To αυγό του φιδιού, μπορεί να εκκολαφθεί

«Σπίθες» και «Εκκλησίες του Δήμου» ή φαντάσματα του παρελθόντος και εφιάλτες του μέλλοντος;

Από συναυλία στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών (Φωτογραφία: ΑΠΕ ) – in.gr

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Κάποιος αμετροεπής αριστερός «ηγέτης» (που θεωρεί φάρμακο στην κρίση όχι τη φορολόγηση της Εκκλησίας, αλλά την ελεημοσύνη-με τα λεφτά μας-του αρχιεπισκόπου Βοιωτοπεδίου, Ασωπού, Βουλιαγμένης και Σιβιτανιδείου) τόλμησε να ονομάσει τις συγκεντρώσεις των «ανησυχούντων» (αν οι κινητοποιούμενοι ήξεραν τι τους γίνεται, θα άλλαζαν την ανατριχιαστική ονομασία)  «Εκκλησία του Δήμου», ένα θεσμό που στην εποχή του υπήρξε μια παγκόσμια πρωτοπορία. Ένα κομμάτι της Αριστεράς έχει χάσει το μπούσουλα. Έχουμε συλλάβει την «Αυγή» να μη σέβεται τη δημοκρατική της ιστορία, άλλοτε υμνώντας τον sir Βασίλειο Μαρκεζίνη ή τον Μιλτιάδη Έβερτ κι άλλοτε λογοκρίνοντας ειδήσεις που θίγουν τον ελεήμονα (της «Αλληλεγγύης» που άλλαξε όνομα και κράτησε τα κλοπιμαία) σύμμαχο του κ.Τσίπρα στη μάχη κατά της φτώχειας τον αρχιεπίσκοπο Γιάννη Λιάπη.

Δυστυχώς η «Αυγή» έχει ανοιξει επικίνδυνο νταραβέρι με τον τ.υπουργό της ΝΔ κ.Μίκη Θεοδωράκη τον οποίο υποστηρίζει τηρώντας ουδέτερη στάση  στο ζήτημα του αποκλεισμού του «λόγω αντισημιτισμού» από την πρόεδρο της Βουλής της Αυστρίας.

Χειρότερη στάση είχε κρατήσει σύσσωμη σχεδόν η Αριστερά όταν ο πολιτικός αυτός είχε πει πως «Οι Εβραίοι είναι στη ρίζα του κακού», δήλωση για την οποία ποτέ του δε ζήτησε συγνώμη.

Μάλιστα πρόσφατα προσχώρησε στη «Σπίθα» ο αιδεσιμολογιότατος πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Μπέης, ο οποίος αντί «να βγάλει το δοκάρι απο το μάτι του» ως ιερωμένος μιας Εκκλησίας που έχει ιστορικά κακουργήσει χιλιάδες φορές, και κατά των Εβραίων,  ο οποίος έχει γνωματεύσει υποκριτικά: «Πίστευα οτι, μ’ αυτές και άλλες, ασφαλώς πιο συνταρακτικές, εμπειρίες απο το φοβερό Ολοκαύτωμά του, ο λαός του Ισραήλ θα είχε βάλει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας τις εκδικητικές επιταγές του Εβραϊκού Νόμου…».

Η «Αυγή» και η Αριστερά, σήμερα κρύβουν και απροκάλυπτα φασιστικές δηλώσεις του τ.υπουργού: «Πολλοί λένε ότι πρέπει να σεβόμαστε τη θέληση των ανθρώπων για την καταγωγή τους. Εγώ θα έλεγα: θες να είσαι Τούρκος; Πήγαινε στην Τουρκία». Τη φράση του σκέπασε το χειροκρότημα των παρισταμένων. Και συνέχισε γελώντας: «Τι κάθεσαι και υποφέρεις;» και τη σύνθεση του στενού και του ευρύτερου περίγυρου της «Σπίθας» που ανάμεσα σε πρόσωπα και γεγονότα που προκαλούν απώθηση σε κάθε δημοκρατικό άνθρωπο μέλη και φίλοι της ζητούν τοίχο κατά των μεταναστών σε όλο το μήκος του Έβρου, ενώ «… τον Θεοδωράκη στηρίζει ο όμιλος Κυριακίδη – Λαυρεντιάδη μέσω της ΜΚΟ του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Ρωμηοσύνη».http://www.prin.gr/2011/05/spithes.html

https://roides.wordpress.com/2011/03/04/4mar11/

http://citypress-gr.blogspot.com/2011/04/blog-post_16.html

Να θυμίσω τι βούρκος κρύβεται κάτω από τον τίτλο «πατριαρχείο Ιεροσολύμων; Όταν βρουν μπροστά τους τη «Σπίθα» να τους παίρνει ψήφους ανυποψίαστων Αριστερών, θα ανοίξουν το στόμα τους αλλά θα είναι πολύ αργά.

Τη 1/6 που κατέβηκα στο κέντρο είδα από κοντά τον απίστευτο συρφετό που συγκροτεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των «Ανησυχούντων» (οι εξαθλιωμένοι μετανάστες δεν τόλμησαν να είναι παρόντες σ’αυτήν την επαναστατική διαδικασία) αφού μέχρι κι ο παπα-Τσάκαλος του «Λάος» αγόρευε περί ώρα 8 μ.μ. στο Νότιο τμήμα της πλατείας, ενώ στο Βορεινό κυριαρχούσαν οι ελληνικές σημαίες, οι κατσαρόλες, οι μούντζες κατά της Βουλής που εξέλεξε ο ελληνικός λαός, το πανό κατά της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» και η οργάνωση «300 Έλληνες»,

Κατάλαβα πολύ καλά γιατί τώρα που Χρυσαυγίτες λιντσάρουν ατιμώρητοι μετανάστες, αυτοί οι εξεγερμένοι (κατά του εαυτού τους;) πολίτες του καναπέ που επιδοκίμαζαν δεκαετίες τώρα με την ψήφο τους τα αίσχη της κυρίαρχης πολιτικής, απόντες στην πλειοψηφία τους από κάθε εργατική ή άλλη κοινωνικής διεκδίκησης διαμαρτυρία, ξεσηκώνονται γιατί ανακαλύπτουν πως δεν μπορούν πια να διορίσουν τα παιδιά τους στο Δημόσιο, να παίρνουν φακελάκια ή επιδόματα σε βάρος της κοινωνίας, να φοροκλέβουν, να καταπατούν και να χτίζουν ασύστολα, απέσπασαν ανάμεσα σε εξυπνάδες και γελάκια τα ευμενή σχόλια δυο προσωπικοτήτων του Σοσιαλισμού, της κας Στάη και του κ.Θέμου Αναστασιάδη, στην εκπομπή του τελευταίου. Την παραμονή ένα τμήμα των συγκεντρωμένων που πήγαν στα Προπύλαια για να ακούσουν τους ετερόκλητους φιλόδοξους αυριανούς βουλευτές της «Σπίθας» (που συσπειρώνονται γύρω από έναν ηλικιωμένο άνθρωπο που πάντα του κλωτσούσε την καρδάρα με το γάλα για να ικανοποιήσει τον αχαλίνωτο εγωκεντρισμό του μεγάλου καλλιτέχνη), είχε αποκοπεί και προπηλάκιζε συλλήβδην τους εκλεγμένους εκπροσώπους του ελληνικού λαού, μη εξαιρώντας βεβαίως τον κ.Τσίπρα ή τον λιποτάκτη της Περιφέρειας Αττικής (του έπεσε στενή;) κ.Αλαβάνο της πλατείας Ταχρίρ που παραιτήθηκε για να αφοσιωθεί στον τρίτο Δεκέμβρη.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της η «Αυγή» συμπλέει στην πρώτη σελίδα από τη δική της εθελότυφλη σκοπιά με την «Ελεύθερη Ώρα», τη «Δημοκρατία», τον «Ελεύθερο Τύπο», τον «Αδέσμευτο Τύπο» τον «Ελεύθερο» και την «Αυριανή», προσβλέποντας στη «Σπίθα» και στους «Ανησυχούντες»: «Μια λαοθάλασσα ένωσε χθες το Σύνταγμα, όπου για έβδομη μέρα συνεχίστηκε η διαμαρτυρία των Αγανακτισμένων, με τα Προπύλαια, όπου ο Μίκης Θεοδωράκης μίλησε σε εκδήλωση πανεπιστημιακών κατά του Μνημονίου. Σύνθημα: «Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος«.

Ευτυχώς το ΚΚΕ θέλεις επειδή αντιπαθεί ότι δεν ελέγχει, θέλεις γιατί αποφεύγει τους τυχοδιωκτισμούς στους οποίους είναι αφόρητα επιρρεπής ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ , κράτησε ειλικρινή στάση: «Δεν αρκούν και δεν ανησυχούν το σύστημα» οι συγκεντρώσεις «αγανακτισμένων πολιτών», σχολίασε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα.
Κύριε Ροϊδη, δεν πιστεύω σε τυφλές εξεγέρσεις αγανακτισμένων μικροαστών συνηθισμένων μέχρι χτες να φωνάζουν μόνο όταν θίγονται τα τοπικιστικά, οικογενειακά ή ατομικά τους συμφέροντα. Δεν τους τσουβαλιάζω όλους, υπήρχαν και σεβαστά πρόωπα στην πλατεία, αλλά ας βρίσουν πρώτα οι περισσότεροι τον εαυτό τους στον καθρέφτη, ας αρχίσουν να σκέπτονται πολιτικά, ας βγουν από το μικρόκοσμό τους, ας ενταχθούν σε σοβαρές συλλογικότητες, ας μάθουν να ξεχωρίζουν τους τίμιους από τους κλέφτες, ας σκεφθούν κάποιες λύσεις κι ύστερα να τους πάρω στα σοβαρά.

….

ΥΓ

Ο Μίκης υπερασπίζεται το Ναζιστή αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, σε ανταπόδοση της συναυλίας του στη Μητρόπολη:

«..Εχει συνέχεια ο Ελληνισμός. Μόνο με την ανανέωση της μνήμης και της πίστης μπορούμε να γίνουμε κάτι. Πρέπει να έχουμε βάσεις και ρίζες, να είμαστε περήφανοι για την πατρίδα και το έθνος, για αυτό το καταπληκτικό πάντρεμα της ουσίας της ελληνικότητας με την ουσία του Χριστιανισμού. Δεν ξέρουν όμως όλοι αυτοί τι σημαίνει Ορθοδοξία. …Λένε ότι δεν υπήρχε Κρυφό Σχολειό. Μέσα όμως στις εκκλησιές οι παπάδες διάβαζαν τα Ευαγγέλια, τα οποία ήταν γραμμένα στα ελληνικά».

Ακολούθως, αναλαμβάνει την υπεράσπιση του Αγίου των Τεσσάρων Εποχών από τους επικριτές του: «Βέβαια, αν κάνει μια δήλωση ο Μακαριώτατος βγαίνουν και τον χτυπούν, αμφισβητώντας το δικαίωμά του να έχει γνώμη, όπως ο κάθε πολίτης. Αν διαφωνούν με τη γνώμη του, να την αντιμετωπίσουν με επιχειρήματα. Οχι με κραυγές και αναθέματα λάσπης. […] Εχουμε δύο μεγάλους θεσμούς στην Ελλάδα. Του Προέδρου της Δημοκρατίας και του αρχηγού (sic) της Ελλαδικής Εκκλησίας. Επαναστατώ όταν βλέπω ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν σέβονται αυτούς τους θεσμούς. Οταν μιλάς για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον αρχηγό (sic) της Εκκλησίας πρέπει πρώτα να πλένεις το στόμα σου. Πρέπει να σέβεσαι τους θεσμούς για τους οποίους πεθάναμε (sic) εμείς».

Πανδώρα, ΤΟ ΒΗΜΑ 01/04/2007

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

59 Responses to To αυγό του φιδιού, μπορεί να εκκολαφθεί

  1. Ο/Η rodia λέει:

    Μια μεριδα απο τα ιδια ειναι ολοι. Ποιος δεν το εχει καταλαβει;
    🙂

  2. Ο/Η Nοσφερατος λέει:

    επιτελους μιλαμε για αυτο το…φαινομενο

  3. Ο/Η eklag λέει:

    »να ενταχθούν σε σοβαρές συλλογικότητες»;
    σαν τη »δική» σου;;;
    για την πατήσουν όπως ο ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗΣ;;;
    Άσε μας ρε! Αλέκα!
    Άσε μας ρε! Αλέκα!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Εκτιμώ το χιούμορ σας,
      αλλά υπάρχουν και ανθρωπιστικές οργανώσεις ακόμη και τίμια συνδικάτα, πέρα από την πράσινη ΓΕΝΟΠ ή την ΠΑΣΚ των ορφανών του ανδρεοπαπανδρεϊσμού.
      Είναι πάντως προφανές πως μπορεί να σέβομαι σε πολλά την Αλέκα, αλλά δεν την ακολουθώ.

  4. Ο/Η Ιωάννης λέει:

    …. μιά γριά σοφή έλεγε κάποτε….. λόθρα να μην μείνει…. Σε ερώτηση νεότερου, τι θα πεί «λόθρα» γιαγιά? απήντησε….. Είναι από τον «όλεθρο» παιδί μου…. να μην μείνει ούτε ο όλεθρός τους…. ναι, αυτό ακριβώς, ούτε ό όλεθρός τους να μην μείνει…. ίσως τότε να γενηθεί κάποιος ισχυρός και υγιής Φίνοικας για αυτή την ταλαίπωρη χώρα που ακόμα την ονομάζουν Ελλάδα….

  5. Ο/Η eklag λέει:

    Έχω ανάγκη να πιστεύω!
    ότι πάντα υφίστανται έντιμες διαδικασίες!
    δεν μ’αρέσουν οι Κασσάνδρες τύπου Ν.Δήμου!
    που απ’την ώρα που γεννήθηκαν και μένουν σ’αυτήν την έρμη χώρα!
    μαυρίζουν τα πάντα…
    Θεωρώ όμως επιτακτική τούτη την ώρα τη λήψη αποφάσεων!
    δηλ. την ανάληψη εξουσίας
    -ας μην κρυβόμαστε-
    από αυτά τα έντιμα κέντρα,συνδικάτα κ.τλ.
    κι όχι φυσικά για λόγους αρχομανίας…
    Αν μάθετε κάτι προς αυτή την κατεύθυνση!
    παρακαλώ πολύ μας πληροφορήσετε!
    We’re more than willing to participate!

  6. Ο/Η Ένας λέει:

    Οι πολιτικές ορθότητες και οι αυθεντίες αφορούν μόνο τους διαφόρους κομματικούς «πιστούς».

    Μέσα στην αληθινή δημοκρατία, αυτήν που ο πολίτης συμμετέχει ,αποφασίσει και ενεργεί άμεσα, οι πολιτικές αποφάσεις παίρνονται όχι με βάση πολιτικά manuals ή «ευαγγέλια», αλλά μέσα από συνθέσεις απόψεων και πολιτικό-κοινωνικές ζυμώσεις.

    Ο μέσος Έλληνας. αυτός που βλέπουμε να μαζεύεται προσφάτως στις πλατείες ή αλλιώς η κουτσοβολεμένη μεσαία τάξη που σηκώθηκε από τον καναπέ, όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, αυτή που παλιότερα συγκροτούσε το 80% του δικομματισμού, είναι καλώς ή κακώς η πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

    Όσοι πιστεύουν στην δημοκρατία ως πολίτευμα και όχι στην δικτατορία ολιγαρχιών, προλεταριάτων, πεφωτισμένων κτλ, αυτούς πρέπει να αφουγκραστούν και να στηρίξουν με όλα τα προτερήματα και τα ελαττώματα τους γιατί αποτελούν την πλειοψηφία και τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας.
    Καθήκον όλων των δημοκρατικών ανθρώπων είναι να συμμετέχουν μέσα σε αυτήν την πολιτικοκοινωνική αφύπνιση και ζύμωση που προκαλείται στις πλατείες και στους δρόμους της χώρας μας και να εκφράσουν στις λαϊκές συνελεύσεις τα ιδεολογικά, πολιτικά και κοινωνικά τους πιστεύω.
    Το να μεμψιμοιρούν κάποιοι επειδή στην παρούσα φάση η αφύπνιση του λαού δεν παίρνει τα πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά που εκείνοι θα επιθυμούσαν είναι μίζερη, αυτιστική και μη γόνιμη αντίδραση.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Υπάρχουν δυο διαφορετικά θέματα.

      1. Η Σπίθα του Μίκη.
      Την καταδικάζω απόλυτα για προφανείς λόγους.
      Δεν τρελλάθηκα να πιστεύω πως οι Συνταγματολόγοι του Παπανδρέου και του Καραμανλή, ο παπα Μπέης, ο Κασιμάτης, ο Παπαθεμελής, ο Καραμπελιάς, ο Μαρκεζίνης, ο Ζουράρις, η κόρη του Θανάση Κανελόπουλου, η Πατουλίδου, ο Σγουρίδης, ο οτρατηγός Αλευρομάγειρος, ο Εμφιετζόγλου, το πατριωτικό βαθύ ΠΑΣΟΚ κλπ θα μας σώσουν.

      2.Οι Αγανακτισμένοι.
      Σέβομαι απόλυτα τις προσπάθεις αριστερών και δημοκρατικών ανθρώπων να τoυς ρυμουλκήσουν προς προδευτικές κατευθύνσεις.
      Μακάρι να το πετύχουν.
      Η σύνθεση του κόσμου που πάει εκεί είναι όμως τέτοια, όπως εγώ υποκειμενικά την έκρινα, που φοβάμαι πως τίποτα καλό δεν πρόκειται να βγει.
      Το πιθανότερο ούτε κακό.
      Ένα μεγάλο χαζοχαρουμενο ΤΙΠΟΤΑ.
      Τα ΜΜΕ το ξέρουν.
      Αν υπήρχε κίνδυνος για το σύστημα θα είχαν εμφανιστεί οι γνωστοί άγνωστοι τα δακρυγόνα, οι ύβρεις απο τα ΜΜΕ κατά των αλητών κλπ.
      Μπορεί να λεω ανοησίες.
      Ο χρόνος θα δείξει.

