλά οι νικητές σφάζουν 40 000 άνδρες της Κρήτης .. Το νησί ερημώνεται. Μόνο στα χωριά και στα βουνά γλυτώνουν λίγες χιλιάδες κάτοικοι. Το Βυζάντιο μοιράζει το νησί σε φέουδα και εγκαθίστανται στην Κρήτη διαλεχτές οικογένειες της Κων/λεως, Φωκάδες, Μελισσηνούς, Μουσούρους, Χορτάτζηδες, Σκορδίληδες, Γαβαλάδες κλπ. Και ο Νίκων αγωνίζεται να ξαναφέρη τους Κρήτες στην θρησκεία του Χριστού», (Νικ. Αγγελής, ιστορικό περιοδικό «Ιστορία Εικονογραφημένη», τεύχος 7).

        Ο ΝΊΚΩΝ είχε πάει στην Κρήτη μαζί με τον κολλητό τού Φωκά, Άγιο Αθανάσιο, τον Αθωνίτη, που, μετά τρία χρόνια (963), θα ιδρύσει, ελέω και ανάγκα Νικηφόρου Φωκά, το πρώτο μοναστήρι της Αθωνικής Πολιτείας, την Μεγίστη Λαύρα, -πάνω σε αρχαίο ελληνικό ναό με μαντείο, προφανώς και μάλλον, του Απόλλωνος. Αυτός ο Νίκων, τώρα, λεγόταν …«Μετανοείτε». Στην Λακωνία, είχε ΣΚΟΤΩΣΕΙ τον έφορο της περιοχής Αντίοχο κι όλους τους ιερείς της αρχαίας θρησκείας! Ταυτόχρονα, βάπτισε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ τους εναπομείναντες κατοίκους κι ΙΣΟΠΈΔΩΣΕ όλα τα αρχαία ιερά. Άγιος άνθρωπος!..

        Αυτά τα ολίγα πρόχειρα και εύκαιρα ιστορικά, αγαπητέ, (λόγω του προηγούμενου κειμένου), γιατί είναι και πολύ αργά, αφ’ ενός, και βαριέμαι να ασχολούμαι με το θέμα της επιβολής του Χριστιανισμού στους Έλληνες, αφ’ ετέρου… Αυτά κανείς τα ανακαλύπτει μόνος του και, πάντως, εκτός Διαδικτύου. Εννοώ με βιβλία χάρτινα, κανονικά.

        ΓΕΙΑ + ΧΑΡΑ!