      • Ο/Η Ένας λέει:

        Πέρα από τις όποιες ιδεολογικές διαφορές που χωρίζουν την Αριστερά, νομίζω ότι στο προσκήνιο πρέπει να βρίσκεται αποκλειστικά αυτήν την στιγμή η αντισυνταγματική, αντιδημοκρατική και απάνθρωπη καταπάτηση κάθε εργασιακού, και κοινωνικού δικαιώματος από την τρόικα και την παγκοσμιοποιημένη χρηματοοικονομική κλίκα που εκπροσωπεί καθώς και από τους ντόπιους πολιτικούς λακέδες της.
        Είναι καθαρά θέμα προτεραιοτήτων.
        Όταν καίγεται το σπίτι μας θα δεχθούμε και την βοήθεια του αντιπαθητικού ή του περίεργου γείτονα.

        Ο Μίκης είναι μία πολιτικά και ιδεολογικά αντιφατική προσωπικότητα αλλά από την στιγμή που δηλώνει αντίθετος στην μνημονιακή αντιλαϊκή πολιτική και συσπειρώνει κόσμο θα τον δεχθώ ως σύμμαχο στην συγκεκριμένη προσπάθεια χωρίς να σημαίνει ότι θα του δώσω ταυτόχρονα και ψήφο εμπιστοσύνης ή λευκή επιταγή για την επόμενη μέρα όταν και εφόσον έρθει.

        Πολλοί θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν προσεταιριζόμενοι το μαζικό αυτό ρεύμα της λαϊκής αγανάκτησης είτε για ψηφοθηρικούς, είτε για επικοινωνιακούς, είτε για λοιπούς ιδιοτελείς σκοπούς.
        Το αν θα τα καταφέρουν ή όχι δεν εξαρτάται μόνο από αυτούς.
        Η μαζική και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών ανεξαρτήτως ιδεολογικών ή πολιτικών τοποθετήσεων οι οποίοι πιστεύουν ότι το μνημόνιο, τα δανεικά, η φτωχοποίηση και ο εξευτελισμός του ελληνικού λαού δεν είναι μονόδρομος προκειμένου να μην βουλιάξουμε ομαδικώς, θεωρώ ότι είναι η αποτελεσματικότερη ασφαλιστική δικλείδα.

      • Ο/Η Κόκκινη Ρόζα λέει:

        Ναι καλέμου Ένα, αλλά δεν αρκεί η καταδίκη των αντεργατικών νόμων του μνημονίου, χρειάζεται και μια πρόταση για τον άλλο δρόμο. Δεν την έχω ακούσει από πουθενά.
        Αξιόπιστη πρόταση, όχι τα τουρκοφαγικά του Μίκη, όχι αυτή που πρότεινε Τσίπρας να μας ελεήσει με πενταροδεκαρες ο Ιερώνυμος διατηρώντας το αφορολόγητο και την περιουσιάρα του.

      • Ο/Η Ένας λέει:

        @Κόκκινη Ρόζα

        Πριν πάμε στην πρόταση για τον άλλο δρόμο θα πρέπει να καθοριστεί ποιοι θα είναι αυτοί που θα τον χαράξουν και πως θα τον διαβούν ;

        Πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρξει εφαρμόσιμη εναλλακτική μέσα από τους υπάρχοντες κομματικούς μηχανισμούς ;

        Υπάρχει περίπτωση ένα αριστερό κόμμα από μόνο του να πάρει αυτοδύναμη λαϊκή εντολή μέσω εκλογών και να εφαρμόσει την πολιτική ατζέντα του, για παράδειγμα το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΔΗ.ΑΡΙ ;

        Ή μήπως η ΝΔ του Σαμαρά που παρουσιάζεται έντεχνα από τα media ως αντιμνημονιακή, ενώ στην πραγματικότητα ασκεί αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ κατηγορώντας το επί της ουσίας ότι δεν εφαρμόζει αποτελεσματικά το μνημόνιο ενώ παράλληλα δεν αμφισβητεί την αντισυνταγματική δανειακή σύμβαση και το απεχθές εξωτερικό χρέος ;

        Γι’αυτό θεωρώ πως οι αριστερές δυνάμεις δεν θα πρέπει στην παρούσα κρίσιμη συγκυρία να αφήσουν ανεκμετάλλευτη την λαϊκή οργή και θέληση για γκρέμισμα των παλιών πολιτικών δομών που μας έφεραν στην σημερινή κατάσταση και να θέσουν μία κοινή πολιτική ατζέντα αφήνοντας στην άκρη τις όποιες δογματικές,ιδεολογικές,ιστορικές και κομματικές διαφορές τους.

        Δεν είναι δυνατόν η χώρα και οι πολίτες της να χάνονται και να συζητάμε για το τι είπε ο Λένιν, ο Μαρξ ή ο Θεοδωράκης και για το αν πρέπει να φύγει ο σταυρός από την σημαία και να μπει το σφυροδρέπανο ή το ηλιοτρόπιο.

        Οι δυνάμεις της αριστεράς έχουν τεράστια ευθύνη που θέτουν τις πολιτικές ιδεοληψίες και τα κομματικά μαντριά τους σε πρώτη μοίρα αφήνοντας την διακυβέρνηση της χώρας σε παπατζήδες,λαμόγια,τζάκια και ανίκανους, περιοριζόμενες σε ρόλο κομμάτων ή κινημάτων διαμαρτυρίας.

  7. Ο/Η Σατύριος Κάπας λέει:

    Είπα να μην ξαναγράψω,αλλά ΔΕΝ αντέχω: 1.Ρε «Λασκαράτε» μπας και είσαι Εβραίος;Μόνο οι Εβραίοι
    και δη οι Σιωνιστές βάλλουν με τόσο πάθος και σφοδρό-
    τητα κατά του χριστιανισμού με οποιαδήποτε χροιά του!
    2.Ε΄λοιπόν κι εγώ ΦΩΝΑΖΩ με στεντόρεια φωνή ΓΙΑ ΟΛΑ
    όσα συνέβησαν,αλλά και συμβαίνουν στο κόσμο ΠΙΣΩ εί-
    ναι οι Σιωνιστές Εβραίοι,που και το χρήμα έχουν και ΟΛΕΣ τις εξουσίες ελέγχουν και «διαμορφώνουν» με τον τρόπο τους τις κοινωνίες μέσω των ΜΜΕ,που ελέγχουν!
    3. Θα συμφωνήσω ότι η γρια-καρακάξα,που δε λέει να κάνει πέρα-σαν τους δεσποτάδες-,και ο συρφετός της,που
    λίγο έλειψε να θάψουν την Ελλάδα στον κομμουνιστικό
    παράδεισο-δεν το μπόρεσαν,γιατί άλλα είχε συμφωνήσει ο πατερούλης τους-, ό,τι δεν ελέγχουν ΔΕΝ το απδέχονται
    Στόχος και σκοπός τους είναι να ξαναγίνει η Ελλάδα μπά-
    χαλο τόσο αυτών,όσο και των ξνέρωτων του ΣΥΡΙΖΑ,για-
    τί απ’αυτό ΕΚΤΡΕΦΟΝΤΑΙ!!!!Π.Χ:ΟΛΗ Η ΟΜΌΝΟΙΑ ΆΔΕΙ-
    Α,ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΊ ΣΥΓΚΕΝΤΏΝΟΝΤΑΙ ΠΆΝΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΌ
    ΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ!!ΒΡΕ ΟΥΣΤ!!
    4. Για τους «αγανακτισμένους»έχω γράψει σε άλλη ανάρτη
    ση.
    5. Τι έγινε Ιωάννη νοστάλγησες το πουλί της χούντας;Το είπα κι εγώ πως κατά κει τραβάμε..!Θα πρέπει όμως να ξέρεις ότι αυτό το «πουλί» κατάστρεψΕ την Κύπρο και ο-
    δήγησε πάλι στη σαπίλα,που υποτίθεται ότι ήρθε να καθα-
    ρίσει!Θυμάσαι δα τον αλήστου μνήμης χειρουργό του γύ-
    ψου,που,για να παντρευτεί τη Δέσποινά του, «νομοθέτη-
    σε» σε μια νύχτα το αυτόματο διαζύγιο και ο τότε εκλε-
    κτός των ανακτόρων Κοτσώνης ευλόγησε την παρανομία και κάποιοι ζηλωτές κατάπιαν τη γλώσσα τους!Εκεί θες να ξαναπάμε;
    6. Την κατάσταση ΠΡΕΠΕΙ να ξεκαθαρίσει με μια θυσία του ακόμη ο λαός! Εκλογές,για να δούμε ΤΟΤΕ πόσα απί-
    δια θα πιάσει ο σάκκος ΟΛΩΝ και κυρίως του Χάρυ Πό
    τερ διεκδικητή της εξουσίας, του λαλίστατου νεανίσκου,
    του βοϊδομούρη, της γριάς καρακάξας, των παραφυάδων του φασισμού,νεοφιλελευθερισμού και όλα τα περιτρίμ-
    ματα,που ζητούν την ψήφο του λαού!Όσο για τον νυν κυβερνώντα τι να του κάνω έχοντας το γονίδιο του παπ-
    πού του πάση θυσία ήθελε να γίνει πρωθυπουργός και ανέλαβε να καθαρίσει τις μαλακίες του μπουχέσα και της βρωμοπαρέας του!!

    • Ο/Η Po λέει:

      Είμαστε και Εβραίοι, Και σιωνιστές, Και της Νέας Τάξης Πραγμάτων, και τα παίρνουμε χοντρά δουλεύοντας κάποιους σαν κι εσάς που θα ψηφίσετε και πάλι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.
      Ηλίθιοι δεν ήμαστε (με βάση δήλωση του Νόμου 105).

  8. Ο/Η Theoprovlitos λέει:

    Ο Μικης όμως ειναι και εναντιον του Εβραιου συνεργατη των ναζι George Scharz (Soros) και κατα του εβραιου συνεργατη των ναζι Ραββινου Κορετζ, και κατα του εβραιου συνεργατη των Ναζι βαρωνου Philips (της γνωστης βιομηχανιας) και κατα του ντονμε συνεργατη των ναζι Necdet Κent και αλλων πολλων που βοηθησαν στο ξεπαστρεμα των Εβραιων από την Ευρώπη με την μεθοδο της λιστας (ο δια του σταυρού προτιμησης εξοστρακισμός θα ηταν απρεπεια για τους αναλωσιμους).

    Αλλα και των Εβραιων υπευθυνων για τις γενοκτονιες των Ποντιων, Αρμενιων και Ελληνων Otto Liman Von Sanders και των συνεργατων του Rudolf Hoess o οποίος κυκλοφορουσε στο Αουσβιτς που εξοντωνε τον κοσμακη (Εβραιους και μη) με το χρυσουν παρασημον της Καλλίπολης.

    Παντως όλοι αυτοί ο κυριοι Στρως Καν, Ακερμαν, Βαλλεμπεργκ, Φιλιπς, Κεντ, Σαρκοζυ, Καμερον, Μιλιμπαντ, και πολλοι αλλοι ΕΓΧΩΡΙΟΙ όχι μονο δεν πεθαναν σε στρατοπεδα συγκεντρωσης η δεν εκτοπιστηκαν με σαπιοκαραβα στο Ισραηλ, αλλα παρεμειναν στις εδρες τους και βρεθηκαν με ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ.

    Φαινεται πως τον καλο φιλανθρωπο τον αγαπά π Γιαχβε και ανταποδίδει τις καλοσύνες του…

    Για το ποιοι εκπαιδευσαν τον Ατατουρκ και την κουστωδια του να ριξουν το σουλτανο επειδη δεν τους παραχωρουσε την Παλαιστινη, πού φυλακσιτηκε ο Σουλτανος, ποια Εβραιομασωνικα τζακια εκ Κωνσταντινης ορμωμενα καπελωσαν τον Εβραισμο της Μασαλιας παρα τις εντονες αντιδρασεις της τοπικης εβραϊκης κοινοτητας, πως συνεβη το ιδιο και στην Θεσασλονικη, και ποιοι ειναι οι γονοι των τζακιων αυτων στην σημερινη πολιτικη ζωη του τόπου, θα το εξετασουμε σε μια άλλη εκπομπή. Αν χρειαστει, αναλυτικα και εμπεριστατωμενα.

    ΕΙναι αυτα ακριβως που ενοχλουνται από τις συγκεντρωσεις των πολιτων γιατι χανουν το παντεσπανι τους από τα χερια. Ειναι αυτοι που το πρωί νομοθετουν στη Βουλη και στα Δημοτικα συμβουλια και το βραδυ εργαζονται για Τραπεζικα lobby. Της Πειραιως, της Proton, της Alpha, της Deutschebank και αλλων πολλων.

  9. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας λέει:

    Και πάλι μπράβο, κύριοι του μπλογκ. Δυνατός οικοδεσπότης, τεκμηριωμένος συνεργάτης. Προτείνω στους επικρίνοντες πρώτα ν΄ανοίξουν τους τεκμηριωμένους συνδέσμους του κ. Λασκαράτου και μετά, αν βρούν κάποιο φάουλ, να επικρίνουν.

  10. Ο/Η Σατύριος Κάπας λέει:

    Συγχαρητήρια για την παραδοχή σου Ροΐδη!Φαίνεται άλλωστε από τις αναρτήσεις της ιστοσελίδας σου!
    Συγχαρητήρια και στο θεοπρόβλητο για όσα γράφει:
    Ξέχασε όμως να αναφέρει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ καταγωγή
    του σφαγέα του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Κεμάλ Ατατούρκ!Όπως επίσης και ΠΟΙΟΙ χρημτοδότησαν το Χίτλερ,για να κα-
    ταστρέψει την ανθρωπότητα και μαζί και κάποιους από
    τους εβραίους-όχι όμως το μύθο των 6 εκατομμυρίων!
    Και την καταγωγή του Στάλιν!!
    Και τώρα πάλι πίσω από τη χρεωκοπία της Ελλάδος και τους»διαφωνούντες»πολιτικούς της ΑΥΤΟΙ βρίσκονται,
    αφού δικό τους είναι το ΔΝΤ!!Όσο για το αν ήμαστε ηλί-
    θιοι και το ΤΙ ψηφίζουμε είναι δικό μας θέμα σύμφωνα με τη δημοκρατία,που πιστεύετε κύριε!ΗΛΙΘΙΟΙ όμως δεν είμαστε,ώστε να μην ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ το τι ρόλο ΠΑΙΖΕΙΣ και ΣΥ και ο ΕΤΕΡΟΣ,που μιαίνει το όνομα μεγάλου κοινωνικού συγγραφέα,όσο και σύ,που δεν ήσαν όμως ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ!!!

  11. Ο/Η Παλιός λέει:

    Όταν έξω από μούτζες, γιαουρτώματα, βρισιές και ελικόπτερα στην ταράτσα δεν έχεις κάτι να προτείνεις, ούτε καν την μείωση των Εξοπλισμών ή τη φορολόγηση του παπαδαριού, γιατί δεν θέλεις να τα χαλάσεις με τους πατριωταράδες και με τους παπάδες, τότε αμολάς πυροτεχνήματα

    Κάλεσε την Αριστερά να φύγει από τη Βουλή
    Κάλεσμα προς τους βουλευτές της Αριστεράς να αποχωρήσουν από τη Βουλή απηύθυνε ο Αλέκος Αλαβάνος, ένας μόλις εικοσιτετράωρο μετά την παραίτησή του από περιφερειακός σύμβουλος, χωρίς ωστόσο, όπως φαίνεται, να βρει ευήκοα ώτα

    Κάλεσμα προς τους βουλευτές της Αριστεράς να αποχωρήσουν από τη Βουλή απηύθυνε ο Αλέκος Αλαβάνος, ένας μόλις εικοσιτετράωρο μετά την παραίτησή του από περιφερειακός σύμβουλος, χωρίς ωστόσο, όπως φαίνεται, να βρει ευήκοα ώτα.

    Ο κ. Τσίπρας απάντησε χθες λέγοντας ότι «θα ήταν το καλύτερο δώρο στην κυβέρνηση Παπανδρέου εάν αποχωρούσαν οι βουλευτές της Αριστεράς».

    Ο κ. Αλαβάνος κάλεσε τα κόμματα της Αριστεράς και τους βουλευτές της να αποχωρήσουν από τη «Βουλή της Ντροπής», όπως τη χαρακτήρισε, ώστε να «μην αφεθεί ελεύθερος ο ακροδεξιός λαϊκισμός να μεταχειρίζεται επικοινωνιακά, να γελοιοποιεί και να εξευτελίζει μορφές δράσης που θα μπορούσαν να προσφέρουν νέα δυναμική στο λαϊκό κίνημα».

  12. Ο/Η Παλιός λέει:

    Εφημερίδα ΠΡΙΝ

    http://www.prin.gr/2011/05/spithes.html

    Παραμένουν: Ζουράρις, Φίλιας, Κούνδουρος, Καραμπελιάς καθώς και ο τηλεοπτικός κριός της αντιμεταναστευτικής υστερίας και επίθεσης στο άσυλο της Νομικής, στρατηγός Αλευρομάγειρος.

    Φίλοι της Σπίθας»: Σγουρίδης, Πατουλίδου, Γιανναράς. Στον άμεσο περίγυρο: Καμένος, Παπαθεμελής και βεβαίως, ο σύμβουλος της βασίλισσας της Αγγλίας, σερ Βασίλειος Μαρκεζίνης! Ο τελευταίος έχει τη στήριξη του επιχειρηματικού ομίλου Λασκαρίδη, που διαθέτει το Μ. Βρετανία για τις πολιτικές του συγκεντρώσεις. Αντίστοιχα τον Θεοδωράκη στηρίζει ο όμιλος Κυριακίδη – Λαυρεντιάδη μέσω της ΜΚΟ του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Ρωμηοσύνη. Επαγγελματικές ενώσεις συνδιοργανώνουν εκδηλώσεις της Σπίθας.