  10. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Τσακαλία, τα παρακάτω είναι του Βασδέκη;
    Βυζάντιο. Η αυτοκρατορία των ευνούχων.
    «Δεν είναι σε όλοι σε θέσιν να δεχθούν τον λόγον αυτόν, αλλ΄ εκείνοι εις τους οποίους έχει δοθεί. Διότι υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι από από την κοιλιά της μητέρας τους εγεννήθηκαν έτσι. Και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι έγιναν ευνούχοι από τους ανθρώπους, και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι μόνοι τους έγιναν ευνούχοι δια την βασιλεία των ουρανών. Όποιος μπορεί να το δεχθή ας το δεχθή»
    Μιλάει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Κατά Ματθαίον 19. 11-12
    «δεν πάει άλλο, έχει γεμίσει η εκκλησία με Μητροπολιτάδες ομοφυλόφιλους». Πατήρ Κολλάς
    Α΄ οικουμενική σύνοδο να αφορίσει την χειρονομία αυτή (Α΄ οικουμ. Συνοδ. Εν Νικαία της Βιθυνίας, 325 μ.Χ., κανών Α΄).
    Έτσι ο σωματικός ευνουχισμός (αποκοπή του ανδρικού μορίου) κατέστη μάστιγα κατά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Σε τέτοιο μεγάλο βαθμό μάλιστα ώστε να εξαναγκάσει την Α΄ οικουμενική σύνοδο να αφορίσει την χειρονομία αυτή (Α΄ οικουμ. Συνοδ. Εν Νικαία της Βιθυνίας, 325 μ.Χ., κανών Α΄).
    Φαίνεται όμως ότι το πρόβλημα είχε προκύψει ευθύς εξ αρχής: Κανών ΚΓ΄ εκ των Κανόνων των αγίων Αποστόλων «Εί τις κληρικός ών, εαυτόν ακρωτηριάσοι, καθαιρείσθω. Φονεύς γαρ εστιν εαυτού». Αλλά και κανών ΚΔ΄: «Λαϊκός εαυτόν ακρωτηριάσας αφοριζέσθω έτη τρία…».
    Πηδάλιον σελ. 23, υπος. (2): «όθεν ακολούθως τω Αποστολικώ παρόντι Κανόνι, ο Αλεξανδρίας Δημήτριος εκάθηρε, κατά τον Σωκράτην, τον Ωριγένην, επειδή και απετόλμησε να ευνουχίσει τον εαυτόν του. Θεωρείται δε ο Ωριγένης μέγιστος πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας.
    Ο Κ.Μ. Ράλλης, καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίω, Ακαδημαϊκός εν έτη 1930, στην εγκυκλοπαίδεια «Πυρσός», στο λήμμα ευνούχος γράφει στη σελ. 755: (υπενθυμίζουμε ότι οι πηγές μας είναι αποκλειστικώς χριστιανικές) «Από της Αλεξανδρείας ο ευνουχισμός εισήχθη εις την Ρώμην, το Βυζάντιον και τον χριστιανισμόν… Και ο επίσκοπος Σάρδεων και απολογητής Μελίτων ήτο ευνούχος… Έχομεν έκτοτε (325 μ.Χ.) πολλά ανέκδοτα χαρακτηριστικά, καθ’ ά η εκκλησία εξηκολούθει να έχη λειτουργούς εκουσίως ευνουχηθέντας… Εν Βυζαντίω, μολονότι ο Μέγας Κωνσταντίνος και κατόπιν ο Ιουστινιανός Α΄ απηγόρευσαν τον ευνουχισμόν, το οικτρό τούτο έθιμο ου μόνον διετηρήθη πάντοτε, αλλά και επισήμως ανεγνωρίσθη η ύπαρξις αυτού… Τα βασιλικά παλάτια έγεμον ευνούχων, καθώς και τα μέγαρα των ευγενών και των πλουσίων… Οι ευνούχοι κατείχον τας κατ’ εξοχήν εμπιστευτικάς θέσεις εν τοις παλατίοις του Βυζαντίου…
    Ευνούχοι ήσαν οι πανίσχυροι πρωθυπουργοί: Ευτρόπιος επί Αρκαδίου (395-404), Χρυσάφιος επί Θεοδοσίου Β΄ (408-450), Ευσέβιος επί Νώνσταντος Β΄ (642-648), Σταυράκιος και Αέτιος επί ειρήνης της Αθηναίας (748-802), Βασίλειος επί Νικηφόρου Φωκά (963-969), επί Ιωάννου Τσιμισκή (969-976) και κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Βασιλείου Β΄, καθώς και πλείστοι άλλοι κατα τους μετέπειτα χρόνους.
    Αλλά και πατριάρχαι τινές ανεδείχθησαν εκ της τάξεως των ευνούχων, καθώς επίσης και πολλοί στρατηγοί και ναύαρχοι… Κατά την Παλαιάν Διαθήκην , οι ευνούχοι δεν ηδύναντο να ιερωθώσιν. Αλλά και η υπό του επισκόπου Αλεξανδρείας Δημητρίου συγκλιθείσα εν Καισαρεία σύνοδος τω 228, την εις πρεσβύτερον χειροτονίαν του Ωριγένους εθεώρησεν αντικανονικήν επί τω λόγω ότι ούτος νέος έτι ών είχεν ευνουχίσει εαυτόν, ορμηθείς προς τούτο εκ της ευαγγελικής ρήσεως ‘ εισίν ευνούχοι οίτινες ηυνούχισαν εαυτούς δια την Βασιλείαν των ουρανών».
    Μέχρι και το έτος 861 η Α΄ και Β΄ λεγόμενη σύνοδος (κανών Η΄) αφόριζε τους αυτοευνούχους. Το τι ακολούθησε κατά την μετααυτοευνουχιστικά εποχή είναι πασίγνωστο. Τόμοι επί τόμων έχουν γραφεί για τα σεξουαλικά όργια των καλόγερων και των πάσης φύσεως ιερωμένων.
    Ο λαός διακωμώδησε αρκούντως το θέμα αυτό ανά τους αιώνες. Αρκεί κανείς να διαβάσει το βιβλίο «Αντρικά Μουνάτα», εκδ. «Αρχείο Συλλογή Γιώργου Μελίκη». Αυτός ο λαός μήπως δεν αποστάζει αυτήν την ιστορία λέγοντας: «να φοβάσαι από πισινά μουλαριού κι από μπροστινά καλογήρου»; Όποιος τα έβαλε με την φύση γελιοποιήθηκε στο έπακρο.

    Αφού λοιπόν δεν είναι του Βασδέκη (90%) τότε πώς λες «Παραθέτουν κείμενα από τον Βασδέκη».

    Το είπες αβασάνιστα διότι είσαι τουλάχιστον πνευματικά ευνουχισμένος. Δηλαδή ούτε στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό σου ότι οι αναγνώστες των σχολίων βλέπουν ξεκάθαρα ότι καταθέτω στοιχεία από πηγές και συγγραφείς; Όλους τους θεωρείς ανόητους πλην του εαυτού σου, όπως δείχνει η συμπεριφορά σου.
    Όσο για τον Νεοκλή Ρούσο, επειδή σε κάθε του εργασία παραθέτει εκατοντάδες παραπομπές και ντοκουμέντα, γι’ αυτό σας τσούζει τόσο πολύ εσένανε και τα φιλαράκια σου τους ΟΟΔΕίτες.