    Μια ματιά στα άρθρα της επίσημης ιστοσελίδας της: «Γενετικός και πληθυσμιακός αφελληνισμός της πατρίδας μας». «Ο Πρ. Εμφιετζόγλου δηλώνει παρών: ένας ευπατρίδης Έλληνας». «Καλός ως αρχή ο φράκτης των 12,5 χλμ., θα χρειαστεί όμως να επεκταθεί σε όλο το μήκος των συνόρων στον Έβρο». Διδακτική είναι επίσης μια περιήγηση στην συνεργαζόμενη ιστοσελίδα kinima.org: «Οι φιλοσκοπιανοί διώκουν τα μέλη των ΟΥΚ γιατί φώναζαν εθνικά συνθήματα», «Επί χούντας ήμασταν πολύ καλύτερα σε εθνικό – οικονομικό και ατομικό επίπεδο», «Οι προδότες πολιτικοί του κ…».

    Τα μυστήρια όμως συνεχίζονται: Η επιτροπή ενημέρωσης και ποιοι την απαρτίζουν – στο σκοτάδι. Ακατάληπτες για τον αμύητο συνωμοσιολογίες και αλληλοκαταγγελίες: «Ναζιστικές πρακτικές», «δημιουργία Σπιθών κατευθυνόμενων από γνωστά κέντρα», «ο κακοήθης όγκος που μας απειλούσε», «να καθαρίσουν τη Σπίθα από την κόπρο του Αυγείου». Κανείς ωστόσο δεν μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει περί τίνος ο λόγος. Και τα ακατάληπτα συνεχίζονται: «Με βάση το Δόγμα της Δίκαιης Ανισότητας του Μίκη Θεοδωράκη, θα πρέπει η κάθε Σπίθα να ξεχωρίζει τα ταλέντα των μελών της. Είναι εθνική ανάγκη μέσα από τις Σπίθες να προκύψει η νέα γενιά των ηγετών –κάθε είδους– της χώρας. Αυτών που την ώρα Χ θα αναλάβουν την ευθύνη της ανάπλασης, αναγέννησης και διακυβέρνησης της χώρας».

    Στα πρόσωπα που στελεχώνουν τη Σπίθα, κυρίως όμως στο λόγο που εκφέρεται, εμφανής είναι η προσπάθεια της υπέρβασης των διαχωριστικών γραμμών Αριστεράς και Δεξιάς. «Η πεμπτουσία του κινήματος» είναι η ταυτολογική κενολογία «η Ελλάδα ανήκει στην Ελλάδα και μόνο στην Ελλάδα!». Τα ερμηνευτικά σχήματα του ανάδελφου έθνους που βάλλεται από τους κακούς ξένους –Αμερικάνους και πλούσιους Ευρωπαίους στο ίδιο τσουβάλι με τους μετανάστες– αποκρύπτουν κάθε έννοια ταξικής πάλης. Συσκοτίζουν την ίδια την κυρίαρχη αντίθεση, καλώντας σε πατριωτικό προσκλητήριο όλους: Δεξιούς και αριστερούς, πλούσιους και φτωχούς, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της πατρίδας με το όραμα ενός δικαιότερου ελληνικού καπιταλισμού, σύμφωνα με το Δόγμα της Δίκαιης Ανισότητας! Τη λύση θα τη δώσει η ανάδειξη των «αρίστων», οι οποίοι θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας.

    Οι λαϊκότροπες απόψεις για «προδότες πολιτικούς – να μπει ένας φυλακή», στην καλύτερη περίπτωση αφήνουν στο απυρόβλητο την ουσία της πολιτικής που πτωχεύει τους εργαζόμενους. Όλα θα ήταν απλούστερα αν επρόκειτο για «300 λαμόγια» που «τα αρπάζουν».

    Σε μια κοινωνία με αυξημένο το ειδικό βάρος της μικροαστικής τάξης, με την απαξίωση του πολιτικού προσωπικού της αστικής τάξης και το λαϊκίστικο λόγο να ανθεί, με τη μετάπτωση από το ζενίθ της Ολυμπιάδας και του χρηματιστηρίου στο ναδίρ της επικείμενης χρεοκοπίας, με τη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ να μένει ακάλυπτη και το ΛΑΟΣ να ξεπλένεται τηλεοπτικώς καθημερινά στα αυτιά των τηλεθεατών, με την επίσημη Αριστερά να αδυνατεί να παίξει έστω το ρεφορμιστικό της ρόλο, είναι πολύ επικίνδυνο να τζογάρει κανείς σε ποικίλες αμφιλεγόμενες «γέφυρες».

    Φαίνεται όμως ότι πολλά ακόμη αγνοούμε: Στην επίσημη ιστοσελίδα της Σπίθας, υπάρχει σύνδεση («η λέσχη Μπίλντεμπεργκ στην Ελλάδα») με το φρικιαστικό μπλογκ του χρυσαυγίτη που φέρει το προσωνύμιο «Τσιμπούκας» και γράφει «αίμα-τιμή-χρυσή αυγή»… Καλύτερα λοιπόν να φοράμε ο καθένας τα δικά του ρούχα…

    • Ο/Η Theoprovlitos λέει:

      Γιατι δεν αναφερεστε και στους επιχειρηματικους ομιλους που εμπλεκονται με τους αντιπαλους των αποψεων της Σπιθας, που εχει και μεγαλυτερο ενδιαφερον…

  13. Ο/Η Μίνως λέει:

    Τολμήστε! Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά. Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Έλληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές
    ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης. Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή. Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Όσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν
    το καθήκον τους. Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών.
    Υπογράφουν, από τα γράμματα και τις τέχνες:
    Θανάσης Βαλτινός Κική Δημουλά Απόστολος Δοξιάδης
    Τάκης Θεοδωρόπουλοας
    ς
    Αθηνά Κακούρη
    Μένης Κουμανταρέ
    Γιάννης Κουνέλης
    Πέτρος Μάρκαρης
    Τάσος Μπουλμέτης
    Βασίλης Παπαβασιλείου
    Διονύσης Σαββόπουλος,
    Γιώργος Σκαμπαρδώνης
    Αλέκος Φασιανός

    Από την ακαδημαϊκήεπιστημονική κοινότητα:
    Νίκος Αλιβιζάτος
    Νάσος Βαγενάς
    Γιάννης Βούλγαρης
    Γιώργης Γιατρομανωλάκης
    Άγγελος Δεληβοριά
    Γιώργος Δερτιλής
    Αρίστος Δοξιάδης
    Ορέστης Καλογήρου
    Στάθης Καλύβας
    Βάσω Κιντή
    Ανδρέας Κούρκουλας
    Νίκος Μουζέλης
    Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος
    Γιώργος Παγουλάτος
    Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
    Παύλος Σούρλας
    Γιάννης Στουρνάρας
    Σταύρος Τσακυράκης
    Χαρίδημος Τσούκας

    • Ο/Η Κώστας Κοροβίλας λέει:

      «Toλμήστε. Θέλουμε νά εκφράσουμε μέ τόν πιό σαφή τρόπο,»….κ.λ.π. κ.λ.π. Τό λάθος που κάνουν οί κύριοι καί κυρίες διανοούμενοι, καλλιτέχνες καί ακαδημαϊκοί, είναι ότι απευθύνονται στούς πολιτικούς. Στού κουφού τήν πόρτα όσο θέλεις βρόντα, φαίνεται πως δέν τό έχουν μάθει. Είναι σάν νά ζητάς από τό άγριο θηρίο τήν στιγμή που σέ έχει βάλει κάτω νά σέ κατασπαράξει, νά σέ λυπηθεί καί νά σέ αφήσει νά φύγεις.
      Μία στήλη μέ 32 ονόματα. Καλλιτέχνες καί ακδημαϊκοί. Ενα νεκροταφείο μέ μαρμάρινους σταυρούς καί επάνω χαραγμένα τά ονόματα τών νεκρών. Νοερά βάζω καί μιά επιγραφή νά θυμίζει τόν αγώνα τών πεσόντων αυτών, στήν μάχη τού χασμουριτού.
      » Ω ξείν αγγέλειν γονεύσι οτι τήδε κοιμώμεθα τοίς κείνων χρήμασι τρεφόμενοι»*

      * Παράφραση τού γνωστού μηνύματος » Ω ξείν αγγέλειν Λακεδεμονιοίς ότι τήδε κείμεθα…κ.λ.π.» Τό κείμενο αυτό γράφτηκε σέ θρανίο τής φιλοσοφικής σχολής Αθηνών πρίν από 50 χρόνια.

  14. Ο/Η Μefisto λέει:

    Eλεύθερη Ώρα
    Γρηγόρη Μιχαλόπουλου

    Πρώτη Σελίδα

    Μίκης Θεοδωράκης
    ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

    Δημοσθένης Λιακόπουλος
    Έφτασε η ώρα του ξεπαστρέματος των πολιτικών

    Γιώργος Κουρής
    Aυριανή
    Ο Μίκης έδωσε το σύνθημα της ανατροπής

  15. Ο/Η παπα Τσάλακος λέει:

  16. Ο/Η παπα Τσάλακος λέει:

  17. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%B7-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%C2%AB%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7%C2%BB-%CF%84%CE%B7%CF%82-%C2%AB%CF%83%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B1%CF%82%C2%BB-%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1

    Δημήτρης Φύσσας

    Χαιρετίζουμε την εντυπωσιακή αφύπνιση της ανεξάρτητης Ελληνικής Νεολαίας
    [Τα κεφαλαία αρχικά μοιάζουν δείγμα κολακείας και ταυτόχρονα εθνικισμού. Είναι όμως μονομανία του συγγραφέα, όπως θα φανεί στη συνέχεια.]

    και ευχόμαστε να είναι μόνιμη, σταθερή, διαρκής και συνεχώς αυξανόμενη σε ποσότητα και σε ποιότητα.
    [Η ευχή, ως γνωστόν, δεν κοστίζει τίποτα.]

    Ποιότητα σημαίνει ότι θα πλουτίζει καθημερινά την ιδεολογική της βάση αφήνοντας πίσω τα κατεστημένα και ξεπερασμένα πολιτικά σχήματα που όλα -είτε ενεργητικά είτε παθητικά- είναι υπεύθυνα για το σημερινό δραματικό εθνικό αδιέξοδο.
    [Και από όλα έχει περάσει ο Μίκης Θεοδωράκης.]

    Η Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών άνοιξε πρώτη πριν από έξι μήνες την προοπτική για μια καινούρια ανεξάρτητη ιδεολογική πορεία. Έθεσε τα θεμέλια για την οριστική και τελεσίδικη λύτρωση
    [Τελεσίδικη λύτρωση; Λίγο σα Δευτέρα Παρουσία δε μυρίζει αυτό; Εκεί δεν είναι που θα κριθούν τελεσίδικα οι αμνοί από τα ερίφια; Λίγο σα Γη της Επαγγελίας. Λίγο σαν Ουτοπία; κλπ κλπ κλπ.]

    του Ελληνικού Λαού με στόχο το μετωπικό χτύπημα στην ξένη εξάρτηση και στο πολιτικο-οικονομικό Σϋστημα Εξουσίας. Επέλεξε την Τακτική της εξόδου από το Σύστημα προτείνοντας την Στρατηγική της μαχητικής και ειρηνικής παλλαϊκής ενότητας. Συνόψισε σε τρεις Στόχους που θα πρέπει να εμπνέουν την πορεία του ενωμένου Λαού
    [Ελληνικός Λαός, Ενωμένος Λαός: η αποθέωση του λαϊκισμού και του γλειψίματος]

    προς τα εμπρός, τις μεθόδους που θα ακολουθήσει και τη μορφή της Λαϊκής Εξουσίας που θα οικοδομήσει: Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Πατριωτική Αναγέννηση.
    [Χιλιοειπωμένοι στόχοι από όλα σχεδόν τα κόμματα και οργανώσεις, εδώ παρουσιάζονται σα μεγάλο εφεύρημα της «Σπίθας»]

    Η Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών με την Α΄ Πανελλήνια Συνδιάσκεψη που θα γίνει στις 18 και 19 Ιουνίου στο Ίδρυμα Κακογιάννη, ολοκληρώνει το δύσκολο και κρίσιμο στάδιο της ανάπτυξης, της μορφοποίησης και σταθεροποίησής της. Οι πρώτες 100 αναγνωρισμένες και καταγεγραμμένες Σπίθες σε όλη τη χώρα σηματοδοτούν το εύρος της ανάπτυξης, ενώ οι ανεξάρτητες και πρωτοβουλιακές δραστηριότητες δείχνουν τον πλούτο και την δυναμικότητα των οργανώσεων βάσης. Όμως για να πούμε ότι το πρωτοπόρο ιστορικό μας πείραμα πέτυχε, θα πρέπει να περιμένουμε το Πρώτο μας Συνέδριο, που το τοποθετούμε γύρω στον προσεχή Οκτώβριο. Θα πρέπει ακόμα να υπογραμμίσουμε ότι έστω και σε συνθήκες ανάπτυξης, η Κίνησή μας ακτινοβόλησε και τελικά επέβαλε την παρουσία της σε εθνικό επίπεδο, παρά το ότι είναι αποκλεισμένη από τα ελεγχόμενα από το Σύστημα ΜΜΕ.
    [Η τυπική μανία καταδίωξης. Όλοι συνωμοτούν ενατίον μου και με θάβουν. Τελευταία φορά τη θυμάμαι στο Χριστόδουλο. Με τη μικρή διαφορά ότι και κείνον και και το Μίκη τους πάιζουν και τους παραπαίζουν τα Μίντια. Αυτοί είναι οι καθεστωτικοί.]

    Εμείς αποκαλύψαμε στον ελληνικό λαό την αλήθεια ως προς το Μνημόνιο, τη Δανειοδοτική Σύμβαση,
    [Όχι βέβαια. Τόση έπαρση! ΝΔ (τουλάχιστον μέχρι τώρα), ΚΚΕ, Συνασπισμός, Σύρριζα, όλες σχεδόν οι αριστερίστικες οργανώσεις, Χρυσή Αυγή και όλες οι εθνικιστικές οργανώσεις, ορθόδοξη εκκλησία και πολλοί άλλοι έκαναν ακριβώς το ίδιο.]

    τον πραγματικό ρόλο της σημερινής Κυβέρνησης και του Γιώργου Παπανδρέου προσωπικά,
    [Η απαραίτητη συνωμοσιολογία. Εξάλλου ο Παπανδρέου είναι Αμερικάνος, Πολωνός, Εβραίος, Σουηδός, Τζέφρι και δε συμμαζεύεται. Όπερ έδει δείξαι. Το ορθό θα ήταν ότι η κυβέρνηση είναι αβέβαιη, επαμφοτερίζουσα, ασαφής, μπερδεμένη κλπ, γιατί, ως ΠΑΣΟΚ, είναι μέρος του προβλήματος. Αλλά το συνωμοτικό (αόριστο μάλιστα: ποιος είναι δηλαδή ο «πραγματικός ρόλος»;) είναι πιο ωραίο.]

    τη συνεχή και βαθειά εξάρτηση της χώρας από την Αμερικανοκρατία και την Αόρατη, Διεθνή Εξουσία του Χρηματοπιστωτικού Κέντρου,
    [Η απαραίτητη συνωμοσιολογία προχωρεί και κορυφώνεται. Ποια είναι αυτή η «Αόρατη Διεθνής Εξουσία του Χρηματοπιστωτικού Κέντρου»; Η λέσχη Μπίλντεμπεργκ; Οι αιωνίως κακοί Εβραίοι; Το Νταβός; Ο Κίσιντζερ; Η G-8 και η G-20; Ο Σόρος; Οι μασόνοι; Το ΔΝΤ (προ ή μετά το Στρος Καν;); Η Μέρκελ; Οι εξωγήινοι; Ο Γκρίνσπαν; Ένα τουρλού απ΄όλους ή μερικούς απ΄αυτούς; Που θα παέι αυτή ιστορία με τους αόρατους διεθνεις συνωμότες που ένα πρωί ξύπνησαν και είπαν στα καλά καθύμενα: «Ας χαντακώσουμε την Ελλάδα»;]

    την απεχθή και παράνομη παρουσία της Τρόικα,
    [Και γιατί να μην κλίνεται «Της τρόικας»; Ανθελληνική παρείσφρυση μυρίζομαι.]

    την πραξικοπηματική καταπάτηση του Συντάγματος και τον παραμερισμό της Βουλής και του Προέδρου της Δημοκρατίας, το εθνικό αδιέξοδο από τη συνεχιζόμενη πολιτική των δανείων
    [Τα οποία δάνεια ξεκίνησαν ξαφνικά λόγω Μνημονίου, προφανώς, νωρίτερα δεν συνάπτονταν από τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους δήμους για να διορίζουν αβέρτα κόσμο και να κερδίζουν μίζες οι ημέτεροι όλων των παρατάξεων, τις οποίες υπηρέτησε με συνέπεια ο Μίκης. Όλες. Μα όλες.]

    που οδηγούν σε παραπέρα διόγκωση των τόκων και συνεπώς στην ακόμα μεγαλύτερη υποδούλωση του λαού και της χώρας και τέλος την επερχόμενη θεομηνία με την απειλή Γιούνγκερ για το οριστικό ξεπούλημα του πλούτου της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των ιστορικών Μνημείων, της Ακρόπολης, των Δελφών, της Ολυμπίας και της Επιδαύρου.
    [Ξεχάστηκε η Βεργίνα, οι Κάβειροι, τα Μακρά Τείχη, η Δωδώνη, οι Φίλιπποι, η Πέλλα, η Κνωσσός, ο Κεραμεικός κλπ κλπ. Λίγη σοβαρότητα και μετροέπεια ποτέ δεν έβλαψε κανένα.]

    Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρούμε ότι η Κίνησή μας κατόρθωσε να προσφέρει στον Λαό μας τα ιδεολογικά και πολιτικά όπλα, προκειμένου να αφυπνισθεί, να σηκωθεί όρθιος, ελεύθερος και ανεξάρτητος
    [Ε, αφού το θεωρείτε εσείς, ποιος είμαι γω ναι διαφωνήσω. Είναι προφανές ότι η «Σπίθα» φωτοδότησε τους πάντες, ως οδηγός του Λαού (με κεφαλαίο Λ)]

    και να ακολουθήσει τον μοναδικό δρόμο σωτηρίας, που είναι η ανάδειξή του σε ιστορική δύναμη
    [Η θεοποίηση του εκλεκτού ελληνικού Λαού προχωρεί κι άλλο.]

    ικανή να συγκρουστεί και να νικήσει το πλέγμα Εξουσίας που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο απόλυτο Χάος.
    [Γιατί όμως το κάνουν αυτό οι κακοί; Μας ζηλεύουνε;]

    Γι’ αυτό το λόγο αυτές οι κινήσεις όπως ο χθεσινός ξεσηκωμός της νεολαίας, μάς γεμίζουν με χαρά και ικανοποίηση. Γνωρίζουμε ότι στο ξεκίνημα του γενικού ξεσηκωμού θα υπάρξουν πολλά παράλληλα ρεύματα, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο.
    [Σταθερός ο πληθυντικός της μεγαλοπρέπειας, όταν αναφέρεται στον εαυτό του.]

    Θα πρέπει να σεβαστούμε αυτή την παράλληλη και ανεξάρτητη πορεία, με τη βεβαιότητα ότι όσο θα πηγαίνουμε όλοι μαζί προς τον κοινό στόχο, τόσο θα συγκλίνουμε, θα συνεργαζόμαστε, έως ότου κάποια στιγμή συνενωθούμε σε ένα κοινό ρεύμα χωρίς πρώτους και δεύτερους αλλά ισότιμους, ώστε από τη σύνθεση των ανεξάρτητων ρευμάτων να διαμορφωθεί η Παλλαϊκή Ενότητα.
    [Η θεοποίηση του Λαού συνεχίζεται. Εξάλλου, όπως είπε και ο παλιόφιλος (του Μίκη, φυσικά) Αντρέας Παπανδρέου, «δεν υπάρχουν θεσμοί, μόνο ο λαός».]

    Ποια μορφή θα πάρει τελικά; Αυτό θα κριθεί μέσα στη ζωή έχοντας πρώτα ζυμωθεί μέσα στις ιστορικές συνθήκες, που προς το παρόν παραμένουν για όλους απρόβλεπτες.
    [Αλλά η παλλαϊκή σύγκλιση είναι βέβαιη.]

    Ας έχουμε λοιπόν υπομονή και επιμονή. Εμείς θα προχωρούμε στο δρόμο που χαράξαμε και θα προσπαθούμε να συντονίζουμε όσο μπορούμε την κοινή μας πορεία με κάθε παράλληλη ανεξάρτητη δύναμη, όποιας μορφής και χαρακτήρα.
    [Εδώ μεταφράζω εγώ: Ας έχουμε υπομονή και επιμονή, Εμείς θα προχωρούμε στο δρόμο που χαράξαμε μέχρι να επιστρέψουμε στη προηγούμενη κατάσταση προ Μνημονίου, με άπειρους διορισμούς, εντελώς πατριωτικά, κι άλλες βουλευτικές συντάξεις, χωρίς ξένους να ελέγχουν τα οικονομικά μας, με περισσότερα δάνεια που θα φορτώνουμε στις επόμενες γενιές κλπ κλπ κλπ.]

    Μίκης Θεοδωράκης

    [Και μια ερώτηση, που την κάνω σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. Ποια και πόση σχέση με το Δημόσιο έχουν οι κύριοι και κυρίες της «Σπίθας». Πόσες συντάξεις του Δημοσίου παίρνουν. Πόσους μισθούς ή αργομισθίες διατηρούν. Σε πόσες επιροπές, συμβούλια κλπ κλπ κλπ είναι ή ήταν διορισμένοι. Ας το απαντήσουν

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%B7-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%C2%AB%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7%C2%BB-%CF%84%CE%B7%CF%82-%C2%AB%CF%83%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B1%CF%82%C2%BB-%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1

  18. Ο/Η Ακτιβιστής λέει:

    http://enosy.blogspot.com/2011/06/blog-post_02.html

    Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011
    Η Κουμουνδούρου χέρι – χέρι με την ΣΠΙΘΑ…

    Την άποψή μας για την ΣΠΙΘΑ δεν θα την επαναλάβουμε. Την έχουμε αναπτύξει σε μια σειρά κείμενα μας, τα οποία όποιος θέλει μπορεί να τα βρει εδώ: κείμενα για την “ΣΠΙΘΑ”. Σήμερα θα παρουσιάσουμε μερικά πρόσθετα στοιχεία, με αφορμή την εκδήλωση που έκανε στις 31 Μάη στα προπύλαια.

    Αν έβλεπε πριν μερικούς μήνες κάποιος την αφίσα της εκδήλωσης που καλούσε στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών στις 31 Μάη, θα θεωρούσε ότι πρόκειται για εκδήλωση του ΛΑΟΣ ή της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Η εκδήλωση αυτή, που έγινε με πρωτοβουλία της ΣΠΙΘΑΣ έγινε την στήριξη και την συμπαράσταση ενός μεγάλου τμήματος της Αριστεράς.

    Την στήριζε πρώτα απ’ όλους η Κουμουνδούρου. Ο ένας εκ των ομιλητών, ο Νότης Μαριάς είναι από τους βασικούς συμμάχους της Κουμουνδούρου στις περιφερειακές εκλογές της Στερεάς Ελλάδας.

  19. Ο/Η Aριστερός Θεολόγος λέει:

    Aπό το ΚΚΕ στον Χουντόδουλο
    Μίκης Θεοδωράκης
    Δοξάστε με
    Είμαι ο Νέος Εθνοσωτήρας
    Πρόγραμμά μου: Λαός ενωμένος-Η Ελλάς στους Έλληνες

  20. Ο/Η Καραμανλής ή τανκς λέει:

    http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=297105&cid=122

    Επιστολές – κόλαφος για την “Σπίθα” από Ληναίο – Καζάκη

    Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011, 01:24

    Σαββατοκύριακο μεγάλων εξελίξεων ήταν αυτό που μας πέρασε. Κι ενώ περιμέναμε (και φυσικά συνεχίζουμε να περιμένουμε την ολοκλήρωση των ζυμώσεων και των μετέπειτα εξελίξεων στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ) να “σκάσει η μπόμπα”, αυτή ναι μεν “έσκασε”, αλλά σε άλλο “τόπο”.
    Έτσι, σύμφωνα με επιστολές που κατέθεσαν Καζάκης και Ληναίος, δημοσιοποιούν την αποχώρησή τους από το κίνημα “Σπίθα”, το οποίο -ούτε λίγο ούτε πολύ- καταγγέλουν ως κατασκεύασμα ξένων μυστικών υπηρεσιών…!

  21. Ο/Η Αmbrozio the Great Inquisitor λέει:

    Eμπρός της Γης οι Κολασμένοι με άμφια σκουλαρίκια βραχιόλια και στρας στους δρόμους να βγούμε μαρχηγό μας τον καπετάν Αμβρόζη δεσπότη της Αγιαλαύρας πρώτο στα παγκάρια πρώτο στους δίσκους πρώτο στις διαθήκες

    http://mkka.blogspot.com/2011/05/blog-post_31.html

    Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

    ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ! ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ»
    ΕΛΛΗΝΕΣ και ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ!
    ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ,
    Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ!
    Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΖΕΤΑΙ!
    Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΩΛΕΙΤΑΙ!
    ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΞΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ!
    ΞΕΣΗΚΩΘΗΤΕ, ΛΟΙΠΟΝ!
    ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕΣΘΕ; ΔΙΩΞΤΕ ΤΗ ΡΑΣΤΩΝΗ!
    ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΑΣ!
    ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ!
    ΒΓΗΤΕ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
    ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
    ΚΑΙ ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΑ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΑ!
    ΚΑΜΕΤΕ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

  22. Ο/Η Zωζώ Χ.Σαπουντζάκη λέει:

  23. Ο/Η eklag λέει:

    Ασχετοσχετικό,
    διάβασα στο pitsirikos.net ότι με γνωμοδότηση του Άρειου Πάγου
    αίρεται η ανωνυμία χρηστών που αναρτούν υβριστικά μηνύματα.
    Δεν φαντάζομαι να διαφωνεί κάποιος όταν πρόκειται για
    πορνογραφία,απειλές-εκβιασμούς κ.τλ.
    Υβριστικά όμως τί σημαίνει;
    σημαίνει π.χ. »Άσε μας ρε Αλέκα»;
    Αν αληθεύει το δημοσίευμα πάντως εντύπωση προκαλεί
    η πρεμούρα της Δικαιοσύνης να εκκολάψει το αβγό
    pardon!
    να κατατροπώσει την Ανωνυμία!
    και όχι να μαντρώσει την Επωνυμία!
    (παραγραφές σκανδάλων κ.τλ.)
    που μας έφερε ως εδώ,
    όπως ορθά επισημαίνει ο blogger!
    με άλλα λόγια βέβαια!
    πιο εμπεριστατωμένα…

  24. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    η σύμπλευση της υπερεθνικιστικής κρατικοδίαιτης και ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ λαμογίτικης Σπίθας με ένα κομμάτι της λαμόγικης οπορτουνιστκής κρατικίστικης ψευδοαριστεράς του Σύριζα αποτελεί νομοτελειακή εξέλιξη..
    ίσως αφυπνισθούν οι έντιμοι συμπολίτες μας και πάψουν να συμπλέουν με τα λαμόγια που κατασπατάλησαν για ιδίον όφελος τα χρήματα των βαριά εργαζόμενων – φορολογούμενων του εξωτερικού..
    οι οποίοι αγόραζαν πανάκριβα τα κ..χάρτα που εξέδιδε το ελληνικό κράτος..
    από την άλλη εντυπωσιάζει τους ξένους η παντελής έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης στην ελλάδα…
    οφειλόμενης στην έλλειψη τουλάχιστον κοινής ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ βάσης , λόγω της αντικειμενικά ανύπαρκτης κοινής πολιτιστικής…
    και την αντικατάσταση με την κοινή ιδεολογικοεθνικιστική του ανώτερου έθνους, των απευθείας απογόνων του περικλή και του λεωνίδα…
    παρά την ανυπαρξία οποιουδήποτε σύγχρονου ξεχωριστού ελληνικού πολιτιστικού στοιχείου…
    φυσικά οι ευθύνες της τρόϊκας είναι μεγάλες αφού συνεχίζει να χαϊδεύει τους καλοβολεμένους παρασιτικούς έλληνες εθνικιστές , παρά την αποδεδειγμένη απατεωνίστικη αναξιοπιστία τους…
    αν στην καπιταλιστική αμερική σέβονται την ΚΟΙΝΗ κρατική περιουσία στα πλαίσια του πολιτικού τους έθνους..
    στην ελλάδα της υπερκυριαρχίας των υπερπατριωτών-εθνικιστών
    κανένα σεβασμό δεν επιδεικνύουμε σε οτιδήποτε ΜΗ ιδιωτικό…

  25. Ο/Η Το ελληνάκι λέει:

    Πρέπει να είναι από τα πιο σαφή και αναλυτικά κείμενα που έχω διαβάσει τελευταία επί του θέματος.

    Ομολογώ ότι χαλάστηκα λίγο με την αναφορά στο ΚΚΕ, αλλά αυτό μπορείτε να το εκλάβετε ως μία προσωπική εμμονή που ενδεχομένως να έχω με την συντρόφισσα Αλέκα και τον χώρο της. Σε κάθε περίπτωση είναι ασήμαντο σε σχέση με τα υπόλοιπα που γράφετε. Μπράβο!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ευχαριστώ πολύ.
      Νομίζω πως πρέπει να δείξεις κατανόηση για την αναφορά μου στο ΚΚΕ γιατί περιλαμβανει δυο αλήθειες.
      Η μια είναι αρνητική για το ΚΚΕ.
      Αντιπαθεί ότι δεν ελέγχει.
      Η άλλη είναι υπέρ του αλλά δεν υπερβάλει.
      Το ΚΚΕ σε αντίθεση με το ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τυχοδιωκτισμούς. Έχει μια τεράστια ιστορική πείρα η οποία το κάνει ιδιαίτερα επιφυλακτικό σε προβοκάτσιες και σε ρευστές πολιτικές εκδηλώσεις.
      Αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ όπου δει φως, μπαίνει.

  26. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    σιγά σιγά διακρίνονται οι παρασιτικές δυνάμεις του τόπου..
    οι οποίες επενδύουν στην πτώχευση της Ελλάδος , στην επιστροφή στη δραχμή και αν είναι δυνατόν σε ανατροπή του δημοκρατικού μας πολιτεύματος…
    ας ελπίζουμε ότι τώρα οι πράγματι κουτόφραγκοι ξένοι δεν πρόκειται να επιτρέψουν την διαχείριση των χρημάτων τους από άπληστους και ιδιοτελείς μισαλλόδοξους ελλαδέμπορους…
    ιδιαίτερα αριστερόνυμης και για αυτό αποκρουστικής γραφής…

  27. Ο/Η Red Green λέει:

    http://www.rednotebook.gr/details.php?id=2602

    H Boυλή, η (ακρο)δεξιά και η Αριστερά

    Η Αριστερά δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να μιμηθεί τον αντικοινοβουλευτισμό της ακροδεξιάς: αν φταίει γενικώς «η Βουλή», δεν φταίει κανείς, κι αν φταίνε «όλοι οι πολιτικοί», τότε σειρά έχουν οι στρατιωτικοί ή «ένας Παπαδόπουλος»

    Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

  28. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    Αρης Ραβανός

    Ντόρα κατά Μίκη και Πανεπιστημίου Αθηνών

    Η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας επέκρινε την εκδήλωση στα Προπύλαια

    Κατά του γνωστού μουσικοσυνθέτη κ. Μίκη Θεοδωράκη στόχευσε η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη για την πρόσφατη συγκέντρωση που έγινε στα Προπύλαια, με τη συμμετοχή και πανεπιστημιακών, όπως ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θ. Πελεγρίνης και οι κκ. Γ. Κασιμάτης και Κ. Μπέης.

    Η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας με συνέντευξή της το πρωί της Πέμπτης, επέκρινε την εκδήλωση που είχε την ενεργό στήριξη του κ. Θεοδωράκη, ο οποίος και μίλησε στη συγκέντρωση, και έθεσε το ερώτημα ποιοι τη χρηματοδότησαν και με ποιους πόρους.

    «Όχι, δεν πιστεύω ότι όλες οι κινητοποιήσεις είναι αυθόρμητες και θα είχε ενδιαφέρον να δημοσιοποιήσουν παραδείγματος χάρη ποιοι χρηματοδότησαν και με ποιους πόρους την εκδήλωση του κ. Θεοδωράκη, η οποία έγινε στα Προπύλαια, για να μην υπάρχουν ερωτήματα» τόνισε η κυρία Μπακογιάννη, όταν ερωτήθηκε για τις κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών.

    Η κυρία Μπακογιάννη σε διευκρινιστική ερώτηση, είπε ότι δεν έχει απολύτως καμία πληροφορία για την εκδήλωση, αλλά έριξε το καρφί της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, εννοώντας ότι ήταν ο βασικός χρηματοδότης.

    «Περιμένω από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, επειδή ταυτόχρονα δηλώνει ότι το Ταμείο είναι παντελώς στεγνό και δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ, ν’ ανακοινώνουμε όλοι στις ιστοσελίδες μας, τι έγινε με τη χρηματοδότηση αυτή. Καμία πληροφορία δεν έχω» τόνισε και συνέχισε με έμφαση: «Απλώς ρωτώ κι εγώ ως πολίτης. Επειδή ακριβώς υπάρχουν διάφορες φήμες ότι κρύβονται πολιτικές δυνάμεις, εγώ δεν έχω καμία τέτοια πληροφόρηση και δε θέλω να πιστέψω τις φήμες, γι’ αυτό περιμένω μια απάντηση από το Πανεπιστήμιο».

    Βέβαια σε άλλο σημείο είπε ότι ένα μεγάλος μέρος των κινητοποιήσεων είναι αυθόρμητες από οργισμένους Έλληνες και σε αυτούς το πολιτικό σύστημα πρέπει να απαντήσει. «Όχι, δια της φυγής μέσα από τον Εθνικό Κήπο, όχι με το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ευθέως και υπεύθυνα. Οι ηγεσίες δεν δικαιολογούνται ούτε να κρύβονται, ούτε να παρασύρουν τον κόσμο σε λάθος εντυπώσεις, του στυλ ότι μπορούμε να μη πληρώσουμε τα χρέη μας και την άλλη μέρα τα πράγματα να είναι κανονικά. Δεν θα είναι κανονικά αν δεν πληρώσουμε τα χρέη μας» είπε.

    Η κυρία Μπακογιάννη σχολίασε και τα λεγόμενα του κ. Θεοδωράκη, επικρίνοντας τη θέση του να στραφεί η Ελλάδα στην Κίνα και στη Ρωσία για να δανειστεί και είπε ότι σε αυτό το θέμα χρειάζονται σοβαρές απαντήσεις, λέγοντας ουσιαστικά ότι δεν είναι σοβαρή η πρότασή του.

    «Ας σοβαρευτούμε λοιπόν σας παρακαλώ πάρα πολύ και να μη δίνουμε στον ελληνικό λαό εικονική πραγματικότητα. Αρκετή εικονική πραγματικότητα έφαγε τα τελευταία 30 χρόνια. Έφτασε η ώρα να του πούμε την αλήθεια» είπε και υποστήριξε ότι η Ρωσία, σύμφωνα με την πρόσφατη εμπειρία δάνεισε 3,5 δισ. ευρώ στη Λευκορωσία και πήρε έναντι αυτών τα δυο διυλιστήρια που διαθέτει η χώρα και είναι το μοναδικό αξιόλογο περιουσιακό στοιχείο.

    • Ο/Η Theoprovlitos λέει:

      Όντως αυτη η γυναικα δεν εχει το Θεό της (πλην του δολλαριου). Να και σε κατι που συμφωνουμε.
      Γι αυτό και την άλλη φορα εκεινος ο μισοπαλαβος από τον Αγιο Γεωργιο Βοιωτίας πήγε να την καθαρίσει.