  11. Ο/Η Po λέει:

    Φίλε αγαπητέ Σταύρο.
    Σ’ ευχαριστώ για τα πολύτιμα στοιχεία (ολόκληρο κατεβατό!), πες ότι τα παρέθεσες για τον εμπλουτισμό της διαδικτυακής «βιβλιογραφίας» -δεν χρειαζόταν να δώσεις άμεσες απαντήσεις σε μισαλλόδοξους φασίστες.

    προσωπικά θα το έκανα σε τρίτο πρόσωπο, και το «φανατικό πράγμα» θα καταλάβαινε, να είστε σίγουρος.

  12. Ο/Η Κώστας Κοροβίλας λέει:

    Θά μπορούσε κάποιος νά κατανοήσει κατα κάποιο τρόπο τήν επικράτηση τού Χριστιανισμού, όπως έγινε, μέσω τής βίας καί τής επιβολής από τούς τότε βασιλείς καί αυτοκράτορες, Ρωμαίους καί Βυζαντινούς, καί μέ βαθειά πικρία καί αγανάκτηση νά νιώσει τήν καταστροφική εισβολή τού ανατολίτικου ιουδαϊκού σκοταδισμού στό φωτογόνο πνεύμα τής επιστήμης, τής φιλοσοφίας, τών γραμμάτων καί τών Τεχνών τού δυτικού πολιτισμού. Εκείνο που δύσκολα μπορεί κάποιος νά καταλάβει, είναι η αδυναμία τού σημερινού δυτικού πολιτισμού μέ τήν πράγματικά αξιόλογη ανάπτυξη στίς επιστήμες, στήν τεχνολογία, στά γράμματα στίς Τέχνες, καί σέ όλα όσα συμβάλουν στήν δημιουργία ενός υψηλού πολιτισμού, καί σήμερα μπορούμε νά παραδεχθούμε πως ο δυτικός πολιτισμός, έχει ένα υψηλό επίπεδο, παρά κάποιες ατέλειές.
    Μία από αυτές τίς ατέλειες είναι, όπως προανάφερα, η αδυναμία του, ή η αδιαφορία του στό νά αποβάλει εξ’ ολοκλήρου από πάνω του αυτό τό εγκληματικό «ιερό» χαμαιτυπείο τού πνευματικού ευνουχισμού, τής διαφθοράς καί τής διαστροφής, τής λαιμαργίας γιά πλούτο καί εξουσία, τό ανατολίτικο ιουδαϊκό στοιχείο, τόσο ξένο, τόσο βάρβαρο, καί τόν τόσο πρωτόγονο χριστιανισμό. Η Δύση, άν όχι η Αμερική, η οποία είναι κατά ένα μεγάλο ποσοστό, εμποτισμένη μέ τό δηλητήριο τής χριστιανικής θρησκείας, τουλάχιστον η Ευρώπη, η πάντα πρωτοστασούσα στόν πολιτισμό, καί η γεννέτηρα τού πολιτισμού, έχει υποχρέωση νά ενεργοποιήσει τό συντομότερο, τήν απάληψη αυτού τού ανατολίτικου θρησκευτικού στοιχείου, καί νά κρατηθεί
    στό ύψος τού καθαρού δυτικού πνεύματος τού ορθολογισμού.
    Γιά τόν λόγο αυτό, οί θρησκείες όλες, πρέπει επίσημα νά απαγορευθούν ως μή επίσημα αναγνωρίσιμες. Οί ναοί, τζαμιά, καί άλλα θρησκευτικά λατρευτικά οικήματα νά αφανιστούν καί νά κλείσουν. Οί θρησκευτικές λατρευτικές δημόσιες εκδηλώσεις νά απαγορευθούν ως μή συμβάλoυσες στήν πνευματική ανάπτυξη τού ανθρώπινου νού καί ως ανεπιθύμητα στοιχεία εχθρικά πρός τό δυτικό πνευμα τού καθαρού λόγου καί τών επιστημών. Οί ήδη αθεράπευτα επηρεασμένοι από τόν θρησκευτικό ιό, κάποτε θά φύγουν από τήν ζωή. Οί εναπομείναντες, άθρησκοι, άθεοι, καί οί νέες γενιές μέσω μιάς σωστής παιδείας, θά αποτελέσουν τό νέο κοινωνικό σώμα τής ελεύθερης έκφρασης, τού ορθολογισμού καί τής επιστημονικής έρευνας καί αμφισβήτησης.

  13. Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

    Κύριε Τσακαλία,

    Διαβάζοντας τα κείμενά σας, από τα οποία ρέει τόσο άφθονη και ζεστή η απέραντη Αγάπη με την οποία εμποτίζει τους ανθρώπους ο χριστιανισμός και η ευθυκρισία και αντικειμενικότητα της μεγάλης σας μόρφωσης, αισθάνομαι πολύ υπερήφανος που αυτοκατατάσσομαι στα «άθεα ζώα».

    Σας ευχαριστώ θερμά.

    Παρακαλώ επίσης να εξετάσετε σε κάποια στιγμή νηφαλιότητας (αν σας τυχαίνει ποτέ) την άποψη ότι οι δικτάτορες που αναφέρετε ίσως έδρασαν ως αναφέρετε απλώς και μόνο για να διεκδικήσουν την απόλυτη εξουσία πάνω στους ανθρώπους από τον μεγαλύτερο και ισχυρότερο ανταγωνιστή τους, τη θρησκεία και το αδίστακτο, αιματοβαμμένο εγκληματικό συνδικάτο των ιερωμένων, που πουθενά δεν υπολείπεται αγριότητας και ανηθικότητας συγκρινόμενο με τους στυγερότερους τυράννους, σφαγείς, πολέμαρχους και δικτάτορες (τους οποίους βέβαια συνήθως υπηρετεί πολύ πρόθυμα, όταν βέβαια υπάρχουν κοινά συμφέροντα).

    Αποφεύγετε ει δυνατόν, σας παρακαλώ, να παραθέτετε παραπομπές στην έγκυρη «ΟΟΔΕ» – προσωπικά, δεν αντέχω άλλα γέλια… Μ’ έχετε εξοντώσει.

  14. Ο/Η Tsakalias λέει:

    Oi βλογγερς ονομάζουν τις ανοησίες του Ρούσου και του βασδέκη:

    «πολύτιμα στοιχεία»

    Αυτό μας δίνει μεγάλη χαρά να πούμε την αλήθεια.

    Η διαφορά μας μπαρμπα-Επ-αναστάσιος είναι η εξής:

    Η σαβούρα από το blog athriskos δεν παραπέμεπι σε βιβλιογραφία.
    Κατά συνέπεια, κάθε τι που αναφέρει εκεί έχει την ίδια εγκυρότητα με τις πληροφορίες του καζαμία.

    Αντιθέτως, για να μην μπορείς να πεις το ίδιο, σε παραπέμπω σε κεέιμνα που γράφουν από που προέρχονται οι πληροφορίες.

    Άρα, το σκέτο «ΟΟΔΕ»=αναξιοπιστία, σε αναδεικνύει σε εντελώς ασόβαρο.
    Αυτός που λέει από που τα πήρε, πρέπει να εξετάσεις αν είναι ψεύτης. Αντιθέτως, αυτός που κρύβει από που τα πήρε, είναι απατεώνας και βεβαίως μπορούν άνετα τα κείμενα του Βασδέκη να έχουν την ίδια αξία με το χαρτί υγείας.

    Το να υποστηρίζουν πολλοί μία ανοησία, δηλαδή την απουσία τίτλων βιβλίων από κείμενο, δεν την κάνει λιγότερο ανοησία.

    «Κώστας Κοροβίλας»

    Η τάχα επιβολή του χριστιανισμού με βία, είναι μια ανοησία που έχει καταρεύσει από τον 2ο-3ο χρόνο που αρχισαν οι φρεσκο-ειδωλολάτρες να την αναφέρουν. Η συντριβή σου είναι απλή:

    Η θρησκεία του Χριστού εξαπλώνεται ραγδαία όταν διώκεται, κατακτά το στράτευμα και αναγκάζει την πολιτεία σε διάταγμα ανεξιθρησκείας. Κατά συνέπεια, κρίνεσαι ανεπαρκής όταν πας να υποστηρίξεις ότι η θρησκεία αυτή εξαπλώνεται όταν την διώκουν, και όταν σταματούν να την διώκουν… εξαπλώνεται με τη βία!!!!!!!!! Δεν ξέρω πόσοι κουτοί υπάρχουν πια για να τους πείσεις.

    Και μάλιστα, τον 4ο αιώνα, οι ορθόδοξοι πάλι μαρτυρούν από τους αρειανιστές, και τους ειδωλολάτρες. Και επειδή η μειοψηφία αρειανιστές και ειδωλολάτρες έσφαζαν ορθοδόξους, ο Θεοδόσιος απαγόρεψε δημόσιες λατρείες για να σταματήσει η σφαγή της πλειοψηφίας!!!!!!!!

    Εγώ μπορεί να μην ξέρω ιστορία, αλλά, έτσι διαβάζω:

    http://www.oodegr.com/oode/protestant/sykofanties/pavlikianoi_2.htm#5.

    Και οι ΟΟΔΕίτες αναφέρουν και βιβλία. Έσυ τώρα που είσαι έξυπνος, φέρε βιβλία που λένε τα αντίθετα. Αλλιώς, μην μας πολυζαλίζεις!!!!!!!!!!