      Αλλα τι να κανει και αυτη η καημενη. Αδελφο που δουλευει στη Alpha Bank, νυφη που δουλευει στην Deutschebank ποιον να πρωτοκοιταξει; Εσένα ή την οικογένεια της…

  29. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    Θεοδωράκης- Ανθιμος-Καραμπελιάς-Ζουράρις-Αμβρόσιος-Πσπαθεμελής – Πλεύρης – Χρύσανθος-Φαήλος -Τσίπρας-Μπέης-Κασιμάτης
    η νέα ανερχόμενη πολιτική τάξη της Ελλάδος..
    εμπρός για την εμβερχοτζική Αλβανία…
    ο δημαγωγικός εθνικολαϊκισμός στα φόρτε του…
    από την μιά προώθηση της πολιτικής της δραχμής και από την άλλη μεταφορά ευρωκεφαλαίων από τους ίδιους στο εξωτερικό…
    μήπως η τρόικα θα πρέπει να αναστείλει μερικές δόσεις μέχρι να επιτευχθεί η αποκαθήλωση της εικονικής πραγματικότητας..???

  30. Ο/Η Herr K. λέει:

    Καλά και ο Συνασπισμός στη συνωμοσία, Λασκαράτε; Καλά τα έχει πει η έγκυρη ΟΑΚΚΕ! (Τι να κάνουμε, άλλοι βλέπουν παντού Εβραίους κι άλλοι παντού εθνικιστές. Ο καθείς το σταυρό του.)

    • Ο/Η Theoprovlitos λέει:

      Ο Εβραιος ειναι μια ιδιοτητα που άλλος είτε την έχει, είτε δεν την εχει και ευκολα διαπιστωνεται τυχον υπερβολή ή ανακριβεια. ΑΝ υπαρχει. Στον αυτομολημενο όμως, στον ξενοδουλο, στον μισελληνα, στον καμουφλαρισμενο, στον ατζεντη και στον παρατρεχαμενο του παγκοσμιοποιημενου καπιταλισμου οτιδηποτε άλλο φανταζει εθνικιστικό.

      Στα ματια του siemensοτσολιά η Εθνική αντισταση μοιαζει με εθνικιστική υστερία ενω τουναντίον οι παρατρεχαμενοι της κατοχικής κυβερνησης Τσολακογλου (Ραλληδες, Χριστοφοράκηδες κλπ) με διορατικους που ήθελαν τον εκσυγχρονισμό της χώρας σε μια ενοποιημένη Ευρώπη.

      Αν είναι δε και με το αζημίωτο, μπορουν να αισθανθουν και πολίτες οποιασδήποτε χώρας υπογραφοντας και με ξενικά ψευδώνυμα.

      Απο υπερβαλλοντα ζηλο όμως προδίδουν και τις κομματικες τους προτιμησεις ειδοποιώντας ετσι τον καθε αναγνωστη (και οχι μονο) ποια επιχειρηματικοπολιτικά μπλοκ ειναι η πεμπτη φαλαγγα στην Ελλαδα. Και δεδομενου οτι ως διαπλεκομενοι προϋπηρξαν στην πολιτικη ζωη του τόπου για να ταϊζουν τους εργοδοτες τους με συνεχεις και συνειδητα λαθος για τη χωρα επιλογες, μπορουμε μετα βεβαιοτητος να ισχυρισθουμε οτι ειναι οι ιδιοι που κατεστρεψαν την Ελλαδα συνδυαζοντας το τερπνον μετά του ωφελίμου.

      Ποσοι παραρεχαμενοι άραγε πήραν υπεργολαβίες από τους Ολυμπιακους αγωνες;
      Και να πνιγουν και 80 άνθρωποι στο ναυαγιο, αυτα ειναι απλά οι παράπλευρες απώλειες. Δεν κτιζονται μονοπώλια την σημερον ημέραν χωρις θυσίες…

    • Ο/Η Sir λέει:

      ΣΥΝΤΑΓΜΑ 2011: Η συνέχεια του Δεκέμβρη και η εξέγερση των “νοικοκυραίων”. Η συνέχεια και η ασυνέχεια. Δύο εξεγέρσεις σε μια πλατεία…

      http://antisomata.wordpress.com/2011/05/30/%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1-2011-%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

      Αυτό που έχει ασύγκριτα μεγαλύτερο ενδιαφέρον όμως, είναι η σύνθεση και η δυναμική της πάνω πλατείας. Στην πάνω πλατεία, αυτοί που κρατάνε τις Ελληνικές σημαίες δεν είναι εθνικιστές, στην πλειοψηφία τους τουλάχιστον, είναι απλά τα παιδιά που οι μόνες παραστάσεις συλλογικότητας που έχουν, είναι από το γήπεδο, από τα παιχνίδια της Εθνικής Ελλάδος, και τα πανηγύρια στο χωριό τα καλοκαίρια, όπου και σηκώνονται και χορεύουν τα Δημοτικά, που τα έχουν μάθει από τις οικογένειές τους, με ευφορία και περηφάνεια και με την αίσθηση της κοινωνικής αναγνώρισης και της πολιτισμικής συνέχειας. Είναι αυτά τα συναισθήματα που τους κάνουν να φωνάζουν στα ΜΑΤ: ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΤΙΜΗ, ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΑΝΑΠΟΔΑ..ΑΝΑΠΟΔΑ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ. Θεωρώ αυτό το συμβάν, δηλαδή ΑΥΤΑ τα παιδιά να φωνάζουν ΑΥΤΟ το σύνθημα, οιονεί επαναστατικό συμβάν, δηλαδή συμβάν που, όπως κι ο Δεκέμβρης ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ. Γι αυτά τα παιδιά , η ανεργία του Μνημονίου, δεν είναι μια στρατηγική των καπιταλιστών για να μειώσουν το κόστος της εργασίας, είναι απλά κάτι που τους κόβει το γήπεδο, τους κόβει το σκυλάδικο και το clubbing το σαββατοκύριακο, τους κόβει την χαρά και την υπερηφάνεια το καλοκαίρι στο χωριό, όπου το σόι θα ρωτάει, τι δουλειά κάνει ο γιός σου, ή η κόρη σου, και η μάνα θα ντρέπεται να πεί, είναι άνεργοι.

      Η κάτω πλατεία είναι μια εξέγερση πολιτική με αμηχανία στις κοινωνικές αναφορές, η πάνω πλατεία μια εξέγερση κοινωνική χωρίς πολιτικό προσανατολισμό. Όσο όμως όλα τα παιδιά παραμένουν στην πλατεία, η σύνδεση της μιάς συνθήκης με την άλλη, και η ένωση των δυό πλατειών σε μία, θα παραμένει μια δυνατότητα. Όταν και αν αυτό συμβεί, ο κύκλος της μεταπολίτευσης θα έχει κλείσει οριστικά, και το πολιτικό σύστημα θα έχει πολύ, πολύ, πολύ μεγάλο πρόβλημα. Ωστόσο, ακόμα κι αν αυτό δεν συμβεί, οι συνειδήσεις έχουν αλλάξει ήδη καί στις δύο πλατείες. Γιατί είναι η πρώτη φορά μέσα σε 40 χρόνια που οι δυό πλατείες είναι τόσο κοντά η μιά με την άλλη”. Γιάννης Κ.

  31. Ο/Η Mefisto λέει:

    Πρώτη φορά συμφωνω με άρθρο του Πρετεντέρη. Έχω πρόβλημα;

    ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ των διαδηλωτών που µούντζωναν και έφτυναν τα αυτοκίνητα των βουλευτών έξω από το Κοινοβούλιο προκαλούν αποτροπιασµό σε κάθε σκεπτόµενο άνθρωπο. Φάτσες παραµορφωµένες από µίσος ασχηµονούσαν µε χυδαίο τρόπο.

    ΜΟΥ ΛΕΝΕ ότι οι άνθρωποιαυτοί δεν προήλθαν απότη συγκέντρωση των «Αγανακτισµένων» στο Σύνταγµα αλλά από τη συγκέντρωση της «Σπίθας» στα Προπύλαια – εκεί όπου µεταξύ Ελύτη και εθνικών σαλπισµάτων, οι παρόντες φώναζαν«αέρα, αέρα, να φύγει η χολέρα»… ∆ΕΝ ΞΕΡΩ. Αλλά ακόµη κι αν είναι έτσι, η ουσία του προβλήµατος µένει ίδια. ∆ιότι θα ήταν λάθος να περιοριστούµε στον αποτροπιασµό και την αυτονόητη καταδίκη τέτοιων ενεργειών.

    ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ θα πρέπει να αντιµετωπίσουµε κατάµατα την πραγµατικότητα: στη χώρα µας συγκροτείται και διογκώνεται ένα αντικοινοβουλευτικό, αντιδηµοκρατικό και κυρίως αντισυστηµικό ρεύµα. ΤΟ ΡΕΥΜΑ αυτό δεν έχει σαφή πολιτικό προσανατολισµό. Τροφοδοτείται από κάθε µορφής λαϊκισµό, δεξιό κι αριστερό. Ενισχύεται από όλα τα απλοϊκά στερεότυπα που διακινούν τα τηλεοπτικά πρωινάδικα. «Φέρτε πίσω τα κλεµµένα». Είναι µε την ίδια ευκολία απολίτικο και υπερπολιτικοποιηµένο.

    ΤΟ ΡΕΥΜΑ αυτό αγκαλιάζει όλες τις ηλικίες και πολλά κοινωνικά στρώµατα. Μετακινείται από τη ∆εξιά στην Αριστερά (και πίσω) µε την ίδια άνεση που πάει το Μετρό Οµόνοια – Αµπελοκήπους.

    ΦΩΝΑΖΕΙ αδιακρίτως «κλέφτες» και «προδότες»,µουντζώνει τη Βουλή και αποδοκιµάζει κάθε επώνυµο λόγο που δεν αναπαράγει τη ρητορική του. Απλουστευτικό, ισοπεδωτικό, εξισωτικό, επικίνδυνο… ΤΟ ΡΕΥΜΑ αυτό δεν έχει σχέσηµε τους «Αγανακτισµένους» των πλατειών – άσχετα αν δηλώνουν και αυτοί «αγανακτισµένοι». Αποτελεί, όµως, µια εύφλεκτη ύλη ικανή να τινάξει στον αέρα τη δηµοκρατία µας.

    ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ, θα έπρεπε να το περιµένουµε. Η χώρα διέθετε πάντοτε ένα υπόστρωµα υστέρησης και καθυστέρησης, το οποίο στις στενόχωρες στιγµές βγαίνει στην επιφάνεια.

    ΚΑΙ ΤΩΡΑ, οι στιγµές είναιπραγµατικά στενόχωρες. Ακόµηπερισσότερο που η οικονοµική κρίση ερµηνεύτηκεόχι ως µια συλλογική εθνική αποτυχία αλλά ως χρεοκοπία ενός «συστήµατος», το οποίο προσωποποιούσε όλα όσα οι άνθρωποι αυτοί απεχθάνονται. ΘΕΩΡΟΥΝ, µε άλλα λόγια, ότι ήλθε η ώρα όχι της διόρθωσης και της ανόρθωσης αλλά της εκδίκησης. Αισθάνονται την ταπείνωση προσωπικά. Και ζητούν την τιµωρία όχι των ενόχωνή των υπαιτίων αλλά των άλλων.

    ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΜΙΑ δηµοκρατική πολιτεία δεν µπορεί να ανταποκριθεί σε τέτοιες απαιτήσεις. Και ούτε καµία δηµοκρατική κυβέρνηση µπορεί «να κηρύξει τη χώρα µας ως εφεξής ελεύθερη από κάθε χρέος προς τους δανειστές µας» – όπως ζητούν… ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ η διάσταση ανάµεσα στην έλλογη πρακτική µιας δηµοκρατικής πολιτείας και το αλόγιστο θυµικό κάποιων πολιτών της στοιχειοθετεί αντικειµενικά σε περίοδο κρίσης έναν κίνδυνο εκτροπής.

  32. Ο/Η Left boy λέει:

    από
    http://leftg700.blogspot.com/2011/06/rewriting.html

    Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011
    Κι ο Δημοσθένης Παπαδάτος – Αναγνωστόπουλος στην «Πατριωτική Αριστερά»; (Rewriting)

    …..

    Πώς είναι δυνατόν να μη σε απασχολεί αυτό, όταν όλη η Ελλάδα έχει δει ότι ένας από τους διαδηλωτές κόντεψε να λυντσαριστεί επειδή «τόλμησε» να σηκώσει μια Κόκκινη Σημαία;

    Και μια άλλη: Πώς είναι δυνατόν να προσπερνάς αδιάφορος το «πόσες ελληνικές σημαίες ανεμίζουν στο Σύνταγμα», από τη στιγμή που, δεδομένου του «απαγορευτικού» το οποίο ισχύει σε ένα τμήμα τής Αριστεράς να μη φοράμε ακόμα κι ένα μπλε πουκάμισο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι άνθρωποι που ανεμίζουν αυτές τις σημαίες δεν είναι καν «αριστεροπατριώτες»;

    Και διερωτώμεθα και πάλι: Πώς διάολο είναι δυνατόν να μετράμε εμείς(!), οι «αριστεροπατριώτες»(!) τις ελληνικές σημαίες που ανεμίζουν στο Σύνταγμα και να ψιλο(χοντρο)αδιαφορούν τα επιφανή στελέχη της «αντιεθνικιστικής αριστεράς»; Πρόκειται για λανθασμένη εκτίμηση; Αν είναι έτσι πρόκειται για πολύ χοντρό λάθος. Πρόκειται για αλλαγή γραμμής; Αν πρόκειται περί αυτού, είναι κάτι μόνιμο ή ευκαιριακό; Και γιατί γίνεται λίγο στη …ζούλα; Δεν θα έπρεπε να μας το αναλύει αυτό το ζήτημα κάπως παραπάνω ο Παπαδάτος; Γιατί το περνάει en passant, στα ψιλά ενός άρθρου; Να περιμένουμε κάτι αναλυτικότερο στην «Αυγή τής Κυριακής»;

  33. Ο/Η Σατύριος Κάπας λέει:

    Μια αναφορά για τους διανοούμενους και μεταξύ αυτών
    για μια Αθηνά Κακούρη:Αλήθεια συγκαταλεγόταν μεταξύ των διανοουμένων,που καταχειροκροτούσαν τον χειρότε-
    ρο «κακοποιό»της γλώσσας μας,που μιλούσε προς αυτούς ευκαίρως ακαίρως και παρίστανε τον καλλιεργημένο;Ανα-
    φέρομαι στο μεγάλο ορθοπεδικό χειρούργο της Ελλάδας
    από το Αλουσούμπασι-Ελαιοχώριον-Αχαΐας!Όσο για την αναφερόμενη κυρία καλεσμένη σε εκπομπή εξυμνούσε το βατραχοειδή νάνο,που ελέω πάλι των τότε κρετίνων
    πολιτικών κυβέρνησε την Ελλάδα!Βέβαια η ιστορία του χρεώνει το «ΟΧΙ»,που δεν ήταν ακριβώς έτσι,αλλά μετά οι φίλοι του άγγλοι τον «αυτοκτόνησαν»! Και κάτι ακόμη:
    Εγώ προσωπικά δεν ξέρω κανέναν από τους διανοουμέ-
    νους,αλλά ούτε και το έργο τους!!
    Επίσης και ο εκάστοτε ρόλος στην πολιτική του Θεοδωρά-
    κη ήταν από ύποπτος έως ΕΥΤΕΛΗΣ!Ξεκίνησε από τη νε-
    ολαία του Μεταξά,για να περάσει από όλα τα κόμματα και τώρα ξαφνικά ΕΞΥΜΝΕΙΤΑΙ από τα φασιστοειδή!!!

  34. Ο/Η eklag λέει:

    Σατύριε Κάπα,
    δεν σας γνωρίζω βεβαίως!
    αλλά τα λεγόμενά σας!
    αρχίζουν να κεντρίζουν το ενδιαφέρον μου!

    • Ο/Η Po λέει:

      Το Κεντρί.

      • Ο/Η Κώστας Κοροβίλας λέει:

        Ενας άλλος έρωτας γενιέται. Ελάτε νά γνωριστούμε.
        «Ροϊδη καί Λασκαράτου εμμονές. Ραντεβού στά τυφλά».
        Νά η ευκαιρία!
        Θά σέ αναγνωρίσω όχι από τό κόκκινο γαρίφαλο που θά κρατάς μέσ’ τόν χειμώνα, όχι από τό χρώμα τού κουστουμιού που μούπες θά φοράς, αλλά από τό φώς τών ματιών σου, καί από τό γλυκό χαμόγελο τών ρόδινων χειλιών σου.
        Αγάπη μου!
        Θά σέ δώ μέσ’ ‘τό πλήθος καί θά σέ αναγνωρίσω από τήν αύρα τής παρουσίας σου, από τό βλέμμα, από τό ηλιολουσμένο σου πρόσωπο.
        Εσύ γιά μένα κι εγώ γιά σένα.
        Αγάπη μου!

  35. Ο/Η eklag λέει:

    Υποκλίνομαι ατο ποίημα!
    ένα από όσα ακολουθούν την Αναδιάρθρωση!
    καθώς ο μισός πληθυσμός απο-τρελαίνεται!
    κι ο άλλος μισός γίνεται ποιητής!