    Και να πω επίσης ότι τα «άθεα ζώα» είναι αυτά που έσφαξαν.
    Έχετε αποαλογηθεί για όσα έκαναν οι ομοϊδεάτες σας, ποθ έχετε το θράσος να μιλάτε για τον χριστιανισμό;;;;;!!!!!!

    • Ο/Η Δημήτρης λέει:

      Προς Tsakalias!!!!
      Γράψαται !!!
      //////Εγώ μπορεί να μην ξέρω ιστορία, αλλά, έτσι διαβάζω:

      http://www.oodegr.com/oode/protestant/sykofanties/pavlikianoi_2.htm#5.

      Αρα λόγω του ηδη προεπιλεγμένου μετώπου θεωρηται οτι ο ΟΟΔΕ ειναι η απόλυτη πηγή αλήθειας!!!!!
      Η Χριστιανική τσιμπλα στο ματι σας ομως αλλα και η Ταλιμπανική τσιχλα της ορθοδοξίας στο μυαλό σας δεν σας καθιστούν αμερόληπτο συνομιλητή ,,εφ’όσον μπήκατε σε αυτό το μπλογκ ,,όχι για να τεκμηριώσεται την δικιά σας άποψη που είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με άλλων συνομηλιτων μας ,,,,,αλλά για να προσβαλλεται ,,,,και τον συνάνθρωπό μας,,, αλλά κυρίως την νοημοσύνη μας!!!
      Γραφεται επίσης !!!
      ////////Και οι ΟΟΔΕίτες αναφέρουν και βιβλία. Έσυ τώρα που είσαι έξυπνος, φέρε βιβλία που λένε τα αντίθετα. Αλλιώς, μην μας πολυζαλίζεις!!!!!!/

      Το υφάκι αυτό δείχνει άνθρωπο ημιμαθή ,,,που μπήκε ελλεινά σε αυτό το χώρο ( μπλογκ ) γιά να πουλήσει πνεύμα η προπαγανδα του ΟΟΔΕ!!!!
      Ηδη τα χοντρά ψέμματα και η λάσπη περί της ανυπαρξίας τεκμηρίων η βιβλίων απο πλευράς Βασδεκη και Ρούσου σας καθιστουν αναξιόπιστο και μη σοβαρό συνομιλητή !!!
      Γιατι Αν ,,,λεω ΑΝ ΑΝ !!! μπέναται στον κόπο να διαβάσεται αυτά που γράφουν οι κύριοι Βασδέκης και Ρούσος,,, θα βλέπαται όχι μόνο την βιβλιογραφεία που παραθέτουν ,,,,αλλα ΥΠΕΡΤΟΝΙΖΟΥΝ και τα εδάφια απο τα οποία αντλούν τις πληροφορείες!!!

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Επίσης τα περί δήθεν αθωότητας του Ιωσήφ Βατοπεδινού από την κατηγορία της παιδεραστίας επειδή τον αθώωσε το πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, που συστηματικά καλύπτει τους παιδεραστές και μάλιστα τον αθώωσε εν κρυπτώ χωρίς να ανακοινώσει τη διαδικασία, είναι ισχυρισμοί χωρίς την παραμικρή αξία.

        Όπως έχω γράψει και απάντηση δεν πήρα ποτέ:

        https://roides.wordpress.com/2009/12/15/15dec09/

        Αναρωτιέμαι τι είδους δικαιοσύνη μπορεί να αποδώσει ένα δικαστήριο στην Κωνσταντινούπολη για αδίκημα που τελέστηκε στην Κύπρο. Οι μάρτυρες φερ’ ειπείν μπορούν να ταξιδέψουν για να καταθέσουν; Το πατριαρχείο πήρε κατάθεση από τη φερόμενη ως θύμα; Διέταξε όπως υποχρεούνταν γραφολογική εξέταση για το αδιάψευστο πειστήριο του εγκλήματος, την φερόμενη ως (παιδεραστική) επιστολή του Ιωσήφ; Αν ναι, ποιο είναι το πόρισμα.

        Την κυπριακή Σύνοδο δεν την πήρε ασφαλώς ο πόνος για ζητήματα ηθικής. Απλά θέλοντας να εκδικηθεί τον Ιωσήφ που τόλμησε να συγκρουστεί με τα συμφέροντά της και να ψαλιδίσει τα φτερά του, έγραψε την πατριαρχική επιστολή στις σόλες της και εξέδωσε την καταδικαστική της ετυμηγορία, με τον μεσαιωνικό τρόπο που δρα η Εκκλησία βιαστικά, εν κρυπτώ, χωρίς την παρουσία του κατηγορούμενου με διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος των Ζουλού. Με ακόμη περισσότερο σκοτάδι, συνέρχεται η Σύνοδος του πατριαρχείου 6 μήνες μετά, η οποία όπως προκύπτει από τα δοκουμένδα της ΟΟΔΕ, χωρίς να ανατρέψει κάποιο στοιχείο, χωρίς δημοσιότητα, χωρίς να επικαλεσθεί μάρτυρες, χωρίς την παρουσία της καταγγέλλουσας, κάποιας μοναχής από τις φερόμενες ως παρενοχληθείσες και κάποιου εκπρόσωπου της κυπριακής Συνόδου, χωρίς να προκύπτει κάποια ακροαματική διαδικασία, με μεθόδευση που θα ζήλευαν και η Σύνοδος του Ιερώνυμου Λιάπη όταν αθώωνε τον Παντελεήμονα Αττικής, (αλλά και ο πατριάρχης που έκανε δεκτές τις εφέσεις του) και αποφαίνεται με το έτσι θέλω, χωρίς σκεπτικό.

      • Ο/Η Κώστας Κοροβίλας λέει:

        Aγαπητέ Δημήτρη,
        επειδή βλέπω πως καταπιάστηκες μέ τήν απάντηση που δίνει σέ μένα ο Τσακαλίας, καί σ’ ευχαριστώ γιατί μέ απήλαξες από μιά αγγαρία στό νά απαντήσω στόν κύριο αυτό. Αλλά πρέπει νά σού πώ, πως τού είχα γράψει μιά προσεγμένη απάντηση, αλλά τελευταία στιγμή άλλαξα γνώμη καί θεωρώντας το περριτό καί ανώφελο, γιά νά μήν πώ προσβλητικό νά ασχοληθώ μέ έναν άνθρωπο που διακατέχεται από παράνοια καί μένος, διέγραψα τό κείμενο καί φυσικά δέν έστειλα τήν απάντηση. Θυμάμαι πως μεταξύ τών άλλων τού επεσήμανα στήν εμμονή του νά τού προσκομήσω βιβλία ώστε νά υποστηρίξω τήν θέση μου, τού συνηστούσα πως άν θέλει βιβλία νά πάει νά τά βρεί καί νά τά διαβάσει, άν μπορεί… Εγώ θά τού τά βρώ?

    • Ο/Η tomoly λέει:

      Ποιος Χριστός, ρε, κακομοίρη;;;

      Πόσο χρονών είσαι; Που έχεις και στυλάκι από καθέδρας, -μχ!

      Άνοιξε κανένα βιβλίο μόνος σου και άσε τους …»δογματικούς ερευνητές» (σαν να λέμε, δηλαδή, γίγαντας νάνος, όμορφη άσχημη, έξυπνος βλάκας κοκ). Πάρε να’χεις, -και με …βιβλιογραφία ατέλειωτη:

      «ΗΤΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ Ο ‘ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ’;;;»

      – Επειδή έχω βαρεθεί να ακούω συζητήσεις επί συζητήσεων, να διαβάζω κείμενα επί κειμένων για το «αν ο Χριστός ήταν ή όχι Έλληνας», «τι γνώμη είχε ο Χριστός για τους Έλληνες», «ποια η παιδική ζωή του Χριστού», «τα είχε ή όχι ο Χριστός με την Μαγδαληνή»; κοκ.

      – Επειδή, σε λίγο κάποιοι θα αναρωτιούνται για το «τι είδους ρούχα φορούσε ο Χριστός», «τι φαγητά του άρεζαν» και «με ποιον τρόπο μετακινείτο από πόλη σε πόλη ο Χριστός»; Με τα πόδια, με γαϊδουράκι, με διαστημικό όχημα ή μήπως «έμπαινε» στο αιθερικό πεδίο και πεταγόταν μέχρι την Ινδία για πρωινό καφέ κι επέστρεφε στην Παλαιστίνη για μεσημεριανό;

      – Επειδή, τέλος, στον Γολγοθά δεν σταυρώθηκε κάποιος θεός, αλλά η Λογική: «Ο Ένας και Μοναδικός Θεός (πατέρας) έστειλε τον Ένα και Μοναδικό Θεό (υιό) να σταυρωθεί για ηθική αυτουργία του Ενός και Μοναδικού Θεού (πατερο-υιού) στην διάπραξη αμαρτημάτων».

      Αποφάσισα να ασχολήθω με την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ύπαρξη του προσώπου που ονομάζουμε σήμερα «Ιησού Χριστό», καθώς η οποιαδήποτε έρευνα για τον λεγόμενο Χριστό έχει κάποιο νόημα, εφόσον αφορά την ιστορική του ύπαρξη ή όχι. Και αυτό επειδή η ίδια η Εκκλησία δίνει βαρύτητα στο θέμα. Αν δεν έδινε δεν θα είχε κάποιο νόημα ούτε αυτού του είδους η έρευνα

      Ανάγνωση του υπολοίπου… http://gkdata.wordpress.com/2011/06/19/%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF-%CE%BF-%CE%B9%CE%B7%CF%83%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C/

  15. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Ο σφουγγοκωλάριος των ΟΟΔΕιτών Τσακαλίας έγραψε ότι «Η σαβούρα από το blog athriskos δεν παραπέμεπι σε βιβλιογραφία», όταν τυχαίνει να καταστεί ένα άμορφο κουρέλι ολόκληρος ο athriskos, εάν του αφαιρεθούν οι βιβλογραφίες του.