  36. Ο/Η Σατύριος Κάπας λέει:

    Αγαπητέ φίλε, eklag(;;;) ούτε εγώ σε γνωρίζω,αλλά λες
    ότι τα γραφόμενά μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον σου!Δε
    διευκρινίζεις βέβαια επί καλώ ή επί κακώ;Επ’ ωφελεία ή επί βλάβη;Πάντως σου λέω ότι δεν είμαι ΤΙΠΟΤΑ άλλο παρά ένας απλός συνταξιούχος.Έχω παλιότερα διαβάσει αρκετά και τώρα μέσω διαδικτύου προσπαθώ να μαθαίνω
    ό,τι δεν έμαθα μέχρι σήμερα κατά το «γηράσκω αεί διδα-
    σκόμενος»Πάντως να είσαι καλά.Και για να σκιαγραφήσω κάπως τα πιστεύω μου ΜΙΣΩ ΘΑΝΑΣΙΜΑ τα όποια άκρα
    καθώς και τις ρετσέτες.Επίσης και τις μονόπαντες κριτικές (για όλα φταίνε οι άλλοι εκτός από «εμάς»)και τους όποι-
    ους δογματισμούς!Πιστεύω ότι η ενοχή της κατάντιας της χώρας ΑΡΧΙΖΕΙ από ΜΕΝΑ..και από το 1821(επανάσταση) με 1830μ.Χ.πρωτόκολλο του Λονδίνου(ανεξαρτησία της
    Ελλάδας) με σύνορο το Δομοκό και τον Αχελώο (μικρά και έντιμος Ελλάς)!,όπως την ήθελαν οι τότε τσιφλικάδες!Και τη νοοτροπια καθώς και τα ΓΟΝΙΔΙΑ,που έχω…!!

  37. Ο/Η Painter λέει:

    Ως ανωτέρω

    O κ.Μαριάς αγορεύων προ ενθουσιώντων Ελλήνων

  38. Ο/Η Tζουτζές λέει:

    Αθήνα
    Συγχαρητήριο μήνυμα στον Αντώνη Σαμαρά για την εκλογή του στη θεση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας απέστειλε την Τρίτη ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

    Στην επιστολή του προς τον κ. Σαμαρά ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρει: «Αγαπητέ μου Αντώνη, πανηγυρίζω κι εγώ μαζί σου στην θριαμβευτική σου νίκη που διανοίγει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα μας! Με αγάπη, δικός σου, Μίκης».

  39. Ο/Η Tζουτζές λέει:

    03/12/2009

    Η πολιτική συμμαχία του κ. Αντ. Σαμαρά με τον κ. Μ. Θεοδωράκη ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ στην παρουσίαση μιας νέας έκδοσης για τον γνωστό μουσικοσυνθέτη. Ανταποδίδοντας τις θερμές ευχές για την εκλογή του ο αρχηγός της ΝΔ τροποποίησε το πρόγραμμά του και παρέστη στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο Π. Κυριακίδη για την επανέκδοση του βιβλίου του κ. Παύλου Πετρίδη με τίτλο «Ο πολιτικός Θεοδωράκης 1940-1996».

    «Ω, τι έκπληξη» αναφώνησε ο Μίκης μόλις μπήκε στην αίθουσα ο κ. Σαμαράς και μετά τον θερμό εναγκαλισμό που είχαν μίλησαν ψιθυριστά οι δυο τους για μερικά λεπτά, ώσπου να τους διακόψει ο κ. Μ.Γλέζος φωνάζοντας: «Σταμάτα, Μίκη, την καθοδήγηση».

    «Αν η ενότητα του λαού μας είχε γενετικό αποτύπωμα, αυτό θα ήταν το δικό σου, Μίκη» υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΝΔ χαιρετίζοντας την εκδήλωση, ενώ λίγο νωρίτερα του υποσχέθηκε ότι το μεσημέρι του Σαββάτου θα τον επισκεφθεί στο σπίτι του «για να τα πουν αναλυτικά».

  40. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://odromos.wordpress.com/2011/06/09/%cf%83%ce%bf%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%86%cf%81%ce%af%ce%ba%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%bd%ce%b1%cf%82/

    Σοκ και φρίκη στο κέντρο της Αθήνας
    Ιουν 9
    Αναρτήθηκε από τον/την N. Ago
    Η ρατσιστική βία στο κέντρο της Αθήνας, όχι μόνο δεν έχει σταματήσει αλλά δυστυχώς, παίρνει και μεγάλες διαστάσεις. Καθημερινά, νύχτα(!) και μέρα, δεκάδες μετανάστες πέφτουν θύματα ξυλοδαρμών από “πατριώτες” της Χρυσής Αυγής και του ΛάΟΣ, χωρίς να μπορούν να τις καταγγέλλουν στην αστυνομία, υπό τον φόβο της απέλασης. Οι περιγραφές από τα θύματα είναι φρικιαστικές και δεν διαφέρουν καθόλου από αυτές που έχουμε μάθει για τις επιθέσεις των ναζί εναντίον των Εβραίων.

    Πιο κάτω, εκτενή δημοσιεύματα στον τύπο της Σόφιας για τις επιθέσεις κατά μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας.

    Υπό τον τίτλο “Σοκ και φρίκη στο κέντρο της Αθήνας”, η εφημερίδα 24 ΩΡΕΣ δημοσιεύει σήμερα ολοσέλιδο ρεπορτάζ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες ύστερα από την πρόσφατη δολοφονία του Μανώλη Κανταρή.

    “Όλη αυτή η φρίκη άρχισε όταν δύο παράνομοι Πακιστανοί σκότωσαν Έλληνα για μια βιντεοκάμερα. Πράγματι, αυτό είναι μεγάλη τραγωδία για την οικογένεια του Μανώλη Καντάρη. Εμείς, όμως, τι φταίμε; Εμείς δεν είμαστε παράνομοι αλλά δουλεύουμε νόμιμα σ’ αυτή τη χώρα”. Με αυτόν τον τρόπο η Βουλγάρα μετανάστρια Μαρία Αντώνοβα αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ξένοι στο κέντρο της Αθήνας όπου “στις ενέδρες των ακροδεξιών ξενοφόβων έχουν πέσει μέχρι στιγμής 15 μετανάστες, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε άγριο ξυλοδαρμό”, όπως αναφέρεται.

    “Με κράνη και την ελληνική σημαία στα χέρια, εκείνοι επιτίθενται και χτυπάνε αλύπητα τον καθένα, που δεν μοιάζει με Έλληνα. Παραμονεύουν τους ξένους στους δρόμους με σιδερόβεργες και ρόπαλα, μερικοί έχουν και μαχαίρια και χτυπάνε μ’ αυτά”. Με αυτόν τον τρόπο περιγράφει η κατάσταση η βουλγαρική εφημερίδα, η οποία αφιέρωσε την Τετάρτη, 8 Ιουνίου, αποκλειστικό ρεπορτάζ για τον ξυλοδαρμό του Βούλγαρου μετανάστη Πέτο Αθανάσοφ, φωτογραφία του παραμορφωμένου από τα χτυπήματα πρόσωπου, του οποίου οι “24 Ώρες” δημοσιεύουν και στο σημερινό ρεπορτάζ, ύστερα από το χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας για το επεισόδιο. Ο ίδιος ο κ. Αθανάσοφ είναι βέβαιος, ότι οι δράστες της επίθεσης εναντίον του είναι νεοναζιστές, σύμφωνα με το δημοσίευμα. “Είχα μαζί μου χρήματα και κινητό τηλέφωνο, αλλά δεν μου πήραν τίποτε. Μόνο άκουγα κραυγές “Φύγε από ‘δώ, φύγε από την Ελλάδα!”, αναφέρει το θύμα.

    “Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας ζει σε τρόμο μετά τη δολοφονία του Καντάρη και τις επιθέσεις εναντίον των ξένων που ακολούθησαν”, σχολιάζει η ημερήσια της Σόφιας. Η δολοφονία του Έλληνα πολίτη “έγινε η σταγόνα, που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής”, όπως γράφει η εφημερίδα, επικαλούμενη κατοίκους του κέντρου της Αθήνας. “Σύμφωνα με την αντιπολίτευση (σ.σ.: στην Ελλάδα), η ακροδεξιά παράταξη “Χρυσή Αυγή” έσπευσε να “καλύψει το κενό που είχε αφήσει το Δημόσιο”, παίρνοντας τις εξελίξεις στα χέρια της. Σαν συνέπεια, μόνο σε τρεις εβδομάδες στα νοσοκομεία γίνονται δεκτοί δεκάδες μετανάστες που έπεσαν θύματα επιθέσεων και ξυλοδαρμού, ενώ διεξάγεται ανάκριση και για τις περιστάσεις της δολοφονίας 21χρονου μετανάστη από τη Μπανγκλαντές”, γράφει η εφημερίδα.

    “Σκίνχεντς έσπασαν στο ξύλο Βούλγαρο στην Αθήνα”, είναι ο τίτλος, υπό τον οποίο ενημερώνει για το επεισόδιο με τον Π. Ατανάσοφ η σημερινή “Τελεγκράφ”. “Το μίσος προς τους ξένους και η ξενοφοβία είναι κύρια αιτία για την απόπειρα”, σχολιάζει η εφημερίδα, επικαλούμενη την κοινότητα των Βούλγαρων μεταναστών στην Αθήνα. “Το πρόβλημα όλων τώρα είναι πως να βρουν δουλειά. Κι αν γίνουν πραγματικότητα οι απειλές να κλείσουν 150 000 θέσεις εργασίας, πολύς κόσμος θα κατακλύσει την αγορά εργασίας και οι Έλληνες θα έχουν ανταγωνιστές στο πρόσωπο των ξένων εργατών”, εξήγησε συμπατριώτης μας τις διαθέσεις στην Αθήνα”, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ.

    Σε άλλη στήλη η “Τελεγκράφ” δημοσιεύει κεντρικό σχόλιο με τίτλο “Ελληνικά μαθήματα ξενοφοβίας”. Αφού αναλύει τις κύριες αιτίες για το μεταναστευτικό κύμα στην Ελλάδα (“η μιζέρια στις πατρίδες των μεταναστών, συνήθως, σαν συνέπεια πολέμων, τα “εύκολα” τουρκικά σύνορα και η γεωγραφική θέση της Ελλάδας”, όπως αναφέρεται) και επισημαίνει τη δραματική επιδείνωση της κατάστασης σαν συνέπεια της οικονομικής κρίσης, η εφημερίδα συμπεραίνει, ότι “η ακροδεξιά “Χρυσή Αυγή” που κάποτε ασχολιόταν μόνο με το “Μακεδονικό”, σήμερα μοιράζει “δικαιοσύνη του δρόμου” υπό τα αμήχανα, μερικές φορές, και υπό τα επιδοκιμαστικά βλέμματα των συμπατριωτών της”.

    “Οι περισσότεροι Έλληνες, ωστόσο, συμμερίζονται την άποψη, ότι το κύμα ξενοφοβίας παίζει τον ρόλο “δικλείδας ασφαλείας”, την οποία εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί στην προσπάθεια τους να αποστρέψουν την κοινωνική δυσφορία λόγω της αποβιώσας οικονομίας και των μαζικών απολύσεων(κυρίως στα μη-δημοφιλή επαγγέλματα, αλλά και στο “χρυσό” δημόσιο τομέα) προς τις ανυπεράσπιστες ξένες κοινότητες στη χώρα. Θα το καταλάβουν, άραγε, αυτό οι απλοί Έλληνες που διαμαρτύρονται εδώ και εβδομάδες ενάντια στους πολιτικούς στις πλατείες της χώρας; Σίγουρα ναι, επειδή όλοι οι γνωστοί μου εμφανίζονται κατηγορηματικοί, όταν λένε “οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες, οι πατεράδες μας υπήρξαν μετανάστες, πως είναι δυνατόν εμείς να είμαστε ξενόφοβοι;” καταλήγει ο αρθρογράφος Μεθόδι Γκεράσιμοφ (που έχει ζήσει χρόνια στην Ελλάδα σαν φοιτητής).

    ΑΠΕ/ΜΠΕ

    • Ο/Η Σταύρος λέει:

      Δεν νομίζω ότι πρόκειται μόνον για τα καλά παιδιά της Χρυσής Αυγής ή του ΛΑΟΣ. Χριστιανόπουλα (παιδιά δηλαδή του θεού της αγάπης) υπάρχουν πολύ περισσότερα, απ’ όσα των δυο αυτών οργανώσεων.

  41. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/i-mayri-vivlos-toy-gioynan-asker

    ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

    Η Μαύρη Βίβλος του «Γιουνάν ασκέρ»


    Ο Κασαμπάς -σήμερα Turgutlu- μετά την πυρπόλησή του στις 24 Αυγούστου 1922 από τον ελληνικό στρατό. Φωτογραφία τραβηγμένη πέντε μήνες αργότερα, για λογαριασμό του παρισινού Αρχείου Αλμπέρ Καν MUSÉE ALBERT KAHN
    16.09.2018

    Συντάκτης: Τάσος Κωστόπουλος

    «Ολα του κάμπου τα χωριά καίονται από το υποχωρούν Γιουνάν-ασκέρ»

    Νίκος Βασιλικός, πολεμικό ημερολόγιο (4/9/1921)

    Τα ιστορικά ντοκουμέντα κρύβουν πολύ συχνά εκπλήξεις. Ο καλοπροαίρετος συμπολίτης μας που θα ξεφυλλίσει την πολυσυζητημένη συνθήκη της Λωζάννης, την ειρηνευτική δηλαδή συμφωνία που υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου 1923 μεταξύ της νεοσύστατης Τουρκικής Δημοκρατίας, επτά συμμαχικών χωρών κι εξακολουθεί μέχρι σήμερα ν’ αποτελεί τον πυλώνα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, θα μείνει μάλλον άναυδος διαβάζοντας το άρθρο 59, το σχετικό με την εκκαθάριση των εκκρεμοτήτων του μικρασιατικού πολέμου που προηγήθηκε.

    Το πλήρες κείμενό του έχει ως εξής:

    «Η Ελλάς αναγνωρίζει την υποχρέωσιν αυτής όπως επανορθώση τας προξενηθείσας εν Ανατολία ζημίας εκ πράξεων του ελληνικού στρατού ή της ελληνικής διοικήσεως αντιθέτων προς τους νόμους του πολέμου. Εξ άλλου η Τουρκία, λαμβάνουσα υπʹ όψιν την οικονομικήν κατάστασιν της Ελλάδος, ως αύτη προκύπτει εκ της παρατάσεως του πολέμου και των συνεπειών αυτού, παραιτείται οριστικώς πάσης απαιτήσεως κατά της Ελληνικής Κυβερνήσεως περί επανορθώσεων».

    Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: η Ελλάδα, διά χειρός του αντιπροσώπου της Ελευθερίου Βενιζέλου, παραδέχεται με κάθε επισημότητα ότι τα στρατεύματά της διέπραξαν εγκλήματα πολέμου στη Μικρασία κι αναλαμβάνει την ευθύνη για καταβολή αποζημιώσεων στην Τουρκία· έστω και συμβολικά μόνο, αφού η Αγκυρα αποποιείται με τη σειρά της κάθε αποζημίωση, χάριν της περίθαλψης των ελληνορθόδοξων τέως υπηκόων της που κατέκλυζαν ως πρόσφυγες το καταχρεωμένο ελληνικό βασίλειο.

    Η σημασία αυτής της παραδοχής ενισχύεται από το γεγονός ότι το παραπάνω άρθρο είναι το μόνο, σε σύνολο 143, όπου γίνεται λόγος για εγκλήματα πολέμου.

    Ούτε οι σφαγές των ελληνικών πληθυσμών από τους κεμαλικούς, που η ελληνική Βουλή αναγόρευσε μάλιστα το 1998 σε «γενοκτονία», ούτε καμιά άλλη βιαιότητα απ’ όσες διαπράχθηκαν στο πλαίσιο εκείνης της πολύπλευρης σύρραξης αξιώθηκε παρόμοια διεθνή νομική αναγνώριση.

    Η πολιτική διάσταση αυτής της μονομέρειας είναι βέβαια οφθαλμοφανής. Αντανακλά όχι μόνο τον περιφερειακό συσχετισμό δύναμης την επαύριο της πανωλεθρίας των ελληνικών όπλων, αλλά και τις επικρατούσες τότε νομικές αντιλήψεις περί εθνικής κυριαρχίας, σύμφωνα με τις οποίες εγκλήματα πολέμου διαπράττονταν αποκλειστικά και μόνο σε βάρος ξένων υπηκόων.

    Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρεί, παρ’ όλα αυτά, το πραγματικό σκέλος της παραδοχής: για ποιες ακριβώς ενέργειες του ελληνικού στρατού, «αντίθετες προς τους νόμους του πολέμου», ανέλαβε την ευθύνη η χώρα μας;

    Μαρτυρίες βετεράνων

    Απάντηση στο τελευταίο αυτό ερώτημα δεν δίνεται φυσικά από την επίσημη εθνική ιστοριογραφία ή τις ακόμη ορθότερες εθνικά εκλαϊκεύσεις της στο πεδίο της «δημόσιας ιστορίας», που ως συνήθως επικεντρώνονται αποκλειστικά στα ανομήματα της απέναντι πλευράς.

    Τα σχετικά τεκμήρια ωστόσο κάθε άλλο παρά σπανίζουν. Δεν αναφερόμαστε στην (αναμενόμενη) πτωματολογία της κεμαλικής προπαγάνδας ούτε στις εκθέσεις που συντάχθηκαν κατά τη διάρκεια της σύρραξης από διάφορους τρίτους παρατηρητές (Διασυμμαχικές Επιτροπές, Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, Ευρωπαίους αυτόπτες).

    Η γλαφυρότερη περιγραφή των πεπραγμένων του ελληνικού στρατού στη Μικρασία προέρχεται από τους ίδιους τους φαντάρους και τους αξιωματικούς του, τα ημερολόγια και τα απομνημονεύματά τους.

    Οσο κι αν οι πηγές αυτές δεν είναι πάντοτε απαλλαγμένες από τη συνήθη σ’ αυτές τις περιπτώσεις αυτοπροστατευτική ωραιοποίηση κι αυτολογοκρισία, παραμένουν ωστόσο αρκετά αποκαλυπτικές για την πραγματική φύση της εθνικής εξόρμησης που κατέληξε στην πολύνεκρη τραγωδία της Σμύρνης.

    Από το περιεχόμενό τους καθίσταται επίσης προφανές πως οι πρακτικές του ελληνικού στρατού στη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας πέρασαν από τρεις διαφορετικές φάσεις, με κοινό χαρακτηριστικό την κλιμάκωση κάθε φορά της κατοχικής βίας.