    Το ασύστολο ψεύδος, από τις απαρχές του χριστιανισμού μέχρι και σήμερα, ήταν και είναι το βασικό εργαλείο όλων των τακτικών του. Η ρήση «τα γραπτά μένουν», ποτέ δεν πτόησε την χριστιανική ανηθικότητα.

    Την τακτική της ευχέρειας αυτής του ψεύδους μιμήθηκαν και οι πολιτικοί του τόπου αυτού, από ιδρύσεως νεοελληνικού κράτους. Για τον λόγο αυτόν δεν αποτολμούν ποτέ να θίξουν τα συμφέροντα της μεγάλης τους δασκάλας εκκλησίας. Ούτε οι δεξιοί, ούτε οι κεντρώοι ούτε και οι αριστεροί. Η μόνη τους συνέπεια είναι η απόδοση του χρέους απέναντί της.

    Για τον λόγο δε αυτόν ακόμα και ο Τσίπρας, όταν σπεύδει να συνομιλήσει με τον αρχιεπίσκοπο για διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους, επιστρέφει με χαζοχαρούμενες δηλώσει του είδους των «διακριτών ρόλων». Ο «επαναστάτης» που κάθεται σαν την κότα στον ευνούχο αρχικηφήνα.

    Απομείναμε τρεις κι ο κούκος να επιμένουμε ότι το πρόβλημα της χώρας είναι θρησκευτικής φύσεως. Ότι το κυρίαρχο δόγμα εμποδίζει το διαφωτιστικόν της παιδείας της χώρας, άνευ του οποίου ποτέ ο «λαός» της δεν θα απαλλαγεί από την ζάλη και την σκοτοδίνη που του επιφέρει η καλλιέργεια των πάσης φύσεως ψευδών, τα οποία με τόσο πάθος αναπαράγουν και εξαερίζουν και ξεσκονίζουν οι ΟΟΔΕίτες και οι αμόρφωτοι σφουγγοκωλάριοί τους.

  16. Ο/Η Επ-αναστάσιος λέει:

    Κύριε Βασδέκη,

    Καλύψατε άριστα κι εμένα. Επαναλαμβάνω όμως κι εγώ ότι το γενικότερο πρόβλημα της χώρας αυτής έχει τη ρίζα του στη θρησκεία και πουθενά αλλού, κι ότι αν δεν αρθεί το πέπλο της «ορθόδοξης» μεσαιωνικής σκοταδιστικής νοοτροπίας που την καλύπτει, μαζί με όλες τις προεκτάσεις του, η χώρα αυτή δεν θα έχει ποτέ κανένα καλύτερο μέλλον.

    Όσο για την ΟΟΔΕ, και μόνο η ονομασία «Ορθόδοξη» (πρώτο λογικό ατόπημα) Ομάδα Δογματικής Έρευνας (δευτερο λογικό ατόπημα: ένα δόγμα, που εξ ορισμού είναι το «σύνολο των δοξασιών μιας θρησκευτικής πίστης, το οποίο οι οπαδοί της αποδέχονται ως αληθινό και αναμφισβήτητο», ποια ανάγκη «έρευνας» έχει; Κάποιο λάκκο λοιπόν έχει η φάβα).

    Πιο ειλικρινές θα ήταν να ονομάζονται Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικού Κουκουλώματος, αφού είναι προφανές ότι σκοπός τους είναι να βγάλουν «λάδι» τον ασύλληπτα εγκληματικό «ορθόδοξο» χριστιανισμό, ενώ αντίθετα κατηγορούν και λοιδωρούν «παπικούς», εβραίους κλπ. σατανικούς «εχθρούς» της αλάθητης «ορθοδοξίας» (που κατά τα άλλα «αγαπά» με θεϊκή εντολή τους πάντες).

    Θα είχαν πάρα πολύ πλάκα, αν δεν υπήρχαν αφελείς που πείθονται από τα σοβαροφανή (αναμφίβολα θεόπνευστα) αποτελέσματα της «έρευνάς» τους, και δεν υπήρχε στο φόντο η τραγική κατάσταση της ορθόδοξης Ελλαδίτσας…

  17. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Λασκαράτε, η συμπεριφορά αυτή του πατριαρχείου που περιγράφεις, με αγανάκτηση, είναι πάγια και διαχρονική. Το γνωρίζεις πολύ καλά αυτό το αμετάβλητο σενάριο. Και μάλιστα, εντελώς αβασάνιστα , μπορώ να πω ότι διαθέτεις εξειδίκευση στα θέματα αυτού του είδους, όπως σαφώς μπορεί να διαπιστώσει κανείς από τον βίο και την πολιτεία σου.