    Η διαρκής αυτή σκλήρυνση οφειλόταν σε τρεις βασικούς παράγοντες:

    ◼ Την επέκταση της ζώνης των επιχειρήσεων σε περιοχές κατοικούμενες σχεδόν αποκλειστικά από Τουρκομουσουλμάνους.

    ◼ Τον σταδιακό εκβαρβαρισμό των πολεμιστών εξαιτίας του πολύχρονου εγκλωβισμού τους σ’ ένα πολεμικό θέατρο μακριά από τις εστίες τους, δίχως ορατή διέξοδο.

    ◼ Την αντικατάσταση της αρχικής βενιζελικής διοίκησης, που αντιλαμβανόταν λίγο πολύ τα όρια της εντολής της, από μια απροκάλυπτα ρατσιστική ηγεσία γύρω από τον βασιλιά Κωνσταντίνο. Για το παρανοϊκό «αλυτρωτικό» όραμα αυτού του τελευταίου αποκαλυπτική είναι μια επιστολή του από την Κιουτάχεια προς την ερωμένη του πριγκίπισσα Πάολα (9/8/1921), σύμφωνα με την οποία είχε φτάσει πια η «ώρα να επιστρέψουν οι Τούρκοι στα ενδότερα της Ασίας, απ’ όπου ήρθαν» («A King’s private letters», Λονδίνο 1925, σ.191).

    Η «αποικιακή» φάση

    Η πρώτη φάση του πολέμου ξεκινά με την απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη (2/5/1919), ως αστυνομικής δύναμης υπό συμμαχική επίβλεψη και διοίκηση, και διαρκεί μέχρι την αλλαγή κυβερνητικής φρουράς στην Αθήνα, μετά την εκλογική ήττα του Βενιζέλου τον Νοέμβριο του 1920 και την παλινόρθωση του Κωνσταντίνου.

    Στο μεσοδιάστημα η ελληνική ζώνη κατοχής επεκτάθηκε τον Ιούνιο του 1920 προς τα βορειοανατολικά σαν μαξιλάρι προστασίας των βρετανικών στρατιωτικών θέσεων γύρω από τα Στενά και την Κωνσταντινούπολη.

    Μολονότι επίσημα εμφανιζόταν ως εγχείρημα εθνικής απελευθέρωσης, στην πραγματικότητα ακόμη κι αυτή η πρώτη φάση της εκστρατείας πραγματοποιούνταν σε εδάφη τα οποία, στην καλύτερη των περιπτώσεων, περιλάμβαναν εξίσου πολλούς εχθρούς όσο και αλύτρωτους αδελφούς.

    Σύμφωνα με την επίσημη ελληνική στατιστική, η ζώνη κατοχής της Σμύρνης, που παραχωρήθηκε προσωρινά στην Ελλάδα από τη Συνθήκη των Σεβρών (10/8/1920), κατοικούνταν από ισοδύναμους πληθυσμούς ελληνορθόδοξων (46,3%) και μουσουλμάνων (48,6%).

    Οι απόρρητες υπηρεσιακές απογραφές της ελληνικής διοίκησης σκιαγραφούν ωστόσο μια αρκετά διαφορετική πραγματικότητα, με τους ελληνορθόδοξους λιγότερους από 40%.

    Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα βρέθηκε έτσι ευθύς εξαρχής αντιμέτωπο με μια ένοπλη αντίσταση εκ μέρους των Τούρκων εθνικιστών, η οποία απολάμβανε την ανοιχτή ή συγκαλυμμένη υποστήριξη της πλειοψηφίας του τοπικού πληθυσμού.


    Ελληνες φαντάροι σκοτωμένοι κι ακρωτηριασμένοι από Τούρκους αντάρτες. Τ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ» (2007)

    Για την καταστολή αυτού του αντιστασιακού κινήματος, κάτω από τη στενή επίβλεψη της Ανώτατης Συμμαχικής Διοίκησης, ο ελληνικός στρατός κατέφυγε στις κλασικές μεθόδους αντιεξέγερσης: χτένισμα της υπαίθρου σε αναζήτηση «συμμοριτών», συστηματικά βασανιστήρια για την απόσπαση πληροφοριών σχετικά με τις κινήσεις και τα δίκτυα υποστήριξης του αντάρτικου, αιματηρά αντίποινα για κάθε επίθεση εναντίον του στρατού κατοχής και καταστροφή κάθε οικισμού που πρόβαλλε αντίσταση στην προέλασή του.

    Σπονδυλική στήλη αυτής της στρατηγικής ήταν επίσης η άσκηση πίεσης στον ντόπιο μουσουλμανικό πληθυσμό, προκειμένου το αντάρτικο των κεμαλικών να στερηθεί το «νερό» μέσα στο οποίο κινούνταν σαν το ψάρι.

    Οταν μια ελληνική εφοδιοπομπή δέχτηκε πυρά ανταρτών τον Αύγουστο του 1920, σημειώνει λ.χ.ο Στυλιανός Γονατάς στα απομνημονεύματά του, «εστείλαμεν δυο Τούρκους εις τα απέναντι χωρία να τα ειδοποιήσουν ότι, αν επαναληφθή το τοιούτον, θα πυρπολήσωμεν τα χωρία των» (Γονατάς 1958, σ.147).

    Ο τότε λοχαγός και μετέπειτα στρατηγός Στέφανος Σαράφης θυμάται πάλι πως όταν κόπηκαν οι τηλεφωνικές γραμμές της μονάδας του, συνέλαβε και ξυλοφόρτωσε παραδειγματικά «κάμποσους Τούρκους χωριάτες» που «ήταν ξαπλωμένοι και λιάζονταν σε μια πλαγιά» εκεί κοντά· διευκρινίζει δε πως, όχι μόνο δεν ξανάγινε σαμποτάζ, αλλά οι κάτοικοι του γειτονικού χωριού «ώρισαν και φύλακες της γραμμής» (Σαράφης 1980, σ.182).

    Στο περιθώριο των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων σημειώνονται φυσικά και ατομικές ή ομαδικές παρεκτροπές όπως λεηλασίες ή και βιασμοί.

    Το πρώτο αντιμετωπίζεται συνήθως από την ιεραρχία με ανοχή, σαν παράπλευρη κάλυψη των χρόνιων αδυναμιών της επίσημης επιμελητείας.

    Οι δεύτεροι θεωρούνται φυσικά τιμωρητέο έγκλημα, έστω κι αν οι αξιωματικοί συχνά προτιμούν να κλείσουν τα μάτια παρά να παραπέμψουν τους υφισταμένους τους στο στρατοδικείο.

    Σε γενικές πάντως γραμμές η κατοχική διοίκηση προσπαθεί να περιορίσει αυτές τις καταχρήσεις εξουσίας, έχοντας επίγνωση του αντιστρέψιμου των κατακτήσεων: «Στρατηγοί, ε στρατηγοί! Δίνουμε εξετάσεις. Κι αν έρθουμε μεταξεταστέοι, τη χάσαμε τη Σμύρνη» θυμίζει ο Ηρακλειώτης ύπατος αρμοστής Αριστείδης Στεργιάδης στους επικεφαλής του εκστρατευτικού σώματος, την επαύριο μιας ταραγμένης νύχτας στη συνοικία Μπασμαχανέ της Σμύρνης (Χατζήμπεης 1965, σ.62).

    Δύο παράγοντες που επιδρούν σοβαρά στη συμπεριφορά των Ελλήνων φαντάρων σ’ αυτή την πρώτη φάση είναι (α) οι αγριότητες που διαπράττουν οι κεμαλικοί αντάρτες σε βάρος αιχμαλώτων στρατιωτικών ή ελληνορθόδοξων αμάχων, και (β) η συμπεριφορά του ντόπιου χριστιανικού πληθυσμού απέναντι στους μουσουλμάνους.

    Στην πρώτη περίπτωση ο ελληνικός στρατός βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κλασική πτυχή του ανταρτοπόλεμου: ανίσχυροι ν’ αναμετρηθούν μετωπικά μαζί του, οι Τούρκοι «συμμορίτες» (τσέτες) προσπαθούν να υπονομεύσουν το ηθικό του με παραδειγματικές βαρβαρότητες σε βάρος μεμονωμένων στόχων.

    Τα κατασταλτικά μέτρα που πυροδοτούνται απ’ αυτές τις ενέργειες θέτουν έτσι σε κίνηση ένα φαύλο κύκλο βίας, που αποκόβει πλήρως τα κατοχικά στρατεύματα από τους κατακτημένους.

    Στη δεύτερη περίπτωση ένα μίγμα αντεκδικήσεων για παλιότερα βάσανα (ανθελληνικοί διωγμοί του 1914, εκτοπίσεις Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου) και εκμετάλλευσης των ευκαιριών που άνοιγε η ανατροπή των παραδοσιακών σχέσεων κυριαρχίας πολλαπλασίασε τα βίαια επεισόδια που το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα καλούνταν να «ειρηνεύσει». Οπως ήταν αναμενόμενο, οι επεμβάσεις του κατέληγαν συνήθως σε υποστήριξη των «ομογενών» σε βάρος των «αλλοφύλων».

    Οι πρώτες ελληνικές μονάδες δεν είχαν καλά καλά προλάβει ν’ αποβιβαστούν στη Σμύρνη και η σύζευξη των δύο αυτών παραγόντων οδήγησε σε αλλεπάλληλα αιματηρά επεισόδια στην ίδια την πρωτεύουσα της Ιωνίας, στη Μενεμένη και κυρίως στο Αϊδίνι −ενταφιάζοντας μια και καλή τα σχέδια του Βενιζέλου για μια πρότυπη αποικιακή διακυβέρνηση.

    «Η θέσις μας εν Σμύρνη από ημέρας εις ημέρας καθίσταται πολιτικώς επισφαλεστέρα εκ των παρεκτροπών του στρατού μας» εκτιμά έτσι στις 18/7/1919 ο πρωθυπουργός, προειδοποιώντας ότι αν «οι στρατιωτικοί μας δεν συνέλθουν εκ της μέθης εις ήν φαίνονται ευρισκόμενοι, και δεν προλάβουν πάσαν νέαν παρεκτροπήν, θα καταντήσωμεν να εξωσθώμεν εκ Σμύρνης κακήν κακώς, εξηυτελισμένοι και ταπεινωμένοι».

    Οι αφηγήσεις των φαντάρων είναι συνήθως αρκετά λακωνικές κατά την περιγραφή παρόμοιων περιστατικών. Μετά την ανακατάληψη του Αϊδινίου τον Ιούνιο του 1919, διαβάζουμε π.χ. στο ημερολόγιο ενός τσολιά από τη Βοιωτία, «ο διοικητής μας Γεώργιος Κονδύλης μας δίνει το δικαίωμα να πράξουμε ό,τι βαστάει η ψυχή μας. Πράγματι, μερικοί φαντάροι άρχισαν να κάνουν πολλά έκτροπα σ’ αντίποινα» (Καραγιάννης 1976, σ.134-5).


    Η πρώτη έκδοση του «Νούμερο 31328» ήταν η μόνη που περιέγραψε με σαφήνεια το έργο των ελληνικών «Συνεργείων Αντιποίνων»
    Τ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ» (2007)
    ,
    Διαφωτιστικότερος αποδεικνύεται εδώ ο Μικρασιάτης Ηλίας Βενέζης στην πρώτη έκδοση του βιβλίου του «Το νούμερο 31328» (και μόνο σ’ αυτή, καθώς στις επόμενες η επίμαχη παράγραφος κρίθηκε προτιμότερο ν’ απαλειφθεί): «Στην κατοχή, όξω από την Πέργαμο βρέθηκαν τα πτώματα, καμιά σαρανταριά φαντάροι δικοί μας, σφαγμένοι και πεταλωμένοι. Υστερα πήγε εκεί το 4ο Σύνταγμα. Εγινε ένα “Συνεργείο Αντιποίνων”. Τοποθετήθηκε ένα νέο παιδί, Μυτιληνιός. Ηταν μάνα. Σκαρφίζουνταν ένα σωρό πράματα: το κρανίο κόβεται σιγά σιγά με το πριόνι, ένα κύκλο γύρω, τα χέρια λιανίζουνται με μια βαριά, δυο μάτια βγαίνουν εύκολα με ό,τι νάναι. Οι εχτροί κουβανιούνταν στην παράγκα του Συνεργείου, βλέπαν και περιμέναν σειρά» (Μυτιλήνη 1931, σ.62-3).

    Εκτός από την πάταξη της τουρκικής αντίστασης, παρόμοιες μέθοδοι μπορούσαν φυσικά ν’ αξιοποιηθούν και για την ικανοποίηση ατομικών επιδιώξεων.

    Το πιστοποιούν οι αναμνήσεις ενός Ρωμιού από τη Χηλή της Βιθυνίας σχετικά με τη δραστηριότητα του Ελληνα υπαξιωματικού και των «λιποτακτών» που είχαν διοριστεί φύλακες της ιδιαίτερης πατρίδας του: «Πήγαιναν στα χωριά, τάχα πως γυρεύαν τουφέκια, πιάναν κανέναν πλούσιο Τούρκο, τον κρεμούσαν ανάποδα κι άναβαν χόρτα από κάτω, για να μαρτυρήσει πού έχουν όπλα, κι ύστερα πήγαινε ένας Χηλήτης και του ’λεγε “δώσε εκατό λίρες να σε γλυτώσουμε”» (Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, «Η έξοδος», τ.Α΄, Αθήνα 1980, σ.343).

    Πόλεμος εξόντωσης

    Η δεύτερη φάση ξεκινά με τη μεγάλη ελληνική επίθεση του Μαρτίου του 1921 και κορυφώνεται με την άκαρπη προέλαση του ίδιου καλοκαιριού προς την Αγκυρα· μετά την αναδίπλωσή του από τον Σαγγάριο στην προωθημένη αμυντική γραμμή Εσκί Σεχίρ-Αφιόν Καραχισάρ, όπου θα παραμείνει έναν ολόκληρο χρόνο, το εκστρατευτικό σώμα κατέχει μια έκταση εφτά φορές μεγαλύτερη από τη ζώνη των Σεβρών και ίση με το 70% του ελληνικού κράτους.

    Στις συνθήκες αυτές η αστυνόμευση αποικιακού τύπου παραχωρεί αρκετά γρήγορα τη θέση της σ’ έναν αμείλικτο πόλεμο εξόντωσης, όπου στο στόχαστρο μπαίνουν όχι μόνο οι αντίπαλες στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και σύμπας ο άμαχος μουσουλμανικός πληθυσμός.

    Τα τουρκικά χωριά κατά μήκος της προέλασης του ελληνικού στρατού παραδίδονται συστηματικά στις φλόγες βάσει εντολής του στρατηγείου, προκειμένου να στερηθούν οι αντάρτες τις βάσεις λογιστικής υποστήριξής τους· σε περίπτωση αντίστασης η καταστροφή συμπληρώνεται με σποραδικές σφαγές κατοίκων.

    Η συμπεριφορά των εισβολέων επιδεινώνεται από το γεγονός ότι, σε αντίθεση με τη μικτή εθνολογική σύνθεση των παραλίων, η ενδοχώρα κατοικούνταν σχεδόν ολοκληρωτικά από Τουρκομουσουλμάνους.

    «Βδομάδες ολόκληρες προχωρούσε ο ελληνικός στρατός και χρόνια ολόκληρα παρέμεινε σε έδαφος ξένο και εχθρικό, που μόνο η αρχαιολογική ικανότητα των Ελλήνων δημοσιογράφων απεκάλυπτε πως όχι μονάχα ήτανε αλλά και είναι ελληνικό» διαβάζουμε σε μία από τις πιο εύστοχες αναλύσεις των αμέσως επόμενων χρόνων. «Ούτε μια τηλεφωνική γραμμή δε μπορούσε να εγκαταστήση στο απελευθερωμένο αυτό έδαφος, χωρίς κίνδυνο. Δεν συναντούσε παρά ξένο κόσμο με κρυφές ή φανερές εχθρικές διαθέσεις» (Σεραφείμ Μάξιμος, «Κοινοβούλιο ή δικτατορία;», Αθήνα 1975 [π.έ. 1930], σ.19-20).

    Από δω και πέρα οι μαρτυρίες των φαντάρων για την πραγματική φύση της εκστρατείας κάθε άλλο παρά σπανίζουν.

    Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε αποτελούν μόνο ελάχιστο μέρος του διαθέσιμου υλικού.

    «Η φάλαγξ μας εσυνέχισε την πορείαν της προς Παζαρτζίκ, όπερ κατελάβομεν κατόπιν μικράς αντιστάσεως του εχθρού και το οποίον ο στρατός μας επυρπόλησε» διαβάζουμε π.χ. στο ημερολόγιο ενός Ρεθυμνιώτη υπολοχαγού (30/6/1921).

    «Ητο κωμόπολις 3.500 κατοίκων περίπου, εις άκρον πλουσία και ωραία, ως εκ του τρόπου δε κατασκευής των οικιών του από σανίδας και ξύλα, κατεστράφη τελείως εκ της πυρκαϊάς εις διάστημα ολίγων μόνον ωρών. Οι κάτοικοι είχον εγκαταλείψει το χωρίον ευθύς ως αντελήφθησαν προελαύνοντα τα τμήματά μας, πλην ελαχίστων γερόντων τους οποίους ηναγκάσθησαν να αφήσουν εκεί λόγω του δυσχερούς της μεταφοράς των»· τι απέγιναν αυτοί οι τελευταίοι, δεν είναι καθόλου δύσκολο να το φανταστούμε (Πρινιωτάκις 1998:120-1).

    «Φθάνομε εις χωρίον Σιμωσίν και παραμένομε έξω αυτού» σημειώνει ένας άλλος φαντάρος στο δικό του ημερολόγιο την ίδια ακριβώς μέρα. «Αίφνης μετ’ ολίγον δεχόμεθα πυρά, αμέσως εις τα όπλα, ανακαλύπτονται κρυμμένοι ‘τσέτες’ εντός του χωριού, φονεύονται αρκετοί και εν τέλει φωτιά στο χωριό, επιτρέποντας να εξέλθουν του χωριού τα γυναικόπαιδα μόνον» (Αργυρόπουλος 1985, σ.57).