    Λέω όμως ότι η απορία σου αυτή, ίσως θα πρέπει να διατυπωθεί αλλιώτικα. Δηλαδή ότι πώς γίνεται η αμαρτωλή ετυμηγορία του Αρχικηφήνα πατριάρχη να διαθέτει απόλυτη ισχύ, και απέναντι στα πολιτειακά και στα εκκλησιαστικά δίκαια, εν μέσω της σκανδαλώδους και αυθαιρέτου υποστάσεώς της. Ώστε η ισχύς της είναι αδύνατη δίχως την προϋπόθεση της πλήρους αποκτηνώσεως και αφασίας του χριστεπωνύμου πληρώματος.

    Το κενό αυτό πλήρωμα είναι που παρέχει την ανήθικη αυτή νομική ευχέρεια στον υβριστή Πατριάρχη. Και για κακή μας τύχη, αγαπητέ μου σύντροφε, είμαστε εντελώς αδύναμοι να τα βάλουμε με το κενό αυτό. Πώς να επέμβει κανείς σε κενά κρανία; Αλλά και για ποιόν λόγο να επέμβει. Αυτή είναι η ύβρις που μας προσήκει. Και το χειρότερο: αυτή είναι η βασική τροφή μας. Καταδικασμένοι έτσι κι αλλιώς στην αιώνια κόλαση. Αυτό το ενδιαίτημά μας με την «αφόρητη» ζεστασιά.

  18. Ο/Η Μητροπολίτης Ζωζώ ο Γ΄ λέει:

    Οι δυό γάμοι βυζαντινού αυτοκράτορα με άνδρες

    Republication – 19/09/2011

    Ο Βασίλειος Α΄ ο Μακεδών “προήχθη από ευτελούς υπηρέτου ενός των μεγιστάνων της Κωνσταντινουπόλεως εις το περίβλεπτον αξίωμα του μονάρχου της Ανατολής. Ίνα αξιωθή τοιαύτης μεταβολής της εαυτού τύχης, ουδέν μέγα ή απλώς γενναίον έπραξεν· απ’ εναντίας δεν ανέβη τας κυριωτέρας της κλίμακος εκείνης βαθμίδας ειμή δια πολυειδώς αισχρού εξευτελισμού και δια κακουργίας δεινής.

    (Κ. Παπαρρηγόπουλου, “Ιστορία του Ελληνικού Έθνους”, τ. 5, κεφ. Β΄.)

    Ο πρώτος γάμος μεταξύ ανδρών δεν έγινε το 2008 στην Τήλο, αλλά, σύμφωνα με πλείστες ιστορικές μαρτυρίες, τον θ΄ αι. μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Ένας άξεστος ιπποκόμος, φτωχός κι αγράμματος χωριάτης, αλλά όμορφος και με ωραία κορμοστασιά νέος, νυμφεύτηκε τον Νικόλαο, ηγούμενο μοναστηριού και μερικά χρόνια αργότερα έναν άλλο άνδρα, γιό πλούσιας χήρας, τον Ιωάννη. Μέσω

    http://eagainst.com/articles/%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%cf%85%cf%8c-%ce%b3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%ce%b9-%ce%b2%cf%85%ce%b6%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%8d-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b1-%ce%bc/

  19. Ο/Η Αδαμάντιος Κοραής λέει:

    ΤΖΟΥΝΤΙΘ ΧΕΡΙΝ Το πραγματικό Βυζάντιο δεν αρέσει στην Εκκλησία

    Εγραψε μια εκλαϊκευμένη ιστορία της βυζαντινής εποχής όταν εργάτες που δούλευαν στο πανεπιστήμιό της την ρώτησαν τι σήμαινε το «καθηγήτρια Βυζαντινών Σπουδών». Βρέθηκε από το Λονδίνο στην Αθήνα και μας μίλησε για το… περίεργο αντικείμενό της, αλλά και για τα Γλυπτά και για τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη

    ===============================

    – Αν σας γινόταν πρόταση να συγγράψετε ένα βιβλίο για το Βυζάντιο για την ελληνική μέση εκπαίδευση,θα δεχόσασταν;

    «Θα ήταν μεγάλη πρόκληση. Ταυτόχρονα όμως θα ήταν πολύ δύσκολο λόγω της στενής σχέσης του Κράτους και της Παιδείας με την Εκκλησία στην Ελλάδα. Αντιλαμβάνομαι ότι τα σχολικά βιβλία προσέχουν ώστε να μην προσβάλλεται η Εκκλησία, η οποία θέλει να διατηρεί την εικόνα του χριστιανικού Βυζαντίου λαμπερή. Για να μιλήσει όμως κανείς πραγματικά για το Βυζάντιο θα πρέπει να αναφερθεί σε πράγματα που δεν θα είναι ευχάριστα στην Εκκλησία».

    http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=334584

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s