    Εξίσου εύγλωττος είναι ένας Αγρινιώτης λοχίας όσον αφορά τα «αντίποινα» για τον φόνο δύο φαντάρων σε κάποια ενέδρα: «Τα χωρία εκάησαν αφού διερπάγησαν καταλλήλως. Αι δε Χανούμ και οι Τούρκοι, οίτινες προσεπάθουν να περισώσωσι ό,τι ηδύναντο να περισωθή εκ των φλογών, ετυφεκίζοντο!» (Πολίτης 2009, σ.94).

    Δύο μήνες μετά, κατά την αναδίπλωση από τον Σαγγάριο (4/9/1921), «τα υποχωρούντα τμήματα του στρατού μας θέτουν πυρ εις χωρία εξ ων διερχόμεθα και εις τα εν αφθονία ευρισκόμενα ακόμη εις τους αγρούς σιτηρά. Οι κάτοικοι των διαφόρων χωρίων, περίτρομοι, συγκεντρωμένοι εις τας παρυφάς των χωρίων των, περίλυποι αλλά και μη τολμώντες ουδέν να πράξωσι, παρακολουθούσι το θέαμα. Δυστυχώς, δεν έλειψαν και παρεκτροπαί και βιαιότητες των στρατιωτών μας» (Πρινιωτάκις, σ.144).

    Γλαφυρότερος είναι για το ίδιο βράδυ στο δικό του ημερολόγιο ένας στρατευμένος φοιτητής: «Οταν το σκοτάδι εμουτζούρωσε τα πάντα, ως άλλοι Νέρωνες από του ύψους γιγανταίου βράχου αποθαυμάζομεν αγρίας μεγαλοπρεπείας θέαμα. Ολα του κάμπου τα χωριά καίονται από το υποχωρούν Γιουνάν-ασκέρ το οποίον μεταλαμπαδεύει, επ’ ευκαιρία της διαβάσεώς του, τα πραγματικά φώτα του πολιτισμού».

    Σύμφωνα με επίσημη διαταγή της στρατιάς, εξηγεί, «πρέπει το παν να καίεται εφ’ όσον δεν είναι δυνατόν να μετακομισθή» (Βασιλικός 1992, σ.108-9).

    Την εικόνα ολοκληρώνουν οι αναμνήσεις του Γονατά από την επόμενη νύχτα: «Εφοβήθημεν ότι οι σκορπισμένοι παντού Τούρκοι, κάτοικοι των πυρπολουμένων χωρίων των, θα μας εφόνευον και δικαίως, εκδικούμενοι τους ημετέρους εμπρηστάς» (σ.180).

    Οσοι επιχείρησαν κάτι τέτοιο, το πλήρωσαν πάντως ακριβά· αν όχι οι ίδιοι, τουλάχιστον οι συγχωριανοί τους. Τα αντίποινα για την εξόντωση της στρατιωτικής φρουράς ενός μουσουλμανικού οικισμού κάνουν έτσι να ωχριά η δική μας Κάνδανος: «Μετά που φτάσαν οι δικές μας στρατιωτικές δυνάμεις, βάλαν φωτιά στο χωριό και σήμερα που φτάσαμε και μεις ακόμα καίγεται. Οι κάτοικοι που είχαν μείνει ζωντανοί είναι όλοι συγκεντρωμένοι σ’ ένα αρχαίο φρούριο, που είναι στη διάθεση των φαντάρων. Ο,τι τους βαστάει η ψυχή τους, άλλοι σκοτώνουνε τούρκους χωρικούς γι’ αντίποινα, άλλοι ατιμάζουνε κορίτσια και γυναίκες» (Καραγιάννης 1976, σ.258).

    Το δάσος που κλαίει

    Την εικόνα συμπληρώνουν δυο ειδικές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν κάτω από ιδιάζουσες συνθήκες.

    Η πρώτη είναι η συστηματική εθνοκάθαρση της χερσονήσου της Νικομήδειας, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 1921. Εκκαθάριση που τεκμηριώθηκε σχεδόν αμέσως με κάθε λεπτομέρεια, χάρη στην παρουσία ξένων παρατηρητών όπως ο ιστορικός Αρνολντ Τόινμπι, μια Διασυμμαχική Επιτροπή κι ένας απεσταλμένος του ΔΕΣ.

    Το έναυσμα για τη συστηματική βία που ασκήθηκε το τρίμηνο Απριλίου-Ιουνίου πάνω στους εκεί μουσουλμάνους από τον ελληνικό στρατό και τους παραστρατιωτικούς συνεργάτες του δόθηκε από την εισήγηση του Συμμαχικού Συμβουλίου (12/2/1921) για «αντικειμενική έρευνα των πληθυσμιακών δεδομένων στην Ανατολική Θράκη και τη Σμύρνη» ως προϋπόθεση για την τελική απόδοσή τους στην Ελλάδα.

    Μολονότι απορρίφθηκε ομόφωνα από την ελληνική Βουλή, η πρόταση αυτή λειτούργησε ως κίνητρο για την εσπευσμένη εθνοκάθαρση των στρατηγικά κρίσιμων εδαφών μεταξύ Βασιλεύσουσας και Δυτικού Πόντου.

    Η βρομοδουλειά διεκπεραιώθηκε από «ιδιώτες» παραστρατιωτικούς και επισφραγίστηκε από τον τακτικό στρατό και το ναυτικό μ’ ένα λουτρό αίματος που θυμίζει έντονα, αν και σε σαφώς μικρότερη κλίμακα, όσα έμελλε ν’ ακολουθήσουν την επόμενη χρονιά στην προκυμαία της Σμύρνης.

    Η έκταση και η ένταση των αγριοτήτων ήταν ωστόσο τέτοια που όχι μόνο υπονόμευσαν τις ελληνικές θέσεις στη διεθνή κοινή γνώμη, αλλά προκάλεσαν και την πανικόβλητη φυγή του ντόπιου χριστιανικού πληθυσμού.

    Η δεύτερη επιχείρηση ήταν η άγρια καταστολή, την άνοιξη του 1922, μιας αγροτικής εξέγερσης στην ορεινή περιοχή του Σιμάβ. Αγανακτισμένοι από τις υπερβολικές επιτάξεις της ελληνικής επιμελητείας και καθοδηγούμενοι από τους κεμαλικούς αντάρτες που παρεπιδημούσαν εκεί από καιρό, οι εξεγερμένοι εξολόθρευσαν σε ενέδρα μια στρατιωτική φάλαγγα, για να υποστούν ταχύτατα την πιο παραδειγματική τιμωρία.

    Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία του ΓΕΣ, «η παραμονή των χωρικών μετά των γυναικοπαίδων εις τα όρη και χαράδρας, όπου υφίσταντο τα πάνδεινα, προεκάλεσε την γενικήν αγανάκτησιν κατά των πρωταιτίων του κινήματος» και προσωρινή ειρήνευση της περιοχής.

    Τι ακριβώς περιλάμβαναν αυτά «τα πάνδεινα», μας το εξηγεί ο τσολιάς από τη Βοιωτία που μετείχε στην εκκαθάριση: «Οι φωνές και τα κλάματα των γυναικών και των παιδιών δεν παύουνε μέρα νύχτα. Ολο το δάσος, και ιδίως τα πιο κλειστά μέρη, είναι γεμάτα κόσμο και ρουχισμό. Κάθε γυναίκα, κάθε παιδί και κάθε αδύνατο μέρος είναι στη διάθεση του κάθε Ελληνα στρατιώτη. […] Δεν έχουν τελειωμό οι διηγήσεις των φαντάρων τι είδανε και τι κάνανε σ’ αυτό το διάστημα. […] Συνάντησαν, λένε, ολόκληρες οικογένειες, πολλές γυναίκες, όμορφες κι άσκημες. Αλλες κλαίγανε, άλλες θρηνούσανε τον άντρα τους, την τιμή τους».

    Ο επικεφαλής των τιμωρών, συνταγματάρχης Παλαιολόγος, είχε δώσει στους άντρες του το ελεύθερο «να πράξουν ό,τι η συνείδηση κι η ψυχή τους βαστάει».

    Η εκστρατεία ολοκληρώθηκε με το κάψιμο κάθε κατοικημένου χώρου, ενίοτε μαζί με τους ηλικιωμένους κατοίκους (Καραγιάννης 1976, σ.290-7). Σε αντίθεση με τη Νικομήδεια, τούτη τη φορά δεν υπήρξαν πάντως εξωτερικοί παρατηρητές.

    Οι πύλες της Κόλασης


    Ουσάκ, Φιλαδέλφεια (Alaşehir), Μαγνησία (Manisa). Τα ερείπια που άφησε πίσω του ο ελληνικός στρατός, φωτογραφημένα τον Ιανουάριο του 1923 από το Αρχείο Αλμπέρ Καν Ουσάκ, Φιλαδέλφεια (Alaşehir), Μαγνησία (Manisa). MUSÉE ALBERT KAHN

    Η τρίτη και τελευταία φάση, απείρως αγριότερη από τις προηγούμενες, είχε πολύ διαφορετικό χαρακτήρα: δεν επρόκειτο πια για στοχευμένα ή παράπλευρα εγκλήματα στο πλαίσιο κατασταλτικών δραστηριοτήτων, αλλά για το ανεξέλεγκτο ξέσπασμα ενός διαλυμένου στρατού μετά την τελική επίθεση του Κεμάλ στις 15 Αυγούστου 1922.

    Η συλλογική άρνηση των Ελλήνων φαντάρων να παραμείνουν στη Μικρασία («απεργία πολέμου» την αποκαλούν ουκ ολίγα απομνημονεύματα, ανεξαρτήτως ιδεολογίας του εκάστοτε συντάκτη) και η απεγνωσμένη φυγή τους προς τη θάλασσα συνοδεύτηκαν από ένα όργιο λεηλασιών, εμπρησμών και φόνων σε βάρος τόσο του μουσουλμανικού όσο και -σπανιότερα- του χριστιανικού πληθυσμού.

    Οχι μόνο χωριά και κωμοπόλεις, αλλά και μεγάλα αστικά κέντρα όπως το Αφιόν Καραχισάρ, το Ουσάκ, η Φιλαδέλφεια, ο Κασαμπάς, η Μάνισα και η Πάνορμος μετατράπηκαν έτσι σε στάχτη από τους πανικόβλητους «απεργούς».

    Η έκταση της καταστροφής ήταν τέτοια, που δεν αφήνει και πολλά περιθώρια υπεκφυγής, ακόμη και στις λακωνικότερες περιγραφές: «Τις καταστροφές στις πόλεις και τα χωριά απ’ όπου περάσαμε, τους εμπρησμούς και τις άλλες ασχημίες, δεν είμαι ικανός να περιγράψω και προτιμώ να μείνουν στη λήθη» γράφει χαρακτηριστικά ένας αξιωματικός, υπουργός Εσωτερικών αργότερα της κυβέρνησης Τσολάκογλου (Δεμέστιχας 2002, σ.104).

    Οι περισσότεροι δεν διστάζουν πάντως να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Τυπικό δείγμα: «Το Ουσάκ καίεται. Ολα τα γύρω χωριά παραδίδονται εις τας φλόγας. Φωτιά, παντού φωτιά. […] Μετά πορείαν δώδεκα συνεχών ωρών φθάνομεν εις το χωρίον Εϋνέκ, κείμενον εντός χαράδρας, φωτιζομένης με αγρίαν μεγαλοπρέπειαν από τας φλόγας του καιομένου χωρίου. […] Φθάνομεν εις τον Κασαμπά, ο οποίος καίεται απ’ άκρου εις άκρον. Το παμφάγον πυρ γλείφει με τας πυρίνας γλώσσας του αδιακρίτως τα κωδωνοστάσια των Εκκλησιών καθώς και τους μιναρέδες των τζαμιών» (Βασιλικός 1922, σ.182 & 187).

    Ο τυφλός χαρακτήρας του ξεσπάσματος επανέρχεται στις περισσότερες αφηγήσεις: «Διερχόμεθα διά Φιλαδελφείας, η οποία καίεται απ’ άκρου εις άκρον. Η λύσσα της καταστροφής και της λεηλασίας δεν κάμνει διάκρισιν εθνικοτήτων. Καίεται η ελληνική συνοικία Φιλαδελφείας και λεηλατούνται αι ελληνικαί οικίαι, όπως και αι τουρκικαί» (Γονατάς 1958, σ.209).

    Λίγο παρακάτω ο ίδιος μάς πληροφορεί πως «η Μαγνησία, κατοικουμένη υπό 80 χιλ. κατοίκων και μένεα πνέουσα διά την πυρπόλησίν της, δεν ήτο ακίνδυνος» για τους υποχωρούντες.

    Ο επίλογος αυτής της ιστορίας υπήρξε εξαιρετικά θλιβερός. «Οι γενναίοι Ελληνες στρατιώται παραδίδονται κατ’ αγέλας, αι δε πόλεις και αι οδοί αι οποίαι τους εθαύμασαν διερχομένους υψαύχενας νικητάς, τους βλέπουν ήδη ρακενδύτους αιχμαλώτους, επιδιδομένους εις την επισκευήν εκείνων τα οποία οι ίδιοι εις στιγμήν παραφροσύνης κατέστρεψαν» σημειώνει στο κλασικό σύγγραμμά του για τη στρατιωτική ψυχολογία ο συνταγματάρχης Φεσσόπουλος, μελλοντικός διευθυντής των πρώτων ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών («Η ψυχολογία εν τω στρατώ», Εν Αθήναις 1924, σ.121).

    Εκατοντάδες αιχμάλωτοι λιντσάρονται στα πρόθυρα των πυρπολημένων πόλεων από εξαγριωμένα πλήθη κατοίκων· όσοι σωθούν, το οφείλουν συχνά σε κατευναστικές παρεμβάσεις των αξιωματικών που τους συνοδεύουν.

    «Ο Κατσαμπάς ήταν μια μεγάλη και πολύ εύφορη πόλις, αλλά κατά την οπισθοχώρησιν των ελληνικών στρατευμάτων επυρπολήθη και κατεστράφη ολοσχερώς» διαβάζουμε λ.χ. στις αναμνήσεις ενός επιζήσαντα. «Πριν μπούμε στην πόλη, επροπορεύθησαν οι [Τούρκοι] αξιωματικοί και δεν ξεύρω πώς, έπεισαν τον συσσωρευθέντα εκεί τουρκικόν πληθυσμόν να μην μας πειράξουν» (Ανδρούτσος 1997, σ.91).

    Εξαίρεση σ’ αυτό το όργιο βίας, λόγω του μεγέθους αλλά και της πληθυσμιακής σύνθεσής της, αποτέλεσε η ίδια η Σμύρνη.

    Λίγες μέρες μετά την αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων θα πυρποληθεί ωστόσο κι αυτή, από τους κεμαλικούς τούτη τη φορά· χιλιάδες άνθρωποι, ντόπιοι και πρόσφυγες, θα χαθούν με τη σειρά τους στις φλόγες.

    Με τη συνήθη επιλεκτικότητά της η εθνική συλλογική μνήμη απ’ όλο το μακελειό της τριετίας θα κρατήσει τελικά μόνο αυτή την τελευταία εικόνα…

    Διαβάστε

    ▶ Τάσος Κωστόπουλος, Πόλεμος και εθνοκάθαρση. Η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης, 1912-1922 (Αθήνα 2007, εκδ. Βιβλιόραμα). Η τραγωδία του άμαχου πληθυσμού την εποχή της οικοδόμησης εθνικά ομοιογενών κρατών στη γειτονιά μας. Ειδικό κεφάλαιο για τη μικρασιατική εκστρατεία, βασισμένο ως επί το πλείστον στις μαρτυρίες Ελλήνων στρατιωτικών.

    ▶ Αγγέλα Καστρινάκη, «Το 1922 και οι λογοτεχνικές αναθεωρήσεις», σε Αστέριος Αργυρίου κ.ά. (επιμ.), Ο Ελληνικός Κόσμος ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση (Αθήνα 1999, εκδ. Ελληνικά Γράμματα), τ.Α΄, σ.165-74. Σύντομη αλλά περιεκτική επισκόπηση της μεταχείρισης που η ελληνική λογοτεχνία επιφύλαξε στις εκατέρωθεν αγριότητες του μικρασιατικού πολέμου. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η επισήμανση της σταδιακής απάλειψης των ελληνικών βιαιοτήτων από τη συνολική εικόνα, ως αποτέλεσμα κυρίως της αξιακής αποκάθαρσης του εθνικισμού μετά την εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης.

    ▶ Ημερολόγια και απομνημονεύματα που χρησιμοποιήθηκαν:
    Σπύρος Ανδρούτσος, Προσωπικό ημερολόγιο από την εκστρατεία της Μικράς Ασίας, Θεσσαλονίκη 1997, εκδ. Π. Πουρνάρα.
    Αθανάσιος Αργυρόπουλος, Μνήμες πολέμων 1917-1922, Αθήνα 1985.
    Νίκος Βασιλικός, Ημερολόγιο μικρασιατικής εκστρατείας, Αθήνα 1992, εκδ. Γνώση.
    Στυλιανός Γονατάς, Απομνημονεύματα 1897-1957, Αθήναι 1958.
    Παναγιώτης Δεμέστιχας, Αναμνήσεις, Αθήνα 2002, εκδ. Πελασγός.
    Χρήστος Καραγιάννης, Το ημερολόγιον, 1918-1922, [Αθήνα] 1976.
    Αγαμέμνων Πολίτης, Η ελληνική εκστρατεία στη Μικρά Ασία. Προσωπικές σελίδες ημερολογίου, Αθήνα 2009, εκδ. Σοκόλη.
    Παντελής Πρινιωτάκις, Ατομικόν ημερολόγιον. Μικρά Ασία, 1919-1922, Αθήνα 1998, εκδ. Εστία.
    Στέφανος Σαράφης, Ιστορικές αναμνήσεις, Αθήνα 1980, εκδ. Επικαιρότητα.
    Σταμάτης Χατζήμπεης, Μια ζωή γεμάτη αγώνες, Αθήνα 1965, εκδ. Μέλισσα.
    Έντυπη έκδοση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.